Ἀριθμοί 8

Ὠμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπεν·

Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«ὁμίλησε πρὸς τὸν Ἀαρὼν καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτόν· Ὅταν θὰ τοποθετῇς τοὺς λύχνους ἐπάνω εἰς τὴν λυχνίαν, θὰ φωτίζουν καὶ οἱ ἑπτὰ λύχνοι τὸ ἐμπρὸς μέρος τῆς λυχνίας».

«Μίλησε πρὸς τὸν Ἀαρὼν καὶ εἰπέ του· ὅταν ἀνάβῃς καὶ θέτῃς τοὺς λύχνους ἐπάνω εἰς τὴν Λυχνίαν, οἱ ἑπτὰ λύχνοι πρέπει να τοποθετοῦνται ἔτσι, ὥστε (καὶ οἱ ἑπτά) νὰ φωτίζουν τὸ μπροστινὸ μέρος τῆς Λυχνίας».

Ἔτσι ἔκαμεν ὁ Ἀαρών· ἤναψε ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος τοὺς λύχνους νὰ φωτίζουν τὸ πρόσθιον αὐτῆς τμῆμα (καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἔθηκεν ὄπισθεν ἑκάστου λύχνου ἀδιαπέραστον ἀπὸ τὸ φῶς κάλυμμα), ὅπως διέταξεν ὁ Κύριος.

Καὶ ὁ ἀρχιερεὺς Ἀαρὼν ἔκαμεν, ὅπως ἔλαβεν ἐντολὴν ἄναψε τοὺς ἑπτὰ λύχνους καὶ τοὺς ἔβαλεν, ὥστε νὰ φωτίζουν πρὸς τὸ ἕνα μέρος, τὸ μπροστινό, τῆς Λυχνίας, ὅπως ἀκριβῶς ὁ Κύριος διέταξε τὸν Μωϋσῆν.

Ἡ κατασκευὴ τῆς λυχνίας ἦτο αὐτή· Ὅλόκληρος ἡ λυχνία ἦτο χρυσῆ καὶ συμπαγὴς ὅλη ἀπὸ τὸ στέλεχος αὐτῆς μέχρι τῶν κρίνων της, σύμφωνα μὲ τὸν τύπον τὸν ὁποῖον ἔδειξεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν εἰς τὸ ὄρος Σινά· ἔτσι κατεσκεύασεν ὁ Μωϋσῆς τὴν λυχνίαν.

Ἡ δὲ κατασκευὴ τῆς Λυχνίας ἦταν ἡ ἀκόλουθος: Ἡ ἑπτάφωτος λυχνία ἦταν καμωμένη ἀπὸ σφυρηλατημένον χρυσόν· ὅλη ἀπὸ τὸ ἐπάνω μέρος τοῦ κορμοῦ της μέχρι καὶ τὰ κρίνα της ἦταν κατασκευασμένη ἀπὸ σφυρηλατημένον χρυσόν. Συμφώνως πρὸς τὸ ὑπόδειγμα, τὸ ὁποῖον ἔδειξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν εἰς τὸ ὄρος Σινᾶ, ἔτσι ἀκριβῶς κατεσκεύασε τὴν ἑπτάφωτον Λυχνίαν.

Ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«πάρε τοὺς Λευίτας ἀνάμεσα ἀπὸ ὅλους τους Ἰσραηλίτας καὶ ἄγνισε αὐτούς, διὰ νὰ γίνουν ἄξιοι πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν ἱερῶν των καθηκόντων.

«Παράλαβε καὶ ξεχώρισε τοὺς Λευῖτες ἀπὸ τοὺς ὑπολοίπους Ἰσραηλίτες καὶ ἑξάγνισέ τους, διὰ νὰ γίνουν ἄξιοι νὰ διακονοῦν εἰς τὰ ἱερὰ ἔργα τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ κάμῃς τὸν ἁγνισμὸν των· θὰ ραντίσῃς αὐτοὺς μὲ τὸ ἡγιασμένον ὕδωρ, θὰ ξυρισθοῦν εἰς ὁλόκληρον τὸ σῶμα των, θὰ πλύνουν τὰ ἐνδύματά των καὶ ἔτσι θὰ εἶναι καθαροί.

Καὶ τοῦτο πρέπει νὰ κάμῃς εἰς αὐτούς, προκειμένου νὰ τοὺς ἑξαγνίσῃς: Θὰ τοὺς περιρραντίσῃς μὲ ἁγιασμένον νερὸν καὶ κατόπιν αὐτοὶ θὰ ξυρίσουν ὅλο τὸ σῶμα των καὶ θὰ πλύνουν τὰ ροῦχα των καὶ ἔτσι θὰ γίνουν καθαροὶ καὶ ἄξιοι νὰ πλησιάζουν τὰ ἅγια καὶ νὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου.

Θὰ πάρουν κατόπιν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια μὲ τὴν ἀνάλογον προσφορὰν πρὸς ἀναίμακτον θυσίαν σημιγδαλιοῦ ζυμωμένου μὲ λάδι, θὰ πάρουν ἐπίσης ἀπὸ τὰ βόδια ἕνα ἄλλο μοσχάρι ἑνὸς ἔτους πρὸς θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

Κατόπιν θὰ πάρουν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια καὶ μαζὶ μὲ αὐτὸ ἀνάλογον ἀναίμακτον θυσίαν ἀπὸ σιμιγδάλι ζυμωμένον μὲ λάδι, καὶ ἄλλο ἕνα μοσχάρι ἑνὸς ἔτους ἀπὸ τὰ βόδια, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας.

Θὰ ὁδηγήσῃς τοὺς Λευίτας ἐνώπιον τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, ὅπου καὶ θὰ συγκεντρώσῃς ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτας.

Καὶ θὰ ὁδηγήσῃς τοὺς Λευῖτες ἐμπρὸς εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ θὰ συγκεντρώσεις ὅλον τὸ πλῆθος τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ·

Θὰ ὁδηγήσῃς τοὺς Λευίτας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ οἱ Ἰσραηλῖται θὰ θέσουν τὰς χεῖρας των ἐπάνω εἰς τους Λευίτας.

θὰ ὁδηγήσῃς τοὺς Λευῖτες ἐμπρὸς εἰς τὸν Κύριον καὶ ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται θὰ βάλουν τὰ χέρια των ἐπάνω εἰς τὴν κεφαλὴν τῶν Λευϊτῶν·

Ὁ Ἀαρὼν θὰ ξεχωρίσῃ τότε αὐτοὺς καὶ θὰ τοὺς ἀφιερώσῃ ὡς δῶρον τῶν Ἰσραηλιτῶν πρὸς τὸν Κύριον, διὰ νὰ εἶναι εἰς τὸ ἑξῆς οἱ ὑπηρέται τοῦ ἱεροῦ, ὥστε νὰ ἐργάζωνται τὰ ἔργα τοῦ Κυρίου εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου.

καὶ ὁ ἀρχιερεὺς Ἀαρὼν θὰ ξεχωρίσῃ καὶ θὰ προσφέρῃ τοὺς Λευῖτες ὡς εἰδικὸν δῶρον τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ εἰς τὸν Κύριον, διὰ νὰ ἐργάζωνται (οἱ Λευῖται) τὰ ἱερὰ ἔργα τοῦ Κυρίου εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου.

Οἱ δὲ Λευίται θὰ θέσουν τὰς χεῖρας των ἐπάνω εἰς τὰς κεφαλὰς τῶν δύο μόσχων, καὶ θὰ θυσιάσῃς τὸν ἕνα μόσχον περὶ ἁμαρτίας, τὸν δὲ ἄλλον ὡς ὁλοκαύτωμα πρὸς τὸν Κύριον, διὰ νὰ ἐξιλεωθοῦν αἱ ἁμαρτίαι τῶν Λευϊτῶν.

Οἱ δὲ Λευῖται θὰ βάλουν τὰ χέρια των ἐπάνω εἰς τὰ κεφάλια τῶν δύο μοσχαριῶν καὶ θὰ προσφέρῃς τὸ ἕνα μοσχάρι θυσίαν περὶ ἁμαρτίας καὶ τὸ ἄλλο θυσίαν ὁλοκαυτώματος εἰς τὸν Κύριον, διὰ τὴν ἐξιλέωσιν τῶν ἁμαρτιῶν τῶν Λευϊτῶν.

Θὰ τοποθετήσῃς τοὺς Λευίτας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ἐνώπιον τοῦ Ἀαρὼν καὶ τῶν υἱῶν του, καὶ θὰ προσφέρῃς αὐτοὺς ὡς δῶρον πρὸς τὸν Κύριον.

Κατόπιν θὰ ὁδηγήσῃς καὶ θὰ στήσῃς τοὺς Λευῖτες ὀρθίους ἐμπρὸς εἰς τὸν ἀρχιερέα Ἀαρὼν καὶ ἐμπρὸς εἰς τοὺς υἱούς του ἱερεῖς, διὰ νὰ δηλώσῃς ἔτσι ὅτι οἱ Λευῖται εἶναι κατώτεροι τῶν ἱερέων καὶ ἐξαρτῶνται ἀπὸ αὐτούς, καὶ θὰ προσφέρῃς τοὺς Λευῖτες ὡς εἰδικὸν δῶρον εἰς τὸν Κύριον.

Θὰ ξεχωρίσῃς τοὺς Λευίτας ἐκ μέσου τῶν ἄλλων Ἰσραηλιτῶν, θὰ τοὺς ἀφιερώσῃς καὶ ἔτσι θὰ ἀνήκουν εἰς ἐμέ.

Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ξεχωρίσῃς τοὺς Λευῖτες ἀπὸ τοὺς ἄλλους Ἰσραηλίτες καὶ θὰ τοὺς ἀφιερῳσῃς καὶ οἱ Λευῖται θὰ ἀνήκουν ἀποκλειστικῶς εἰς ἑμέ.

Ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ θὰ εἰσέλθουν οἱ Λευίται εἰς τὴν Σκηνὴ τοῦ Μαρτυρίου, διὰ νὰ ὑπηρετοῦν εἰς αὐτήν. Θὰ καθαρίσῃς λοιπὸν αὐτοὺς καὶ θὰ τοὺς προσφέρῃς ὡς δῶρον εἰς τὸν Κύριον,

Μετὰ ἀπὸ αὐτὰ οἱ Λευῖται θὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου διὰ νὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὰ ἱερὰ ἔργα, ἀφοῦ θὰ τοὺς ἔχῃς καθαρίσει καὶ θὰ τοὺς ἔχῃς ἀφιερώσει καὶ προσφέρει ὡς εἰδικὸν δῶρον εἰς τὸν Κύριον.

διότι αὐτοὶ οἱ Λευῖται ἔχουν δοθῆ εἰς ἐμὲ ὡς δῶρον ἐκ μέρους τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ εἶναι ἰδικοί μου. Τοὺς ἔλαβα διὰ τὸν ἑαυτόν μου ἀντὶ τῶν πρωτογεννήτων, τῶν πρωτοτόκων ἀπὸ τοὺς υἱοὺς τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Διότι οἱ Λευῖται ἔχουν ξεχωρισθῇ μεταξὺ τῶν ἄλλων Ἰσραηλιτῶν καὶ ἔχουν δοθῇ εἰς ἐμὲ ὡς εἰδικὸν δῶρον ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτες, ἐγὼ δὲ τοὺς ἔλαβα διὰ τὸν ἑαυτόν μου καὶ εἶναι ἰδικοί μου. Ἀντὶ ὅλων ἐκείνων ποὺ ἀνοίγουν μὲ τὴν γέννησιν των πρῶτα τὴν μήτραν τῆς μητέρας των, ἀντὶ τῶν πρωτοτόκων ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν, τοὺς ἔχω λάβει διὰ τὸν ἑαυτόν μου.

Διότι εἰς ἐμὲ ἀνήκει κάθε πρωτότοκον ἀπὸ ἀνθρώπων ἕως κτήνους. Διότι, ὅταν ἐγὼ ἐθανάτωσα ὅλα τὰ πρωτότοκα τῶν Αἰγυπτίων, ἐξεχώρισα καὶ ἀφιέρωσα εἰς ἐμὲ τὰ πρωτότοκα τῶν Ἰσραηλιτῶν

Διότι εἰς ἐμὲ καὶ μόνον ἀνήκει κάθε πρωτότοκον καὶ πρωτογεννημένον παιδὶ μεταξὺ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, κάθε πρωτότοκον ἀνθρώπου ἢ ζώου· τοῦτο ἀνήκει ὡς ἀπαρχὴ εἰς ἐμὲ τὸν δοτῆρα τῆς ζωῆς· τὴν ἡμέραν, ποὺ ἐκτύπησα καὶ ἐθανάτωσα ὅλα τὰ πρωτότοκα εἰς τὴν Αἴγυπτον, τὰ δὲ πρωτότοκα τοῦ Ἰσραὴλ ἐγλύτωσαν, διέταξα νὰ ξεχωρίσουν καὶ νὰ ἀφιερώσουν ὅλα τὰ πρωτότοκα τῶν Ἰσραηλιτῶν εἰς ἐμέ·

καὶ ἔλαβα τοὺς Λευίτας ἀντὶ τῶν πρωτοτόκων μεταξὺ τῶν υἱῶν τοῦ Ἰσραήλ.

ἔτσι ἔλαβα τοὺς Λευῖτες ἀντὶ ὅλων τῶν πρωτοτόκων τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Αὐτούς τους Λευίτας ἔδωκα ὡς δῶρον εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του μεταξὺ ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν, διὰ νὰ ἐργάζωνται εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου τὰ ἔργα τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ νὰ προσφέρουν δι’ αὐτοὺς τὰς ἐξιλαστήριους θυσίας. Κανεὶς ἄλλος ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας δὲν θὰ πλησιάζῃ εἰς τὰ ἅγια».

Καὶ ἔχω δώσει τοὺς Λευῖτες ὡς δῶρον ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὸν ἀρχιερέα Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του ἱερεῖς μεταξὺ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, διὰ νὰ ὑπηρετοῦν καὶ ἐργάζωνται τὰ ἔργα τῶν Ἰσραηλιτῶν εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ νὰ προσφέρουν Θυσίες ἐξιλεωτικὲς διὰ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν. Καὶ κανένας ἄλλος ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτες δὲν θὰ πλησιάζῃ τὸ ἅγιον Θυσιαστήριον».

Ὁ Μωϋσῆς, ὁ Ἀαρὼν καὶ ὅλος ὁ λαὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν ἔκαμαν εἰς τοὺς Λευίτας, ὅπως ἔδωσεν ἐντολὴν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν. Ἔτσι ἔκαμαν.

Ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν καὶ ὅλος ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς ἔκαμαν εἰς τοὺς Λευῖτες, ὅπως ἀκριβῶς διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν περὶ τῶν Λευϊτῶν. Δηλαδὴ οἱ Ἰσραηλῖται ἔκαμαν διὰ τοὺς Λευῖτες τὰ ἀκόλουθα:

Οἱ Λευίται ἡγνίσθησαν καὶ ἔπλυναν τὰ ἐνδύματά των. Ὁ Ἀαρὼν ἔδωκεν αὐτούς, ὡς δῶρον, πρὸς τὸν Κύριον, καὶ ἔκαμε τὰς ἐξιλαστικὰς δι’ αὐτοὺς καὶ διὰ τὸν ἐξαγνισμόν των θυσίας.

Οἱ Λευῖται ἑξαγνίσθηκαν καὶ ἔπλυναν τὰ ροῦχα των. Καὶ ὁ Ἀαρὼν τοὺς ἀφιέρωσεν ὡς εἰδικὸν δῶρον εἰς τὸν Κύριον καὶ προσέφερε θυσίαν ἐξιλεωτικὴν ὑπὲρ αὐτῶν διὰ νὰ τοὺς καθαρίσῃ.

Μετὰ ταῦτα οἱ Λευῖται εἰσῆλθον εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, διὰ νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των ἐνώπιον τοῦ Ἀαρὼν καὶ ἐνώπιον τῶν υἱῶν του. Ὅπως διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν διὰ τους Λευίτας, ἔτσι ἔκαμαν δι’ αὐτούς.

Κατόπιν ἀπὸ αὐτὰ οἱ Λευῖται ἐμβῆκαν εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ ἀνέλαβαν τὴν ὑπηρεσίαν των ἐμπρὸς εἰς τὸν ἀρχιερέα Ἀαρὼν καὶ ἐμπρὸς εἰς τοὺς υἱούς του ἱερεῖς· ὅπως ἀκριβῶς διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν περὶ τῶν Λευϊτῶν, ἔτσι ἔκαμαν δι’ αὐτούς.

Ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

Καὶ ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ τοῦ εἶπε:

«αὐτὴ ἡ ἐντολή μου θὰ ἰσχύῃ διὰ τοὺς Λευίτας· θὰ εἰσέρχωνται καὶ θὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου ἀπὸ ἡλικίας εἴκοσι πέντε ἐτῶν καὶ ἄνω.

«Αὐτὸς ὁ νόμος θὰ ἰσχύῃ διὰ τοὺς Λευῖτες: Ἀπὸ τῆς ἡλικίας τῶν εἴκοσι πέντε ἐτῶν καὶ ἄνω θὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου·

Κατὰ δὲ τὸ πεντηκοστὸν ἔτος θὰ ἀποχωροῦν αὐτοὶ ἐκ τῆς ὑπηρεσίας των καὶ δὲν θὰ ἐργάζωνται πλέον·

ἀλλὰ ἀπὸ τῆς ἡλικίας τῶν πενῆντα ἐτῶν ὁ Λευίτης θὰ παύῃ νὰ ὑπηρετῇ εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, θὰ ἀποσύρεται ἀπὸ τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν καὶ δὲν θὰ ἐργάζεται πλέον.

μόνον δύναται ὁ ἀπερχόμενος ἐκ τῆς ὑπηρεσίας ἀδελφὸς Λευίτης νὰ προσφερθῇ οἰκειοθελῶς, διὰ νὰ φρουρῇ καὶ βοηθῇ εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου. Δὲν τοῦ ἐπιτρέπεται ὅμως νὰ ἐκτελῇ ὑπηρεσίαν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ πράξῃς καὶ θὰ κανονίσῃς σχετικῶς μὲ τοὺς Λευίτας καὶ τὰς ὑπηρεσίας των».

Ὁ Λευίτης ὅμως ποὺ ἀποσύρεται ἀπὸ τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν, θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ὑπηρετῇ μὲ τοὺς ἄλλους ἀδελφούς του Λευῖτες εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ νὰ τοὺς βοηθῇ μὲ τὴν θέλησίν του εἰς ἔργα ἐλαφρά· δὲν θὰ προσφέρῃ ὅμως κουραστικὴν καὶ βαρειὰν ἐργασίαν. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ κανονίσῃς καὶ θὰ τακτοποιήσῃς τοὺς Λευῖτες εἰς τὰ θέματα τῆς ὑπηρεσίας καὶ τῶν καθηκόντων των».