Πρὸς Τιμόθεον Β' 3

Νὰ ξέρῃς δὲ τοῦτο, ὅτι κατὰ τοὺς ἐσχάτους χρόνους θὰ παρουσιασθοῦν φοβερὲς καταστάσεις.

Γνώριζε δὲ καλὰ τοῦτο, ὅτι δηλαδὴ κατὰ τὰς τελευταίας αὐτὰς ἡμέρας θὰ ἔλθουν καιροὶ δύσκολοι καὶ ἐπικίνδυνοι.

Μάθε δὲ τοῦτο· ὅτι κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας ποὺ θὰ ἐπακολουθήσουν, θὰ παρουσιασθοῦν εἰς τὸν δρόμον τῆς Ἐκκλησίας καιροὶ δύσκολοι, περιστάσεις ἐπικίνδυνοι,

Διότι οἱ ἄνθρωποι θὰ εἶναι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, ὑβρισταί, ἀνυπάκουοι στοὺς γονεῖς, ἀχάριστοι, ἀσεβεῖς,

Διότι οἱ ἄνθρωποι θὰ εἶναι φίλαυτοι καὶ θὰ ἀγαπᾷ ὁ καθένας των μόνον τὸν ἑαυτόν του, θὰ εἶναι φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, ἀπειθεῖς εἰς τοὺς γονεῖς των, ἀχάριστοι, ἀσεβεῖς μὴ ἔχοντες ἱερὸν καὶ ὅσιον.

διότι οἱ ἄνθρωποι θὰ εἶναι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζονικοί, ὑπερήφανοι, φιλοκατήγοροι καὶ ὑβρισταί, ἀπειθεῖς εἰς τοὺς γονεῖς, ἀχάριστοι, χωρὶς ἱερὸν καὶ ὅσιον,

ἄστοργοι, ἀδιάλλακτοι, διαβολεῖς, ἄσωτοι, ἄγριοι, ἀφιλάγαθοι,

Θὰ στεροῦνται καὶ αὐτὴν ἀκόμη τὴν φυσικὴν στοργήν, θὰ εἶναι ἀδιάλλακτοι, διαβολεῖς, ἀκρατεῖς εἰς τὰς ἐπιθυμίας των, σκληροὶ καὶ ἀνήμεροι, ἐχθροὶ παντὸς ἀγαθοῦ,

γυμνοὶ καὶ ἀπὸ τὴν στοιχειώδη στοργὴν πρὸς τοὺς οἰκείους, ἀδιάλλακτοι καὶ ἀσυμβίβαστοι, διαβολεῖς καὶ συκοφάνται, ἄγριοι καὶ σκληροί, χωρὶς καμμίαν ἀγάπην πρὸς τὸ ἀγαθόν,

προδότες, αὐθάδεις, φουσκωμένοι ἀπὸ ἐγωϊσμό. Θ’ ἀγαποῦν τὶς ἡδονὲς καὶ ὄχι τὸ Θεό,

προδόται, αὐθάδεις, φουσκωμένοι ἀπὸ ὑπερηφάνειαν καὶ ἐγωϊσμόν, ἄνθρωποι ποὺ θὰ ἀγαποῦν τὰς ἡδονὰς μᾶλλον παρὰ τὸν Θεόν.

προδόται, παράφοροι καὶ αὐθάδεις, φουσκωμένοι καὶ σκοτισμένοι ἀπὸ οἴησιν, θὰ ἀγαποῦν περισσότερον τὰς ἡδονὰς παρὰ τὸν Θεόν·

θὰ κρατοῦν τὸν τύπο τῆς Θρησκείας, ἐνῷ τὴ δύναμί της (ποὺ ἐκδηλώνεται σὲ ἔργα) θὰ ἔχουν ἀρνηθῆ. Ἀπόφευγε καὶ αὐτούς.

Καὶ θὰ ἔχουν μὲν τὸ ἐξωτερικὸν σχῆμα τῆς εὐσεβείας, θὰ ἔχουν ἀρνηθῇ ὅμως τὴν δύναμίν της. Ἀπόφευγε καὶ τούτους.

ἄνθρωποι ποὺ θὰ ἔχουν τὸ ἐξωτερικὸν σχῆμα καὶ τὴν ἐμφάνισιν τῆς εὐσεβείας, θὰ ἔχουν ὅμως ἀρνηθῇ τὴν δύναμίν της. Φεῦγε μακρυὰ ἀπὸ αὐτούς,

Ἀπ’ αὐτοὺς δὲ εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ εἰσχωροῦν στὰ σπίτια καὶ αἰχμαλωτίζουν γυναικάρια φορτωμένα μὲ σωροὺς ἁμαρτιῶν, ποὺ παρασύρονται ἀπὸ κάθε λογῆς ἐπιθυμίες,

Ἀπόφευγέ τους διὰ να μὴ συσταίνωνται, ὅτι ἔχουν σχέσιν μαζί σου. Διότι ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ εἰσχωροῦν εἰς τὰ σπίτια καὶ ὑποδουλώνουν σὰν αἰχμαλώτους γυναικάρια φορτωμένα ἀπὸ σωροὺς ἁμαρτιῶν, ποὺ σύρονται ἀπὸ ποικίλας ἐπιθυμίας,

(διότι ἄλλως ὑπάρχει κίνδυνος νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὸ κῦρος σου). Ἐπειδὴ ἀπὸ κάτι τέτοιους προέρχονται ἐκεῖνοι, ποὺ εἰσδύουν μὲ δολιότητα εἰς τὰ σπίτια καὶ σύρουν μὲ τὸ μέρος των σὰν αἰχμαλώτους γυναικάρια, ποὺ ἔχουν σωρὸν ἁμαρτίες ἐπάνω των καὶ ἄγονται καὶ φέρονται ἀπὸ ποικίλας ἐπιθυμίας.

ποὺ πάντοτε μαθαίνουν καὶ ποτὲ δὲν μποροῦν νὰ φθάσουν στὴν ἐφαρμογὴ τοῦ καλοῦ (στὴν ἄσκησι τῆς ἀρετῆς).

καὶ διαρκῶς περιεργάζονται να μάθουν, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦν ποτὲ να ἔλθουν εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας.

Εἶναι αὐταί, ποὺ πάντοτε ζητοῦν νὰ μάθουν, διὰ λόγους περιεργείας καὶ μόνον, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦν ποτὲ νὰ φθάσουν εἰς ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας.

Ὅπως δὲ ὁ Ἰαννῆς καὶ ὁ Ἰαμβρῆς ἀντιστάθηκαν στὸ Μωυσῆ, ἔτσι καὶ αὐτοὶ ἀντιστέκονται στὸ καλὸ. Ἄνθρωποι τελείως διεφθαρμένοι στὸ μυαλό, ἀνάξιοι τῆς Πίστεως.

Ὅπως δὲ ὁ Ἰαννῆς καὶ ὁ Ἰαμβρῆς, οἱ μάγοι τοῦ Φαραώ, ἀντεστάθησαν κατὰ τοῦ Μωϋσέως, ἔτσι καὶ αὐτοὶ ἀντιστέκονται κατὰ τῆς ἀληθείας, ἄνθρωποι ποὺ ἔχουν διεστραμμένον τὸν νοῦν καὶ εἶναι ἀποδοκιμασμένοι ὡς πρὸς τὴν πίστιν.

Ὅπως δὲ οἱ μάγοι τοῦ Φαραώ, ὁ Ἰαννῆς καὶ ὁ Ἰαμβρῆς, ἀντεστάθησαν κατὰ τοῦ Μωϋσέως, ἔτσι καὶ αὐτοὶ ἀνθίστανται ἐναντίον τῆς ἀληθείας· ἄνθρωποι ποὺ ἔχουν χαλασμένον καὶ διεστραμμένον τὸν νοῦν, ἀπρόκοπτοι καὶ ἀποτυχημένοι εἰς τὴν πίστιν.

Ἀλλὰ δὲν θὰ προκόψουν περισσότερο. Διότι ἡ ἀφροσύνη τους θὰ γίνῃ ὁλοφάνερη σὲ ὅλους, ὅπως ἔγινε καὶ ἡ ἀφροσύνη ἐκείνων.

Ἀλλὰ δὲν θὰ προκόψουν περισσότερον· διότι ἡ ἠθική τους ἀμυαλωσύνη θὰ γίνῃ εἰς ὅλους ὁλοφάνερος, ὅπως ἔγινε φανερὰ καὶ ἡ ἠθικὴ ἀφροσύνη τῶν μάγων ἐκείνων.

Ἀλλὰ δὲν θὰ προκόψουν περισσότερον, διότι ἡ ἀμυαλωσύνη καὶ πνευματική των γυμνότης θὰ γίνη ὁλοφάνερη εἰς ὅλους, ὅπως ἔγινε φανερὴ καὶ ἡ μωροκενοδοξία καὶ γυμνότης τῶν μάγων ἐκείνων.

Ἀλλὰ σὺ ἔχεις παρακολουθήσει τὴ διδασκαλία μου, τὴ διαγωγή, τὴν καλὴ διάθεσι [Σημ.: Ἤ, τὴν καλωσύνη], τὴν εὐσπλαχνία, τὴ συμπάθεια, τὴν ἀγάπη, τὴν ὑπομονή,

Σὺ ὅμως ἔχεις παρακολουθήσει τὴν διδασκαλίαν μου, τὴν ἐν γένει συμπεριφοράν μου, τὴν πρόθεσιν καὶ τὰ ἐλατήριά μου, τὴν φωτισμένην πίστιν μου, τὴν μακροθυμίαν μου, τὴν ἀγάπην μου, τὴν ὑπομονήν μου,

Σὺ ὅμως ἔχεις παρακολουθήσει τὴν διδασκαλίαν, τὴν συμπεριφορὰν καὶ ἀναστροφήν μου, τὰς ἁγνάς μου διαθέσεις, τὴν φωτισμένην καὶ ζωντανὴν πίστιν μου, τὴν μακροθυμίαν μου, τὴν ἀγάπην καὶ τὴν ὑπομονήν μου.

τοὺς διωγμοὺς, τὰ παθήματα, ὅπως αὐτὰ ποὺ μοῦ συνέβησαν στὴν Ἀντιόχεια, στὸ Ἰκόνιο, στὰ Λύστρα. Τί διωγμοὺς ὑπέφερα! Καὶ ἀπ’ ὅλους μὲ γλύτωσε ὁ Κύριος.

τοὺς διωγμούς μου, τὰ παθήματά μου, ποὺ μοῦ συνέβησαν εἰς Ἀντιόχειαν, εἰς Ἰκόνιον, εἰς Λύστρα. Τί φοβεροὺς διωγμοὺς ὑπέφερα καὶ ἀπὸ ὅλους μὲ ἐγλύτωσεν ὁ Κύριος.

Ἔχεις παρακολουθήσει ἀκόμη ἐκ τοῦ πλησίον καὶ εἶδες τοὺς διωγμοὺς καὶ τὰ παθήματα, ποὺ μοῦ ἔγιναν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν, εἰς τὸ Ἰκόνιον, εἰς τὰ Λύστρα. Πόσον φοβεροὺς διωγμοὺς ὑπέφερα τότε! Καὶ ὅμως ἀπὸ ὅλους μὲ ἐγλύτωσεν ὁ Κύριος!

Ἀλλὰ καὶ ὅλοι, ὅσοι προσπαθοῦν νὰ ζοῦν εὐσεβῶς, ὅπως θέλει ὁ Ἰησοῦς Χριστός, θὰ διωχθοῦν.

Καὶ ὄχι μόνον ἐγὼ ἔπαθον καὶ πάσχω ταῦτα, ἀλλὰ καὶ ὅλοι ὅσοι θέλουν νὰ ζοῦν εὐσεβῶς, ὅπως ἐπιβάλλει ἡ σχέσις μας μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, θὰ καταδιωχθοῦν.

Ἀλλά καὶ ὅσοι θέλουν νὰ ζοῦν μὲ τὴν εὐσέβειαν, ποὺ διδάσκει καὶ ἐμπνέει ὁ Ἰησοῦς Χριστός, θὰ ὑποστοῦν διωγμούς.

Πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ ἀπατεῶνες θὰ προκόπτουν, ἀλλὰ πρὸς τὸ χειρότερο. Θὰ πλανοῦν, ἀλλὰ καὶ θὰ πλανῶνται.

Κακοὶ δὲ ἄνθρωποι, ποὺ καταδιώκουν καὶ βασανίζουν τοὺς εὐσεβεῖς, καθὼς καὶ ἀπατεῶνες, θὰ προχωρήσουν εἰς τὸ χειρότερον καὶ θὰ πλανοῦν τοὺς ἄλλους καὶ θὰ πλανῶνται καὶ αὐτοί οἱ ἴδιοι.

Ἄνθρωποι δὲ κακοί καὶ μοχθηροί, πλάνοι καὶ ἀπατεῶνες θὰ προκόψουν εἰς τὸ χειρότερον πλανῶντες τοὺς ἄλλους, πλανώμενοι καὶ οἱ ἴδιοι.

Σὺ ὅμως νὰ μένῃς σ’ αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔμαθες, καὶ γιὰ τὰ ὁποῖα βεβαιώθηκες. Διότι ξέρεις ἀπὸ ποιόν ἔμαθες,

Σὺ ὅμως, ὦ Τιμόθεε, μένε ἀκλόνητος εἰς ἐκεῖνα, ποὺ ἔμαθες καὶ ἐβεβαιώθης περὶ τῆς ἀληθείας των ἀπὸ τὴν προσωπικὴν πεῖραν. Καὶ μὴ ξεχάνῃς ποτέ, ἀλλὰ διατήρει ζωηρὰ τὴν γνῶσιν ἀπὸ ποῖον διδάσκαλον ἔμαθες ταῦτα,

Σὺ ὅμως μένε σταθερός εἰς ἐκεῖνα, ποὺ ἔμαθες, καὶ τὴν ἀλήθειαν τῶν ὁποίων τὴν ἔχεις πλέον βεβαιωθῆ, ἔχων ὑπ’ ὄψιν σου καὶ ἀπὸ ποιόν διδάσκαλον ἐδιδάχθης αὐτά.

καὶ διότι ἀπὸ μικρὸ παιδὶ γνωρίζεις τὰ ἱερὰ γράμματα, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ σὲ κάνουν σοφὸ πρὸς σωτηρίαν διὰ τῆς πίστεως στὸν Ἰησοῦ Χριστό.

καὶ ὅτι ἀπὸ μικρὸ παιδὶ γνωρίζεις τὰς Ἁγίας Γραφάς, αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ σοῦ μεταδώσουν τὴν ἀληθῆ σοφίαν, ποὺ ὁδηγεῖ εἰς σωτηρίαν διὰ μέσου τῆς πίστεως εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Καὶ μὴ λησμονῇς, ὅτι ἀπὸ αὐτὴν ἀκόμη τὴν πλέον ἀπαλήν ἡλικίαν σου γνωρίζεις τὰς Ἁγίας Γραφάς, αἵ ὁποῖαι ἡμποροῦν νὰ σε κάμουν σοφὸν καὶ συνετὸν εἰς τὰς ἀληθείας, ποὺ ὁδηγοῦν εἰς τὴν σωτηρίαν, διὰ τῆς πίστεως εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Ὅλη ἡ Γραφὴ εἶναι θεόπνευστη καὶ ὠφέλιμη γιὰ διδασκαλία, γιὰ ἔλεγχο, γιὰ διόρθωσι, γιὰ διαπαιδαγώγησι στὴν ἀρετή,

Ὅλη ἡ Γραφὴ ἔχει ἐμπνευσθῆ ἀπὸ τὸν Θεόν καὶ ἔχει συγγραφῆ ὑπὸ τὸν ἄμεσον φωτισμὸν καὶ τὴν καθοδηγίαν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Διὰ τοῦτο δὲ εἶναι ὠφέλιμος διὰ νὰ διδάσκει τὴν ἀλήθειαν, διὰ νὰ ἐλέγχῃ τὰς πλάνας καὶ παρεκτροπάς, διὰ νὰ διορθώνῃ τοὺς ἁμαρτάνοντας, διὰ νὰ παιδαγωγῇ εἰς τὴν καθόλου ἀρετήν,

Ὁλὴ ἡ Ἁγία Γραφή εἶναι θεόπνευστος, ἔχει γραφῆ μὲ τὴν ἔμπνευσιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Καὶ ἐπομένως εἶναι ὠφέλιμη, διὰ νὰ ἀποκαλύπτῃ καὶ διδάσκῃ τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ φανερώνῃ καὶ ἐλέγχῃ τὴν πλάνην καὶ τὴν κακίαν, διὰ νὰ διορθώνῃ καὶ ἀνορθώνῃ τοὺς παρεκτρεπόμενους, διὰ νὰ μορφῶνῃ τοὺς καλοπροαιρέτους εἰς κάθε ἀρετὴν,

ὥστε ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ νὰ εἶναι τέλειος, καταρτισμένος γιὰ κάθε καλὸ ἔργο.

καὶ ἔτσι ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ νὰ εἶναι τέλειος, καταρτισμένος εἰς κάθε ἔργον ἀγαθόν.

ὥστε νὰ εἶναι ἔτσι ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ τέλειος καὶ ἀκέραιος, συγκροτημένος καὶ ἱκανὸς διὰ κάθε καλὸν ἔργον.