Ἀριθμοί 7

Ὅταν ἔφθασεν ἡ ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπεράτωσεν ὁ Μωϋσῆς τὴν κατασκευὴν τῆς Σκηνῆς καὶ ἦτο ἑτοίμη αὐτή, ὥστε νὰ τὴν στήσῃ, τὴν ἔχρισε μὲ ἔλαιον, τὴν ἡγίασε καὶ τὴν καθιέρωσεν εἰς τὸν Θεὸν μὲ ὅλα τὰ σκεύη της, ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ θυσιαστήριον μὲ ὅλα τὰ σκεύη του. Τὰ ἔχρισεν ὅλα αὐτὰ μὲ ἔλαιον, τὰ ἡγίασε καὶ τὰ ἀφιέρωσεν εἰς τὸν Θεόν.

Τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Μωϋσῆς ἐτελείωσε τὴν κατασκευὴν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ ὅταν αὐτὴ ἦταν πλέον ἕτοιμη, ὥστε νὰ τὴν στήσῃ, τὴν ἔχρισε μὲ ἅγιον λάδι καὶ ἔτσι τὴν ἁγίασε καὶ ἀφιέρωσε καὶ αὐτὴν μὲ ὅλα τὰ ἐξαρτήματά της καὶ τὸ θυσιαστήριον μὲ ὅλα τὰ ἐξαρτήματά του εἰς τὸν Θεὸν ὅλα τὰ ἔχρισε μὲ ἅγιον λάδι, τὰ ἁγίασε καὶ τὰ ἀφιέρωσεν εἰς τὸν Θεόν.

Τότε οἱ ἄρχοντες τοῦ Ἰσραήλ, οἱ δώδεκα ἀρχηγοὶ τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν, οἱ ἄρχοντες τῶν φυλῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον λάβει μέρος, ὡς βοηθοὶ τοῦ Μωϋσέως, εἰς τὴν ἀπογραφὴν τῶν Ἰσραηλιτῶν,

Τότε οἱ ἄρχοντες τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, οἱ δώδεκα ἀρχηγοὶ τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν των, οἱ ἀρχηγοὶ τῶν φυλῶν, ποὺ εἶχαν ἐπιστατήσει ὅταν ἔγινε ἡ ἀπογραφὴ καὶ ἡ ἀρίθμησις τοῦ λαοῦ, ἔκαμαν προσφοράν·

προσέφεραν ὡς δῶρα αὐτῶν πρὸς τὸν Κύριον ἓξ κλειστὰς ἁμάξας καὶ δώδεκα βόδια, ἀνὰ δύο ἄρχοντες μίαν ἅμαξαν, καὶ ἕκαστος ἄρχων ἀνὰ ἕνα μόσχον. Τὰ προσέφεραν ἐνώπιον τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

καὶ ἔφερεν ὁ καθένας τὸ δῶρον του ἐμπρὸς εἰς τὸν Κύριον, ἕξι ἁμάξια σκεπασμένα καὶ δώδεκα βόδια, κάθε δύο ἄρχοντες ἀπὸ ἕνα ἁμάξι καὶ ἀπὸ ἕνα μοσχάρι ὁ καθένας. Τὰ δῶρα των αὐτὰ τὰ προσέφεραν ἐμπρὸς εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου.

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν·

Τότε ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«Πάρε ἀπὸ αὐτοὺς τὰ δῶρα, διὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν αὐτὰ εἰς τὰ ὑπηρετικὰ τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου ἔργα. Θὰ μοιράσῃς τὰ δῶρα αὐτὰ εἰς τοὺς Λευίτας, ἀναλόγως τῆς ὑπηρεσίας τὴν ὁποίαν αὐτοὶ προσφέρουν».

«Νὰ δεχθῇς καὶ νὰ παραλάβῃς τὰ δῶρα ἀπὸ αὐτούς, ὥστε νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὶς ἱερὲς ὑπηρεσίες τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου. Τὰ δῶρα αὐτὰ θὰ τὰ δώσῃς εἰς τοὺς Λευίτες, εἰς καθένα ἀναλόγως τῆς ὑπηρεσίας ποὺ ἔχει».

Ἐπῆρεν ὁ Μωϋσῆς τὰς ἁμάξας καὶ τὰ βόδια καὶ ἔδωκεν αὐτὰ εἰς τους Λευίτας.

Καὶ ὁ Μωϋσῆς, ἀφοῦ ἔλαβε τὰ ἁμάξια καὶ τὰ βόδια, τὰ ἔδωκεν εἰς τοὺς Λευίτες·

Τὰς δύο ἁμάξας καὶ τὰ τέσσερα βόδια ἔδωκεν εἰς τους υἱοὺς τοῦ Γεδσών, διὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν εἰς τὰς πρὸς τὴν Σκηνὴν ὑπηρεσίας των.

τὰ δύο ἁμάξια καὶ τὰ τέσσερα βόδια τὰ ἔδωκε εἰς τοὺς υἱοὺς τοῦ Γεδσὼν ἀναλόγως τῆς ὑπηρεσίας των εἰς τὴν Σκηνήν·

Τὰς τέσσαρας ἁμάξας καὶ τὰ ὀκτὼ ὑπολειπόμενα βόδια ἔδωκεν εἰς τοὺς υἱοὺς τοῦ Μεραρὶ διὰ τὰς ὑπηρεσίας αὐτῶν πρὸς τὸν ναὸν ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ἰθάμαρ, υἱοὺ τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρών.

καὶ τὰ τέσσερα ἁμάξια καὶ τὰ ὀκτὼ βόδια τὰ ἔδωκεν εἰς τοὺς υἱοὺς τοῦ Μεραρί, ἀναλόγως τῆς ὑπηρεσίας των εἰς τὴν Σκηνήν, ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν καὶ διεύθυνσιν τοῦ ἱερέως Ἰθάμαρ, υἱοῦ τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρών,

Εἰς δὲ τοὺς υἱοὺς τοῦ Καὰθ δὲν ἔδωκεν ἁμάξας, διότι αὐτοὶ εἶχον ὡς ὑπηρεσίαν των νὰ μεταφέρουν τὰ ἅγια ἀντικείμενα. Αὐτὰ ἔπρεπε νὰ τὰ φέρουν εἰς τοὺς ὤμους των.

Ἀλλὰ ὁ Μωϋσῆς δὲν ἔδωκε τίποτε εἰς τοὺς υἱοὺς τοῦ Καάθ, διότι οἱ ὑπηρεσίες των εἰς τὸ θυσιαστήριον ἦσαν νὰ μεταφέρουν τὰ πλέον ἱερὰ ἀντικείμενα· αὐτὰ δὲ ἔπρεπε νὰ τὰ μεταφέρουν ἐπάνω εἰς τοὺς ὤμους των μὲ ἰδιαιτέραν προσοχὴν καὶ σεβασμόν.

Ὅταν ἐτελοῦντο τὰ ἐγκαίνια τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων, τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἱερεῖς ἔχρισαν καὶ καθιέρωσαν αὐτό, οἱ ἄρχοντες προσέφεραν τὰ δῶρα των ἀπέναντι τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Καὶ οἱ ἄρχοντες τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ (οἱ δώδεκα ἀρχηγοὶ τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν των) προσέφεραν κατὰ τὰ ἐγκαίνια τοῦ Θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων, τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν εἶχε τοῦτο χρισθῆ μὲ ἅγιον λάδι καὶ ἀφιερωθῆ εἰς τὸν Θεόν· οἱ ἀρχηγοὶ τῶν φυλῶν προσέφεραν τὰ δῶρα των ἐμπρὸς εἰς τὸ Θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Ὁ Κύριος εἶπε πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «ἕνας ἄρχων ἑκάστην ἡμέραν θὰ προσφέρῃ τὰ δῶρα του κατὰ τὰ ἐγκαίνια τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων».

Καὶ ὁ Κύριος εἶπε πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Θὰ προσφέρουν τὰ δῶρα των κάθε ἕνας ἀρχηγὸς τὴν ὡρισμένην δι’ αὐτὸν ἡμέραν, κατὰ τὰ ἐγκαίνια τοῦ Θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων».

Τὴν πρώτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ Ναασσῶν, υἱὸς τοῦ Ἀμιναδάβ, ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα.

Καὶ (αὐτὸς πού) προσέφερε τὸ δῶρον του κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν (ἦταν) ὁ Ναασσών, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμιναδάβ, ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα.

Αὐτὸς προσέφερεν ὡς δῶρον του ἕνα ἀργυροῦν πινάκιον βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων (δηλ. 1466 γραμμάρ.), μίαν ἀργυρᾶν φιάλην ἑβδομήκοντα σίκλων, σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸν ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἦσαν πλήρη ἀπὸ σημιγδάλι ζυμωμένον μὲ λάδι πρὸς θυσίαν.

Καὶ προσέφερε τὸ δῶρον του, τὸ ὁποῖον ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι (περίπου 1½ κιλόν), μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους (περίπου 900 γραμμάρια), κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου (περίπου 11,7-12 γραμμάρια), ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα - ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη - ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθὴ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

Προσέφερεν ἐπίσης μίαν λιβανοθήκην χρυσῆν βάρους δέκα σίκλων γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Ναασσὼν προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοῦς σίκλους (περίπου 160 γραμμάρια), γεμᾶτο λιβάνι·

ἕνα μόσχον ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριόν, ἕνα ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους ὡς θυσίαν ὁλοκαυτώματος,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἑνὸς ἔτους, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

ἕνα τράγον ἀπὸ τὴν ἀγέλην τῶν αἰγῶν πρὸς θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους, πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Ναασσὼν υἱοῦ τοῦ Ἀμιναδάβ.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικὴν εὐχαριστήριον θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Ναασσών, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀμιναδάβ.

Κατὰ τὴν δευτέραν ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ Ναθαναὴλ υἱὸς τοῦ Σωγάρ, ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς Ἰσσάχαρ.

Κατὰ τὴν δευτέραν ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ Ναθαναήλ, ὁ υἱὸς τοῦ Σωγάρ, ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Ἰσσάχαρ.

Τὸ δῶρον, ποὺ προσέφερεν, ἦτο ἕνα ἀργυροῦν πινάκιον βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μίαν ἀργυρᾶν φιάλην ἑβδομήκοντα σίκλων, (ἀμφότερα βάρους δύο κιλῶν, καὶ 100 περίπου γραμμαρίων), σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον τοῦ ναοῦ, καὶ τὰ δύο γεμᾶτα ἀπὸ σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι δι’ ἀναίμακτον θυσίαν.

Καὶ προσέφερε τὸ δῶρον του, τὸ ὁποῖον ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιείται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα - ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη - ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

Προσέφερεν ἀκόμη μίαν λιβανοθήκην δέκα χρυσῶν σίκλων γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Ναθαναὴλ προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοὺς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι·

ἕνα μόσχον, ἕνα κριόν, ἕνα ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους εἰς ὁλοκαύτωσιν,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

ἕνα τράγον ἀπὸ τὰ γίδια διὰ θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Ναθαναήλ, υἱοῦ τοῦ Σωγάρ.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικήν, εὐχαριστήριον θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Ναθαναήλ, υἱοῦ τοῦ Σωγάρ.

Κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἄρχων τῆς φυλῆς Ζαβουλὼν ὁ Ἑλιάβ, υἱός τοῦ Χαιλών.

Κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς Ζαβουλών, ὁ Ἐλιάβ, ὁ υἱὸς τοῦ Χαιλών.

Προσέφερεν ὡς δῶρον του ἕνα ἀργυροῦν πινάκιον βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μίαν ἀργυρᾶν φιάλην ἑβδομήκοντα σίκλων, σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸ ἱερὸν καὶ τὰ δύο γεμᾶτα σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι, δι’ ἀναίμακτον θυσίαν,

Τὸ δῶρον του ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τὸν ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ αὐτὰ ἀντικείμενα - ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη - ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ να προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

μίαν λιβανοθήκην βάρους δέκα χρυσῶν σίκλων, γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Ἐλιὰβ προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοὺς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι·

ἕνα μόσχον ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριόν, ἕνα ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους διὰ τὴν θυσίαν τοῦ ὁλοκαυτώματος,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ να προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

ἕνα τράγον πρὸς θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους ἑκάστην. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Ἐλιὰβ υἱοῦ τοῦ Χαιλών.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικήν, εὐχαριστήριον θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἑνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Ἐλιάβ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Χαιλών.

Κατὰ τὴν τετάρτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ Ἑλισοὺρ, υἱὸς τοῦ Σεδιούρ, ὁ ἄρχων τῆς φυλῆς Ρουβήν.

Κατὰ τὴν τετάρτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Ρουβήν, ὁ Ἑλισοὺρ, ὁ υἱὸς τοῦ Σεδιούρ.

Τὸ δῶρον του ἦτο πινάκιον ἀργυροῦν, βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μία φιάλη ἀργυρᾶ βάρους ἑβδομήκοντα σίκλων, σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον τοῦ ἱεροῦ, καὶ τὰ δύο γεμᾶτα σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι δι’ ἀναίμακτον θυσίαν

Τὸ δῶρον του ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα - ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη - ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

μία λιβανοθήκη δέκα χρυσῶν σίκλων, γεμάτη θυμίαμα,

Ὁ Ἐλισοὺρ προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοῦς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι·

ἕνα μοσχάρι, ἕνας κριός, ἕνας ἀμνὸς ἑνὸς ἔτους πρὸς ὁλοκαύτωσιν,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

ἕνας τράγος πρὸς θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους ἑκάστην. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Ἑλισοὺρ, υἱοῦ τοῦ Σεδιούρ.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Ἑλισοὺρ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Σεδιούρ.

Κατὰ δὲ τὴν πέμπτην ἡμέραν ὁ Σαλαμιήλ, υἱὸς τοῦ Σουρισαδαί, ὁ ἄρχων τῆς φυλῆς Συμεών, προσέφερε τὸ δῶρον του.

Κατὰ τὴν πέμπτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Συμεών, ὁ Σαλαμιήλ, ὁ υἱὸς τοῦ Σουρισαδαί.

Τὸ δῶρον του ἦτο ἕνα ἀργυροῦν πινάκιον βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μία ἀργυρᾶ φιάλη βάρους ἑβδομήκοντὰ σίκλων, κατὰ τὸν σίκλον τοῦ ἱεροῦ, καὶ τὰ δύο γεμᾶτα σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι δι’ ἀναίμακτον θυσίαν.

Τὸ δῶρον του ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα - ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη - ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

Προσέφερεν ἐπίσης μίαν λιβανοθήκην βάρους δέκα χρυσῶν σίκλων, γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Σαλαμιὴλ προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοῦς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι·

ἕνα μόσχον, ἕνα κριόν, καὶ ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους δι’ ὁλοκάρπωσιν,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

ἕνα τράγον διὰ θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὰ γίδια, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν εἰρηνικὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους ἑκάστην. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Σαλαμιήλ, υἱοῦ τοῦ Σουρισαδαί.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικήν, εὐχαριστήριον θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Σαλαμιήλ, υἱοῦ τοῦ Σουρισαδαί.

Κατὰ τὴν ἕκτην ἡμέραν ὁ ἄρχων τῆς φυλῆς Γάδ, ὁ Ἑλισὰφ υἱὸς τοῦ Ραγουὴλ προσέφερε τὸ δῶρον του.

Κατὰ τὴν ἕκτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς Γάδ, ὁ Ἐλισάφ, ὁ υἱὸς τοῦ Ραγουήλ.

Τὸ δῶρον αὐτοῦ ἦτο ἕνα πινάκιον ἀργυροῦν βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μία φιάλη ἀργυρᾶ βάρους ἑβδομήκοντα σίκλων, σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον τοῦ ναοῦ, καὶ τὰ δύο γεμᾶτα σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι πρὸς θυσίαν.

Τὸ δῶρον του ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιείται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα - ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη - ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

Προσέφερεν ἀκόμη μίαν λιβανοθήκην δέκα χρυσῶν σίκλων γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Ἑλισὰφ προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοῦς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι·

ἕνα μοσχάρι, ἕνα κριόν, ἕνα ἀμνὸν ἕνας ἔτους δι’ ὁλοκαύτωμα,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

ἕνα τράγον πρὸς θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν εἰρηνικὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους ἑκάστην. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Ἐλισάφ, υἱοῦ τοῦ Ραγουήλ.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικὴν εὐχαριστήριον θυσίαν σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Ἐλισάφ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ραγουήλ.

Κατὰ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ Ἐλισαμά, υἱὸς τοῦ Ἐμιούδ, ὁ ἄρχων τῆς φυλῆς Ἐφραίμ.

Κατὰ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς Ἐφραίμ, ὁ Ἐλισαμά, ὁ υἱὸς τοῦ Ἐμιούδ.

Τὸ δῶρον του ἦτο ἕνα πινάκιον ἀργυροῦν βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μία φιάλη ἀργυρᾶ βάρους ἑβδομήκοντα σίκλων, σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον τοῦ ἱεροῦ, καὶ τὰ δύο γεμᾶτα σημιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, πρὸς θυσίαν.

Τὸ δῶρον του ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

Προσέφερεν ἀκόμη μίαν λιβανοθήκην βάρους δέκα χρυσῶν σίκλων γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Ἐλισαμὰ προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοῦς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι·

ἕνα μοσχάρι, ἕνα κριόν, ἕνα ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους δι’ ὁλοκαύτωμα,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

ἕνα τράγον διὰ θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν εἰρηνικὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους ἑκάστην. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Ἐλισαμά, υἱοῦ τοῦ Ἐμιούδ.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικήν, εὐχαριστήριον θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Ἐλισαμά, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἐμιούδ.

Κατὰ τὴν ὀγδόην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ Γαμαλιήλ, υἱὸς τοῦ Φαδαασούρ, ἄρχων τῆς φυλῆς Μανασσῆ.

Κατὰ τὴν ὀγδόην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Μανασσῆ, ὁ Γαμαλιήλ, ὁ υἱὸς τοῦ Φαδασσούρ.

Τὸ δῶρον αὐτοῦ ἦτο ἕνα ἀργυροῦν πινάκιον, βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μία ἀργυρᾶ φιάλη βάρους ἑβδομήκοντα σίκλων, κατὰ τὸν σίκλον τὸν χρησιμοποιούμενον εἰς τὸν ναόν, καὶ τὰ δύο γεμᾶτα σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι πρὸς ἀναίμακτον θυσίαν.

Τὸ δῶρον του ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

Προσέφερεν ἀκόμη μίαν λιβανοθήκην δέκα χρυσῶν σίκλων, γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Γαμαλιὴλ προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοῦς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι

ἕνα μοσχάρι, ἕνα κριόν, ἕνα ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους διὰ τὴν θυσίαν τοῦ ὁλοκαυτώματος,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

καὶ ἕνα τράγον διὰ τὴν θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν εἰρηνικὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε πρὸς θυσίαν δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦτο τὸ δῶρον τοῦ Γαμαλιήλ, υἱοῦ τοῦ Φαδασσούρ.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικήν, εὐχαριστήριον θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Γαμαλιήλ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Φαδασσούρ.

Κατὰ τὴν ἐνάτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ Ἀβιδάν, υἱὸς τοῦ Γαδεωνί, ἄρχων τῆς φυλῆς Βενιαμίν.

Κατὰ τὴν ἐνάτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς Βενιαμίν, ὁ Ἀβιδάν, ὁ υἱὸς τοῦ Γαδεωνί.

Τὸ δῶρον αὐτοῦ ἦτο ἕνα ἀργυροῦν πινάκιον βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μία ἀργυρᾶ φιάλη βάρους ἑβδομήκοντα σίκλων, σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον τὸν χρησιμοποιούμενον εἰς τὸ ἱερόν, καὶ τὰ δύο γεμᾶτα σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι πρὸς θυσίαν.

Τὸ δῶρον του ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη - ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

Προσέφερεν ἐπίσης μίαν λιβανοθήκην δέκα χρυσῶν σίκλων γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Ἀβιδὰν προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοῦς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι·

ἕνα μοσχάρι, ἕνα κριόν, ἕνα ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους διὰ θυσίαν ὁλοκαυτώματος,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

ἕνα τράγον διὰ θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους ἑκάστην. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Ἀβιδάν, υἱοῦ τοῦ Γαδεωνί.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικήν, εὐχαριστήριον θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Ἀβιδάν, τοῦ υἱοῦ τοῦ Γαδεωνί.

Κατὰ τὴν δεκάτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ Ἀχιέζαρ υἱὸς τοῦ Ἀμισαδαί, ὁ ἄρχων τῆς φυλῆς Δάν.

Κατὰ τὴν δεκάτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς Δάν, ὁ Ἀχιέζερ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμισαδαί.

Τὸ δῶρον του ἦτο ἕνα πινάκιον ἀργυροῦν βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μία φιάλη ἀργυρᾶ βάρους ἑβδομήκοντα σίκλων, σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον τοῦ ἱεροῦ, καὶ τὰ δύο γεμᾶτα σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι, δι’ ἀναίμακτον θυσίαν.

Τὸ δῶρον του ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα - ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη - ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

Προσέφερεν ἐπίσης μίαν λιβανοθήκην δέκα χρυσῶν σίκλων γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Ἀχιέζερ προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοῦς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι·

Ἕνα μοσχάρι, ἕνα κριόν, ἕνα ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους εἰς ὁλοκαύτωσιν

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

καὶ ἕνα τράγον πρὸς θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους ἑκάστην. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Ἀχιέζερ, υἱοῦ τοῦ Ἀμισαδαί.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικήν, εὐχαριστήριον θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Ἀχιέζερ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀμισαδαί.

Κατὰ δὲ τὴν ἑνδεκάτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ Φαγεὴλ υἱὸς τοῦ Ἐχράν, ἄρχων τῆς φυλῆς Ἀσήρ.

Κατὰ τὴν ἑνδεκάτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς Ἀσήρ, ὁ Φαγεήλ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἐχράν.

Τὸ δῶρον του ἦτο ἕνα ἀργυροῦν πινάκιον βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μία ἀργυρὰ φιάλη βάρους ἑβδομήκοντα σίκλων, σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον τοῦ ἱεροῦ, καὶ τὰ δύο γεμᾶτα σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι διὰ θυσίαν.

Τὸ δῶρον του ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα - ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη - ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

Προσέφερεν ἀκόμη μία λιβανοθήκην δέκα χρυσῶν σίκλων γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Φαγεὴλ προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοῦς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι·

ἕνα μοσχάρι, ἕνα κριόν, ἕνα ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους διὰ τὴν θυσίαν τοῦ ὁλοκαυτώματος,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ να προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

καὶ ἕνα τράγον διὰ τὴν θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ να προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν εἰρηνικὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους ἑκάστην. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Φαγεήλ, υἱοῦ τοῦ Ἐχράν.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικήν, εὐχαριστήριον θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Φαγεήλ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἐχράν.

Κατὰ τὴν δωδεκάτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ Ἀχιρέ, υἱὸς τοῦ Αἰνάν, ἄρχων τῆς φυλῆς Νεφθαλίμ.

Κατὰ τὴν δωδεκάτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς Νεφθαλὶμ ὁ Ἀχιρέ, ὁ υἱὸς τοῦ Αἰνάν.

Τὸ δῶρον του ἦτο ἕνα ἀργυροῦν πινάκιον βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μία ἀργυρᾶ φιάλη βάρους ἑβδομήκοντα σίκλων, κατὰ τὸν ἱερὸν σίκλον, καὶ τὰ δύο γεμᾶτα σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι δι’ ἀναίμακτον θυσίαν.

Τὸ δῶρον του ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιείται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα - ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη - ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

Προσέφερεν ἐπίσης μίαν λιβανοθήκην δέκα χρυσῶν σίκλων γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Ἀχιρὲ προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοῦς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι·

ἕνα μοσχάρι, ἕνα κριόν, ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους διὰ τὴν θυσίαν τοῦ ὁλοκαυτώματος,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ να προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

καὶ ἕνα τράγον διὰ θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀρνάδας ἑνὸς ἔτους ἑκάστην. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Ἀχιρὲ υἱοῦ τοῦ Αἰνάν.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικήν, εὐχαριστήριον θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Ἀχιρέ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Αἰνάν.

Αὐτὰ ἦσαν τὰ δῶρα τὰ προσφερθέντα ἀπὸ τοὺς ἄρχοντας τῶν Ἰσραηλιτῶν κατὰ τὰ ἐγκαίνια τοῦ θυσιαστηρίου, ὅταν αὐτὸ ἐχρίσθη μὲ τὸ ἅγιον ἔλαιον· δώδεκα ἀργυρᾶ πινάκια, δώδεκα ἀργυραῖ φιάλαι, δώδεκα χρυσαῖ λιβανοθῆκαι.

Αὐτὰ ἦσαν συνολικῶς τὰ δῶρα, τὰ ὁποῖα προσέφεραν οἱ ἄρχοντες τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ κατὰ τὰ ἐγκαίνια τοῦ Θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων, τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν τοῦτο εἶχε χρισθῆ μὲ ἅγιον λάδι: Δώδεκα ἀργυρὲς πιατέλλες, δώδεκα ἀργυρὲς λεκάνες, δώδεκα χρυσὲς λιβανοθῆκες·

Τὸ κάθε πινάκιον ἦτο βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, καὶ ἡ κάθε φιάλη ἑβδομήκοντα σίκλων. Ὅλος ὁ ἀργυρὸς τῶν σκευῶν αὐτῶν ἦτο βάρους δύο χιλιάδων τετρακοσίων σίκλων (25 περίπου κιλά), σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον τὸν χρησιμοποιούμενον εἰς τὸ ἱερόν.

κάθε ἀργυρὴ πιατέλλα ἐζύγιζεν 130 σίκλους καὶ κάθε ἀργυρὴ λεκάνη ἐζύγιζεν 70 σίκλους. Ἑπομένως ὅλο τὸ ἄσημι τῶν πιατελλῶν καὶ τῶν λεκανῶν εἶχε συνολικὸν βάρος δύο χιλιάδες τετρακοσίους σίκλους (περίπου 26-28 κιλά), ἀπὸ ἐκείνους τοὺς σίκλους ποὺ χρησιμοποιούνται εἰς τὸν Ναόν.

Ἦσαν ἀκόμη δώδεκα χρυσαῖ λιβανοθῆκαι, πλήρεις ἀπὸ θυμίαμα. Ὅλον δὲ τὸ βάρος τοῦ χρυσοῦ τῶν λιβανοθηκῶν ἦτο ἑκατὸν εἴκοσι χρυσοῖ σίκλοι (ἕνα κιλὸ καὶ 440 γράμ.).

Ἐπίσης δώδεκα χρυσᾶ Θυμιατήρια γεμᾶτα λιβάνι τὸ συνολικὸν βάρος τῶν χρυσῶν θυμιατηρίων ἦταν ἑκατὸν εἴκοσι χρυσοὶ σίκλοι (περίπου 1½ κιλόν).

Ὅλα τὰ πρὸς ὁλοκαύτωσιν ζῶα ἦσαν δώδεκα μοσχάρια, δώδεκα κριοί, δώδεκα ἀμνοὶ ἑνὸς ἔτους, αὐτὰ μαζῆ μὲ τὰς ἀναιμάκτους θυσίας καὶ τὰς σπονδὰς τοῦ οἴνου, καὶ δώδεκα τράγοι περὶ ἁμαρτίας.

Ὅλα τὰ βόδια διὰ τὴν θυσίαν τοῦ ὁλοκαυτώματος ἦσαν δώδεκα μοσχάρια, δώδεκα κριάρια, δώδεκα ἀρνιὰ ἐνὸς ἔτους, αὐτὰ μαζὶ μὲ τὶς ἀναίμακτες θυσίες καὶ τὶς θυσίες τοῦ κρασιοῦ (σπονδές), ποὺ τὶς συνώδευαν· ἀπὸ τὰ κοπάδια τῶν γιδιῶν δώδεκα τράγοι, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας.

Ὅλαι αἱ ἀγελάδες διὰ τὴν θυσίαν σωτηρίου ἦσαν εἴκοσι τέσσαρες δαμάλεις, ἐπίσης ἑξήκοντα κριοί, ἑξήκοντα τράγοι ἑνὸς ἔτους ἕκαστος, ἑξήκοντα ἀμνάδες ἑνὸς ἔτους ἑκάστη, ὅλα ὑγιῆ καὶ ἀρτιμελῆ. Αὐταὶ ἦσαν αἱ προσφοραὶ εἰς τὰ ἐγκαίνια τοῦ θυσιαστηρίου, μετὰ τὴν χρῖσιν τοῦ Ἀαρών, τοῦ ὁποίου αἱ χεῖρες ἐξηγιάσθησαν καὶ κατέστησαν ἱκαναὶ εἰς προσφοράν.

Ὅλα τὰ θηλυκὰ βόδια διὰ τὴν εἰρηνικὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου ἦσαν συνολικῶς εἴκοσι τέσσερις δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες)· τὰ ἄλλα (ζῶα) ἦσαν ἑξῆντα κριάρια, ἑξῆντα τράγοι ἐνὸς ἔτους καὶ ἑξῆντα ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους ἡ κάθε μία, ὅλα δὲ ἦσαν μὲ ἀκεραία καὶ ὑγιῆ ὅλα τὰ μέλη των. Αὐτὰ ἦσαν συνολικῶς τὰ δῶρα εἰς τὰ ἐγκαίνια τοῦ Θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων μετὰ τὴν χρῖσιν τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρών, τοῦ ὁποίου τὰ χέρια εἶχαν ἑξαγιασθῆ καὶ εἶχαν γίνει ἱκανὰ διὰ τὴν προσφορὰν τῶν θυσιῶν·

Ὅταν ὁ Μωϋσῆς εἰσῆλθεν εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, διὰ νὰ ὁμιλήσῃ πρὸς τὸν Θεόν, ἤκουσε τὴν φωνὴν τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος ἐλάλει πρὸς αὐτὸν ἄνωθεν τοῦ ἱλαστηρίου, ποὺ εὑρίσκεται ἐπάνω εἰς τὴν κιβωτὸν τοῦ Μαρτυρίου ἀπὸ τὸν χῶρον μεταξὺ τῶν δύο Χερουβίμ. Ἀπὸ ἐκεῖ ὡμίλει πρὸς αὐτὸν ὁ Θεός.

καὶ ὅταν ὁ Μωϋσῆς ἐμβῆκεν εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, διὰ νὰ ὁμιλήσῃ μὲ τὸν Θεόν, ἄκουσε τὴν φωνὴν τοῦ Κυρίου νὰ τοῦ ὁμιλῇ ἐπάνω ἀπὸ τὸν θρόνον τοῦ ἱλαστηρίου, ποὺ εὑρίσκεται ἐπάνω εἰς τὴν Κιβωτὸν τοῦ Μαρτυρίου, (ἀπὸ τὸν χῶρον) μεταξὺ τῶν δύο Χερουβίμ. Ἀπὸ ἐκεῖ ὠμιλοῦσεν (ὁ Θεὸς) πρὸς τὸν Μωϋσῆν.