Βασιλειῶν Α' 11

Ἕνα μῆνα ἔπειτα ἀπὸ τὰ γεγονότα αὐτὰ ὁ Νάας ὁ βασιλεὺς τῶν Ἀμμωνιτῶν ἐπροχώρησε μὲ στρατὸν πρὸς βορρᾶν καὶ ἐστρατοπέδευσε πλησίον τῆς Ἰαβὶς τῆς πρωτευούσης τῆς χώρας Γαλαάδ. Οἱ Ἰσραηλῖται, οἱ κάτοικοι τῆς Ἰαβίς, εἶπαν πρὸς τὸν Νάας τὸν Ἀμμωνίτην· «κάμε συμφωνίαν φιλίας μὲ ἡμᾶς καὶ ἡμεῖς θὰ γίνωμεν δοῦλοι σου.

Ἕνα μῆνα περίπου μετὰ τὴν ἀνακήρυξιν τοῦ Σαοὺλ ὡς βασιλέως συνέβη τὸ ἑξῆς: Ὁ βασιλεὺς τῶν Ἀμμωνιτῶν, ποὺ ἐλέγετο Νάας, ἀνέβηκε μὲ τὸν στρατόν του πρὸς βορρᾶν, ὅπου διέμεναν οἱ Ἰσραηλῖται, καὶ ἐστρατοπέδευσεν ἀπέναντι ἀπὸ τὴν πόλιν τῶν Ἑβραίων Ἰαβίς, ποὺ ἦτο πρωτεύουσα τῆς ἐπαρχίας Γαλαάδ. Εἶπαν τότε ὅλοι οἱ ἄνδρες τῆς Ἰαβὶς πρὸς τὸν Ἀμμωνίτην Νάας: «Ἂς μὴ πολεμήσωμεν. Δέξου νὰ συμφωνήσῃς μαζί μας καὶ εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ γίνωμεν δοῦλοι σου».

Ὁ Νάας μὲ ἀγερωχίαν πολλὴν ἀπήντησε πρὸς αὐτούς· «ἰδοὺ ὑπὸ ποῖον ὅρον θὰ κλείσω συμφωνίαν φιλίας μαζῆ σας· ἂν θὰ βγάλω τὸ δεξὶ μάτι ἀπὸ ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ ἔτσι θὰ προσάψω ἐντροπὴν εἰς ὅλον τὸν λαὸν τοῦ Ἰσραήλ».

Ὁ Νάας ὅμως, ὁ βασιλεὺς τῶν Ἀμμωνιτῶν, τοὺς ἔδωσε τὴν ἑξῆς ἀπάντησιν: «Δέχομαι τὴν πρότασίν σας νὰ συνάψωμεν εἰρηνικὴν συμφωνίαν, ὑπὸ ἕνα ὅμως ὅρον: Νὰ βγάλω τὸ δεξιὸ μάτι ὅλων σας, ὥστε νὰ ἐξευτελίσω τὸ ἔθνος τοῦ Ἰσραήλ».

Οἱ κάτοικοι τῆς Ἰαβὶς ἀπήντησαν εἰς αὐτόν· «δῶσε μας προθεσμίαν ἑπτὰ ἡμερῶν, διὰ νὰ στείλωμεν ἀγγελιοφόρους εἰς ὅλην τὴν χώραν τῶν Ἰσραηλιτῶν. Ἐὰν δὲ δὲν παρουσιασθῇ κανεὶς νὰ μᾶς σώσῃ, θὰ ἐξέλθωμεν καὶ θὰ παραδοθῶμεν χωρὶς ὄρους εἰς τὰ χέρια σας».

Τοῦ εἶπαν τότε οἱ ἄνδρες τῆς Ἰαβίς: «Δός μας προθεσμίαν ἑπτὰ ἡμερῶν, διὰ νὰ ἀποστείλωμεν ἀγγελιαφόρους μας εἰς ὅλην τὴν χώραν τοῦ Ἰσραὴλ καὶ νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ὅσα μᾶς εἶπες. Καὶ ἐὰν δὲν ἔλθῃ κανεὶς νὰ μᾶς βοηθήσῃ καὶ νὰ μᾶς σώσῃ, θὰ βγοῦμε ἀπὸ τὴν πόλιν μας καὶ θὰ ἔλθωμεν πρὸς σᾶς ὡς δοῦλοι σας».

Ἀγγελιαφόροι τῆς Ἰαβὶς μετέβησαν εἰς Γαβαά, πλησίον τοῦ Σαούλ, καὶ ἀνέφεραν τὴν δεινὴν θέσιν των ἐνώπιον ὅλου τοῦ ἐκεῖ λαοῦ. Ὅλος ὁ λαός, μόλις ἤκουσαν τὴν φοβερὰν θέσιν των, ἐφώναξαν δυνατὰ καὶ ἔκλαυσαν.

Ἔρχονται λοιπὸν οἱ ἀγγελιαφόροι εἰς τὴν Γαβαά, ὅπου διέμενεν ὁ Σαούλ, καὶ ἀνακοινώνουν ὅσα εἶχαν νὰ εἰποῦν ἐνώπιον τοῦ λαοῦ. Εἰς τὸ ἄκουσμα αὐτῶν τῶν εἰδήσεων ἐφώναξαν δυνατὰ ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται, ποὺ ἦσαν ἐκεῖ, καὶ ἔκλαυσαν.

Καὶ ἰδού, ὁ Σαοὺλ ἐπέστρεφεν ἀπὸ τοὺς ἀγρούς του, ὅταν ἡ ἡμέρα εἶχε πλέον προχωρήσει. Ἠρώτησε τότε· «διατί κλαίει αὐτὸς ὁ λαός;» Ἀνέφεραν εἰς αὐτὸν τὰ λόγια τῶν κατοίκων τῆς Ἰαβίς.

Ἐκείνην δὲ ἀκριβῶς τὴν στιγμὴν ἔρχοταν ἀπὸ τὸ χωράφι του ὁ Σαούλ, ἀφοῦ ἤδη εἶχεν ἀνέβη ὁ ἥλιος εἰς τὸν οὐρανόν. Καὶ ἐρώτησεν ὁ Σαούλ: «Τί συνέβη καὶ κλαίει ὁ λαός;» Τοῦ ἀνεκοίνωσαν τότε λεπτομερῶς αὐτὰ ποὺ εἶπαν οἱ ἄνδρες, ποὺ εἶχαν ἔλθει ἀπὸ τὴν Ἰαβίς.

Ὁ Σαούλ, ἀμέσως μόλις ἤκουσε τὰ λόγια αὐτά, συνηρπάσθη ἀπὸ πνεῦμα Θεοῦ, ὠργίσθη μὲ πάρα πολὺ μεγάλον θυμὸν ἐναντίον τῶν Ἀμμωνιτῶν καὶ τοῦ Νάας.

Καὶ μόλις τὰ ἄκουσε αὐτὰ ὁ Σαούλ, ἦλθε ἑξαφνικὰ ἐπάνω του καὶ τὸν ἐκυρίευσε τὸ Πνεῦμα τοῦ Κυρίου καὶ ὠργίσθη καὶ ἐθύμωσε πολὺ ἐνάντιον τῶν Ἀμμωνιτῶν.

Ἐπῆρε δύο ἀγελάδας τὰς διεμέλισε καὶ τὰ κομμάτια των ἀπέστειλε μὲ ἀγγελιαφόρους εἰς ὅλην τὴν περιοχὴν τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ λέγων· «ἐκεῖνος, ποὺ δὲν θὰ ἀκολουθήσῃ τὸν Σαοὺλ καὶ τὸν Σαμουὴλ εἰς τὸν πόλεμον ἐναντίον τῶν Ἀμμωνιτῶν, αὐτὸς θὰ τιμωρηθῇ· αὐτὴν τὴν τύχην θὰ ἔχουν τὰ βόδια του». Τρόμος δὲ ἀπὸ Θεοῦ ἔπεσεν εἰς ὅλον τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν καὶ ὅλοι ἐφώναζαν, ὡς ἐὰν ἦσαν ἐνας ἄνθρωπος, καὶ ἐδέχθησαν τὴν πρόσκλησιν τοῦ Σαούλ.

Καὶ ἐπῆρε δύο βόδια καὶ τὰ ἐτεμάχισε καὶ ἔστειλε τὰ κομμάτια μὲ ἀγγελιαφόρους εἰς ὅλην τὴν χώραν τοῦ Ἰσραὴλ καὶ εἶπε: «Θὰ λέγετε τὰ ἑξῆς ἐκεῖ ποὺ θὰ πηγαίνετε: Ὁποιοσδήποτε δὲν ἔρχεται νὰ παραταχθῇ εἰς πόλεμον πίσω ἀπὸ τὸν Σαοὺλ καὶ πίσω ἀπὸ τὸν Σαμουήλ, θὰ ἴδῃ σύντομα νὰ κομματιάζωνται ἔτσι τὰ βόδια του ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς». Μὲ τὴν ἐπίδρασιν δὲ τοῦ Θεοῦ ἐκυριεύθησαν ἀμέσως οἱ Ἰσραηλῖται ἀπὸ ἔκστασιν, φόβον καὶ συγκίνησιν, καὶ ἐφώναξαν συγκινημένοι καὶ ἀποφασισμένοι διὰ πόλεμον ὅλοι μαζὶ σὰν ἕνας ἄνθρωπος.

Συνεκέντρωσεν ὁ Σαοὺλ εἰς Ἀβιεζέκ, ἡ ὁποία εὑρίσκετο εἰς ὑψηλὸν τόπον, ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτας, οἱ ὁποῖοι ἀνῆλθον εἰς ἑξακοσίας χιλιάδας ἀνδρῶν. Μόνη ἡ φυλὴ τοῦ Ἰούδα ἔδωσε στρατιώτας, οἱ ὁποῖοι ἀνῆλθον εἰς ἑβδομήκοντα χιλιάδας ἄνδρας.

Ἔκανε δὲ ὁ Σαοὺλ ἐπιθεώρησιν καὶ καταμέτρησιν τῶν πολεμιστῶν εἰς τὴν πόλιν Ἀβιεζέκ, ποὺ εὑρίσκετο κοντὰ εἰς τὸ ὕψωμα Βαμᾶ, καὶ διεπίστωσεν ὅτι ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται ἦσαν ἑξακόσιαι χιλιάδες ἄνδρες. Εἰδικῶς ἀπὸ τὴν φυλὴν Ἰούδα εἶχαν συγκεντρωθὴ ἑβδομῆντα χιλιάδες ἄνδρες.

Ὁ Σαοὺλ εἶπε τότε εἰς τοὺς ἀγγελιαφόρους τῆς Ἰαβίς· «αὐτὰ θὰ πῆτε εἰς τοὺς κατοίκους τῆς Ἰαβίς· Αὔριον τὸ πρωΐ, μόλις ὁ ἥλιος ἀρχίσῃ νὰ θερμαίνῃ, ἡ σωτηρία σας θὰ γίνῃ πραγματικότης». Οἱ ἀγγελιαφόροι ἦλθον εἰς τὴν πόλιν των τὴν Ἰαβὶς καὶ ἀνήγγειλαν εἰς τοὺς κατοίκους αὐτά, καὶ ὅλοι ἐχάρησαν.

Καὶ εἶπεν ὁ Σαοὺλ εἰς τοὺς ἀγγελιαφόρους, ποὺ εἶχαν ἔλθει: «Αὐτὰ θὰ πῆτε εἰς τοὺς ἄνδρας τῆς Ἰαβίς, ποὺ σᾶς ἀπέστειλαν: Αὔριον καὶ μόλις θ ἀνέβη ψηλὰ ὁ ἥλιος καὶ θὰ ζεσταίνπῃ, κατὰ τὸ μεσημέρι, θὰ σωθῆτε ἀπὸ τὸν κίνδυνον». Καὶ ἐπέστρεψαν οἱ ἀγγελιαφόροι εἰς τὴν πόλιν των καὶ ἀνεκοίνωσαν τὰ νέα εἰς τοὺς ἄνδρας τῆς Ἰαβὶς καὶ ἐγέμισαν ὅλοι ἀπὸ χαράν.

Οἱ κάτοικοι τῆς Ἰαβὶς εἶπαν εἰς τὸν Νάας τὸν Ἀμμωνίτην· «αὔριον θὰ ἐξέλθωμεν ἀπὸ τὴν πόλιν μας καὶ κάμετέ μας, ὅπως σᾶς ἀρέσει».

Κατόπιν αὐτῶν εἶπαν οἱ ἄνδρες τῆς Ἰαβὶς εἰς τὸν Νάας, τὸν βασιλέα τῶν Ἀμμωνιτῶν: «Αὔριον θὰ βγοῦμε ἀπὸ τὴν πόλιν μας καὶ θὰ ἔλθωμεν κοντ σας καὶ συμπεριφερθῆτε ἀπέναντί μας, ὅπως νομίζετε καλύτερον».

Κατὰ τὴν ἑπομένην ἡμέραν ὁ Σαοὺλ διήρεσε τὸν στρατόν του εἰς τρία τμήματα καὶ ἐπετέθη μὲ δύναμιν εἰς τὸ κέντρον τῆς παρατάξεως τῶν Ἀμμωνιτῶν κατὰ τὰς πρωϊνὰς ὥρας. Οἱ Ἰσραηλῖται θαρραλέοι ἐκτυποῦσαν καὶ ἐφόνευαν τοὺς ἐχθρούς των, μέχρις ὅτου ἐζέστανεν ἡ ἡμέρα. Οἱ ἀπομείναντες ἀπὸ τοὺς Ἀμμωνίτας διεσκορπίσθησαν καὶ ἐκυριεύθησαν ἀπὸ τόσον μεγάλον φόβον, ὥστε δὲν ὑπῆρχον οὔτε δύο μαζῆ.

Τὴν ἑπομένην λοιπὸν ἡμέραν ἐχώρισεν ὁ Σαοὺλ τὸν στρατόν του εἰς τρία τμήματα καὶ ἐπροχώρησαν μέσα εἰς τὸ στρατόπεδον τῶν ἐχθρῶν κατὰ τὰ χαράματα, ἐνῶ διαρκοῦσε ἀκόμη ἡ τελευταῖα νυκτερινὴ σκοπιά. Καὶ ἐσκότωναν τοὺς Ἀμμωνίτας, ἕως ὅτου ἐζεστάθη ἡ ἡμέρα ἀπὸ τὸν ἥλιον. Ὅσοι δὲ Ἀμμωνῖται ἐγλύτωσαν ἀπὸ τὸ μαχαίρι τῶν Ἰσραηλιτῶν, διεσκορπίσθησαν κατὰ τέτοιον τρόπον, ὥστε νὰ μὴ εὑρίσκωνται πλέον οὔτε δύο ἀπὸ αὐτοὺς εἰς τὸν ἴδιον τόπον.

Ὁ λαὸς εἶπε τότε πρὸς τὸν Σαμουήλ· «ποῖοι εἶναι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι εἶπαν ὅτι ὁ Σαοὺλ δὲν θὰ εἶναι βασιλεύς μας; Φέρετε αὐτοὺς τοὺς ἄνδρας ἐδῶ, διὰ νὰ τοὺς φονεύσωμεν».

Καὶ εἶπαν οἱ Ἰσραηλῖται εἰς τὸν Σαμουήλ: «Ποιὸς εἶναι αὐτός, ποὺ εἶπεν ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ βασιλεύς μας ὁ Σαούλ; Παράδωσέ μας τοὺς ἄνδρας αὐτούς, ποὺ τὸ εἶπαν, διὰ νὰ τοὺς ἐξοντώσωμεν».

Ὁ Σαοὺλ ὅμως εἶπε· «κανεὶς δὲν θὰ φονευθῇ κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτήν, διότι σήμερον ὁ Κύριος ἔστειλε τὴν σωτηρίαν εἰς τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν».

Καὶ εἶπεν ὁ Σαούλ: «Ὄχι, δὲν θὰ τιμωρηθῇ μὲ θάνατον κανεὶς κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτήν, διότι σήμερα μᾶς ἐχάρισε ὁ Κύριος τὴν νίκην καὶ ἐλύτρωσε τὸν Ἰσραήλ».

Ὁ Σαμουὴλ εἶπε πρὸς τὸν λαόν· «ἂς πᾶμε εἰς τὰ Γάλγαλα, διὰ νὰ ἐγκαινιάσωμεν ἐπισήμως τὴν ἐκλογὴν τοῦ Σαοὺλ ὡς βασιλέως».

Καὶ ὡμίλησεν ὁ Σαμουὴλ πρὸς τὸν λαὸν καὶ εἶπεν: «Ἂς πᾶμε εἰς τὰ Γάλγαλα, διὰ νὰ κάνωμεν ἐκεῖ τὰ ἐγκαίνια καὶ τὴν ἐπίσημον ἔναρξιν τῆς βασιλείας».

Πράγματι μετέβησαν εἰς τὰ Γάλγαλα, ὅπου ὁ Σαμουὴλ ἔχρισε δι’ ἐλαίου τὸν Σαοὺλ βασιλέα εἰς τὰ Γάλγαλα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Ἐκεῖ ὁ Σαμουὴλ προσέφερε διαφόρους θυσίας καὶ θυσίας εἰρηνικὰς πρὸς τὸν Κύριον. Ηὐφράνθησαν δὲ πάρα πολὺ ὁ Σαμουὴλ καὶ ὅλος ὁ ἰσραηλιτικὸς λαός.

Καὶ ἐπῆγαν ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται εἰς τὰ Γάλγαλα καὶ ἐκεῖ, ἐμπρὸς εἰς τὸ θυσιαστήριον τὸν Κυρίου, ποὺ ὑπῆρχεν εἰς τὰ Γάλγαλα, ὁ Σαμουὴλ ἔχρισε βασιλέα τὸν Σαούλ. Προσέφερε δὲ ἐκεῖ, ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, θυσίας πολλάς, καὶ μάλιστα θυσίας εἰρηνικὰς πρὸς ἐκδήλωσιν εὐγνωμοσύνης πρὸς τὸν Κύριον. Καὶ ἔνοιωσαν ἐξαιρετικὴν χαρὰν καὶ ὁ Σαμουὴλ καὶ ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται.