Πρὸς Θεσσαλονικείς Α' 4

Τώρα δέ, ἀδελφοί, ζητοῦμε ἀπὸ σᾶς καὶ παρακαλοῦμε στὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὅπως παραλάβατε ἀπὸ μᾶς τὸ πῶς πρέπει νὰ ζῆτε καὶ ν’ ἀρέσετε στὸ Θεό, ἔτσι νὰ κάνετε προοδεύοντας ὅλο καὶ περισσότερο.

Μένει τώρα νὰ σᾶς κάμω καὶ μερικὰς ἄλλας συστάσεις. Σᾶς παρακαλοῦμεν λοιπόν, ἀδελφοί, καὶ σᾶς προτρέπομεν μὲ τὸ κῦρος, ποὺ μᾶς δίδει ἡ μετὰ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ κοινωνία, καθὼς παρελάβετε μὲ τὴν προφορικὴν διδασκαλίαν μας, περὶ τοῦ πῶς πρέπει νὰ συμπεριφέρεσθε καὶ νὰ ἀρέσκετε εἰς τὸν Θεόν, ἔτσι ἀκριβῶς νὰ προοδεύετε ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον εἰς τὴν χριστιανικὴν τελειότητα.

Ἐν συμπεράσματι, λοιπόν, ἀδελφοί, σᾶς παρακαλοῦμεν καὶ σᾶς προτρέπομεν ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καθὼς παρελάβατε καὶ ἐδιδάχθητε ἀπὸ τὴν προφορικήν μας διδασκαλίαν, διὰ τὸ πῶς πρέπει νὰ ζῆτε καὶ νὰ φέρεσθε καὶ νὰ εὐαρεστῆτε εἰς τὸν Θεόν, σᾶς παρακαλοῦμεν ἔτσι νὰ φέρεσθε καὶ νὰ προοδεύετε ἀκόμη περισσότερον εἰς τὴν χριστιανικὴν ζωήν.

Γνωρίζετε βεβαίως ποιές παραγγελίες σᾶς δώσαμε ἀπὸ τὸν Κύριο Ἰησοῦ.

Δὲν σᾶς χρειάζεται ἄλλη διδασκαλία ἐπ’ αὐτοῦ. Διότι γνωρίζετε, ποίας παραγγελίας σᾶς ἐδώκαμεν σύμφωνα πρὸς τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.

Γνωρίζετε ἄλωστε ποίας ἐντολὰς καὶ ὁδηγίας σᾶς ἐδώκαμεν ἐκ μέρους τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ.

Τοῦτο δὲ εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὁ ἁγιασμός σας, ν’ ἀπέχετε σεῖς ἀπὸ τὴν ἀνηθικότητα·

Καὶ διὰ νὰ ἐξηγηθῶ καθαρώτερα, τοῦτο εἶναι θέλημα τοῦ Θεοῦ, νὰ ἁγιάζετε τοὺς ἑαυτούς σας μὲ τὴν ἁγνότητα, δηλαδὴ σεῖς οἱ Χριστιανοὶ νὰ ἀπέχετε ἀπὸ τὴν πορνείαν.

Διότι τοῦτο εἶναι θέλημα τοῦ Θεοῦ, δηλαδὴ νὰ γίνετε ἅγιοι καὶ ἁγνοί, νὰ ἀπέχετε ἀπὸ τὴν πορνείαν, (ἡ ὁποία μολύνει πάντοτε τὸν ἄνθρωπον),

νὰ γνωρίζῃ καθένας ἀπὸ σᾶς νὰ ἔχῃ τὸ σῶμα του καθαρὸ καὶ τιμημένο,

Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἕκαστος ἀπὸ σᾶς νὰ συγκρατῇ ὑπὸ τὴν κυριαρχίαν καὶ κατοχήν του τὸ σῶμα του καὶ νὰ τὸ διατηρῇ πάντοτε ἁγιασμένον καὶ τιμημένον.

καὶ νὰ γνωρίζῃ ὁ καθένας σας νὰ κρατῇ ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν καὶ κυριαρχίαν του τὸ σῶμα του εἰς κατάστασιν ἁγιασμοῦ καὶ τιμῆς·

ὄχι ὑποδουλωμένο στὸ ἡδονικὸ πάθος, ὅπως οἱ ἐθνικοί, ποὺ δὲν γνωρίζουν τὸ Θεό·

Καὶ νὰ μὴ εἶναι κανεὶς ἀπὸ σᾶς αἰχμάλωτος ἐμπαθοῦς καὶ ἀκολάστου ἐπιθυμίας, καθὼς εἶναι οἱ ἐθνικοί, ποὺ δὲν γνωρίζουν τὸν ἀληθινὸν Θεόν.

καὶ νὰ μὴ ἀφήσῃ ποτὲ κανεὶς τὸν ἑαυτόν του νὰ κυριευθῇ ἀπὸ πάθος ἁμαρτωλῆς ἐπιθυμίας, ὅπως τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα δὲν γνωρίζουν τὸν Θεόν.

τὸ νὰ μὴ κάνῃ ὑπερβάσεις καὶ ἀνωμαλίες στὸ σεξουαλικὸ ζήτημα ὁ ἀδελφός (ὁ χριστιανός) [Σημ.: Τὸ «αὐτοῦ» μετὰ τὴ λέξι «ἀδελφὸν» θεωροῦμε προσθήκη], διότι ὁ Κύριος εἶναι τιμωρὸς γιὰ ὅλα αὐτά, ὅπως ἄλλοτε εἴπαμε καὶ τονίσαμε.

Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ καθένας σας νὰ μὴ ἐξαπατᾷ καὶ πλεονεκτῇ διὰ τῆς μοιχείας τὸν ἀδελφόν του εἰς τὸ πρᾶγμα αὐτό, διὰ τὸ ὁποῖον ὁμιλοῦμεν. Διότι ὁ Κύριος εἶναι ἐκδικητὴς δι’ ὅλας αὐτὰς τὰς πράξεις τῆς ἀκαθαρσίας, σύμφωνα καὶ μὲ ὅσα σᾶς εἴπαμεν, ὅταν ἤμεθα εἰς τὴν πόλιν σας καὶ διεμαρτυρήθημεν εἰς σᾶς.

Ἀκόμη δὲ κανείς ἀπὸ σᾶς ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ μὴ ξεπερνᾷ ποτὲ τὰ ὅρια τῆς ἠθικῆς ζωῆς καὶ συμπεριφορᾶς καὶ μολύνῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἀδελφοῦ μὲ τὸ ἁμάρτημα τῆς μοιχείας, διότι ὁ Κύριος εἶναι ἐκδικητὴς καὶ τιμωρεῖ ὅλας αὐτὰς τὰς αἰσχρὰς πράξεις, ὅπως ἄλλωστε σᾶς εἴχομεν προείπει, ὅταν ἤμεθα μαζῆ σας καὶ διεμαρτυρήθημεν μάλιστα.

Διότι ὁ Θεὸς δὲν μᾶς κάλεσε γιὰ βίο ἀκάθαρτο, ἀλλὰ γιὰ ζωὴ ἁγία.

Διότι δὲν μᾶς ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς διὰ νὰ ριπτώμεθα εἰς τὴν ἀκαθαρσίαν, ἀλλὰ διὰ νὰ ζῶμεν εἰς κατάστασιν ἁγιασμοῦ.

Διότι δὲν μᾶς ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς εἰς μίαν ἀκάθαρτον ζωὴν σαρκικότητος, ἀλλ’ εἰς ζωὴν ἁγνότητος καὶ ἁγιασμοῦ.

Ὥστε ἐκεῖνος, ποὺ δὲν ὑπακούει, κάνει ἀνυπακοὴ ὄχι σὲ ἄνθρωπο, ἀλλὰ στὸ Θεό, ὁ ὁποῖος καὶ ἔδωσε τὸ Πνεῦμα του τὸ Ἅγιο σὲ σᾶς.

Ὥστε λοιπὸν ἐκεῖνος, ποὺ γίνεται παραβάτης, δὲν ἀθετεῖ ἀνθρώπου ἐντολάς, ἀλλὰ ἀθετεῖ τὴν ἐντολήν του Θεοῦ, ὁ ὁποῖος σᾶς ἔδωκε καὶ τὸ Πνεῦμα του τὸ Ἅγιον διὰ νὰ διατηρῆσθε μὲ τὴν χάριν του εἰς τὴν ἁγνότητα καὶ τὸν ἁγιασμόν.

Ὥστε, λοιπόν, ἐκεῖνος ποὺ παραβαίνει αὐτὰ δὲν καταπατεῖ καὶ δὲν ἀπορρίπτει ἄνθρωπον, ἀλλ’ αὐτὸν τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος καὶ σᾶς ἔδωσε τὸ Πνεῦμα του τὸ Ἅγιον, διὰ νὰ ζῆτε μὲ ἁγνότητα καὶ ἁγιασμόν.

Ὅσο δὲ γιὰ τὴν ἀγάπη πρὸς τοὺς ἀδελφούς (τοὺς χριστιανούς), δὲν χρειάζεσθε νὰ σᾶς γράφω. Διότι σεῖς οἱ ἴδιοι εἶσθε θεοδίδακτοι στὸ νὰ ἀγαπᾶτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο.

Διὰ τὴν ἀγάπην δὲ πρὸς τοὺς Χριστιανοὺς ἀδελφοὺς δὲν ἔχετε ἀνάγκην νὰ σᾶς γράψωμεν, διότι σεῖς μόνοι σας εἶσθε διδαγμένοι ἀπὸ τὸν Θεὸν εἰς τὸ νὰ ἀγαπᾷ ὁ ἕνας τὸν ἄλλον.

Ὡς πρὸς δὲ τὴν ἀγάπην πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς Χριστιανοὺς δὲν ἔχετε ἀνάγκην νὰ γράψω ἐγὼ πρὸς σᾶς, διότι σεῖς ἔχετε διδαχθῇ ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν Θεὸν εἰς τὸ νὰ ἀγαπᾶτε ὁ ἔνας τὸν ἄλλον.

Καὶ βεβαίως τὸ κάνετε σ’ ὅλους τοὺς ἀδελφοὺς (τοὺς χριστιανοὺς) ὅλης τῆς Μακεδονίας. Σᾶς παρακαλοῦμε δέ, ἀδελφοί, νὰ τὸ κάνετε ἀκόμη περισσότερο.

Ἀπόδειξις δὲ τούτου εἶναι, τὸ ὅτι καὶ ἐφαρμόζετε τὴν ἀρετὴν αὐτὴν εἰς ὅλους τοὺς ἀδελφοὺς Χριστιανούς, ποὺ εὑρίσκονται εἰς ὅλην τὴν Μακεδονίαν. Σᾶς παρακαλοῦμεν δέ, ἀδελφοί, νὰ ἀσκῆτε μὲ ἀκόμη περισσοτέραν περισσείαν τὴν ἀρετὴν αὐτὴν

Καὶ αὐτὸ μαρτυρεῖται ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι αὐτὴν τὴν ἀγάπην τὴν τρέφετε καὶ τὴν ἀσκεῖτε εἰς ὅλους τοὺς ἀδελφούς, ποὺ εὑρίσκονται καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς Μακεδονίας. Σᾶς παρακαλοῦμεν, ἀδελφοί, νὰ τὴν ἀσκῆτε ἀκόμη πλουσιωτέραν.

καὶ νὰ προσπαθῆτε νὰ μὴ δημιουργῆτε προβλήματα καὶ προκαλῆτε διαταραχές· καὶ ν’ ἀσχολῆσθε μὲ τὶς δικές σας ὑποθέσεις· καὶ νὰ ἐργάζεσθε μὲ τὰ ἴδια σας τὰ χέρια, ὅπως σᾶς διδάξαμε.

καὶ νὰ προσπαθῆτε μὲ φιλοτιμίαν νὰ ἡσυχάζετε καὶ νὰ καταγίνεσθε ὁ καθένας σας εἰς τὰς ἴδικάς του ὑποθέσεις καὶ νὰ ἐργάζεσθε μὲ τὰ ἴδια σας τὰ χέρια σύμφωνα μὲ τὰς προφορικὰς παραγγελίας, ποὺ σᾶς ἐδώκαμεν.

Νὰ προσπαθῆτε δὲ μὲ κάθε φιλοτιμίαν καὶ νὰ τὸ θεωρῆτε τιμήν σας νὰ ζῆτε εἰρηνικοὶ καὶ ἤσυχοι καὶ νὰ ἀσχολῆται ὁ καθένας σας εἰς τὰ ἰδικἀ του ἔργα καὶ νὰ ἐργάζεσθε μὲ τὰ ἴδια σας τὰ χέρια σύμφωνα μὲ τὰς ὁδηγίας καὶ τὰς ἐντολάς, ποὺ σᾶς ἐδώσαμεν

Ἔτσι ἡ συμπεριφορά σας πρὸς τοὺς ἔξω τῆς Ἐκκλησίας θὰ εἶναι ἀξιοπρεπὴς καὶ ἀξιοσέβαστη, καὶ δὲν θὰ ἔχετε ἀνάγκη ἀπὸ τίποτε.

Βάλετε τὰς προτροπάς μας αὐτὰς εἰς ἐνέργειαν, διὰ νὰ συμπεριφέρεσθε μὲ εὐπρέπειαν πρὸς τοὺς ἔξω τῆς Ἐκκλησίας ἀπίστους καὶ νὰ μὴ λαμβάνετε ἀνάγκην διὰ τίποτε, ἀφοῦ θὰ προμηθεύεσθε ὅλα μὲ τὴν ἰδικήν σας ἐργασίαν.

διὰ νὰ συμπεριφέρεσθε ἔτσι ὅπως ταιριάζει εἰς τοὺς Χριστιανοὺς μὲ ἀξιοπρέπειαν καὶ εὐγένειαν πρὸς τοὺς ἔξω τῆς Ἐκκλησίας ἀπίστους, καὶ νὰ μὴν ἔχετε ἀνάγκην ἀπὸ τίποτε, ἀλλὰ μὲ τὴν ἐργασίαν σας νὰ ἐπαρκῆτε εἰς τὸν ἑαυτόν σας.

Δὲν θέλουμε δέ, ἀδελφοί, νὰ ἔχετε ἄγνοια γι’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κοιμηθῆ, γιὰ νὰ μὴ λυπῆσθε ὅπως οἱ ἄλλοι (οἱ ἄπιστοι), οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἐλπίδα.

Ἂς ἔλθω τώρα καὶ εἰς ἕνα ἄλλο σοβαρὸν ζήτημα. Δὲν θέλομεν, ἀδελφοί, νὰ ἔχετε σεῖς ἄγνοιαν διὰ τοὺς ἀποθαμένους, διὰ νὰ μὴ λυπῆσθε, καθὼς λυποῦνται καὶ οἱ λοιποί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἐλπίδα ἀναστάσεως.

Δὲν θέλομεν δέ, ἀδελφοί, νὰ εὑρίσκεσθε εἰς ἄγνοιαν σχετικῶς μὲ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀποθάνει, διὰ νὰ μὴ λυπῆσθε, ὅπως λυποῦνται οἱ ἄλλοι, ποὺ δὲν ἔχουν καμμίαν ἀλπίδα ἀναστάσεως καὶ αἰωνίου ζωῆς.

Διότι, ἀφοῦ πιστεύουμε, ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἀπέθανε καὶ ἀναστήθηκε, ἔτσι πρέπει νὰ πιστεύωμε, ὅτι ὁ Θεὸς καὶ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐκοιμήθησαν, διὰ τοῦ Ἰησοῦ (μετὰ ἀπὸ ἔνδοξη ἀνάστασι) θὰ τοὺς φέρῃ κοντά του.

Δὲν πρέπει δὲ νὰ λυπῆσθε σὰν κι’ αὐτούς, διότι ἐὰν ἔχωμεν πεποίθησιν, ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἀπέθανε καὶ ἀνεστήθη, ἔτσι πρέπει νὰ πιστεύωμεν, ὅτι καὶ ὁ Θεὸς ἐκείνους, ποὺ ἀπέθαναν ἑνωμένοι διὰ τῆς πίστεως μὲ τὸν Ἰησοῦν, θὰ τοὺς φέρῃ ἐνδόξως εἰς τὴν αἰωνίαν ζωὴν μαζὶ μὲ αὐτόν.

Διότι, ἐὰν πραγματικὰ καὶ ἀληθινὰ πιστεύωμεν, ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἀπέθανε καὶ ἀνεστήθη, ἔτσι καὶ πρέπει νὰ πιστεύωμεν, ὅτι καὶ ὁ Θεὸς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἀπέθαναν μὲ πίστιν εἰς τὸν Ἰησοῦν, θὰ τοὺς ἀναστήσῃ καὶ θὰ τοὺς φέρῃ μαζῆ μὲ αὐτὸν εἰς τὴν αἰωνίαν καὶ μακαρίαν ζωήν.

Μὲ λόγο τοῦ Κυρίου σᾶς λέγουμε μάλιστα αὐτό, ὅτι δηλαδὴ ἐμεῖς οἱ ζωντανοί, ὅσοι θ’ ἀπομένωμε μέχρι τὴν παρουσία τοῦ Κυρίου, δὲν θὰ προηγηθοῦμε τῶν κοιμηθέντων (στὴ συνάντησι μὲ τὸν Κύριο).

Ναί· θὰ τοὺς φέρῃ μαζὶ μὲ τὸν Ἰησοῦν. Διότι τοῦτο σᾶς λέγομεν ὄχι ἀπὸ τὸν ἑαυτόν μας, ἀλλὰ ἀπὸ λόγον ποὺ μᾶς εἶπεν ὁ Κύριος, ὅτι δηλαδὴ ἡμῆς οἱ ζωντανοί, ποὺ θὰ ἀπομένωμεν κατὰ τὴν δευτέραν παρουσίαν, δὲν θὰ προφθάσωμεν τοὺς ἀποθαμένους, οἱ ὁποῖοι θὰ μᾶς προλάβουν εἰς τὴν προαπάντησιν τοῦ Κυρίου.

Τοῦτο δὲ σᾶς τὸ λέγομεν ὄχι ἀπὸ ἰδικήν μας ἐπινόησιν, ἀλλ’ ἀπὸ λόγον καὶ ἀποκάλυψιν, ποὺ ἔκαμεν εἰς ἡμᾶς ὁ Κύριος, ὅτι δηλαδὴ ἡμεῖς ποὺ θὰ ζῶμεν ἀκόμη, καὶ κατὰ τὴν Δευτέρα Παρουσίαν τοῦ Κυρίου θὰ ἔχωμεν ἀπομείνει καὶ θὰ εὑρισκώμεθα εἰς τὴν γῆν, δὲν θὰ προφθάσωμεν τοὺς κοιμηθέντας, ἐπειδὴ αὐτοὶ θὰ ἔχουν πρῶτον ἀναστηθῆ.

Διότι ὁ ἴδιος ὁ Κύριος μὲ πρόσταγμα, μὲ φωνὴ ἀρχαγγέλου καὶ μὲ σάλπιγγα Θεοῦ θὰ κατεβῇ ἀπὸ τὸν οὐρανό, καὶ ὅσοι ἀπέθαναν μὲ πίστι στὸ Χριστὸ θ’ ἀναστηθοῦν πρῶτα.

Καὶ λέγω, ὅτι δὲν θὰ προφθάσωμεν τοὺς ἀποθαμένους, διότι αὐτὸς ὁ Κύριος μὲ πρόσταγμα, μὲ φωνὴν ἀρχαγγέλου καὶ μὲ σάλπιγγα Θεοῦ θὰ καταβῇ ἀπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ οἱ νεκροί, ποὺ ἀπέθαναν μὲ πίστιν εἰς τὸν Χριστόν, αὐτοὶ πρῶτον θὰ ἀναστηθοῦν.

Ἐπειδὴ αὐτὸς ὁ ἴδιος ὁ Κύριος μὲ παντοδύναμον πρόσταγμα, μὲ φωνὴν ἀρχαγγέλου καὶ μὲ σάλπιγγα Θεοῦ θὰ κατεβῇ ἀπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ οἱ νεκροί, ποὺ ἔχουν πεθάνει μὲ τὴν πίστιν εἰς τὸν Χριστόν, θὰ ἀναστηθοῦν πρῶτοι.

Ἔπειτα ἐμεῖς, ὅσοι θ’ ἀπομένωμε ζωντανοί, μαζὶ μ’ αὐτοὺς συγχρόνως θ’ ἁρπαχθοῦμε μὲσα σὲ (λαμπρὰ) σύννεφα πρὸς συνάντησι τοῦ Κυρίου στὸν ἀέρα, καὶ ἔτσι θὰ εἴμεθα πάντοτε μαζὶ μὲ τὸν Κύριο.

Ἔπειτα ἠμεῖς, ποὺ θὰ ἀπομένωμεν τότε εἰς τὴν ζωήν, συγχρόνως καὶ μαζὶ μὲ αὐτοὺς θὰ ἁρπαχθῶμεν μὲ σύννεφα διὰ νὰ ἀπαντήσωμεν τὸν Κύριον εἰς τὸ μεταξὺ γῆς καὶ οὐρανοῦ διάστημα, καὶ ἔτσι, ἀφοῦ ἀναβῶμεν μαζί του εἰς τὸν οὐρανόν, θὰ εἴμεθα πάντοτε μετὰ τοῦ Κυρίου.

Ἔπειτα ἀπὸ αὐτὸ ἡμεῖς ποὺ θὰ ζῶμεν καὶ θὰ ἔχωμεν ἀπομείνει εἰς τὴν γῆν, θὰ ἁρπαχθῶμεν μαζῆ μὲ αὐτοὺς μέσα εἰς νεφέλας, διὰ νὰ προυπαντήσωμεν τὸν Κύριον εἰς τοὺς οὐρανίους χώρους. Καὶ ἔτσι θὰ εἴμεθα πάντοτε μαζῆ μὲ τὸν Κύριον εἰς τὸν οὐρανόν.

Νὰ παρηγορῆτε λοιπὸν ὁ ἕνας τὸν ἄλλο μὲ τοὺς λόγους αὐτούς (τῆς πίστεως καὶ τῆς ἐλπίδος).

Ἀφοῦ λοιπὸν πιστεύετε καὶ ἠξεύρετε αὐτὰ διὰ τοὺς ἀποθανόντας, παρηγορεῖτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον μὲ τοὺς λόγους αὐτοὺς τῆς ἐλπίδος, ποὺ σᾶς γράφω.

Ὥστε, λοιπόν, παρηγορεῖτε καὶ ἐνισχύετε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον μὲ τὰ λόγια αὐτά, ποὺ σᾶς γράφω καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι λόγοι τοῦ Κυρίου.