Πρὸς Θεσσαλονικείς Α' 2

Σεῖς οἱ ἴδιοι βεβαίως γνωρίζετε, ἀδελφοί, ὅτι ὁ ἐρχομός μας σὲ σᾶς δὲν ὑπῆρξε μάταιος.

Πράγματι δὲ τὸ εὐαγγελικὸν κήρυγμα μας εἰς σᾶς δὲν ἔγινε μὲ λόγους μόνον. Διότι σεῖς οἱ ἴδιοι γνωρίζετε, ἀδελφοί, ὅτι ἡ ἐπίσκεψίς μας πρὸς σᾶς δὲν ὑπῆρξεν ἀδειανὴ καὶ κούφια ἀπὸ καρποφόρα καὶ σωτήρια ἀποτελέσματα.

Περὶ τοῦ ἔργου μας εἰς τὴν Θεσσαλονίκην δὲν ἔχω ἀνάγκην νὰ σᾶς γράψω· διότι, ἀδελφοί, σεῖς οἱ ἴδιοι γνωρίζετε καλά, ὅτι ἡ ἔλευσίς μας εἰς σᾶς δὲν ὑπῆρξε ματαία καὶ ἀνωφελής,

Ἀλλά, καίτοι προηγουμένως ὑποστήκαμε παθήματα καὶ κακοποιήσεις στοὺς Φιλίππους, ὅπως γνωρίζετε, εἴχαμε τὸ θάρρος μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ μας νὰ κηρύξωμε σὲ σᾶς τὸ εὐαγγέλιο τοῦ Θεοῦ μὲ πολὺν ἀγῶνα.

Ἀλλἀ καίτοι προηγουμένως εἰς τοὺς Φιλίππους ἐκακοποιήθημεν καὶ ὑβρίσθημεν, καθὼς ἠξεύρετε, ἐδείξαμεν θάρρος καὶ ἀφοβίαν, ποὺ μᾶς τὰ ἐνέπνεεν ἡ κοινωνία καὶ σχέσις μας μὲ τὸν Θεόν μας. Καὶ μὲ τὸ θάρρος αὐτὸ ἐκηρύξαμεν εἰς σᾶς τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ ἐν μέσῳ πολλῶν ἀγῶνος ἐξ αἰτίας τῶν θλίψεων καὶ πειρασμῶν ποὺ μᾶς ηὗραν.

ἀλλά, μολονότι προηγουμένως εἴχομεν κακοποιηθῆ καὶ ταλαιπωρηθῆ εἰς τοὺς Φιλίππους, ὅπως ἄλλωστε καὶ σεῖς γνωρίζετε, ἐν τούτοις χωρὶς κανένα δισταγμόν, ἀλλὰ μὲ θάρρος καὶ τόλμην, ποὺ μᾶς τὰ ἐνέπνεε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐκηρύξαμεν εἰς σᾶς τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ, ἐν μέσῳ βέβαια πολλοῦ καὶ μεγάλου ἀγῶνος ἐξ αἰτίας τοῦ διωγμοῦ, ποὺ ἐξήγειραν ἐναντίον μας οἱ Ἑβραῖοι.

Βεβαίως τὸ κήρυγμά μας δὲν προέρχεται ἀπὸ πλάνη, οὔτε ἀπὸ ἀκάθαρτο ἐλατήριο, οὔτε ἔχει δόλιο σκοπό.

Καὶ εἴχαμεν τὸ θάρρος καὶ τὴν ἀφοβίαν αὐτήν, διότι τὸ κήρυγμά μας, μὲ τὸ ὁποῖον σᾶς προετρέψαμεν νὰ πιστεύσετε, δὲν προήρχετο ἐκ πλάνης, ἀλλ’ ἦτο αὐτὴ ἡ ἀλήθεια. Οὔτε ὑπέθαλπε τὴν ἀνηθικότητα καὶ τὴν λατρείαν πρὸς βρωμεροὺς θεούς. Ἀλλ’ οὔτε εἶχε σχέσιν μὲ δόλια ἐλατήρια καὶ σκοπούς.

Καὶ εἴχαμεν αὐτὸ τὸ θάρρος, διότι τὸ χαροποιὸν καὶ ἐνυσχυτικὸν εἰς τὴν νέαν ζωὴν κήρυγμά μας δὲν προήρχετο ἀπὸ πλάνην, ἀλλ’ ἀπὸ αὐτὸν τὸν Θεὸν τῆς ἀληθείας, οὔτε ἀπὸ ψυχὴν ἀκάθαρτον ἐκ τῆς ἁμαρτίας καὶ ἰδιοτελείας, ἀλλ’ ἀπὸ καρδίαν ἁγνήν, καθαρὰν καὶ γεμάτην ἀνιδιοτελῆ ἀγάπην· οὔτε εἶχε κανένα δόλον καὶ δόλιον σκοπόν, ἀλλ’ εἶχε τὴν εὐθύτητα καὶ τὴν εἰλικρίνειαν.

Ἀλλ’ ἐπειδὴ μᾶς ἐξέλεξεν ὁ Θεὸς γιὰ νὰ μᾶς ἐμπιστευθῇ τὸ εὐαγγέλιο, γι’ αὐτὸ κηρύττουμε. Ὄχι γιὰ ν’ ἀρέσωμε σ’ ἀνθρώπους, ἀλλὰ στὸ Θεό, ποὺ γνωρίζει τὶς καρδιές μας.

Ἀλλὰ καθὼς ἔχομεν εὑρεθῆ ἀπὸ τὸν Θεόν δόκιμοι καὶ ἄξιοι διὰ νὰ μᾶς ἐμπιστευθῇ τὸ κήρυγμα τοῦ εὐαγγελίου, ἔτσι διδάσκομεν. Διδάσκομεν δηλαδὴ ὡς κήρυκες, ποὺ ζητοῦν νὰ ἀρέσκουν ὄχι εἰς ἀνθρώπους, ἀλλὰ εἰς τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος ἐξετάζει καὶ γνωρίζει τὰς καρδίας μας.

Ἀλλά, ὅπως ἀκριβῶς ἔχομεν εὑρεθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν δόκιμοι καὶ ἄξιοι νὰ μᾶς ἐμπιστευθῇ τὸ Εὐαγγέλιον του, ἔτσι καὶ τὸ διδάσκομεν· δὲν ἐπιδιώκομεν νὰ ἀρέσωμεν εἰς τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ νὰ ἀρέσωμεν εἰς τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος βλέπει καὶ ἐξετάζει ὄχι μόνον τὰ ἐξωτερικὰ ἔργα, ἀλλὰ καὶ τὰς καρδίας μας.

Οὔτε βεβαίως μὲ λόγο κολακείας συμπεριφερθήκαμε ποτέ, ὅπως γνωρίζετε, οὔτε μὲ σκοπὸ ἐκμεταλλεύσεως, - μάρτυς ὁ Θεός - ,

Ναί· δὲν ζητοῦμεν νὰ ἀρέσωμεν εἰς ἀνθρώπους· διότι καθὼς ἠξεύρετε καὶ σεῖς, οὔτε ἐπλησιάσαμεν κανένα μὲ λόγον κολακείας διὰ νὰ ὑποθάλψωμεν τὰς ἀδυναμίας του, οὔτε ἐχρησιμοποιήσαμεν τὸ κήρυγμα ὡς πρόσχημα διὰ νὰ καλύψωμεν κάτω ἀπὸ αὐτὸ πλεονεξίαν η φιλοχρηματίαν. Ὁ Θεὸς εἶναι μάρτυς περὶ τούτου.

Διότι, ὅπως καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι πάλιν ξεύρετε, οὔτε ποτὲ ἐχρησιμοποιήσαμεν λόγους καλακείας, διὰ νὰ παρασύρωμεν μὲ τὸ μέρος μας καὶ πρὸς ὠφέλειάν μας κανένα, οὔτε ἐξεμεταλλεύθημεν τὸ κήρυγμα ὡς πρόφασιν, διὰ νὰ κερδήσωμεν χρήματα. Μάρτυς μου εἶναι ὁ Θεός.

οὔτε ζητήσαμε δόξα ἀπὸ ἀνθρώπους, οὔτε ἀπὸ σᾶς οὔτε ἀπὸ ἄλλους, ἂν καὶ μπορούσαμε ὡς ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ νὰ ἔχωμε ἀπαιτήσεις καὶ νὰ σᾶς ἐπιβαρύνωμε.

Οὔτε ἐζητήσαμεν νὰ μᾶς δοξάσουν καὶ νὰ μᾶς τιμήσουν οἱ ἄνθρωποι, οὔτε σεῖς οὔτε ἄλλοι, καίτοι ἠδυνάμεθα νὰ ἀπολαμβάνωμεν τὴν δόξαν, ποὺ μᾶς δίδει ἡ βαρύτης τοῦ ἀξιώματος, ποὺ ἔχομεν ὡς Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ.

Οὔτε διὰ τοῦ κηρύγματος ἐζητήσαμεν δόξαν καὶ τιμὴν ἐκ μέρους τῶν ἀνθρώπων, οὔτε ἀπὸ σᾶς τοὺς ἰδίους οὔτε ἀπὸ ἄλλους, καίτοι ἠμπορούσαμεν μὲ τὸ κῦρος καὶ τὴν ἐξουσίαν, ποὺ ἔχομεν ὡς Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ, νὰ ἐπιζητήσωμεν καὶ νὰ ἐπιτύχωμεν δόξαν ἐκ μέρους τῶν ἀνθρώπων.

Ἀλλ’ ὑπήρξαμε ἀνεπαχθεῖς (ἀβαρεῖς) σὲ σᾶς σὰν μητέρα, ποὺ κάθεται ἐλαφρὰ πάνω ἀπὸ τὰ τέκνα της γιὰ νὰ τὰ θερμάνῃ.

Ἀλλ’ ὑπήρξαμεν πρᾶοι καὶ ταπεινοὶ μεταξύ σας, σὰν μητέρα, ποὺ περιθάλπει τὰ παιδιά της.

Ἀλλ’ ὑπήρξαμεν πρᾷοι καὶ ἁπλοὶ μεταξύ σας, ἐφέρθημεν μὲ καλωσύνην καὶ στοργήν, ὅπως μιὰ καλὴ μητέρα ποὺ περιθάλπει τὰ παιδιά της.

Τόσο στενὰ συνδεόμενοι μὲ σᾶς, θέλαμε νὰ σᾶς μεταδώσωμε ὄχι μόνο τὸ εὐαγγέλιο τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ τὶς ψυχές μας, διότι μᾶς εἴχατε γίνει ἀγαπητοί.

Ἔτσι διὰ μητρικῆς στοργῆς συνδεόμενοι μὲ σᾶς ἐδεχόμεθα μὲ ὅλην μας τὴν καρδίαν νὰ σᾶς μεταδώσωμεν ὄχι μόνον τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ τὰς ψυχάς μας, διότι μᾶς εἴχατε γίνει ἀγαπητοί.

Ἀκριβῶς σὰν στοργικὴ μετέρα τόσον ἐνθέρμως σᾶς ἀγαπῶμεν καὶ σᾶς ποθοῦμεν, ὥστε ἔχομεν ὅλην τὴν ἀγαθὴν διάθεσιν καὶ προθυμίαν νὰ μεταδώσωμεν εἰς σᾶς ὄχι μόνον τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ τὰς ψυχάς μας, διότι μᾶς ἔχετε γίνει ἀγαπητοί.

Ἐνθυμεῖσθε βεβαίως, ἀδελφοί, τὸν κόπο μας καὶ τὸν μόχθο μας. Διότι σᾶς κηρύξαμε τὸ εὐαγγέλιο τοῦ Θεοῦ ἐργαζόμενοι παραλλήλως νύκτα καὶ ἡμέρα, γιὰ νὰ μὴν ἐπιβαρύνωμε κανένα ἀπὸ σᾶς.

Δὲν πιστεύω δὲ νὰ ἀμφιβάλλετε διὰ τὴν ἀγάπην μας αὐτήν. Διότι ἐνθυμεῖσθε, ἀδελφοί, τὸν κόπον καὶ τὸν μόχθον, ποὺ ὑπεφέραμεν διὰ σᾶς. Διότι νύκτα καὶ ἡμέραν εἰργαζόμεθα διὰ να μὴ δώσωμεν βάρος εἰς κανένα ἀπὸ σᾶς καὶ μὲ τόσους κόπους ἐκηρύξαμεν εἰς σᾶς τὸ εὐαγγέλιον του Θεοῦ.

Δὲν εἶναι δὲ ἀνάγκη νὰ σᾶς ὁμιλῶ διὰ τὴν ἀγάπην μας αὐτὴν, διότι καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι, ἀδελφοί, ἐνθυμεῖσθε τὸν κόπον καὶ τὸν μόχθον μας εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Ἐπειδὴ νύκτα καὶ ἡμέραν εἰργαζόμεθα, διὰ νὰ κερδήσωμεν αὐτά ποὺ μᾶς ἐχρειάζοντο πρὸς συντήρησίν μας ὥστε νὰ μὴ ἐπιβαρύνωμεν κανένα ἀπὸ σᾶς καὶ ἔτσι ἐκηρύξαμεν τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ μεταξύ σας.

Σεῖς εἶσθε μάρτυρες καὶ ὁ Θεός, ὅτι συμπεριφερθήκαμε μὲ τρόπο εὐθὺ καὶ δίκαιο καὶ ἄψογο σὲ σᾶς τοὺς πιστούς.

Εἶσθε μάρτυρες σεῖς καὶ ὁ Θεός, ὅτι συμπεριεφέρθημεν εἰς σᾶς τοὺς πιστεύοντας μὲ ἀφοσίωσιν καὶ εὐλάβειαν ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ καὶ μὲ δικαιοσύνην ἀπέναντι τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ καὶ ἀμέμπτως ἐν σχέσει πρὸς ὅλα τὰ καθήκοντά μας.

Σεῖς καὶ ὁ Θεὸς εἶσθε μάρτυρες, πόσον καὶ πῶς ἡ συμπεριφορὰ καὶ ἀνατροφή μας ἀνάμεσα εἰς σᾶς τοὺς πιστοὺς ὑπῆρξεν ἁγνὴ καὶ δικαία καὶ ἄμεμπτος.

Ὅπως ξέρετε, μέχρι καθένα χωριστά, ὅπως ὁ πατέρας τὰ τέκνα του,

Καθὼς βεβαίως ἠξεύρετε, ὅτι καθένα ἀπὸ σᾶς, σὰν πατέρας τὰ παιδιά του,

Καθὼς ἄλλωστε ξέρετε, ὅτι σὰν πατέρας τὰ παιδιά του ἐπροτρέπαμεν τὸν καθένα ἀπὸ σᾶς

σᾶς διδάσκαμε καὶ σᾶς συμβουλεύαμε [Σημ.: Ἤ, σᾶς ἐνθαρρύναμε καὶ σᾶς παρηγορούσαμε] καὶ ἐντόνως σᾶς προτρέπαμε νὰ πολιτευθῆτε ἀξίως τοῦ Θεοῦ (κατὰ τρόπον ἄξιον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ), ὁ ὁποῖος σᾶς κάλεσε γιὰ τὴ βασιλεία του καὶ δόξα.

σᾶς ἐπροτρέπαμεν καὶ σᾶς ἐπαρηγορούσαμεν καὶ σᾶς ἐξωρκίζαμεν διὰ νὰ πολιτευθῆτε, ὅπως ἤξιζε καὶ ἔπρεπε εἰς τὸν Θεόν, ποὺ σᾶς ἐκάλεσεν εἰς τὴν ἰδικήν του βασιλείαν καὶ δόξαν.

καὶ σᾶς ἐνισχύαμεν εἰς τὴν νέαν ζωὴν καὶ σᾶς ἐπαρηγορούσαμεν εἰς τὰς θλίψεις σας καὶ ἐντόνως καὶ ζωηρῶς διεμαρτυρόμεθα καὶ σᾶς ἐξωρκίζαμεν νὰ πορευθῆτε καὶ νὰ ζήσετε, ὅπως ἀξίζει καὶ πρέπει εἰς τὸν Θεόν, ποὺ σᾶς ἐκάλεσεν εἰς τὴν ἰδικήν του βασιλείαν καὶ δόξαν.

Γι’ αὐτὸ καὶ ἐμεῖς εὐχαριστοῦμε τὸ Θεὸ συνεχῶς, διότι παραλαμβάνοντας ἀπὸ μᾶς λόγον ὑπακοῆς στὸ Θεό, τὸν θεωρήσατε ὄχι ὡς λόγον ἀνθρώπων, ἀλλά, ὅπως ἀληθινὰ εἶναι, ὡς λόγον τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος καὶ ἐφαρμόζεται ἀπὸ σᾶς τοὺς πιστούς.

Ἐπειδὴ δὲ ἀνταπεκρίθητε εἰς τὴν κλῆσιν τοῦ Θεοῦ, διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς εὐχαριστοῦμεν τὸν Θεὸν ἀκατάπαυστα, διότι μὲ προθυμίαν ἠκούσατε ἀπὸ ἡμᾶς λόγον Θεοῦ, καὶ τὸν ἐδέχθητε ὄχι σὰν λόγον ἀνθρώπων, ἀλλά, καθὼς καὶ πράγματι εἶναι ὡς λόγον Θεοῦ, ποὺ παράγει τὰ θαυμαστὰ ἀποτελέσματά του μεταξὺ ὑμῶν, οἱ ὁποῖοι τὸν πιστεύετε.

Διὰ τοῦτο (διὰ τὸ γεγονὸς δηλαδὴ ὅτι σεῖς ἀνταπεκρίθητε εἰς τὴν κλῆσιν τοῦ Θεοῦ) εὐχαριστοῦμεν τὸν Θεὸν συνεχῶς, διότι παρελάβατε τὸ προφορικὸν κήρυγμα τοῦ Θεοῦ, ὅπως τὸ ἀκούσατε ἀπὸ ἡμᾶς καὶ τὸ ἐδέχθητε ὄχι σὰν λόγον ἀνθρώπων, ἀλλά - ὅπως καὶ πράγματι εἶναι - σὰν λόγον Θεοῦ, ποὺ ἐνεργεῖ καὶ φέρει θαυμαστοὺς καρποὺς εἰς σᾶς, οἱ ὁποῖοι πιστεύετε.

Σεῖς δέ, ἀδελφοί, γίνατε μιμηταὶ τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ Θεοῦ στὴν Ἰουδαία, ποὺ πιστεύουν στὸν Ἰησοῦ Χριστό. Διότι τὰ ἴδια πάθατε καὶ σεῖς ἀπὸ τοὺς ὁμοεθνεῖς σας, ὅπως καὶ αὐτοὶ ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους,

Λέγω ὅτι τὸν ἐδέχθητε σὰν λόγον Θεοῦ, διότι σεῖς, ἀδελφοί, ἐγίνατε μιμηταὶ τῶν Ἐκκλησιῶν τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἐνωμέναι μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. Καὶ ἐγίνατε μιμηταὶ ἐκείνων, διότι καὶ σεῖς ἐπάθατε τὰ ἴδια ἀπὸ τοὺς ὁμοεθνεῖς σας, καθὼς καὶ ἐκεῖνοι ἀπὸ τοὺς ἀπιστήσαντας Ἰουδαίους,

Διότι σεῖς, ἀδελφοί, ἐγίνατε μιμηταὶ τῶν Ἐκκλησιῶν τοῦ Θεοῦ, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὴν Ἰουδαίαν καὶ εἶναι θεμελιωμέναι ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ· ἐπειδὴ καὶ σεῖς ἐπάθατε ἀπὸ τοὺς ὁμοεθνεῖς σας τὰ ἴδια, τὰ ὁποῖα ἔπαθαν καὶ αὐτοὶ ἀπὸ τοὺς ἀπίστους Ἰουδαίους.

οἱ ὁποῖοι καὶ τὸν Κύριο Ἰησοῦ καὶ τοὺς προφῆτες τους θανάτωσαν, καὶ ἐμᾶς καταδίωξαν, καὶ στὸ Θεὸ δὲν ἀρέσουν, καὶ σ’ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους εἶναι ἐχθροί.

οἱ ὁποῖοι καὶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν καὶ τοὺς προφήτας των ἐθανάτωσαν, καὶ ἡμᾶς σκληρὰ κατεδίωξαν καὶ εἰς τὸν Θεόν δὲν ἀρέσκουν καὶ εἶναι ἐναντίοι πρὸς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, ἀφοῦ καταπολεμοῦν τὸν Σωτῆρα τοῦ κόσμου.

Αὐτοὶ δὲ οἱ ἄπιστοι Ἑβραῖοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐθανάτωσαν τὸν Κύριον Ἰησοῦν καὶ τοὺς προφήτας του καὶ ἡμᾶς τοὺς Ἀποστόλους κατεδίωξαν καὶ ἐξεδίωξαν καὶ εἰς τὸν Θεὸν δὲν ἀρέσουν καὶ εἶναι πρὸς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους ἀντίθετοι καὶ πολέμιοι.

Μᾶς ἐμποδίζουν νὰ κηρύξωμε στοὺς ἐθνικοὺς γιὰ νὰ σωθοῦν, καὶ ἔτσι γεμίζουν ἕως ἐπάνω τὸ μέτρο τῶν ἁμαρτιῶν τους πάντοτε. Ἀλλὰ φθάνει σὲ λίγο ἐπάνω τους ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ στὸ ἔπακρο.

Αὐτοὶ μᾶς ἐμποδίζουν να λαλήσωμεν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ εἰς τοὺς ἐθνικοὺς διὰ να σωθοῦν καὶ αὐτοί. Πράττουν δὲ ταῦτα διὰ να γεμίσουν ἕως ἐπάνω τὸ μέτρον τῶν ἁμαρτιῶν των, πάντοτε καὶ εἰς κάθε ἐποχὴν ἁμαρτάνοντες. Ἔφθασεν ὅμως ἡ θεία ὀργὴ ἐπάνω των, διὰ να ἐπιφέρῃ τὸ τέλος καὶ τὴν καταστροφήν των.

Αὐτοὶ δὲν ἠρκέσθησαν νὰ μᾶς ἐκδιώξουν ἀπὸ τὴν περιοχὴν τοῦ ἔθνους των, ἀλλὰ μᾶς ἐμποδίζουν νὰ κηρύξωμεν τὸν Χριστὸν καὶ εἰς τοὺς ἐθνικούς, διὰ νὰ σωθοῦν καὶ αὐτοί. Καὶ τὸ κάμνουν αὐτό, διὰ νὰ γεμίσῃ ἕως ἐπάνω καὶ ξεχειλίσῃ τὸ ποτήριον τῶν ἁμαρτιῶν των, παρανομοῦντες καὶ ἁμαρτάνοντες πάντοτε. Ἔφθασεν ὅμως ἐπάνω τους ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ, ποὺ θὰ σημάνῃ τὴν τελειωτικὴν πλέον καταστροφήν των.

Ἐμεῖς δὲ, ἀδελφοί, ὅταν χωρισθήκαμε ἀπὸ σᾶς προσωρινά, κατὰ τὸ σῶμα, ὄχι κατὰ τὸ πνεῦμα, πολὺ ἐνδιαφερθήκαμε μὲ πολλὴ ἐπιθυμία νὰ ἰδοῦμε τὸ πρόσωπό σας.

Ἡμεῖς ὅμως, ἀδελφοί, ὅταν ἐχωρίσθημεν ἀπὸ σᾶς καὶ ἐμείναμεν σὰν ὀρφανὰ παιδιά, μακρὰν ἀπὸ σᾶς προσωρινὰ καὶ μὲ τὸ σῶμα μόνον, ὄχι ὅμως καὶ μὲ τὴν καρδίαν, εἰς μεγάλον βαθμὸν καὶ μὲ πολλὴν ἐπιθυμίαν ἐποθήσαμεν νὰ ἴδωμεν τὸ πρόσωπόν σας.

Ἡμεῖς δέ, ἀδελφοί, ὅταν ἐφύγαμεν ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ἐμείναμεν σὰν ὀρφανὰ παιδιά μακρυὰ ἀπὸ σᾶς, καὶ ἐχωρίσθημεν προσωρινὰ κατὰ τὸ σῶμα μόνον καὶ ὄχι κατὰ τὴν καρδίαν, ἐπεδιώξαμεν καὶ κατεβάλαμεν κάθε προσπάθειαν νὰ ἴδωμεν τὸ πρόσωπόν σας μὲ πολλὴν καὶ ἱερὰν ἐπιθυμίαν.

Γι’ αὐτὸ ἀποφασίσαμε νὰ σᾶς ἐπισκεφθοῦμε, ἐγὼ μάλιστα ὁ Παῦλος καὶ μία καὶ δύο φορές, ἀλλὰ μᾶς ἐμπόδισε ὁ Σατανᾶς.

Δι’ αὐτὸ ἠθελήσαμεν νὰ ἔλθωμεν πρὸς σᾶς, ἐγὼ μὲν ὁ Παῦλος καὶ μίαν καὶ δύο φοράς, καὶ μᾶς ἠμπόδισεν ὁ σατανᾶς.

Διὰ τοῦτο ἠθελήσαμεν νὰ ἔλθωμεν πάλιν πρὸς σᾶς, ἐγὼ δὲ εἰδικώτερα ὁ Παῦλος καὶ μίαν φορὰν καὶ δύο φοράς, ἀλλὰ μᾶς ἠμπόδισε (κατὰ παραχώρησιν βέβαια Θεοῦ) ὁ σατανᾶς.

Διότι ποιά εἶναι ἡ δόξα μας ἢ ἡ χαρὰ ἢ τὸ στεφάνι τῆς δόξης, ἂν ὄχι καὶ σεῖς μπροστὰ στὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστὸ κατὰ τὴν παρουσία του;

Ἠθελήσαμεν δὲ νὰ ἔλθωμεν εἰς συνάντησίν σας, διότι ποῖος ἄλλος εἶναι ἡ ἐλπίδα μας ἢ χαρά μας ἢ στέφανός μας, διὰ τὸν ὁποῖον δυνάμεθα νὰ καυχώμεθα παρὰ καὶ σεῖς μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους, εἰς τοὺς ὁποίους ἐκηρύξαμεν; Διὰ σᾶς ἐλπίζομεν νὰ ἔβρωμεν ἔλεος καὶ δόξαν ἐνώπιόν του Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τὴν δυτέραν παρουσίαν του.

Ἐποθήσαμεν δὲ νὰ σᾶς ἴδωμεν, διότι ποῖος ἄλλος παρὰ καὶ σεῖς μαζῆ μὲ τοὺς ἄλλους εἶσθε ἡ ἐλπίδα μας ἢ ἡ χαρά μας ἢ ὁ στέφανος, διὰ τὸν ὁποῖον ἠμποροῦμε νὰ καυχώμεθα ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τὴν Δευτέραν αὐτοῦ Παρουσίαν;

Ναί, ἐσεῖς εἶσθε ἡ δόξα μας καὶ ἡ χαρά.

Καὶ ἐλπίζομεν αὐτὰ διὰ τότε, διότι καὶ τώρα σεῖς εἶσθε ἡ δόξα μας καὶ ἡ χαρά μας.

Διότι σεῖς πράγματι εἶσθε ἡ δόξα μας καὶ ἡ χαρά μας.