Πρὸς Τιμόθεον Α' 4

Ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα ρητῶς λέγει, ὅτι κατὰ τοὺς ὑστερινοὺς χρόνους μερικοὶ θ’ ἀποστατήσουν ἀπὸ τὴν Πίστι καὶ θὰ προσέχουν σὲ πνεύματα ἀπατηλὰ καὶ σὲ διδασκαλίες δαιμονίων,

Ἐνῷ δὲ ἡ Ἐκκλησία ὡς στῦλος καὶ στερεὸν θεμέλιον τῆς ἀληθείας περιφρουρεῖ καὶ διακηρύττει τὸ μέγα τοῦτο τῆς εὐσεβείας μυστήριον, τὸ Πνεῦμα λέγει ρητῶς διὰ τῶν ἐν τῇ έκκλησίᾳ προφητῶν του, ὅτι εἰς τοὺς ὑστερινοὺς χρόνους θὰ ἀποστατήσουν μερικοὶ ἀπὸ τὴν πίστιν καὶ θὰ προσέχουν εἰς ἀνθρώπους, ποὺ θὰ κατέχωνται ἀπὸ πνεύματα πλάνης, καὶ εἰς διδασκαλίας, ποὺ θὰ ἐμπνέωνται ἀπὸ δαιμόνια·

Τὸ δὲ Ἅγιον Πνεῦμα ρητῶς λέγει καὶ προλέγει, ὅτι κατὰ τοὺς κατόπιν χρόνους σκληρυμένοι μερικοί, ἐξ αἰτίας τῆς ἁμαρτωλότητός των, θὰ ἀποστατήσουν ἀπὸ τὴν ὀρθὴν πίστιν καὶ θὰ προσέχουν εἰς πνεύματα πλάνης καὶ εἰς δαιμονικὰς διδασκαλίας.

ποὺ θὰ κηρύττουν ψευδολόγοι ὑποκριταί, νεκρωμένοι στὴ συνείδησί τους,

θὰ προσέχουν εἰς ἀνθρώπους, ποὺ ψευδολογοῦν μὲ ὑποκρισίαν καὶ ἔχουν καυτηριασμένην καὶ ἀναίσθητον τὴν συνείδησίν τους.

Θὰ δίδουν προσοχὴν καὶ πίστιν εἰς διδασκάλους τοῦ ψεύδους καὶ τῆς πλάνης, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν ἀναίσθητον καὶ ἀνάλγητον, σὰν καυτηριασμένην, τὴν συνείδησίν των.

ποὺ θ’ ἀπαγορεύουν τὸ γάμο, ἐπίσης θὰ ἐπιβάλλουν ἀποχὴ ἀπὸ τροφές (ὡς δῆθεν ἀκάθαρτες), τὶς ὁποῖες ὁ Θεὸς δημιούργησε γιὰ νὰ τρώγουν καὶ ν’ ἀναπέμπουν εὐχαριστία στὸ Θεὸ οἱ πιστοὶ καὶ γνῶστες τῆς ἀληθείας.

Οἱ ὑποκριταὶ καὶ ἀσυνείδητοι αὐτοὶ θὰ ἐμποδίζουν νὰ ἔρχεται κανεὶς εἰς γάμον καὶ θὰ διδάσκουν νὰ ἀπέχωμεν ἀπὸ φαγητά, τὰ ὁποῖα ἔκτισεν ὁ Θεός, διὰ νὰ μεταλαμβάνουν καὶ τρώγουν ἀπὸ αὐτὰ μὲ εὐχαριστίαν πρὸς τὸν Θεόν οἱ πιστοὶ καὶ προωδευμένοι εἰς τὴν τελείαν γνῶσιν τῆς ἀληθείας.

Οἱ ἀσυνείδητοι αὐτοὶ ψευδολόγοι θὰ ἐμποδίζουν τοὺς ἀνθρώπους νὰ ἔρχωνται εἰς γάμον, θὰ διδάσκουν ὅτι πρέπει νὰ ἀπέχουν οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ φαγητά, τὰ ὁποῖα ἐν τούτοις ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς τὰ ἔδωσε, διὰ νὰ τὰ τρώγουν καὶ τὰ ἀπολαμβάνουν μὲ εὐγνωμοσύνην πρὸς τὸν Θεὸν οἱ πιστοὶ καὶ οἱ προχωρημένοι εἰς τὴν πλήρη γνῶσιν τῆς ἀληθείας.

Διότι κάθε τι, ποὺ δημιούργησε ὁ Θεός, εἶναι ὠφέλιμο, καὶ κανένα δὲν εἶναι ἀπορρίψιμο, ἀρκεῖ νὰ λαμβάνεται μὲ εὐχαριστήρια προσευχή.

Πράγματι δὲ εἶναι πλάνη τὸ νὰ ἀποφεύγῃ κανεὶς ὡρισμένα φαγητά, ὡς δῆθεν ἀκάθαρτα. Διότι κάθε τι ποὺ ἔκτισεν ὁ Θεός, εἶναι καλὸν καὶ τίποτε δὲν εἶναι ἀκάθαρτον καὶ ἄξιον νὰ πεταχθῇ μακρυά, ἀρκεῖ νὰ λαμβάνεται μὲ εὐγνωμοσύνην καὶ εὐχαριστίαν πρὸς τὸν Θεόν, ποὺ μᾶς τὸ ἔδωκε.

Διότι κάθε τι, ποὺ ἔκτισεν ὁ Θεὸς καὶ τὸ ἔδωσε πρὸς τροφὴν εἰς τοὺς ἀνθρώπους, εἶναι καλὸν καὶ κανένα ἀπὸ αὐτὰ δὲν εἶναι μολυσμένον καὶ ἄξιον περιφρονήσεως, ἀρκεῖ μόνον νὰ λαμβάνεται μὲ εὐγνωμοσύνην καὶ εὐχαριστίαν πρὸς τὸν Θεόν.

Διότι ἁγιάζεται μὲ τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν προσευχή.

Δὲν εἶναι δὲ ἀκάθαρτον καὶ ἀπόβλητον, διότι γίνεται ἅγιον μὲ τὸν λόγον καὶ τὴν προσευχήν, ποὺ ἀπευθύνομεν εἰς τὸν Θεόν πρὸ τοῦ φαγητοῦ μας.

Διότι κάθε τι πρὸς τροφὴν γίνεται καθαρὸν καὶ ἅγιον μὲ τὸν λόγον καὶ τὴν προσευχήν μας πρὸς τὸν Θεόν.

Ἐὰν αὐτὰ διδάσκῃς στοὺς ἀδελφούς, θὰ εἶσαι ἕνας καλὸς ὑπηρέτης τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ ἀνατρέφεσαι μὲ τοὺς λόγους τῆς Πίστεως καὶ τῆς καλῆς διδασκαλίας, τὴν ὁποία ἔχεις παρακολουθήσει.

Ἐὰν αὐτὰ θέτῃς ὡς θεμέλιον τῆς οἰκοδομῆς καὶ ὠφελείας τῶν ἀδελφῶν, θὰ εἶσαι καλὸς διάκονος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ θὰ τρέφεσαι τινευματικῶς μὲ τοὺς λόγους τῆς πίστεως καὶ τῆς ὀρθῆς καὶ ὑγιοῦς διδασκαλίας, τὴν ὁποίαν μὲ ἐπιμέλειαν πολλὴν ἔχεις παρακολουθήσει.

Ἐὰν αὐτὰ προσφέρῃς εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τὰ θέτῃς πάντοτε ὑπ’ ὄψιν των, θὰ ἀναδειχθῇς ὁ καλὸς διάκονος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ θὰ τρέφεσαι συγχρόνως μὲ τὰ λόγια τῆς φωτισμένης πίστεως καὶ τῆς ὑγιοῦς διδασκαλίας, τὴν ὁποίαν ἔχεις παρακολουθήσει.

Μὲ τοὺς ἀνιέρους δὲ μύθους, ποὺ εἶναι γιὰ γραΐδια, νὰ μὴν ἀσχολῆσαι καθόλου. Νὰ γυμνάζῃς δὲ τὸν ἑαυτό σου, γιὰ νὰ προοδεύῃς σὲ εὐσέβεια.

Ἀπόφευγε δὲ τοὺς ἀκαθάρτους μύθους, ποὺ μόνον γραῖαι μποροῦν νὰ τοὺς συζητοῦν καὶ νὰ τοὺς διηγοῦνται. Γύμναζε δὲ καὶ συνήθιζε τὸν ἑαυτόν σου εἰς τὴν συνεχῆ ἑξάσκησιν τῆς εὐσεβοῦς καὶ ἁγίας ζωῆς.

Ἄφινε κατὰ μέρος καὶ μὴ δίδῃς σημασίαν εἰς τοὺς ἀνιέρους καὶ τοὺς ἀκαθάρτους μύθους, μὲ τοὺς ὁποίους μόνον ὡρισμένα γραΐδια εὑρίσκουν εὐχαρίστησιν νὰ ἀσχολοῦνται. Νὰ γυμνάζῃς δέ, νὰ ἀσκῇς καὶ νὰ συνηθίζῃς τὸν εὐατόν σου εἰς τὴν ἀληθινὴν εὐσέβειαν.

Ἡ ἐκγύμνασι τοῦ σώματος εἶναι βεβαίως ὠφέλιμη γιὰ λίγο, ἐνῷ ἡ εὐσέβεια εἶναι ὠφέλιμη γιὰ πάντοτε, ἐπειδὴ ὑπόσχεται ἀγαθὰ γιὰ τὴν παροῦσα καὶ γιὰ τὴ μέλλουσα ζωή.

Σοῦ συνιστῶ δὲ τὴν γυμνασίαν αὐτήν, διότι ἡ μὲν σωματικὴ ἑξάσκησις καὶ ἐκγύμνασις εἰς ὀλίγον εἶναι ὠφέλιμος, ἐπειδὴ ἀποβλέπει μόνον εἰς τὸ σῶμα, ποὺ εἶναι φθαρτόν. Ἡ εὐσέβεια ὅμως εἶναι ὠφέλιμος εἰς ὅλα, καὶ εἰς τὸ σῶμα δηλαδὴ καὶ εἰς τὴν ψυχήν, διότι ὑπόσχεται ἀγαθὰ καὶ ἀνταμοιβὰς καὶ διὰ τὴν παροῦσαν καὶ διὰ τὴν μέλλουσαν ζωήν.

Διότι ἡ μὲν σωματικὴ γυμναστικὴ καὶ ἐξάσκησις ὀλίγον χρόνον καὶ εἰς μικρὰ ζητήματα εἶναι ὠφέλιμος, διότι ἀναφέρεται εἰς τὸ φθαρτὸν μόνον σῶμα. Ἡ εὐσέβεια ὅμως εἶναι ὠφέλιμος εἰς ὅλα, εἰς τὴν ψυχὴν καὶ εἰς τὸ σῶμα, διότι ὑπόσχεται καὶ προσφέρει ἀγαθά, διὰ τὴν παροῦσαν καὶ τὴν μέλουσα ζωήν.

Ὁ λόγος εἶναι ἀληθινὸς καὶ τελείως ἄξιος ἀποδοχῆς.

Ὅτι δὲ οἱ ἀγῶνες τῆς εὐσεβοῦς καὶ ἁγίας ζωῆς ὠφελοῦν καὶ εἰς τὴν παροῦσαν καὶ εἰς τὴν μέλλουσαν ζωήν, εἶναι λόγος ἀξιόπιστος καὶ ἄξιος νὰ τὸν παραδεχθῇ κανεὶς μὲ ὅλην τὴν καρδίαν του.

Αὐτὸς δὲ ὁ λόγος, ποὺ σοῦ γράφω, εἶναι ἀξιόπιστος καὶ ἄξιος νὰ γίνῃ δεκτὸς μὲ ὅλην τὴν καρδίαν.

Γι’ αὐτὸ ἄλλωστε καὶ κοπιάζουμε καὶ ὑπομένουμε ὀνειδισμούς (χλευασμοὺς, ὕβρεις), διότι στηρίξαμε τὴν ἐλπίδα μας στὸν ἀληθινὸ Θεό, ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴ σωτηρία ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ἰδιαιτέρως τῶν πιστῶν.

Διότι δὲ εἶναι ἀξιόπιστος ὁ λόγος οὗτος, δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς καὶ ἡμεῖς κοπιάζομεν καὶ περιπαιζόμεθα ὡς βλάκες δῆθεν καὶ ἀνόητοι, ἐπειδὴ ἔχομεν στηρίξει τὰς ἐλπίδας μας εἰς τὸν ζῶντα Θεόν, ποὺ εἶναι σωτὴρ ὅλων τῶν ἀνθρώπων, τοὺς ὁποίους συντηρεῖ μὲ τὴν πρόνοιάν του, πρὸ παντὸς δὲ εἶναι σωτὴρ τῶν πιστῶν, τοὺς ὁποίους σώζει ἀπὸ τὸν αἰώνιον θάνατον.

Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς καὶ ἡμεῖς κοπιάζωμεν καὶ γινόμεθα ἀντικείμενον ἐμπαιγμῶν καὶ εἰρωνειῶν, διότι ἔχομεν τὰς ἐλπίδας μας εἰς τὸν ζῶντα Θεόν, ὁ ὁποῖος εἶναι σωτὴρ καὶ τρφοδότης ὅλων τῶν ἀνθρώπων, μάλιστα δὲ σωτὴρ τῶν πιστῶν, εἰς τοὺς ὁποίους χαρίζει τὴν αἰωνίαν ζωήν.

Νὰ λέγῃς αὐτὰ καὶ νὰ διδάσκῃς.

Μὲ τὸ κῦρος καὶ τὴν ἐξουσίαν τοῦ ἀξιώματός σου πρότρεπε καὶ δίδασκε αὐτά, ποὺ σοῦ γράφω.

Αὐτὰ νὰ παραγγέλλῃς συνεχῶς, αὐτὰ ποὺ σοῦ γράφω νὰ διδάσκῃς.

Κανεὶς νὰ μὴ σὲ καταφρονῇ γιὰ τὸ νεαρὸ τῆς ἡλικίας, ἀλλὰ νὰ γίνεσαι ὑπόδειγμα τῶν πιστῶν μὲ τὸ λόγο, μὲ τὴ συμπεριφορά, μὲ τὴν ἀγάπη, μὲ τὴν ἀγαθὴ διάθεσι, μὲ τὴν καλωσύνη, μὲ τὴν ἁγνότητα.

Παρὰ τὴν νεότητά σου παρουσίασε βίον φρονίμου καὶ ἐναρέτου γέροντος, ὥστε κανεὶς νὰ μὴ καταφρονῇ τὸ νεαρὸν τῆς ἡλικίας σου. Ἀλλὰ παρ’ ὅλην τὴν νεότητά σου γίνου παράδειγμα τῶν πιστῶν καὶ εἰς τοὺς λόγους σου καὶ εἰς τὴν συμπεριφοράν σου κατὰ τὰς συναναστροφάς σου πρὸς αὐτοὺς καὶ εἰς τὴν ἀγάπην, ποὺ θὰ δεικνύῃς εἰς ὅλους, καὶ εἰς τὴν πνευματικὴν ζωήν, ποὺ μὲ τὴν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος θὰ ζῇς, καὶ εἰς τὴν πίστιν καὶ εἰς τὴν ἁγνότητα καὶ καθαρότητα τοῦ βίου.

Κανεὶς ἂς μὴ προκαταλαμβάνεται καὶ ἂς μὴ καταφρονῇ τὸ νεαρὸν τῆς ἡλικίας σου, ἀλλὰ σύ, καίτοι εἶσαι νέος ἀκόμη, νὰ γίνῃς τύπος καὶ παράδειγμα τῶν πιστῶν εἰς τὸν λόγον σου, εἰς τὴν συναναστροφήν σου μὲ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, εἰς τὴν ἀγάπην ποὺ θὰ δεικνύῃς πρὸς τοὺς ὅλους, εἰς τὴν πνευματικὴν ζωήν, εἰς τὴν φωτισμένην πίστιν, εἰς τὴν ἁγνότητα καὶ καθαρότητα τῆς ζωῆς σου.

Ἕως ὅτου ἔλθω, συγκέντρωνε, τὴν προσοχή σου στὴν ἀνάγνωσι τῶν Γραφῶν, στὸ κήρυγμα, στὴ διδασκαλία.

Ἕως ὅτου ἔλθω, σοῦ συνιστῶ νὰ καταγίνεσαι μὲ ἐπιμέλειαν εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τῶν Ἁγίων Γραφῶν, εἰς τὴν παρηγορίαν καὶ νουθεσίαν τῶν θλιβομένων καὶ κλονιζομένων, εἰς τὴν διδασκαλίαν ὅλων τῶν πιστῶν.

Ἕως ὅτου ἔλθω νὰ ἐπιδίδεσαι μὲ ἐπιμέλειαν καὶ προσοχὴν εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τῶν Γραφῶν, εἰς τὴν παρηγορίαν καὶ νουθεσίαν τῶν πιστῶν, εἰς τὴν διδασκαλίαν ὅλων.

Νὰ μὴ παραμελῇς τὸ χάρισμά σου, ποὺ σοῦ δόθηκε κατόπιν προφητείας μὲ ἐπίθεσι τῶν χεριῶν τῶν πρεσβυτέρων (Τότε πρεσβύτεροι ὠνομάζονταν καὶ οἱ ἐπίσκοποι, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀπόστολοι).

Μὴ παραμλῇς τὸ θεῖον χάρισμα,ποὺ ὑπάρχει μέσα σου καὶ σοῦ ἐδόθη μὲ ἐπίθεσιν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς σου τῶν χειρῶν τοῦ σώματος τῶν πρεσβυτέρων, κατόπιν ἐκλογῆς, εἰς τὴν ὁποίαν ὠδηγήθημεν ἀπὸ προφητικὴν ἀποκάλυψιν.

Μὴ ἀδιαφορῇς καὶ μὴ παραμελῆς τὸ χάρισμα, ποὺ ὑπάρχει εἰς σέ, καὶ τὸ ὁποῖον σοῦ ἐδόθη μὲ ἐπίθεσιν τῶν χειρῶν τῆς τάξεως τῶν πρεσβυτέρων, σύμφωνα μὲ προφητικὴν ἀποκάλυψιν ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ.

Αὐτὰ νὰ σκέπτεσαι, σ’ αὐτὰ νὰ μένῃς, γιὰ νὰ βλέπουν ὅλοι τὴν προκοπή σου.

Σοῦ συνιστῶ νὰ μελετᾷς αὐτά, ποὺ σοῦ γράφω. Ὁλόκληρος ἡ διάνοιά σου καὶ ἡ ὕπαρξίς σου νὰ εἶναι εἰς αὐτά, διὰ νὰ γίνῃ φανερὰ εἰς ὅλους ἡ πρόοδός σου καὶ δώσῃς εἰς ὅλους τὸ καλὸν παράδειγμα.

Αὐτά, ποὺ σοῦ γράφω, νὰ τὰ μελετᾷς πάντοτε· μέσα εἰς αὐτὰ νὰ μένῃς μὲ τὴν ψυχὴν καὶ τὴν διάνοιαν, διὰ νὰ γίνῃ ἔτσι φανερὰ ἡ πρόοδός σου εἰς ὅλους, καὶ νὰ χρησιμεύσῃ ὡς καλὸν παράδειγμα.

Νὰ προσέχῃς τὸν ἑαυτό σου καὶ τὴ διδασκαλία, νὰ ἐπιμένῃς σ’ αὐτά. Διότι, ἔτσι κάνοντας, καὶ τὸν ἑαυτό σου θὰ σώσῃς καὶ αὐτοὺς ποὺ σὲ ἀκούουν.

Πρόσεχε εἰς τὸν ἑαυτόν σου καὶ εἰς ἐκεῖνα, ποὺ διδάσκεις. Ἐπίμενε εἰς αὐτά. Διότι, ὅταν κάνης αὐτό, ποὺ σὲ προτρέπω, καὶ τὸν ἑαυτόν σου θὰ σώσῃς καὶ ἐκείνους ποὺ σὲ ἀκούουν.

Νὰ ἀγρυπνῇς καὶ νὰ παρακολουθῇς μὲ προσοχὴν τὸν εὐτόν σου καὶ τὴν διδασκαλίαν σου. Ἐπίμενε εἰς αὐτά, διότι ὅταν κάμνῃς αὐτό, ποὺ σοῦ συνιστῶ, θὰ σώσῃς καὶ τὸν ἑαυτόν σου καὶ ἐκείνους ποὺ σὲ ἀκούουν.