Πράξεις Ἀποστόλων 3

Μαζὶ δὲ ὁ Πέτρος καὶ ὁ Ἰωάννης ἀνέβαιναν στὸ ναὸ κατὰ τὴν ὥρα τῆς προσευχῆς τὴν τρίτη ἀπογευματινή.

Κατὰ μίαν δὲ ἀπὸ τὰς ἡμέρας αὐτὰς ἀνέβαιναν μαζὶ εἰς τὸ ἱερὸν ὁ Πέτρος καὶ ὁ Ἰωάννης κατὰ τὴν ἐνάτην ὥραν τῆς προσευχῆς, ἤτοι κατὰ τὴν τρίτην ἀπογευματινήν.

Ὁ Πέτρος δὲ καὶ ὁ Ἰωάννης ἀνέβαιναν μαζῆ εἰς τὸν ναὸν μίαν ἀπὸ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, κατὰ τὴν τρίτην ἀπογευματινήν, ποὺ ἦτο ὥρα προσευχῆς.

Κάποιος δὲ ἄνθρωπος, ποὺ ἦταν κουτσὸς ἐκ γενετῆς, μεταφερόταν βασταζόμενος, τὸν ὁποῖον ἔθεταν καθημερινῶς κοντὰ στὴ θύρα τοῦ ἱεροῦ περιβόλου τοῦ ναοῦ, τὴ λεγομένη Ὡραία, γιὰ νὰ ζητῇ ἐλεημοσύνη ἀπ’ αὐτούς, ποὺ ἔμπαιναν στὸν ἱερὸ περίβολο τοῦ ναοῦ.

Καὶ κατὰ τὴν στιγμὴν ἐκείνην ἔφεραν εἰς τὰ χέρια κάποιον ἄνθρωπον, ποὺ ἦτο χωλὸς ἀπὸ τὴν κοιλίαν τῆς μητέρας του, καὶ τὸν ὁποῖον ἔβαναν κάθε ἡμέραν εἰς τὴν πόρταν τοῦ ἱεροῦ περιβόλου τοῦ ναοῦ, ἡ ὁποία ἐκαλεῖτο Ὡραία, διὰ νὰ ζητῇ ἐλεημοσύνην ἀπὸ ἐκείνους, ποὺ ἔμβαιναν εἰς τὸ ἱερόν.

Καὶ ἔφεραν, κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνη, εἰς τὰ χέρια, ἕνα ἄνθρωπον ἐκ γενετῆς χωλόν, τὸν ὁποῖον κάθε ἡμέραν ἔβαζαν εἰς τὴν θύραν τῆς αὐλῆς τοῦ ναοῦ, ἡ ὁποία ἐλέγετο ὡραία, διὰ νὰ ζητῇ ἐλεημοσύνην ἀπὸ ἐκείνους, ποὺ εἰσήρχοντο εἰς τὸν ναόν.

Αὐτός, ὅταν εἶδε τὸν Πέτρο καὶ τὸν Ἰωάννη, ποὺ θὰ ἔμπαιναν στὸν ἱερὸ περίβολο τοῦ ναοῦ, ζητοῦσε νὰ λάβῃ ἐλεημοσύνη.

Οὗτος δέ, ὅταν εἶδε τὸν Πέτρον καὶ τὸν Ἰωάννην, οἱ ὁποῖοι ἔμελλον νὰ ἔμβουν εἰς τὸ ἱερόν, ἐζήτει νὰ λάβῃ καὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἐλεημοσύνην.

Αὐτός, ὅταν εἶδε τὸν Πέτρον καὶ τὸν Ἰωάννην νὰ προχωροῦν, διὰ νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸν ναόν, τοὺς παρεκάλεσε νὰ τὸν ἐλεήσουν.

Τότε ὁ Πέτρος προσήλωσε σ’ αὐτὸν τὸ βλέμμα του μαζὶ μὲ τὸν Ἰωάννη καὶ εἶπε· «Κοίταξε σ’ ἐμᾶς».

Τότε ὁ Πέτρος διηύθυνε καὶ ἐστήριξε τὰ βλέμματά του εἰς αὐτὸν μαζὶ μὲ τὸν Ἰωάννην καὶ εἶπε· Κύτταξέ μας προσεκτικά.

Τὸν ἐκύτταξε κατάματα ὁ Πέτρος μαζῆ μὲ τὸν Ἰωάννην καὶ εἶπε· «κύτταξέ μας».

Αὐτὸς δὲ τοὺς κοίταζε μὲ προσοχή, περιμένοντας νὰ λάβῃ κάτι ἀπ’ αὐτούς.

Αὐτὸς δὲ ἐστράφη μὲ ἐνδιαφέρον εἰς αὐτοὺς περιμένων νὰ λάβῃ κάποιαν ἐλεημοσύνην ἀπὸ αὐτούς.

Ἐκεῖνος δὲ τοὺς ἐκύτταξε μὲ πολὺ ἐνδιαφέρον καὶ προσοχήν, περιμένων κάτι νὰ λάβῃ ἀπὸ αὐτούς.

Ὁ δὲ Πέτρος εἶπε· «Ἀσήμι καὶ χρυσάφι δὲν ὑπάρχει σὲ μένα. Ἀλλ’ αὐτὸ ποὺ ἔχω, σοῦ τὸ δίνω· Μὲ τὴ δύναμι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Ναζωραίου σήκω καὶ βάδιζε».

Εἶπε δὲ ὁ Πέτρος· Οὔτε ἀργυρᾶ οὔτε χρυσᾶ νομίσματα ἔχω. Ἐκεῖνο δὲ ποὺ ἔχω, αὐτὸ καὶ σοῦ δίδω. Διὰ τῆς δυνάμεως, τὴν ὁποίαν δίδει ἡ μετὰ πίστεως ἐπίκλησις τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Ναζωραίου, σήκω ὄρθιος καὶ περιπάτει.

Εἶπε δὲ ὁ Πέτρος· «ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ νομίσματα δὲν ἔχω. Ἐκεῖνο δὲ ποὺ ἔχω, αὐτὸ καὶ σοῦ δίδω, ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Ναζωραίου, σήκω ὄρθιος καὶ περιπάτει ἐλεύθερα».

Καὶ ἀφοῦ τὸν ἔπιασε ἀπὸ τὸ δεξὶ χέρι, τὸν σήκωσε. Καὶ ἀμέσως στερεώθηκαν τὰ πέλματα καὶ οἱ ἀστράγαλοί του.

Καὶ ἀφοῦ τὸν ἔπιασεν ἀπὸ τὸ δεξιόν του χέρι, τὸν ἐσήκωσε ὄρθιον· ἀμέσως δὲ ἐστερεώθησαν οἱ πατοῦσες του καὶ οἱ ἀστράγαλοί του.

Καὶ ἀφοῦ τὸν ἔπιασε ἀπὸ τὸ δεξὶ χέρι τὸν ἐσήκωσε. Ἀμέσως δὲ ἐστερεώθησαν τὰ πέλματα αὐτοῦ καὶ οἱ ἀστράγαλοι

Καὶ πηδώντας στάθηκε ὄρθιος, καὶ περιπατοῦσε. Καὶ μπῆκε μαζί τους στὸν ἱερὸ περίβολο τοῦ ναοῦ περιπατώντας καὶ πηδώντας καὶ δοξάζοντας τὸ Θεό.

Καὶ γεμᾶτος χαρὰν ὁ χωλὸς ἐσηκώθη ἀπὸ τὴν θέσιν του μὲ πηδήματα καὶ ἐστάθη ὄρθιος καὶ ἐβάδιζεν ἐλεύθερα. Καὶ ἐμβῆκε μαζὶ μὲ αὐτοὺς εἰς τὸ ἱερόν, περιπατῶν ἐλεύθερα καὶ πηδῶν καὶ δοξάζων τὸν Θεόν, ποὺ τὸν ἐθεράπευσε.

καὶ γεμᾶτος χαρὰν ἐσηκώθηκε μὲ πήδημα, ἐστάθηκε ὄρθιος καὶ περιπατοῦσε χωρὶς καμμίαν δυσκολίαν. Ἐμπῆκε δὲ μαζῆ μὲ αὐτοὺς εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ναοῦ, ἐλεύθερα περιπατῶν καὶ πηδῶν καὶ δοξάζων τὸν Θεὸν διὰ τὴν θεραπείαν του.

Καὶ τὸν εἶδε ὅλος ὁ λαὸς νὰ περιπατῇ καὶ νὰ δοξάζῃ τὸ Θεό.

Καὶ ὅλος ὁ λαός, ποὺ ἦτο ἐκεῖ, τὸν εἶδε νὰ περιπατῇ καὶ νὰ ὑμνῇ τὸν Θεόν.

Ὅλος δὲ ὁ λαὸς τὸν εἶδε νὰ περιπατῇ ἐντελῶς ὑγιὴς καὶ νὰ δοξάζῃ τὸν Θεόν.

Καὶ τὸν ἀναγνώριζαν, ὅτι αὐτὸς ἦταν, ποὺ καθόταν πλησίον τῆς Ὡραίας πύλης τοῦ ἱεροῦ περιβόλου τοῦ ναοῦ γιὰ ἐλεημοσύνη, καὶ ἔμειναν ἔκθαμβοι καὶ ἐκστατικοὶ γι’ αὐτὸ ποὺ συνέβη σ’ αὐτόν.

Καὶ τὸν ἐξήταζαν μὲ περιέργειαν καὶ ἐπείθοντο, ὅτι ἦτο πράγματι αὐτός, ποὺ ἐκάθητο πλησίον τῆς ὡραίας πύλης τοῦ ἱεροῦ διὰ να ζητῇ ἐλεημοσύνην. Καὶ ἐθάμβωσαν ἀπὸ τὸν ὑπερβολικὸν θαυμασμόν τους καὶ ἔμειναν ἐκστατικοὶ ἀπὸ αὐτὸ, ποὺ ἔγινεν εἰς αὐτόν.

Ἐγνώριζαν δὲ πολὺ καλὰ αὐτὸν καὶ ἦσαν ἀπολύτως βέβαιοι ὅτι αὐτὸς ἧτο ἐκεῖνος, ποὺ ἐκάθητο εἰς τὴν ὡραίαν πύλην τῆς αὐλῆς τοῦ ναοῦ, διὰ νὰ ζητῇ ἐλεημοσύνην. Καὶ ἐγέμισαν ἀπὸ θάμβος καὶ κατάπληξιν ἐμπρὸς εἰς τὸ μεγάλο αὐτὸ γεγονός.

Ἐνῷ δὲ ὁ κουτσός, ποὺ θεραπεύθηκε, δὲν ξεκολλοῦσε ἀπὸ τὸν Πέτρο καὶ τὸν Ἰωάννη, ἔτρεξε μαζὶ σ’ αὐτοὺς ὅλος ὁ λαὸς στὴ στοά, ποὺ λεγόταν τοῦ Σολομῶντος, γεμᾶτος θαυμασμό.

Ἐνῷ δὲ ὁ ἰατρευθεῖς χωλὸς δὲν ἐχωρίζετο ἀπὸ τὸν Πέτρον καὶ τὸν Ἰωάννην, ἀλλὰ γεμᾶτος εὐγνωμοσύνην ἠκολούθει αὐτούς, ἔτρεξε μαζὶ πρὸς αὐτοὺς ὅλος ὁ λαός, ποὺ εἶχεν ἔλθει τὴν στιγμὴν ἐκείνην διὰ νὰ προσευχηθῇ καὶ ἐμαζεύθη εἰς τὴν κάμαραν τοῦ ἱεροῦ, ποὺ ἐκαλεῖτο στοὰ τοῦ Σολομῶντος, γεμᾶτος θαυμασμὸν καὶ κατάπληξιν.

Ἐνῶ δὲ ὁ θεραπευθεὶς χωλὸς ἀκολουθοῦσε κατὰ πόδας τὸν Πέτρον καὶ τὸν Ἰωάννην καὶ δὲν ἐχωρίζετο καθόλου ἀπὸ αὐτούς, ἔτρεξε πρὸς αὐτοὺς ὅλος ὁ λαὸς μαζῆ μὲ πολὺν θαυμασμὸν καὶ ἔκπληξιν εἰς τὸ ὑπόστεγον, ποὺ ὠνομάζετο στοὰ τοῦ Σολομῶντος.

Ὅταν δὲ ὁ Πέτρος εἶδε (τὴ συρροὴ τοῦ πλήθους), εἶπε στὸ λαό· «Ἰσραηλῖτες! Γιατί θαυμάζετε γι’ αὐτό; Γιατί ἔχετε καρφωμένα τὰ μάτια σας σ’ ἐμᾶς, σὰν νὰ ἔχωμε κάνει μὲ δική μας δύναμι ἢ εὐσέβεια νὰ περιπατῇ αὐτός;

Ὅταν δὲ εἶδεν ὁ Πέτρος τὸ πλῆθος αὐτό, ἔλαβε τὸν λόγον καὶ εἶπε πρὸς τὸν λαόν· Ἄνδρες Ἰσραηλῖται, διατί θαυμάζετε διὰ τὴν θεραπείαν τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ καὶ διατί ἔχετε καρφώσει τὰ μάτια σας εἰς ἡμᾶς, ὡσὰν μὲ ἰδικήν μας δύναμιν ἢ λόγῳ τῆς εὐσεβείας μας νὰ ἔχωμεν κατορθώσει τὸ νὰ περιπατῇ οὗτος;

Ὅταν δὲ εἶδε ὁ Πέτρος τὸν λαόν, ἔλαβε τὸν λόγον καὶ εἶπε· «ἄνδρες Ἰσραηλῖται, τί θαυμάζετε, διὰ τὸ γεγονὸς αὐτό, ἢ διατί ἔχετε καρφώσει τὰ μάτια σας εἰς ἡμᾶς, ὡς ἐὰν ἡμεῖς μὲ τὴν ἰδικήν μας δύναμιν ἢ εὐσέβειαν ἐκάμαμε αὐτὸν νὰ περιπατῇ;

Ὁ Θεὸς τοῦ Ἀβραὰμ καὶ τοῦ Ἰσαὰκ καὶ τοῦ Ἰακώβ, ὁ Θεὸς τῶν πατέρων μας, δόξασε τὸ δοῦλο του Ἰησοῦ, τὸν ὁποῖο σεῖς μὲν παραδώσατε καὶ ἀρνηθήκατε ἐνώπιον τοῦ Πιλάτου, ἐνῷ ἐκεῖνος ἔκρινε ὡς ὀρθὸ νὰ τὸν ἀπολύσῃ.

Ὁ Θεὸς τοῦ Ἀβραὰμ καὶ τοῦ Ἰσαὰκ καὶ τοῦ Ἰακώβ, ὁ Θεὸς τῶν προγόνων μας ἐδόξασε τὸν Μεσσίαν Ἰησοῦν, ὁ ὁποῖος διὰ τῆς ἐνανθρωπήσεως ἔγινε πιστὸς καὶ ἀφωσιωμένος δοῦλος του. Ἀντιθέτως ὅμως σεῖς παρεδώκατε αὐτὸν διὰ νὰ σταυρωθῇ καὶ τὸν ἠρνήθητε ἐμπρὸς εἰς τὸν Πιλᾶτον, ὅταν ἐκεῖνος ἀπεφάσισε νὰ τὸν ἀφήσῃ ἐλεύθερον ὡς ἀθῷον.

Ὁ Θεὸς τοῦ Ἀβραὰμ καὶ τοῦ Ἰσαὰκ καὶ τοῦ Ἰακώβ, ὁ Θεὸς τῶν προγόνων μας, ἐδόξασε τὸν παῖδα αὐτοῦ Ἰησοῦν, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν ἐνανθρώπησίν του ἔγινε κατὰ πάντα ὑπάκουος εἰς τὸν Πατέρα του, διὰ τὴν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων. Σεῖς ὅμως τὸν παρεδώκατε εἰς τὸν σταυρικὸν θάνατον καὶ τὸν ἀρνηθήκατε ἐμπρὸς εἰς τὸν Πιλᾶτον, ὅταν ἐκεῖνος ἔκρινε ὅτι ἔπρεπε νὰ τὸν ἀπολύσῃ.

Ναί, σεῖς τὸν Ἅγιο καὶ Δίκαιο (τὸν ἀγαθὸ καὶ καλὸ μὲ ἀπόλυτη ἔννοια) ἀρνηθήκατε. Καὶ ζητήσατε νὰ σᾶς χαρισθῇ ἄνθρωπος φονιᾶς,

Ἐνῷ δὲ ὁ εἰδωλολάτρης αὐτὸς ἀνεγνώρισε τὴν ἀθωότητά του, σεῖς ἀρνηθήκατε τὸν κατ’ ἐξοχὴν καὶ μοναδικὸν ἅγιον καὶ ἀπολύτως ἀναμάρτητον καὶ δίκαιον καὶ ἐζητήσατε νὰ σᾶς δοθῇ ὡς χάρις ἄνθρωπος φονεύς, ὁ Βαραββᾶς.

Σεῖς ὅμως ἀντιθέτως πρὸς τὸν Πιλᾶτον ἀρνηθήκατε τὸν ἀπολύτως ἅγιον καὶ δίκαιον, τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἐζητήσατε νὰ σᾶς χαρισθῇ ἔνας φονιᾶς.

ἐνῷ τὸν ἀρχηγὸ τῆς ζωῆς (τὸν αἴτιο τῆς ζωῆς, τὴν πηγὴ τῆς ζωῆς) φονεύσατε. Ἀλλ’ ὁ Θεὸς τὸν ἀνέστησε ἐκ νεκρῶν. Αὐτοῦ τοῦ γεγονότος ἐμεῖς εἴμεθα μάρτυρες.

Αὐτὸν δέ, ὁ ὁποῖος ὄχι μόνον δὲν ἀφήρεσε κανενὸς τὴν ζωήν, ἀλλ’ εἶναι ὁ ἀρχηγὸς καὶ αἴτιος τῆς πνευματικῆς μας σωτηρίας, ἀλλὰ καὶ αὐτῆς τῆς φυσικῆς ζωῆς μας, τὸν ἐφονεύσατε. Ὁ Θεὸς ὅμως ἀνέστησεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν, καὶ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ μάρτυρες εἴμεθα ἡμεῖς οἱ Ἀπόστολοί του.

Αὐτὸν δέ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀρχηγὸς καὶ χορηγὸς τῆς ζωῆς, τὸν ἐφονεύσατε. Ὁ Θεὸς ὅμως τὸν ἀνέστησε ἐκ νεκρῶν καὶ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ ἡμεῖς οἱ Ἀπόστολοί του εἴμεθα οἱ αὐτόπται μάρτυρες.

Αὐτὸν δέ, τὸν ὁποῖον βλέπετε καὶ γνωρίζετε, ἀνώρθωσε ἡ δύναμι αὐτοῦ (τοῦ Ἰησοῦ) λόγῳ τῆς πίστεως στὸ ὄνομά του. Ναί, ἡ πίστι σ’ αὐτὸν (τὸν Ἰησοῦ) ἔδωσε σ’ αὐτὸν τὴ σωματικὴ αὐτὴ ἀκεραιότητα, ὅπως βλέπετε ὅλοι σεῖς.

Καὶ μὲ τὴν πίστιν, ποὺ ἔχομεν εἰς τὸ ὄνομά του, ἐθεραπεύσαμεν αὐτόν, τὸν ὁποῖον βλέπετε ὑγιῆ, καὶ τὸν ὁποῖον γνωρίζετε, ὅτι ἦτο χωλός. Αὐτὸν τὸν ἐκ γενετῆς χωλὸν ἐστερέωσεν εἰς τὰ πόδια του τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ. Καὶ ἡ πίστις, εἰς τὴν ὁποίαν μᾶς στηρίζει αὐτὸς διὰ τῆς διδασκαλίας του καὶ τῆς χάριτός του, ἔδωκεν εἰς τὸν χωλὸν αὐτὸν τὴν τελείαν καὶ ὁλοκληρωτικὴν αὐτὴν θεραπείαν, ποὺ συνετελέσθη ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια ὅλων σας.

Καὶ αὐτὴ ἡ πίστις μας εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐστερέωσε εἰς τὰ πόδια του τοῦτον τὸν ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον βλέπετε ὑγιῆ καὶ ἐγνωρίζατε καλὰ ὅτι ἦτο προηγουμένως χωλός. Ἡ πίστις, ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ αὐτὸν καὶ ἀναφέρεται εἰς αὐτόν, ἔδωσε εἰς τὸν τέως χωλὸν πλήρη καὶ τελείαν τὴν θεραπείαν ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια ὅλων.

Καὶ τώρα, ἀδελφοί, ξέρω, ὅτι ἀπὸ ἄγνοια πράξατε, ὅπως καὶ οἱ ἄρχοντές σας.

Καὶ διὰ νὰ ἔλθω, ἀδελφοί, εἰς ἐκεῖνα, ποὺ πρέπει νὰ γίνουν τώρα ἀπὸ σᾶς, ἠξεύρω, ὅτι ἐξ ἀγνοίας, ἐπειδὴ δὲν ἐγνωρίζατε, ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ ἀρχηγὸς τῆς ζωῆς, ἐπράξατε καὶ σεῖς καθὼς καὶ οἱ ἄρχοντές σας τὸ ἔγκλημα τοῦ νὰ τὸν σταυρώσετε.

Τώρα δέ, ἀδελφοί, προσέξατε αὐτά, ποὺ θὰ σᾶς πῶ. Γνωρίζω ὅτι ἐξ ἀγνοίας ἐπράξατε σεῖς, ὅπως καὶ οἱ ἄρχοντές σας, τὸ μεγάλο αὐτὸ ἔγκλημα τῆς σταυρώσεως τοῦ ἀθώου.

Ὁ δὲ Θεὸς πραγματοποίησε ἔτσι (μὲ τὴν καταδίκη δηλαδὴ καὶ τὴ θανάτωσι τοῦ Ἰησοῦ) ὅσα προανήγγειλε μὲ τὸ στόμα ὅλων τῶν προφητῶν του, ὅτι θὰ πάθῃ ὁ Χριστός (ὁ Μεσσίας)».

Ὁ Θεὸς ὅμως μὲ τὸν σταυρικὸν αὐτὸν θάνατον ἐπραγματοποίησε τελείως ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα διεκήρυξεν ἐκ προτέρου διὰ στόματος ὅλων τῶν προφητῶν του προαναγγείλας, ὅτι ὁ Χριστὸς θὰ ὑφίστατο παθήματα καὶ θάνατον σκληρόν.

Ὁ Θεὸς ὅμως μὲ τὴν σταυρικὴν θυσίαν τοῦ Υἱοῦ του ἐπραγματοποίησε ὅσα εἶχε προαναγγείλει μὲ τὸ στόμα ὅλων τῶν προφητῶν του διὰ τὸ σωτήριον πάθος τοῦ Χριστοῦ.

«Μετανοήσετε λοιπὸν καὶ ἐπιστρέψετε, γιὰ νὰ ἐξαλειφθοῦν οἱ ἁμαρτίες σας,

Μὴ νομίσετε ὅμως, ὅτι ἐπειδὴ διὰ τῆς πράξεώς σας αὐτῆς ἐπληρώθησαν αἱ προφητεῖαι, εἶσθε ἀνένοχοι καὶ ἀνεύθυνοι δι’ αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐκάματε. Ἡ ἐνοχή σας εἶναι μεγάλη. Μετανοήσατε λοιπὸν καὶ μὲ συμπεριφορὰν εἰς τὸ ἑξῆς ἐνάρετον γυρίσατε ὀπίσω πλησίον τοῦ Θεοῦ ἐγκολπούμενοι διὰ τῆς πίστεως τὸν Ἰησοῦν διὰ νὰ ἑξαλειφθοῦν αἱ ἁμαρτίαι σας.

Μετανοήσατε, λοιπόν, καὶ γυρίσατε πλησίον εἰς τὸν Θεόν· πιστεύσατε εἰς τὸν Χριστόν, διὰ νὰ ἐξαλειφθοῦν αἱ ἁμαρτίαι σας.

ὥστε νὰ ἔλθουν καιροὶ ἀναψυχῆς ἀπὸ τὸν Κύριο, καὶ ν’ ἀποστείλῃ τὸν προωρισμένο γιὰ σᾶς Μεσσία Ἰησοῦ.

Μετανοήσατε καὶ ἐπιστρέψατε, διὰ νὰ ἐπιβλέψῃ εἰς σᾶς πλήρης ἐλέους ὁ Κύριος καὶ διὰ νὰ σᾶς ἔλθουν ἀπὸ τὸ ἐξευμενισμένον πλέον πρόσωπόν του καιροὶ ἀναψυχῆς ἀπὸ τὰς θλιβεράς περιπετείας σας διὰ τῆς ἀπολαύσεως τῶν εὐλογιῶν τῆς Νέας Διαθήκης, καὶ διὰ νὰ σᾶς ἀποστείλῃ πάλιν Σωτῆρα καὶ Λυτρωτὴν τὸν Ἰησοῦν, ὁ ὁποῖος πρὸ πάντων τῶν αἰώνων ἔχει προορισθῇ διὰ νὰ εἶναι ἰδικός σας Μεσσίας.

Καὶ διὰ νὰ ἔλθουν εἰς σᾶς ἐκ μέρους τοῦ Κυρίου καιροὶ λυτρώσεως καὶ ἀναψυχῆς καὶ νὰ ἀποστείλῃ εἰς σᾶς λυτρωτὴν τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν ὁποῖον πρὸ πάντων τῶν αἰώνων εἶχε προορίσει καὶ ὡς ἰδικόν σας Μεσσίαν.

Αὐτὸν πρόκειται νὰ κρατήσῃ ὁ οὐρανὸς μέχρι τὸ χρόνο τῆς ἐκπληρώσεως ὅλων, ὅσα εἶπε ὁ Θεὸς μὲ τὸ στόμα ὅλων τῶν ἁγίων προφητῶν του ἀπὸ ἀρχαιοτάτους χρόνους.

Μὴ περιμένετε ὅμως τώρα νὰ τὸν ἴδετε πάλιν μὲ τὰ σωματικά σας μάτια, ὅπως τὸν ἐβλέπατε προτήτερα. Διότι αὐτόν, τὸν Μεσσίαν καὶ Χριστόν, δὲν πρόκειται νὰ τὸν δεχθῇ ὡς κοσμικὸν βασιλέα ἡ γῆ, ὅπως τὸν φαντάζονται σύμφωνα μὲ τὰς παχυλάς των ἀντιλήψεις οἱ ὁμοεθνεῖς μας. Ἀλλὰ πρέπει σύμφωνα μὲ τὰς προφητείας νὰ ὑποδεχθῇ αὐτὸν ὁ οὐρανός. Καὶ θὰ μείνῃ ἐκεῖ δοξαζόμενος, ἕως ὅτου ἔλθουν οἱ χρόνοι, κατὰ τοὺς ὁποίους θὰ ἀνακαινισθοῦν καὶ θὰ ἀποκατασταθοῦν τὰ πάντα. Περὶ τῶν χρόνων δὲ αὐτῶν καὶ τοῦ ἀνακαινισμοῦ τῶν πάντων ἐλάλησεν ὁ Θεὸς διὰ στόματος ὅλων τῶν ἁγίων του προφητῶν ἀπὸ παλαιοτάτων χρόνων.

Αὐτόν, σύμφωνα μὲ τὰς προφητείας, πρέπει νὰ τὸν ὑποδεχθῇ καὶ νὰ τὸν ἔχῃ ἐκεῖ ἐν μέσῳ τοῦ πνευματικοῦ κόσμου ἔνδοξον ὁ οὐρανός, ἕως ὅτου ἔλθουν οἱ προκαθωρισμένοι χρόνοι διὰ τὴν ἀποκατάστασιν καὶ ἀνακαίνισιν τοῦ σύμπαντος, διὰ τοὺς ὁποίους χρόνους ἔχει ὁμιλήσει ὁ Θεὸς μὲ τὸ στόμα ὅλων τῶν διὰ μέσου τῶν αἰώνων ἁγίων προφητῶν του.

Ὁ Μωυσῆς, ὡς γνωστόν, εἶπε πρὸς τοὺς πατέρες· Προφήτη γιὰ σᾶς θὰ φέρῃ στὸν κόσμο ὁ Κύριος ὁ Θεός σας ἀπὸ τοὺς ὁμοεθνεῖς σας, ὅπως ἔφερε ἐμένα (ὡς νομοθέτη καὶ μεσίτη). Σ’ αὐτὸν νὰ ὑπακούσετε καθ’ ὅλα, ὅσα θὰ σᾶς πῇ.

Ναί· διὰ στόματος ὅλων τῶν προφητῶν. Διότι ὁ μὲν Μωϋσῆς εἶπε πρὸς τοὺς προπάτοράς μας, ὅτι προφήτην θὰ σᾶς ἀναστήσῃ Κύριος ὁ Θεός σας ἀπὸ τοὺς ἀδελφοὺς καὶ ὁμοεθνεῖς σας ὅμοιον πρὸς ἐμέ, νομοθέτην δηλαδὴ καὶ μεσίτην ὡς ἐγώ· αὐτὸν ἔχετε καθῆκον νὰ ὑπακούσετε εἰς ὅλα, ὅσα θὰ σᾶς εἴπῃ.

Διότι ὁ μὲν Μωϋσῆς εἶπε εἰς τοὺς προγόνους σας, ὅτι προφήτην ὡσὰν ἐμέ, νομοθέτην καὶ μεσίτην, θὰ ἀναδείξῃ εἰς σᾶς Κύριος ὁ Θεός σας ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς σας. Αὐτὸν ἔχετε καθῆκον νὰ ὑπακούετε εἰς ὅλα ὅσα θὰ σᾶς διδάξῃ.

Καὶ ὅποιος δὲν θὰ ὑπακούσῃ στὸν προφήτη ἐκεῖνο, θὰ ἐξαφανισθῇ ἀπὸ τὸ μέσον τοῦ λαοῦ.

Ὁποιοσδήποτε δὲ δὲν ὑπακούσῃ εἰς τὸν προφήτην ἐκεῖνον, ὠρισμένως αὐτὸς θὰ ἑξαφανισθῇ ἀπὸ τὸ μέσον τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ.

Κάθε δὲ ψυχή, ἡ ὁποία δὲν θὰ ὑπακούσῃ εἰς τὸν προφήτην ἐκεῖνον, θὰ ἐξολοθρευθῇ ἀνάμεσα ἀπὸ τὸν λαόν.

Ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ προφῆτες ἀπὸ τὸ Σαμουὴλ καὶ τοὺς μετέπειτα ὅσοι κήρυξαν, καὶ προανήγγειλαν καὶ τὶς ἡμέρες αὐτές (τὶς μεσσιακές).

Αὐτὰ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς. Καὶ ὅλοι δὲ οἱ προφῆται ἀπὸ τοῦ Σαμουὴλ καὶ ἔπειτα, ὅσοι ἐλάλησαν πρὸς τοὺς πατέρας μας, αὐτοὶ καὶ προανήγγειλαν τὰς ἡμέρας αὐτὰς τῆς εὐτυχοῦς βασιλείας τοῦ Μεσσίου, κατὰ τὰς ὁποίας οἱ κακοὶ θὰ τιμωρηθοῦν ὁριστικῶς καὶ οἱ δίκαιοι θὰ ἀνταμειφθοῦν.

Καὶ ὅλοι οἱ προφῆται ἀπὸ τὸν Σαμουὴλ καὶ ἔπειτα, ὅσοι ἐκήρυξαν πρὸς τοὺς προγόνους σας, προανήγγειλαν αὐτὰς τὰς ἡμέρας ποὺ ζῶμεν σήμερα.

Σεῖς εἶσθε ἀπόγονοι τῶν προφητῶν καὶ κληρονόμοι τῆς διαθήκης, τὴν ὁποία ἔκανε ὁ Θεὸς μὲ τοὺς πατέρες μας, λέγοντας στὸν Ἀβραάμ· Καὶ διὰ μέσου τοῦ ἀπογόνου σου (τοῦ Μεσσία) θὰ εὐλογηθοῦν ὅλες οἱ φυλὲς τῆς γῆς.

Σεῖς εἶσθε οἱ ἀπόγονοι καὶ κληρονόμοι τῶν προφητῶν, καὶ ἰδικοί σας εἶναι οἱ προφῆται, καθὼς καὶ ἡ Διαθήκη, τὴν ὁποίαν σύνηψεν ὁ Θεὸς μὲ τοὺς προπάτοράς μας, ὅταν εἶπε πρὸς τὸν Ἀβραάμ: Καὶ διὰ τοῦ Μεσσίου, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι ἀπόγονός σου, θὰ λάβουν τὰς εὐλογίας καὶ χάριτας τοῦ Θεοῦ ὅλαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς.

Σεῖς εἶσθε οἱ ἀπόγονοι τῶν προφητῶν καὶ οἱ κληρονόμοι τῆς διαθήκης, τὴν ὁποίαν ὁ Θεὸς ἔκαμε μὲ τοὺς πατέρας σας λέγων πρὸς τὸν Ἀβραάμ· Διὰ τοῦ Μεσσίου, ὁ ὁποῖος κατὰ σάρκα θὰ εἶναι ἰδικός σου ἀπόγονος, θὰ εὐλογηθοῦν ὅλαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς.

Σὲ σᾶς πρῶτα ὁ Θεός, ἀφοῦ ἔφερε στὸν κόσμο τὸν δοῦλο του Ἰησοῦ, τὸν ἀπέστειλε γιὰ νὰ σᾶς εὐλογῇ, ὅταν ὁ καθένας ἀφήνετε τὶς κακίες καὶ τὶς κακὲς πράξεις σας».

Εἰς σᾶς πρῶτον ὁ Θεός, ἀφοῦ ἔδωκε ζωὴν εἰς τὸν δοῦλον του Ἰησοῦν καὶ διὰ τῆς ἐνανθρωπήσεως τὸν ἀνέδειξε τὸ εὐλογημένον σπέρμα καὶ ἀπόγονον τοῦ Ἀβραάμ, ἀπέστειλεν αὐτὸν διὰ νὰ σᾶς εὐλογῇ, ἐφ’ ὅσον καὶ σεῖς καταβάλλετε πᾶσαν προσπάθειαν νὰ ἀπομακρυνθῇ ὁ καθένας σας ἀπὸ τὰς πονηρίας σας.

Εἰς σᾶς πρῶτον ὁ Θεός, ἀφοῦ ἀνέστησε τὸν παῖδα του τὸν Ἰησοῦν, καὶ τὸν ἀπέδειξε ὡς Μεσσίαν, τὸν ἔστειλε νὰ σᾶς εὐλογῇ, ὅταν θὰ μετανοήσετε διὰ τὰς ἁμαρτίας σας καὶ ὁ καθένας σας θὰ ξεκόβῃ ἀπὸ τὰς πονηρίας σας.