Πρὸς Θεσσαλονικείς Α' 5

Ὅσο δὲ γιὰ τοὺς χρόνους καὶ καιρούς, ἀδελφοί, δὲν χρειάζεσθε νὰ σᾶς γράφω.

Διὰ τοὺς χρόνους δὲ καὶ τοὺς καιροὺς τῆς δευτέρας παρουσίας, ἀδελφοί, δὲν ἔχετε ἀνάγκην νὰ σᾶς γράφωμεν.

Ὡς πρὸς δὲ τοὺς χρόνους καὶ τοὺς καιροὺς τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου δὲν ἔχετε ἀνάγκην, ἀδελφοί, νὰ σᾶς γράψωμεν ἡμεῖς,

Διότι σεῖς οἱ ἴδιοι γνωρίζετε πολὺ καλά, ὅτι ἡ ἡμέρα (τῆς παρουσίας) τοῦ Κυρίου θὰ ἔλθῃ ἔτσι, ὅπως ὁ κλέπτης τὴ νύκτα.

Διότι σεῖς ἠξεύρετε ἀπὸ τὴν προφορικὴν διδασκαλίαν, τὴν ὁποίαν μὲ ἀκρίβειαν ἐνθυμεῖσθε, ὅτι ἡ ἡμέρα τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου πρόκειται νὰ ἔλθῃ ἔτσι ἔξαφνα, ὅπως ἔρχεται ὁ κλέπτης κατὰ τὴν νύκτα. Τόσον ἡ συντέλεια τοῦ κόσμου, ὅτε θὰ ἔλθῃ ὁ Κύριος ὡς Κριτής, ὅσον καὶ ἡ ἡμέρα τοῦ θανάτου ἑκάστου ἀνθρώπου, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔρχεται διὰ τὸν καθένα μας ὁ Κύριος, θὰ μᾶς καταλάβουν ἔξαφνα.

διότι σεῖς ξέρετε πολὺ καλά, σύμφωνα μὲ ἐκεῖνα, ποὺ προφορικῶς σᾶς ἔχομεν διδάξει, ὅτι δηλαδὴ ἡ ἡμέρα τῆς Παρουσίας τοῦ Κυρίου θὰ ἔλθῃ ἔξαφνα εἰς ὥραν, ποὺ δὲν περιμένομεν, ὅπως ἀκριβῶς ἔρχεται ὁ κλέπτης κατὰ τὴν νύκτα. (Κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον ἔξαφνα ἔρχεται καὶ ἡ ἡμέρα τῆς ἐκδημίας μας ἀπὸ τὸν κόσμον αὐτόν).

Ὅταν δηλαδὴ λέγουν, «Ὑπάρχει εἰρήνη καὶ ἀσφάλεια», τότε ἐπέρχεται ἐναντίον τους αἰφνίδιος ὄλεθρος, ὅπως ὁ πόνος τοκετοῦ στὴν ἔγκυο γυναῖκα, καὶ δὲν θὰ γλυτώσουν.

Διότι ὅταν λέγουν οἱ ἄνθρωποι τοῦ κόσμου, ἔχομεν τώρα εἰρήνην καὶ ἀσφάλειαν, τότε ἐπέρχεται ξαφνικὴ ἡ καταστροφὴ κατ’ αὐτῶν, καθὼς ἔξαφνα ἔρχεται καὶ ὁ πόνος τοῦ τοκετοῦ εἰς τὴν ἔγκυον γυναῖκα καὶ ἔτσι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν θὰ διαφύγουν τὴν καταστροφὴν αὐτήν.

Διότι, ὅταν οἱ ἄνθρωποι λέγουν, «τώρα ὑπάρχει εἰρήνη καὶ ἀσφάλεια». τότε ἔρχεται ξαφνικὸς εἰς αὐτοὺς ὁ ὄλεθρος, ὅπως ἔξαφνα ἔρχεται καὶ ἡ ὠδίνη τοῦ τοκετοῦ εἰς τὴν ἔγκυον. Ἔτσι καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν θὰ ἀποφύγουν τὴν καταστροφήν.

Ἀλλὰ σεῖς, ἀδελφοί, δὲν εἶσθε στὸ σκότος, γιὰ νὰ σᾶς αἰφνιδιάσῃ ἡ ἡμέρα ὡς κλέπτης.

Σεῖς ὅμως, ἀδελφοί, δὲν εὑρίσκεσθε εἰς σκότος κακίας καὶ ἁμαρτίας, διὰ νὰ σᾶς καταλάβῃ ἔξαφνα καὶ ἐπάνω εἰς τὰ ἔργα τοῦ σκότους σὰν κλέπτης ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου.

Σεῖς ὅμως, ἀδελφοί, δὲν εὑρίσκεσθε εἰς τὸ σκότος τῆς ἀγνοίας καὶ τῆς πλάνης, διὰ νὰ σᾶς καταλάβῃ σὰν κλέπτης ἀπροετοιμάστους καὶ ἀμετανοήτους ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου.

Ὅλοι ἐσεῖς εἶσθε ἄνθρωποι τοῦ φωτὸς καὶ ἄνθρωποι τῆς ἡμέρας. Δὲν εἴμεθα τῆς νύκτας καὶ τοῦ σκότους.

Ὅλοι σεῖς εἶσθε τέκνα φωτὸς καὶ τέκνα ἡμέρας καὶ συνεπῶς, ὀποτεδήποτε καὶ ἂν ἔλθῃ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου, θὰ σᾶς εὔρη νὰ πράττετε ἔργα ἀρετῆς φωτεινά. Δὲν εἴμεθα τέκνα νυκτὸς οὔτε σκότους.

Ὅλοι σεῖς εἶσθε τέκνα τοῦ φωτός, παιδιὰ τῆς ἡμέρας τοῦ Θεοῦ. Δὲν εἴμεθα ἄνθρωποι τῆς νύκτας καὶ τοῦ σκότους (ὥστε νὰ μὴ ξέρωμεν ποὺ βαδίζομεν ἢ νὰ κοιμώμεθα τὸν βαρὺν ὕπνον τῆς ἀμεριμνησίας).

Καὶ γι’ αὐτὸ ἂς μὴ κοιμώμεθα ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι, ἀλλ’ ἂς εἴμεθα ἄγρυπνοι καὶ νηφάλιοι.

Σύμφωνα μὲ αὐτὰ λοιπὸν ἂς μὴ κοιμώμεθα τὸν ὕπνον τῆς ἀδιαφορίας καὶ ἀπροσεξίας, καθὼς καὶ οἱ λοιποὶ ποὺ ἀγνοοῦν τὸν Χριστόν, ἀλλ’ ἂς εἴμεθα ἄγρυπνοι καὶ ἂς ἐγκρατευώμεθα.

Ἄρα, λοιπόν, ἂς μὴ κοιμώμεθα τὸν ὕπνον τῆς ρᾳθυμίας καὶ ἀπροσεξίας, ὅπως οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι, ποὺ ζοῦν μακρὰν ἀπὸ τὸν Χριστόν, ἀλλ’ ἂς εἴμεθα ἄγρυπνοι, προσεκτικοὶ καὶ ἐγκρατεῖς.

Διότι ἐκεῖνοι, ποὺ κοιμῶνται, κοιμῶνται τὴ νύκτα· καὶ ἐκεῖνοι ποὺ μεθοῦν, μεθοῦν τὴ νύκτα.

Ἂς μὴ κοιμώμεθα, διότι ἐκεῖνοι ποὺ κοιμῶνται, κοιμῶνται ἐν καιρῷ νυκτός, καὶ ἐκεῖνοι ποὺ μεθοῦν, μεθοῦν τὴν νύκτα. Εὑρίσκονται λοιπὸν αὐτοὶ εἰς τὸ σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας καὶ εἰς τὸ σκοτάδι θὰ τοὺς εὕρῃ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἔξαφνα.

Διότι ἐκεῖνοι ποὺ κοιμῶνται, κοιμῶνται κατὰ τὸ διάστημα τῆς νυκτός, καὶ ἐκεῖνοι ποὺ μεθοῦν, μεθοῦν κατὰ τὴν νύκτα. (Οἱ πνευματικῶς κοιμισμένοι καὶ ἀπρόσεκτοι ἄνθρωποι εὑρίσκονται εἰς τὸ σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας καὶ ἔξαφνα θὰ ἀντικρύσουν τὴν ἡμέραν τοῦ Κυρίου).

Ἀλλ’ ἐμεῖς, ἀφοῦ εἴμεθα ἄνθρωποι τῆς ἡμέρας, ἂς εἴμεθα νηφάλιοι, φορώντας τὴν πίστι καὶ τὴν ἀγάπη σὰν θώρακα, καὶ τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας σὰν περικεφαλαία.

Ἀλλ’ ἡμεῖς οἱ Χριστιανοί, ἐφ’ ὅσον εἴμεθα τέκνα ἡμέρας, ἂς ἐγκρατευώμεθα ἀπὸ κάθε κακίαν καὶ ἂς ὁπλισθῶμεν μὲ τὰ κατάλληλα πνευματικὰ ὅπλα. Ἂς ἐνδυθῶμεν δηλαδὴ ὡς πνευματικὸν θώρακα, ποὺ θὰ ἀσφαλίζῃ ὁλόκληρον τὸν ἐσωτερικόν μας ἄνθρωπον, τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην, καὶ σὰν περικεφαλαίαν, ποὺ θὰ προφυλάττῃ τὸν νοῦν μας ἀπὸ τὸν κίνδυνον τῆς ἀποθαρρύνσεως καὶ ἀπογνώσεως, τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ ἀπολαύσωμεν τὴν σωτηρίαν.

Ἡμεῖς ὅμως οἱ Χριστιανοί, ἀφοῦ εἴμεθα τέκνα τῆς ἡμέρας, ἂς ζῶμεν μὲ προσοχὴν καὶ ἐγκράτειαν ἀγωνιζόμενοι συνεχῶς ἐναντίον τῆς ἁμαρτίας. Ἂς ἐνδυθῶμεν ὡς ἄλλον πνευματικὸν θώρακα, ποὺ θὰ ἀσφαλίζῃ τὴν ψυχήν μας ἀπὸ τὰ βέλη τῆς ἁμαρτίας, τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην· καὶ ἂς φορέσωμεν σὰν περικεφαλαίαν, ποὺ θὰ περιφρουρῇ τὸν νοῦ μας ἀπὸ τὴν πλάνην, τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας.

Διότι ὁ Θεὸς δὲν μᾶς προώρισε γιὰ ὀργή (γιὰ τιμωρία), ἀλλὰ γιὰ ἀπόκτησι σωτηρίας διὰ μέσου τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ναί· ποτὲ ἡ ἐλπίς, ὅτι θὰ σωθῶμεν, δὲν πρέπει νὰ σβήσῃ μέσα μας. Διότι ὁ Θεὸς δὲν μᾶς προώρισε δι’ ὀργὴν καὶ καταδίκην, άλλὰ μᾶς προώρισε διὰ νὰ ἀποκτήσωμεν κτῆμα μᾶς ἀσφαλὲς τὴν σωτηρίαν διὰ μέσου τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ,

Αὐτὴ δὲ ἡ ἐλπίς θὰ μᾶς πληροφορῇ πάντοτε, ὅτι ὁ Θεὸς δὲν μᾶς ἔχει τάξει δι’ ὀργὴν καὶ καταδίκην, ἀλλὰ μᾶς ἔχει προορίσει νὰ ἀποκτήσωμεν ὡς ἀναφαίρετον θησαυρόν μας τὴν σωτηρίαν διὰ μέσου τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,

Αὐτὸς ἀπέθανε γιὰ μᾶς, ὥστε, εἴτε εἴμεθα ζῶντες εἴτε εἴμεθα νεκροί (κατὰ τὴν παρουσία του), ὅλοι νὰ ζήσωμε μαζί του.

ὁ ὁποῖος ἀπέθανε δι’ ἠμᾶς, διὰ νὰ ζήσωμεν ὅλοι μαζί του, εἴτε μᾶς εὕρῃ κατὰ τὴν δευτέραν του παρουσίαν ζωντανοὺς καὶ ἀγρύπνους, εἴτε μᾶς εὕρῃ ἀποθαμένους.

ὁ ὁποῖος ἀπέθανε πρὸς χάριν ἡμῶν, διὰ νὰ ζήσωμεν ὅλοι οἱ πιστοὶ μαζῆ μὲ αὐτὸν εἰς τὴν αἰωνιότητα, εἴτε μᾶς εὕρῃ ἡ Δευτέρα Παρουσία του ζῶντας ἀκόμη εἰς τὴν γῆν εἴτε μᾶς εὕρῃ κοιμηθέντας ἐν Κυρίῳ.

Γι’ αὐτὸ νὰ ἐνισχύετε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο, καὶ νὰ οἰκοδομῆτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο, ὅπως καὶ κάνετε.

Ἀφοῦ δὲ ἔχομεν τέτοιον ὑψηλὸν προορισμόν, δι’ αὐτὸ προτρέπετε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον καὶ οἰκοδομεῖτε εἰς τὴν ἀρετὴν ὁ καθένας σας τὸν καθένα, καθὼς καὶ πράττετε.

Διὰ τοῦτο παρηγορεῖτε καὶ ἐνισχύετε ὁ ἔνας τὸν ἄλλον καὶ οἰκοδομεῖτε εἰς τὴν κατὰ Θεὸν πίστιν καὶ ζωὴν ὁ καθένας τὸν πλησίον του, ὅπως ἄλλωστε καὶ πράττετε.

Σᾶς παρακαλοῦμε δέ, ἀδελφοί, νὰ ἐκτιμᾶτε ἐκείνους, ποὺ κοπιάζουν γιὰ σᾶς καὶ εἶναι προϊστάμενοί σας κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου καὶ σᾶς διδάσκουν,

Σᾶς παρακαλοῦμεν δέ, ἀδελφοί, νὰ ἀναγνωρίζετε καὶ νὰ σέβεσθε ἐκείνους, ποὺ κοπιάζουν μεταξύ σας καὶ εἶναι προϊστάμενοί σας κατὰ Χριστὸν καὶ σᾶς συμβουλεύουν.

Σᾶς παρακαλοῦμεν, ἀδελφοί, νὰ περιβάλλετε μὲ ἐκτίμησιν καὶ σεβασμὸν αὐτούς, οἱ ὁποῖοι κοπιάζουν μεταξύ σας καὶ εἶναι προϊστάμενοί σας κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου, καὶ σᾶς συμβουλεύουν καὶ σᾶς καθοδηγοῦν εἰς τὴν πνευματικὴν ζωήν.

καὶ νὰ τοὺς φροντίζετε μὲ τὸ παραπάνω μὲ ἀγάπη γιὰ τὸ ἔργο τους. Νὰ ἔχετε εἰρήνη μεταξύ σας.

Καὶ νὰ τοὺς τιμᾶτε μὲ τὸ παραπάνω ἐξ ἀγάπης διὰ τὸ ὑψηλόν των ἔργον. Εἰρηνεύετε μεταξύ σας.

Νὰ τοὺς τιμᾶτε καὶ νὰ τοὺς σέβεσθε μὲ τὸ παραπάνω διὰ τὸ μεγάλον ἔργον των. Νὰ ἔχετε εἰρήνην μεταξύ σας.

Σᾶς παρακαλοῦμε ἐπίσης, ἀδελφοί, νὰ συμβουλεύετε τοὺς ἀργοσχόλους, νὰ ἐνθαρρύνετε τοὺς ὀλιγοψύχους, νὰ ὑπομένετε τοὺς ἀδυνάτους στὶς ἀδυναμίες τους [Σημ.: Ἤ, νὰ βοηθῆτε τοὺς ἀδυνάτους], νὰ δεικνύετε συμπάθεια πρὸς ὅλους.

Σᾶς παρακαλοῦμεν δέ, ἀδελφοί, νουθετεῖτε τοὺς ὀκνηροὺς καὶ ἀκαταστάτους, παρηγορεῖτε τοὺς ὀλιγοκάρδους ποὺ τὰ χάνουν εὔκολα, στηρίζετε τοὺς ἀσθενεῖς, δεικνύετε πλατεῖαν καρδίαν πρὸς ὅλους.

Σᾶς παρακαλοῦμεν, ἀδελφοί, νὰ συβουλεύετε καὶ καθοδηγῆτε αὐτοὺς ποὺ συμπεριφέρονται ἄτακτα, νὰ παρηγορῆτε καὶ νὰ ἐνισχύετε τοὺς ὀλιγοψύχους, νὰ στηρίζετε καὶ νὰ βοηθῆτε τοὺς ἀσθενεῖς κατὰ τὴν πίστιν, νὰ δείχνετε μεγαλοκαρδίαν καὶ ἀνωτερότητα πρὸς ὅλους.

Νὰ προσέχετε νὰ μὴν ἀνταποδώσῃ κανεὶς σὲ κάποιον κακὸ γιὰ κακό, ἀλλὰ πάντοτε νὰ ἐπιδιώκετε τὸ καλὸ καὶ μεταξύ σας καὶ πρὸς ὅλους (καὶ πρὸς τοὺς ἔξω τῆς Ἐκκλησίας δηλαδή).

Προσέχετε κανεὶς ἀπὸ σᾶς νὰ μὴ ἀνταποδώσῃ εἰς ἄλλον κακὸν ἀντὶ κακοῦ, ἀλλὰ πάντοτε ἐπιδιώκετε νὰ πράττετε τὸ ἀγαθὸν καὶ ἀναμεταξύ σας καὶ εἰς ὅλους, ἀκόμη καὶ εἰς τοὺς μὴ Χριστιανούς.

Προσέχετε, μήπως τυχὸν κανεὶς ἀπὸ σᾶς ἀνταποδώσῃ εἰς κάποιον κακὸν ἀντὶ κακοῦ, ἀλλὰ πάντοτε προσπαθεῖτε μὰ ζῆλον νὰ πράττετε τὸ ἀγαθὸν καὶ μεταξύ σας καὶ εἰς ὅλους ἀνεξαιρέτως.

Πάντοτε νὰ χαίρετε.

Χαίρετε πάντοτε, καὶ εἰς αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς πειρασμοὺς καὶ τὰς θλίψεις.

Πάντοτε καὶ εἰς ὅλας τὰς περιστάσεις τῆς ζωῆς σας νὰ χαίρετε.

Πάντοτε νὰ προσεύχεσθε.

Ἀδιαλείπτως καὶ ἀκατάπαυστα νὰ ἐπικοινωνῆτε μὲ τὸν Θεόν μὲ τὴν προσευχὴν καὶ τὴν εὐλαβῆ διάθεσιν.

Συνεχῶς καὶ ἀκατάπαυστα νὰ προσεύχεσθε πρὸς τὸν Θεόν.

Πάντοτε ν’ ἀναπέμπετε εὐχαριστία (καὶ ὅταν συμβαίνουν εὐχάριστα καὶ ὅταν συμβαίνουν δυσάρεστα). Διότι αὐτὸ εἶναι γιὰ σᾶς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὅπως ἀποκαλύφθηκε διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Διὰ κάθε τι νὰ εὐχαριστῆτε τὸν Θεόν. Διότι τοῦτο εἶναι θέλημα τοῦ Θεοῦ, ποὺ μᾶς τὸ ἐδίδαξεν ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς διὰ νὰ σᾶς τὸ κηρύξωμεν.

Διὰ κάθε τί, εὐχάριστον ἢ δυσάρεστον, νὰ εὐχαριστῆτε τὸν Θεόν· διότι αὐτὸ εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὅπως τὸ ἐφανέρωσεν ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς σᾶς διὰ μέσου τοῦ κηρύγματός μας.

Τὴ φλόγα τοῦ Πνεύματος νὰ μὴ σβήνετε.

Μὴ παρεμποδίζετε τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ μὴ ματαιώνετε τὴν φανέρωσίν των.

Τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ εἶναι φῶς καὶ φωτιά, μὴ τὰ σβήνετε καὶ μὴ τὰ ἀχρηστεύετε.

Λόγους ἐμπνευσμένους ἀπὸ τὸ Πνεῦμα νὰ μὴ περιφρονῆτε.

Μὴ περιφρονῆτε τὰς προφητείας, τὰς ὁποίας τὸ Ἅγιον Πνεῦμα διὰ τοῦ χαρίσματός του ἐμπνέει εἰς διάφορα μέλη τῆς Ἐκκλησίας.

Μὴ ἐξουθενώνετε τὰς προφητείας, ποὺ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἀποκαλύπτει διὰ μέσου τῶν πιστῶν.

Ἀλλὰ τὰ πάντα νὰ ἐξετάζετε, καὶ ὅ,τι εἶναι καλὸ νὰ κρατῆτε.

Ἐξετάζετε δὲ καὶ διακρίνετε ὅλα τὰ χαρίσματα καὶ τὰς προφητείας, καὶ ὅ,τι θὰ εὕρετε καλόν, κρατεῖτε τὸ σφικτά.

Ἐρευνᾶτε καὶ ξεχωρίζετε ὅλα τὰ χαρίσματα καὶ τὰς προφητείας καὶ ὅ,τι καλὸν καὶ ὠφέλιμον διὰ σᾶς εὕρετε νὰ τὸ κρατῆτε καλά.

Ἀπὸ κάθε κακὸ πρᾶγμα νὰ ἀπέχετε.

Νὰ φεύγετε μακρὰν ἀπὸ κάθε λογῆς πονηρόν.

Ἀπὸ κάθε εἶδος πονηρίας νὰ φεύγετε μακρυά.

Αὐτὸς δὲ ὁ δυνατὸς Θεὸς εἴθε νὰ σᾶς ἁγιάσῃ ἐξ ὁλοκλήρου, καὶ ὁλόκληρο τὸ πνεῦμα σας καὶ ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα νὰ διαφυλαχθοῦν ἄμεμπτα γιὰ τὴν παρουσία τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Εἴθε δὲ αὐτὸς ὁ Θεός, ἀπὸ τὸν ὁποῖον πηγάζει ἡ πραγματικὴ εἰρήνη, νὰ σᾶς ἁγιάσῃ ὁλοκλήρους· καὶ ὁλόκληρος ὁ νοῦς σας καὶ ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα σας εἴθε νὰ διαφυλαχθοῦν ἄμεμπτα κατὰ τὴν παρουσίαν τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Αὐτὸς δὲ ὁ Θεός, ἡ πηγὴ καὶ ὁ χορηγὸς τῆς εἰρήνης, εἴθε νὰ σᾶς καταστήσῃ ἁγίους πλήρως καὶ τελείως, καὶ ὁλόκληρον τὸ πνεῦμα σας καὶ ἡ ψυχή σας καὶ τὸ σῶμα σας εἴθε νὰ διατηρηθοῦν ἀνεπίληπτα καὶ ἄμεμπτα κατὰ τὴν παρουσίαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Εἶναι ἀξιόπιστος αὐτός, ὁ ὁποῖος σᾶς καλεῖ, καὶ θὰ τὰ πραγματοποιήσῃ.

Ἔχω πεποίθησιν δέ, ὅτι αὐτὸς θὰ σᾶς διαφολάξῃ ἀμέμπτους κατὰ τὴν δευτέραν παρουσίαν, διότι εἶναι ἄξιος πάσης ἐμπιστοσύνης αὐτός, ποὺ σᾶς προσκαλεῖ διὰ νὰ σᾶς σώσῃ, ὁ ὁποῖος καὶ θὰ πραγματοποιήσῃ ὅ,τι σᾶς ηὐχήθην.

Εἶναι κατὰ πάντα ἀξιόπιστος ὁ Θεός, ποὺ σᾶς ἔχει καλέσει καὶ ὁ ὁποῖος καὶ θὰ πραγματοποιήσῃ αὐτὰ ποὺ σᾶς ηὐχήθην· εἶμαι δι’ αὐτὸ βέβαιος.

Ἀδελφοί, νὰ προσεύχεσθε γιὰ μᾶς.

Ἀδελφοί, προσεύχεσθε ὑπὲρ ἡμῶν.

Ἀδελφοί, προσεύχεσθε καὶ δι’ ἡμᾶς.

Ἀσπασθῆτε ὅλους τοὺς ἀδελφοὺς μὲ φίλημα ἅγιο.

Ἀσπασθῆτε ὅλους τοὺς ἀδελφοὺς μὲ φίλημα ἅγιον.

Ἀσπασθῆτε ὅλους τοὺς ἀδελφοὺς μὲ φίλημα ἅγιον.

Σᾶς δεσμεύω στὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ν’ ἀναγνωσθῇ ἡ ἐπιστολὴ σ’ ὅλους τοὺς ἀδελφούς, οἱ ὁποῖοι ὡς πιστοὶ εἶναι ἀφιερωμένοι σ’ αὐτόν.

Σᾶς ἐξορκίζω εἰς τὸν Κύριον νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ ἐπιστολὴ εἰς ὅλους τοὺς ἁγίους ἀδελφούς.

Σᾶς ἐξορκίζω εἰς τὸν Κύριον νὰ ἀναγνωσθῇ αὐτὴ ἡ ἐπιστολὴ εἰς ὅλους τοὺς ἁγίους ἀδελφούς.

Ἡ χάρι τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ νὰ εἶναι μαζί σας. Ἀμήν.

Εἴθε ἡ χάρις τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ νὰ εἶναι μαζί σας. Ἀμήν.

Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἴθε νὰ εἶναι πάντοτε μαζῆ σας. Ἀμήν.