Πρὸς Ἑβραίους 8

Τὸ δὲ ἀποκορύφωμα ὅσων λέγουμε εἶναι αὐτό· Ἔχουμε ἀρχιερέα τέτοιας ἀξίας, ὥστε κάθησε στὰ δεξιὰ τοῦ θρόνου τῆς Μεγαλωσύνης (τοῦ Μεγαλοδύναμου) στοὺς οὐρανοὺς

Τὸ σπουδαιότερον δὲ ἀπὸ ὅσα εἴπομεν εἶναι τοῦτο, ὅτι ἔχομεν τέτοιον Ἀρχιερέα, ὁ ὁποῖος ἐκάθησεν εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ θρόνου τῆς θείας μεγαλειότητος εἰς τοὺς οὐρανούς,

Τὸ δὲ σημαντικώτερον καὶ βασικωτάτης σπουδαιότητος ἀπὸ ὅσα μέχρι τώρα εἴπομεν εἶναι τοῦτο ὅτι ἔχομεν τέτοιον Ἀρχιερέα, ὁ ὁποῖος ἐκάθισεν εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ θρόνου τῆς θείας μεγαλωσύνης ἐπάνω εἰς τοὺς οὐρανοὺς

ὡς λειτουργὸς στὰ (ἐπουράνια) ἅγια καὶ τὴ σκηνὴ τὴν ἀληθινή, τὴν ὁποία κατασκεύασε ὁ Κύριος καὶ ὄχι ἄνθρωπος.

καὶ ἔγινε λειτουργὸς τῶν Ἁγίων, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τοὺς οὐρανούς, καὶ τῆς σκηνῆς τῆς ἀληθινῆς, τὴν ὁποίαν κατεσκεύασεν ὁ Κύριος καὶ ὄχι ἄνθρωπος.

καὶ ἔγινε λειτουργὸς εἰς τὰ Ἅγια τοῦ Οὐρανοῦ καὶ εἰς τὴν ἀληθινὴν σκηνήν, τὴν ὁποίαν ἐθεμελίωσε καὶ κατεσκεύασεν ὁ Κύριος καὶ ὄχι ἄνθρωπος.

Ὡς γνωστόν, κάθε ἀρχιερεὺς ἀναγορεύεται γιὰ νὰ προσφέρῃ δῶρα καὶ θυσίες. Γι’ αὐτὸ ἦταν ἀνάγκη νὰ ἔχῃ καὶ αὐτὸς κάτι ποὺ νὰ προσφέρῃ.

Ναί· ἔγινεν ἐκεῖ λειτουργός. Διότι κάθε ἀρχιερεὺς ἀναδεικνύεται τέτοιος, διὰ νὰ προσφέρῃ δῶρα καὶ θυσίας. Διὰ τοῦτο λοιπὸν ἦτο ἀνάγκη νὰ ἔχῃ κάτι καὶ αὐτός, ὁ Χριστὸς δηλαδή, ποὺ νὰ προσφέρῃ ὡς θυσίαν. Καὶ προσέφερεν ὡς θυσίαν τὸ σῶμα του καὶ τὸ αἷμα του.

Διότι κάθε ἀρχιερεὺς καθίσταται τέτοιος, διὰ νὰ προσφέρῃ δῶρα καὶ θυσίας πρὸς τὸν Θεόν. Κατὰ συνέπειαν ἦτο ἀνάγκη νὰ ἔχῃ κάτι νὰ προσφέρῃ ὡς θυσίαν καὶ αὐτός, δηλαδὴ ὁ Χριστός. Πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καὶ ἔκαμε, θυσιάσας τὸν ἑαυτόν του ἐπάνω εἰς τὸν σταυρόν.

Ἐὰν δὲ ἔμενε στὴ γῆ, δὲν θὰ ἦταν κἂν ἱερεύς, ἀφοῦ ὑπάρχουν οἱ ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι συμφώνως μὲ τὸ νόμο προσφέρουν τὰ δῶρα.

Ἔγινε δὲ καὶ λειτουργὸς τῆς σκηνῆς, ποὺ εἶναι εἰς τοὺς οὐρανούς. Διότι ἐὰν μὲν ἦτο ὁ Χριστὸς λειτουργὸς ἐπὶ τῆς γῆς, δὲν θὰ ἦτο κἂν ἱερεύς, διότι εἰς τὴν γῆν ὑπῆρχον ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι σύμφωνα μὲ τὸν νόμον ἐπρόσφεραν τὰ δῶρα.

Διότι, ἐὰν μὲν ὁ Χριστὸς ἦτο ἱερεὺς ἐδῶ εἰς τὴν γῆν, δὲν θὰ ἦτο κἂν ἱερεύς, ἐπειδὴ ὑπῆρχον ἐδῶ ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι σύμφωνα μὲ τὸν Νόμον ἐπρόσφεραν τὰ δῶρα εἰς τὸν Θεόν.

Αὐτοὶ δὲ ὑπηρετοῦν τὸ Θεὸ μὲ λατρευτικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα εἶναι εἰκὼν καὶ σκιὰ τῶν ἐπουρανίων πραγμάτων, ὅπως ἔλαβε θεία ἐντολὴ ὁ Μωυσῆς προκειμένου νὰ κατασκευάσῃ τὴ σκηνή (τοῦ μαρτυρίου). Διότι τοῦ εἶπε ὁ Θεός· Πρόσεχε νὰ τὰ κάνῃς ὅλα σύμφωνα μὲ τὸ πρότυπο, ποὺ σοῦ δείχθηκε στὸ ὄρος (Ἄλλο δὲ τὸ πρότυπο, ποὺ σημαίνει τὰ ἐπουράνια, καὶ ἄλλο ἡ ἀπομίμησι, ποὺ σημαίνει τὰ ἐπίγεια).

Αὐτοὶ ὅμως οἱ ἱερεῖς λατρεύουν εἰς τύπον καὶ εἰς σκιὰν τῶν πνευματικῶν καὶ ἀρχετύπων, ποὺ εἶναι εἰς τοὺς οὐρανούς, καθὼς ἔλαβεν ἀποκάλυψιν θείαν ὁ Μωϋσῆς, ὅταν ἔμελλε νὰ κατασκευάσῃ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου. Διότι εἶπεν ὁ Θεὸς εἰς τὸν Μωϋσῆν· Πρόσεξε νὰ κάμῃς ὅλα σύμφωνα μὲ τὸ πρωτότυπον καὶ τὸ ὑπόδειγμα, ποὺ σοῦ ἐδείχθη ἐπάνω εἰς τὸ ὄρος.

Αὐτοὶ ὅμως οἱ ἱερεῖς τελοῦν τὰ τῆς λατρείας κατὰ τρόπον συμβολικὸν καὶ σκιώδη, διὰ νὰ ἐξεικονίζωνται ἔτσι τὰ ἐπουράνια, ἡ ἀληθὴς δηλαδὴ λατρεία ἡμῶν τῶν Χριστιανῶν, ὅπως ἄλλωστε ἔχει ἀποκαλυφθῆ εἰς τὸν Μωϋσέα, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ κατασκευάσῃ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου. Διότι ὁ Θεὸς τοῦ λέγει· «Πρόσεχε, θὰ κατασκευάσῃς ὅλα σύμφωνα μὲ τὸ ὑπόδειγμα, ποὺ σοῦ ἔχει δειχθῇ εἰς τὸ ὄρος Σινά».

Ἀλλὰ τώρα (ὁ Χριστὸς ποὺ δὲν ἔμεινε στὴ γῆ, ἀλλ’ ἀνέβηκε στὸν οὐρανό) ἔχει ἐπιτύχει (ὡς ἀρχιερεὺς) τόσο ἀνώτερη λειτουργία, ὅσο εἶναι μεσίτης καὶ ἀνώτερης διαθήκης, ἡ ὁποὶα ἔχει βασισθῆ σὲ ἀνώτερες ὑποσχέσεις.

Τώρα ὅμως ὁ Ἀρχιερεύς μας, ποὺ εἶναι εἰς τὸν οὐρανόν, ἔχει ἐπιτύχει πολὺ διαφορετικὴν καὶ ἀνωτέραν λειτουργίαν. Τόσον διαφορετικὴν καὶ ἀνωτέραν, ὅσον εἶναι καὶ μεσίτης καλυτέρας καὶ ἀνωτέρας διαθήκης, ἡ ὁποία ἔχει νομοθετηθῇ διὰ καλυτέρας καὶ ὑπεροχωτέρας ὑποσχέσεις.

Τώρα δὲ ὁ Ἀρχιερεύς μας, ὁ Χριστός, ἔχει ἐπιτύχει καὶ πραγματοποιήσει πολὺ διαφορετικὴν καὶ ἀσυγκρίτως ἀνωτέραν λειτουργίαν, τόσον ἀνωτέραν, ὅσον εἶναι αὐτὸς ὁ ἴδιος μεσίτης καλυτέρας καὶ ἀνωτέρας διαθήκης, ἡ ὁποία ἔχει νομοθετηθῇ, διὰ νὰ προβάλλῃ καὶ προσφέρῃ εἰς τοὺς πιστοὺς τὰς καλυτέρας καὶ τελειοτέρας ὑποσχέσεις.

Ἐὰν βεβαίως ἡ πρώτη ἐκείνη διαθήκη ἦταν τελεία, δὲν θὰ ὑπῆρχε ἀνάγκη γιὰ δεύτερη.

Εἶναι δὲ πράγματι καλυτέρα ἡ νέα διαθήκη. Διότι ἐὰν ἡ πρώτη ἐκείνη διαθήκη ἦτο τελεία καὶ δὲν εἶχεν ἐλλείψεις,δὲν θὰ ἐζητεῖτο τόπος διὰ δευτέραν διαθήκην καὶ δὲν θὰ εἰσήγετο δευτέρα διαθήκη.

Διότι ἐὰν ἡ πρώτη ἐκείνη διαθήκη ἦτο πράγματι πλήρης καὶ τελεία, δὲν θὰ ἐζητεῖτο τόπος καὶ τρόπος νὰ δοθῇ δευτέρα διαθήκη.

Ἀλλ’ ὁ Θεὸς κατηγορώντας αὐτοὺς (τοὺς Ἰουδαίους) λέγει· Ἰδοὺ ἔρχονται ἡμέρες, λέγει ὁ Κύριος, καὶ θὰ συνάψω μὲ τὸν οἶκο τοῦ Ἰσραὴλ καὶ μὲ τὸν οἶκο τοῦ Ἰούδα διαθήκη νέα.

Ἐπροφητεύθη δὲ ἀπὸ αὐτὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα καὶ ἡ δευτέρα διαθήκη. Διότι κατηγορῶν ὁ Θεὸς αὐτούς, ποὺ ἔλαβαν τὴν πρώτην διαθήκην, λέγει διὰ τοῦ προφήτου Ἱερεμίου· Ἰδοὺ ἔρχονται ἡμέραι, λέγει ὁ Κύριος, καὶ θὰ συνάψω μὲ τὸν οἶκον Ἰσραὴλ καὶ μὲ τὸν οἶκον Ἰούδα, μὲ τὸν νέον Ἰσραὴλ τῆς χάριτος, διαθήκην νέαν.

Ἐν τούτοις προανηγγέλθη ἀπὸ τὸν Θεὸν ἡ δευτέρα καὶ τελεία αὐτὴ διαθήκη. Διότι αὐτὸς ὁ ἴδιος κατηγορῶν καὶ ἐπικρίνων αὐτοὺς ποὺ εἶχαν λάβει τὴν πρώτην διαθήκην, λέγει· «Ἰδού, λέγει ὁ Κύριος, ἔρχονται ἡμέραι, κατὰ τὰς ὁποίας θὰ πραγματοποιήσω καὶ θὰ συνάψω μὲ τὸ ἔθνος Ἰσραὴλ καὶ μὲ τὴν φυλὴν Ἰούδα, δηλαδὴ μὲ τὸν νέον Ἰσραὴλ τῆς χάριτος, νέαν διαθήκην.

Δὲν θὰ εἶναι σὰν τὴ διαθήκη, ποὺ ἔκανα μὲ τοὺς προπάτορές τους τὸν καιρό, ποὺ τοὺς ἔπιασα ἀπὸ τὸ χέρι τους γιὰ νὰ τοὺς βγάλω ἀπὸ τὴ γῆ τῆς Αἰγύπτου. Διότι αὐτοὶ δὲν ἔμειναν πιστοὶ στὴ διαθήκη μου, καὶ γι’ αὐτὸ ἐγὼ τοὺς παραμέλησα, λέγει ὁ Κύριος.

Ἡ νέα αὐτὴ διαθήκη δὲν θὰ εἶναι ὅμοια μὲ ἐκείνην, ποὺ ἔκαμα πρὸς τοὺς προπάτορας τοῦ παλαιοῦ Ἰσραὴλ καὶ Ἰούδα τὴν ἡμέραν, ποὺ τοὺς ἔπιασα ἀπὸ τὸ χέρι διὰ νὰ τοὺς βγάλω ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου. Ἐκείνη ἡ διαθήκη θὰ καταργηθῇ, διότι αὐτοὶ δὲν ἔμειναν πιστοὶ εἰς τὴν διαθήκην μου καὶ δι’ αὐτὸ καὶ ἐγὼ τοὺς παρημέλησα, λέγει ὁ Κύριος.

Καὶ αὐτὴ δὲν θὰ εἶναι σὰν τὴν διαθήκην, τὴν ὁποίαν συνῆψα μὲ τοὺς προπάτορας τῶν Ἰσραηλιτῶν κατὰ τὴν ἡμέραν, ποὺ τοὺς ἔπιασα ἀπὸ τὸ χέρι, διὰ νὰ τοὺς βγάλω ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου. Διότι ἐκεῖνοι δὲν ἔμειναν πιστοὶ εἰς τὴν διαθήκην μου, δι’ αὐτὸ δὲ καὶ ἐγὼ τοὺς παρημέλησα, ἀπέσυρα τὴν εὔνοιάν μου ἀπ’ αὐτῶν, λέγει ὁ Κύριος.

Ἀλλ’ ἡ διαθήκη, τὴν ὁποία θὰ κάνω μὲ τὸν οἶκο τοῦ Ἰσραήλ, θὰ εἶναι ἡ ἑξῆς. Μετὰ τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες, λέγει ὁ Κύριος, θὰ θέτω τοὺς νόμους μου μέσα στὴ διάνοιά τους, καὶ θὰ τοὺς γράφω μὲσα στὶς καρδιές τους. Καὶ θὰ εἶμαι Θεός τους, καὶ αὐτοὶ θὰ εἶναι λαός μου.

Διότι αὐτὴ εἶναι ἡ νέα διαθήκη, τὴν ὁποίαν θὰ συνάψω μὲ τὸν οἶκον τοῦ νέου πνευματικοῦ Ἰσραὴλ ὕστερα ἀπὸ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει ὁ Κύριος. Θὰ δώσω δηλαδὴ τοὺς νόμους μου εἰς τὴν διάνοιάν των καὶ θὰ γράψω αὐτοὺς ὄχι εἰς πλάκας λιθίνας, ἀλλὰ βαθεῖα εἰς τὰς καρδίας των, καὶ θὰ εἶμαι εἰς αὐτοὺς Θεὸς καὶ αὐτοὶ θὰ εἶναι εἰς ἐμὲ λαὸς ἐκλεκτός.

Διότι αὐτὴ εἶναι ἡ νέα διαθήκη, τὴν ὁποίαν θὰ συνάψω μὲ τὸν νέον Ἰσραὴλ τῆς χάριτος, δηλαδὴ μὲ τοὺς πιστοὺς εἰς τὸν Χριστόν, ποὺ θὰ ἀποτελοῦν τὴν Ἐκκλησίαν, ἔπειτα ἀπὸ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει ὁ Κύριος. Καὶ θὰ δώσω τοὺς νόμους μου εἰς τὴν διάνοιάν των καὶ θὰ ἐγχαράξω αὐτοὺς εἰς τὰς καρδίας των καὶ θὰ εἶμαι ἐγὼ εἰς αὐτοὺς Θεὸς καὶ αὐτοὶ θὰ εἶναι εἰς ἐμὲ λαός.

Καὶ τότε δὲν θὰ διδάσκουν ὁ καθένας τὸ συμπολίτη του καὶ ὁ καθένας τὸν ἀδελφό του λέγοντας, «Ἀγάπησε τὸν Κύριο». Διότι ὅλοι θὰ μὲ ἀγαποῦν ἀπὸ τὸν μικρὸ μεταξὺ αὐτῶν ἕως τὸ μεγάλο,

Καὶ δὲν θὰ διδάσκουν τότε ὁ καθένας των τὸν συμπατριώτην του καὶ τὸν ἀδελφόν του λέγων· Μάθε τὸν Κύριον. Διότι ὅλοι θὰ μὲ γνωρίζουν ἀπὸ τὸν μικρόν τους ἕως τὸν μεγάλον ἐξ αὐτῶν.

Καὶ δὲν θὰ διδάξουν ὁ καθένας τὸν συμπατριώτην του καὶ ὁ ἄλλος τὸν ἀδελφόν του λέγων· Μάθε ποιὸς εἶναι ὁ Κύριος. Διότι ὅλοι τότε ἀνεξαιρέτως θὰ μὲ γνωρίσουν ἀπὸ τὸν μικρὸν ἕως τὸν μεγάλον.

διότι θὰ συγχωρήσω τὶς κακές πράξεις τους, καὶ δὲν θὰ ἐνθυμηθῶ πλέον τὶς ἁμαρτίες τους καὶ τὶς ἀνομίες τους.

Καὶ θὰ μὲ γνωρίζουν ὅλοι, διότι θὰ εἶμαι ἵλεως εἰς τὰς ἀδικίας των καὶ δὲν θὰ ἐνθυμηθῶ πλέον τὰς ἁμαρτίας των καὶ τὰς ἀνομίας των.

Διότι ἐγὼ θὰ εἶμαι γεμᾶτος ἔλεος καὶ θὰ δώσω πλήρη συγχώρησιν εἰς τὰς ἀδικίας αὐτῶν καὶ δὲν θὰ ἐνθυμηθῶ πλέον τὰς ἁμαρτίας των καὶ τὰς ἀνομίας των».

Μὲ τὸ νὰ ὁμιλῇ γιὰ νέα κήρυξε παλαιὰ τὴν πρώτη διαθήκη. Ἐκεῖνο δέ, ποὺ γίνεται παλαιὸ καὶ γηράσκει, φθάνει σὲ ἀφανισμό.

Ὅταν δὲ εἶπεν ὁ Θεὸς Νέαν Διαθήκην, μὲ αὐτὸ ποὺ εἶπεν, ἔκαμεν ἀπὸ τότε παλαιὰν τὴν πρώτην διαθήκην. Ἐκεῖνο δὲ ποὺ παληώνει καὶ γηράσκει, πλησιάζει πρὸς τὴν ἑξαφάνισιν.

Λέγων δὲ ὁ Θεὸς νέαν διαθήκην, ἔκαμε καὶ ἐκήρυξε παλαιὰν τὴν πρώτην διαθήκην. Ἐκεῖνο δὲ ποὺ παληώνει καὶ γηράσκει ἐγγίζει πρὸς τὴν ἐξαφάνισιν.