Πρὸς Τίτον 1

Ἐγὼ ὁ Παῦλος, δοῦλος τοῦ Θεοῦ καὶ ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ γιὰ νὰ πιστεύουν οἱ ἐκλεκτοὶ τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ γνωρίζουν τὴν ἀλήθεια, ποὺ ὁδηγεῖ στὴν εὐσέβεια,

Παῦλος, δοῦλος τοῦ Θεοῦ, Ἀπόστολος δὲ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ νὰ διαδίδω μεταξὺ ἐκείνων, ποὺ ἐξέλεξεν ὁ Θεός, τὴν πίστιν καὶ τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας, ποὺ ὁδηγεῖ εἰς τὴν εὐσέβειαν,

Ἑγὼ ὁ Παῦλος, δοῦλος τοῦ Θεοῦ, ἀπόστολος δὲ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ σύμφωνα μὲ τὴν ὀρθὴν πίστιν, τὴν ὁποίαν ὁ Θεὸς ἀπεκάλυψεν εἰς τοὺς ἐκλεκτούς του, καὶ τὴν πλήρη γνῶσιν τῆς ἀληθείας, ποὺ ὁδηγεῖ εἰς τὴν εὐσέβειαν,

μὲ τὴν ἐλπίδα τῆς αἰώνιας ζωῆς, τὴν ὁποία ὁ ἀψευδὴς Θεὸς ὥρισε προαιωνίως.

καὶ μᾶς στηρίζει εἰς τὴν ἐλπίδα τῆς αἰωνίου ζωῆς, ποὺ μᾶς ὑπεσχεθη ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος δὲν ψεύδεται ποτέ. Μᾶς ὑπεσχέθη δὲ ὁ Θεὸς τὴν αἰωνίαν ζωὴν πρὸ πολλῶν αἰώνων, διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὸν Παράδεισον, ὅταν ἐξεδιώκοντο οἱ πρωτόπλαστοι,

καὶ μᾶς θεμελιώνει ἐπάνω εἰς τὴν ἐλπίδα τῆς αἰωνίου ζωῆς τὴν ὁποίαν ὁ ἀψευδὴς καὶ ἀπολύτως ἀληθὴς Θεὸς ἔχει ὑποσχεθῆ πρὸ πολλῶν αἰώνων,

Φανέρωσε δὲ τὸ ὁρισθὲν στὸν κατάλληλο καιρὸ μὲ κήρυγμα, ποὺ ἀνατέθηκε σὲ μένα μὲ ἐντολὴ τοῦ σωτῆρος μας Θεοῦ.

ἐφανέρωσε δὲ αὐτὴν εἰς χρόνους καταλλήλους, τοὺς ὁποίους αὐτὸς ὥρισεν. Ἐφανέρωσε δηλαδὴ τὸν λόγον τοῦ, τὸ εὐαγγέλιόν του, μὲ τὸ κήρυγμα, ποὺ ὡς θησαυρὸς πολύτιμος καὶ ἱερὸς ἐνεπιστεύθη καὶ ἀνετέθη εἰς ἐμὲ σύμφωνα μὲ τὴν διαταγὴν τοῦ σωτῆρος μας Θεοῦ.

τὴν ἐφανέρωσε δὲ εἰς καιρούς ποὺ ὁ ἴδιος εἶχεν ὁρίσει μὲ τὸν λόγον του, δηλαδὴ μὲ τὸ εὐαγγέλιον, μὲ τὸ εὐαγγελικὸν κήρυγμα, τὸ ὁποῖον κατὰ διαταγὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ εἶναι ἐμπιστευμένον ὡς πολύτιμος θησαυρὸς εἰς ἐμέ,

Ἀπευθύνομαι πρὸς τὸν Τίτο, γνήσιο τέκνο λόγῳ τῆς κοινῆς πίστεως. Χάρι, ἔλεος, εὐλογία ἀπὸ τὸ Θεὸ πατέρα καὶ τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, τὸ σωτῆρα μας.

Ἑγὼ λοιπὸν ὁ Παῦλος γράφω τὴν ἐπιστολὴν ταύτην πρὸς τὸν Τίτον, γνήσιον τέκνον, ποὺ ἀνεγεννήθη ἀπὸ ἐμὲ διὰ τῆς πίστεως, ἡ ὁποία εἶναι κοινὴ καὶ εἰς αὐτὸν καὶ εἰς ἑμέ. Εἴθε νὰ εἶναι μαζί σου χάρις, ελεος, εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεόν Πατέρα καὶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Σωτῆρα μας.

εἰς τὸν Τίτον, γνήσιον κατὰ τὴν κοινήν μας πίστιν πνευματικόν μου τέκνον, εἶθεν νὰ εἶναι ἡ χάρις, τὸ ἔλεος, ἡ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεὸν Πατέρα καὶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Σωτῆρα μας.

Γι’ αὐτὸ σὲ ἄφησα στὴν Κρήτη, γιὰ νὰ συμπληρώσῃς τὶς ἐλλείψεις καὶ νὰ ἐγκαταστήσῃς σὲ κάθε πόλι πρεσβυτέρους σύμφωνα μὲ τὶς ὁδηγίες ποὺ ἐγὼ σοῦ ἔδωσα.

Δι’ αὐτὸ σὲ ἀφῆκα εἰς τὴν Κρήτην, διὰ νὰ συμπληρώσῃς ὅσα παρέλειψα ἑγὼ καὶ ἐγκαταστήσῃς εἰς κάθε πόλιν πρεσβυτέρους, ὅπως ἐγὼ προφορικῶς σὲ διέταξα.

Διὰ τοῦτο ἀκριβῶς σὲ ἀφῆκα, διερχόμενος ἀπὸ τὴν Κρήτην, διὰ νὰ ὀργανώσῃς καλύτερον καὶ συμπληρώσῃς ὅσα ἐγὼ βιαζόμενος νὰ φύγω παρέλειψα, καὶ νὰ ἐγκαταστήσῃς εἰς κάθε πόλιν πρεσβυτέρους, ὅπως ἐγὼ σὲ διέταξα.

Νὰ γίνεται πρεσβύτερος ἐὰν κανεὶς εἶναι ἀδιάβλητος, μιᾶς γυναίκας σύζυγος (μονόγαμος δηλαδὴ ἐὰν εἶναι ἔγγαμος), καὶ νὰ ἔχῃ τέκνα πιστά, ποὺ δὲν κατηγοροῦνται γιὰ ἀσωτία καὶ δὲν εἶναι ἀνυπάκουα.

Θὰ ἐγκαταστήσῃς δὲ πρεσβύτερον μόνον, ἐὰν ἀπὸ τοὺς ὑποψηφίους κανεὶς δὲν διατελῇ ὑπὸ κατηγορίαν, ἐὰν εἶναι σύζυγος μιᾶς καὶ μόνης γυναικός, καὶ ἐὰν ἔχῃ παιδιά, τὰ ὁποῖα νὰ εἶναι πιστὰ εἰς τὸν Χριστὸν καὶ νὰ μὴ κατηγοροῦνται ὡς ἄσωτα ἢ ἀνυπότακτα.

Καὶ προκειμένου νὰ ἐκλέξῃς πρεσβύτερον, θὰ ἐξετάζῃς πρῶτον, ἐὰν κανεὶς εἶναι ἀνεπίληπτος καὶ ἀκατηγόρητος, σύζυγος μιᾶς γυναικὸς εἰς ἑνὸς γάμου κοινωνίαν, ἐὰν ἔχῃ παιδιὰ πιστὰ εἰς τὸν Χριστόν, τὰ ὁποῖα δὲν κατηγοροῦνται ὡς ἄσωτα ἢ ἀνυπότακτα.

Διότι ὁ ἐπίσκοπος ὡς διαχειριστὴς στὸν οἶκο τοῦ Θεοῦ πρέπει νὰ εἶναι ἀδιάβλητος, ὄχι ὑπερήφανος, ὄχι ὀργίλος, ὄχι βίαιος καὶ παράφορος, ὄχι φιλόνικος, ὄχι αἰσχροκερδής,

Διότι πρέπει ὁ ἐπίσκοπος νὰ εἶναι ἀκατηγόρητος, ὡς ἐπιστάτης, εἰς τὸν ὁποῖον ὁ Θεὸς ἐμπιστεύθη τὴν διεύθυνσιν τοῦ οἴκου του, νὰ μὴ εἶναι αὐθάδης, ὀργίλος, φίλος τοῦ κρασιοῦ, νὰ μὴ εἶναι βίαιος καὶ δέρνῃ μὲ τὰ χέρια του τοὺς ἄλλους, νὰ μὴ μαζεύῃ κέρδη παράνομα καὶ αἰσχρά.

Διότι πρέπει ὁ ἐπίσκοπος, ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του ὡς ἐπιστάτου ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ, νὰ εἶναι ἔμεμπτος καὶ ἀκατηγόρητος, ὄχι αὐθάδης οὔτε εὐερέθιστος καὶ ὀργίλος, νὰ μὴ εἶναι φίλος τοῦ κρασιοῦ, νὰ μὴ χειροδικῇ, νὰ μὴ ἐπιδιώκῃ παράνομα καὶ αἰσχρὰ κέρδη.

ἀλλὰ φιλόξενος, φίλος τοῦ καλοῦ, ἐγκρατής, δίκαιος, εὐσεβής, γνώστης,

Ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι φιλόξενος, νὰ ἀγαπᾷ τὸ καλόν, νὰ εἶναι φρόνιμος, δίκαιος, εὐσεβής, ἐγκρατής,

Ἀλλὰ νὰ εἶναι φιλόξενος, φιλάγαθος, συνετὸς καὶ φρόνιμος, δίκαιος, εὐλαβὴς καὶ σεμνός, ἐγκρατής,

ποὺ νὰ γνωρίζῃ τὸν ἀξιόπιστο λόγο συμφώνως πρὸς τὴ διδαχή, γιὰ νὰ εἶναι ἱκανὸς καὶ νὰ διδάσκῃ μὲ τὴ σωστὴ διδασκαλία, καὶ νὰ ἐλέγχῃ ὅσους ἀντιλέγουν.

νὰ ὑπερασπίζῃ καὶ νὰ κρατῇ καλὰ τὸν ἀληθῆ καὶ ἀξιόπιστον λόγον, ποὺ συμφωνεῖ πρὸς τὴν ἀποστολικὴν διδαχήν, διὰ νὰ δύναται καὶ νὰ προτρέπῃ μὲ τὴν ὑγιᾶ καὶ ὀρθὴν διδασκαλίαν καὶ νὰ ἐξελέγχῃ καὶ ἀποστομώνῃ ἐκείνους, ποὺ ἀντιλέγουν.

νὰ κρατῇ καλὰ καὶ νὰ μένῃ προσηλωμένος εἰς τὸν ἀξιόπιστον λόγον, τὸν σύμφωνον μὲ τὴν διδαχὴν τοῦ Κυρίου καὶ τῶν Ἀποστόλων, διὰ νὰ εἶναι ἔτσι ἱκανὸς καὶ δυνατὸς νὰ νουθετῇ, νὰ προτρέπῃ σύμφωνα μὲ τὴν ὀρθὴν καὶ ἁγίαν διδασκαλίαν, ἀκόμη δὲ καὶ νὰ ἀποστομώνῃ τοὺς ἀντιλέγοντας, ἀποδεικνύων ἀνυπόστατα τὰ λόγια των.

Διότι πολλοὶ εἶναι καὶ ἀνυπότακτοι, ψευδολόγοι καὶ ἀπατεῶνες, προπάντων αὐτοὶ ποὺ προέρχονται ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους.

Εἶναι δὲ ἀνάγκη νὰ ἔχῃ τὴν δύναμιν καὶ ἱκανότητα αὐτήν, διότι ὑπάρχουν καὶ πολλοὶ ἀνυπότακτοι, ποὺ διδάσκουν λόγια κούφια καὶ μάταια καὶ μὲ αὐτὰ ἑξαπατοῦν τὰ μυαλὰ τῶν ἄλλων, πρὸ παντὸς αὐτοί, ποὺ προέρχονται ἀπὸ τοὺς περιτετμημένους Ἰουδαίους.

Διότι ὑπάρχουν καὶ πολλοὶ ἀνυπόκτοι εἰς τὴν ἀλήθειαν τοῦ Εὐαγγελίου, ἄλλοι δὲ ποὺ διδάσκουν κούφια καὶ ἐπιβλαβῆ λόγια καὶ παραπλανοῦν καὶ σκοτίζουν τὸν νοῦν μερικῶν. Τέτοιοι δὲ προπαντὸς εἶναι αὐτοὶ ποὺ προέρχονται ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους.

Αὐτοὺς πρέπει κανεὶς νὰ ἀποστομώνῃ. Αὐτοὶ ὁλόκληρα σπίτια ἀνατρέπουν, διδάσκοντας πράγματα ἀνεπίτρεπτα χάριν αἰσχροῦ κέρδους.

Αὐτοὺς πρέπει ὁ ἐπίσκοπος νὰ ἀποστομώνῃ. Εἶναι ἄνθρωποι, ποὺ ἀναστατώνουν καὶ ἀναποδογυρίζουν ὁλόκληρα σπίτια, μὲ τὸ νὰ διδάσκουν ἐκεῖνα, ποὺ δὲν πρέπει, χάριν αἰσχροῦ κέρδους.

Αὐτοὺς πρέπει ὁ ἐπίσκοπος νὰ τοὺς ἀποστομώνῃ. Αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ἀναστατώνουν ὁλοκλήρους οἰκογενείας, διδάσκοντες ἐκεῖνα, ποὺ δὲν πρέπει, χάριν αἰσχροῦ κέρδους, ὡς ἱεροκάπηλοι.

Εἶπε κάποιος ἀπ’ αὐτούς, δικός τους προφήτης· Οἱ Κρῆτες εἶναι πάντοτε ψεῦτες, κακὰ θηρία, ἀδηφάγοι καὶ ὀκνηροί.

Εἶπε κάποιος ἀπὸ τοὺς Κρῆτας αὐτούς, ποὺ τὸν ἔχουν ὡς προφήτην ἰδικόν τους· Οἱ Κρῆτες εἶναι πάντοτε ψεῦσται, κακὰ θηρία, ἄνθρωποι, ποὺ θέλουν νὰ τρώγουν πολὺ χωρὶς νὰ ἐργάζωνται.

Εἶπε δὲ κάποιος ἰδικός των ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς Κρητικούς, ποὺ τὸν θεωροῦν ὡς προφήτην· «οἱ Κρῆτες εἶναι πάντοτε ψεῦστες, κακὰ καὶ ἁνήμερα θηρία, ἀχόρταστες κοιλιές».

Αὐτὴ ἡ μαρτυρία εἶναι ἀληθινή. Καὶ γι’ αὐτὸ νὰ τοὺς ἐλέγχῃς αὐστηρά, γιὰ νὰ ὑγιαίνουν στὴν πίστι,

Ἡ μαρτυρία αὐτὴ εἶναι ἀληθής. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἔλεγχέ τους ἀπότομα, διὰ νὰ ὑγιαίνουν καὶ νὰ μὴ εἶναι ἀρρωστημενοι εἰς τὴν πίστιν,

Ἡ μαρτυρία αὐτὴ εἶναι ἀληθινή. Διὰ τοῦτο ἔλεγχέ τους ἔντονα καὶ ἀνοικτά, διὰ νὰ κατορθώσουν ἔτσι νὰ κρατήσουν ἀνόθευτον καὶ ὑγιᾶ τὴν πίστιν,

καὶ νὰ μὴ προσέχουν σὲ Ἰουδαϊκοὺς μύθους καὶ ἐντολὲς ἀνθρώπων ποὺ ἀποστρέφονται τὴν ἀλήθεια.

καὶ νὰ μὴ προσέχουν εἰς Ἰουδαϊκοὺς μύθους καὶ εἰς ἐντολὰς ἀνθρώπων, ποὺ ἀποστρέφονται τὴν ἀλήθειαν.

χωρὶς νὰ δίδουν καμμίαν προσοχὴν εἰς ἰουδαϊκοὺς μύθους καὶ εἰς ἐντολὰς ἀνθρώπων, ποὺ ἀποστρέφονται τὴν ἀλήθειαν.

Ὅλα βεβαίως εἶναι καθαρὰ γιὰ τοὺς καθαρούς. Γιὰ τοὺς μολυσμένους ὅμως καὶ ἀπίστους δὲν εἶναι τίποτε καθαρό, ἀλλ’ ἔχει μολυνθῆ καὶ ὁ νοῦς καὶ ἡ συνείδησί τους.

Τέτοιοι μῦθοι καὶ ἐντολαὶ ἀνθρώπων εἶναι καὶ αἱ διακρίσεις τῶν φαγητῶν εἰς καθαρὰ καὶ ἀκάθαρτα. Ἂς ἠξεύρουν δὲ αὐτοί, ποὺ κάνουν τὰς διακρίσεις αὐτάς, ὅτι ὅλα μὲν εἶναι καθαρὰ εἰς τοὺς καθαροὺς κατὰ τὴν καρδίαν καὶ τὴν συνείδησιν, εἰς τοὺς μολυσμένους ὅμως καὶ ἀπίστους δὲν εἶναι τίποτε καθαρόν, ἀλλ’ ἔχει μολυνθῇ καὶ ὁ νοῦς των καὶ ἡ συνείδησίς των.

Νὰ μὴ λαμβάνουν ὑπ’ ὄψιν των ὅσα περὶ καθαρῶν καὶ ἀκαθάρτων φαγητῶν διδάσκουν οἱ ψευδάδελφοι Ἰουδαῖοι. Διότι εἰς μὲν τοὺς καθαροὺς κατὰ τὴν καρδίαν εἶναι ὅλα καθαρά· εἰς δὲ τοὺς μολυσμένους ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν καὶ ἀπίστους τίποτε δὲν εἶναι καθαρόν, ἀλλὰ ἔχει μολυνθῆ ὁ νοῦς των καὶ ἡ συνείδησίς των.

Λέγουν ὅτι γνωρίζουν τὸ Θεό, ἀλλὰ μὲ τὰ ἔργα τους τὸν ἀρνοῦνται. Εἶναι βρωμεροὶ καὶ ἀπειθεῖς καὶ γιὰ κάθε καλὸ ἔργο ἀνίκανοι.

Ὁμολογοῦν, ὅτι γνωρίζουν τὸν Θεόν, μὲ τὰ ἔργα των ὅμως τὸν ἀρνοῦνται. Εἶναι σιχαμένοι καὶ ἀπειθεῖς καὶ ἄχρηστοι διὰ κάθε ἔργον ἀγαθόν.

Ὁμολογοῦν μὲ τὰ λόγια, ὅτι γνωρίζουν τὸν Θεόν, μὲ τὰ ἔργα των ὅμως τὸν ἀρνοῦνται. Εἶναι δὲ ἔτσι βδελυροὶ καὶ ἀποτρόπαιοι καὶ ἀπειθεῖς καὶ διὰ κάθε καλὸν ἔργον ἀνίκανοι καὶ ἀνάξιοι.