Πράξεις Ἀποστόλων 5

Ἀλλὰ κάποιος, ποὺ ὠνομαζόταν Ἀνανίας, μαζὶ μὲ τὴ γυναῖκα του Σαπφείρα πώλησε ἕνα χωράφι,

Κάποιος ὅμως ἄνθρωπος, ποὺ ἐλέγετο Ἀνανίας, μαζὶ μὲ τὴν γυναῖκα του Σαπφείραν ἐπώλησεν ἕνα χωράφι, ποὺ εἶχε,

Ἐνας ἄνθρωπος, Ἀνανίας ὀνόματι, μαζῆ μὲ τὴν γυναῖκα του τὴν Σαπφείραν ἐπώλησε τὸ κτῆμα του

καὶ κρυφὰ κράτησε γιὰ τὸν ἑαυτό του ἀπὸ τὸ ἀντίτιμο, μὲ γνῶσι καὶ τῆς γυναίκας του, καὶ τὸ ὑπόλοιπο ἔφερε καὶ ἔθεσε μπροστὰ στὰ πόδια τῶν ἀποστόλων.

καὶ ἐξεχώρισε διὰ τὸν ἑαυτόν του ἐν μέρος ἀπὸ τὸ εἰσπραχθὲν ἀντίτιμον, κρυφὰ ἀπὸ τοὺς ἄλλους Χριστιανούς, ἐν γνώσει ὅμως καὶ τῆς γυναικός του. Καὶ ἀφοῦ ἔφερε τὸ ὑπόλοιπον ποσὸν ἀπὸ τὰ χρήματα, τὸ ἔθεσε κατὰ γῆς ἐμπρὸς εἰς τὰ πόδια τῶν ἀποστόλων, προσποιούμενος ὅτι αὐτὸ ἦτο ὁλόκληρον τὸ ἀντίτιμον τοῦ ἀγροῦ.

καὶ ἐξεχώρισε καὶ ἐκράτησε διὰ τὸν ἑαυτόν του ἕνα μέρος ἀπὸ τὰ εἰσπραχθέντα χρήματα, μὲ γνῶσιν καὶ συγκατάθεσιν τῆς γυναικός του, ἐν ἀγνοίᾳ τῶν Ἀποστόλων. Καὶ ἀφοῦ ἔφερε τὸ ὑπόλοιπον μέρος τῶν χρημάτων, τὸ ἔθεσε εἰς τοὺς πόδας τῶν Ἀποστόλων.

Τότε ὁ Πέτρος εἶπε· «Ἀνανία, γιατί κυρίευσε ὁ Σατανᾶς τὴν καρδιά σου, ὥστε νὰ πῇς ψέμα στὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο καὶ νὰ κρατήσῃς γιὰ τὸν ἑαυτό σου κρυφὰ ἀπὸ τὸ ἀντίτιμο τοῦ χωραφιοῦ;

Εἶπε δὲ ὁ Πέτρος· Ἀνανία, διατί ἀφῆκες τὸν σατανᾶν νὰ γεμίσῃ τὴν καρδίαν σου μὲ πονηρὰς σκέψεις, μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ ἐξαπατήσῃς σὺ μὲ τὸ ψέμα σου τὸ Ἅγιον Πνεῦμα καὶ νὰ κατακρατήσῃς κρυφὰ διὰ τὸν ἑαυτόν σου ἕνα μέρος ἀπὸ τὸ ἀντίτιμον τοῦ χωραφιοῦ, ποὺ ἐπώλησες;

Εἶπε δὲ ὁ Πέτρος· «Ἀνανία, διατί ἀφῆκες τὸν σατανᾶν νὰ γεμίσῃ μὲ πονηρίαν τὴν καρδίαν σου, ὥστε νὰ πῇς ψέματα καὶ νὰ θελήσῃς νὰ ἀπατήσῃς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον καὶ νὰ κρατήσῃς δολίως διὰ τὸν ἑαυτόν σου ἕνα μέρος ἀπὸ τὸ ἀντίτιμον τοῦ χωραφιοῦ;

Προτοῦ πωληθῇ, δὲν ἦταν δικό σου; Καὶ ὅταν πωλήθηκε, δὲν ἦταν στὴ διάθεσί σου; Γιατί σκέφθηκες αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Δὲν εἶπες ψέμα σὲ ἀνθρώπους, ἀλλὰ στὸ Θεό».

Ὅταν τὸ χωράφι αὐτὸ ἦτο ἀπώλητον, δὲν παρέμενεν ἰδικόν σου, καὶ ὅταν ἐπωλήθη, τὸ ἀντίτιμόν του δὲν ἦτο εἰς τὴν ἐξουσίαν σου νὰ τὸ διαθέσης ὅπως ἤθελες; Κανεὶς δὲν σοῦ ἐπέβαλε νὰ φέρῃς τὸ ἀντίτιμόν του ἐδῶ. Ἀλλὰ σύ, διὰ νὰ προσελκύσῃς τὸν θαυμασμὸν καὶ τὴν ἐκτίμησιν τῆς Ἐκκλησίας, προσποιεῖσαι, ὅτι προσφέρεις τώρα ὅλα ὅσα εἰσέπραξες καὶ δὲν ἔχεις τὴν εἰλικρίνειαν νὰ εἴπῃς, ὅτι ἐκράτησες διὰ τὸν ἑαυτόν σου ἕνα μέρος ἐκ τοῦ ἀντιτίμου, ὁπότε κανεὶς δὲν θὰ σὲ ἐκατηγόρει. Διατί ἐδέχθης εἰς τὴν καρδίαν σου καὶ ἀπεφάσισες νὰ κάμῃς αὐτὴν τὴν πρᾶξιν; Δὲν ἐψεύσθης εἰς ἀνθρώπους, ἀλλ’ εἶπες ψέματα εἰς τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, τὸ ὁποῖον εἶναι Θεός.

Πρὶν πωληθῇ τὸ χωράφι δὲν ἔμενε ἰδικόν σου καὶ ἀφοῦ ἐπωλήθη, δὲν ἦτο τὸ ἀντίτιμόν του εἰς τὴν ἐξουσίαν σου νὰ τὸ κρατήσῃς ἢ νὰ τὸ δώσῃς; Διατί ἔβαλες εἰς τὴν καρδίαν σου αὐτὴν τὴν πονηρὰν πρᾶξιν, νὰ ἐξαπατήσῃς τὴν Ἐκκλησίαν καὶ νὰ φανῇς, ὅτι ἀπὸ χριστιανικὴν τάχα ἀγάπην προσφέρεις τὰ πάντα εἰς τοὺς πιστούς; Δὲν εἶπες ψέματα εἰς ἀνθρώπους, ἀλλὰ εἰς τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, εἰς τὸν Θεόν».

Ἀκούοντας δὲ ὁ Ἀνανίας αὐτὰ τὰ λόγια, ἔπεσε κάτω καὶ ξεψύχησε. Καὶ φόβος μεγάλος προκλήθηκε σ’ ὅσους πληροφοροῦνταν αὐτά.

Δὲν ἐπρόφθασε δὲ νὰ ἀκούσῃ τοὺς λόγους αὐτοὺς ὁ Ἀνανίας καὶ ἔπεσε κατὰ γῆς καὶ ἐξεψύχησε. Καὶ προεκλήθη μέγας φόβος εἰς ὅλους, ὅσοι ἤκουον ταῦτα.

Ἐνῶ δὲ ἤκουε τοὺς λόγους αὐτοὺς ὁ Ἀνανίας καὶ σχεδὸν πρὶν τελειώσῃ ὁ Πέτρος, ἔπεσε καταγῇς καὶ ἐξεψύχησε. Καὶ ἔπεσε μεγάλος φόβος εἰς ὅλους ἐκείνους ποὺ ἤκουαν αὐτά.

Τότε οἱ νεώτεροι σηκώθηκαν καὶ τὸν συμμάζεψαν, καὶ ἔκαναν τὴν ἐκφορά του καὶ τὸν ἔθαψαν.

Ἐν τῷ μεταξὺ δὲ οἱ νεώτεροι κατὰ τὴν ἡλικίαν ἐσηκώθησαν καὶ περιετύλιξαν τὸν Ἀνανίαν μὲ νεκρικοὺς ἐπιδέσμους, ὅπως ἐσυνηθίζετο τότε, καὶ ἀφοῦ τὸν μετέφεραν ἔξω ἀπὸ τὴν πόλιν, τὸν ἔθαψαν.

Οἱ νεώτεροι δὲ ἐσηκώθησαν ἀμέσως, περιετύλιξαν τὸ νεκρὸ σῶμα τοῦ Ἀνανίου μὲ νεκρικὰ σάβανα, τὸ μετέφεραν ἔξω ἀπὸ τὴν πόλιν καὶ τὸ ἔθαψαν.

Ὕστερα δὲ ἀπὸ διάστημα τριῶν ὡρῶν περίπου μπῆκε μέσα ἡ γυναῖκα του, μὴ γνωρίζοντας τὸ γεγονός.

Ἐν τῷ μεταξὺ δὲ ἐπέρασε περίπου τριῶν ὡρῶν χρονικὸν διάστημα καὶ ἡ γυναῖκα τοῦ Ἀνανίου, ἡ ὁποία δὲν ἐγνώριζε τὸ γεγονὸς τῆς τιμωρίας τοῦ συζύγου της, ἐμβῆκεν εἰς τὸν τόπον τῆς συνάξεως.

Ὕστερον δὲ ἀπὸ διάστημα τριῶν περίπου ὡρῶν ἡ σύζυγος τοῦ Ἀνανίου, ἡ ὁποία δὲν εἶχε ἀκόμη πληροφορηθῆ τὸ γεγονὸς αὐτό, ἦλθεν εἰς τὸν τόπον τῆς συγκεντρώσεως τῶν πιστῶν.

Καὶ ὁ Πέτρος τῆς εἶπε· «Πές μου, τόσο πωλήσατε τὸ χωράφι;». Αὐτὴ δὲ εἶπε· «Ναί, τόσο».

Ἀπηύθυνε δὲ πρὸς αὐτὴν τὸν λόγον ὁ Πέτρος καὶ τὴν ἠρώτησεν· Εἰπέ μου, ἐὰν ἀντὶ τόσου ποσοῦ χρημάτων ἐπωλήσατε τὸν ἀγρόν. Αὐτὴ δὲ εἶπε· Ναί· τόσον ποσὸν εἰσεπράξαμεν.

Τὴν ἠρώτησε δὲ ὁ Πέτρος· πές μου, πράγματι ἀντὶ τόσου ποσοῦ ἐπωλήσατε τὸ χωράφι;» Ἐκείνη δὲ εἶπε· «ναί, ἀντὶ τόσου».

Τότε ὁ Πέτρος τῆς εἶπε· «Γιατί συμφωνήθηκε ἀπὸ σᾶς νὰ προκαλέσετε [Σημ.: Ἤ, νὰ προσβάλετε] τὸ Πνεῦμα τοῦ Κυρίου; Ἰδοὺ τὰ πόδια αὐτῶν, ποὺ ἔθαψαν τὸν ἄνδρα σου, εἶναι κοντὰ στὴν πόρτα, καὶ θὰ κάνουν τὴν ἐκφορά σου».

Ὁ δὲ Πέτρος εἶπε τότε πρὸς αὐτήν· Διατί ἔγινε συμφωνία μεταξὺ σοῦ καὶ τοῦ ἀνδρός σου νὰ προβῆτε εἰς πρᾶξιν, ἡ ὁποία ἰσοδυναμεῖ μὲ τὸ νὰ δοκιμάσετε τὸ Πνεῦμα τοῦ Κυρίου, ἐὰν πράγματι γνωρίζῃ τὰ πάντα καὶ δὲν θὰ ἐξαπατηθῇ μὲ τὸ ψεῦδος σας; Ἰδοὺ τὰ πόδια ἐκείνων, ποὺ ἔθαψαν τὸν ἄνδρα σου, ἀκούονται κοντὰ εἰς τὴν πόρταν, καθ’ ὅσον ἐπιστρέφουν οὔτοι εὐθὺς τώρα καὶ θὰ μεταφέρουν καὶ σὲ ἔξω τῆς πόλεως διὰ νὰ σὲ θάψουν.

Ὁ δὲ Πέτρος τῆς εἶπε τότε· «διατί ἐσυμφωνήσατε σὺ καὶ ὁ σύζυγός σου νὰ πειράξετε μὲ τὴν ψευδολογίαν καὶ ἀπάτην τὸ Πνεῦμα τοῦ Κυρίου; Ἰδού, τὰ πόδια ἐκείνων, ποὺ ἔθαψαν τὸν ἄνδρα σου εἶναι τώρα εἰς τὴν θύραν καὶ θὰ μεταφέρουν καὶ σὲ ἔξω ἀπὸ τὴν πόλιν, διὰ νὰ σὲ θάψουν».

Καὶ ἀμέσως ἔπεσε κάτω κοντὰ στὰ πόδια του καὶ ξεψύχησε. Καὶ ὅταν οἱ νέοι μπῆκαν μέσα, τὴν βρῆκαν νεκρή, καὶ ἔκαναν τὴν ἐκφορά της καὶ τὴν ἔθαψαν κοντὰ στὸν ἄνδρα της.

Ἔπεσε δὲ καὶ αὐτὴ ἀμέσως καὶ κατὰ τὴν ἰδίαν στιγμὴν κοντὰ εἰς τὰ πόδια τοῦ Πέτρου καὶ ἐξεψύχησεν. Ὅταν δὲ ἐμβῆκαν οἱ νέοι, ποὺ ἐπανῆλθον ἀπὸ τὴν ταφὴν τοῦ Ἀνανίου, εὗρον αὐτὴν νεκρὰν καὶ ἀφοῦ τὴν μετέφεραν ἔξω ἀπὸ τὴν πόλιν, τὴν ἔθαψαν πλησίον τοῦ συζύγου της.

Ἔπεσε δὲ καὶ αὐτὴ ἀμέσως κοντὰ εἰς τὰ πόδια τοῦ Πέτρου καὶ ἐξεψύχησε. Ὅταν δὲ εἰσῆλθαν οἱ νέοι, εὐρῆκαν καὶ αὐτὴν νεκράν. Καὶ ἀφοῦ τὴν ἔβγαλαν ἔξω ἀπὸ τὴν πόλιν, τὴν ἔθαψαν κοντὰ εἰς τὸν σύζυγόν της.

Καὶ φόβος μεγάλος κατέλαβε ὅλη τὴν Ἐκκλησία, καὶ ὅλους ὅσοι ἄκουαν αὐτά.

Καὶ ἐκυρίευσε μεγάλος φόβος ὅλην τὴν Ἐκκλησίαν καὶ ὅλους ὅσοι ἤκουον ταῦτα.

Καὶ ἔπεσε μεγάλος φόβος εἰς ὅλην τὴν Ἐκκλησίαν καὶ εἰς ὅλους ὅσοι ἐπληροφοροῦντο τὰ φοβερὰ αὐτὰ γεγονότα.

Διὰ μέσου δὲ τῶν ἀποστόλων γίνονταν πολλὰ σημεῖα καὶ καταπληκτικὰ θαύματα στὸ λαό. Καὶ συγκεντρώνονταν ὅλοι μαζὶ (οἱ πιστοὶ) στὴ στοὰ τοῦ Σολομῶντος.

Διὰ τῶν χειρῶν δὲ τῶν ἀποστόλων ἐγίνοντο συνεχῶς πολλὰ θαύματα, ποὺ ἐδείκνυαν τὴν ἀλήθειαν τῆς διδασκαλίας των καὶ λόγῳ τοῦ ἐξαιρετικοῦ των χαρακτῆρος προεκάλουν κατάπληξιν μεταξὺ τοῦ λαοῦ. Καὶ ἐμαζεύοντο ὅλοι μαζὶ καὶ μὲ μίαν καρδίαν εἰς τὴν στοὰν τοῦ Σολομῶντος.

Μὲ τὰ χέρια δὲ τῶν Ἀποστόλων ἐγίνοντο πολλὰ καὶ μεγάλα θαύματα, ποὺ ἐπιμαρτυροῦσαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ κηρύγματός των καὶ ἐπροκαλοῦσαν κατάπληξιν εἰς τὸν λαόν. Καὶ ἦσαν ὅλοι μὲ μιὰ καρδιά καὶ μὲ μιὰ γνώμη εἰς τὴν στοὰν τοῦ Σολομῶντος.

Καὶ ἀπὸ τοὺς λοιποὺς (τοὺς ἀπίστους) κανεὶς δὲν τολμοῦσε ν’ ἀναμιχθῇ μ’ αὐτούς, ἀλλ’ ὁ λαὸς τοὺς ἐγκωμίαζε.

Ἀπὸ τοὺς λοιποὺς δέ, ποὺ δὲν εἶχαν πιστεύσει, κανεὶς δὲν εἶχε τὴν τόλμην νὰ ἀνακατευθῇ μὲ αὐτοὺς καὶ νὰ ἀστειευθῇ μαζί των καὶ νὰ τοὺς συμπεριφερθῇ ὡς πρὸς συνήθεις ἀνθρώπους τοῦ δρόμου, ἀλλ’ ὁ πολὺς λαὸς τοὺς ἐτίμα καὶ τοὺς ἐγκωμίαζε.

Ἀπὸ δὲ τοὺς ἄλλους, ποὺ εἶχαν πιστεύσει, κανεὶς δὲν ἐτολμοῦσε νὰ τοὺς πλησιάσῃ καὶ νὰ ἀνακατευθῇ μὲ θάρρος μαζῆ των, ἀλλὰ ὁ λαὸς τοὺς ἐτιμοῦσε καὶ τοὺς ἐδόξαζε.

Ὅλο δὲ καὶ προσθέτονταν στὴν Ἐκκλησία περισσότερα πλήθη ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, ποὺ πίστευαν στὸν Κύριο,

Ὁλονὲν δὲ καὶ περισσότερον προσειλκύοντο πλήθη καὶ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπροστίθεντο εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν πιστῶν καὶ ηὔξανον αὐτόν.

Ὅσον δὲ ἐπερνοῦσαν αἱ ἡμέραι, ὁλονὲν περισσότερα πλήθη ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν προσειλκύοντο εἰς τὴν πίστιν τοῦ Κυρίου καὶ ἐπροστίθεντο εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν πιστῶν.

ὥστε (καὶ) στοὺς δρόμους νὰ βγάζουν τοὺς ἀσθενεῖς, καὶ νὰ τοὺς ξαπλώνουν πάνω σὲ κλῖνες καὶ φορεῖα μὲ τὸ σκοπό, ὅταν θὰ περνοῦσε ὁ Πέτρος, ἔστω ἡ σκιά του νὰ πέσῃ σὲ κάποιον ἀπ’ αὐτούς.

Τόσον πολὺ δὲ ἐσέβετο αὐτοὺς ὁ λαός, ὥστε ἔβγαζαν ἀπὸ τὰ σπίτια των εἰς τὰς πλατείας τοὺς ἀσθενεῖς καὶ τοὺς ἔθετον ἐπάνω εἰς πολυτελῆ κρεββάτια οἱ πλουσιώτεροι καὶ εἰς πτωχικὰ καὶ πρόχειρα φορεῖα οἱ πτωχότεροι, μὲ τὸν σκοπόν, ὅταν θὰ ἐπέρνα ἀπὸ τὸ πλῆθος ἐκεῖνο ὁ Πέτρος, νὰ πέσῃ ἔστω καὶ ἡ σκιά του εἰς κάποιον ἀπὸ τοὺς ἀσθενεῖς αὐτοὺς διὰ νὰ τὸν θεραπεύσῃ.

Ὁ σεβασμὸς δὲ καὶ ἡ ἐκτίμησις τοῦ λαοῦ πρὸς αὐτοὺς διὰ τὴν θείαν δύναμιν, ποὺ ἐνεργοῦσε διὰ μέσου αὐτῶν, ἦτο τόσος, ὥστε ἔβγαζαν τοὺς ἀσθενεῖς εἰς τὰς πλατείας καὶ τοὺς ἔβαζαν οἱ μὲν πλούσιοι ἐπάνω εἰς κλίνας, οἱ δὲ πτωχοὶ εἰς ἀπέριττα κρεββάτια, ὥστε, ὅταν θὰ ἤρχετο καὶ θὰ ἐπερνοῦσε ὁ Πέτρος, καὶ ἡ σκιά του ἔστω νὰ πέσῃ ἐπάνω εἰς κανένα ἀπὸ αὐτούς, διὰ νὰ τὸν θεραπεύσῃ.

Συνέρρεε δὲ καὶ τὸ πλῆθος τῶν γύρω πόλεων στὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ ἔφεραν ἀσθενεῖς, καὶ ἀνθρώπους ποὺ ἐνωχλοῦνταν ἀπὸ πνεύματα ἀκάθαρτα, καὶ θεραπεύονταν ὅλοι.

Ἐμαζεύετο δὲ εἰς Ἱερουσαλὴμ καὶ τὸ πλῆθος τῶν κατοίκων τῶν γειτονικῶν πόλεων καὶ ἔφερον παντὸς εἴδους ἀσθενεῖς, καθὼς καὶ ἀνθρώπους, ποὺ ἠνωχλοῦντο ἀπὸ πνεύματα ἀκάθαρτα, οἱ ὁποῖοι ἐθεραπεύοντο ὅλοι.

Ἀλλὰ καὶ τὸ πλῆθος τῶν γύρω πόλεων ἐμαζεύοντο εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἔφεραν τοὺς ἀσθενεῖς καὶ αὐτούς ποὺ ἠνωχλοῦντο ἀπὸ πονηρὰ πνεύματα, οἱ ὁποῖοι καὶ ἐθεραπεύοντο ὅλοι.

Τότε σηκώθηκε ὁ ἀρχιερεὺς καὶ ὅλοι ὅσοι ἦταν μαζί του, ποὺ ἀνῆκαν στὸ κόμμα τῶν Σαδδουκαίων, γέμισαν ἀπὸ φανατισμό,

Ἀπὸ ὅλα ὅμως αὐτὰ παρεκινήθησαν εἰς ἐνέργειαν καὶ δρᾶσιν ὁ ἀρχιερεὺς καὶ ὅλοι, ὅσοι ἦσαν μαζί του, οἱ ὁποῖοι ἀπετέλουν τὸ θρησκευτικὸν κόμμα τῶν Σαδδουκαίων. Καὶ ἐγέμισαν αἱ καρδίαι των ἀπὸ φθόνον καὶ κακίαν.

Ὁ ἀρχιερεὺς ὅμως καὶ ὅλοι ὅσοι ἦσαν μαζῆ μὲ αὐτόν, αὐτοί ποὺ ἀποτελοῦσαν τὴν θρησκευτικὴν παράταξιν τῶν Σαδδουκαίων, ἐκυριεύθησαν ἀπὸ φθόνον καὶ κακίαν καὶ ἐκινήθησαν ἐναντίον τῶν Ἀποστόλων.

καὶ συνέλαβαν τοὺς ἀποστόλους καὶ τοὺς ἔρριξαν σὲ δημοσία φυλακή.

Καὶ ἔβαλον τὰ χέρια των ἐπὶ τῶν ἀποστόλων καὶ τοὺς συνέλαβον καὶ τοὺς ἔρριψαν εἰς τὴν δημοσίαν φυλακήν.

Ἄπλωσαν δὲ τὰ χέρια τους εἰς τοὺς Ἀποστόλους, τοὺς ἔπιασαν καὶ τοὺς ἔβαλαν ὑπὸ ἐπιτήρησιν εἰς τὴν δημοσίαν φυλακήν.

Ἀλλ’ ἄγγελος Κυρίου τὴ νύκτα ἄνοιξε τὶς πόρτες τῆς φυλακῆς καὶ τοὺς ἔβγαλε ἔξω καὶ εἶπε·

Ἄγγελος Κυρίου ὅμως ἐν καιρῷ νυκτὸς ἤνοιξε τὰς θύρας τῆς φυλακῆς καὶ ἀφοῦ τοὺς ἔβγαλεν ἔξω εἶπε·

Ἄγγελος ὅμως Κυρίου κατὰ τὴν νύκτα ἤνοιξε τὰς θύρας τῆς φυλακῆς, τοὺς ἔβγαλε ἔξω καὶ τοὺς εἶπε·

«Πηγαίνετε, καὶ σταθῆτε στὸν περίβολο τοῦ ναοῦ, καὶ κηρύττετε στὸ λαὸ ὅλα τὰ λόγια τῆς ζωῆς αὐτῆς (τῆς νέας ζωῆς)».

Πηγαίνετε ἀμέσως καὶ σταθῆτε γεμᾶτοι θάρρος καὶ διδάσκετε δημοσίᾳ ἐν τῷ ἱερῷ περιβόλῳ τοῦ ναοῦ εἰς τὸν λαὸν ὅλα τὰ λόγια τῆς ζωῆς αὐτῆς, τὴν ὁποίαν σᾶς μετέδωκεν ὁ Ἰησοῦς καὶ τὴν ὁποίαν ἐκ πεῖρας ἐγνωρίσατε.

«πηγαίνετε, σταθῆτε μὲ θάρρος καὶ διδάσκετε εἰς τὰς αὐλὰς τοῦ ναοῦ τὸν λαὸν ὅλα τὰ λόγια τῆς νέας αὐτῆς ζωῆς, ποὺ σᾶς μετέδωκε ὁ Ἰησοῦς».

Κατόπιν δὲ αὐτοῦ, ποὺ ἄκουσαν, πολὺ πρωὶ μπῆκαν στὸν περίβολο τοῦ ναοῦ καὶ δίδασκαν. Ἐν τῷ μεταξὺ πῆγε ὁ ἀρχιερεὺς καὶ ὅσοι ἦταν μαζί του, καὶ συγκάλεσαν τὸ συνέδριο, καὶ ὅλη τὴ γερουσία τῶν Ἰσραηλιτῶν, καὶ ἔστειλαν στὴ φυλακὴ γιὰ νὰ τοὺς προσαγάγουν.

Ὅταν δὲ ἤκουσαν ταῦτα οἱ ἀπόστολοι, ἐμβῆκαν πρωΐ-πρωῒ πρὸ τῆς ἀνατολῆς τοῦ ἡλίου εἰς τὸ ἱερὸν τοῦ ναοῦ καὶ ἐδίδασκον. Ἐν τῷ μεταξὺ δὲ ἦλθε ἀπὸ τὴν οἰκίαν του εἰς τὸν τόπον τῶν συνεδριάσεων, ὁ ὁποῖος δὲν ἦτο μακρὰν ἀπὸ τὸν ναόν, ὁ ἀρχιερεὺς μὲ τοὺς φίλους καὶ συγγενεῖς του, ποὺ ἐσυνήθιζαν νὰ τὸν ἀκολουθοῦν, καὶ συνεκάλεσαν τὸ συνέδριον καὶ ὅλους τοὺς προκρίτους καὶ προεστοὺς τῶν Ἰσραηλιτῶν. Καὶ ἀπέστειλαν ἀνθρώπους εἰς τὸ δεσμωτήριον, διὰ νὰ ὁδηγήσουν τοὺς ἀποστόλους ἐνώπιον τοῦ συνεδρίου, τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο τώρα νὰ τοὺς δικάσῃ.

Ἤκουσαν οἱ Ἀπόστολοι αὐτά, εἰσῆλθαν, ἐνῶ ἀκόμη ἦτο ὄρθρος, εἰς τὸν ἱερὸν τόπον καὶ ἐδίδασκον. Ἦλθε δὲ κατὰ τὴν πρωΐαν ὁ ἀρχιερεὺς καὶ ὅσοι ἦσαν μαζῆ του εἰς τὸν τόπον τῶν συνεδριάσεων, ἐκάλεσαν τὸ συνέδριον καὶ ὅλην τὴν γερουσίαν τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ ἔστειλαν ἀνθρώπους εἰς τὴν φυλακήν, διὰ νὰ φέρουν πρὸ τοῦ συνεδρίου τοὺς Ἀποστόλους.

Ἀλλ’ ὅταν τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα πῆγαν, δὲν τοὺς βρῆκαν στὴ φυλακή. Καὶ ὅταν ἐπέστρεψαν, ἀνέφεραν

Οἱ ὑπηρέται ὅμως καὶ κλητῆρες τοῦ συνεδρίου, ὅταν ἦλθον, δὲν τοὺς εὗρον εἰς τὴν φυλακήν· ἀφοῦ δὲ ἐπέστρεψαν, ἀνέφεραν τοῦτο εἰς τὸ συνέδριον,

Οἱ ὑπηρέται ὅμως ἦλθον εἰς τὴν φυλακὴν καὶ δὲν τοὺς εὐρῆκαν· ἐπιστρέψαντες δὲ εἰς τὸ συνέδριον ἀνέφεραν τὸ γεγονός,

λέγοντας· «Τὴν μὲν φυλακὴ βρήκαμε κλεισμένη μὲ κάθε ἀσφάλεια, καὶ τοὺς φύλακες νὰ στέκωνται μπροστὰ ἀπὸ τὶς πόρτες, ἀλλ’ ὅταν ἀνοίξαμε, δὲν βρήκαμε μέσα κανένα».

λέγοντες ὅτι· Τὴν μὲν φυλακὴν τὴν εὕρομεν κλεισμένην ἀσφαλέστατα καὶ τοὺς φρουροὺς τοὺς εὕρομεν νὰ στέκωνται ὄρθιοι ἐμπρὸς εἰς τὰς θύρας, ὅταν ὅμως ἠνοίξαμεν τὴν φυλακήν, δὲν εὕρομεν μέσα κανένα.

λέγοντες· «ὅτι τὸ μὲν δεσμωτήριον τὸ εὑρήκαμεν κλεισμένον μὲ κάθε ἀσφάλειαν καὶ τοὺς φρουροὺς νὰ στέκωνται ὄρθιοι ἐμπρὸς ἀπὸ τὰς θύρας, ὅταν ὅμως ἀνοίξαμε, δὲν εὐρήκαμε κανένα μέσα εἰς τὴν φυλακήν».

Ὅταν δὲ ἄκουσαν αὐτοὺς τοὺς λόγους ὁ μεγάλος ἱερεὺς (ὁ ἀρχιερεὺς ποὺ προήδρευε τοῦ συνεδρίου) καὶ ὁ ἐπικεφαλῆς τῆς φρουρᾶς τοῦ ναοῦ καὶ οἱ ἀρχιερεῖς, ἀποροῦσαν γι’ αὐτούς, πῶς θὰ μποροῦσε νὰ ἐξηγηθῇ αὐτό.

Ὅταν δὲ ἤκουσαν τοὺς λόγους αὐτοὺς καὶ ὁ ἀρχιερεύς, ποὺ προΐστατο τοῦ συνεδρίου, καὶ ὁ ἱερεύς, ποὺ ἔφερε τὸ ἀξίωμα τοῦ στρατηγοῦ τοῦ ἱεροῦ, καὶ εἶχε ὑπὸ τὴν δικαιοδοσίαν του καὶ τὴν ἐπιτήρησιν τῆς φυλακῆς, καὶ ἐκεῖνοι, ποὺ εἶχαν διατελέσει ἀρχιερεῖς εἰς χρόνους παρελθόντος, κατελήφθησαν ἀπὸ ἀπορίαν δι’ αὐτά, ποὺ τοὺς ἀνέφεραν οἱ ὑπηρέται, ἐπειδὴ δὲν ἐγνώριζαν, τί νὰ ἐνεργήσουν καὶ ποίας συνεπείας θὰ εἶχεν ἡ ἑξαφάνισις αὐτὴ τῶν φυλακισμένων.

Ὅταν δὲ ἤκουσαν αὐτοὺς τοὺς λόγους ὁ ἀρχιερεὺς καὶ ὁ στρατηγὸς τῆς φρουρὰς τοῦ ἱεροῦ καὶ οἱ ἄλλοι ἀρχιερεῖς κατελήφθησαν ἀπὸ μεγάλην ἀπορίαν δι’ αὐτά, ποὺ ἤκουσαν, καὶ διηρωτῶντο, πῶς συνέβη καὶ τί ἠμπορεῖ τάχα νὰ γίνῃ μὲ τὸ γεγονὸς αὐτό.

Ἔφθασε δὲ κάποιος καὶ τοὺς ἀνήγγειλε· «Ἰδοὺ οἱ ἄνδρες, ποὺ φυλακίσατε, στέκονται στὸν περίβολο τοῦ ναοῦ καὶ διδάσκουν τὸ λαό».

Ἀλλ’ ἐν τῷ μεταξὺ ἦλθε κάποιος καὶ τοὺς ἀνήγγειλεν, ὅτι· Ἰδού, οἱ ἄνθρωποι τοὺς ὁποίους ἐβάλατε εἰς τὴν φυλακήν, στέκονται εἰς τὸν ἱερὸν περίβολον τοῦ ναοῦ καὶ διδάσκουν τὸν λαόν.

Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως ἦλθεν κάποιος καὶ τοὺς ἀνήγγειλε ὅτι· «ἰδού, οἱ ἄνδρες, τοὺς ὁποίους σεῖς ἐβάλατε εἰς τὴν φυλακήν, εὑρίσκονται τώρα εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ναοῦ καὶ διδάσκουν τὸν λαόν».

Τότε ὁ ἐπικεφαλῆς τῆς φρουρᾶς τοῦ ναοῦ μαζὶ μὲ τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα πῆγε καὶ τοὺς ἔφερε, χωρὶς βία, διότι φοβοῦνταν τὸ λαό, μήπως λιθοβοληθοῦν.

Τότε ἐπῆγεν ἐκεῖ ὁ στρατηγὸς τοῦ ἱεροῦ μαζὶ μὲ τοὺς κλητῆρας τοῦ συνεδρίου καὶ τοὺς ἔφερεν εἰς τὸ δικαστήριον, χωρὶς νὰ μεταχειρισθῇ βίαν, διότι ἐφοβοῦντο τὸν λαόν, μήπως τοὺς λιθοβολήσῃ.

Τότε ἐπῆγε ἐκεῖ ὁ στρατηγός, μαζῆ μὲ τοὺς ὑπηρέτας καὶ τοὺς ἔφερε εἰς τὸ συνέδριον ὄχι διὰ τῆς βίας, ἐπειδὴ ἐφοβοῦντο μήπως λιθοβοληθοῦν ἀπὸ τὸν λαόν.

Καὶ ἀφοῦ τοὺς ἔφεραν, τοὺς ἔστησαν στὸ συνέδριο. Καὶ τοὺς ρώτησε ὁ ἀρχιερεὺς

Ἀφοῦ δὲ τοὺς ἔφεραν, τοὺς διέταξαν νὰ σταθοῦν ὡς κατηγορούμενοι ὄρθιοι ἐν μέσῳ τοῦ συνεδρίου. Καὶ τοὺς ἠρώτησεν ὁ ἀρχιερεύς,

Ἀφοῦ δὲ τοὺς ἔφεραν, τοὺς ἔβαλαν ὡς κατηγορουμένους καὶ ὑποδίκους, νὰ σταθοῦν ὄρθιοι ἐν μέσῳ τοῦ συνεδρίου καὶ τοὺς ἠρώτησεν ὁ ἀρχιερεὺς

λέγοντας· «Δὲν σᾶς δώσαμε αὐστηρὴ ἐντολὴ νὰ μὴ διδάσκετε γι’ αὐτὸ τὸ ὄνομα; Καὶ ἰδοὺ γεμίσατε τὴν Ἱερουσαλὴμ μὲ τὴ διδασκαλία σας, καὶ θέλετε νὰ ἐπιρρίψετε σ’ ἐμᾶς τὴν εὐθύνη γιὰ τὸ θάνατο αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου».

καὶ εἶπε· Δὲν σᾶς ἐδώκαμεν ρητὴν καὶ αὐστηρὰν παραγγελίαν νὰ μὴ διδάσκετε περὶ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ καὶ νὰ μὴ τὸ παρουσιάζετε ὡς ὄνομα λατρευτὸν καὶ ἀνώτερον ἀπὸ κάθε ἄλλο ὄνομα; Καὶ ὅμως ἰδού, ὅτι ἔχετε γεμίσει τὴν Ἱερουσαλὴμ μὲ τὴν διδασκαλίαν σας καὶ μὲ κακοβουλίαν καὶ κακὰς προθέσεις ζητεῖτε νὰ ἐπιρρίψετε ἐπάνω μας τὴν εὐθύνην καὶ τὴν ἐνοχὴν διὰ τὸν φόνον τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ.

λέγων· «δὲν σᾶς ἐδώσαμε αὐστηρὰν ἐντολήν, νὰ μὴ διδάσκετε εἰς τὸ ὄνομα τοῦτο; Καὶ ἰδοὺ σεῖς ἐγεμίσατε τὴν Ἱερουσαλὴμ μὲ τὴν διδασκαλίαν σας καὶ θέλετε νὰ ρίξετε ἐπάνω εἰς ἡμᾶς τὴν εὐθύνην διὰ τὸ αἷμα αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου» (τὴν ὁποίαν ἐν τούτοις εὐθύνην αὐτοὶ εἶχαν ἀναλάβει ἐνώπιον τοῦ Πιλάτου λέγοντες· Τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐφ’ ἡμᾶς καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ἡμῶν).

Ἔλαβε δὲ τὸ λόγο ὁ Πέτρος καὶ οἱ ἄλλοι ἀπόστολοι καὶ εἶπαν· «Πρέπει νὰ πειθαρχοῦμε στὸ Θεὸ καὶ ὄχι στοὺς ἀνθρώπους (ὅταν, ἐννοεῖται, τὸ θέλημα τῶν ἀνθρώπων ἔρχεται σὲ ἀντίθεσι πρὸς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ)».

Ἀπεκρίθη δὲ ὁ Πέτρος ἐξ ὀνόματος καὶ τῶν Ἀποστόλων καὶ εἶπεν· Ὑποχρέωσιν καὶ καθῆκον ἔχομεν να πειθαρχῶμεν μᾶλλον εἰς τὸν Θεόν, ποὺ μᾶς διέταξε διὰ τοῦ ἀγγέλου του νὰ ἐξακολουθήσωμεν τὸ δημόσιον κήρυγμά μας, παρὰ εἰς σᾶς τοὺς ἀνθρώπους, ποὺ μᾶς διετάξατε νὰ σιωπῶμεν.

Ἀπεκρίθη δὲ ὁ Πέτρος καὶ οἱ ἄλλοι Ἀπόστολοι καὶ εἶπαν· «πρέπει νὰ ὑπακούωμεν εἰς τὸν Θεὸν μᾶλλον (ὁ ὁποῖος καὶ κατὰ τὴν νύκτα αὐτὴν μᾶς διέταξε μὲ τὸν ἄγγελόν του νὰ κηρύξωμεν τὴν ἀλήθειαν) καὶ ὄχι εἰς σᾶς τοὺς ἀνθρώπους, ποὺ μᾶς ἐδώσατε διαταγὴν νὰ σιωπήσωμεν.

Ὁ Θεὸς τῶν πατέρων μας ἀνέστησε τὸν Ἰησοῦ, τὸν ὁποῖο σεῖς φονεύσατε κρεμώντας πάνω σὲ ξύλο (τὸ ξύλο τοῦ σταυροῦ).

Ὁ Θεός, τὸν ὁποῖον ἐλάτρευσαν οἱ πατέρες μας καὶ ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἔλαβον οὗτοι τὰς ἐπαγγελίας, ἀνέστησεν ἐκ νεκρῶν τὸν Ἰησοῦν, τὸν ὁποῖον σεῖς ἐφονεύσατε, ἀφοῦ τὸν ἐκρεμάσατε ὡς ἐπικατάρατον ἐπὶ τοῦ ξύλου τοῦ σταυροῦ.

Ὁ Θεὸς τῶν πατέρων μας ἀνέστησε ἐκ νεκρῶν τὸν Ἰησοῦν, τὸν ὁποῖον σεῖς ἐφονεύσατε, κρεμάσαντες ἐπάνω εἰς τὸ ξύλον τοῦ σταυροῦ.

Αὐτὸν ὁ Θεὸς μὲ τὴ δύναμί του ὕψωσε, γιὰ νὰ εἶναι ἀρχηγὸς καὶ σωτήρ, γιὰ νὰ δώσῃ στὸν Ἰσραὴλ εὐκαιρία μετανοίας καὶ ἀφέσεως ἁμαρτιῶν.

Ἀλλ’ ἐνῷ σεῖς τόσον πολὺ ἠτιμάσατε αὐτόν, ὁ Θεὸς ὕψωσε τοῦτον διὰ τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ, διὰ νὰ εἶναι ἀρχηγὸς καὶ σωτήρ, ποὺ θὰ δώσῃ εἰς τοὺς ἀπογόνους τοῦ εὐλογημένου Ἰσραὴλ μέσον μετανοίας καὶ ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.

Αὐτὸν ὁ Θεὸς τὸν ὕψωσε μὲ τὴν παντοδύναμον αὐτοῦ δεξιὰν καὶ τὸν ἀνέδειξε ἀρχηγὸν καὶ Σωτῆρα, νὰ δίδῃ μετάνοιαν εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.

Ἐμεῖς δὲ εἴμεθα μάρτυρές του γι’ αὐτὰ τὰ γεγονότα, ἀλλὰ καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, ποὺ ἔδωσε ὁ Θεὸς σ’ ὅσους πειθαρχοῦν σ’ αὐτόν».

Ὡς ἐκ τούτου καὶ ἡμεῖς ἔχομεν κληθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν νὰ εἴμεθα μάρτυρές του, διὰ νὰ διακηρύττωμεν μὲ τοὺς λόγους καὶ τὴν διδασκαλίαν μας τὰ σωτηριώδη αὐτὰ γεγονότα τῆς ζωῆς του. Συγχρόνως ὅμως μαρτυρεῖ μαζί μας μὲ τὰ θαύματα καὶ τὰ χαρίσματά του καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, τὸ ὁποῖον ἔδωκεν ὁ Θεὸς εἰς ἐκείνους, ποὺ πειθαρχοῦν εἰς τὰς ἐντολάς του.

Καὶ ἡμεῖς εἴμεθα αὐτόπται μάρτυρες, ποὺ ἠκούσαμεν καὶ εἴδομεν αὐτόν, διὰ νὰ κηρύττωμεν τὰ λόγια καὶ τὰ γεγονότα αὐτά, καθ’ ὃν χρόνον καὶ αὐτὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ποὺ ἔδωκεν ὁ Θεὸς εἰς ὅσους τὸν ὑπακούουν, μαρτυρεῖ τὴν ἀλήθειαν τῶν λόγων μας μὲ τὰ θαύματα καὶ τὰ χαρίσματά του».

Ὅταν δὲ αὐτοὶ ἄκουσαν αὐτά, λυσσοῦσαν καὶ σκέπτονταν νὰ τοὺς φονεύσουν.

Ἀλλ’ αὐτοί, ὅταν ἤκουσαν τοὺς λόγους τούτους τοῦ Πέτρου, συνεταράσσοντο μέσα τους ἀπὸ σφοδρὰν καὶ λυσσώδη ἀγανάκτησιν καὶ ἀντήλλασσον γνώμας περὶ τοῦ τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον θὰ τοὺς κατεδίκαζον εἰς θάνατον καὶ θὰ τοὺς ἐφόνευον.

Ἐκεῖνοι ὅμως, ὅταν ἤκουσαν τὰ λόγια αὐτά, ἐταράχθησαν, ἔτριζαν τὰ δόντια των μὲ ὀργὴν καὶ συζητοῦσαν μεταξύ των, νὰ καταδικάσουν αὐτοὺς εἰς θάνατον.

Ἀλλὰ σηκώθηκε στὸ συνέδριο κάποιος Φαρισαῖος ὀνομαζόμενος Γαμαλιήλ, νομοδιδάσκαλος, ἐκτιμώμενος ἀπ’ ὅλο τὸ λαό, καὶ διέταξε νὰ βγάλουν γιὰ λίγο τοὺς ἀποστόλους ἔξω,

Ἐσηκώθη ὅμως μέσα εἰς τὸ συνέδριον κάποιος Φαρισαῖος, ποὺ ἐλέγετο Γαμαλιήλ, διδάσκαλος τοῦ νόμου, ποὺ ἀπελάμβανε μεγάλην τιμὴν ἀπὸ ὅλον τὸν λαόν, καὶ διέταξε νὰ βγάλουν τοὺς ἀποστόλους ἐπ’ ὀλίγον ἔξω ἀπὸ τὴν αἴθουσαν τῶν συνεδριάσεων.

Ἐσηκώθηκε ὅμως μέσα εἰς τὸ συνέδριον ἕνας Φαρισαῖος, ὀνόματι Γαμαλιήλ, διδάσκαλος τοῦ Νόμου, ἄνθρωπος κύρους καὶ ὑπολήψεως ἐνώπιον ὅλου τοῦ λαοῦ, καὶ διέταξε νὰ βγάλουν δι’ ὀλίγον ἔξω ἀπὸ τὴν αἴθουσαν τοὺς Ἀποστόλους.

καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· «Ἄνδρες Ἰσραηλῖτες, προσέχετε τοὺς ἑαυτούς σας σχετικὰ μὲ τοὺς ἀνθρώπους τούτους, γιὰ τὸ τί σκοπεύετε νὰ κάνετε.

Καὶ ἀφοῦ τοὺς ἔβγαλαν, εἶπε πρὸς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἀπετέλουν μαζὶ μὲ αὐτὸν τὸ συνέδριον τῶν Ἰουδαίων· Ἄνδρες Ἰσραηλῖται, προσέχετε καὶ προφυλάξατε τοὺς ἑαυτούς σας δι’ αὐτὸ, ποὺ σκέπτεσθε νὰ κάμετε σχετικῶς μὲ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς.

Καὶ εἶπε τότε πρὸς τοὺς συνέδρους· «ἄνδρες Ἰσραηλῖται, προσέχετε καλὰ τοὺς ἑαυτούς σας καὶ ἀναλογισθῆτε τὴν εὐθύνην σας, δι’ αὐτὸ ποὺ σκέπτεσθε νὰ πράξετε ἐναντίον αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων.

Διότι πρὶν ἀπ’ αὐτὸ τὸν καιρὸ παρουσιάσθηκε ὁ Θευδᾶς, ποὺ ἔλεγε γιὰ τὸν ἑαυτό του, ὅτι εἶναι κάποιος σπουδαῖος. Σ’ αὐτὸν προσκολλήθηκε ἀριθμὸς τετρακοσίων περίπου ἀνδρῶν. Ἀλλὰ φονεύθηκε, καὶ ὅλοι οἱ ὀπαδοί του διαλύθηκαν, καὶ τὸ κίνημα ἐκμηδενίσθηκε.

Σᾶς συνιστῶ δὲ προσοχήν, διότι πρὸ τῶν ἡμερῶν αὐτῶν ποὺ περνῶμεν, ἀνεφάνη ὁ Θευδᾶς, ὁ ὁποῖος ἔλεγε διὰ τὸν ἑαυτόν του, ὅτι εἶναι κάποιος σπουδαῖος. Καὶ εἰς αὐτὸν προσεκολλήθησαν ὡς ὀπαδοὶ ἕνας ἀριθμὸς ἀνδρῶν περίπου τετρακοσίων. Ἀλλ’ ἐφονεύθη αὐτὸς καὶ ὅλοι, ὅσοι ὑπήκουον εἰς αὐτόν, διελύθησαν καὶ ἐξεμηδενίσθησαν.

Διότι, πρὶν ἀπὸ τὰς ἡμέρας αὐτάς, παρουσιάστηκε ὁ Θευδᾶς, ὁ ὁποῖος ἔλεγε διὰ τὸν εὐατόν του ὅτι εἶναι τάχα κάποιος μεγάλος. Τὸν ἠκολούθησαν ὡς ὀπαδοί του κάπου τετρακόσιοι ἄνθρωποι. Ἀλλὰ ἐφονεύθη αὐτός, καὶ ὅλοι ὅσοι ἐπίστευον εἰς αὐτὸν διελύθησαν καὶ ἐξωλοθρεύθησαν.

Μετὰ ἀπ’ αὐτὸν παρουσιάσθηκε ὁ Ἰούδας ὁ Γαλιλαῖος τὶς ἡμέρες τῆς ἀπογραφῆς, καὶ παρέσυρε πίσω του ἀρκετὸ λαό. Ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνος χάθηκε, καὶ ὅλοι οἱ ὀπαδοί του διασκορπίσθηκαν.

Ὕστερα ἀπὸ αὐτὸν ἀνεφάνη ὁ Ἰούδας ὁ Γαλιλαῖος, κατὰ τὰς ἡμέρας ποὺ ἔγινεν ἀπὸ τοὺς Ρωμαίους ἡ ἀπογραφή διὰ νὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς ὁ κεφαλικὸς φόρος. Καὶ παρέσυρεν εἰς στάσιν πολὺν λαόν, ὁ ὁποῖος τὸν ἠκολούθησεν. Ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνος ἐθανατώθη καὶ ἐχάθη καὶ ὅλοι, ὅσοι τὸν ὑπήκουον, διεσκορπίσθησαν διὰ τῆς βίας τῶν ὅπλων.

Ἔπειτα ἀπὸ αὐτὸν παρουσιάσθηκε ὁ Ἰούδας ὁ Γαλιλαῖος κατὰ τὰς ἡμέρας ποὺ ἔγινε ἀπὸ τοὺς Ρωμαίους ἡ ἀπογραφή, καὶ ἐτράβηξε μὲ τὸ μέρος του ἀρκετὸν λαόν, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνος ἐθανατώθηκε καὶ ἐχάθηκε καὶ ὅλοι ὅσοι τὸν ὑπήκουαν διεσκορπίσθησαν.

Γι’ αὐτὸ τώρα σᾶς λέγω· Ἀπομακρυνθῆτε ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους τούτους καὶ ἀφήσετέ τους. Διότι, ἐὰν αὐτὸ ποὺ σκέπτονται ἢ αὐτὸ ποὺ πράττουν εἶναι ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, θὰ καταστραφῇ.

Ὕστερα λοιπὸν ἀπὸ τὰ γεγονότα αὐτά, σᾶς λέγω καὶ ἐγὼ τώρα ἐν σχέσει πρὸς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ποὺ μᾶς παρουσιάζεται· σταθῆτε μακρὰν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς καὶ ἀφήσατέ τους ἐλευθέρους. Διότι, ἐὰν αὐτὸ ποὺ σχεδιάζουν καὶ σκέπτονται οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἢ τὸ ἔργον αὐτό, ποὺ ἐργάζονται, προέρχεται ἐξ ἀνθρώπων, θὰ καταστροφῇ μόνον του χωρὶς τὴν ἰδικήν σας παρέμβασιν.

Καὶ τώρα ἐγὼ σᾶς λέγω, σταθῆτε μακρυὰ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους τούτους, ἀφήσατέ τους καὶ μὴ ἀπλώνετε ἐπάνω των τὰ χέρια σας. Διότι, ἐὰν αὐτὸ ποὺ σχεδιάζουν ἢ τὸ ἔργον ποὺ πράττουν προέρχεται ἐξ ἀνθρώπων, θὰ διαλυθῇ μόνο του.

Ἐὰν ὅμως εἶναι ἀπὸ τὸ Θεό, δὲν μπορεῖτε νὰ τὸ καταστρέψετε, μήπως γίνετε καὶ θεομάχοι».

Ἐὰν ὅμως εἶναι ἐκ τοῦ Θεοῦ, δὲν δύνασθε νὰ τὸ καταστρέψετε, προσέξατε δέ, μήπως εὑρεθῆτε ἀντιμέτωποι καὶ πολέμιοι ὄχι μόνον ἐναντίον ἀνθρώπων, ἀλλὰ καὶ κατὰ τοῦ Θεοῦ.

Ἐὰν ὅμως εἶναι ἐκ τοῦ Θεοῦ, δὲν ἠμπορεῖτε σεῖς νὰ τὸ καταστρέψετε. Σκεφθῆτε δέ, μήπως γίνετε καὶ θεομάχοι, πολεμοῦντες τὸν Θεὸν καὶ τὸ ἔργον του».

Πείσθηκαν δὲ σ’ αὐτόν. Καὶ ἀφοῦ προσκάλεσαν τοὺς ἀποστόλους, τοὺς ἔδειραν, καὶ τοὺς διέταξαν νὰ μὴν ὁμιλοῦν γιὰ τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ. Κατόπιν τοὺς ἀπέλυσαν.

Ἐπείσθησαν δὲ τὰ μέλη τοῦ συνεδρίου εἰς αὐτόν. Καὶ ἀφοῦ προσεκάλεσαν τοὺς ἀποστόλους νὰ ἔμβουν πάλιν εἰς τὴν αἴθουσαν τοῦ δικαστηρίου, τοὺς ἔδειραν καὶ τοὺς παρήγγειλαν νὰ μὴ διδάσκουν, λαμβάνοντες ὡς κύριον θέμα τοῦ κηρύγματός των τὸ ὄνομα καὶ τὸ πρόσωπον τοῦ Ἰησοῦ. Καὶ κατόπιν τούτου τοὺς ἀφῆκαν ἐλευθέρους.

Ἐπείσθησαν δὲ εἰς αὐτὸν τὰ μέλη τοῦ συνεδρίου καὶ ἀφοῦ ἐπροσκάλεσαν τοὺς Ἀποστόλους πάλιν εἰς τὴν αἴθουσαν, τοὺς ἔδειραν, τοὺς παρήγγειλαν νὰ μὴ κηρύττουν πλέον ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ καὶ κατόπιν τοὺς ἀπέλυσαν.

Αὐτοὶ δὲ ἔφευγαν ἀπὸ τὸ συνέδριο χαίροντας, διότι ἀξιώθηκαν τῆς μεγάλης τιμῆς νὰ ὑποστοῦν ἀτιμωτικὸ δαρμὸ χάριν τοῦ ὀνόματός του.

Ὕστερα λοιπὸν ἀπὸ τὰς ἀπειλὰς καὶ τὴν κακομεταχείρισην ταύτην ἔφυγαν οἱ ἀπόστολοι ἀπὸ τὸ συνέδριον μὲ χαρὰν μεγάλην, διότι ἠξιώθησαν νὰ ὑποστοῦν ἀτιμωτικὴν τιμωρίαν χάριν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ.

Ἀλλὰ οἱ Ἀπόστολοι, ὕστερα ἀπὸ ὅλα αὐτά, ἀνεχώρησαν ἀπὸ τὸ συνέδριον χαίροντες, διότι ἠξιώθησαν τῆς μεγάλης τιμῆς νὰ ὑποστοῦν ἐξευτελιστικὴν τιμωρίαν χάριν τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ.

Καὶ κάθε μέρα στὸν περίβολο τοῦ ναοῦ καὶ σὲ σπίτια δὲν ἔπαυαν νὰ διδάσκουν καὶ νὰ κηρύττουν τὸν Ἰησοῦ τὸ Χριστό (τὸ Μεσσία).

Καὶ δὲν ἔπαυον κάθε ἡμέραν δημοσίᾳ ἐν τῷ ἱερῷ καὶ κατ’ ἰδίαν ἀπὸ σπίτι σὲ σπίτι νὰ διδάσκουν καὶ νὰ διαδίδουν τὸ χαρμόσυνον μήνυμα, ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Μεσσίας.

Δὲν ἐσταματοῦσαν δὲ κάθε ἡμέραν, τόσον ἐνώπιον τοῦ λαοῦ εἰς τὸ ἱερόν, ὅσον καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὰ σπίτια, νὰ διδάσκουν καὶ νὰ μεταδίδουν τὴν χαρμόσυνον ἀγγελίαν, ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Χριστὸς ὁ σταλμένος ἀπὸ τὸν Θεὸν Σωτήρ.