Πρὸς Ἐφεσίους 2

Καὶ σεῖς ἤσασταν νεκροὶ ἐξ αἰτίας τῶν παραπτωμάτων καὶ τῶν ἁμαρτιῶν,

Καὶ ἔκαμε δι’ ἡμᾶς ὅ,τι ἔκαμε καὶ διὰ σᾶς. Σεῖς δηλαδὴ ἦσθε νεκροὶ πνευματικῶς, ἕνεκα τῶν παραβάσεων καὶ ἁμαρτιῶν,

Καὶ σᾶς ἐπίσης ἐκάλεσεν εἰς σωτηρίαν, ἐνῶ εἶσθε νεκροὶ πνευματικῶς ἕνεκα τῶν παραπτωμάτων καὶ τῶν ἁμαρτιῶν σας.

στὶς ὁποῖες ζήσατε σύμφωνα μὲ τὴ ζωὴ αὐτοῦ τοῦ κόσμου, σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ ἄρχοντος, ποὺ ἐξουσιάζει ἀπὸ τὸν ἀέρα, τοῦ πνεύματος, ποὺ τώρα ἐνεργεῖ στοὺς ἀπειθεῖς ἀνθρώπους.

εἰς τὰς ὁποίας ἄλλοτε ἐπεριπατήσατε, ὅταν ἐζούσατε τὴν διεφθαομένην ζωὴν τοῦ κόσμου αὐτοῦ, σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ ἄρχοντος, ποὺ ἀπὸ τὰς ἐκτάσεις τοῦ ἀέρος ἐξουσιάζει τοὺς σαρκικοὺς ἀνθρώπους, τοῦ πονηροῦ δηλαδὴ πνεύματος, ποὺ τώρα ἐνεργεῖ εἰς τοὺς ἀπειθεῖς.

Εἰς αὐτὰς τὰς ἁμαρτίας εἴχατε καὶ σεῖς ἄλλοτε περιπατήσει, σύμφωνα μὲ τὴν διεφθαρμένην κοσμικὴν ζωὴν τῆς ἐποχῆς αὐτῆς, σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ ἄρχοντος ποὺ κυριαρχεῖ ἐπὶ τοῦ ἀέρος, δηλαδὴ τοῦ πονηροῦ πνεύματος, ποὺ ἐνεργεῖ τώρα εἰς τοὺς υἱοὺς τῆς ἀνυπακοὴς καὶ τῆς ἀποστασίας.

Σὰν αὐτοὺς ζήσαμε κάποτε καὶ ὅλοι ἐμεῖς (οἱ Ἰουδαῖοι), ἀκολουθώντας τὶς ἐπιθυμίες τῆς σάρκας, κάνοντας τὰ θελήματα τῆς σάρκας καὶ τῶν καρδιῶν. Καὶ λόγῳ τῆς διεφθαρμένης φύσεώς μας ἤμασταν ἄξιοι τῆς θείας ὀργῆς, ὅπως καὶ οἱ ὑπόλοιποι ἄνθρωποι.

Μεταξὺ αὐτῶν τῶν ἀπειθῶν ἀκόμη καὶ ἡμεῖς οἱ Ἰουδαῖοι ὅλοι ἐζήσαμεν καὶ συμπεριεφέρθημεν ἄλλοτε σύμφωνα μὲ τὰς ἐπιθυμίας τῆς σαρκός μας καὶ ἐπράτταμεν τὰ θελήματα τῆς σαρκός μας καὶ τῶν σκοτισμένων διανοιῶν μας. Καὶ ἤμεθα τότε ἐκ φύσεως καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν γέννησίν μας ἄξιοι τῆς θείας ὀργῆς, καθὼς καὶ οἱ λοιποί.

Ἐν μέσῳ δὲ αὐτῶν καὶ ὅλοι ἡμεῖς οἱ Ἰουδαῖοι εἴχαμεν κάποτε ἀναστραφῆ καὶ ζήσει σύμφωνα μὲ τὰς ἐπιθυμίας τῆς σαρκὸς ἡμῶν, ἐπράττομεν τὰ θελήματα τοῦ σαρκικοῦ ἀνθρώπου καὶ τῶν σκοτισμένων ἀπὸ τὰ πάθη διανοιῶν μας καὶ ἤμεθα τότε ἐκ φύσεως τέκνα τῆς ὀργῆς, ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι λαοὶ (ἕνεκα τῆς ἁμαρτίας, τὴν ὁποίαν ἐκ γενετῆς ἐφέραμεν καὶ εἰς τὴν ὁποίαν κατὰ τὸ διάστημα τῆς ζωῆς μας εἴχομεν ὑποδουλωθῆ).

Ἀλλ’ ὁ Θεός, ἐπειδὴ εἶναι πλούσιος σὲ εὐσπλαχνία, λόγῳ τῆς πολλῆς ἀγάπης του, μὲ τὴν ὁποία μᾶς ἀγάπησε

Ὁ Θεὸς ὅμως, ποὺ εἶναι πλούσιος εἰς ἔλεος, ἕνεκα τῆς πολλῆς ἀγάπης του, μὲ τὴν ὁποίαν μᾶς ἠγάπησε,

Ὁ Θεὸς ὅμως, ὁ ὁποῖος εἶναι πλούσιος εἰς ἔλεος καὶ φιλανθρωπίαν, χάρις εἰς τὴν ἀπεριόριστον ἀγάπην του, μὲ τὴν ὁποίαν μᾶς ἠγάπησε,

ἀκόμη καὶ ὅταν ἤμασταν νεκροὶ λόγῳ τῶν παραπτωμάτων, μᾶς ζωοποίησε μαζὶ μὲ τὸ Χριστό. Ἀπὸ εὐσπλαχνία ἔχετε σωθῆ.

καὶ ὅταν ἀκόμη ἤμεθα ἠθικῶς νεκροὶ ἕνεκα τῶν παραβάσεων, μας ἐζωντάνευσε πνευματικῶς μαζὶ μὲ τὸν Χριστόν. Ἔχετε σωθῆ διὰ χάριτος καὶ ὄχι μὲ κατορθώματα ἰδικά σας.

μᾶς ἐζωοποίησε πνευματικῶς, μαζῆ μὲ τὸν Χριστόν, καὶ ὅταν ἀκόμη ἤμεθα νεκροὶ ἕνεκα τῶν παραβάσεων. Ἔχετε σωθῇ ὄχι ἔνεκα τῆς ἀξίας σας ἢ τῶν ἔργων σας, ἀλλὰ δωρεὰν διὰ τῆς χάριτος.

Καὶ μᾶς ὕψωσε μαζί του καὶ μᾶς κάθισε μαζί του στὰ ἐπουράνια λόγῳ τῆς ἑνώσεώς μας μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστό.

Καὶ μᾶς ἀνέστησε μαζὶ μὲ τὸν Χριστὸν καὶ μᾶς ἔβαλε νὰ καθήσωμεν μαζί του εἰς τὰ ἐπουράνια. Καὶ ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ἀνύψωσίς μας αὐτὴ ἔγινε διὰ τῆς ἑνώσεώς μας μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Καὶ μᾶς ἀνέστησε μαζῆ μὲ τὸν Χριστὸν καὶ μᾶς ἔβαλε νὰ καθήσωμεν μαζῆ του εἰς τὴν ἐπουράνιον δόξαν διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἔτσι ἔκανε, γιὰ νὰ δείξῃ στοὺς ἐρχομένους αἰῶνες τὸν ὑπερβολικὸ πλοῦτο τῆς εὐσπλαχνίας του ποὺ ἐκδηλώθηκε μὲ εὐεργεσία σὲ μᾶς διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Καὶ μᾶς εὐεργέτησε τόσον πολὺ ὁ Θεός, διὰ νὰ δείξῃ κατὰ τοὺς ἀτελευτήτους αἰῶνας τοῦ μέλλοντος βίου τὸν ὑπερβολικὸν πλοῦτον τῆς χάριτός του μὲ τὴν ἀγαθότητα ποὺ ἐπέδειξεν εἰς ἡμᾶς διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Καὶ τοῦτο διὰ νὰ φανερώσῃ καθαρὰ εἰς τὰς ἐρχομένας γενεᾶς, διὰ μέσου ὅλων τῶν αἰώνων, τὸν μέγαν καὶ ἀκατάληπτον, εἰς τὴν ἀνθρωπίνην διάνοιαν, πλοῦτον τῆς χάριτός του μὲ τὴν πρὸς ἡμᾶς ἀγαθωσύνην, τὴν ὁποίαν ἔδειξε διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ναί, ἀπὸ εὐσπλαχνία ἔχετε σωθῇ, διότι γίνατε πιστοὶ (χριστιανοί). Καὶ αὐτὸ δὲν προέρχεται ἀπὸ σᾶς, ἀλλ’ εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ.

Καὶ εἶναι ὄντως ὑπερβολικὸς ὁ πλοῦτος τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ. Διότι μὲ χάριν ἔχετε σωθῇ διὰ μέσου τῆς πίστεως. Καὶ ἡ διὰ τῆς πίστεως σωτηρία σας δὲν προήλθεν ἀπὸ σᾶς· Θεοῦ δωρεὰ εἶναι τὸ δῶρον αὐτό.

Διότι πράγματι ἔχετε σωθῆ δωρεὰν μὲ τὴν χάριν διὰ μέσου τῆς πίστεως. Καὶ αὐτὴ ἡ ἀνεκτίμητος σωτηρία σας δὲν προῆλθεν ἀπὸ σᾶς· τὸ δῶρον εἶναι τοῦ Θεοῦ.

Δὲν προέρχεται ἀπὸ ἔργα σας, καὶ ἔτσι δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ καυχηθῇ.

Δὲν ἐσώθητε ἀπὸ ἔργα ἰδικά σας, διὰ νὰ μὴ ἔχῃ κανεὶς τὸ δικαίωμα νὰ καυχηθῇ.

Δὲν εἶναι καρπὸς καὶ ἀποτέλεσμα ἔργων, διὰ νὰ μὴ ἠμπορῇ ποτὲ κανεὶς νὰ καυχηθῇ.

Ναί, αὐτοῦ εἴμεθα δημιούργημα. Μᾶς δημιούργησε (ὡς πιστούς, ὡς χριστιανοὺς) διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, μὲ σκοπὸ νὰ κληρονομήσωμε καλὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ὁ Θεὸς ἑτοίμασε ἐκ τῶν προτέρων γιὰ νὰ ζήσωμε μ’ αὐτά (γιὰ νὰ τ’ ἀπολαύσωμε).

Διότι καὶ ὡς ἄνθρωποι, ἀλλὰ πρὸ πάντων ὡς ἀναγεννηθέντες Χριστιανοὶ εἴμεθα ἰδικόν του ποίημα, ποὺ ἐδημιουργήθημεν νὰ μένωμεν ἐνωμένοι μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν διὰ νὰ πράττωμεν ἔργα ἀγαθά, διὰ τὰ ὁποῖα μᾶς ἐπροπαρασκεύασεν ὁ Θεός, διὰ νὰ πολιτευθῶμεν καὶ ζήσωμεν τὸν ὑπόλοιπον βίον μας μὲ αὐτά.

Διότι ὅλοι μας εἴμεθα ἔργον ἰδικόν του, ἀναγεννηθέντες καὶ κτισθέντες ἐκ νέου διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ ὡς θεμελίου, διὰ νὰ πράττωμεν τὰ ἀγαθὰ ἔργα, τὰ ὁποίαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου εἶχεν ἑτοιμάσει ὁ Θεός, διὰ νὰ πορευθῶμεν κατὰ τὸ διάστημα τῆς ζωῆς μας μὲ αὐτά.

Γι’ αὐτὸ νὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι σεῖς ἄλλοτε οἱ ἐθνικοί, οἱ λεγόμενοι κατὰ σάρκα ἀπερίτμητοι ἀπὸ τοὺς λεγόμενους κατὰ σάρκα περιτμημένους μὲ περιτομὴ ἀπὸ ἀνθρώπινο χέρι,

Διότι δὲ μᾶς ἔκαμεν ὁ Θεὸς καινούργιαν δημιουργίαν δι ἔργα ἀγαθά, δι’ αὐτὸ νὰ ἐνθυμῆσθε σεῖς οἱ ἐθνικοί, ποὺ εἰς τὸ σῶμα σας δὲν ἐλάβατε περιτομὴν καὶ δι’ αὐτὸ μὲ περιφρόνησιν ἐλέγεσθε ἀκροβυστία ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι τὸ εἶχαν καύχημα νὰ καλοῦνται περιτομή, ἦσαν ὅμως περιτομὴ σαρκική, ποὺ ἐγίνετο ἀπὸ ἀνθρώπινον χέρι,

Διὰ τοῦτο πρέπει νὰ ἐνθυμῆσθε ὅτι σεῖς, οἱ ἄλλοτε ἐθνικοί, ποὺ δὲν εἴχατε σαρκικῶς περιτμηθῆ καὶ δι’ αὐτὸ ἐλέγεσθε «ἀκροβυστία» ἀπὸ αὐτούς ποὺ ἐλέγοντο «περιτομή», ἐπειδὴ εἶχαν περιτμηθῆ εἰς τὴν σάρκα μὲ χέρι ἀνθρώπου,

νὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι τὸν καιρὸ ἐκεῖνο ἤσασταν χωρὶς Χριστό, ἀποξενωμένοι ἀπὸ τὸ πολίτευμα τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ξένοι πρὸς τὶς διαθῆκες ποὺ περιεῖχαν τὴν ὑπόσχεσι τῆς σωτηρίας, χωρὶς ἐλπίδα καὶ χωρὶς Θεὸ στὸν κόσμο.

νὰ ἐνθυμῆσθε λοιπὸν σεῖς, ὅτι κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον δὲν εἴχατε καμμίαν σχέσιν πρὸς τὸν Μεσσίαν Χριστόν· ἦσθε ἀποξενωμένοι ἀπὸ τὸ θεοκρατικὸν πολίτευμα τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ξένοι πρὸς τὰς διαθήκας, αἱ ὁποῖαι κύριον περιεχόμενον εἶχαν τὴν περὶ Χριστοῦ καὶ σωτῆρος ὑπόσχεσιν τοῦ Θεοῦ. Δὲν εἴχατε τότε καμμίαν ἐλπίδα περὶ μελλούσης μακαρίας ζωῆς καὶ δὲν ἐγνωρίζατε τὸν ἀληθινὸν Θεόν, ἀλλ’ ἐζούσατε εἰς τὸν κόσμον, σὰν νὰ μὴν εἴχατε Θεόν.

νὰ ἐνθυμῆσθε ὅτι κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον ἐζούσατε χωρὶς Χριστόν, ἀποξενωμένοι ἀπὸ τὸ θεοσύστατον πολίτευμα τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ ξένοι πρὸς τὰς διαθήκας, μὲ τὰς ὁποίας ὁ Θεὸς ὑπέσχετο τὴν λύτρωσιν διὰ τοῦ Χριστοῦ. Δὲν εἴχατε καμμίαν ἐλπίδα περὶ σωτηρίας καὶ αἰωνίου ζωῆς, δὲν ἐγνωρίζατε τὸν ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ἐζούσατε σὰν ἄθεοι εἰς τὸν κόσμον.

Ἀλλὰ τώρα διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ σεῖς, ποὺ ἄλλοτε ἤσασταν μακριά, ἤλθατε κοντά, διότι ὁ Χριστὸς ἔχυσε τὸ αἷμα του.

Τώρα ὅμως διὰ τῆς κοινωνίας σᾶς μὲ τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν σεῖς, ποὺ ἄλλοτε ἦσθε μακρὰν ἀπὸ τὸν Θεόν καὶ ἀπὸ τὰς διαθήκας του, ἐπλησιάσατε διὰ μέσου τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ.

Τώρα ὅμως διὰ τοῦ Σωτῆρος μᾶς Ἰησοῦ Χριστοῦ σεῖς, οἱ ὁποῖοι ἄλλοτε ἐζούσατε μακρὰν ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ἀπὸ τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας, ἤλθατε πολὺ κοντὰ διὰ τοῦ λυτρωτικοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ.

Αὐτὸς λοιπὸν εἶναι ἡ εἰρήνη μας, ποὺ ἔκανε τοὺς δύο (τοὺς Ἰουδαίους καὶ τοὺς ἐθνικοὺς) ἕνα, διότι γκρέμισε τὸ μεσότοιχο, ποὺ τοὺς χώριζε,

Ναί· ἐπλησιάσατε καὶ τὸν Θεόν καὶ τὰς διαθήκας διὰ τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ. Διότι αὐτὸς εἶναι ἡ εἰρήνη μας, ὁ ὁποῖος καὶ τὰ δύο, τὸν Ἰουδαϊσμὸν δηλαδὴ καὶ τὸν ἐθνισμόν, τὰ ἔκαμεν ἔνα. Αὐτὸς τὸν τοῖχον, ποὺ ἦτο εἰς τὸ μέσον τῶν δύο λαῶν καὶ τοὺς ἐχώριζε, καὶ τὸν ὁποῖον τοῖχον ἐδημιούργει ὁ φραγμὸς τοῦ νόμου, τὸν ἐκρήμνισε καὶ τὸν ἔλυσε.

Διότι αὐτὸς εἶναι ἡ εἰρήνη ὅλων μας, ὁ ὁποῖος τὸν Ἰουδαϊσμὸν καὶ τὸν Ἐθνισμόν, τὰ δύο αὐτὰ τὰ ἔκαμεν ἕνα, ἐκρήμνισε καὶ διέλυσε τὸ μεσότοιχον τοῦ Νόμου, ποὺ σὰν ἀνυπέρβλητος φραγμὸς ἐχώριζε τοὺς δύο λαούς·

τὴν ἔχθρα δηλαδή, ἀφοῦ μὲ τὴ θυσία τοῦ σώματός του κατήργησε τὸ νόμο τῶν ἐντολῶν, ποὺ συνίσταται σὲ ἀπαγορεύσεις (οἱ ὁποῖες ἐμπόδιζαν τὸ συγχρωτισμὸ τῶν Ἰουδαίων μὲ τοὺς ἐθνικούς). Καὶ κατήργησε τὸ νόμο, γιὰ νὰ δημιουργήσῃ διὰ τοῦ ἑαυτοῦ του ἀπὸ τοὺς δύο ἕνα νέο ἄνθρωπο, φέροντας μεταξύ τους εἰρήνη,

Δηλαδή, κατέλυσε τὴν ἔχθραν τῶν δύο λαῶν, ἀφοῦ κατήργησε μὲ τὸ αἷμα του τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν, ὁ ὁποῖος ἔδιδεν ἐπιβλητικὰς προσταγάς, δὲν παρεῖχεν ὅμως καὶ τὴν χάριν πρὸς ἐφαρμογὴν καὶ τήρησιν τῶν προσταγμάτων τούτων. Καὶ κατήργησε τὸν νόμον διὰ νὰ κτίσῃ τοὺς δύο λαοὺς διὰ τῆς ἑνώσεώς των πρὸς τὸν ἑαυτόν του εἰς ἔνα νέον ἄνθρωπον, καὶ ἔτσι νὰ φέρῃ εἰρήνην μεταξύ τους.

δηλαδὴ κατέλυσε καὶ ἐξηφάνισε τὴν ἔχθραν, ποὺ ἐχώριζε τοὺς δύο λαούς, ἀφοῦ κατήργησε μὲ τὴν θυσίαν τῆς σαρκὸς αὐτοῦ τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν, ὁ ὁποῖος ἔδιδε διαταγάς, ποὺ ἐδέσμευαν τὸν ἄνθρωπον. Καὶ κατήργησε τὸν παλαιὸν Νόμον, διὰ νὰ ἀναδημιουργήσῃ καὶ ἐνώσῃ τοὺς δύο αὐτοὺς λαοὺς διὰ τοῦ ἑαυτοῦ του εἰς ἕνα νέον ἄνθρωπον, χαρίζων τοιουτρόπως εἰρήνην μεταξύ των·

καὶ συμφιλιώσῃ τοὺς δύο ὡς ἕνα σῶμα μὲ τὸ Θεὸ διὰ τοῦ σταυρικοῦ θανάτου, ἀφοῦ θανάτωσε τὴν ἔχθρα δι’ αὐτοῦ.

Καὶ νὰ συμφιλιώσῃ μὲ τὸν Θεόν διὰ τοῦ σταυρικοῦ του θανάτου καὶ τοὺς δύο λαούς, ἐνωμένους εἰς ἕνα σῶμα, ἀφοῦ προηγουμένως θὰ ἐθανάτωνε τὴν ἔχθραν μὲ τὸν θάνατόν του.

καὶ νὰ συμφιλιώσῃ πρὸς τὸν Θεὸν τοὺς δύο λαούς, ἐνωμένους εἰς ἕνα πνευματικὸν σῶμα διὰ τῆς σταυρικῆς τοῦ θυσίας, θανατώσας ἐν τῷ προσώπῳ του καὶ ἐξαφανίσας τὴν ἔχθρὰν καὶ τὸ μῖσος.

Καὶ ἀφοῦ ἀναστήθηκε, ἀνήγγειλε εἰρήνη γιὰ τοὺς μακριὰ (τοὺς ἐθνικοὺς) καὶ γιὰ τοὺς κοντά (τοὺς Ἰουδαίους),

Καὶ ἀφοῦ ἦλθεν ὁ Χριστὸς εἰς τὴν γῆν, ἐκήρυξε χαρμόσυνον μήνυμα εἰρήνης εἰς σᾶς τοὺς ἐθνικούς, ποὺ ἤσασθε μακράν, καὶ εἰς ἡμᾶς τοὺς Ἰουδαίους, ποὺ ἤμεθα πλησίον.

Καὶ ἀφοῦ κατέβη εἰς τὴν γῆν, ἐκήρυξε τὸ χαρμόσυνον μήνυμα τῆς εἰρήνης εἰς σᾶς ποὺ ἐζούσατε μακρὰν ἀπὸ τὸν Θεόν, καὶ εἰς ἡμᾶς που ἤμεθα κοντά του.

ὅτι δηλαδὴ καὶ οἱ δύο κόσμοι μὲ ἕνα πνεῦμα δι’ αὐτοῦ ἐπιτυγχάνουμε προσέλευσι στὸν Πατέρα.

Διότι αὐτὸς μᾶς ἔφερε καὶ τοὺς δύο λαοὺς διὰ τοῦ ἑνὸς Ἁγίου Πνεύματος πλησίον εἰς τὸν Πατέρα καὶ δι’ αὐτοῦ ἔγινεν ἡ προσέγγισίς μας αὐτὴ πρὸς τὸν Θεόν.

Διότι διὰ τοῦ Χριστοῦ ὁδηγούμεθα καὶ πλησιάζομεν πρὸς τὸν Θεὸν Πατέρα καὶ οἱ δύο λαοὶ μὲ τὸ αὐτὸ Ἅγιον Πνεῦμα.

Γι’ αὐτὸ λοιπὸν δὲν εἶσθε πλέον ξένοι καὶ προσωρινοὶ κάτοικοι χωρὶς πολιτικὰ δικαιώματα (στὴν πολιτεία τοῦ Θεοῦ), ἀλλ’ εἶσθε συμπολῖτες τῶν ἁγίων (τῶν πιστῶν Ἰσραηλιτῶν) καὶ οἰκεῖοι τοῦ Θεοῦ.

Ἀπὸ τὰ ἀνωτέρω λοιπὸν ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι δὲν εἶσθε πλέον ξένοι καὶ προσωρινοὶ κάτοικοι εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, ἀλλ’ εἶσθε συμπολῖται τῶν ἁγίων καὶ οἰκιακοὶ τοῦ Θεοῦ.

Ἄρα δὲν εἶσθε πλέον ξένοι, ὅπως προηγουμένως, καὶ προσωρινοὶ πολῖται τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἀλλ’ εἶσθε συμπολῖται ὅλων τῶν ἁγίων, καὶ οἰκιακοὶ τοῦ Θεοῦ.

Καὶ ἔχετε οἰκοδομηθῆ πάνω στὸ θεμέλιο, ποὺ εἶναι οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ προφῆτες, ἐνῷ ἀκρογωνιαῖος λίθος εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

Καὶ ἐκτίσθητε σὰν ἄλλοι λίθοι ζωντανοὶ ἐπάνω εἰς τὸ θεμέλιον. Εἶναι δὲ τὸ θεμέλιον τοῦτο οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ προφῆται, ἐνῶ ἀκρογωνιαῖος λίθος, ἀγκωνάρι ποὺ βαστάζει καὶ στηρίζει ὅλον τὸ οἰκοδόμημα εἶναι αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

Ἔχετε δὲ κτισθῆ ἐπάνω εἰς τὸν πνευματικὸν θεμέλιον τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν προφητῶν εἰς μίαν πνευματικὴν οἰκοδομήν, τὴν Ἐκκλησίαν, τῆς ὁποίας ἀκρογωνιαῖος καὶ θεμελιακὸς λίθος εἶναι αὐτὸς οὗτος ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

Μ’ αὐτὸν ὅλη ἡ οἰκοδομὴ δένεται ἁρμονικὰ καὶ στερεά, καὶ μεγαλώνει, γιὰ νὰ εἶναι ναὸς ἅγιος γιὰ τὸν Κύριο.

Ἐπ’ αὐτοῦ δὲ καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ ἡ οἰκοδομὴ ὅλη τῆς Ἐκκλησίας ἐνώνεται ἁρμονικὰ καὶ στερεὰ καὶ αὐξάνει, ὥστε νὰ γίνεται ναὸς ἅγιος, ὅπως τὸν θέλει ὁ Κύριος.

Ἐπάνω δὲ εἰς αὐτὸν καὶ μὲ τὴν δύναμιν αὐτοῦ ὅλη ἡ οἰκοδομὴ συναρμολογεῖται καὶ αὐξάνεται κατὰ τρόπον ἁρμονικόν, ὥστε νὰ γίνῃ ναὸς ἅγιος, σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου.

Μ’ αὐτὸν ἑνωμένοι καὶ σεῖς οἰκοδομεῖσθε μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους πιστούς, γιὰ νὰ εἶσθε κατοικητήριο τοῦ Θεοῦ μὲ τὴν κατοίκησι σ’ αὐτὸ τοῦ Πνεύματος (ποὺ εἶναι δηλαδὴ ὁ Θεός, ὅλη ἡ θεία οὐσία).

Διὰ τῆς ἑνώσεώς σας δὲ μετὰ τοῦ Κυρίου καὶ σεῖς οἰκοδομεῖσθε μὲ τοὺς ἄλλους πιστοὺς διὰ νὰ γίνετε ναὸς καὶ κατοικητήριον, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ κατοικῇ ὁ Θεὸς μὲ τὸ Πνεῦμα του.

Εἰς αὐτὸν δὲ τὸν ναὸν διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ οἰκοδομεῖσθε καὶ σεῖς μαζῆ μὲ τοὺς ἄλλους πιστούς, διὰ νὰ γίνετε κατοικία, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ μένῃ ὁ Θεὸς μὲ τὸ Πνεῦμα του.