Πρὸς Κολασσαείς 3

Ἀφοῦ δὲ ἀναστηθήκατε μαζὶ μὲ τὸ Χριστό, τὰ οὐράνια νὰ ζητῆτε, ὅπου εἶναι ὁ Χριστὸς καὶ κάθεται στὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ,

Ἐὰν λοιπὸν ἀνεστήθητε μαζὶ μὲ τὸν Χριστὸν εἰς τὸ βάπτισμα, πρέπει νὰ ζητάτε τὰ ἄνω, δηλαδὴ τὰ ἐπουράνια, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐκεῖ, ὅπου ὑπάρχει ὁ Χριστός, καθήμενος εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ.

Ἐὰν, λοιπόν, ἀνεστήθητε μαζῆ μὲ τὸν Χριστόν, ζητεῖτε καὶ ἐπιδιώκετε τὰ ἄνω, τὰ ἐν οὐρανοῖς, ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει ὁ Χριστός, καθήμενος ἐπὶ θρόνου εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ.

γιὰ τὰ οὐράνια νὰ ἐνδιαφέρεσθε, ὄχι γιὰ τὰ ἐπίγεια.

Πρὸς τὰ ἄνω διευθύνατε καὶ προσηλώσατε τὰς σκέψεις σας· ὄχι πρὸς τὰ γήϊνα.

Τὰς σκέψεις σας, τὰς ἐπιθυμίας σας, ὅλα τὰ φρονήματά σας, ἀνυψώσατέ τὰ πρὸς τὰ ἄνω καὶ ὄχι εἰς τὰ ἐπὶ τῆς γῆς.

Διότι πεθάνατε καὶ ἡ ζωή σας (ἡ νὲα ζωὴ τῆς ἀναστάσεως) εἶναι κρυμμένη μαζὶ μὲ τὸ Χριστὸ στὸ Θεό.

Μὴ σᾶς ἐλκύουν τὰ γήϊνα, διότι ἀπεθάνατε μυστηριακῶς ἐν τῷ ἁγίῳ βαπτίσματι μὲ τὰ παλαιὰ καὶ γήϊνα φρονήματά σας, καὶ σᾶς ἐδόθη ἀπὸ τὴν θείαν χάριν νέα ζωή, ἡ ὁποία εἶναι κρυμμένη μαζὶ μὲ τὸν Χριστὸν ἐν τῷ Θεῷ καὶ δὲν ἐφανερώθη ἀκόμη ἡ δόξα της καὶ ἡ μακαριότης της.

Μὴ σκέπτεσθε καὶ μὴ ἑλκύεσθε ἀπὸ τὰ γήϊνα καὶ κοσμικά, διότι ἔχετε ἀποθάνει ὡς πρὸς τὸν κόσμον διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος καὶ ἐλάβατε νέαν ζωήν, ἡ ὁποία εἶναι κρυμμένη μαζῆ μὲ τὸν Χριστὸν ἐν τῷ Θεῷ.

Ὅταν ὁ Χριστός, ἡ ζωή μας, φανερωθῇ, τότε καὶ σεῖς θὰ φανερωθῆτε μὲ δόξα.

Ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ, ὁ αἴτιος καὶ ὁ χορηγὸς τῆς πνευματικῆς ταύτης ζωῆς μας, τότε καὶ σεῖς μαζὶ μὲ αὐτὸν θὰ φανερωθῆτε δοξασμένοι.

Ὅταν δὲ ὁ Χριστός, ποὺ εἶναι ἡ ζωὴ καὶ ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς μας, φανερωθῇ ἔνδοξος κατὰ τὴν δευτέραν παρουσίαν, τότε καὶ σεῖς μαζῆ μὲ αὐτὸν θὰ φανερωθῆτε καὶ θὰ λάμψετε ἐν δόξῃ.

Νεκρώσατε λοιπὸν τὰ ἐπίγεια μέλη σας (τὶς ἁμαρτίες ποὺ γίνονται στὰ ἐπίγεια μέλη σας, ἢ ποὺ συνιστοῦν τὸ σῶμα τῆς ἁμαρτίας), τὴν πορνεία, τὴν ἀκαθαρσία, τὸ πάθος, τὴν αἰσχρὴ ἐπιθυμία, καὶ μάλιστα τὴν ἀνωμαλία, ἡ ὁποία εἶναι εἰδωλολατρία.

Νεκρώσατε λοιπὸν τὰ μέλη σας, ποὺ ἐπιθυμοῦν τὰς γηΐνας ἀπολαύσεις καὶ ἡδονάς. Νεκρώσατε τὴν πορνείαν, τὴν άκαθαρσίαν, κάθε πάθος καὶ ὑποδούλωσιν εἰς τὸ κακόν, κάθε κακὴν ἐπιθυμίαν, καὶ τὴν πλεονεξίαν, ἡ ὁποία εἶναι λατρεία εἰς τὸ εἴδωλον τοῦ χρήματος.

Λοιπόν, νεκρώσατε τὰ μέλη σας, τὰ μέλη τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου, ποὺ ζητοῦν γηΐνας ἁμαρτωλὰς ἀπολαύσεις καὶ ἡδονάς· νεκρώσατε καὶ διῶξτε ἀπὸ τὸν ἑαυτόν σας τὴν πορνείαν, τὴν σαρκικὴν ἀκαθαρσίαν, κάθε ἁμαρτωλὸν πάθος, κάθε κακὴν ἐπιθυμίαν, ποὺ μολύνει τὸν ἄνθρωπον καὶ τὸν ὠθεῖ πρὸς τὴν κακὴν πρᾶξιν, καὶ τὴν πλεονεξίαν, ἡ ὁποία εἶναι εἰδωλολατρία ποὺ θεοποιεῖ καὶ λατρεύει τὸ χρῆμα.

Γι’ αὐτὰ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ στοὺς ἀπειθεῖς ἀνθρώπους.

Διὰ τὰ ἁμαρτήματα αὐτὰ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ εἰς αὐτούς, ποὺ συστηματικὲς καὶ μὲ ἐπιμονὴν ἀπειθοῦν.

Διὰ τὰ ἁμαρτήματα αὐτὰ ἔρχεται καὶ ξεσπάει ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐναντίον τῶν τέκνων τῆς παρακοῆς, ἐναντίον αὐτῶν ποὺ ἐπεμένουν ἀμετανόητοι εἰς τὴν κακίαν των.

Σ’ αὐτὰ δουλεύατε καὶ σεῖς ἄλλοτε, ὅταν ζούσατε μεταξὺ αὐτῶν (τῶν ἀπειθῶν ἀνθρώπων).

Εἰς τὰ ἁμαρτήματα αὐτὰ καὶ σεῖς ἐπεριπατήσατε καὶ ἐδουλεύσατε κάποτε, ὅταν ἐζῆτε μεταξὺ αὐτῶν τῶν ἀπειθῶν ἀνθρώπων.

Εἰς τὰ ἁμαρτήματα αὐτὰ καὶ σεῖς εἴχατε περιπατήσει καὶ παρασυρθῆ ἄλλοτε, τότε ποὺ ἐζούσατε μεταξὺ αὐτῶν.

Ἀλλὰ τώρα σεῖς ἀποβάλετε (κοντὰ σὲ ὅσα ἀνέφερα προηγουμένως) καὶ ὅλα τὰ ἄλλα κακά, ὀργὴ, θυμό, κακότητα, κακολογία, αἰσχρολογία ἀπὸ τὸ στόμα σας.

Τώρα ὅμως βγάλετε ἀπὸ ἐπάνω σας καὶ σεῖς, σὰν ἄλλο ἀκάθαρτον ἔνδυμα, ὅλα αὐτὰ τὰ κακά, τὴν ὀργήν, τὸν θυμόν, τὴν στρεβλότητα καὶ πονηρίαν, τὴν κακολογίαν, τὴν αἰσχρολογίαν ἀπὸ τὸ στόμα σας.

Τώρα ὅμως πετάξτε καὶ σεῖς ἀπὸ πάνω σας ὅλα αὐτά, ἀκόμη δὲ καὶ τὴν ὀργήν, τὸν θυμόν, τὴν κακότητα καὶ πονηρίαν, τὴν ὑβρεολογίαν καὶ τὴν αἰσχρολογίαν ἀπὸ τὸ στόμα σας.

Μὴ ψεύδεσθε μεταξύ σας, ἀφοῦ ἀποβάλατε τὸν παλαιὸ ἄνθρωπο μαζὶ μὲ τὶς πράξεις του,

Μὴ ψεύδεσθε μεταξύ σας ὁ ἕνας εἰς τὸν ἄλλον, ἀφοῦ πλέον ἐγδυθήκατε τὸν παλαιὸν διεφθαρμένον ἄνθρωπον μαζὶ μὲ τὰς πράξεις του,

Μὴ λέτε ψέματα ὁ ἔνας εἰς τὸν ἄλλον, ἀφοῦ ἔχετε ἀποβάλει πλέον τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον μαζῆ μὲ τὰς πονηρὰς αὐτοῦ πράξεις

καὶ ἐνδυθήκατε τὸ νέο ἄνθρωπο, ποὺ συνεχῶς δι’ ἐπιγνώσεως (γνώσεως καὶ βιώσεως τῆς ἀληθείας) ἀνανεώνεται σύμφωνα μὲ τὴν εἰκόνα ἐκείνου, ποὺ τὸν δημιούργησε ὡς νέο ἄνθρωπο.

καὶ ἀφοῦ ἐνδυθήκατε τὸν νέον ἄνθρωπον, ποὺ συνεχῶς ἀνανεοῦται καὶ γίνεται καινούργιος, ὥστε νὰ προοδεύῃ εἰς τὴν τελείαν γνῶσιν τοῦ Θεοῦ. Καὶ γίνεται καινούργιος μὲ τὸ νὰ λαμβάνῃ τὴν αὐτὴν μορφὴν πρὸς τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, ποὺ τὸν ἔκτισεν.

καὶ ἔχετε ἐνδυθῆ τὸν νέον, ὁ ὁποῖος συνεχῶς ξανακαινουργώνεται, ὥστε νὰ προχωρῇ εἰς βαθυτέραν γνῶσιν τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ γίνεται συνεχῶς τελειοτέραν εἰκὼν τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος τὸν ἔκτισεν.

Στὴ νέα κατάστασι δὲν τίθεται ζήτημα Ἰουδαίου καὶ Ἕλληνος, περιτμημένου καὶ ἀπεριτμήτου, βαρβάρου, Σκύθη, δούλου, ἐλευθέρου, ἀλλ’ ὁ Χριστὸς εἶναι ὅλα καὶ γιὰ ὅλους [Σημ.: Ἤ, σὲ ὅλους].

Εἰς αὐτὸν δὲ τὸν νέον ἄνθρωπον δὲν ὑπάρχει διάκρισις Ἕλληνος καὶ Ἰουδαίου, περιτμημένου Ἰσραηλίτου καὶ ἀπεριτμήτου ἐθνικοῦ, βαρβάρου καὶ Σκύθου, δούλου καὶ ἐλευθέρου, ἀλλὰ καὶ ἐθνικότης καὶ καταγωγὴ καὶ ἀξίωμα καὶ τὰ πάντα, καθὼς καὶ εἰς πάντας τοὺς πιστοὺς εἶναι ὁ Χριστός.

Εἰς τὴν νέαν δὲ αὐτὴν κατάστασιν τῶν ἀνακαινισμένων ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ ἀνθρώπων, δὲν ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ Ἕλληνος καὶ Ἰουδαίου, περιτμημένου Ἰσραηλίτου καὶ ἀπεριτμήτου ἐθνικοῦ. Δὲν ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ βαρβάρου, Σκύθου, δούλου, ἐλευθέρου, ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ καὶ εἰς ὅλους τοὺς πιστοὺς εἶναι ὁ Χριστός.

Ὡς ἐκλεγμένοι ἀπὸ τὸ Θεό, ἀφιερωμένοι σ’ αὐτὸν καὶ ἀγαπημένοι του ἐνδυθῆτε λοιπὸν σπλαχνικὰ αἰσθήματα, καλωσύνη, ταπεινοφροσύνη, πραότητα, μακροθυμία.

Ἐνδυθῆτε λοιπὸν σὰν ἐκλεκτοὶ τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶσθε συγχρόνως καὶ ἁγιασμένοι καὶ ἀγαπημένοι ἀπὸ τὸν Θεόν, καρδίαν πονετικὴν καὶ συμπαθῆ, διάθεσιν ἀγαθὴν εἰς τὸ νὰ εὐεργετῆτε, ταπεινοφροσύνην, πρᾳότητα, μακροθυμίαν.

Ἐνδυθῆτε, λοιπόν, σὰν ἐκλεκτοὶ τοῦ Θεοῦ, ἁγιασμένοι καὶ ἀγαπημένοι ἀπὸ τὸν Θεόν, καρδίαν εὐσπλαγχνικὴν καὶ πονετικήν, ἀγαθότητα καὶ καλωσύνην, ταπεινοφροσύνην, πρᾳότητα, μεγαλοκαρδίαν.

Νὰ ἀνέχεσθε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο, καὶ νὰ συγχωρῆτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο, ὅταν κανεὶς ἔχῃ κάτι εἰς βάρος ἄλλου. Ὅπως καὶ ὁ Χριστὸς σᾶς συγχώρησε, ἔτσι καὶ σεῖς.

Νὰ ἀνέχεσθε ὁ ἕνας τὰς ἀδυναμίας τοῦ ἄλλου καὶ νὰ χαρίζεσθε καὶ συγχωρῆσθε μεταξύ σας, ἐὰν κανένας ἔχῃ κάτι παράπονον κατὰ τοῦ ἄλλου. Καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἐχαρίσθη εἰς σᾶς καὶ σᾶς συνεχώρησεν, ἔτσι καὶ σεῖς νὰ συγχωρῆτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον.

Νὰ ἀνέχεσθε μὲ ἀγάπην ὁ ἕνας τοῦ ἄλλου τὰς ἀδυναμίας, νὰ χαρίσεσθε μεταξύ σας καὶ νὰ ἀλληλοσυγχωρῆσθε, ἐὰν τυχὸν κανένας ἔχῃ ἐναντίον ἄλλου κάποιον δικαιολογημένην δυσαρέσκειαν καὶ ἀφορμὴν κατηγορίας. Ὅπως ὁ Χριστὸς ἐχαρίσθη εἰς σᾶς καὶ σᾶς συνεχώρησε, ἔτσι καὶ σεῖς νὰ συγχωρῆτε ὁ ἔνας τὸν ἄλλον.

Πάνω δὲ ἀπ’ ὅλα ἐνδυθῆτε τὴν ἀγάπη, ἡ ὁποία δένει τὸν ἄνθρωπο μὲ τὴν τελειότητα.

Ἐπάνω δὲ εἰς ὅλα αὐτὰ νὰ ἐνδυθῆτε τὴν ἀγάπην, ἡ ὁποία εἶναι σὰν ἕνας κρίκος, ποὺ δένει μαζὶ ὅλας τὰς ἀρετὰς εἰς τέλειον σύνολον.

Παρὰ πάνω δὲ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ νὰ ἐνδυθῆτε καὶ νὰ κάμετε κτῆμα τῆς ψυχῆς σας τὴν ἀγάπην, ἡ ὁποία συνδέει εἰς ἕνα τέλειον σύνολον ὅλας τὰς ἀρετάς.

Καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἂς πρυτανεύῃ στὶς καρδιές σας. Γι’ αὐτήν καὶ κληθήκατε ὡς ἕνα σῶμα. Καὶ γίνεσθε εὐχάριστοι (μεταξύ σας).

Καὶ ἡ εἰρήνη, τὴν ὁποίαν δίδει ὁ Θεός, ἂς ἐπιστατῇ καὶ ἂς κυριαρχῇ μέσα εἰς τὰς καρδίας σας. Δι’ αὐτὴν δὲ τὴν εἰρήνην προσεκλήθητε, ὥστε νὰ γίνετε ἕνα σῶμα. Προσπαθεῖτε ἀκόμη νὰ γίνεσθε καὶ εὐχάριστοι μεταξύ σας.

Καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἂς βασιλεύῃ μέσα σας καὶ ἂς ἀποτελῇ τὸ συνεχὲς βραβεῖον τῶν καρδιῶν σας. Εἰς αὐτὴν ἄλλωστε τὴν εἰρήνην ἔχετε κληθῆ ἀπὸ τὸν Θεόν, ὥστε νὰ γίνετε ἕνα πνευματικὸν σῶμα. Προσπαθεῖτε δὲ ἀκόμα νὰ γίνεσθε εὐχάριστοι μεταξύ σας καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους, σύμφωνα πάντοτε μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ νὰ κατοικῇ σὲ σᾶς πλουσίως. Νὰ διδάσκετε καὶ νὰ διαφωτίζετε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο μὲ κάθε σοφία. Μὲ ψαλμοὺς καὶ ὕμνους καὶ ᾠδὲς πνευματικὲς νὰ ὑμνῆτε τὸν Κύριο ἀπὸ τὴν καρδιά σας μὲ εὐγνωμοσύνη.

Ὁ λόγος καὶ ἡ διδασκαλία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἂς διαμένῃ μέσα σας πλούσια μὲ πᾶσαν σοφίαν. Εἰς τοῦτο δὲ θὰ συντελέσῃ καὶ τὸ νὰ διδάσκετε καὶ συμβουλεύετε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον μὲ ψαλμοὺς καὶ ὕμνους καὶ πνευματικὰς ᾠδάς, ποὺ θὰ ἐκφραζετε μὲ αὐτὰς τὴν εὐχαριστίαν σας πρὸς τὸν Θεόν καὶ θὰ τὰς ψάλλετε μὲ τὴν καρδίαν σας εἰς τὸν Κύριον.

Ἡ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ ἂς κατοικῇ μέσα σας πλουσία, μὲ κάθε σύνεσιν καὶ σοφίαν. Νὰ διδάσκετε δὲ καὶ νὰ συμβουλεύετε ὁ ἔνας τὸν ἄλλον μὲ ψαλμοὺς καὶ μὲ ὕμνους καὶ μὲ πνευματικὰς ὠδάς, ὑμνολογοῦντες καὶ εὐχαριστοῦντες τὸν Κύριον μὲ ὅλην σας τὴν καρδίαν.

Καὶ κάθε τι, ποὺ θὰ κάνετε μὲ λόγο ἢ μὲ ἔργο, ὅλα νὰ τὰ κάνετε στὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, εὐχαριστώντας ἔτσι τὸ Θεὸ καὶ πατέρα δι’ αὐτοῦ.

Καὶ κάθε τι ποὺ κάνετε μὲ λόγον ἢ μὲ ἔργον, ὅλα νὰ τὰ πράττετε διὰ νὰ ἀρέσκετε εἰς τὸν Κύριον Ἰησοῦν καὶ πρὸς δόξαν αὐτοῦ, εὐχαριστοῦντες δι’ αὐτοῦ τὸν Θεόν καὶ Πατέρα, ποὺ τόσον πολὺ μᾶς ἠγάπησεν.

Καὶ κάθε τί, τὸ ὁποῖον πράττετε μὲ τὰ λόγια σας ἢ μὲ τὰ ἔργα σας, τὰ πάντα νὰ τὰ κάμνετε ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου καὶ πρὸς δόξαν αὐτοῦ, εὐχαριστοῦντες δι’ αὐτοῦ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα, ὁ ὁποῖος τόσον πολὺ μᾶς ἔχει εὐεργετήσει καὶ μᾶς εὐεργετεῖ.

Σεῖς, γυναῖκες, νὰ ὑποτάσσεσθε στοὺς ἄνδρες σας συμφώνως πρὸς τὸ ἀνέκαθεν καθῆκον κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου.

Αἱ γυναῖκες νὰ ὑποτάσσεσθε εἰς τοὺς ἄνδρας σας, καθὼς ἁρμόζει εἰς ἀνθρώπους, ποὺ σχετίζονται στενὰ μὲ τὸν Κύριον.

Αἱ γυναῖκες νὰ ὑποτάσσεσθε εἰς τοὺς ἄνδρας σας, σὰν νὰ ὑποτάσσεσθε εἰς τὸν Κύριον (ὁ ὁποῖος καὶ παραγγέλλει αὐτὴν τὴν ὑποταγήν).

Σεῖς, ἄνδρες, ν’ ἀγαπᾶτε τὶς γυναῖκες σας καὶ νὰ μὴν ὀργίζεσθε ἐναντίον τους.

Οἱ ἄνδρες νὰ ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας σας καὶ νὰ μὴ δεικνύεσθε πικροὶ πρὸς αὐτάς.

Οἱ ἄνδρες νὰ ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας σας καὶ νὰ μὴ φέρεσθε μὲ πικρίαν καὶ ἀποτομίαν πρὸς αὐτάς.

Σεῖς, τέκνα, νὰ ὑπακούετε στοὺς γονεῖς σας σὲ ὅλα, διότι αὐτὸ εἶναι ἀρεστὸ στὸν Κύριο.

Τὰ τέκνα νὰ ὑπακούετε εἰς τοὺς γονεῖς καθ’ ὅλα, διότι τοῦτο εἶναι ἀρεστὸν εἰς τὸν Κύριον.

Τὰ τέκνα νὰ ὑπακούετε εἰς τοὺς γονεῖς εἰς ὅλα τὰ ὀρθά, ποὺ ἐκεῖνοι σᾶς συμβουλεύουν. Διότι τοῦτο εἶναι εὐάρεστον εἰς τὸν Κύριον.

Σεῖς, γονεῖς, νὰ μὴ πληγώνετε τὰ τέκνα σας, γιὰ νὰ μὴν ἀποθαρρύνωνται.

Οἱ πατέρες μὴ ἐρεθίζετε τὰ τέκνα σας, διὰ νὰ μὴ χάνουν τὸ θάρρος των καὶ ἀπελπίζωνται.

Οἱ πατέρες νὰ μὴ ἐξερεθίζετε τὰ τέκνα σας, διὰ νὰ μὴ περιπίπτουν εἰς ἀθυμίαν καὶ χάνουν τὸ θάρρος των καὶ ἀπελπίζωνται.

Σεῖς, δοῦλοι, νὰ ὑπακούετε στοὺς κατὰ σάρκα [Σημ.: Ἤ, στοὺς ἐπιγείους] κυρίους σὲ ὅλα, ὄχι δουλεύοντας γιὰ τὰ μάτια γιὰ νὰ εἶσθε ἀρεστοὶ στοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ μὲ εἰλικρίνεια ψυχῆς, φοβούμενοι τὸ Θεό.

Οἱ δοῦλοι ὑπακούετε καθ’ ὅλα εἰς τοὺς κατὰ σάρκα κυρίους, ὄχι μόνον ὅταν οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν κυρίων σᾶς βλέπουν, σὰν ἐκείνους δηλαδὴ ποὺ δουλεύουν γιὰ τὰ μάτια. Ὄχι σὰν ἀνθρωπάρεσκοι, ἀλλὰ μὲ εἰλικρίνειαν καρδίας, φοβούμενοι τὸν Θεόν.

Οἱ δοῦλοι νὰ ὑπακούετε κατὰ πάντα εἰς τοὺς κατὰ σάρκα κυρίους σας, ὄχι ὑποκριτικὰ καὶ διὰ τὰ μάτια σὰν ἀνθρωπάρεσκοι, ἀλλὰ μὲ κάθε εὐθύτητα καὶ εἰλικρίνειαν καρδίας, φοβούμενοι τὸν Θεόν.

Καὶ κάθε τι, ποὺ θά κάνετε, νὰ τὸ κάνετε μὲ τὴν ψυχή σας, σὰν νὰ τὸ κάνετε στὸν Κύριο καὶ ὄχι σὲ ἀνθρώπους.

Καὶ κάθε τι ποὺ κάνετε, νὰ τὸ ἐργάζεσθε πρόθυμα καὶ μὲ τὴν καρδίαν σας, σὰν νὰ τὸ ἐργάζεσθε εἰς τὸν Κύριον καὶ ὄχι εἰς ἀνθρώπους,

Καὶ κάθε τί τὸ ὁποῖον πράττετε νὰ τὸ ἐργάζεσθε πρόθυμα μὲ ὅλην σας τὴν ψυχήν, σὰν αὐτὸ νὰ ἀναφέρεται εἰς τὸν Κύριον καὶ ὄχι εἰς τοὺς ἀνθρώπους,

Καὶ νὰ ξέρετε, ὅτι ἀπὸ τὸν Κύριο θὰ λάβετε ὡς ἀνταμοιβὴ τὴν κληρονομία (τὴ βασιλεία του). Διότι τὸν Κύριο τὸ Χριστὸ ὑπηρετεῖτε.

γνωρίζοντες ὅτι ἀπὸ τὸν Κύριον θὰ ἀπολαύσετε τὴν ἀνταμοιβήν, ἡ ὁποία συνίσταται εἰς τὴν κληρονομίαν τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, διότι δουλεύετε εἰς τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ὁ ὁποῖος ἐνομοθέτησε τὴν ὑποταγὴν ταύτην τῶν δούλων εἰς τοὺς κυρίους.

γνωρίζοντες, ὅτι ἀπὸ τὸν Κύριον θὰ ἀπολαύσετε τὴν ἀνταπόδοσιν, ἡ ὁποία ἀνταπόδοσις εἶναι ἡ κληρονομία τῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Θὰ σᾶς δοθῇ δὲ αὐτὴ ὡς ἀμοιβή, διότι δουλεύετε ἔτσι εἰς τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν.

Ἐκεῖνος δέ, ποὺ ἀδικεῖ, θὰ λάβῃ τὴν ἀνταπόδοσι τῆς ἀδικίας, ποὺ ἔκανε, διότι δὲν ὑπάρχει προσωποληψία (στὸ Θεό).

Διὰ δὲ τὰς ἀδικίας, ποὺ γίνονται εἰς βάρος τῶν δούλων, ἂς μὴ λησμονῇ κάθε ἄδικος κύριος, ὅτι ὅποιος ἀδικεῖ θὰ λάβῃ τὴν ἀνταπόδοσιν τῆς ἀδικίας ποὺ ἔκαμε, καὶ δὲν εἶναι προσωποληψία ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, διότι ὁ Θεὸς δὲν χαρίζεται εἰς κανένα.

Ἐκεῖνος ὅμως, ὁ ὁποῖος ἀδικεῖ τὸν δοῦλον του ἢ οἰονδήποτε ἄλλον, θὰ λάβῃ τὴν ἀνταπόδοσιν καὶ τὴν τιμωρίαν διὰ τὴν ἀδικίαν, ποὺ ἔκαμε· δὲν ὑπάρχει εἰς τὸν Θεὸν προσωποληψία, ἀλλὰ δικαιοσύνη καὶ ὀρθὴ κρίσις.