Πρὸς Ἑβραίους 13

Μὴ παύσετε ποτὲ νὰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἀδελφούς. Μὴ λησμονεῖτε τὴ φιλοξενία.

Ἄς ὁμιλήσω τώρα καὶ διὰ μερικὰς ἄλλας ὑποχρεώσεις σας. Ἡ πρὸς τοὺς Χριστιανοὺς ἀδελφοὺς ἀγάπη ἂς εἶναι μόνιμος.

Μόνιμος καὶ σταθερὰ ἂς μένῃ εἰς τὰς καρδίας σας ἡ ἀγάπη πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς Χριστιανούς.

Διότι ἐξ αἰτίας της μερικοί, χωρὶς νὰ τὸ γνωρίζουν, φιλοξένησαν ἀγγελιοφόρους (φορεῖς σπουδαίων ἀγγελμάτων, οὐρανίους μηνυτάς).

Μὴ ξεχάνετε τὴν φιλοξενίαν, διότι μὲ αὐτὴν μερικοί, ὅπως ὁ Ἀβραὰμ καὶ ὁ Λώτ, ἀξιώθησαν, χωρὶς νὰ ἠξεύρουν ποίους ἐδέχοντο, νὰ φιλοξενήσουν ἀγγέλους.

Μὴ λησμονεῖτε ποτὲ νὰ ἀσκῆτε τὴν φιλοξενίαν· διότι χάρις εἰς τὴν φιλόξενον διάθεσίν των μερικοί, ὅπως ὁ Ἀβραὰμ καὶ ὁ Λώτ, ἀξιώθηκαν, χωρὶς καὶ οἱ ἴδιοι νὰ τὸ καταλάβουν, νὰ φιλοξενήσουν ἀγγέλους.

Νὰ ἐνθυμῆσθε τοὺς φυλακισμένους σὰν νὰ εἶσθε καὶ σεῖς φυλακισμένοι, τοὺς κακοπαθοῦντες, διότι καὶ σεῖς ἔχετε σῶμα.

Νὰ ἐνθυμῆσθε τοὺς φυλακισμένους, σὰν νὰ εἶσθε καὶ σεῖς μαζί των δεμένοι μὲ τὰς ἁλυσίδας τῆς φυλακῆς. Νὰ ἐνθυμῆσθε τοὺς ταλαιπωρουμένους καὶ κακοπαθούντας, διότι καὶ σεῖς ἔχετε σῶμα φθαρτὸν καὶ ἑπόμενον εἶναι αὐτά, ποὺ ὑποφέρουν αὐτοὶ σήμερον, νὰ συμβοῦν αὔριον καὶ εἰς σᾶς.

Νὰ ἐνθυμῆσθε τοὺς φυλακισμένους, σὰν νὰ εἶσθε καὶ σεῖς δεμένοι μαζῆ των εἰς τὴν φυλακήν. Νὰ ἐνθυμῆσθε ἐπίσης καὶ αὐτούς ποὺ ταλαιπωροῦνται καὶ βασανίζονται σωματικῶς, διότι καὶ σεῖς ἔχετε σῶμα φθαρτὸν καὶ πιθανὸν νὰ πάθετε τὶς ἴδιες ταλαιπωρίες.

Ὁ γάμος νὰ τιμᾶται ἀπ’ ὅλους, καὶ ἡ συζυγικὴ κλίνη νὰ εἶναι ἀμόλυντη. Τοὺς πόρνους δὲ καὶ τοὺς μοιχοὺς θὰ καταδικάσῃ ὁ Θεός.

Ἂς εἶναι καθ’ ὅλα τιμημένος ὁ γάμος καὶ ἡ κοίτη τοῦ γάμου ἂς φυλάσσεται καθαρὰ ἀπὸ κάθε μολυσμόν. Διότι τοὺς πόρνους καὶ τοὺς μοιχοὺς θὰ τοὺς καταδικάσῃ ὁ Θεός.

Ἂς εἶναι τίμιος κατὰ πάντα ὁ γάμος καὶ ἡ κοίτη τῶν συζύγων ἀμόλυντος καὶ καθαρὰ διότι ὁ Θεὸς θὰ κρίνῃ καὶ θὰ καταδικάσῃ τοὺς πόρνους καὶ τοὺς μοιχούς.

Ἡ διαγωγή σας νὰ εἶναι ἀπαλλαγμένη ἀπ’ τὴ φιλαργυρία. Ν’ ἀρκῆσθε σ’ ὅσα ἔχετε. Διότι αὐτὸς ὁ Θεὸς εἶπε, Δὲν θὰ σὲ ἀφήσω καὶ δὲν θὰ σὲ ἐγκαταλείψω,

Ἡ ἐσωτερικὴ διάθεσις τῆς ψυχῆς σας ἂς εἶναι ἀφιλάργυρος καὶ νὰ εἶσθε εὐχαριστημένοι μὲ ἐκεῖνα, ποὺ ἔχετε κατὰ τὸ παρόν, ἐμπιστευόμενοι τοὺς ἑαυτούς σας εἰς τὴν θείαν Πρόνοιαν. Διότι αὐτὸς ὁ Θεὸς εἶπεν· Ὄχι· δὲν θὰ σὲ ἀφήσω οὔτε θὰ σὲ καταλείψω ποτέ.

Ἡ διάθεσις τῆς ψυχῆς σας καὶ ἡ ὅλη σας συμπεριφορὰ νὰ εἶναι ἀπηλλαγμένη ἀπὸ κάθε τάσιν φιλαργυρίας, ἀρκούμενοι καὶ εὐχαριστούμενοι εἰς ἐκεῖνα, ποὺ ἑκάστοτε ἔχετε. Νὰ ἐμπιστεύεσθε δὲ τὸν ἑαυτόν σας εἰς τὸν Θεόν, διότι αὐτὸς εἶπε· «δὲν θὰ σὲ ἀφήσω ποτὲ καὶ δὲν θὰ σὲ ἐγκαταλείψω».

ὥστε μὲ πεποίθησι νὰ λέγωμε· Ὁ Κύριος εἶναι βοηθός μου, καὶ γι’ αὐτὸ δὲν θὰ φοβηθῶ. Τί κακὸ μπορεῖ νὰ μοῦ κάνῃ ἄνθρωπος;

Ὥστε μὲ τὸ θάρρος, ποὺ μᾶς δίδει ἡ πεποίθησις εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν τοῦ Θεοῦ, νὰ λέγωμεν· ὁ Κύριος εἶναι βοηθὸς καὶ δὲν θὰ φοβηθῶ. Τί θὰ μοῦ κάμῃ ὁποιοσδήποτε ἄνθρωπος;

Ὥστε ἔχοντες πεποίθησιν εἰς τὴν πρόνοιαν τοῦ Κυρίου, νὰ λέγωμεν μὲ θάρρος· «ὁ Κύριος εἶναι βοηθός μου καὶ δὲν θὰ φοβηθῶ τίποτε. Τί θὰ μοῦ κάνῃ ὁ ὁποιοσδήποτε ἄνθρωπος;»

Νὰ ἐνθυμῆσθε τοὺς πνευματικοὺς ἡγέτες σας, οἱ ὁποῖοι σᾶς κήρυξαν τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ. Ν’ ἀναλογίζεσθε τὸ (ζηλευτὸ) ἀποτέλεσμα τῆς ζωῆς τους, καὶ νὰ μιμῆσθε τὴν πίστι τους.

Νὰ ἐνθυμῆσθε πάντοτε τὸ ἅγιον παράδειγμα τῶν πνευματικῶν ἀρχηγῶν καὶ προεστῶν σας, οἱ ὁποῖοι σᾶς ἐδίδαξαν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ. Αὐτῶν νὰ ἀναλογίζεσθε καὶ νὰ μελετᾶτε τὸ ἅγιον καὶ θεάρεστον τέλος τοῦ βίου καὶ τῆς συμπεριφορᾶς καὶ νὰ μιμῆσθε τὴν πίστιν των.

Νὰ ἐνθυμῆσθε πάντοτε τοὺς πνευματικούς σας ἠγέτας καὶ προεστούς, οἱ ὁποῖοι σᾶς ἐδίδαξαν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ. Νὰ φέρνετε εἰς τὸν νοῦν σας καὶ νὰ μελετᾶτε μὲ εὐλάβειαν τὸ κατὰ Θεὸν τέλος τοῦ βίου καὶ τῆς ἐναρέτου συμπεριφορᾶς των καὶ νὰ μιμῆσθε τὴν πίστιν.

Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἦταν χθές, εἶναι καὶ σήμερα καὶ θὰ εἶναι στοὺς αἰῶνες ὁ αὐτός (ἀναλλοίωτος, ἀμετάβλητος).

Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἦτο χθές, εἶναι καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ θὰ εἶναι ὁ ἴδιος καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας. Ὅπως λοιπὸν ἐνίσχυε τοὺς προεστούς σας, ἔτσι θὰ ἐνισχύσῃ καὶ σᾶς εἰς τὴν πίστιν. Κρατήσατέ την λοιπὸν καλὰ καὶ σεῖς.

Ἀλλ’ ἐὰν οἱ ἄνθρωποι ἔρχωνται καὶ παρέρχωνται, ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ χθὲς καὶ σήμερον καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων εἶναι ὁ ἴδιος καὶ ἀναλλοίωτος, καὶ ἡ διδασκαλία του εἶναι αἰωνία καὶ ἀληθής. Κρατήσατέ την σταθερά,

Ἀπὸ διάφορες καὶ ξένες διδασκαλίες νὰ μὴ παρασύρεσθε. Εἶναι δὲ καλὸ νὰ στηρίζεται ἡ καρδιὰ μὲ χάρι, ὄχι μὲ φαγητά, ἀπὸ τὰ ὁποῖα δὲν ὠφελήθηκαν ὅσοι στηρίχθηκαν σ’ αὐτά.

Μὴ σύρεσθε ἐδῶ καὶ ἐκεῖ ἀπὸ διδασκαλίας, ποὺ εἶναι διαφορετικοὶ καὶ ξέναι πρὸς τὴν ἀληθῆ διδασκαλίαν. Διότι καλὸν καὶ σωτήριον εἶναι νὰ στερεώνεται καὶ νὰ πληροφορῆται ἡ καρδία μὲ τὴν χάριν τοῦ Χριστοῦ· ὄχι μὲ τὴν ἰουδαϊκὴν διάκρισιν φαγητῶν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν δὲν ὠφελήθησαν ὅσοι ἰουδαΐζοντες Χριστιανοὶ ἔθεσαν τὰ φαγητὰ ὡς κανόνα τῆς συμπεριφορᾶς των.

καὶ μὴ ἀφίνετε τὸν ἑαυτόν σας νὰ παρασύρεται καὶ νὰ παραπλανᾶται ἀπὸ λογιῶν-λογιῶν διδασκαλίας, ξένας καὶ διαφορετικὰς ἀπὸ τὴν διδασκαλίαν τοῦ Χριστοῦ. Διότι εἶναι καλόν, οἰκοδομητικὸν καὶ ἀσφαλές, νὰ στερεώνεται ἡ καρδία εἰς τὴν ὀρθὴν διδασκαλίαν μὲ τὴν χάριν τοῦ Κυρίου καὶ ὄχι εἰς τὰς ψευδοδιδασκαλίας τῶν Ἑβραίων, περὶ φαγητῶν καθαρῶν καὶ ἀκαθάρτων, ἀπὸ τὴν ὁποίαν τίποτε δὲν ὠφελήθησαν, ὅσοι ἐπρόσεχαν εἰς τὰς διακρίσεις αὐτὰς τῶν φαγητῶν.

Ἔχουμε θυσιαστήριο, ἀπὸ τὸ ὁποῖο δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ φάγουν ὅσοι ὑπηρετοῦν στὴ σκηνή (τοῦ μαρτυρίου) [Σημ.: Ἤ, ὅσοι προσφέρουν λατρεία στὸ Θεὸ χρησιμοποιώντας τὴ σκηνὴ τοῦ μαρτυρίου].

Ἔχομεν ἡμεῖς οἱ Χριστιανοὶ τράπεζαν καὶ θυσιαστήριον, εἰς τὸ ὁποῖον μετέχομεν τῆς σταυρικῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ καὶ ἀπὸ τὸ ὁποῖον δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ φάγουν οὐδὲ οἱ ἱερεῖς καὶ ἀρχιερεῖς, ποὺ λατρεύουν καὶ ὑπηρετοῦν τὸν Θεὸν εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου.

Ἡμεῖς οἱ Χριστιανοί, ἔχομεν ἱερώτατον θυσιαστήριον, τὴν ἁγίαν Τράπεζαν, ἐπάνω εἰς τὴν ὁποίαν παρατίθεται οὐράνιος καὶ ἀνεκτίμητος τροφή, τὸ σῶμα καὶ τὸ αἷμα τοῦ Κυρίου, ἀπὸ τὸ ὁποῖον θυσιαστήριον δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ φάγουν ὅσοι ἐξακολουθοῦν νὰ λατρεύουν καὶ νὰ ὑπηρετοῦν τὸν Θεὸν εἰς τὴν παλαιὰν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, (δηλαδὴ οὔτε οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ ἀρχιερεῖς τῆς Π. Διαθήκης).

Γι’ αὐτὸ τὰ (συμβολικῶς θυσιαζόμενα) σώματα τῶν ζώων, τῶν ὁποίων τὸ αἷμα φέρεται ἀπὸ τὸν ἀρχιερέα στὰ ἅγια τῶν ἁγίων γιὰ τὴν κάθαρσι ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, (δὲν τρώγονται, ἀλλὰ) κατακαίονται ἔξω ἀπὸ τὸ στρατόπεδο.

Ἀπόδειξις δὲ τοῦ ὅτι οἱ ἱερεῖς τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου δὲν ἔχουν ἐξουσίαν νὰ φάγουν ἀπὸ τὸ θυσιαστήριόν μας, εἶναι καὶ τὸ ὅτι δὲν ἔτρωγαν αὐτοὶ οὔτε ἀπὸ τὴν θυσίαν ἐκείνην, ποὺ περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλην ἐπροτύπωνε τὴν θυσίαν τοῦ σταυροῦ. Διότι, καθὼς ὁρίζεται εἰς τὴν Γραφήν, τὰ σώματα τῶν ζώων ἐκείνων, τῶν ὁποίων τὸ αἷμα ἐφέρετο ἀπὸ τὸν ἀρχιερέα κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ ἐξιλασμοῦ μέσα εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας, δὲν ἐτρώγοντο ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς, ἀλλ’ ἐκαίοντο ὁλόκληρα ἔξω ἀπὸ τὸ στρατόπεδον τοῦ Ἰσραήλ.

Συμβολικῶς δὲ εἰκονίζετο αὐτὴ ἡ ἀπαγόρευσις εἰς τὴν Π. Διαθήκην. Διότι τὰ σώματα τῶν ζώων ἐκείνων, ποὺ ἐθυσιάζοντο κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ ἐξιλασμοῦ καὶ τὸ αἷμα των ἐφέρετο ἀπὸ τὸν ἀρχιερέα εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων, ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας, δὲν ἐτρώγοντο ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς, ἀλλὰ ἐκαίοντο ἐξ ὁλοκλήρου ἔξω ἀπὸ τὸ στρατόπεδον τοῦ Ἰσραήλ.

Γι’ αὐτὸ ἐπίσης ὁ Ἰησοῦς, γιὰ νὰ καθαρίσῃ μὲ τὸ αἷμα του τὸ λαό, θυσιάσθηκε ἔξω ἀπὸ τὴν πόλι (Συνεπῶς, γιὰ νὰ φάγουν οἱ Ἰουδαῖοι ἀπὸ τὸ δικό μας θυσιαστήριο, πρέπει νὰ ἐξέλθουν θρησκευτικῶς ἀπὸ τὸν Ἰουδαϊσμὸ καὶ τὸ κέντρο του, τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ νὰ προσέλθουν στὸ Χριστιανισμὸ καὶ στὴ νέα Ἱερουσαλήμ).

Δι’ αὐτὸ σύμφωνα μὲ τὸν προφητικὸν τύπον τῶν περὶ ἁμαρτίας θυσιῶν καὶ ὁ Ἰησοῦς, διὰ νὰ ἁγιάσῃ μὲ τὸ ἴδιο του τὸ αἷμα τὸν λαὸν τοῦ νέου Ἰσραήλ, ἔξω ἀπὸ τὴν πύλην τῆς πόλεως Ἱερουσαλὴμ ἔπαθε.

Δι’ αὐτό, σύμφωνα μὲ τὸν προφητικὸν αὐτὸν συμβολισμόν, καὶ ὁ Ἰησοῦς, διὰ νὰ ἁγιάσῃ μὲ τὸ ἰδικόν του αἷμα τὸν νέον λαὸν τῆς χάριτος ἐσταυρώθη ἔξω ἀπὸ τὴν πύλην τῆς Ἱερουσαλήμ.

Λοιπὸν ἂς ἐξερχώμεθα πρὸς αὐτὸν ἔξω ἀπὸ τὸ στρατόπεδο, βαστάζοντας τὸν ὀνειδισμό του (ὑποφέροντας χλευασμὸ καὶ ἐξευτελισμὸ ὅπως ἐκεῖνος).

Λοιπὸν ἂς ἐξέλθωμεν καὶ ἡμεῖς πρὸς αὐτὸν ἔξω ἀπὸ τὸ στρατόπεδον. Ἂς ἀπομακρυνθῶμεν δηλαδὴ καὶ ἂς κόψωμεν κάθε σχέσιν μὲ τὸν Ἰουδαϊσμὸν καὶ μὲ τὸν κόσμον τῆς ἁμαρτίας. Καὶ ἂς πάρωμεν ἐπάνω μας τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ, ἕτοιμοι νὰ περιφρονηθῶμεν δι’ αὐτόν, ὅπως ὑβρίσθη καὶ ἐπεριφρονήθη ἐκεῖνος.

Λοιπόν, κόπτοντες καὶ ἡμεῖς κάθε δεσμὸν πρὸς τὰς παλαιὰς αὐτὰς καὶ συμβολικὰς διατάξεις, ἂς ἐξερχώμεθα πρὸς τὸν Χριστὸν ἔξω ἀπὸ τὴν ἰουδαϊκὴν θρησκείαν καὶ νοοτροπίαν, καὶ ἂς πάρωμεν ἐπάνω μας τὸν χλευασμὸν καὶ τὸν ἐμπαιγμόν, ποὺ πρῶτος ὑπέμεινε δι’ ἡμᾶς ὁ Χριστός.

Ἄλλωστε δὲν ἔχουμε ἐδῶ μόνιμη πόλι, ἀλλ’ ἐπιζητοῦμε τὴ μελλοντικὴ (τὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ).

Μὴ διστάζετε νὰ χωρισθῆτε ἀπὸ τὸ Ἰουδαϊκὸν κέντρον καὶ ἀπὸ τὸν κόσμον. Διότι δὲν ἔχομεν ἐδῶ μόνιμον καὶ διαρκῆ πατρίδα καὶ πόλιν, ἀλλὰ μὲ πόθον πολὺν ζητοῦμεν τὴν μέλλουσαν, τὴν οὐράνιον Ἱερουσαλήμ.

Ἂς μὴ δενώμεθα μὲ τὰ παλαιὰ σχήματα καὶ τὰ πράγματα γενικῶς τοῦ κόσμου. Διότι δὲν ἔχομεν ἐδῶ μόνιμον πατρίδα καὶ κατοικίαν, ἀλλὰ μὲ ἐνδιαφέρον καὶ πόθον ζητοῦμεν νὰ κερδήσωμεν τὴν μέλλουσαν καὶ αἰωνίαν, δηλαδὴ τὴν οὐράνιον βασίλειαν τοῦ Κυρίου.

Δι’ αὐτοῦ δὲ (τοῦ Χριστοῦ) ἂς προσφέρωμε στὸ Θεὸ πάντοτε θυσία σὲ ὕμνο, ποὺ εἶναι καρπὸς ἀπὸ χείλη, ποὺ δοξολογοῦν τὸ ὄνομά του.

Χωριζόμενοι λοιπὸν ἀπὸ τὴν Λευϊτικὴν ἱερωσύνην, ἂς προσφέρωμεν πρὸς τὸν Θεὸν διὰ μέσου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ὡς ἀρχιερέως μας πάντοτε καὶ ἀκατάπαυστα θυσίαν αἰνέσεως καὶ δοξολογίας. Ὅταν δὲ λέγω θυσίαν, δὲν ἐννοῶ θυσίαν ζώων καὶ αἱμάτων, ἀλλὰ θυσίαν ποὺ ὡς καρπὸς θερμῆς εὐγνωμοσύνης πρὸς τὸν Θεὸν θὰ βγαίνῃ ἀπὸ τὰ χείλη μας, τὰ ὁποῖα θὰ ἀνυμνοῦν καὶ θὰ δοξολογοῦν τὸ ὄνομά του.

Διὰ μέσου, λοιπόν, τοῦ Κυρίου μας, ὡς ἀρχιερέως καὶ μεσίτου, ἂς προσφέρωμεν πρὸς τὸν Θεὸν πάντοτε θυσίαν δοξολογίας καὶ εὐχαριστίας· δηλαδὴ θυσίαν, ἡ ὁποία σὰν καρπὸς καὶ ἔκφρασις θερμῆς εὐγνωμοσύνης καὶ λατρείας πρὸς τὸν Θεόν, θὰ βγαίνῃ ἀπὸ τὰ χείλη μας, τὰ ὁποῖα θὰ δοξολογοῦν τὸ ἅγιον ὄνομα του.

Ἐπίσης νὰ μὴ λησμονῆτε ν’ ἀγαθοεργῆτε καὶ νὰ μεταδίδετε ἀπὸ τὰ ἀγαθά σας στοὺς ἄλλους. Διότι μὲ τέτοιες θυσίες εὐχαριστεῖται ὁ Θεός.

Μὴ λησμονῆτε δὲ τὴν ἀγαθοεργίαν καὶ τὴν μεταδοτικότητα, μὲ τὰς ὁποίας συμμετέχουν καὶ οἱ ἄλλοι εἰς τὰ ἀγαθά σας. Μὴ λησμονῆτε αὐτάς, διότι ὁ Θεὸς εὐχαριστεῖται εἰς τέτοιας θυσίας καὶ ὄχι εἰς θυσίας ἀλόγων ζώων.

Μὴ λησμονεῖτε τὴν ἀγαθοεργίαν καὶ τὸ καθῆκον σας νὰ κάμνετε καὶ τοὺς ἄλλους μετόχους τῶν ἀγαθῶν, ποὺ σᾶς δίδει ὁ Θεός, διότι εἰς τοιαύτας θυσίας εὐχαριστεῖται ὁ Θεὸς καὶ ὄχι εἰς θυσίας ζώων.

Νὰ ὑπακούετε στοὺς πνευματικοὺς προϊσταμένους σας καὶ νὰ ὑποτάσσεσθε. Διότι αὐτοὶ ἀγρυπνοῦν γιὰ τὶς ψυχές σας, ἐπειδὴ θὰ δώσουν λόγο. Νὰ ὑπακούετε καὶ νὰ ὑποτάσσεσθε, ὥστε τὸ ἔργο τῆς μερίμνης γιὰ σᾶς νὰ κάνουν μὲ χαρὰ καὶ ὄχι στενάζοντας. Διότι τὸ νὰ στενάζουν δὲν εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον σας.

Πείθεσθε εἰς τοὺς πνευματικοὺς προϊσταμένους σας καὶ ὑποτάσσεσθε τελείως εἰς αὐτούς. Διότι αὐτοὶ ἀγρυπνοῦν διὰ τὴν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν σας, ἐπειδὴ θὰ δώσουν λόγον εἰς τὸν Χριστὸν δι’ αὐτάς. Ὑπακούετέ τους, διὰ νὰ ἐνθαρρύνωνται μὲ τὴν ὑπακοήν σας, ὥστε νὰ ἐκτελοῦν τὸ ἔργον αὐτὸ μὲ χαρὰν καὶ ὄχι μὲ στεναγμούς. Διότι τὸ νὰ στενάζουν ἐξ αἰτίας σας οἱ πνευματικοὶ προεστοὶ εἶναι ἀσύμφορον εἰς σᾶς, ἐπειδὴ ὁ Θεὸς θὰ σᾶς τιμωρήσῃ δι’ αὐτό.

Νὰ πείθεσθε καὶ νὰ ὑποτάσσεσθε μὲ προθυμίαν, χωρὶς δισταγμοὺς καὶ δυσφορίας, εἰς τοὺς πνευματικοὺς προϊσταμένους σας. Διότι αὐτοὶ ἀγρυπνοῦν διὰ τὴν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν σας, ἐπειδὴ θὰ δώσουν λόγον διὰ σᾶς εἰς τὸν Χριστόν. Ὑπακούετε, λοιπόν, εἰς αὐτοὺς μὲ προθυμίαν, ὥστε νᾳ ἐκτελοῦν τὸ ἔργον αὐτὸ τῆς πνευματικῆς καθοδηγήσεώς σας μὲ χαρὰν καὶ ὄχι μὲ στεναγμούς· διότι τὸ νὰ στενάζουν ἀπὸ τὴν ἰδικήν σας ἀπείθειαν, εἶναι ἐπιζήμιον εἰς σᾶς τοὺς ἰδίους. Θὰ φέρῃ ἐπάνω σας τὴν ὀργὴν τοῦ Θεοῦ.

Νὰ προσεύχεσθε γιὰ μᾶς. Εἴμεθα δὲ πεπεισμένοι, ὅτι ἔχουμε καλὴ συνείδησι, καὶ σὲ ὅλα [Σημ.: Ἤ, πρὸς ὅλους] θέλουμε νὰ συμπεριφερώμεθα μὲ καλὸ τρόπο.

Προσεύχεσθε ὑπὲρ ἡμῶν. Τὸ θάρρος δὲ τοῦ νὰ ζητήσω τὰς προσευχάς σας μοῦ τὸ δίδει ἡ πεποίθησις ποὺ ἔχομεν, ὅτι ἡ συνείδησίς μας δὲν μᾶς τύπτει εἰς τίποτε, ἀλλὰ μᾶς μαρτυρεῖ ἀγαθά, ἐπειδὴ θέλομεν πάντοτε καὶ εἰς ὅλα νὰ συμπεριφερώμεθα καλῶς.

Προσεύχεσθε δι’ ἡμᾶς· διότι ἔχομεν τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἡ συνείδησίς μας μᾶς παρέχει τὴν καλὴν καὶ δικαίαν πληροφορίαν ὅτι, ὅπως εἰς τὸ παρελθὸν ἔτσι καὶ τώρα, θέλομεν πάντοτε καὶ εἰς ὅλα νὰ συμπεριφερώμεθα πρὸς ὅλους καλῶς.

Παρακαλῶ δὲ νὰ κάνετε περισσότερο τοῦτο (τὴν προσευχή), γιὰ νὰ ἔλθω πάλι κοντά σας συντόμως.

Σᾶς παρακαλῶ δὲ νὰ πράξετε τοῦτο περισσότερον δι’ ἐμέ, διὰ νὰ ἐπανέλθω πλησίον σας τὸ γρηγορώτερον.

Σᾶς παρακαλῶ δὲ νὰ κάμετε τοῦτο περισσότερον δι’ ἐμέ, νὰ προσεύχεσθε εἰδικώτερον περὶ ἐμοῦ, διὰ νὰ ἐπανέλθω κοντά σας τὸ συντομώτερον.

Ὁ δυνατὸς δὲ Θεός, ὁ ὁποῖος ἀνέβασε ἀπὸ τὴ χώρα τῶν νεκρῶν (ἀνέστησε δηλαδὴ) ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος εἶναι ποιμὴν τῶν προβάτων ὁ μέγας μὲ αἷμα διαθήκης αἰωνίας, τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ,

Ὁ δὲ Θεός, ποὺ εἶναι ὁ χορηγὸς καὶ νομοθέτης τῆς εἰρήνης, ὁ ὁποῖος ἀνέστησεν ἐκ νεκρῶν τὸν μεγάλον ποιμένα τῶν πνευματικῶν προβάτων, διὰ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ προσφέρῃ ἐκεῖ ἐξιλαστήριον θυσίαν τὸ αἷμα του, μὲ τὸ ὁποῖον ἐβεβαιώθη διαθήκη αἰώνιος, τὸν Κύριον μας Ἰησοῦν Χριστὸν δηλαδή,

Ὁ δὲ Θεὸς τῆς εἰρήνης, ὁ ὁποῖος ἀνέστησεν ἐκ νεκρῶν καὶ ἀνέλαβεν εἰς τοὺς οὐρανοὺς ἐκ δεξιῶν του τὸν μεγάλον ποιμένα τῶν λογικῶν προβάτων, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, ὁ ὁποῖος προσέφερεν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ ὡς λυτρωτικὴν θυσίαν τὸ αἷμα του, διὰ νὰ συνάψῃ καὶ ἐπικυρώσῃ τὴν αἰωνίαν διαθήκην,

εἴθε νὰ σᾶς καταρτίσῃ γιὰ κάθε καλὸ ἔργο, ὥστε νὰ κάνετε τὸ θέλημά του, ἔτσι κάνοντας σὲ σᾶς τὸ εὐάρεστο ἐνώπιόν του διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Σ’ αὐτὸν ἀνήκει ἡ δόξα στοὺς ἀπεράντους αἰῶνες. Ἀμήν.

εἴθε νὰ σᾶς τελειοποιήση εἰς κάθε ἔργον ἀγαθόν, ὥστε νὰ κάμετε τὸ θέλημά του. Εἴθε αὐτὸς νὰ ἐνεργήσῃ εἰς τὸ ἐσωτερικόν σας ἐκεῖνο, ποὺ εἶναι ἀρεστὸν ἐνώπιόν του διὰ τῆς μεσιτείας τοῦ Χριστοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκει ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

εἴθε νὰ σᾶς καταρτίσῃ εἰς κάθε καλὸν ἔργον, ὥστε νὰ πράττετε πάντοτε τὸ θέλημα αὐτοῦ· νὰ ἐνεργήσῃ καὶ πραγματοποιήσῃ εἰς τὰς καρδίας σας κάθε τί, ποὺ εἶναι εὐάρεστον ἐνώπιόν του, διὰ τῆς μεσιτείας τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, πρὸς τὸν ὁποῖον ἀνήκει ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Σᾶς παρακαλῶ δέ, ἀδελφοί, νὰ κρατῆτε στὸ νοῦ σας τὸ λόγο τῆς διδασκαλίας. Ἄλλωστε σᾶς ἔγραψα μὲ συντομία.

Σᾶς παρακαλῶ δέ, ἀδελφοί, νὰ δεχθῆτε μὲ προθυμίαν τὸν λόγον τῆς προτροπῆς καὶ παρηγορίας τῆς ἐπιστολῆς μου αὐτῆς. Ἄλλως τε δὲν σᾶς ἐκούρασα πολύ. Διότι σᾶς ἔγραψα μὲ ὀλίγα λόγια.

Σᾶς παρακαλῶ δέ, ἀδελφοί, πάρετε μὲ προθυμίαν καὶ δεχθῆτε μέσα στὶς καρδιές σας τὰ λόγια αὐτὰ τῆς προτροπῆς καὶ παρηγορίας, ποὺ σᾶς ἔγραψα, τὰ ὁποῖα ἄλλωστε δὲν εἶναι πολλά, διότι μὲ συντομίαν σᾶς ἔγραψα.

Μάθετε, ὅτι ὁ ἀδελφὸς Τιμόθεος ἔχει ἀπελευθερωθῆ [Σημ.: Ἤ, ἔχει ἀναχωρήσει]. Καὶ μαζί του, ἐὰν ἔλθῃ συντόμως, θὰ σᾶς ἐπισκεφθῶ.

Μάθετε διὰ τὸν ἀδελφὸν Τιμόθεον, ὅτι εἶναι πλέον ἐλευθερωμένος. Θὰ σᾶς ἴδω δὲ μαζὶ μὲ αὐτόν, ἐὰν ἔλθῃ γρήγορα νὰ μὲ συναντήσῃ.

Μάθετε δέ, ὅτι ὁ ἀδελφὸς Τιμόθεος εἶναι πλέον ἐλεύθερος. Θὰ σᾶς ἴδω δὲ μαζῆ μὲ αὐτόν, ἐὰν ἔλθῃ σύντομα νὰ μὲ συναντήση, ὁπότε θὰ σᾶς ἐπισκεφθῶμεν καὶ οἱ δύο μαζῆ.

Χαιρετισμοὺς σ’ ὅλους τοὺς πνευματικοὺς προϊσταμένους σας καὶ σ’ ὅλους τοὺς ἁγίους (τοὺς πιστούς). Σᾶς στέλνουν χαιρετισμοὺς οἱ ἀδελφοὶ ἀπὸ τὴν Ἰταλία.

Ἀσπασθῆτε ὅλους τοὺς προεστούς σας καὶ ὅλους τοὺς πιστούς. Σᾶς ἀσπάζονται οἱ ἀδελφοί, ποὺ κατάγονται ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν.

Διαβιβάσατε τοὺς ἀδελφικούς μου χαιρετισμοὺς εἰς ὅλους τοὺς προεστοὺς σας καὶ εἰς ὅλους τοὺς πιστούς. Οἱ ἀδελφοὶ τῆς Ἰταλίας σᾶς ἀσπάζονται.

Ἡ χάρι μαζὶ μὲ ὅλους σας. Ἀμήν.

Ἡ εὔνοια τοῦ Θεοῦ, ποὺ μᾶς παρέχει τὴν σωτηρίαν καὶ κάθε πνευματικὸν ἀγαθόν, εἴθε νὰ εἶναι μὲ ὅλους σας. Ἀμήν.

Ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ εἴθε νὰ εἶναι μαζῆ μὲ ὅλους σας. Ἀμήν.