Ἀριθμοί 14

Ἐξ αἰτίας τῶν ἀποθαρρυντικῶν αὐτῶν πληροφοριῶν συνεκλονίσθη καὶ ἠγέρθη ὅλος ὁ λαὸς τοῦ Ἰσραήλ, ὕψωσαν τὴν φωνὴν καὶ ἐθρηναλογοῦσαν ὀλόκληρον τὴν νύκτα.

Τότε ὅλον τὸ στρατόπεδον τῶν Ἰσραηλιτῶν ὕψωσε τὴν φωνήν του, ἐφώναζε γεμᾶτο ἀπελπισίαν καὶ ὅλος ὁ λαὸς ἔκλαιε ἀπαρηγόρητα ὅλην ἐκείνην τὴν νύκτα.

Ὅλοι ἐγόγγυζον ἐναντίον τοῦ Μωϋσέως καὶ τοῦ Ἀαρών. Ὅλον αὐτὸ τὸ πλῆθος εἶπαν πρὸς αὐτούς. «Εἴθε νὰ εἴχομεν ἀποθάνει εἰς τὴν Αἴγυπτον παρὰ νὰ ἀποθάνωμεν εἰς τὴν ἔρημον αὐτὴν τώρα.

Ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται ἐγόγγυζαν καὶ παρεπονοῦντο ἐναντίον τοῦ Μωϋσῆ καὶ τοῦ Ἀαρών· καὶ ὅλο τὸ πλῆθος εἶπε πρὸς αὐτούς: «Μακάρι νὰ ἀπεθνήσκαμεν εἰς τὴν Αἴγυπτον, παρὰ νὰ ἀποθάνωμεν τώρα εἰς τὴν ἔρημον αὐτήν (ἢ κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Μακάρι νὰ ἀποθάνωμεν τώρα εἰς αὐτὴν ἐδὼ τὴν ἔρημον!)

Διατί ὁ Κύριος μᾶς εἰσάγει εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ὥστε ἡμεῖς μὲν νὰ φονευθῶμεν εἰς τὸν πόλεμον, αἱ δὲ γυναῖκες καὶ τὰ παιδιά μας νὰ πέσουν αἰχμάλωτοι εἰς τὰ χέρια ἐκείνων; Τὸ καλύτερον λοιπὸν ποὺ ἔχομεν νὰ κάμωμεν τώρα, εἶναι νὰ ἐπιστρέψωμεν εἰς τὴν Αἴγυπτον.

Διατί ὁ Κύριος μᾶς ὡδήγησε καὶ μᾶς ἔφερεν εἰς τὴν χώραν αὐτήν, τὴν Χαναάν, διὰ νὰ πέσωμεν πολεμοῦντες ἐναντίον τῶν Χαναναίων; Οἱ γυναῖκες καὶ τὰ παιδιά μας θὰ μείνουν ἀπροστάτευτοι καὶ θὰ τὰ σύρουν αἰχμαλώτους οἱ ἐχθροί· τώρα λοιπὸν εἶναι καλύτερα δι’ ἡμᾶς νὰ γυρίσωμεν πίσῳ εἰς τὴν Αἴγυπτον!»

Ἐν συνεχείᾳ δὲ ἐξερεθισμένοι εἶπαν ὁ ἕνας πρὸς τὸν ἄλλον· ἂς ἐκλέξωμεν ἀρχηγόν, διὰ νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ αὐτὸς πλέον καὶ νὰ ἐπιστρέψωμεν εἰς τὴν Αἴγυπτον.

Καὶ εἶπαν μεταξύ των, ὁ ἕνας πρὸς τὸν ἄλλον: «Ἂς ἐκλέξωμεν ἀρχηγὸν καὶ ἂς γυρίσωμεν πίσῳ εἰς τὴν Αἴγυπτον».

Ὅταν ἤκουσεν αὐτὰ ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν ἔπεσαν κατὰ γῆς ἐνώπιον ὅλου του λαοῦ τῶν Ἰσραηλιτῶν παρακαλοῦντες αὐτούς, νὰ μὴ προχωρήσουν εἰς τὴν ἀνταρσίαν αὐτήν.

Κατάπληκτοι καὶ φοβισμένοι ἀπὸ τὴν ἀπελπισίαν καὶ τὴν ἀπιστίαν τῶν Ἰσραηλιτῶν, ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν ἔπεσαν μὲ τὸ πρόσωπον κατὰ γῆς, ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν ἔπεσαν καὶ παρακαλοῦσαν τὸν λαὸν νὰ σταματήσῃ τὴν ἐπανάστασιν.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς τοῦ Ναυὴ καὶ ὁ Χάλεβ ὁ υἱὸς τοῦ Ἰεφοννή, ἐξ ἐκείνων ποὺ κατεσκόπευσαν τὴν χώραν, ἀκούσαντες αὐτὰ ἔσχισαν τὰ ἐνδύματά των

Καὶ ὁ Ἰησοῦς, ὁ υἱὸς τοῦ Ναυῆ, καὶ ὁ Χάλεβ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰεφοννῆ, οἱ δύο ἀπὸ ἐκείνους ποὺ εἶχαν σταλῇ ὡς κατάσκοποι εἰς τὴν γῆν Χαναάν, γεμᾶτοι θλῖψιν, πικρίαν καὶ ἱερὰν ἀγανάκτησιν διὰ τὴν ἀπιστίαν καὶ τὴν ἀνταρσίαν τοῦ λαοῦ, ἐξέσχισαν τὰ ροῦχα τους

καὶ εἶπαν πρὸς ὅλον τὸ πλῆθος τῶν Ἰσραηλιτῶν· «ἡ γῆ τὴν ὁποίαν κατεσκοπεύσαμεν εἶναι πολὺ πάρα πολὺ ὡραῖα καὶ εὔφορος.

καὶ εἶπαν πρὸς ὅλο τὸ πλῆθος τῆς συναγωγῆς τῶν Ἰσραηλιτῶν: «Ἡ χώρα, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπήγαμε διὰ νὰ τὴν κατασκοπεύσωμεν, εἶναι χώρα ὡραία, πάρα πολὺ ὡραία, τιλουσία καὶ εὔφορος.

Ἐφ’ ὅσον δὲ ὁ Κύριος μᾶς ἔχει ἐκλέξει ὡς λαόν του. Θὰ μᾶς εἰσαγάγῃ ὡς κατακτητὰς καὶ κυρίους καὶ θὰ δώσῃ εἰς ἡμᾶς τὴν γῆν αὐτήν, ἡ ὁποία ρέει γάλα καὶ μέλι.

Ἐὰν ὁ Κύριος μᾶς εὐνοῇ, μᾶς ἀγαπᾷ καὶ εἶναι εὐχαριστημένος μαζί μας, ἀσφαλῶς θὰ μᾶς ὁδηγήσῃ καὶ θὰ μᾶς φέρῃ εἰς τὴν χώραν αὐτήν, καὶ θὰ μᾶς τὴν δώσῃ ὡς κληρονομίαν· θὰ δώσῃ ἰδικήν μας τὴν χώραν αὐτήν, ποὺ εἶναι τόσον πλούσια καὶ εὔφορος, ὥστε ἀναβρύζει ἀπὸ αὐτὴν γάλα καὶ μέλι.

Λοιπὸν μὴ ἐπαναστατῆτε ἐναντίον τοῦ Κυρίου καὶ μὴ φοφηθῆτε τὸν λαὸν τῆς χώρας αὐτῆς, διότι θὰ τὸν κατακτήσωμεν καὶ θὰ τὸν καταφάγωμεν ὠσὰν ἕνα κομμάτι ψωμιοῦ. Ἔχει πλέον λήξει ὁ καιρὸς τῆς προστασίας τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ. Ὁ Κύριος εἶναι μαζῆ μας. Μὴ φοβηθῆτε αὐτούς»!

Προσέξετε μόνον νὰ μὴ ἀποστατήσετε ἀπὸ τὸν Κύριον· οὔτε σεῖς νὰ φοβηθῆτε τοὺς Χαναναίους καὶ τοὺς ἄλλους λαοὺς τῆς χώρας αὐτῆς, διότι ὅσον πολλοὶ καὶ δυνατοὶ καὶ ἂν εἶναι, θὰ τοὺς νικήσωμεν, θὰ τοὺς συντρίψωμεν καὶ κυριολεκτικὰ θὰ τοὺς καταφάγωμεν. Διότι ἐπέρασε καὶ συνεπληρώθη ὁ χρόνος τῆς κυριαρχίας των εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ποὺ τοὺς ἔχει προσδιορισθῆ κατὰ θείαν συγκατάβασιν. Ὁ δὲ Κύριος εἶναι μαζί μας. Λοιπόν, μὴ τοὺς φοβηθῆτε καθόλου».

Ὅλον ὅμως τὸ πλῆθος τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἐξαγριωμένον καὶ ἔξαλλον, ὥρμησε νὰ λιθοβολήσῃ τὸν Ἰησοῦν τοῦ Ναυὴ καὶ τὸν Χάλεβ. Ἀλλὰ θεία λάμψις ἐφάνη εἰς τὴν νεφέλην ἐπάνω ἀπὸ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, ἐνώπιον ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ τοὺς ἀνεχαίτισεν ἀπὸ τὸ ἔγκλημα.

Ἀλλὰ εἰς τὸ ἄκουσμα τῶν λόγων αὐτῶν τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ καὶ τοῦ Χάλεβ ἐρεθίσθη περισσότερον ὅλος ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς καὶ ἀπεφάσισαν ὅλοι νὰ τοὺς λιθοβολήσουν καὶ νὰ τοὺς σκοτώσουν. Τότε ὅμως ἡ δόξα τοῦ Κυρίου ἔκαμε φανερὴ τὴν παρουσίαν της μὲ τὸ ὑπερφυσικὸν σύννεφον, ἄστραψε καὶ ἔλαμψε εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ τοὺς ἐμπόδισε.

Εἶπε τότε ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «ἕως πότε θὰ μὲ ἐξοργίζῃ αὐτὸς ὁ λαός; Ἕως πότε δὲν θὰ πιστεύουν εἰς ὅλα τὰ θαύματά μου, τὰ ὁποία ἔκαμα εἰς αὐτούς;

Καὶ ὁ Κύριος εἶπε πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Μέχρι πότε ὁ λαὸς αὐτὸς θὰ μὲ προκαλῇ καὶ θὰ κινῇ τὴν ὀργήν μου; Καὶ μέχρι πότε δὲν θὰ πιστεύῃ εἰς ἐμὲ καὶ εἰς τὰ λόγια μου καὶ εἰς ὅλα τὰ θαύματα, ποὺ ἔκαμα ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια τους;

Καὶ λοιπὸν θὰ τοὺς κτυπήσω διὰ θανάτου, θὰ τοὺς ἐξολοθρεύσω καὶ θὰ ἀναδείξω σὲ καὶ τὸν πατρικόν σου οἶκον ἔθνος μέγα, πολὺ ἰσχυρότερον ἀπὸ τὸν λαὸν αὐτόν».

Ἐπειδὴ εἶναι ἄπιστοι καὶ ἄφρονες, θὰ τοὺς κτυπήσω δυνατὰ μὲ θάνατον καὶ θὰ τοὺς ἑξαφανίσω καὶ θὰ πληθύνω σὲ καὶ τοὺς ἀπογόνους τοῦ πατέρα σου καὶ θὰ σᾶς ἀναδείξω ἔθνος μεγάλο· ἔθνος πολὺ μεγαλύτερον καὶ δυνατώτερον ἀπὸ ὅ,τι εἶναι τὸ ἔθνος αὐτό, ποὺ θὰ καταστρέψω».

Ὁ Μωϋσῆς εἶπε τότε πρὸς τὸν Κύριον· «οἱ Αἰγύπτιοι ἔχουν πλέον ἀκούσει καὶ μάθει ὅτι σὺ μὲ τὴν ἀκατανίκητον δύναμίν σου ἔβγαλες ἐλεύθερον τὸν λαὸν τοῦτον ἐκ μέσου αὐτῶν.

Ἀλλὰ ὁ Μωϋσῆς εἶπε πρὸς τὸν Κύριον: «Νὰ τοὺς ἑξαφανίσῃς· ὅμως οἱ Αἰγύπτιοι ἔχουν ἀκούσει καὶ ἔχουν πληροφορηθῆ, ὅτι σὺ μὲ τὴν δύναμιν καὶ τὰ θαύματά σου ἐπῆρες τὸν λαὸν τοῦτον ἀπὸ τὰ χέρια τους καὶ τὸν ὡδήγησες ἔξω ἀπὸ τὴν χώραν τους·

Ἀλλὰ καὶ ὅλοι ὅσοι κατοικοῦν τὴν χώραν αὐτὴν ἔχουν ἀκούσει διὰ τὰ θαύματά σου καὶ ἔχουν πεισθῆ, ὅτι σὺ εἶσαι ὁ Κύριος καὶ Θεὸς τοῦ λαοῦ τούτου, τοῦ λαοῦ ὁ ὁποῖος σὲ βλέπει πρόσωπον πρὸς πρόσωπον, καὶ ὅτι ἡ νεφέλη σου εὑρίσκεται ἐπάνω ἀπὸ αὐτούς, σὺ δὲ προπορεύεσαι εἰς αὐτοὺς ὡς ὁδηγὸς κατὰ μὲν τὴν ἡμέραν σὰν στήλη νεφέλης κατὰ δὲ τὴν νύκτα σὰν στήλη πυρός.

τὸ ἔχουν πληροφορηθῆ ὅμως καὶ ὅλοι οἱ λαοί, ποὺ κατοικοῦν εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ὅτι σὺ εἶσαι ὁ Κύριος καὶ ὁ προστάτης μεταξὺ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ· τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος σὲ κυττάζει εἰς τὰ μάτια καὶ μὲ τὸν ὁποῖον βλέπεσθε πρόσωπον πρὸς πρόσωπον, καὶ τὸ ὑπερφυσικὸν σύννεφον, δεῖγμα τῆς παρουσίας καὶ προστασίας σου, στέκεται ἀπὸ πάνω του καὶ μὲ τὸν στῦλον τοῦ ὑπερφυσικοῦ νέφους προπορεύεσαι καὶ τὸν ὁδηγεῖς τὴν ἡμέραν καὶ μὲ τὸν πύρινον στῦλον τὸν ὁδηγεῖς τὴν νύκτα.

Ἐὰν λοιπὸν ἐξοντώσῃς τὸν λαὸν αὐτὸν ἀμέσως, ὡς ἐὰν πρόκειται δι’ ἕνα ἄνθρωπον, ὅσα ἔθνη ἔχουν ἀκούσει διὰ τὸ θαυμαστὸν καὶ παντοδύναμον ὄνομα σου, θὰ εἴπουν:

Ἐὰν λοιπὸν θανατώσῃς καὶ ἀφανίσῃς τὸν λαὸν αὐτὸν ἀμέσως καὶ χωρὶς ἐξαίρεσιν ὅλους, σὰν ἕνα ἄνθρωπον, τότε οἱ λαοί, ποὺ ἔχουν ἀκούσει καὶ μάθει διὰ τὸ παντοδύναμον ὄνομά σου, θὰ εἴπουν:

Ἐπειδὴ δὲν κατόρθωσε νὰ ὁδηγήσῃ ὁ Θεὸς καὶ φέρῃ τὸν λαὸν τοῦτον εἰς τὴν χώραν, τὴν ὁποίαν μὲ ὅρκον εἶχεν ὑποσχεθῆ νὰ τοὺς δώσῃ, τοὺς κατέστρωσε νεκροὺς εἰς τὴν ἔρημον αὐτὴν γῆν!

Ἐπειδὴ ὁ Κύριος δὲν ἠμπόρεσε να ὁδηγήσῃ τὸν λαὸν αὐτὸν καὶ νὰ τὸν ἐγκαταστήσῃ εἰς τὴν χώραν, τὴν ὁποίαν εἶχεν ὑποσχεθῆ εἰς αὐτοὺς μὲ ὅρκον, τοὺς ἔστρωσε νεκροὺς εἰς τὴν ἔρημον. Ἔτσι ἀντὶ νὰ δοξασθῇ τὸ ὄνομά σου, θὰ ὑβρισθῇ περισσότερον!

Ἀλλὰ, Κύριε, ἂς φανῇ καὶ ἂς ὑψωθῇ καὶ τώρα τὸ μεγαλεῖον τῆς δυνάμεώς σου, ὅπως ἄλλοτε εἶχες διακηρύξει λέγων ὅτι εἶσαι

Μεγάλος καὶ ἰσχυρὸς καὶ δυνατὸς ἐδείχθης, ὅταν συνέτριβες τὸν Φαραὼ καὶ τὴν δύναμίν του· σὲ ἱκετεύω λοιπόν, Κύριε, ἂς φανῇ καὶ τώρα τὸ μεγαλεῖον τῆς δυνάμεως, τῆς εὐεργεσίας, τῆς ἐπιεικείας σου, σύμφωνα μὲ ὅσα μᾶς εἶπες ἄλλοτε, ὅτι

Κύριος, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ ἀξιόπιστος εἰς τὰ λόγια σου. Εἶσαι σὺ Κύριος, ὁ ὁποῖος συγχωρεῖ καὶ ἐξαλείφει παρανομίας καὶ ἀδικίας καὶ γενικῶς τὰς ἁμαρτίας, ἀλλὰ καὶ δὲν ἀφήνει ἀτιμώρητον τὸν ἔνοχον φθάνων μέχρι τοῦ σημείου νὰ καταλογίζῃ εὐθύνην καὶ νὰ τιμωρῇ τὰ τέκνα μέχρι τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς διὰ τὰς ἁμαρτίας τῶν πατέρων των.

ὁ Κύριος εἶναι μακρόθυμος πρὸς ἐκείνους ποὺ τοῦ πταίουν καὶ πολυέλεος καὶ ἀληθινὸς εἰς τὰ λόγια του καὶ ἐκτελεῖ πάντοτε πιστὰ τὶς ὑποσχέσεις του· εἶναι αὐτός, ποὺ ἀφαιρεῖ καὶ ἐξαλείφει ἀνομίες καὶ ἀδικίες καὶ ἁμαρτίες· εἶναι αὐτός, ποὺ μισεῖ τὴν ἁμαρτίαν, διὰ τοῦτο τὸν ἀμετανόητον ἔνοχον δὲν τὸν ἀθωώνει καὶ δὲν τὸν καθαρίζει, ἀλλὰ ἐπιβάλλει ποινὲς διὰ τὶς ἁμαρτίες καὶ παραβάσεις τῶν ἀμετανοήτων προγόνων καὶ προπάππων εἰς τὰ τέκνα των μέχρι τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς· μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν ζητεῖ, ὡς ἀγαθός, να μετανοήσουν τουλάχιστον οἱ ἀπόγονοί τους.

Ἀλλὰ, συγχώρησε, Κύριε, κατὰ τὸ μέγα σου ἔλεος τὴν ἁμαρτίαν εἰς τὸν λαὸν τοῦτον. Γίνε εὔσπλαγχνος, ὅπως εὔσπλαγχνος ἔγινες εἰς αὐτοὺς ἀπὸ τὴν ἡμέραν τῆς ἐξόδου των ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου μέχρι τώρα»!

Σὲ ἱκετεύω λοιπόν, Κύριε, συγχώρησε εἰς τὸν λαὸν τοῦτον τὴν μεγάλην ἁμαρτίαν ποὺ ἔκαμε, σύμφωνα μὲ τὸ ἄπειρον, ἀνεξάντλητον καὶ πλούσιον ἔλεός σου, ὅπως ἀκριβῶς ἐδείχθης συμπαθὴς καὶ οἰκτίρμων εἰς αὐτοὺς ἀπὸ τότε, ποὺ ἔφυγαν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, μέχρι τώρα».

Εἶπε τότε ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «θὰ γίνω εἰς αὐτοὺς ἵλεως σύμφωνα μὲ τὴν παράκλησίν σου.

Ὁ Κύριος ἀπάντησε ἀμέσως εἰς τὴν προσευχὴν τοῦ Μωϋσῆ καὶ εἶπε: «Ἀφοῦ τὸ θέλεις καὶ μοῦ τὸ ζητεῖς μὲ τόσην θέρμην, γίνομαι συμπαθὴς καὶ οἰκτίρμων εἰς αὐτοὺς καὶ τοὺς τὸ συγχωρῶ·

Ἀλλὰ ἐγὼ ζῶ καὶ ζῶν εἶναι τὸ ὄνομα μου, καὶ θὰ πλημμυρίσῃ ὁλόκληρον τὴν γῆν ἡ δόξα καὶ ἡ δύναμις τῆς δικαιοσύνης μου

ἀλλὰ ἐγὼ εἶμαι Θεὸς ζωντανὸς καὶ εἶναι ζωντανὸν τὸ ὄνομά μου καὶ μὲ τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ὑποσχέσεώς μου θὰ πλημμυρίσῃ ὅλη ἡ γῆ μὲ τὴν δόξαν μου ὡς ἁγίου, δικαίου, ἀμώμου καὶ παντοδυνάμου Θεοῦ.

διότι ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται, οἱ ὁποῖοι εἶδον τὴν δόξαν μου καὶ τὰ θαύματα, τὰ ὁποία ἔκαμα εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ εἰς τὴν ἔρημον, καὶ παρ’ ὅλον τοῦτο μὲ παρώργισαν τώρα διὰ δεκάτην φορὰν καὶ δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὴν ἐντολήν μου,

Διότι ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ἄνδρες, ποὺ εἶδαν τὴν ἁγιότητα, τὴν ἔνδοξον δύναμιν καὶ τὰ θαύματα ποὺ ἔκαμα διὰ τὴν προστασίαν των εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ εἰς τὴν ἔρημον καὶ παρ’ ὅλα αὐτὰ μὲ ἐξώργισαν μὲ τὴν ἀγνωμοσύνην καὶ τὴν ἀπιστίαν των διὰ δεκάτην τώρα φορὰν καὶ δὲν ἐδείχθησαν ὑπάκουοι εἰς τὴν φωνήν μου,

κατ’ ἀμετάκλητον ἀπόφασίν μου δὲν θὰ ἴδουν τὴν χώραν, τὴν ὁποίαν δι’ ὅρκου ὑπεσχέθην εἰς τοὺς πατέρας των, ἀλλὰ θὰ τὴν ἴδουν μόνον τὰ τέκνα των, τὰ ὁποία εἶναι ἐδῶ μαζῆ μου, ποὺ δὲν ἠμποροῦν ἀκόμη νὰ κάμουν διάκρισιν μεταξὺ καλοῦ καὶ κακοῦ, κάθε νεώτερος καὶ ἄπειρος. Εἰς αὐτὰ ἐγὼ θὰ δώσω τὴν χώραν. Ὅλοι δὲ ἐκεῖνοι, ποὺ μὲ παρώξυναν δὲν θὰ τὴν ἰδοῦν.

ὅλοι αὐτοὶ δὲν θὰ ἰδοῦν οὔτε θὰ ἀπολαύσουν τὴν χώραν τῆς ἐπαγγελίας, τὴν ὁποίαν ἔχω ὑποσχεθῆ μὲ ὅρκον εἰς τοὺς προγόνους καὶ τοὺς προπάτορές τους· τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας θὰ τὴν ἴδουν, θὰ τὴν πατήσουν καὶ θὰ τὴν ἀπολαύσουν μόνον τὰ παιδιά τους, ὅσα εἶναι καὶ ζοῦν μαζί μου ἐδῶ εἰς τὸ στρατόπεδον τοῦ Ἰσραήλ· ὅσα εἶναι τώρα μικρὰ καὶ δὲν ἔχουν ἀκόμη συνείδησιν διὰ τὸ ποῖον εἶναι ἀγαθὸν καὶ ποῖον εἶναι κακόν· ὅλα αὐτὰ τὰ νεώτερα, τὰ ἀθῶα καὶ ἀπονήρευτα παιδιά, ποὺ δὲν ἔχουν πεῖραν τοῦ κακοῦ. Εἰς αὐτὰ τὰ παιδιά, ποὺ δὲν ἔγιναν συνένοχα εἰς τὸν καταγογγυσμὸν μὲ τοὺς γονεῖς των, θὰ δώσω ὡς κληρονομίαν τὴν γῆν Χαναάν. Ὅλοι δὲ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μὲ ἐξώργισαν, μὲ ἐπεριφρόνησαν καὶ μὲ ἐπίκραναν, δὲν θὰ ἴδουν οὔτε θὰ ἀπολαύσουν τὴν γῆν τῆς Ἐπαγγελίας.

Τὸν δοῦλον μου ὅμως τὸν Χάλεβ, διότι εἶναι ἄλλου πνεύματος ἀπὸ τὸν λαὸν αὐτὸν καὶ μὲ ἠκολούθησε, θὰ τὸν εἰσαγάγω εἰς τὴν χώραν, ὅπου εἰσῆλθεν ὡς κατάσκοπος καὶ οἱ ἀπόγονοί του θὰ κληρονομήσουν αὐτήν.

Ἀλλὰ τὸν δοῦλον μου Χάλεβ, ἐπειδὴ ἔχει μέσα του ἄλλο φρόνημα ἀπὸ ἐκεῖνο τῶν ὑπολοίπων κατασκόπων, πνεῦμα ἐμπιστοσύνης καὶ ὑποταγῆς εἰς ἐμέ, καὶ μὲ ἔχει ἀκολουθήσει μὲ πίστιν καὶ ἀφοσίωσιν, θὰ τὸν ὁδηγήσω καὶ θὰ τὸν φέρω εἰς τὴν γῆν τῆς Ἐπαγγελίας, εἰς τὴν ὁποίαν ἐμπῆκε ὡς κατάσκοπος· καὶ οἱ ἀπόγονοί του θὰ κληρονομήσουν καὶ θὰ κατακτήσουν τὴν χώραν αὐτήν, τὴν Χαναάν.

Ὁ Ἀμαλὴκ καὶ ὁ Χαναναῖος θὰ κατοικοῦν τώρα αὐτὴν τὴν κοιλάδα. Σεῖς δὲ αὔριον ἀναχωρήσατε καὶ ἐπιστρέψατε εἰς τὴν ἔρημον πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς Ἐρυθρᾶς Θαλάσσης».

Τώρα δὲ ἐπειδὴ οἱ Ἀμαληκῖται καὶ οἱ Χαναναῖοι, οἱ ἐχθροί σας, κατοικοῦν εἰς τὴν κοιλάδα, αὔριον νὰ ἐπιστρέψετε καὶ νὰ φύγετε καὶ νὰ προχωρήσετε πίσω εἰς τὴν ἔρημον Φαράν, πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης, πρὸς τὴν πλευρὰν τοῦ Ἐλανιτικοῦ κόλπου (τοῦ κόλπου τῆς Ἄκαμπα)».

Εἶπεν ἀκόμη ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρών·

Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς εἶπε:

«ἕως πότε θὰ ἀνέχωμαι τὸν πονηρὸν αὐτὸν λαόν; Ὅσα αὐτοὶ γογγύζουν ἐναντίον μου, ὅπως καὶ τὸν γογγυσμὸν αὐτὸν ἐναντίον σας, ὅλα τὰ ἔχω ἀκούσει.

«Ἐπὶ πόσον χρόνον θὰ ὑποφέρω τὴν Ἰουδαϊκὴν αὐτὴν συναγωγήν, τὴν πονηρὰν καὶ ἄπιστον; Ὅσα αὐτοὶ καταγογγύζουν καὶ παραπονοῦνται ἐναντίον μου, ὅπως ἐπίσης τὴν ἀγνωμοσύνην, τὸν γογγυσμὸν καὶ τὰ παράπονα τῶν Ἰσραηλιτῶν, τὰ ὁποῖα διατυπώνουν ἐναντίον σας, τὰ ἔχω ἀκούσει

Εἶπε λοιπὸν εἰς αὐτούς· Ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, κατ’ ἀμετάκλητον ἀπόφασίν μου, ἀκριβῶς ὅπως μοῦ εἴπατε καὶ ἤκουσα, ἔτσι θὰ κάμω εἰς σᾶς·

Νὰ εἰπῇς πρὸς αὐτούς: Ἐγὼ εἶμαι Θεὸς ζωντανός, λέγει ὁ Κύριος· σᾶς βεβαιώνω, ὅτι ὅπως ἐμιλήσατε εἰς τὰ αὐτιά μου καὶ μοῦ τὸ ἐζητήσατε, ἔτσι ἀκριβῶς θὰ κάμω εἰς σᾶς.

δηλαδὴ εἰς τὴν ἔρημον θὰ πέσουν νεκρὰ τὰ σώματά σας. Ἐδῶ θὰ ἀποθάνετε ὅλοι ὅσοι κατὰ τὴν ἀπογραφήν, ποὺ ἔγινε καὶ ἠριθμήθησαν ἀπὸ εἴκοσιν ἐτῶν καὶ ἄνω, ὅλοι ὅσοι ἐγόγγυσαν ἐναντίον μου.

Εἰς τὴν ἔρημον αὐτὴν θὰ πέσουν νεκρὰ τὰ σώματά σας καὶ θὰ μείνουν τὰ πτώματα καὶ τὰ κόκκαλά σας, καὶ ὅλοι ὅσοι ἔχουν ἀπογραφῆ, καταγραφῆ καὶ ἀριθμηθῆ ἀπὸ τῆς ἡλικίας τῶν εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω, ὅσοι ἐγόγγυσαν, παρεπονέθησαν καὶ ἐφάνησαν ἀγνώμονες ἀπέναντί μου·

Κανεὶς ἀπὸ σᾶς δὲν θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν γῆν, ἐπάνω ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἄπλωσα ἐγὼ τὰ παντοδύναμον χέρι μου καὶ ὡρκίσθην νὰ σᾶς ἐγκαταστήσω, ἀλλὰ θὰ εἰσέλθουν εἰς αὐτὴν μόνον ὁ Χάλεβ υἱὸς τοῦ Ἰεφοννή, καὶ ὁ Ἰησοῦς ὁ υἱὸς τοῦ Ναυή·

ἀσφαλῶς σεῖς δὲν θὰ εἰσέλθετε εἰς τὴν χώραν Χαναάν, τὴν ὁποίαν ἔχω ὁρκισθῆ ὅτι θὰ κατακτήσετε καὶ θὰ κληρονομήσετε, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Χάλεβ, τὸν υἱὸν τοῦ Ἰεφοννῆ, καὶ τὸν Ἰησοῦν, τὸν υἱὸν τοῦ Ναυῆ·

καὶ τὰ παιδιά, διὰ τὰ ὁποία εἴπατε ὅτι θὰ πέσουν, τάχα, αἰχμάλωτα εἰς τὰ χέρια τῶν ἐχθρῶν, θὰ ὁδηγήσω εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας καὶ θὰ κληρονομήσουν τὴν χώραν, τὴν ὁποίαν σεῖς διὰ τὰς ἁμαρτίας σας ἐχάσατε.

ἐπίσης καὶ τὰ παιδιά, διὰ τὰ ὁποῖα εἴπατε ὅτι θὰ μείνουν ἀπροστάτευτα καὶ θὰ αἰχμαλωτισθοῦν, θὰ τὰ ὁδηγήσω καὶ θὰ τὰ φέρω εἰς τὴν γῆν Χαναάν, καὶ θὰ κληρονομήσουν καὶ θὰ ἀπολαύσουν τὴν γῆν τῆς Ἐπαγγελίας, τὴν ὁποίαν σεῖς ἔχετε καταφρονήσει καὶ ἔχετε στερηθῇ.

Τὰ μέλη τοῦ σώματός σας θὰ πέσουν καὶ θὰ μείνουν εἰς τὴν ἔρημον αὐτήν,

Τὰ σώματά σας ὅμως θὰ πέσουν νεκρὰ καὶ τὰ πτώματα καὶ τὰ κόκκαλά σας θὰ μείνουν εἰς τὴν ἔρημον αὐτήν,

τὰ δὲ παιδιά σας, ὅσα εἶναι κάτω τῶν εἴκοσιν ἐτῶν, θὰ περιπλανῶνται εἰς τὴν ἔρημον ἐπὶ τεσσαράκοντα ἔτη καὶ θὰ ὑποφέρουν τὰς συνεπείας τῆς ἀποστασίας σας ἀπὸ τὸν Θεόν, μέχρις ὅτου ἀποθάνουν εἰς τὴν ἔρημον ὅλοι οἱ ἄνω τῶν εἰκοσιν ἐτῶν.

τὰ δὲ παιδιά σας, ποὺ ἔχουν ἡλικίαν κάτω τῶν εἴκοσι ἐτῶν, θὰ εἶναι νομάδες καὶ θὰ περιπλανῶνται εἰς τὴν ἔρημον ἐπὶ σαράντα χρόνια, διὰ νὰ εὑρίσκουν βοσκὴν διὰ τὰ ζῶα των, καὶ θὰ ὑποφέρουν ἕνεκα τῆς ἀποστασίας σας ἀπὸ ἐμὲ τὸν Θεόν, μέχρις ὅτου ἀποθάνετε ὅλοι ὅσοι ἔχετε ἡλικίαν ἄνω τῶν εἴκοσι ἐτῶν καὶ πέσουν νεκρὰ τὰ σώματά σας καὶ μείνουν τὰ πτώματα καὶ τὰ κόκκαλά σας εἰς τὴν ἔρημον.

Διὰ τὰς ἁμαρτίας ποὺ διεπράξατε, θὰ ὑποστῆτε τὴν τιμωρίαν τῆς δικαίας ἀγανακτήσεως καὶ ὀργῆς μου ἐπὶ τεσσαράκοντα ἔτη, κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν, τὰς ὁποίας κατεσκοπεύσατε τὴν χώραν. Κάθε ἡμέρα θὰ ὑπολογισθῇ εἰς ἓν ἔτος.

Κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν σαράντα ἡμερῶν, κατὰ τὶς ὁποῖες ἐκατασκοπεύσατε τὴν χώραν Χαναάν, τῆς κάθε ἡμέρας ὑπολογιζομένης ὡς ἕνα ἔτος, θὰ τιμωρῆσθε διὰ τὶς ἁμαρτίες σας ἐπὶ σαράντα χρόνια καὶ θὰ γνωρίσετε τὴν ἐγκατάλειψιν, τὸν θυμὸν καὶ τὴν ὀργήν μου.

Ἐγὼ ὁ Κύριος ὡμίλησα. Ὁριστικῶς καὶ ἀμετακλήτως θὰ κάμω ὅ,τι εἶπα εἰς τὸν ἁμαρτωλόν αὐτὸν λαόν, ὁ ὁποῖος ἐστασίασεν ἐναντίον μου. Εἰς τὴν ἔρημον αὐτὴν θὰ ἐξοντωθοῦν καὶ θὰ ἀποθάνουν».

Ἐγὼ ὁ παντοδύναμος Κύριος ἐμίλησα. Ὁπωσδήποτε θὰ πραγματοποιήσω ὅλα ὅσα εἶπα, ἔτσι ὅπως τὸ εἶπα, εἰς τὴν ἁμαρτωλὴν αὐτὴν συναγωγὴν τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἡ ὁποία ἐγόγγυσε καὶ ἐπανεστάτησε ἐνάντιόν μου· εἰς τὴν ἔρημον αὐτὴν θὰ ἑξαντληθοῦν, θὰ φθαροῦν, θὰ ἐξολοθρευθοῦν καὶ ἐκεῖ θὰ ἀποθάνουν».

Οἱ ἄνδρες, τοὺς ὁποίους ἔστειλεν ὁ Μωϋσῆς νὰ κατασκοπεύσουν τὴν χώραν καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπιστρέφοντες ἐξηρέθισαν τὸν λαὸν εἰς γογγυσμὸν κατὰ τῆς χώρας αὐτῆς μὲ τὸ νὰ εἴπουν δόλια καὶ ψευδῆ δι’ αὐτήν,

Καὶ οἱ ἄνδρες, τοὺς ὁποίους εἶχεν ἀποστείλει ὁ Μωϋσῆς νὰ κατασκοπεύσουν τὴν χώραν τῆς Χαναὰν καὶ οἱ ὁποῖοι, ὅταν ἐπέστρεψαν, ἐδυσφήμησαν τὴν χώραν μὲ ἀνακριβεῖς πληροφορίες καὶ ἐξώγκωσαν τὰ πράγματα καὶ ἔτσι συμπαρέσυραν ὅλον τὸν Ἰσραὴλ νὰ γογγύσῃ καὶ νὰ παραπονεθῇ κατὰ τοῦ Θεοῦ,

οἱ ἄνδρες αὐτοί, οἱ ὁποῖοι μὲ πεῖσμα εἶπαν καὶ διέδωσαν πονηρὰς πληροφορίας διὰ τὴν χώραν, ἐκτυπήθησαν πρῶτοι ἀπὸ τὸν Κύριον καὶ ἀπέθανον.

οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἐπειδὴ μετέδωκαν ἀνακριβεῖς, ψευδεῖς καὶ ἐξωγκωμένες εἰδήσεις διὰ τὴν γῆν τῆς Ἐπαγγελίας, ἐκτυπήθησαν πρῶτοι ἀπὸ τὸν Κύριον μὲ κακοήθη μολυσματικὴν ἀρρώστιαν καὶ ἔπεσαν νεκροί·

Ἀπὸ τοὺς ἄνδρας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μετέβησαν διὰ νὰ κατασκοπεύσουν τὴν χώραν, ἔζησαν μόνον ὁ Ἰησοῦς υἱὸς Ναυή, καὶ ὁ Χάλεβ υἱὸς Ἰεφοννή.

οἱ δύο ὅμως ἀπὸ τοὺς δώδεκα ἐκείνους κατασκόπους, οἱ ὁποῖοι εἶχαν πάει διὰ νὰ κατασκοπεύσουν τὴν χώραν τῆς Χαναάν, ὁ Ἰησοῦς, ὁ υἱὸς τοῦ Ναυῆ, καὶ ὁ Χάλεβ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰεφοννῆ, ἔζησαν· διεφυλάχθησαν σῶοι καὶ ἀβλαβεῖς.

Ὁ Μωϋσῆς ἀνεκοίνωσεν εἰς ὅλους τους Ἰσραηλίτας τὰ λόγια αὐτὰ τοῦ Κυρίου. Ὁ λαὸς ἀκούσας ἐπένθησε πολύ.

Ὁ δὲ Μωϋσῆς ἀνεκοίνωσε τὰ λόγια αὐτά, τὰ ὁποῖα μόνον ὁ ἴδιος ἐγνώριζε μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης, εἰς ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτες. Ὁ λαὸς ἐλυπήθη πάρα πολύ, ἔκλαυσε πικρὰ καὶ ἐθρήνησε.

Διὰ νὰ ἐπανορθώσουν δέ, τάχα, τὴν παρακοήν των καὶ ἀποφύγουν τὴν τιμωρίαν, ἠγέρθησαν οἱ Ἰσραηλῖται πολὺ πρωΐ, ἀνέβησαν εἰς τὴν κορυφήν του ὄρους, λέγοντες πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «ἰδού, ἡμεῖς τώρα θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸν τόπον, τὸν ὁποῖον εἶπεν ὁ Κύριος, διότι πράγματι μὲ τὴν παρακοήν μας ἡμαρτήσαμεν ἐνώπιόν του»!

Τὴν ἄλλην ἡμέραν ἐξύπνησαν πολὺ πρωῒ καὶ ἀνέβησαν εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ βουνοῦ, ποὺ τοὺς ἐχώριζε ἀπὸ τὴν Χαναάν, καὶ εἶπαν εἰς τὸν Μωϋσῆν: «Κύτταξε· θὰ διορθώσωμεν τὸ σφάλμα, ποὺ ἐκάμαμεν, καὶ τὴν παρακοήν, ποὺ ἐδείξαμεν εἰς τὸν Κύριον. Τώρα θὰ ἀνεβοῦμε εἰς τὸ βουνὸ καὶ κατόπιν θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸν τόπον, τὸν ὁποῖον μᾶς ὑπεσχέθη ὁ Κύριος· θὰ ἀνεβοῦμε, διότι παραδεχόμεθα ὅτι πράγματι ἔχομεν ἁμαρτήσει ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ».

Ὁ Μωϋσῆς ἀπήντησε· «διατί καὶ τώρα σεῖς παραβαίνετε πάλιν τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου; Δὲν θὰ εὐοδωθῇ ἡ ἀπόπειρά σας.

Ὁ Μωϋσῆς ὅμως τοὺς εἶπε: «Διατί ἐπιμένετε τώρα νὰ προχωρήσετε καὶ νὰ παραβῆτε ἔτσι τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶπε νὰ γυρίσωμεν πίσω; Δὲν θὰ εὐοδωθῇ ἡ πορεία σας αὐτή· θὰ ἀποτύχετε.

Μὴ προχωρῆτε διότι ὁ Κύριος δὲν εἶναι μαζῆ σας, θὰ νικηθῆτε καὶ θὰ πέσετε ἐνώπιον τῶν ἐχθρῶν σας.

Μὴ ἀνεβαίνετε εἰς τὸ βουνό· διότι ὁ Κύριος δὲν εἶναι μαζί σας καὶ ἑπομένως οἱ ἐχθροί σας θὰ σᾶς νικήσουν καὶ θὰ σᾶς στρώσουν ὅλους κάτω νεκρούς.

Οἱ Ἀμαληκῖται καὶ οἱ Χαναναῖοι εὑρίσκονται ἐκεῖ ἀντιμέτωποι ἔμπροσθέν σας καὶ θὰ πέσετε ἐν στόματι μαχαίρας, ἐπειδὴ ἀπεστατήσατε καὶ παρηκούσατε τὸν Κύριον καὶ ὁ Κύριος δὲν θὰ εἶναι πλέον μαζῆ σας».

Διότι οἱ Ἀμαληκῖται καὶ οἱ Χαναναῖοι εἶναι ἐκεῖ, ἐμπρός σας, καὶ θὰ σᾶς, κατασφάξουν ἐπειδὴ ἔχετε ἀπομακρυνθῆ ἀπὸ τὸν Κύριον ἕνεκα τῆς ἀποστασίας καὶ τοῦ γογγυσμοῦ σας καὶ ὁ Κύριος δὲν θὰ εἶναι μαζί σας».

Ἐκεῖνοι ὅμως ἐπέμειναν εἰς τὴν ἀπερίσκεπτον ἀπόφασίν των, ἐπροχώρησαν καὶ ἀνέβησαν εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους, ἀλλὰ ἡ κιβωτὸς τῆς Διαθήκης καὶ ὁ Μωϋσῆς δὲν ἐκινήθησαν ἀπὸ τὸ στρατόπεδον.

Αὐτοὶ ὅμως ἐπεριφρόνησαν τὴν συμβουλὴν τοῦ Μωϋσῆ, ἐπέμειναν καὶ ἐτόλμησαν νὰ προχωρήσουν καὶ να ἀνέβουν εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ βουνοῦ· ἀλλὰ ἡ Κιβωτὸς τῆς Διαθήκης τοῦ Κυρίου καὶ ὁ Μωϋσῆς δὲν ἐκινήθησαν ἀπὸ τὸ στρατόπεδον· ἔμειναν εἰς τὴν θέσιν των.

Οἱ δὲ Ἀμαληκῖται καὶ οἱ Χαναναῖοι, οἱ κατοικοῦντες εἰς τὸ ὄρος ἐκεῖνο, κατέβησαν καὶ ἐπετέθησαν ἐναντίον τῶν Ἰσραηλιτῶν, τοὺς ἔτρεψαν εἰς φυγὴν καὶ κατέκοψαν αὐτοὺς μέχρις Ἑρμάν. Οἱ δὲ διασωθέντες ἀπὸ τὴν σφαγὴν Ἰσραηλῖται ἐπέστρεψαν εἰς τὸ στρατόπεδον.

Τότε οἱ Ἀμαληκῖται καὶ οἱ Χαναναῖοι, ποὺ κατοικοῦσαν εἰς τὸ βουνὸ ἐκεῖνο καὶ παρεμόνευαν τοὺς Ἰσραηλίτες, τοὺς ἐπετέθησαν, τοὺς ἔτρεψαν εἰς φυγήν, τοὺς κατεδίωξαν καὶ κατέσφαξαν ὅσους ἐπρόφθαναν μέχρι τῆς πόλεως Ἑρμάν. Ὅσοι διέφυγαν τὴν σφαγήν, ἐγύρισαν πίσω εἰς τὸ στρατόπεδόν των, διὰ νὰ σωθοῦν καὶ ἀσφαλισθοῦν.