Πρὸς Τιμόθεον Β' 1

Ἐγὼ ὁ Παῦλος, ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ ζωὴ ποὺ ὑποσχέθηκε ὁ Θεὸς καὶ παρέχεται διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ,

Ἐγὼ ὁ Παῦλος, ποὺ ἔγινα Ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ διὰ νὰ κηρύττω τὴν αἰώνιον ζωήν, ποὺ μᾶς ἔχει δοθῆ ὡς ἐπαγγελία θεία καὶ ἐπιτυγχάνεται διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ,

Ἐγώ, ὁ Παῦλος, ποὺ ἐκλήθην ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ διὰ νὰ κηρύττω πρὸς τοὺς ἄλλους, διὰ νὰ κερδήσω καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος σύμφωνα μὲ τὴν θείαν ὑπόσχεσιν τὴν αἰωνίαν ζωήν, ἡ ὁποία ἀποκτᾶτε διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ,

ἀπευθύνομαι στὸν Τιμόθεο, τὸ ἀγαπητὸ τέκνο. Χάρι, ἔλεος, εὐλογία νὰ εἶναι σὲ σένα ἀπὸ τὸ Θεὸ πατέρα καὶ τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ τὸν Κύριό μας.

γράφω τὴν ἐπιστολὴν πρὸς τὸν Τιμόθεον τὸ ἀγαπητὸν τέκνον. Εἴθε νὰ εἶναι μαζί σου χάρις, ἔλεος, εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεόν Πατέρα καὶ τὸν Κύριόν μας Ἰησοῦν Χριστόν.

εἰς τὸν Τιμόθεον, τὸ ἀγαπητόν μου πνευματικὸν τέκνον, εἴθε νὰ εἶναι ἡ χάρις, τὸ ἔλεος, ἡ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεὸν πατέρα καὶ ἀπὸ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν.

Εὐχαριστῶ τὸ Θεό, τὸν ὁποῖο λατρεύω πατροπαραδότως μὲ καθαρὴ συνείδησι, καθὼς πάντοτε σὲ ἐνθυμοῦμαι στὶς προσευχές μου νύκτα καὶ ἡμέρα.

Εὐχαριστῶ τὸν Θεόν, τὸν ὁποῖον λατρεύω μὲ καθαρὰν συνείδησιν, ὅπως μὲ ἐδίδαξαν οἱ πρόγονοί μου. Καὶ τὸν εὐχαριστῶ, διότι ἀκατάπαυστα καὶ χωρὶς νὰ τὸ παραλείπω ποτέ, σὲ ἐνθυμοῦμαι εἰς τὰς δεήσεις μου νύκτα καὶ ἡμέραν,

Εὐχαριστῶ τὸν Θεόν, τὸν ὁποῖον λατρεύω καθὼς ἔχω διδαχθῆ ἀπὸ τοὺς προγόνους μου μὲ καθαρὰν συνείδησιν, τὸν εὐχαριστῶ, διότι συνεχῶς καὶ ἀκατάπαυστα σὲ ἐνθυμοῦμαι εἰς τὰς δεήσεις μου ἡμέραν καὶ νύκτα.

Ἐνθυμοῦμαι τὰ δάκρυά σου (κατὰ τὴν ὥρα τοῦ χωρισμοῦ), καὶ ἔχω μεγάλο πόθο νὰ σὲ ἰδῶ, γιὰ νὰ γεμίσω ἀπὸ χαρά.

ἐπιθυμῶν πολὺ νὰ σὲ ἴδω. Ἔχω δὲ τόσον πόθον καὶ ἀγάπην διὰ σέ, διότι ἐνθυμοῦμαι τὸ δάκρυα, ποὺ ἔχυνες, ὅταν ἐχωριζόμεθα. Καὶ θέλω νὰ σὲ ἴδω διὰ νὰ γεμίσῃ τὸ ἐσωτερικόν μου ἀπὸ χαράν.

Ἀναλογιζόμενος δὲ τὰ δάκρυά σου, ὅταν ἐχωριζόμεθα, ἐπιθυμῶ πάρα πολὺ νὰ σὲ ἴδω, διὰ νὰ γεμίσω ἀπὸ χαράν.

Ἐνθυμοῦμαι τὴν ἀνυπόκριτη πίστι σου, ἡ ὁποία κατῴκησε πρῶτα στὴ γιαγιά σου Λωίδα καὶ τὴ μητέρα σου Εὐνίκη, εἶμαι δὲ πεπεισμένος ὅτι κατοικεῖ καὶ σὲ σένα.

Ἀλλὰ συγχρόνως ἐνθυμοῦμαι καὶ τὴν ἀνυπόκριτον καὶ εἰλικρινῆ πίστιν, ποὺ ὑπάρχει μέσα σου καὶ ἡ ὁποία ἑκατοίκησε πρῶτον εἰς τὴν καρδίαν τῆς μάμμης σου Λωΐδος καὶ τῆς μητέρας σου Εὐνίκης, ἔχω δὲ πεποίθησιν, ὅτι ἑκατοίκησε καὶ εἰς τὴν ἰδικήν σου καρδίαν.

Ἐνθυμοῦμαι δὲ συνεχῶς τὴν ἀνυπόκριτον καὶ εἰλικρινῆ πίστιν σου, ἡ ὁποία πρῶτον εἶχεν κατοικήσει εἰς τὴν ψυχὴν τῆς μάμμης σου Λωΐδος καὶ τῆς μητρός σου Εὐνίκης· ἔχω δὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι κατοικεῖ καὶ παραμένει ἐπίσης καὶ εἰς σέ.

Γι’ αὐτὸ τὸ λόγο σοῦ ὑπενθυμίζω νὰ ἀναζωπυρώνῃς τὸ χάρισμα τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι σὲ σένα κατόπιν τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν μου (κατὰ τὴ χειροτονία σου).

Ἐπειδὴ δὲ ἔχω πεποίθησιν, ὅτι ἔχεις ἀνυπόκριτον πίστιν, δι’ αὐτὸ σοῦ ὑπενθυμίζω καὶ πάλιν, ὅπως σὲ προέτρεψα καὶ εἰς τὸ παρελθόν, νὰ ἀνανεώνῃς τὸ πῦρ τοῦ χαρίσματος τοῦ Θεοῦ, τὸ ὁποῖον ἔλαβες κατὰ τὴν χειροτονίαν σου μὲ τὴν ἐπίθεσιν τῶν χειρῶν μου.

Δι’ αὐτὸ καὶ σοῦ ὑπενθυμίζω νὰ ἀναζωπυρώνῃς τὸ χάρισμα τοῦ Θεοῦ, ποὺ ὑπάρχει εἰς σὲ καὶ τὸ ὁποῖον ἔχεις λάβει μὲ τὴν ἐπίθεσιν τῶν ἰδικῶν μου χειρῶν.

Διότι ὁ Θεὸς δὲν μᾶς ἔδωσε Πνεῦμα δειλίας, ἀλλ’ ἀνδρείας καὶ ἀγάπης καὶ διδασκαλίας.

Διατήρει ἀναμμένον τὸ χάρισμα τοῦτο, ποὺ σὲ κάνει ἄφοβον καὶ θαρραλέον εἰς τὸ κήρυγμα τοῦ εὐαγγελίου. Διότι ὁ Θεὸς δὲν μᾶς ἔδωκε πνεῦμα δειλίας, ὥστε νὰ μᾶς φοβίζουν αἱ ἀπειλαὶ καὶ οἱ διωγμοί, ἀλλὰ μᾶς ἔδωκε πνεῦμα καὶ χάρισμα δυνάμεως διὰ νὰ ἀντέχωμεν εἰς τοὺς πειρασμοὺς εὐχὰς ἔδωκε καὶ πνεῦμα ἀγάπης καὶ πνεῦμα, ποὺ μᾶς σωφρονίζει, ὥστε φρόνιμα καὶ συνετὰ νὰ κυβερνῶμεν καὶ τὸν ἑαυτόν μας καὶ τοὺς ἄλλους.

Διότι δὲν μᾶς ἔδωκεν ὁ Θεὸς πνεῦμα δειλίας, ὥστε νὰ φοβούμεθα δυσκολίας καὶ ἀπειλὰς καὶ διωγμούς, ἀλλὰ μᾶς ἔδωκε πνεῦμα δυνάμεως, διὰ νὰ νικῶμεν, καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ, ὥστε μὲ σύνεσιν νὰ καθοδηγοῦμεν εἰς τὸν δρόμον τοῦ Θεοῦ τὸν εὐατόν μας καὶ τοὺς ἄλλους.

Νὰ μὴν ἐντραπῇς λοιπὸν νὰ δίνῃς μαρτυρία γιὰ τὸν Κύριό μας. Οὔτε γιὰ μένα νὰ ἐντραπῇς, τὸν φυλακισμένο γιὰ χάρι του. Ἀλλὰ κακοπάθησε καὶ σὺ γιὰ τὸ εὐαγγέλιο μὲ τὴ δύναμι τοῦ Θεοῦ,

Ἀφοῦ λοιπὸν ὁ Θεὸς μᾶς ἔδωκε χάρισμα ἀνδρείας καὶ δυνάμεως, μὴ ἐντραπῇς νὰ ὁμολογῇς τὴν μαρτυρίαν περὶ τοῦ Κυρίου μας, τοῦ Χριστοῦ τοῦ ἐσταυρωμένου. Μὴ ἐντραπῇς ἀκόμη μηδὲ ἑμέ, ποὺ ἔχω φυλακισθῇ διὰ τὸ ὄνομά του, ἀλλὰ κακοπάθησε μαζί μου χάριν τοῦ εὐαγγελίου σύμφωνα μὲ τὴν δύναμιν, ποὺ δίδει ὁ Θεός,

Καί, λοιπόν, μὴ δειλιάσῃς ποτὲ καὶ μὴ ἐντραπῇς νὰ ὁμολογῇς τὴν καλὴν μαρτυρίαν τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ· μὴ ἐντραπῇς ἀκόμη καὶ ἐμέ, τὸν δέσμιον καὶ φυλακισμένον διὰ τὴν ὁμολογίαν τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ κακοπάθησε μαζῆ μου πρὸς χάριν τοῦ Εὐαγγελίου, σύμφωνα μὲ τὴν δύναμιν, ποὺ δίδει ὁ Θεός.

ὁ ὁποῖος μᾶς ἔσωσε καὶ μᾶς κάλεσε μὲ κλῆσι τιμητική, ἔνδοξη, ὄχι γιὰ τὰ ἔργα μας, ἀλλ’ ἀπὸ δική του πρωτοβουλία, καὶ διότι προαιωνίως μᾶς δόθηκε χάρι, χάρι διὰ μέσου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

ὁ ὁποῖος μᾶς ἔσωσε καὶ μᾶς ἐκάλεσε μὲ κλῆσιν, ποὺ μᾶς ἁγιάζει. Μᾶς ἔσωσε δὲ καὶ μᾶς ἐκάλεσεν ὄχι διὰ τὰ ἔργα μας, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὴν ἰδίαν του ἀγαθὴν θέλησιν καὶ χάριν, ποὺ μᾶς ἐδόθη διὰ τῆς σχέσεώς μας μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. Μᾶς ἐδόθη δὲ ἡ χάρις καὶ ἡ σωτηρία αὐτή, προτοῦ νὰ κτισθοῦν τὰ ἐν χρόνῳ δημιουργήματα, διότι ἀνάρχως εἶχεν ἀποφασίσει αὐτὴν ὁ Θεός.

Αὐτὸς ὁ Θεὸς μᾶς ἔσωσε καὶ μᾶς ἐκάλεσε μὲ κλῆσιν ἁγίαν, ὄχι διὰ τὴν ἀξίαν τῶν ἔργων μας, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὴν ἰδικήν του ἀγαθὴν θέλησιν καὶ χάριν, ἡ ὁποία μᾶς ἐδόθη διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, πρὶν ἀκόμη λάβῃ ὕπαρξιν ὁ κόσμος (ἐφ’ ὅσον προαιωνίως εἶχεν ἀποφασίσει ὁ Θεὸς τὴν σωτηρίαν μας).

Αὐτὴ δὲ ἡ χάρι φανερώθηκε τώρα μὲ τὴν ἐμφάνισι στὴ γῆ τοῦ σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος κατήργησε τὸ θάνατο καὶ ἔφερε στὸ φῶς ζωὴ καὶ ἀθανασία διὰ τοῦ εὐαγγελίου,

Ἐφανερώθη δὲ ἡ χάρις καὶ ἡ σωτηρία αὐτὴ τώρα διὰ τῆς ἐνανθρωπήσεως καὶ ἐμφανίσεως τοῦ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ἐκατήργησε μὲν τὸν θάνατον, ἔφερε δὲ εἰς τὸ φῶς τὴν ζωὴν καὶ ἀφθαρσίαν μὲ τὸ κήρυγμα τοῦ εὐαγγελίου.

Ἐφανερώθη δὲ αὐτὴ ἡ χάρις τώρα μὲ τὴν ἐνανθρώπησιν καὶ ἐμφάνησιν ἐν μέσῳ τῶν ἀνθρώπων τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος κατήργησε μὲν τὸν θάνατον καὶ μὲ τὸ θεῖον του φῶς ἔκαμε νὰ λάμψῃ ἡ αἰωνία ζωὴ καὶ ἡ ἀφθαρσία, διὰ μέσου τῶν ἀληθειῶν τοῦ Εὐαγγελίου.

γιὰ τὸ ὁποῖον ἐγὼ ὡρίσθηκα κήρυξ καὶ ἀπόστολος καὶ διδάσκαλος τῶν ἐθνικῶν.

Διὰ τὸ εὐαγγέλιον δὲ αὐτὸ ἀνεδείχθην ἀπὸ τὸν Θεόν ἐγὼ κῆρυξ καὶ ἀπόστολος καὶ διδάσκαλος τῶν ἐθνικῶν.

Εἰς αὐτὸ τὸ Εὐαγγέλιον καὶ ἐγὼ ἔχω κληθῇ καὶ τεθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν κῆρυξ καὶ Ἀπόστολος καὶ διδάσκαλος τῶν ἐθνῶν.

Γι’ αὐτὸ καὶ ὑφίσταμαι αὐτὰ τὰ παθήματα, ἀλλὰ δὲν ἐντρέπομαι. Διότι γνωρίζω σὲ ποιόν ἔχω ἐμπιστευθῆ, καὶ εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι ἔχει τὴ δύναμι νὰ φυλάξῃ τὸ θησαυρό μου (τὸ μισθὸ γιὰ τὸ ἔργο καὶ τὰ παθήματά μου) γιὰ τὴν ἡμέρα ἐκείνη (τῆς κρίσεως καὶ ἀνταποδόσεως).

Διότι δὲ εἶμαι κῆρυξ καὶ ἀπόστολος τῶν ἐθνικῶν, δι’ αὐτὸ καὶ ὑποφέρω αὐτά, ποὺ ὑφίσταμαι. Ἀλλὰ δὲν ἐντρέπομαι διὰ τὰ παθήματα αὐτά. Διότι γνωρίζω ποῖος εἶναι αὐτός, εἰς τὸν ὁποῖον ἔχω στηρίξει τὴν ἐμπιστοσύνην μου. Καὶ εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι εἶναι δυνατὸς τὸ ὅλον ἔργον, ποὺ μοῦ ἐνεπιστεύθη καὶ ἐπετέλεσα, καθὼς καὶ τὴν δι’ αὐτὸ ἀνταμοιβήν μου, νὰ τὰ φυλάξῃ μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης τῆς δευτέρας παρουσίας.

Ἀκριβῶς δὲ διότι εἶμαι κῆρυξ τοῦ Εὐαγγελίου, πάσχω αὐτὰς τὰς ταλαιπωρίας, ἀλλὰ δὲν ἐντρέπομαι (οὔτε διὰ τὰ δεσμὰ οὔτε διὰ τὴν φυλάκισίν μου), διότι γνωρίζω ποῖος εἶναι αὐτός, εἰς τὸν ὁποῖον ἔχω ἀπολύτως ἐμπιστευθῆ τὸν εὐατόν μου, καὶ εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος, ὅτι εἶναι ἱκανὸς καὶ δυνατὸς νὰ φυλάξῃ ἕως τὴν μεγάλην ἐκείνην ἡμέρα τῆς Δευτέρας παρουσίας τὸν θησαυρὸν τοῦ ἀποστολικοῦ μου ἔργου, τὸν ὁποῖον αὐτὸς μοῦ ἔχει ἐμπιστευθῆ.

Ὡς ὑπόδειγμα ὑγιοῦς διδασκαλίας νὰ ἔχῃς ὅσα ἄκουσες ἀπὸ μένα, μαζὶ μὲ πίστι καὶ ἀγάπη, ὅπως θέλει (αὐτὲς τὶς ἀρετὲς) ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

Ὡς ὑπόδειγμα καὶ τύπον διδασκαλίας ὑγιοῦς καὶ ἀπηλλαγμένης ἀπὸ τὴν ἀρρώστιαν τῆς πλάνης κράτει στερεὰ τοὺς λόγους, ποὺ ἤκουσες ἀπὸ ἐμὲ καὶ οἱ ὁποῖοι ἀναφέρονται εἰς τὴν πίστιν καὶ ἀγάπην, ποὺ ἀποκτῶμεν διὰ τῆς σχέσεώς μας μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Ὡς ὑπόδειγμα ὑγιοῦς καὶ ἀνοθεύτου διδασκαλίας πρέπει νὰ ἔχῃς καὶ νὰ κρατῇς στερεὰ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἀπὸ ἐμὲ ἤκουσες περὶ τῆς πίστεως καὶ τῆς ἀγάπης, ποὺ δίδει καὶ καλλιεργεῖ εἰς τὰς καρδίας μας ὁ Χριστός.

Τὸν πολύτιμο θησαυρὸ (τῆς ἀληθείας) ποὺ σοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ Θεὸς φύλαξε μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ποὺ κατοικεῖ μέσα μας.

Τὸν καλὸν καὶ πολύτιμον θησαυρὸν τῆς εὐαγγελικῆς διδασκαλίας, ποὺ σοῦ ἐνεπιστεύθη ὁ Θεός, φύλαξέ τον διὰ τῆς ἐνισχύσεως καὶ τοῦ φωτισμοῦ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ ὁποῖον κατοικεῖ μέσα μας.

Τὸν καλὸν καὶ ἀνεκτίμητον θησαυρὸν τῆς εὐαγγελικῆς διδασκαλίας, ποὺ σοῦ ἐνεπιστεύθη ὁ Θεός, φύλαξέ τον ἀνόθευτον καὶ ἀκέραιον μὲ τὴν δύναμιν καὶ τὴν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ ὁποῖον κατοικεῖ μέσα μας.

Τὸ ξέρεις, ὅτι μὲ ἐγκατέλειψαν ὅλοι αὐτοί, ποὺ εἶναι τώρα στὴν ἐπαρχία τῆς Ἀσίας. Μεταξὺ αὐτῶν ὁ Φύγελλος καὶ ὁ Ἑρμογένης.

Μὴ μιμῆσαι αὐτούς, ποὺ μὲ ἐγκατέλιπαν. Γνωρίζεις, ὅτι μὲ ἀπεστράφησαν ὅλοι αὐτοί, ποὺ τώρα εἶναι εἰς τὴν Ἀσίαν, ἀπὸ τοὺς ὁποίους εἶναι ὁ Φύγελλος καὶ ὁ Ἐρμογένης.

Γνωρίζεις τοῦτο, ὅτι δηλαδὴ μὲ ἐγκατέλειψαν καὶ ἔφυγαν μακρυὰ ὅλοι αὐτοί, ποὺ εὑρίσκονται τώρα εἰς τὴν Ἀσίαν, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι ὁ Φύγελλος καὶ ὁ Ἐρμογένης.

Νὰ δώσῃ ὁ Κύριος ἔλεος στὴν οἰκογένεια τοῦ Ὀνησιφόρου, διότι πολλὲς φορὲς μὲ ἀνακούφισε, καὶ γιὰ τὴ φυλάκισί μου δὲν ἐντράπηκε,

Εἴθε ὁ Κύριος νὰ δώσῃ ἔλεος εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ὀνησιφόρου, διότι πολλὲς φορὲς μοῦ ἔδωκε ἀναψυχὴν καὶ ἀνακούφισιν καὶ δὲν ἐντράπη οὗτος τὴν ἁλυσίδα, μὲ τὴν ὁποίαν εἶμαι δεμένος,

Εἴθε νὰ δώσῃ ὁ Κύριος ἔλεος εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ὀνησιφόρου, διότι πολλὲς φορὲς μοῦ ἔδωσεν ἀναψυχήν, ἄνεσιν καὶ ξεκούρασμα, καὶ δὲν ἐντράπηκεν ὁ Ὀνησίφορος τὴν ἁλυσίδα, μὲ τὴν ὁποίαν εἶμαι δεμένος.

ἀλλ’ ὅταν ἦλθε στὴ Ῥώμη μὲ ἀναζήτησε μὲ μεγαλύτερη προθυμία καὶ μὲ βρῆκε.

ἀλλ’ ἦλθε εἰς τὴν Ρώμην καὶ μὲ μεγάλο ἐνδιαφερον καὶ σπουδὴν μὲ ἐζήτησε καὶ μὲ εὗρεν.

Ἀλλά, ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν Ρώμην, μὲ ἀνεζήτησε μὲ πολὺν ζῆλον καὶ δραστηριότητα καὶ μὲ εὗρε.

Νὰ τοῦ δώσῃ ὁ Κύριος νὰ βρῇ ἔλεος ἀπὸ τὸν Κύριο ἐκείνη τὴν ἡμέρα. Καὶ πόσες ὑπηρεσίες μοῦ προσέφερε στὴν Ἔφεσο, σὺ γνωρίζεις καλλίτερα.

Εἴθε ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς νὰ δώσῃ εἰς αὐτὸν νὰ εὕρῃ ἔλεος ἀπὸ τὸν Κύριον καὶ Πατέρα κατ’ ἐκείνην τὴν ἡμέραν τῆς δευτέρας παρουσίας. Ἀλλὰ καὶ πόσον μᾶς ἐβοήθησε καὶ μᾶς ὑπηρέτησεν εἰς τὴν Ἔφεσον, τὸ γνωρίζεις σὺ καλύτερον.

Εἴθε ὁ Κύριος νὰ δώσῃ νὰ εὕρῃ ἔλεος ἐκ μέρους τοῦ Κυρίου κατὰ τὴν μεγάλην ἐκείνην ἡμέραν τῆς Δευτέρας Παρουσίας. Τὰ ὅσα δὲ αὐτὸς μοῦ προσέφερε καὶ τὸ πόσον μὲ ἐξυπηρέτησεν εἰς τὴν Ἔφεσον, τὸ γνωρίζεις σὺ καλύτερα.