Πρὸς Κορινθίους Β' 9

Γιὰ τὴ βοήθεια δὲ πρὸς τοὺς ἁγίους (τοὺς πτωχοὺς χριστιανοὺς τῆς Ἱερουσαλὴμ) μοῦ εἶναι περιττὸ νὰ σᾶς γράψω.

Ἐκτὸς δὲ τῆς συστάσεώς μου διὰ τὰ πρόσωπα αὐτὰ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς συστήσω τίποτε ἄλλο, διότι διὰ τὴν σπουδαιότητα μὲν τῆς διακονίας, ποὺ ἀποβλέπει εἰς τὴν βοήθειαν τῶν πτωχῶν Χριστιανῶν, μοῦ εἶναι περιττὸν νὰ σᾶς γράψω.

Ὡς πρὸς μὲν τῆς ἱερὰν διακονίαν τῆς συνεισφορᾶς διὰ τοὺς πτωχοὺς ἀδελφοὺς θεωρῶ περιττὸν νὰ σᾶς γράψω.

Διότι ξέρω τὴν προθυμία σας, γιὰ τὴν ὁποία μὲ καύχησι γιὰ σᾶς λέγω στοὺς Μακεδόνες, ὅτι ἡ (ἐπαρχία) Ἀχαΐα εἶναι ἕτοιμη ἀπὸ πέρυσι. Καὶ ὁ ζῆλος ποὺ ἐκδηλώθηκε ἀπὸ σᾶς, κέντρισε τοὺς περισσοτέρους.

Διότι γνωρίζω τὴν προθυμίαν σας, διὰ τὴν ὁποίαν μὲ πολλοὺς ἐπαίνους καυχῶμαι διὰ σᾶς εἰς τοὺς Μακεδόνας, εἰς τοὺς ὁποίους λέγω ὅτι ἡ Ἄχαΐα ἔχει ἑτοιμασθῆ ἀπὸ πέρυσι. Καὶ ὁ ζῆλος, ποὺ ἤναψεν ἀπὸ σᾶς, ἐπαρακίνησεν εἰς μίμησιν τοὺς περισσοτέρους.

Διότι γνωρίζω καλὰ τὴν προθυμίαν σας, διὰ τὴν ὁποίαν, διὰ λογαριασμὸν ἰδικόν σας, καυχῶμαι μεταξὺ τῶν Μακεδόνων λέγων, ὅτι ἡ Ἀχαΐα εἶναι ἀπὸ πέρυσι ἕτοιμη. Καὶ ὁ ζῆλος, ποὺ προῆλθεν ἀπὸ σᾶς, ἐκέντησε καὶ παρεκίνησε ἔντονα τοὺς περισσοτέρους νὰ σᾶς μιμιθοῦν.

Καὶ ἔστειλα τοὺς ἀδελφοὺς, γιὰ νὰ μὴν ἀποδειχθῇ ἀβάσιμη στὴν ὑπόθεσι αὐτὴ ἡ καύχησί μας γιὰ σᾶς, γιὰ νὰ εἶσθε, καθὼς ἔλεγα (στοὺς Μακεδόνες), προετοιμασμένοι,

Ἔστειλα δὲ τοὺς ἀδελφούς, ποὺ σᾶς ἔγραψα ἀνωτέρω, διὰ νὰ μὴ ἀποδειχθῇ ἀβάσιμον καὶ ἀστήρικτον τὸ διὰ σᾶς καύχημα μᾶς εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ τῆς συνεισφορᾶς, διὰ νὰ εἶσθε ἑτοιμασμένοι, ὅπως ἔλεγα εἰς τοὺς Μακεδόνας.

Ἔστειλα δὲ τοὺς ἀδελφοὺς εἰς σᾶς, διὰ νὰ μὴ παρουσιασθῇ κούφιο καὶ χωρὶς περιεχόμενον τὸ καύχημά μας διὰ τὴν προθυμίαν σας εἰς τὸ θέμα τοῦτο τῆς συνεισφορᾶς, διὰ νὰ εἶσθε προπαρασκευασμένοι, ὅπως ἔλεγα εἰς τοὺς Μακεδόνας.

μήπως, ἐὰν ἔλθουν μαζί μου Μακεδόνες καὶ σᾶς βροῦν ἀπροετοιμάστους, ντροπιασθοῦμε ἐμεῖς, γιὰ νὰ μὴ ποῦμε ἐσεῖς, σ’ αὐτὴ τὴν περίπτωσι τῆς καυχήσεως.

Καὶ ἐνδιαφέρομαι νὰ εἶσθε ἑτοιμασένοι, μήπως, ἐὰν συμβῇ νὰ ἔλθουν μαζί μου Μακεδόνες καὶ σᾶς εὕρουν ἀπροετοιμάστους, ἐντροπιασθῶμεν ἠμεῖς, ὥστε νὰ μὴ δικαιούμεθα πλέον μὲ τὴν πεποίθησιν αὐτὴν τῆς καυχήσεως νὰ λέγωμεν σᾶς οἱ Κορίνθιοι πόσον ἀξίζετε!

Μήπως τυχόν, ἐὰν ἔλθουν μαζῆ μου οἱ Μακεδόνες καὶ σᾶς εὔρουν ἀπροετοιμάστους, καταντροπιασθῶμεν ἡμεῖς, διὰ νὰ μὴ εἴπωμεν ὅτι καὶ σεῖς θὰ ἐντροπιασθῆτε, καὶ ἀποδειχθῇ ματαία ἡ καύχησίς μας διὰ τὴν ἰδικήν σας γενναιοδωρίαν.

Θεώρησα λοιπὸν ἀναγκαῖο νὰ παρακαλέσω τοὺς ἀδελφοὺς νὰ ἔλθουν σὲ σᾶς πρωτύτερα ἀπὸ μένα καὶ νὰ προετοιμάσουν τὴν εὐλογημένη προσφορά σας, ἡ ὁποία εἶχε προαναγγελθῆ, ὥστε αὐτὴ νὰ εἶναι ἕτοιμη ὡς ὄντως εὐλογημένη προσφορά, καὶ ὄχι ὡς κάτι ποὺ δίνεται μὲ τσιγγουνιὰ καὶ ἀναγκαστικά.

Ἐνόμισα λοιπόν, ὅτι ἦτο ἀναγκαῖον νὰ παρακαλέσω τοὺς ἀδελφοὺς νὰ ἔλθουν πρὸς σᾶς προτήτερα ἀπὸ ἐμὲ καὶ νὰ βάλουν ἐκ προτέρου τάξιν εἰς τὴν εὐλογημένην συνεισφοράν σας, τὴν ὁποίαν προανήγγειλα εἰς τοὺς Μακεδόνας. Ὥστε ὅταν ἔλθω, νὰ εἶναι ἕτοιμος ἡ συνεισφορά σας αὐτή. Νὰ εἶναι δὲ ἔτσι ἕτοιμος σὰν ἀγαθοεργία καὶ ὄχι σὰν συνεισφορά, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ δεικνύεται πλεονεξία καὶ φιλαργυρία ἐκ μέρους σας.

Ἔκρινα, λοιπόν, ἀναγκαῖον νὰ παρακαλέσω τοὺς ἀδελφοὺς νὰ σᾶς ἐπισκεφθοῦν ἐνωρίτερον ἀπὸ ἐμὲ καὶ νὰ ὀργανώσουν ἐκ τῶν προτέρων τὸ ζήτημα τῆς εὐλογημένης αὐτῆς συνεισφοράς σας, τὴν ὁποίαν ἔχω προαναγγείλει εἰς τοὺς Μακεδόνας, ὥστε ὅταν θὰ ἔλθωμεν νὰ εἶναι ἔτοιμη σὰν καλὸν ἔργον καὶ καρπὸς τῆς ἀγάπης σας, καὶ ὄχι σὰν ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ μιᾶς φιλαργύρου καὶ πλεονεκτικῆς καρδίας.

Νὰ ξέρετε δὲ τοῦτο· Ὅποιος σπείρει μὲ τσιγγουνιά, θὰ θερίσῃ λίγο καρπό. Καὶ ὅποιος σπείρει μὲ ἁπλοχεριά, θὰ θερίσῃ πλούσιο καρπό.

Τοῦτο δὲ πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἐκεῖνος ποὺ σπείρει μὲ τσιγγουνιάν, μὲ τσιγγουνιὰν καὶ θὰ θερίσῃ. Καὶ ἐκεῖνος ποὺ σπείρει ἄφθονα, ἄφθονα καὶ θὰ θερίση.

Ἂς γνωρίζετε δὲ τοῦτο· ὅτι ἐκεῖνος ποὺ εἰς τὸ χωράφι του σπέρνει μὲ τσιγκουνιὰ λιγοστὸ σπόρο, θὰ θερίσῃ καὶ λίγο σιτάρι. Καὶ ἐκεῖνος ποὺ σπέρνει ἁπλόχερα, θὰ θερίσῃ πολὺν καρπόν. (Ὁ καθένας δηλαδὴ θὰ ἀμειφθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν ἀνάλογα μὲ ὅσα δίνει, κατὰ τὴν δύναμίν του πάντοτε).

Ὁ καθένας ἂς δίνῃ σύμφωνα μὲ τὴν προαίρεσι τῆς καρδιᾶς του, χωρὶς νὰ στενοχωρῆται ἢ νὰ ἐξαναγκάζεται. Διότι ὁ Θεὸς ἀγαπᾷ ἐκεῖνον, ποὺ δίνει μὲ προθυμία καὶ χαρά.

Ὁ καθένας ἂς δίδῃ σύμφωνα μὲ τὴν ἐλευθέραν διάθεσιν τῆς καρδίας του, ὄχι μὲ λύπην ἢ ἀπὸ ἀνάγκην, διότι ὁ Θεὸς ἀγαπᾷ ἐκεῖνον, ποὺ δίδει μὲ προθυμίαν καὶ χαρούμενον πρόσωπον.

Ὁ καθένας ἂς δίδῃ σύμφωνα μὲ τὴν ἀγαθὴν διάθεσιν τῆς καρδίας του, ὄχι μὲ λύπην ἢ ἀπὸ ἀνάγκην. Διότι ὁ Θεὸς «ἀγαπᾷ ἐκεῖνον, ποὺ δίδει μὲ καλωσύνην καὶ γλυκύτητα».

Ὁ δὲ Θεὸς ἔχει τὴ δύναμι νὰ σᾶς δώσῃ μὲ τὸ παραπάνω κάθε δωρεά, γιὰ νὰ ἔχετε σὲ ὅλα πάντοτε κάθε ἐπάρκεια, καὶ νὰ κάνετε μὲ τὸ παραπάνω κάθε καλὸ ἔργο,

Εἶναι δὲ δυνατὸς ὁ Θεὸς νὰ σᾶς δώσῃ ὑπεράφθονον κάθε χάριν· καὶ τὴν χάριν τουτέστι τῆς προθυμίας εἰς τὸ νὰ εἰσφέρετε γενναίως, καὶ τὴν χάριν τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν, ὥστε νὰ ἔχετε πάντοτε εἰς ὅλα ἀπὸ τὸν ἑαυτόν σας κάθε ἐπάρκειαν καὶ νὰ πράττετε μὲ τὸ παραπάνω κάθε ἔργον ἀγαθόν.

Εἶναι δὲ δυνατὸν ὁ Θεὸς νὰ σᾳς δώσῃ μὲ τὸ παραπάνω κάθε δωρεάν, ὥστε πάντοτε, σὲ κάθε τι, νὰ ἔχετε κάθε ἐπάρκειαν εἰς ὑλικὰ ἀγαθὰ καὶ ἔτσι νὰ προθυμοποῆσθε μὲ τὸ παραπάνω διὰ κάθε καλὸν ἔργον.

ὅπως λέγει ἡ Γραφή· Σκόρπισε, ἔδωσε στοὺς πτωχούς· ὁ πλοῦτος του μένει διαρκῶς (Ὁ ἐλεήμων ἄνθρωπος δίνει ἀφειδώλευτα στοὺς πτωχούς, καὶ ἐν τούτοις ὁ πλοῦτος τους δὲν ἐξαντλεῖται, διότι καὶ ὁ Θεὸς δίνει πλουσίως στὸν ἐλεήμονα ἄνθρωπο).

Καὶ ἔτσι νὰ γίνῃ καὶ μὲ σᾶς σύμφωνα μὲ ἐκεῖνο, ποὺ λέγει ἡ Γραφή: Ἐμοίρασεν ἄφθονα, ἔδωκεν εἰς τοὺς πτωχούς· ἡ ἐκ τῶν ἀγαθοεργιῶν ἀρετή του μένει διὰ παντός.

Μὲ τὸν τρόπον δὲ αὐτὸν θὰ πραγματοποιηθῇ καὶ εἰς σᾶς ἐκεῖνο ποὺ λέγει ἡ Γραφή· «ἐσκόρπισεν ἀφθόνως τὰς ἐλεημοσύνας του, ἔδωκεν εἰς τοὺς πτωχούς· ἡ ἀρετή του μένει καὶ διαλαλεῖται πάντοτε».

Ἐκεῖνος δέ, ποὺ χορηγεῖ σπόρο στὸ σπορέα, καὶ ἄρτο γιὰ τροφή, εἴθε νὰ πληθύνῃ τὸ σπόρο σας καὶ ν’ αὐξήσῃ τὰ εἰσοδήματα τοῦ πλούτου σας (ἢ τὰ εἰσοδήματα ποὺ θὰ συνιστοῦν τὸν πλοῦτο σας).

Ὁ Θεὸς δέ, ὁ ὁποῖος χορηγεῖ ἄφθονον σπόρον εἰς ἐκεῖνον ποὺ σπέρνει, καὶ ἄρτον διὰ νὰ τρώγωμεν, εἴθε νὰ χορηγήσῃ καὶ νὰ πληθύνῃ τὰ ὑλικὰ ἀγαθά σας καὶ νὰ αὐξήσῃ τοὺς καρποὺς τῆς ἀγαθοεργίας σας,

Ὁ δὲ Θεός, ὁ ὁποῖος «παρέχει ἐν ἀφθονίᾳ σπόρον εἰς τὸν γεωργόν ποὺ σπέρνει, καὶ ψωμὶ πρὸς τροφὴν ὅλων μας», εἴθε νὰ χορηγήσῃ, νὰ εὐλογήσῃ καὶ νὰ πληθύνῃ τὴν σπορὰν τῶν χωραφιῶν σας καὶ τὰ ἄλλα ὑλικὰ ἀγαθά σας καὶ νὰ αὐξήσῃ ἔτσι τοὺς καρποὺς τῆς ἀγάπης καὶ τῆς καλωσύνης σας πρὸς τοὺς ἄλλους.

Νὰ πλουτίζετε σὲ ὅλα γιὰ κάθε γενναιοδωρία, ἡ ὁποία μᾶς κάνει νὰ εὐχαριστοῦμε τὸ Θεό.

ὥστε νὰ γίνεσθε πλούσιοι εἰς κάθε τι, εἰς κάθε εἶδος γενναιοδωρίας, ἡ ὁποία διὰ μέσου ἡμῶν τῶν Ἀποστόλων, ποὺ μεταφέρομεν τὰς συνεισφοράς σας, συντελεῖ εἰς τὸ νὰ ἀναπέμπωνται εὐχαριστίαι εἰς τὸν Θεόν.

Ἔτσι δὲ νὰ γίνεσθε πλούσιοι εἰς κάθε καλὸν ἔργον, εἰς κάθε γενναιοδωρίαν, ἡ ὁποία συνεργεῖ διὰ μέσου ἡμῶν, ποὺ ἐξυπηρετοῦμεν αὐτὴν τὴν διακονίαν, νὰ ἐκφράζωνται εὐχαριστίαι πρὸς τὸν Θεόν.

Διότι ἡ διακονία στὸ ἱερὸ αὐτὸ ἔργο ὄχι μόνο ἀναπληρώνει τὰ ὑστερήματα τῶν ἁγίων (τῶν χριστιανῶν), ἀλλὰ καὶ ξεχειλίζει μὲ πολλὲς εὐχαριστίες πρὸς τὸ Θεό.

Διότι ἡ διακονία τῆς ἀγαθοεργοῦ καὶ ἱερᾶς αὐτῆς ὑπηρεσίας ὄχι μόνον προφθάνει μὲ τὸ παραπάνω τὰς ἀνάγκας τῶν Χριστιανῶν, ἀλλὰ καὶ δημιουργεῖ πλήμμυραν εὐχαριστιῶν πρὸς τὸν Θεόν.

Διότι ἡ διακονία αὐτῆς τῆς ἀγαθοεργίας σας, ὄχι μόνον προλαμβάνει καὶ θεραπεύει μὲ τὸ παραπάνω τὰς ἀνάγκας τῶν Χριστιανῶν, ἀλλὰ καὶ γεμίζει τὴν καρδίαν ἀπὸ εὐγνωμοσύνην, ὥστε νὰ ξεχειλίζουν πλούσιαι εὐχαριστίαι πρὸς τὸν Θεόν.

Λόγῳ τῆς ἐπιτυχίας τῆς διακονίας αὐτῆς δοξάζουμε τὸ Θεὸ γιὰ τὴν ὑποταγὴ τῆς προαιρέσεώς σας στὸ εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ, καὶ τὴ γενναιοδωρία τῆς προσφορᾶς σ’ αὐτοὺς καὶ σ’ ὅλους,

Καὶ τοῦτο διότι οἱ εὐεργετούμενοι ἀπὸ σᾶς λαμβάνουν πεῖραν μὲ τὴν διακονίαν αὐτὴν τῆς ἐλεημοσύνης σας περὶ τοῦ ποῖοι εἶσθε, καὶ δοξάζουν τὸν Θεόν διὰ τὴν ὑποταγὴν εἰς τὴν ὁμολογίαν τῆς πίστεώς σας εἰς τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ καὶ διὰ τὴν γενναιοδωρίαν, ποὺ δεικνύετε μὲ τὴν συμμετοχὴν εἰς τὰς ἀνάγκας τόσον τὰς ἰδικάς των, ὅσον καὶ ὅλων ἒν γένει τῶν Χριστιανῶν.

Αὐτὴ ἡ εἰσφορὰ τῆς ἀγάπης σας δείχνει ποῖοι πράγματι εἶσθε καὶ οἱ ἀπολαμβάνοντες τὰς δωρεὰς σας δοξάζουν τὸν Θεόν, διὰ τὴν ἔμπρακτον ὑποταγὴν τῆς ὁμολογίας σας εἰς τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ καὶ διὰ τὴν γενναιοδωρίαν σας νὰ συμμετέχετε προθύμως εἰς τὰς ἀνάγκας αὐτῶν καὶ εἰς τὰς ἀνάγκας ὅλων.

καὶ τὴ δέησί τους γιὰ σᾶς, διότι σᾶς ἀγαποῦν θερμὰ λόγῳ τῆς ὑπερβολικῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι ἐπάνω σας.

Καὶ αὐτοὶ μὲ προσευχὴν καὶ δέησιν πρὸς τὸν Θεόν σᾶς ποθοῦν πολὺ διὰ τὴν ὑπερβολικὴν χάριν, ποὺ σᾶς ἔδωκεν ὁ Θεός.

Καὶ αὐτοὶ μὲ τὰς δεήσεις, τὰς ὁποίας γιὰ σᾶς κάμνουν πρὸς τὸν Θεόν, μαρτυροῦν πόσον πολὺ σᾶς ποθοῦν διὰ τὴν πλουσίαν χάριν, ποὺ ὁ Θεὸς σᾶς ἔχει δώσει.

Ἂς εὐχαριστήσωμε δὲ τὸ Θεὸ γιὰ τὴν ἀπερίγραπτη δωρεὰ του.

Εὐχαριστία δὲ ὀφείλεται εἰς τὸν Θεόν διὰ τὴν δωρεάν του, τῆς ὁποίας τὸ μέγεθος δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ λόγους νὰ ἐκφρασθῇ.

Εὐχαριστία δὲ καὶ δόξα ἀνήκει εἰς τὸν Θεὸν διὰ τὴν δωρεάν του αὐτήν, τὴν ὁποίαν στόμα ἀνθρώπου εἶναι ἀδύνατον νὰ διηγηθῇ.