Ἀριθμοί 3

Οἱ ἀπόγονοι του Ἀαρὼν καὶ τοῦ Μωϋσῆ κατὰ τὴν ἡμέραν, ποὺ ὁ Κύριος ὡμίλησε πρὸς τὸν Μωϋσῆν ἐπάνω εἰς τὸ ὄρος Σινά, ἦσαν οἱ ἑξῆς·

Οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἀαρὼν καὶ τοῦ Μωϋσῆ τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ἐμίλησεν εἰς τὸν Μωϋσῆν εἰς τὸ ὄρος Σινᾶ, ἦσαν οἱ ἀκόλουθοι:

Τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Ἀαρὼν εἶναι: Πρωτότοκος υἱὸς τοῦ Ἀαρὼν ἦτο ὁ Ναβὰδ· ἠκολούθησαν ἔπειτα ὁ Ἀβιούδ, ὁ Ἐλεάζαρ καὶ ὁ Ἰθάμαρ.

Τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Ἀαρὼν ἦσαν ὁ Ναδάβ, ὁ ὁποῖος ἦταν καὶ ὁ πρωτότοκος, ὁ Ἀβιούδ, ὁ Ἐλεάζαρ καὶ ὁ Ἰθάμαρ.

Αὐτὰ εἶναι τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Ἀαρών, οἱ ὁποῖοι καὶ ἔγιναν ἱερεῖς χρισμένοι μὲ τὸ ἅγιον ἔλαιον καὶ τῶν ὁποίων τὰ χέρια ἔλαβον τὴν χάριν νὰ ἐκτελοῦν τὰ ἱερατικὰ καθήκοντα.

Αὐτὰ εἶναι τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Ἀαρών, οἱ ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι εἶχαν χρισθῆ μὲ ἅγιον ἔλαιον ἀπὸ τὸν Μωϋσῆν καὶ τῶν ὁποίων τὰ χέρια ἔγιναν ἄξια καὶ ἀφιερώθησαν εἰς τὴν ἱερατικὴν διακονίαν.

Ὁ Ναδὰβ καὶ ὁ Ἀβιοὺδ ἐτιμωρήθησαν καὶ ἀπέθανον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, διότι εἶχον προσφέρει ἐνώπιόν του ξένον κοσμικὸν πῦρ εἰς τὴν ἔρημον τοῦ Σινά. Αὐτοὶ ἀπέθανον ἄτεκνοι, τὰ δὲ ἱερατικὰ καθήκοντα ἐξεπλήρωναν ὁ Ἐλεάζαρ καὶ ὁ Ἰθάμαρ μαζῆ μὲ τὸν πατέρα των, τὸν ἀρχιερέα Ἀαρών.

Ὁ Ναδὰβ καὶ ὁ Ἀβιοὺδ ἐτιμωρήθησαν καὶ ἀπέθαναν ἐμπρὸς εἰς τὸν Κύριον, ὅταν προσέφεραν ἐμπρός του φωτιὰν συνηθισμένην, κοσμικὴν καὶ ὄχι ἁγίαν (ἱεράν), ἀπὸ αὐτὴν ποὺ εἶχεν ἀνάψει ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς ἀπὸ τὸν οὐρανόν· τὸ γεγονὸς τοῦτο συνέβη, ὅταν ἦσαν εἰς τὴν ἔρημον τοῦ Σινᾶ. Ὁ Ναδὰβ καὶ ὁ Ἀβιοὺδ δὲν εἶχαν παιδιά· δι’ αὐτὸ τὰ ἱερατικὰ καθήκοντα ἀνέλαβαν ὁ Ἐλεάζαρ καὶ ὁ Ἰθάμαρ μαζὶ μὲ τὸν πατέρα των, τὸν ἀρχιερέα Ἀαρὼν καὶ ὑπὸ τὶς διαταγές του.

Ὁ Κύριος ὡμίλησε προς τον Μωϋσῆν λέγων·

Ὁ Θεὸς ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«νὰ πάρῃς τὴν φυλὴν Λευΐ καὶ νὰ τὴν παρουσιάσῃς ἐμπρὸς εἰς τὸν ἀρχιερέα Ἀαρών, διὰ νὰ ὑπηρετοῦν αὐτὸν εἰς τὰ ἱερατικά του καθήκοντα.

«Πάρε τὴν φυλὴν Λευῒ καὶ παρουσίασέ την ἐμπρὸς εἰς τὸν ἀρχιερέα Ἀαρών, διὰ νὰ τὸν ὑπηρετοῦν εἰς τὰ ἱερατικά του ἔργα·

Αὐτοί, ἀντὶ τοῦ Ἀαρὼν καὶ ἀντὶ τῶν ἄλλων Ἰσραηλιτῶν, θὰ φρουροῦν νύκτα καὶ ἡμέραν κύκλῳ ἀπὸ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ θὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὰ ἔργα τῆς Σκηνῆς.

αὐτοὶ θὰ φρουροῦν ἡμέραν καὶ νύκτα τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, θὰ τὴν φροντίζουν καὶ θὰ τὴν ἐπιμελοῦνται, ἀντὶ τοῦ Ἀαρὼν καὶ τῶν ἄλλων Ἰσραηλιτῶν· οἱ ἴδιοι ἐπίσης θὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὰ διακονήματα τῆς Σκηνῆς.

Θὰ φυλάττουν ὅλα τὰ σκεύη τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ θὰ προσφέρουν εἰς αὐτὴν ὅλας τὰς ὑπηρεσίας ὑπὲρ τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Αὐτοὶ θὰ φρουροῦν καὶ θὰ φροντίζουν δι’ ὅλα τὰ ἀντικείμενα τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, θὰ φρουροῦν καὶ θὰ διακονοῦν εἰς αὐτὴν εἰς ὅλα τὰ ἔργα, ποὺ ἔχουν ὑποχρέωσιν νὰ ἐκτελοῦν οἱ Ἰσραηλῖται.

Θὰ δώσῃς τοὺς Λευίτας ὡς βοηθοὺς εἰς τὸν Ἀαρὼν τὸν ἀρχιερέα καὶ εἰς τοὺς υἱούς του, τοὺς ἱερεῖς. Δῶρον ἔχουν δοθῆ αὐτοὶ εἰς ἐμὲ ἐκ μέρους τῶν ἄλλων Ἰσραηλιτῶν.

Καὶ θὰ παραδώσῃς τοὺς Λευῖτες εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρὼν καὶ τῶν υἱῶν του τῶν ἱερέων· οἱ Λευῖται ἔχουν ξεχωρισθῆ καὶ ἔχουν δοθῆ ὡς ἀποκλειστικὸν δῶρον εἰς ἐμὲ ἀπὸ τοὺς ἄλλους Ἰσραηλίτες.

Τὸν Ἀαρὼν τὸν ἀρχιερέα καὶ τοὺς υἱούς του τοὺς ἱερεῖς θὰ ὁρίσῃς διὰ τὰ τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, νὰ ἐκτελοῦν δηλαδὴ τὰ ἱερατικά των καθήκοντα, τόσον τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ὅσον καὶ τὰ ἀναφερόμενον τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ καταπετάσματος εἰς τὰ ἅγια. Ἄνθρωπος ἀπὸ ἄλλην φυλήν, ὁ ὁποῖος θὰ ἐγγίσῃ τὰ καθιερωμένα αὐτὰ σκεύη, θὰ ἀποθάνῃ».

Θὰ ὁρίσῃς δὲ ὡς ἱερεῖς εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου τὸν ἀρχιερέα Ἄαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του τοὺς ἱερεῖς· αὐτοὶ θὰ ἐκτελοῦν τὰ ἱερατικά των καθήκοντα, ποὺ ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ Θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ μὲ ὅσα εἶναι εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ καταπετάσματος, εἰς τὰ Ἅγια· καὶ κάθε ἄλλος, ποὺ δὲν εἶναι ἱερεὺς ἢ Λευίτης, ὁ ὁποῖος θὰ πλησιάσῃ καὶ θὰ ἐγγίσῃ τὰ ἅγια σκεύη, θὰ τιμωρῆται μὲ θάνατον».

Ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«ἰδοὺ ἐγὼ ἔχω πάρει τοὺς Λευίτας ἐκ μέσου τῶν Ισραηλιτῶν ἀντὶ ὅλων τῶν πρωτοτόκων, ἐκείνων δηλαδὴ οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς γεννήσεώς των ἀνοίγουν τὴν μήτραν. Οἱ Λευῖται θὰ ἀντικαθιστοῦν καὶ θὰ λυτρώνουν τοὺς πρωτοτόκους ἐκ τῶν Ἰσραηλιτῶν. Ὡς ἐκ τούτου θὰ ἀνήκουν εἰς ἐμέ,

«Νά, ἔχω λάβει τοὺς Λευῖτες ἀπὸ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, ὡς ἀντάλλαγμα ὅλων τῶν πρωτοτόκων, δηλαδὴ ἐκείνων ποὺ μὲ τὴν γέννησίν των ἀνοίγουν πρῶτα τὴν μήτραν τῆς μητέρας των μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν. Οἱ Λευῖται θὰ ἀντικαθιστοῦν τὰ πρωτότοκα παιδιὰ τοῦ Ἰσραήλ· αὐτοὶ θὰ ἀνήκουν ἐξ ὁλοκλήρου εἰς ἐμέ,

διότι εἰς ἐμὲ ἀνήκει κάθε πρωτότοκον. Κατὰ τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐθανάτωσα κάθε πρωτότοκον εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, ἔδωσα ἐντολὴν νὰ ἀφιερώνεται εἰς ἐμὲ κάθε πρωτότοκον τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους. Ἰδικά μου εἶναι τὰ πρωτότοκα· ἐγὼ δὲ εἶμαι ὁ Κύριος αὐτῶν».

διότι κάθε πρωτότοκον παιδὶ τοῦ Ἰσραὴλ ἀνήκει ὡς ἀπαρχὴ εἰς ἐμέ, τὸν δοτῆρα τῆς ζωῆς· ἀλλὰ καὶ διότι τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκτύπησα καὶ ἐθανάτωσα ὅλα τὰ πρωτότοκα τῶν Αἰγυπτίων, τὰ δὲ πρωτότοκα τοῦ Ἰσραὴλ ἐγλύτωσαν, διέταξα νὰ χωρίσουν καὶ νὰ ἀφιερώσουν εἰς ἐμὲ κάθε πρωτότοκον μεταξὺ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ· κάθε πρωτότοκον ἀνθρώπου ἢ ζώου· ὥστε εἰς ἐμὲ ἀνήκουν τὰ πρωτότοκα ὡς ἔκφρασις εὐγνωμοσύνης· ἀντὶ νὰ ἔχω δὲ τὰ πρωτότοκα τοῦ Ἰσραήλ, θὰ ἔχω τοὺς Λευῖτες εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου. Οἱ Λευῖται εἶναι ἰδικοί μου· ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριός των».

Ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν εἰς τὴν ἔρημον Σινὰ λέγων·

Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν εἰς τὴν ἔρημον τοῦ Σινᾶ καὶ εἶπε:

«κάμε ἐπιθεώρησιν καὶ ἀρίθμησιν τῆς φυλῆς Λευῒ κατὰ τοὺς πατριαρχικοὺς αὐτῶν οἴκους, κατὰ δήμους, κατὰ συγγενείας. Καταγράψατε καὶ ἀριθμήσατε πᾶν ἄρρεν τέκνον των ἀπὸ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω».

«Νὰ ἐπισκεφθῇς καὶ νὰ ἀριθμήσῃς τοὺς ἀπογόνους τοῦ Λευῒ κατὰ πατριαρχικὲς οἰκογένειες, κατὰ δήμους καὶ κατὰ φυλές· νὰ ἐπισκεφθῆτε καὶ νὰ ἀριθμήσετε κάθε ἀρσενικὸν ἀπὸ τῆς ἡλικίας τοῦ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω».

Ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν ἐπεθεώρησαν καὶ ἠρίθμησαν αὐτοὺς σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου, ὅπως τοὺς διέταξεν ὁ Κύριος.

Ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν τοὺς ἐπεσκέφθησαν καὶ τοὺς ἀρίθμησαν σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολήν, ποὺ τοὺς ἔδωκεν ὁ Κύριος.

Οἱ δὲ υἱοὶ τοῦ Λευῒ ἦσαν κατὰ τὰ ὀνόματα αὐτῶν ὁ Γεδσών, ὁ Κάαθ, καὶ ὁ Μεραρί.

Τὰ δὲ ὀνόματα τῶν τριῶν υἱῶν τοῦ Λευῒ ἦσαν τὰ ἀκόλουθα: Γεδσών, Καὰθ καὶ Μεραρί.

Τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Γεδσὼν καὶ τῶν δήμων αὐτῶν ἦσαν, Λοβενὶ καὶ Σιεμεΐ.

Τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Γεδσὼν καὶ τῶν δήμων, ποὺ εἶχαν τὰ ὀνόματά των, ἦσαν Λοβενὶ καὶ Σεμεΐ.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Καὰθ μὲ τοὺς ὁμωνύμους δήμους των ἦσαν, Ἀμράμ, Ἰασαάρ, Χέβρὼν καὶ Ὀζιήλ.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Καὰθ καὶ τῶν δήμων, ποὺ εἶχαν τὰ ὀνόματά των, ἦσαν ὁ Ἀμράμ, ὁ Ἰσσαάρ, ὁ Χεβρὼν καὶ ὁ Ὀζιήλ.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Μεραρὶ μὲ τοὺς ὁμωνύμους δήμους των ἦσαν, ὁ Μοολὶ καὶ ὁ Μουσί. Αὐτοὶ εἶναι οἱ δῆμοι τῶν Λευϊτῶν κατὰ τὰς πατριαρχικὰς οἰκογενείας των.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Μεραρὶ καὶ τῶν δήμων, ποὺ εἶχαν τὰ ὀνόματά των, ἦσαν ὁ Μοολὶ καὶ ὁ Μουσί. Αὐτοὶ εἶναι οἱ δῆμοι τῶν Λευϊτῶν χωρισμένοι κατὰ τὶς πατριαρχικές των οἰκογένειες.

Ἀπὸ τὸν Γεδσὼν κατάγεται ὁ δῆμος τοῦ Λοβενὶ καὶ ὁ δῆμος τοῦ Σεμεΐ. Αὐτοὶ εἶναι οἱ δῆμοι τοῦ Γεδσών.

Ἀπὸ τὸν Γεδσὼν κατάγονται ὁ δῆμος τοῦ Λοβενὶ καὶ ὁ δῆμος τοῦ Σεμεΐ· αὐτοὶ εἶναι οἱ δῆμοι τῶν Γεδσωνιτῶν.

Ἔγινεν ἐπιθεώρησις καὶ ἀρίθμησις παντὸς ἀρσενικοῦ ἀπὸ μηνὸς καὶ ἐπάνω καὶ εὑρέθησαν ἑπτὰ χιλιάδες πεντακόσιοι.

Ἔγινε ἡ ἐπιθεώρησις, ἡ ἀρίθμησις καὶ ἡ ἀπογραφὴ ὅλων τῶν ἀρρένων τῶν δήμων αὐτῶν ἀπὸ τῆς ἡλικίας τοῦ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω· κατὰ τὴν ἀρίθμησιν καὶ τὴν ἀπογραφὴν εὑρέθησαν συνολικῶς ἑπτὰ χιλιάδες πεντακόσιοι (7.500).

Οἱ υἱοὶ τοῦ Γεδσὼν θὰ στρατοπεδεύουν πρὸς δυσμάς, ὄπισθεν ἀπὸ τὴν Σκηνήν.

Οἱ ἀπόγονοι τοῦθ Γεδσὼν θὰ στρατοπεδεύουν εἰς τὸ πίσω μέρος τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, εἰς τὰ δυτικά.

Ἀρχηγὸς τῆς πατριαρχικῆς οἰκογενείας τοῦ δήμου τοῦ Γεδσὼν ἦτο ὁ Ἐλισάφ, υἱὸς τοῦ Δαήλ.

Ἀρχηγὸς τῆς πατριαρχικῆς οἰκογενείας τῶν Γεδσωνιτῶν ἦταν ὁ Ἐλισάφ, ὁ υἱὸς τοῦ Δαήλ.

Ἀπὸ τοὺς υἱοὺς τοῦ Γεδσὼν ἐφυλάσσοντο ἐκ τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, αὐτὴ αὕτη ἡ Σκηνή, τὸ κάλυμμά της, τὸ παραπέτασμα τὸ ἐπὶ τῆς θύρας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου,

Οἱ υἱοὶ τοῦ Γεδσὼν εἶχαν ὡς ἀποστολὴν νὰ φρουροῦν τὴν ἰδίαν τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον κάλυμμα τῆς Σκηνῆς καὶ τὸ παραπέτασμα τῆς εἰσόδου τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου,

τὰ παραπετάσματα τῆς αὐλῆς, τὸ καταπέτασμα τῆς θύρας τῆς αὐλῆς, ἡ ὁποία εἶναι ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Σκηνὴν μὲ ὅλα τὰ ἐξαρτήματα αὐτοῦ.

τὰ παραπετάσματα τῆς αὐλῆς καὶ τὸ καταπέτασμα τῆς εἰσόδου τῆς αὐλῆς, ποὺ εἶναι ἀπέναντι τῆς Σκηνῆς· ἐπίσης ἦσαν ὑπεύθυνοι διὰ τὴν φροντίδα ὅλων ἐκείνων, ποὺ εἶχαν σχέσιν μὲ τὰ ἐξαρτήματα αὐτά.

Ἐκ τοῦ Καὰθ προῆλθε πρῶτος ὁ δῆμος Ἀμράμ, δεύτερος ὁ δῆμος Ἰσαάρ, τρίτος ὁ δῆμος Χεβρὼν καὶ τέταρτος ὁ δῆμος Ὀζιήλ. Αὐτοὶ εἶναι, οἱ τέσσαρες κατὰ σειρὰν δῆμοι οἱ προελθόντες ἀπὸ τὸν Καάθ.

Ἀπὸ τὸν Καὰθ κατάγονται πρῶτος ὁ δῆμος τοῦ Ἀμράμ, δεύτερος ὁ δῆμος τοῦ Ἰσσαάρ, τρίτος ὁ δῆμος τοῦ Χεβρὼν καὶ τέταρτος ὁ δῆμος τοῦ Ὀζιήλ· αὐτοί οἱ τέσσερις εἶναι οἱ δῆμοι τῶν Κααθιτῶν.

Εἰς τοὺς δήμους αὐτοὺς κατεμετρήθησαν ἀρσενικὰ ἀπὸ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω ὀκτὼ χιλιάδες ἑξακόσια. Αὐτοὶ εἶχον καθῆκον νὰ φρουροῦν τὰ ἱερὰ ἀντικείμενα τῆς Σκηνῆς.

Τὸ σύνολον τῶν ἀρρένων τῶν Κααθιτῶν ἀπὸ τῆς ἡλικίας τοῦ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω ἦσαν ὀκτὼ χιλιάδες ἑξακόσιοι (8.600). Αὐτοὶ εἶχαν ὡς ἀποστολὴν νὰ φρουροῦν καὶ νὰ μεταφέρουν τὰ ἁγιώτερα ἀντικείμενα τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Οἱ δῆμοι τῶν υἱῶν τοῦ Καὰθ θὰ στρατοπεδεύουν νοτίως τῆς Σκηνῆς.

Οἱ ἀπόγονοι τοῦ Καὰθ θὰ στρατοπεδεύουν εἰς τὸ δεξιὸν μέρος τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, εἰς τὰ νότια.

Ἄρχων δὲ τῶν πατριαρχικῶν οἴκων, τῶν δήμων τοῦ Καὰθ ἦτο ὁ Ἑλισαφάν, ὁ υἱὸς τοῦ Ὀζιήλ.

Ἀρχηγὸς τῆς πατριαρχικῆς οἰκογενείας τῶν Κααθιτῶν ἦταν ὁ Ἐλισαφάν, ὁ υἱὸς τοῦ Ὀζιήλ.

Αὐτοὶ εἶχον καθῆκον νὰ φροντίζουν διὰ τὴν κιβωτόν, διὰ τὴν τράπεζαν τῆς προθέσεως, διὰ τὴν ἑπτάφωτον λυχνίαν, διὰ τὰ θυσιαστήρια καὶ δι’ ὅλα τὰ σκεύη τοῦ ἁγίου, μὲ τὰ ὁποία λειτουργοῦν, διὰ τὸ ἐπάνω σκέπασμα τῆς Σκηνῆς καὶ τὰ ἐξαρτήματα ὅλων αὐτῶν.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Καὰθ εἶχαν ὡς ἀποστολὴν νὰ φρουροῦν καὶ νὰ φροντίζουν διὰ τὴν Κιβωτόν, τὴν τράπεζαν τῆς Προθέσεως, τὴν ἑπτάφωτον Λυχνίαν, τὰ δύο θυσιαστήρια καὶ τὰ ἱερὰ σκεύη, ποὺ χρησιμοποιοὺν οἱ ἱερεῖς κατὰ τὴν λατρείαν εἰς τὰ Ἅγια· ἐπίσης ἔπρεπε νὰ φρουροῦν καὶ νὰ φροντίζουν διὰ τὸ τρίτον παραπέτασμα, τὸ παραπέτασμα τῶν Ἁγίων τῶν Ἁγίων. Ἀκόμη ἦσαν ὑπεύθυνοι διὰ τὴν φροντίδα ὅλων ἐκείνων ποὺ εἶχαν σχέσιν μὲ τὰ ἐξαρτήματα αὐτὰ τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Ἀρχηγὸς δὲ τῶν ἀρχόντων τῆς φυλῆς Λευῒ ἦτο ὁ Ἐλεάζαρ, ὁ υἱὸς τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρών, ἔχων ὡς καθῆκον νὰ μεριμνᾷ διὰ τήρησιν καὶ φρούρησιν ὅλων γενικῶς τῶν ἁγίων αὐτῶν ἀντικειμένων.

Ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἀρχηγῶν τῶν Λευϊτῶν ἦταν ὁ Ἐλεάζαρ, ὁ υἱὸς τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρών. Αὐτὸς εἶχε τὴν ἐπίβλεψιν καὶ τὴν ἐποπτείαν ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐφρόντιζαν διὰ τὰ ἱερὰ ἀντικείμενα τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Ἀπὸ τὸν Μεραρὶ προῆλθεν ὁ δῆμος Μοολὶ καὶ ὁ δῆμος Μουσί. Αὐτοὶ εἶναι οἱ δῆμοι τοῦ Μεραρί.

Ἀπὸ τὸν Μεραρὶ κατάγονται ὁ δῆμος τοῦ Μοολὶ καὶ ὁ δῆμος τοῦ Μουσί· αὐτοὶ οἱ δύο εἶναι οἱ δῆμοι τοῦ Μεραρί.

Ἔγινεν ἐπιθέωρησις καὶ καταγραφὴ παντὸς ἀρσενικοῦ ἀπὸ μηνὸς καὶ ἄνω καὶ εὑρέθησαν ἓξ χιλιάδες πεντήκοντα.

Ἡ ἐπιθεώρησις, ἡ ἀρίθμησις καὶ ἡ ἀπογραφὴ ὅλων τῶν ἀρρένων τῶν δήμων αὐτῶν ἀπὸ τῆς ἡλικίας τοῦ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω, ἔδωκε ὡς σύνολον τὸν ἀριθμὸν τῶν ἕξι χιλιάδων πενῆντα (6.050)·

Ἀρχηγὸς τοῦ πατριαρχικοῦ οἴκου τοῦ δήμου Μεραρὶ ἦτο ὁ Σουριήλ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀβιχαίλ. Αὐτοὶ θὰ στρατοπεδεύουν εἰς τὰ πλάγια τῆς Σκηνῆς πρὸς βορρᾶν.

ἀρχηγὸς δὲ τῆς πατριαρχικῆς οἰκογενείας τῶν Μεραριτῶν ἦταν ὁ Σουριήλ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀβιχαίλ· οἱ ἀπόγονοι τοῦ Μεραρὶ θὰ στρατοπεδεύουν εἰς τὸ ἀριστερὸν μέρος τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, εἰς τὰ βόρεια.

Ὡς ἔργον εἰς τοὺς υἱοὺς Μεραρὶ εἶχεν ἀνατεθῆ ἡ φροντὶς διὰ τὰ κιονόκρανα τῆς Σκηνῆς, τοὺς μοχλούς, τοὺς στύλους καὶ τὰ βάθρα καὶ δι’ ὅλα γενικῶς τὰ ἐξαρτήματά των,

Οἱ υἱοὶ τοῦ Μεραρὶ εἶχαν ὡς ἀποστολὴν νὰ φρουροῦν καὶ νὰ φροντίζουν διὰ τὰ κιονόκρανα τῆς Σκηνῆς, τοὺς μοχλούς, τοὺς στύλους καὶ τὰ βάθρα της καὶ δι’ ὅλα τὰ ἱερὰ ἀντικείμενα, ποὺ εἶχαν σχέσιν μὲ τὰ ἐξαρτήματα αὐτὰ τῆς Σκηνῆς.

διὰ τοὺς στύλους τῆς αὐλῆς κύκλῳ, διὰ τὰς βάσεις αὐτῶν, τοὺς πασσάλους καὶ τὰ σχοινία των.

Ἀκόμη ἦσαν ὑπεύθυνοι διὰ τὴν φρούρησιν, φροντίδα καὶ μεταφορὰν τῶν στύλων καὶ τῶν τεσσάρων πλευρῶν τῆς αὐλῆς τῆς Σκηνῆς, τῶν βάθρων, τῶν πασσάλων καὶ τῶν σχοινιῶν της.

Κατὰ πρόσωπον τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ πρὸς ἀνατολὰς θὰ εἶναι στρατοπεδευμένοι ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν μὲ τοὺς υἱούς του, διὰ νὰ ἔχουν τὴν φροντίδα τῆς Σκηνῆς καὶ νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας. Κάθε ἄνθρωπος ἀπὸ ἄλλην φυλήν, ὁ ὁποῖος θὰ ἐγγίσῃ τὰ ἱερὰ αὐτὰ ἀντικείμενα, θὰ ἀποθνήσκῃ.

Ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του θὰ στρατοπεδεύουν ἐμπρὸς εἰς τὴν εἴσοδον τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, εἰς τὸ ἀνατολικὸν μέρος. Αὐτοὶ ἦσαν ὑπεύθυνοι διὰ τὴν φρούρησιν καὶ τὴν φροντίδα τοῦ Ἁγιαστηρίου· οἱ ἴδιοι ἐπίσης ἐπρόσφεραν τὶς προσφορὲς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ. Κάθε ἄλλος, ποὺ δεν ἀνήκει εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Λευΐ, ἔστω καὶ ἂν εἶναι Ἰσραηλίτης, ὁ ὁποῖος θὰ πλησιάσει καὶ θὰ ἐγγίσῃ τὰ ἱερὰ ἀντικείμενα τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, θὰ τιμωρῆται μὲ θάνατον.

Ὅλα τὰ ἄρρενα τῶν Λευϊτῶν, τὰ ὁποία ἐπεσκέφθη καὶ ἠρίθμησεν ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν κατὰ τοὺς δήμους αὐτῶν, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου, ἀπὸ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω εὑρέθησαν εἴκοσι δύο χιλιάδες.

Ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς τῶν ἀρρένων τῶν Λευϊτῶν, ἀπὸ τῆς ἡλικίας του ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω, τοὺς ὁποίους ὁ Μωϋσῆς καὶ Ἀαρών, κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ, εἶχαν ἐπιθεωρήσει, ἀριθμήσει καὶ ἀπογράψει κατὰ δήμους, ἦταν εἴκοσι δύο χιλιάδες (22.000).

Εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «ἀρίθμησε τώρα κάθε ἀρσενικὸν πρωτότοκον τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀπὸ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω καὶ κράτησε τὸν συνολικὸν ἀριθμόν.

Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε: «Νὰ ἐπιθεωρήσῃς, νὰ ἀριθμήσῃς καὶ νὰ ἀπογράψῃς κάθε πρωτότοκον ἀρσενικὸν τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ἀπὸ τῆς ἡλικίας τοῦ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω καὶ νὰ συγκεντρώσεις τὸν συνολικὸν ἀριθμόν των.

Θὰ λάβῃς καὶ θὰ ἀφιερώσῃς εἰς ἐμὲ τοὺς Λευίτας - ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος ποὺ διατάσσω - ἀντὶ ὅλων τῶν πρωτοτόκων τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ τὰ ζῶα τῶν Λευϊτῶν ἀντὶ ὅλων τῶν πρωτοτόκων, ποὺ ἔχουν γεννηθῆ ἀπὸ τὰ ζῶα τῶν Ἰσραηλιτῶν».

Καὶ θὰ λάβῃς τοὺς Λευῖτες καὶ θὰ τοὺς ἀφιερώσῃς εἰς ἐμέ - ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος καὶ ἐγὼ διατάσσω - ἀντὶ ὅλων τῶν πρωτοτόκων τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ· τὸ ἴδιον θὰ κάμῃς καὶ δι’ ὅλα τὰ κατοικίδια ζῶα τῶν Λευϊτῶν, ἀντὶ ὅλων τῶν πρωτοτόκων κατοικιδίων ζώων τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ».

Ὁ Μωϋσῆς ἐπεθεώρησε καὶ ἠρίθμησεν ὅλα τὰ πρωτότοκα τῶν Ἰσραηλιτῶν, ὅπως τὸν εἶχε διατάξει ὁ Κύριος.

Καὶ ὁ Μωϋσῆς ἐπεθεώρησε, ἀρίθμησε καὶ ἀπέγραψε ὅλα τὰ πρωτότοκα τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολήν, ποὺ τοῦ ἔδωκεν ὁ Κύριος.

Ὅλα δὲ τὰ πρωτότοκα ἀρσενικά, τὰ ἀριθμηθέντα ἀτομικῶς ἀπὸ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω εὑρέθησαν ὅτι εἶναι εἴκοσι δύο χιλιάδες διακόσια ἑβδομήκοντα τρία.

Ὅλα τὰ πρωτότοκα ἀρσενικά, ποὺ εἶχαν ἀριθμηθῆ καὶ ἀπογραφῆ ἀπὸ τῆς ἡλικίας τοῦ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω, ἔφθασαν εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν εἴκοσι δύο χιλιάδων διακοσίων ἑβδομῆντα τριῶν (22.273).

Ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«πάρε τοὺς Λευίτας ἀντὶ ὅλων τῶν πρωτοτόκων τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ τὰ ζῶα τῶν Λευϊτῶν ἀντὶ τῶν ζώων τῶν ἄλλων Ἰσραηλιτῶν. Οἱ Λευῖται θὰ εἶναι ἰδικοί μου, θὰ εἶναι ἀφιερωμένοι εἰς τὴν ὑπηρεσίαν μου, Ἐγὼ ὁ Κύριος δίδω τὴν ἐντολήν.

«Πάρε τοὺς Λευῖτες ἀντὶ ὅλων τῶν πρωτοτόκων τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ τὰ κατοικίδια ζῶα τῶν Λευϊτῶν ἀντὶ τῶν κατοικιδίων ζώων τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ· καὶ οἱ Λευῖται θὰ εἶναι ἀφιερωμένοι εἰς ἐμέ· ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ἐγὼ διατάσσω.

Διὰ δὲ τὰ διακόσια ἑβδομήκοντα τρία πρωτότοκα τῶν Ἰσραηλιτῶν, αὐτὰ ποὺ πλεονάζουν ἐν συγκρίσει μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν Λευϊτῶν, θὰ λάβῃς χρήματα διὰ τὴν λύτρωσίν των.

Καὶ ἐπειδὴ τὰ πρωτότοκα τῶν Ἰσραηλιτῶν εἶναι κατὰ 273 περισσότερα τῶν Λευιτῶν, θὰ λάβῃς χρήματα, διὰ νὰ ἑξαγοράσῃς αὐτὰ τὰ 273.

Θὰ πάρῃς δι’ ἕκαστον ἄτομον πέντε σίκλους ἀργυρίου (60 περίπου γραμμάρια) τὰ ὁποία θὰ καταβληθοῦν βάσει τοῦ χρησιμοποιουμένου διδράχμου εἰς τὸν ναόν. Ὁ σίκλος ἔχει εἴκοσι ὀβολούς.

Διὰ κάθε πρωτότοκον τῶν Ἰσραηλιτῶν θὰ λάβῃς πέντε σίκλους, συμφώνως πρὸς τὸ ἐπίσημον μέτρον τοῦ ἱεροῦ σίκλου (διδράχμου), τὸ ὁποῖον (ἱερὸς σίκλος) ἔχει εἴκοσι ὀβολοὺς (= 60 ἢ κατ’ ἄλλους 84 γραμμάρια ἀργυροῦ).

Τὸ ἀργύριον αὐτὸ ἀπὸ τὴν ἐξαγορὰν τῶν πρωτοτόκων θὰ τὸ παραδώσῃς εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του».

Τὰ χρήματα αὐτὰ θὰ τὰ παραδώσῃς εἰς τὸν ἀρχιερέα Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του ἱερεῖς ὡς λύτρα διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῶν 273 πρωτοτόκων τῶν Ἰσραηλιτῶν, ποὺ εἶναι περισσότερα».

Ἔλαβον ὁ Μωϋσῆς διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῶν πλεοναζόντων πρωτοτόκων τῶν Ἰσραηλιτῶν τὸ καθορισθὲν ἀργύριον ὡς λύτρον διὰ τοὺς ἀρθμητικῶς ὑστεροῦντας Λευίτας.

Καὶ ὁ Μωϋσῆς ἔλαβε τὰ χρήματα τῆς ἑξαγορᾶς τῶν 273 πρωτοτόκων τοῦ Ἰσραήλ (ποὺ ἐπλεόναζαν) ὡς λύτρα τῶν Λευϊτῶν, ποὺ ἦσαν ὀλιγώτεροι·

Ἀπὸ τοὺς πρωτοτόκους Ἰσραηλίτας ἐπῆρεν ἀργύριον, τὸ ὁποῖον ἀνῆλθεν εἰς χίλιους τριακόσιους ἑξήκοντα πέντε σίκλους, (δέκα τέσσαρα καὶ ἥμισυ περίπου κιλά) σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον ὁ ὁποῖος ἐκυκλοφόρει καὶ ἐχρησιμοπουεῖτο εἰς τὸν ἱερὸν χῶρον τῆς Σκηνῆς.

ἀπὸ τὰ πρωτότοκα τῶν Ἰσραηλιτῶν ἔλαβε τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἦταν χίλιοι τριακόσιοι ἑξῆντα πέντε σίκλοι, ἀπὸ τοὺς ἱεροὺς ἐκείνους σίκλους ποὺ ἐχρησιμοποιοῦντο ἐπισήμως εἰς τὸν χῶρον τοῦ ναοῦ (= 16.380 ἢ κατ’ ἄλλους 22.932 γραμμάρια ἀργύρου).

Παρέδωσε δὲ τὰ χρήματα αὐτά, τὰ λύτρα τῶν πλεοναζόντων πρωτοτόκων τῶν Ἰσραηλιτῶν, εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου, ὅπως ὁ Κύριος εἶχε διατάξει τὸν Μωϋσῆν.

Καὶ ὁ Μωϋσῆς παρέδωσε τὰ χρήματα, μὲ τὰ ὁποῖα εἶχαν ἑξαγορασθῆ τὰ 273 πρωτότοκα τοῦ Ἰσραήλ, ποὺ ἦσαν περισσότερα τῶν Λευϊτῶν, εἰς τὸν ἀρχιερέα Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του ἱερεῖς, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου, ὅπως ἀκριβῶς εἶχε διατάξει ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν.