Πρὸς Θεσσαλονικείς Β' 2

Σχετικὰ δὲ μὲ τὴν παρουσία τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τὴ σύναξί μας κοντά του σᾶς παρακαλοῦμε, ἀδελφοί,

Σᾶς παρακαλοῦμεν δέ, ἀδελφοί, διὰ τὴν δευτέραν παρουσίαν τοῦ Κυρίου μᾶς Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν σύναξίν μας πλησίον του,

Σᾶς παρακαλοῦμεν δέ, ἀδελφοί, ὡς πρὸς τὴν Δευτέραν Παρουσίαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς συγκεντρώσεως ἡμῶν πλησίον του,

νὰ μὴ μετακινηθῆτε γρήγορα ἀπὸ τὸ φρόνημά σας (νὰ μὴν ἀλλάξετε γρήγορα φρόνημα), οὔτε νὰ θορυβῆσθε ἀπὸ τὸν ἰσχυρισμό, ὅτι ἐμεῖς λάβαμε ἀποκάλυψι τοῦ Πνεύματος, οὔτε ὅτι κηρύξαμε προφορικά, οὔτε ὅτι γράψαμε ἐπιστολή, ὅτι ἔφθασε δῆθεν ἡ ἡμέρα τοῦ Χριστοῦ.

νὰ μὴ σαλευθῆτε εὔκολα καὶ ἐπιπόλαια ἀπὸ τὴν ψύχραιμον σκέψιν τῆς διανοίας σας· οὔτε νὰ θορυβῆσθε καὶ ταράσσεσθε οὔτε ἀπὸ προφητικὸν δῆθεν χάρισμα, οὔτε ἀπὸ λόγον, οὔτε ἀπὸ ἐπιστολήν, διὰ τὰ ὁποῖα σᾶς παριστάνουν, ὅτι τάχα προέρχονται ἀπὸ ἡμᾶς καὶ δῆθεν σᾶς εἰδοποιοῦμεν ἠμεῖς ὅτι ἔφθασεν ἡ ἡμέρα τοῦ Χριστοῦ.

νὰ μὴ συναρπασθῆτε ταχέως καὶ σαλευθῆτε ἀπὸ τὴν λογικὴν καὶ ἀντικειμενικὴν σκέψιν τοῦ νοῦ σας οὔτε νὰ ταράσσεσθε καὶ ἀνησυχῆτε οὔτε ἀπὸ προφητικὸν τάχα χάρισμα τοῦ πνεύματος, οὔτε ἀπὸ λόγον οὔτε ἀπὸ ἐπιστολήν, διὰ τὰ ὁποῖα θὰ προσπαθήσουν νὰ σᾶς πείσουν, ὅτι τάχα προέρχονται ἀπὸ ἡμᾶς καὶ διὰ τῶν ὁποίων σᾶς εἰδοποιοῦμεν τάχα ἡμεῖς, ὅτι ἔχει φθάσει ἡ ἡμέρα τοῦ Χριστοῦ.

Νὰ μὴ σᾶς ἐξαπατήσῃ κανεὶς μὲ κανένα τρόπο. Διότι ἡ ἡμέρα τοῦ Χριστοῦ δὲν θὰ ἔλθῃ, ἐὰν πρῶτα δὲν ἔλθῃ ἡ ἀποστασία καὶ δὲν ἐμφανισθῇ ὁ ἄνθρωπος τῆς ἁμαρτίας, ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας (ὁ Ἀντίχριστος).

Προσέξατε νὰ μὴ σᾶς ἐξαπατήσῃ μὲ κανένα τρόπον κανείς. Ὅταν δὲ σᾶς λέγουν, ὅτι ἐπλησίασεν ἡ ἡμέρα τοῦ Χριστοῦ, σᾶς ἑξαπατοῦν. Διότι δὲν θὰ ἔλθῃ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου καὶ ἡ δευτέρα παρουσία Του, ἐὰν δὲν ἔλθῃ πρῶτον ἡ ἀποστασία πολλῶν καὶ ἡ ἀπομάκρυνσις των ἀπὸ τὴν πίστιν καὶ δὲν φανερωθῇ ὁ ἄνθρωπος, ποὺ περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλον θὰ εἶναι ὑποκινητὴς καὶ ὄργανον τῆς ἁμαρτίας καὶ γέννημα καὶ θρέμμα τῆς ἀπωλείας.

Λάβετε τὰ μέτρα σας νὰ μὴ σᾶς ἐξαπατήσῃ κανεὶς κατὰ κανένα τρόπον· διότι ἡ Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου δὲν θὰ ἔλθῃ, ἐὰν προηγουμένως δὲν ἔλθῃ ἡ ἀποσκίρτησις πολλῶν ἀπὸ τὴν πίστιν, συνέπεια τῆς σκληρύνσεώς των ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν των καὶ δὲν φανερωθῇ ὁ ἄνθρωπος, ὁ κατ’ ἐξοχὴν ἁμαρτωλὸς καὶ ὑποκινητὴς πρὸς κάθε ἁμαρτίαν, ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας,

Αὐτὸς θὰ ἐναντιωθῇ καὶ θὰ σηκώσῃ τὸ κεφάλι του ἐναντίον κάθε ἄλλου, ποὺ ὀνομάζεται Θεὸς ἢ εἴδωλο, ὥστε ὁ ἴδιος νὰ ἐνθρονισθῇ στὸ ναὸ τοῦ Θεοῦ ὡς Θεός, προσπαθώντας ν’ ἀποδείξῃ γιὰ τὸν ἑαυτό του, ὅτι εἶναι Θεός.

Αὐτὸς θὰ εἶναι ἀντίπαλος τῆς ἀληθείας καὶ θὰ ὑπερυψώνῃ τὸν ἑαυτόν του παραπάνω ἀπὸ κάθε ἄλλον, ποὺ θὰ φέρῃ τὸ ὄνομα Θεὸς ἢ θὰ προσκυνῆται μὲ σεβασμὸν καὶ λατρείαν. Καὶ θὰ ὑψώσῃ τόσον πολὺ τὸν ἑαυτόν του, ὥστε θὰ καθίσῃ ὡς Θεὸς εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ καὶ θὰ προσπαθῇ μὲ διαβολικὰ σημεῖα καὶ ἀγυρτείας νὰ ἀποδείξῃ τὸν ἑαυτόν του, ὅτι εἶναι θεός. Πρέπει λοιπὸν νὰ φανερωθῇ πρῶτον αὐτός.

ὁ ἐχθρὸς καὶ ἀντίπαλος τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς ἀληθείας καὶ ὁ ὁποῖος θὰ ἐξιψώνῃ τὸν εὐατόν του καὶ θὰ τὸν θέτῃ παραπάνω ἀπὸ κάθε ἄλλον, ποὺ ὀνομάζεται Θεὸς ἢ ἀπὸ κάθε ἄλλον ποὺ θὰ ἀπολαμβάνῃ σεβασμὸν καὶ λατρείαν ἐκ μέρους τῶν ἀνθρώπων. Τόσον δὲ πολὺ θὰ ἀλαζονευθῇ αὐτός, ὥστε θὰ καθίσῃ ὡς Θεὸς εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ καὶ θὰ προσπαθῇ μὲ πονηρὰ καὶ δόλια τεχνάσματα νὰ ἀποδείξῃ τὸν εὐατόν του, ὅτι εἶναι Θεός.

Δὲν ἐνθυμεῖσθε, ὅτι σᾶς ἔλεγα αὐτά, ὅταν ἀκόμη ἤμουν μαζί σας;

Δὲν ἐνθυμεῖσθε, ὅτι σᾶς ἔκανα λόγον περὶ αὐτῶν, ὅταν ἀκόμη ἤμην μεταξύ σας;

Δὲν ἐνθυμεῖσθε, ὅτι σᾶς τὰ ἔλεγα αὐτά, ὅταν άκόμα ἤμουν μεταξύ σας;

Καὶ τώρα γνωρίζετε τί εἶναι ἐκεῖνο ποὺ τὸν ἐμποδίζει, ὥστε νὰ ἐμφανισθῇ ὅταν ἔλθῃ ὁ καιρός του.

Καὶ ἐπειδὴ τότε σᾶς τὰ εἶπα, γνωρίζετε τώρα ἐκεῖνο, ποὺ ἐμποδίζει τὸν ἄνομον, ὥστε νὰ μὴ ἐμφανισθῇ αὐτὸς προτήτερα, ἀλλ’ εἰς τὸν καιρὸν ποὺ τοῦ ἔχει ὡρίσθῆ ἀπὸ τὸν Θεόν.

Καὶ γνωρίζετε τώρα, ποῖον εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συγκρατεῖ καὶ ἐμποδίζει τὸν ἄνομον νὰ ἀποκαλυφθῇ ἐνωρίτερα, διὰ νὰ φανερωθῇ αὐτὸς εἰς τὸν καιρόν, ποὺ τοῦ ἔχει καθορισθῆ ἀπὸ τὸν Θεόν.

Ἤδη βεβαίως ἡ σκοτεινὴ ὑπόθεσι τῆς ἀνομίας ἐνεργεῖται. Πρέπει μόνο ν’ ἀναμένωμε, ἕως ὅτου φύγῃ ἀπὸ τὴ μέση ἐκεῖνος, ποὺ τώρα ἐμποδίζει.

Δὲν ἦλθεν ὅμως ἀκόμη ὁ ὡρισμένος καιρός του. Διότι τώρα εἶναι εἰς ἐνέργειαν ἡ δύναμις τοῦ κακοῦ καὶ τῆς ἀνομίας, ἡ ὁποία εἰς μεγάλον βαθμὸν παραμένει κρυμμένη καὶ δὲν ἐφανερώθη ἀκόμη ὁλόκληρος, ὑπάρχει δὲ κάποιος ποὺ ἐμποδίζει τὸν ἄνομον νὰ φανερωθῇ. Καὶ ἡ φανέρωσις τοῦ ἀνόμου θὰ ἀναβληθῇ μόνον μέχρις ὅτου αὐτός, ποὺ κατὰ θείαν πρόνοιαν παρεμποδίζει τὴν ἐμφάνισίν του, φύγῃ ἀπὸ τὸ μέσον.

Διότι τώρα ἡ δρᾶσις καὶ τὸ ἔργον τῆς ἀνομίας ἐνεργεῖται καὶ ἐπεκτείνεται κατὰ τρόπον ἀκόμη μυστικόν, ὥστε νὰ μὴ εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου φανερόν. Καὶ τοῦτο διότι ὑπάρχει κάποιος, ποὺ ἐμποδίζει τὸν ἄνομον νὰ ἐκδηλωθῇ μὲ ὅλην αὐτοῦ τὴν θρασύτητα καὶ ἀναισχυντίαν. Καὶ ἔτσι ἡ πλήρης ἐμφάνισις τοῦ ἀνόμου θὰ γίνῃ, ὅταν τὸ ἐμπόδιον αὐτὸ λείψῃ ἀπὸ τὸ μέσον.

Καὶ τότε θὰ ἐμφανισθῇ ὁ ἄνομος (ὁ Ἀντίχριστος), τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος θὰ ἐξολοθρεύσῃ μὲ τὴν πνοὴ τοῦ στόματός του καὶ θὰ καταργήσῃ μὲ τὴ λάμψι τῆς δυνάμεώς του.

Καὶ τότε θὰ φανερωθῇ ὁ ἄνομος, τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος θὰ ἑξαφανίσῃ μὲ τὸ φύσημα τοῦ στόματός του καὶ θὰ τὸν ἐκμηδενίσῃ μὲ τὴν ἔνδοξον ἐμφάνισιν τῆς παρουσίας του.

Καὶ τότε θὰ ξεσκεπασθῇ καὶ θὰ φανερωθῇ ὁ ἄνομος, τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος θὰ ἐξολοθρεύσῃ καὶ θὰ ἀφανίσῃ τόσον εὔκολα, σὰν μὲ ἕνα φύσημα ἁπλῶς τοῦ στόματός του καὶ θὰ τὸν ἐξουδετερώσῃ μὲ τὴν ἔνδοξον ἐμφάνισιν τῆς παρουσίας του.

Αὐτοῦ (τοῦ ἀνόμου, τοῦ Ἀντιχρίστου) ἡ δύναμι ὀφείλεται στὴν ἐνέργεια τοῦ Σατανᾶ καὶ ἐκδηλώνεται μὲ ψευδῆ (ὄχι ἀπὸ τὸν ἀληθινὸ Θεὸ) θαύματα κάθε εἴδους καὶ σημεῖα καὶ τέρατα,

Τοῦ ἀνόμου αὐτοῦ ἡ παρουσία θὰ γίνῃ μὲ πᾶσαν δύναμιν καὶ μὲ σημεῖα καὶ τέρατα ἀγυρτικά, ποὺ θὰ τὰ ἐνεργῇ ὁ βοηθὸς καὶ συνεργάτης του σατανᾶς.

Αὐτοῦ δὲ τοῦ ἀνθρώπου τῆς ἀνομίας ἡ παρουσία καὶ ἡ ἐμφάνισις θὰ γίνεται τότε μὲ κάθε δύναμιν, μὲ σημεῖα καὶ τέρατα ψευδῆ καὶ διαβολικά, τὰ ὁποῖα θὰ ἐνεργῇ ὁ διάβολος, ποὺ θὰ χρησιμοποιῇ αὐτὸν σὰν ὄργανόν του.

καὶ μὲ κάθε ἀπάτη, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸ ψεῦδος, γιὰ ὅσους φέρονται πρὸς τὴν ἀπώλεια, ἐπειδὴ δὲν δέχθηκαν ν’ ἀγαπήσουν τὴν ἀλήθεια γιὰ νὰ σωθοῦν.

Θὰ γίνῃ ἡ ἐμφάνισίς του μὲ κάθε εἶδος ἀπάτης ποὺ θὰ στηρίζεται ἐπὶ τῆς ἀδικίας καὶ ἀσυνειδησίας. Ἀλλ’ ἡ ἀπάτη αὐτὴ θὰ ἐπικρατήσῃ μόνον μεταξὺ ἐκείνων, ποὺ θὰ ἀπολεσθοῦν, ἐπειδὴ δὲν ἐδέχθησαν νὰ ἀγαπήσουν καὶ νὰ ἐγκολπωθοῦν τὴν ἀλήθειαν διὰ νὰ σωθοῦν.

Θὰ γίνῃ ἀκόμη ἡ ἐμφάνισίς του μὲ κάθε μέσον καὶ εἶδος ἀπάτης, ποὺ θὰ εἶναι καρπὸς τῆς ἀδικίας, ποὺ θὰ ἐπικρατήσῃ μεταξὺ ἐκείνων ποὺ θὰ εἶναι προωρισμένοι ἐξ αἰτίας των διὰ τὴν ἀπώλειαν, ἐπειδὴ δὲν ἐδέχθησαν νὰ ἀγαπήσουν καὶ κάμουν κτῆμα των τὴν ἀλήθειαν, διὰ νὰ σωθοῦν.

Καὶ γι’ αὐτὸ ὁ Θεὸς θὰ ἐπιτρέψῃ νὰ ἔλθῃ σ’ αὐτοὺς ἐνέργεια πλάνης, γιὰ νὰ πιστεύσουν στὸ ψεῦδος,

Καὶ διὰ τοῦτο θὰ παραχωρήσῃ ὁ Θεὸς νὰ τοὺς ἔλθῃ ἐνέργεια πονηρά, ποὺ θὰ τοὺς σπρώχνῃ εἰς τὴν πλάνην, διὰ νὰ πιστεύσουν οὗτοι εἰς τὸ ψεῦδος,

Καὶ διὰ τοῦτο θὰ παραχωρήσῃ ὁ Θεὸς νὰ ἔλθῃ καὶ ἐκδηλωθῇ εἰς αὐτοὺς ἐνέργεια πονηρά, διὰ νὰ πιστεύσουν αὐτοὶ εἰς τὸ ψεῦδος,

καὶ ἔτσι νὰ τιμωρηθοῦν ὅσοι δὲν πίστευσαν στὴν ἀλήθεια, ἀλλ’ εὐχαριστήθηκαν στὸ ψεῦδος.

καὶ ἔτσι νὰ κατακριθοῦν ὅλοι ὅσοι δὲν ἐπίστευσαν εἰς τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ’ ἠσπάσθησαν μὲ εὐχαρίστησιν τὴν ἀδικίαν.

καὶ ἔτσι νὰ κατακριθοῦν ὅλοι ὅσοι δὲν ἐπίστευσαν εἰς τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ’ ἐδέχθησαν καὶ ἠκολούθησαν μὲ εὐχαρίστησιν καὶ προθυμίαν τὴν ἀδικίαν.

Ἀλλ’ ἐμεῖς ὀφείλουμε νὰ εὐχαριστοῦμε τὸ Θεὸ πάντοτε γιὰ σᾶς, ἀδελφοὶ ἀγαπημένοι ἀπὸ τὸν Κύριο, διότι σᾶς ἐξέλεξε ὁ Θεὸς ἀπ’ τὴν ἀρχὴ γιὰ νὰ σωθῆτε μὲ τὸν ἁγιασμὸ τοῦ Πνεύματος καὶ τὴν πίστι στὴν ἀλήθεια.

Ἡμεῖς δὲ ὀφείλομεν νὰ εὐχαριστῶμεν τὸν Θεόν πάντοτε διὰ σᾶς, ἀδελφοί, ποὺ ἔχετε ἀγαπηθῇ ἀπὸ τὸν Κύριον, διότι σᾶς ἐξέλεξεν ὁ Θεὸς ἀπ’ ἀρχῆς, πρὸ πάντων τῶν αἰώνων, διὰ νὰ σωθῆτε μὲ τὸν ἁγιασμόν, ποὺ μεταδίδει τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, καὶ μὲ τὴν πίστιν εἰς τὴν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου.

Ἡμεῖς ὅμως, ἀδελφοί, ὀφείλομεν νὰ εὐχαριστοῦμεν τὸν Θεὸν πάντοτε διὰ σᾶς, ποὺ ἔχετε ἀγαπηθῇ ἀπὸ τὸν Κύριον, διότι σᾶς ἐξέλεξεν ὁ Θεὸς ἀπ’ ἀρχῆς, διὰ νὰ δεχθῆτε τὴν σωτηρίαν μὲ τὸν ἁγιασμόν, ποὺ χορηγεῖ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, καὶ τὴν πίστιν καὶ τὴν παραδοχὴν τῆς ἀληθείας τοῦ Θεοῦ.

Γι’ αὐτὸ σᾶς κάλεσε μὲ τὸ εὐαγγέλιο ποὺ κηρύττουμε, γιὰ νὰ ἀποκτήσετε δόξα, ποὺ δίνει ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός.

Εἰς τὴν σωτηρίαν δὲ αὐτὴν τοῦ ἁγιασμοῦ καὶ τῆς πίστεως σᾶς ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς μὲ τὸ εὐαγγέλιον, ποὺ κηρύττομεν, διὰ νὰ ἀποκτήσετε διὰ τῆς ὑπακοῆς εἰς αὐτὸ τὴν δόξαν τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Εἰς τὴν σωτηρίαν δὲ αὐτὴν σᾶς ἐκάλεσε μὲ τὸ Εὐαγγέλιον ποὺ ἡμεῖς κηρύττομεν, διὰ νὰ ἀποκτήσετε ἔτσι ὡς μόνιμον ἰδικόν σας θησαυρὸν τὴν δόξαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Καὶ γι’ αὐτό, ἀδελφοί, νὰ στέκεσθε ἀμετακίνητοι καὶ ἀκλόνητοι, καὶ νὰ κρατῆτε τὶς παραδόσεις (τὶς διδασκαλίες), τὶς ὁποῖες διδαχθήκατε εἴτε προφορικὰ εἴτε μὲ ἐπιστολή μας.

Σύμφωνα λοιπὸν μὲ ὅσα εἴπομεν, ἀδελφοί, μένετε ἀμετακίνητοι καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις, ποὺ ἐδιδάχθητε εἴτε μὲ προφορικόν μας λόγον εἴτε μὲ ἐπιστολήν μας.

Ἄρα, λοιπόν, ἀδελφοί, σταθῆτε στερεοὶ καὶ ἀμετακίνητοι καὶ κρατεῖτε σφικτὰ τὰς παραδόσεις, ποὺ ἔχετε διδαχθῆ εἴτε μὲ τὸ προφορικόν μας κήρυγμα, εἴτε μὲ ἐπιστολήν μας.

Αυτὸς δὲ ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός, καὶ ὁ Θεὸς καὶ πατέρας μας, ὁ ὁποῖος μᾶς ἀγάπησε καὶ μᾶς ἔδωσε αἰωνία σωτηρία καὶ θεία δόξα ἀπὸ εὐσπλαχνία,

Αὐτὸς δὲ ὁ Κύριος μας Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ ὁ Θεὸς καὶ πατήρ μας, ὁ ὁποῖος μᾶς ἠγάπησε καὶ μᾶς ἔδωκε παρηγορίαν, ποὺ δὲν θὰ ἔχῃ τέλος, ἀλλὰ θὰ εἶναι αἰωνία, καὶ μᾶς ἐχάρισεν ἐλπίδα ἀγαθῶν οὐρανίων,

Αὐτὸς δὲ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ἡμῶν, ὁ ὁποῖος τόσον πολὺ μᾶς ἠγάπησε καὶ ἔδωκε παρηγορίαν αἰωνίαν καὶ ἀνεξάντλητον καὶ μᾶς ἐχορήγησε μὲ τὴν χάριν του τὴν ἐλπίδα τῶν ἀγαθῶν τοῦ οὐρανοῦ,

ἂς ἐνισχύσῃ τὶς ψυχές σας καὶ ἂς σᾶς στηρίξῃ σὲ κάθε καλὸ λόγο καὶ καλὸ ἔργο.

εἴθε νὰ παρηγορήσῃ τὰς καρδίας σας καὶ νὰ σᾶς στηρίξῃ εἰς κάθε ὀρθὴν διδασκαλίαν καὶ εἰς κάθε ἔργον ἀγαθόν.

εἴθε νὰ παρηγορήσῃ τὰς καρδίας σας καὶ νὰ στηρίξῃ εἰς κάθε διδασκαλίαν του καὶ εἰς κάθε ἔργον ἀγαθόν.