Πρὸς Τιμόθεον Α' 6

Ὅσοι εἶναι κάτω ἀπὸ ζυγὸ δουλείας, ἂς θεωροῦν τοὺς κυρίους τους ἀξίους κάθε τιμῆς, γιὰ νὰ μὴ δυσφημῆται τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ διδασκαλία.

Ὅσοι εἶναι δοῦλοι κάτω ἀπὸ τὴν πιεστικὴν δουλείαν ἀπίστων κυρίων, ἂς θεωροῦν τοὺς δεσπότας των ἀξίους κάθε τιμῆς, διὰ νὰ μὴ δίδουν μὲ τὴν δυστροπίαν των ἀφορμὴν νὰ συκοφαντῆται καὶ περιυβρίζεται τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ διδασκαλία τοῦ εὐαγγελίου.

Ὅσοι δοῦλοι εἶναι κάτω ἀπὸ τὸν ζυγὸν τῶν ἀπίστων, ἂς θεωροῦν ἀξίους κάθε τιμῆς τοὺς κυρίους των καὶ ἂς φέρωνται ἀπέναντι αὐτῶν μὲ σεβασμὸν καὶ τιμήν, διὰ νὰ μὴ δίδουν ἀφορμὴν νὰ συκοφαντῆται καὶ νὰ ὑβρίζεται τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ.

Ὅσοι δὲ ἔχουν πιστοὺς κυρίους, ἂς μὴ τοὺς καταφρονοῦν διότι εἶναι ἀδελφοί, ἀλλ’ ἂς τοὺς ὑπηρετοῦν περισσότερο, ἀκριβῶς διότι αὐτοί, ποὺ ἀπολαμβάνουν τὴν καλή τους ὑπηρεσία, εἶναι πιστοὶ καὶ ἀγαπητοί.

Ἐκεῖνοι δέ, ποὺ ἔχουν δεσπότας πιστοὺς Χριστιανούς, ἂς μὴ τοὺς καταφρονοῦν, λαμβάνοντες θάρρος ἀπὸ τὸ ὅτι εἶναι ἒν Χριστῷ ἀδελφοί. Ἀλλὰ ἂς δουλεύουν περισσότερον, διότι αὐτοί, ποὺ ἀπολαμβάνουν τὴν καλὴν δουλείαν τῆς προθύμου ὑπηρεσίας των, εἶναι καὶ αὐτοὶ πιστοὶ καὶ ἀγαπητοί.

Ὅσοι δὲ ἔχουν ὡς κυρίους των πιστοὺς Χριστιανούς, ἂς μὴ τοὺς περιφρονοῦν καὶ ἂς μὴ παίρνουν πολὺ θάρρος ἀπέναντί των, ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι εἶναι ἀδελφοὶ διὰ τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλὰ ἂς δουλεύουν περισσότερον, διότι αὐτοὶ ποὺ ἀπολαμβάνουν τοὺς καρποὺς τῆς καλῆς ἐργασίας των, εἶναι πιστοὶ καὶ ἀγαπητοὶ Χριστιανοί.

Αὐτὰ νὰ διδάσκῃς καὶ νὰ κηρύττῃς. Ἐὰν δὲ κανεὶς διδάσκῃ διαφορετικὰ καὶ δὲν ἀκολουθῇ τοὺς ὑγιεῖς λόγους, αὐτοὺς τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ τὴν εὐσεβῆ διδασκαλία,

Δίδασκε καὶ πρότρεπε τοὺς πιστοὺς νὰ τηροῦν αὐτά, ποὺ σοῦ ἔγραψα εἰς τὴν ἐπιστολήν. Ἐὰν κανεὶς διδάσκῃ διαφορετικὰ ἀπὸ τὸ εὐαγγέλιον καὶ δὲν ἀκολουθῇ τοὺς ὑγιεῖς καὶ μὴ μολυσμένους ἀπὸ τὴν ἀρρώστιαν τῆς πλάνης λόγους τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ τὴν διδασκαλίαν, ποὺ εἶναι σύμφωνος πρὸς τὴν εὐσέβειαν,

Αὐτὰ νὰ διδάσκῃς καὶ νὰ προτρέπῃς τοὺς Χριστιανοὺς νὰ τὰ τηροῦν. Ἐὰν κανεὶς διδάσκῃ διαφορετικὰ καὶ δὲν μένῃ μὲ ὑποταγὴν καὶ πίστιν προσηλωμένος εἰς τοὺς ἁγίους λόγους τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ εἰς τὴν διδασκαλίαν, ποὺ ὁδηγεῖ πρὸς τὴν ἀληθινὴν εὐσέβειαν,

αὐτὸς εἶναι φουσκωμένος ἀπὸ ὑπερηφάνεια, ἐνῷ δὲν ξέρει τίποτε, ἀλλ’ ἔχει τὴ νόσο νὰ ρέπῃ σὲ συζητήσεις καὶ λογομαχίες, ἀπὸ τὶς ὁποῖες προέρχονται ἔξαψι (φανατισμός), διχόνοια, ὑβρεολόγια, πράγματα κακά,

αὐτὸς εἶναι φουσκωμένος καὶ τυφλωμένος ἀπὸ ὑπερηφάνειαν. Καὶ νομίζει μέν, δτι τὰ ἠξεύρει ὅλα, ἀλλὰ δὲν ἠξεύρει τίποτε καὶ ἔχει τὴν ἀσθένειαν τοῦ νὰ συζητῇ καὶ ἐξετάζῃ τὰ μάταια καὶ ἀνωφελῆ καὶ νὰ παρασύρεται εἰς λογομαχίας, ἀπὸ τὰς ὁποίας προέρχονται φθόνος, φιλονεικία, κακολογίαι, ὑποψίαι κακαὶ καὶ ἄδικοι.

αὐτὸς εἶναι σκοτισμένος καὶ φουσκωμένος ἀπὸ ἀλαζονείαν καὶ ἔπαρσιν, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τίποτε τὸ ὀρθὸν καὶ οἰκοδομητικόν, ἀλλὰ κατέχεται ἀπὸ ἀσθένειαν καὶ ἀσχολεῖται μὲ νοσηρὸν τρόπον γύρω ἀπὸ ματαίας συζητήσεις καὶ λογομαχίας, ἀπὸ τὰς ὁποίας προέρχεται φθόνος, φιλονεικία, βλασφημίαι, ὑποψίαι ἀστήρικτοι καὶ ἄδικοι.

συνήθειες ἀνθρώπων ποὺ εἶναι διεφθαρμένοι στὸ νοῦ καὶ ἔχουν χάσει τὴν ἀλήθεια, ἀνθρώπων ποὺ νομίζουν, ὅτι ἡ Θρησκεία εἶναι πηγὴ κέρδους. Μακριὰ ἀπὸ τέτοιους ἀνθρώπους!

Προέρχονται ἀκόμη παράλογοι καὶ μάταιαι ἀσχολίαι ἀνθρώπων, ποὺ ἔχουν διεφθαρμένον καὶ χαλασμένον τὸν νοῦν τους καὶ ἔχουν στερηθῆ τελείως τὴν ἀλήθειαν. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νομίζουν, ὅτι ἡ εὐσέβεια εἶναι πηγὴ αἰσχρᾶς ἐκμεταλλεύσεως καὶ ὑλικοῦ πλουτισμοῦ. Στέκε μακρὰν ἀπὸ τοὺς τοιούτους.

Ἀπὸ αὐτὰς ἀκόμη προέρχονται ἀνωφελεῖς καὶ μάταιαι ἀσχολίαι ἀνθρώπων, ποὺ ἔχουν διεφθαρμένον τὸν νοῦν καὶ ἔχουν στερηθῇ τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ καὶ οἱ ὁποῖοι θεωροῦν τὴν εὐσέβειαν σὰν ἕνα μέσον βιοπορισμοῦ καὶ ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἄλλων. Φεῦγε μακρυὰ ἀπὸ κάτι τέτοιους ἀνθρώπους.

Εἶναι δὲ πράγματι πηγὴ μεγάλου κέρδους ἡ Θρησκεία διὰ τῆς ὀλιγαρκείας (διότι διδάσκει τὴν ὀλιγάρκεια καὶ οἱ εὐσεβεῖς εἶναι ὀλιγαρκεῖς).

Πράγματι δὲ ἡ εὐσέβεια εἶναι πηγὴ μεγάλου πλουτισμοῦ, ὅταν συνοδεύεται ἀπὸ ὀλιγάρκειαν καὶ ὄχι ἀπὸ αἰσχροκερδῆ πλεονεξίαν.

Εἶναι πράγματι ἡ εὐσέβεια μεγάλος βιοπορισμός, ὅταν ὅμως ἀκολουθῆται ἀπὸ τὴν ὀλιγάρκειαν.

Τίποτε βεβαίως δὲν φέραμε στὸν κόσμο ὅταν γεννηθήκαμε, καὶ εἶναι φανερό, ὅτι τίποτε δὲν μποροῦμε νὰ βγάλωμε ἀπὸ τὸν κόσμο ὅταν θὰ ἀπέλθωμε.

Πρέπει δὲ νὰ εἴμεθα ὀλιγαρκεῖς, διότι τίποτε δὲν ἐφέραμεν εἰς τὸν κόσμον, ὅταν ἐγεννήθημεν. Καὶ εἶναι φανερόν, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν οὔτε νὰ πάρωμεν κοντά μας τίποτα, ὅταν θὰ ἐξέλθωμεν ἐκ τοῦ κόσμου διὰ τοῦ θανάτου.

Ὅλοι ἂς εἴμεθα ὀλιγαρκεῖς, διότι τίποτε δὲν ἐφέραμεν εἰς τὸν κόσμον κατὰ τὴν γέννησίν μας. Εἶναι δὲ ὁλοφάνερον, ὅτι καὶ τίποτε δὲν ἠμποροῦμεν νὰ βγάλωμεν ἀπὸ τὸν κόσμον καὶ νὰ πάρωμεν μαζῆ μας κατὰ τὴν ὥραν τοῦ θανάτου μας.

Γι’ αὐτὸ, ὅταν ἔχωμε τροφὲς καὶ σκεπάσματα, σ’ αὐτὰ θὰ ἀρκεσθοῦμε.

Ὅταν δὲ ἔχωμεν τροφὰς καθ’ ὅλην τὴν ζωήν μας καὶ ἐνδύματα μὲ κατοικίαν διὰ νὰ σκεπαζώμεθα, θὰ εἶναι ταῦτα ἀρκετὰ δι’ ἠμᾶς.

Ὅταν δὲ ἔχωμεν τὰς ἀπαραιτήτους τροφάς, κατοικίαν καὶ σκεπάσματα διὰ νὰ σκεπαζώμεθα, εἰς αὐτὰ θὰ ἀρκούμεθα.

Ἐκεῖνοι δὲ, ποὺ θέλουν νὰ πλουτίζουν (καὶ πλουτίζουν), πέφτουν σὲ πειρασμὸ καὶ σὲ παγίδα καὶ σὲ πολλὲς ἀνόητες καὶ βλαβερὲς ἐπιθυμίες [Σημ.: Ἤ, ἀπολαύσεις], οἱ ὁποῖες βυθίζουν τοὺς ἀνθρώπους σὲ ὄλεθρο καὶ καταστροφή.

Ἐκεῖνοι ὅμως ποὺ ἔχουν προσκόλλησιν εἰς τὸ χρῆμα καὶ θέλουν νὰ γίνουν πλούσιοι, πίπτουν μέσα εἰς πειρασμὸν καὶ εἰς παγίδα καὶ εἰς ἐπιθυμίας πολλὰς ἀνοήτους καὶ ἐπιβλαβεῖς, αἱ ὁποῖαι βυθίζουν τοὺς ἀνθρώπους εἰς καταστροφὴν καὶ ἀπώλειαν.

Ἐκεῖνοι ποὺ κατέχονται ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν τῶν χρημάτων καὶ θέλουν νὰ πλουτήσουν, περιπίπτουν μέσα εἰς πειρασμὸν καὶ εἰς παγίδα, ποὺ τοὺς στήνει ὁ διάβολος, καὶ εἰς ἐπιθυμίας πολλὰς καὶ βλαβεράς, αἱ ὁποῖαι βυθίζουν τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὴν καταστροφὴν καὶ τὴν ἀπώλειαν.

Ρίζα δὲ ὅλων τῶν κακῶν εἶναι ἡ συσσώρευσι πλούτου. Κυριευμένοι ἀπ’ αὐτὸ τὸ πάθος (τῆς συσσωρεύσεως πλούτου) μερικοὶ ἀπομακρύνθηκαν ἀπὸ τὴν Πίστι καὶ κατατραυμάτισαν τοὺς ἑαυτούς τους μὲ πολλὰ ὀδυνηρὰ τραύματα.

Πίπτουν δὲ εἰς πειρασμὸν καὶ καταστρεπτικὴν παγίδα, διότι ρίζα ὅλων τῶν κακῶν εἶναι ἡ φιλαργυρία. Καὶ μερικοὶ κυριευθέντες ἀπὸ τὴν ὄρεξιν καὶ τὴν σφοδρὰν ἐπιθυμίαν, ποὺ γεννᾷ αὕτη πρὸς τὸ χρῆμα, ἀπεπλανήθησαν ἀπὸ τὴν πίστιν καὶ ἔμπηξαν εἰς τὸν ἑαυτόν τους σὰν ἄλλα καρφιὰ πολλοὺς πόνους καὶ ἀγωνίας.

Διότι ρίζα ὅλων τῶν κακῶν εἶναι ἡ φιλαργυρία. Καὶ μερικοί, οἱ ὁποῖοι ἐκυριεύθησαν ἀπὸ αὐτὴν καὶ τὴν σφοδρὰν ἐπιθυμίαν, ποὺ γεννᾷ ἡ φυλαργυρία διὰ τὸ χρῆμα, παρεπλανήθησαν καὶ ἐξέκοψαν ἀπὸ τὴν πίστιν καὶ ἐκάρφωσαν τὸν ἑαυτόν τους μὲ πολλὰς ὀδύνας καὶ πόνους, σὰν μὲ φοβερὰ καρφιά.

Ἀλλὰ σύ, ὦ ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, νὰ ἀποφεύγῃς αὐτά. Καὶ νὰ ἐπιδιώκῃς τὸ καλό, τὴν εὐσέβεια, τὴν πίστι, τὴν ὑπομονή, τὴν πραότητα [Σημ.: Ἤ, ἀνεξικακία, ἢ, ταπείνωσι].

Σὺ ὅμως, ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, φεῦγε μακρὰν ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἐλαττώματα καὶ πάθη, ἐπιδίωκε δὲ τὴν δικαιοσύνην, τὴν εὐσέβειαν, τὴν πίστιν, τὴν ἀγάπην, τὴν ὑπομονήν, τὴν πραότητα.

Σὺ δέ, ὦ ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ἀπόφευγε ὅλα αὐτὰ τὰ ἁμαρτήματα καὶ πάθη. Ἐπιδίωκε δὲ νὰ ἀποκτήσῃς τὴν δικαιοσύνην, τὴν εὐσέβειαν, τὴν πίστιν, τὴν ἀγάπη, τὴν ὑπομονήν, τὴν πρᾳότητα.

Ἀγωνίζου τὸν ὡραῖον ἀγῶνα τῆς Πίστεως. Πιάσε καὶ κράτα καλὰ τὴν αἰώνια ζωή, γιὰ τὴν ὁποία σὲ κάλεσε ὁ Θεὸς καὶ ἔκανες τὴν καλὴ ὁμολογία ἐνώπιον πολλῶν μαρτύρων.

Ἀγωνίζου τὸν καλὸν ἀγῶνα, εἰς τὸν ὁποῖον μᾶς καλεῖ ἡ πίστις. Πιάσε καλὰ καὶ κράτησε σφικτὰ τὴν αἰώνιον ζωήν, διὰ τὴν κληρονομίαν τῆς ὁποίας καὶ ἐκλήθης ἀπὸ τὸν Θεόν καὶ ὠμολόγησες πρὸ τοῦ βαπτίσματός σου τὴν καλὴν ὁμολογίαν ἐμπρὸς εἰς πολλοὺς μάρτυρας.

Νὰ ἀγωνίζεσαι δὲ πάντοτε τὸν καλὸν καὶ ἔνδοξον ἀγῶνα τῆς χριστιανικῆς πίστεως καὶ ζωῆς. Πιάσε γερά καὶ κράτησε σφικτὰ τὴν αἰώνιον ζωήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχεις κληθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ἔδωσες τὴν καλὴν ὁμολογίαν τῆς ὑγιοῦς πίστεώς σου ἐνώπιον πολλῶν μαρτύρων πρὸ τοῦ βαπτίσματός σου.

Σοῦ παραγγέλλω ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ποὺ ζωοποιεῖ τὰ πάντα, καὶ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ ἔδωσε μαρτυρία μπροστὰ στὸν Πόντιο Πιλᾶτο κάνοντας τὴν καλὴ ὁμολογία (γιὰ τὸ πρόσωπό του),

Παραγγέλλω εἰς σὲ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος μεταδίδει ζωὴν εἰς ὅλα, καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ἐμπρὸς εἰς τὸν Πόντιον Πιλᾶτον ἐμαρτύρησετὴν καλὴν ὁμολογίαν, ὅτι εἶναι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ,

Παραγγέλω εἰς σὲ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ὡς πηγὴ καὶ χορηγὸς τῆς ζωῆς ζωοποιεῖ τὰ πάντα, καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ἐμαρτύρησεν ἐμπρὸς εἰς τὸν Πόντιον Πιλᾶτον τὴν καλὴν ὁμολογίαν, ὅτι εἶναι Υἱὸς τοῦ Θεοῦ καὶ βασιλεὺς τῶν πάντων καὶ ὁ μόνος διδάσκαλος τῆς ἀληθείας,

νὰ κρατήσῃς τὴ διδασκαλία ἀκηλίδωτη, ἄψογη, μέχρι τὴν ἔνδοξη παρουσία τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ,

νὰ διατηρήσῃς σὺ τὴν ἐντολὴν καὶ τὰς ὑποχρεώσεις, ποὺ ἀνέλαβες εἰς τὸ βάπτισμα καὶ τὴν χειροτονίαν σου, καθαρὰν ἀπὸ κάθε μολυσμόν, ἀνωτέραν ἀπὸ κάθε κατηγορίαν μέχρι τῆς ἡμέρας, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐπιφανῇ ἐνδόξως ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός.

σοῦ παραγγέλλω νὰ κρατήσῃς καὶ νὰ διατηρήσῃς τὴν ἐντολήν, ποὺ ἔλαβες, καὶ τὴν ὑποχρέωσιν ποὺ ἀνέλαβες κατὰ τὸ βάπτισμα καὶ κατὰ τὴν χειροτονίαν σου, ἀμόλυντον, ἄμεμπτον καὶ ἀνωτέραν ἀπὸ κάθε κατηγορίαν μέχρι τῆς ἐνδόξου καὶ ἐπισήμου ἐμφανίσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,

τὴν ὁποία στὸν καιρό της θὰ πραγματοποιήσῃ ὁ μακάριος καὶ μόνος ἐξουσιαστής, ὁ Βασιλεὺς τῶν βασιλέων καὶ ὁ Κυρίαρχος τῶν κυριάρχων,

Τὴν ἔνδοξον δὲ ταύτην ἐπιφάνειαν τοῦ Κυρίου εἰς καιρούς, τοὺς ὁποίους ὁ Θεὸς ὥρισε καὶ γνωρίζει, θὰ δείξῃ ὁ μακάριος καὶ ὁ μόνος ἐξουσιαστής, ὁ βασιλεὺς αὐτῶν ποὺ βασιλεύουν ἐπὶ γῆς καὶ ὁ κύριος αὐτῶν ποὺ κυριαρχοῦν ἐπὶ γῆς,

τὴν ὁποίαν ἔνδοξον ἐμφάνισιν θὰ δείξῃ ὁ Θεὸς κατὰ τοὺς καθωρισμένους καιρούς, ὁ μακάριος καὶ ὁ μόνος ἐξουσιαστής, ὁ βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων καὶ ὁ κύριος τῶν κυριευόντων·

ὁ μόνος ποὺ ἔχει ἀθανασία, ποὺ κατοικεῖ σὲ φῶς ἀπλησίαστο, τὸν ὁποῖο κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους δὲν εἶδε, οὔτε μπορεῖ νὰ ἰδῇ, στὸν ὁποῖο ἀνήκει ἡ τιμὴ καὶ ἡ ἐξουσία αἰωνίως. Ἀμήν.

ὁ ὁποῖος μόνος ἔχει ἀπὸ τὸν ἑαυτόν του ζωὴν ἀθάνατον καὶ ἀΐδιον, ὁ ὁποῖος κατοικεῖ εἰς φῶς, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ πλησιάσῃ, τὸν ὁποῖον δὲν εἶδε κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, οὔτε δύναται νὰ τὸν ἴδῃ· εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκει τιμὴ καὶ κράτος παντοτινὸν καὶ αἰώνιον. Ἀμήν.

αὐτός, ὁ ὁποῖος μόνος ἔχει ἀπὸ τὸν ἑαυτόν του τὴν ἀθανασίαν καὶ αἰωνιότητα, ὁ ὁποῖος κατοικεῖ εἰς τὸ ἀπλησίαστον δι’ ὅλα τὰ δημιουργήματα φῶς καὶ τὸ ὁποῖον κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους οὔτε εἶδε οὔτε ἠμπορεῖ νὰ ἴδῃ. Εἰς αὐτὸν δὲ ἀνήκει ἡ τιμὴ καὶ ἡ αἰωνία καὶ ἀκατάλυτος ἐξουσία. Ἀμήν.

Στοὺς πλουσίους στὸν παρόντα κόσμο νὰ παραγγέλλῃς νὰ μὴν ὑπερηφανεύωνται, οὔτε νὰ ἐλπίζουν στὸν πλοῦτο, πρᾶγμα ἀβέβαιο, ἀλλὰ στὸ Θεὸ τὸν ἀληθινό, ποὺ μᾶς παρέχει τὰ πάντα πλουσίως γιὰ ἀπόλαυσι.

Εἰς αὐτούς, ποὺ εἶναι πλούσιοι εἰς τὴν παροῦσαν πρόσκαιρον ζωήν, παράγγελλε νὰ μὴ ὑψηλοφρονοῦν, οὔτε νὰ ἔχουν στηριγμένος τὰς ἐλπίδας των εἰς τὸν πλοῦτον, τοῦ ὁποίου ἡ κατοχὴ εἶναι ἀβέβαια καὶ ἄδηλος, ἀλλὰ νὰ ἐλπίζουν εἰς τὸν Θεόν, ποὺ δὲν εἶναι ἄψυχος σὰν τὸν μαμωνάν, ἂλλ’ εἶναι Θεὸς ζωντανός, ὁ ὁποῖος μᾶς παρέχει πλούσια καὶ ἄφθονα ὅλα διὰ νὰ τὰ ἀπολαμβάνωμεν.

Εἰς τοὺς πλουσίους τῆς παρούσης ζωῆς παραγγέλλε νὰ μὴ ἀλαζονεύωνται καὶ ὑπερηφανεύωνται οὔτε νὰ θεμελιώνουν τὰς ἐλπίδας των εἰς τὴν ἀβεβαιότητα τοῦ πλούτου, ἀλλὰ νὰ ἐλπίζουν εἰς τὸν ζῶντα Θεόν, ὁ ὁποῖος παρέχει τὰ πάντα εἰς ἡμᾶς πλουσίως, διὰ νὰ τὰ ἀπολαμβάνωμεν·

Νὰ κάνουν ἀγαθοεργίες, νὰ γίνωνται πλούσιοι σὲ καλὰ ἔργα, νὰ εἶναι πρόθυμοι στὸ νὰ δίνουν, νὰ κάνουν τοὺς ἄλλους κοινωνοὺς τῶν ἀγαθῶν τους,

Παράγγελλέ τους νὰ ἀγαθοεργοῦν, νὰ γίνονται πλούσιοι εἰς ἔργα καλό, νὰ εἶναι πρόθυμοι εἰς τὸ νὰ μεταδίδουν καὶ εἰς ἄλλους ἀπὸ τὰ ἀγαθά των, νὰ εἶναι ἁπλοὶ καὶ καταδεκτικοὶ

παράγγελλε εἰς αὐτοὺς νὰ πράττουν ἀγαθὰ ἔργα, νὰ γίνωνται πλούσιοι ὄχι εἰς ἄψυχα καὶ ἐπικίνδυνα χρήματα, ἀλλ’ εἰς καλὰ ἔργα. Νὰ εἶναι πρόθυμοι εἰς μετάδοσιν τῶν ἀγαθῶν, ποὺ τοὺς ἔχει δώσει ὁ Θεός, καταδεκτικοὶ καὶ ὁμιλητικοί,

καὶ ἔτσι νὰ συγκεντρώνουν γιὰ τοὺς ἑαυτούς τους θησαυρό, ποὺ θά εἶναι καλὴ βάσι γιὰ τὸ μέλλον, γιὰ νὰ στηριχθοῦν καὶ νὰ πιάσουν τὴν αἰώνια ζωή.

καὶ ἔτσι νὰ ἀποταμιεύουν διὰ τὸν ἑαυτόν των θεμέλιον στερεὸν εἰς τὸ μέλλον, διὰ νὰ ἀποκτήσουν ὡς ἀναφαίρετον κτῆμα τὴν αἰώνιον ζωήν.

διὰ νὰ ἀποθησαυρίζουν πρὸς μεγάλην των ὠφέλειαν θεμέλιον καλὸν καὶ ἀμετακίνητον εἰς τὸ μέλλον, διὰ νὰ κερδήσουν καὶ κρατήσουν πάντοτε τὴν αἰώνιον ζωὴν.

Ὦ Τιμόθεε! Τὸν πολύτιμο θησαυρὸ τῆς ἀληθείας, ποὺ σοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ Κύριος, φύλαξε, ἀποφεύγοντας τὶς βλάσφημες φλυαρίες καὶ ἀντιλογίες [Σημ.: Ἤ, ἀντιφάσεις] τῆς «γνώσεως», ἡ ὁποία ψευδῶς ὀνομάζεται ἔτσι.

Ὦ Τιμόθεε, τὴν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου, ποὺ ὡς πολύτιμον θησαυρὸν μᾶς ἐνεπιστεύθη ὁ Κύριος, φύλαξέ την καὶ ἀπόφευγε τοὺς κούφιους καὶ ματαίους λόγους, ποὺ τὴν βεβηλώνουν καὶ νοθεύουν, καὶ τὰς ἀντιλογίας τῆς πλάνης, ποὺ φέρει ψεύτικα τὸ ὄνομα τῆς γνώσεως.

Ὦ Τιμόθεε, τὴν ἱερὰν παρακαταθήκην τῶν ἀληθειῶν τοῦ Εὐαγγελίου φύλαξέ την ἀκεραίαν καὶ ἀνόθευτον καὶ ἀπόφευγε τὰς ἀνιέρους ματαιολογίας καὶ ἀντιλογίας τῆς πλάνης ἡ ὁποία φέρει τὸ πλαστὸν καὶ ψεύτικον ὄνομα τῆς γνώσεως.

Μερικοὶ μὲ τὴν ἀξίωσι, ὅτι κατέχουν αὐτὴ τὴ «γνῶσι», ἀστόχησαν ὡς πρὸς τὴν Πίστι (ἐξέπεσαν ἀπὸ τὴν Πίστι). Ἡ χάρι νὰ εἶναι μαζί σου. Ἀμήν.

Τὴν ψευδογνῶσιν αὐτὴν ἔχουν μερικοὶ τὴν ἀξίωσιν, ὅτι τὴν κατέχουν, ἀλλ’ ἐξ αἰτίας αὐτῆς ἔπεσαν ἔξω ἀπὸ τὴν πίστιν. Ἡ χάρις εἴθε νὰ εἶναι μαζί σου. Ἀμήν.

Αὐτὴν δὲ τὴν ψεύτικην γνῶσιν ἔχοντες μερικοὶ ὡς ἐπάγγελμά των καὶ ἔργον των ἐξέπεσαν ἀπὸ τὴν πίστιν καὶ ἐπλανήθησαν. Εἴθε ἡ χάρις νὰ εἶναι πάντοτε μαζῆ σου. Ἀμήν.