Βασιλειῶν Α' 23

Ἦλθον μερικοὶ καὶ ἀνήγγειλαν εἰς τὸν Δαυΐδ· «ἰδού, οἱ Φιλισταῖοι κάνουν πολεμικὰς ἐπιχειρήσεις ἐναντίον τῆς πόλεως Κεϊλά, καταπατοῦν τὰ ἁλώνια των καὶ λεηλατοῦν τὰ σιτηρὰ τῶν κατοίκων τῆς πόλεως».

Ἦλθαν τότε ἀγγελιαφόροι εἰς τὸν Δαβὶδ καὶ τοῦ εἶπαν: «Αὐτὸν τὸν καιρὸν οἱ ἀλλόφυλοι Φιλισταῖοι πολεμοῦν ἐναντίον τῆς Κεϊλά. Ἁρπάζουν δὲ ὅ,τι εὑρίσκουν καὶ καταπατοῦν καὶ λεηλατοῦν τὰ ἁλῶνια μὲ τὰ σιτηρά».

Ὁ Δαυῒδ συνεβουλεύθη τὸν Κύριον καὶ ἠρώτησε· «νὰ μεταβῶ καὶ νὰ κτυπήσω τοὺς Φιλισταίους;» Ὁ Κύριος τοῦ ἀπήντησε· «πήγαινε, καὶ θὰ κτυπήσῃς τοὺς ἀλλοφύλους τούτους καὶ θὰ σώσῃς τὴν πόλιν Κεϊλά». Ὁ Δαυῒδ ἀνεκοίνωσε τὴν ἀπάντησιν αὐτὴν τοῦ Κυρίου εἰς τοὺς ἄνδρας του.

Ἐζήτησε λοιπὸν ὁ Δαβὶδ τὴν γνώμην τοῦ Κυρίου καὶ εἶπε: «Πρέπει νὰ ὑπάγω καὶ νὰ ἐπιτεθῶ ἐναντίον αὐτῶν τῶν ἀλλοφύλων;» Καὶ ὁ Κύριος τοῦ ἀπεκρίθη: «Πήγαινε καὶ θὰ νικήσῃς τοὺς ἀλλοφύλους αὐτοὺς καὶ θὰ σώσῃς τὴν Κεϊλά.

Καὶ ἐκεῖνοι εἶπαν πρὸς αὐτόν· «ἰδού, ἡμεῖς φοβούμεθα, μολονότι εὑρισκόμεθα εἰς τὸ κέντρον τῆς Ἰουδαίας. Καὶ πῶς θὰ τολμήσωμεν νὰ πορευθῶμεν εἰς τὴν Κεϊλά; Θὰ ρίψωμεν τὸν ἑαυτόν μας ἀνάμεσα εἰς τὰ λάφυρα τῶν ἀλλοφύλων;»

Οἱ ἄνδρες ὅμως τοῦ Δαβίδ, ὅταν εἶδαν ὅτι ἑτοιμάζεται πρὸς ἐπίθεσιν, τοῦ εἶπαν: «Δὲν βλέπεις ὅτι φοβούμεθα, ἐνῷ εὑρισκόμεθα ἐδῶ εἰς τὴν Ἰουδαίαν; Τί λοιπὸν θὰ γίνῃ, ἐὰν ὑπάγωμεν εἰς τὴν Κεϊλά; Θέλεις νὰ βάλωμεν τοὺς ἑαυτούς μας μέσα εἰς τὰ λάφυρα τῶν ἀλλοφύλων;»

Συνεβουλεύθη καὶ πάλιν ὁ Δαυῒδ τὸν Κύριον καὶ ὁ Κύριος εἶπε πρὸς αὐτόν· «σήκω, καὶ κατέβα εἰς τὴν πόλιν Κεϊλά, διότι ἐγὼ παραδίδω τοὺς ἀλλοφύλους εἰς τὰ χέρια σου».

Κατόπιν τούτου ἐρώτησε καὶ πάλιν ὁ Δαβὶδ τὸν Κύριον καὶ τοῦ ἀπεκρίθη ὁ Κύριος καὶ τοῦ εἶπε: «Σήκω καὶ πήγαινε κάτω εἰς τὴν Κεϊλά, διότι θὰ παραδώσω ἐγὼ σήμερα εἰς τὰ χέρια σου τοὺς ἀλλοφύλους».

Πλήρης πίστεως εἰς τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου ἐβάδισεν ὁ Δαυῒδ καὶ οἱ ἄνδρες, ποὺ ἦσαν μαζῆ του, εἰς τὴν Κεϊλὰ καὶ ἐπολέμησαν τοὺς Φιλισταίους. Ἐκεῖνοι δὲ νικημένοι ἐτράπησαν εἰς φυγήν. Ὁ Δαυῒδ τότε ἐπῆρε τὰ κτήνη αὐτῶν καὶ ἐπέφερε τρομερὰν καταστροφὴν εἰς αὐτούς. Ἔτσι δὲ ἔσωσε τοὺς κατοίκους τῆς Κεϊλά.

Καὶ κατέβη ἀμέσως ὁ Δαβίδ μὲ τοὺς ἄνδρας, ποὺ ἦσαν μαζί του, εἰς τὴν Κεϊλὰ καὶ ἐπολέμησε μὲ τοὺς ἀλλοφύλους, ποὺ ἔφυγαν ἀπὸ ἐμπρός του νικημένοι. Ἐπῆρε δὲ ὁ Δαβὶδ τὰ ζῶα των καὶ τοὺς ἐπροξένησε μεγάλην καταστροφὴν καὶ ἔσωσε τοὺς κατοίκους τῆς Κεϊλά.

Ὁ Ἀβιάθαρ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀδιμέλεχ, ὁ ὁποῖος εἶχε καταφύγει κοντὰ εἰς τὸν Δαυΐδ, κατέβηκε μαζῆ μὲ αὐτὸν εἰς τὴν πόλιν Κεϊλά, ἔχων τὸ ἀρχιερατικὸν ἄμφιον τοῦ ἐφούδ.

Μαζί του εἶχε κατεβῆ εἰς τὴν Κεϊλὰ καὶ ὁ Ἀβιάθαρ, ὁ υἱὸς τοῦ ἀρχιερέως Ἀβιμέλεχ, ὁ ὁποῖος εἶχε καταφύγει πλησίον τοῦ Δαβίδ, ὅταν ἐξώντωσεν ὁ Σαοὺλ τοὺς ἱερεῖς. Ὁ Ἀβιάθαρ εἶχε μαζί του καὶ τὸ ἀρχιερατικὸν ἄμφιον ἐφούδ, μὲ τὸ ὁποῖον διέκρινε τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Αὐτὸ τὸ ἀνήγγειλαν εἰς τὸν Σαούλ, ὅτι δηλαδὴ ὁ Δαυῒδ ἔχει ἔλθει εἰς τὴν Κεϊλά. Ὁ Σαοὺλ εἶπε τότε· «ὁ Θεὸς τὸν ἔχει πλέον ὁριστικῶς παραδώσει εἰς τὰ χέρια μου, διότι εἶναι ἀποκλεισμένος εἰς τὴν πόλιν αὐτήν. Τὰ τείχη της ἔχουν θύρας καὶ μοχλούς, ὥστε νά, μὴ ἠμπορῇ νὰ διαφύγῃ».

Εἰδοποίησαν δὲ τὸν Σαοὺλ ὅτι ἔχει φθάσει εἰς τὴν Κεϊλὰ ὁ Δαβίδ, καὶ εἶπεν ὁ Σαούλ: «Νά, λοιπὸν ποὺ τὸν παρέδωσεν ὁ Θεὸς εἰς τὰ χέριά μου! Διότι, ἐφ’ ὅσον εὑρίσκεται μέσα εἰς πόλιν ὠχυρωμένην, ποὺ ἔχει θύρας καὶ μοχλούς, εἶναι κλεισμένος ἀπὸ παντοῦ».

Ὁ Σαοὺλ ἔδωσεν ἐντολὴν εἰς ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτας, ποὺ ἠμποροῦσαν νὰ φέρουν ὅπλα, νὰ κατεβοῦν εἰς Κεϊλὰ καὶ νὰ ἀποκλείσουν ἐκεῖ τὸν Δαυῒδ καὶ τοὺς ἄνδρας του.

Καὶ διέταξεν ὁ Σαοὺλ ὅλον τὸν λαὸν να κατεβῇ νὰ πολεμήσῃ εἰς τὴν Κεϊλά, διὰ νὰ συλλάβουν τὸν Δαβὶδ καὶ τοὺς ἄνδρας του.

Ὁ Δαυῒδ ἀντελήφθη ὅτι ἡ μοχθηρία τοῦ Σαοὺλ ἐναντίον του δὲν εἶχε καθόλου κατευνασθῆ. Καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἀβιάθαρ τὸν ἀρχιερέα· «φέρε τὸ ἐφοὺδ καὶ ἐρώτησε διὰ μέσου αὐτοῦ τὸν Κύριον».

Κατάλαβε δὲ ὁ Δαβὶδ ὅτι δὲν ἐκόπασεν ἀκόμη ἡ κακία τοῦ Σαοὺλ ἐναντίον του, καὶ εἶπεν ὁ Δαβὶδ εἰς τὸν ἀρχιερέα Ἀβιάθαρ: «Φέρε ἐδῶ κοντά μου τὸ ἐφούδ τοῦ Κυρίου».

Καὶ ὁ ἴδιος προσηυχήθη καὶ εἶπε· «Κύριε, Θεὲ τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ἐγὼ ὁ δοῦλος σου ἔχω πληροφορηθῆ ὅτι ὁ Σαοὺλ ἔχει ἀπόφασιν νὰ ἔλθῃ εἰς Κεϊλά, νὰ καταστρέψῃ τὴν πόλιν ἐξ αἰτίας μου.

Καὶ εἶπεν ὁ Δαβίδ: «Κύριε, σὺ ποὺ εἶσαι ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ἐγώ, ὁ δοῦλος σου, ἔχω πληροφορηθῇ ὅτι ὁ Σαοὺλ σκοπεύει νὰ ἐπιτεθῇ ἐναντίον τῆς Κεϊλὰ καὶ νὰ καταστρέψῃ τὴν πόλιν ἐξ αἰτίας μου.

Σὲ παρακαλῶ, λοιπόν, φανέρωσέ μου ἂν θὰ κατεβῇ πράγματι ὁ Σαοὺλ διὰ νὰ κάμῃ ἀποκλεισμὸν εἰς τὴν πόλιν αὐτήν, ὅπως ὁ δοῦλος σου, ἐγώ, ἔχω πληροφορηθῆ; Κύριε, Θεὲ τοῦ Ἰσραήλ, ἀπάντησε εἰς τὴν ἐρώτησίν μου αὐτήν». Ὁ Κύριος ἀπήντησε· «ναί. Θὰ ἀποκλεισθῇ ἡ πόλις αὐτὴ ἀπὸ τὸν Σαούλ».

Θέλω λοιπὸν νὰ μάθω: Θὰ ἀποκλεισθῇ πράγματι ἡ πόλις; Καὶ θὰ κατεβῇ ἐδῶ κάτω ὁ Σαούλ, ὅπως εἶπαν εἰς ἐμέ, τὸν δοῦλον σου, αὐτοὶ ποὺ μὲ ἐπληροφόρησαν; Κύριε καὶ Θεὲ τοῦ Ἰσραήλ, φανέρωσε εἰς τὸν δοῦλον σου τὴν ἀλήθειαν». Καὶ ὁ Κύριος ἀπεκρίθη: «Θὰ ἀποκλεισθῇ πράγματι ἡ Κεϊλά».

Πάλιν ὁ Δαυῒδ ἠρώτησε τὸν Κύριον· «οἱ κάτοικοι τῆς Κειλὰ θὰ παραδώσουν ἐμὲ καὶ τοὺς ἄνδρας μου εἰς τὰ χέρια τοῦ Σαούλ;» Καὶ ὁ Κύριος ἀπήντησε· «ναί, θὰ σᾶς παραδώσουν».

Καὶ εἶπεν ὁ Δαβίδ: «Ἆραγε οἱ κάτοικοι τῆς Κεϊλὰ θὰ παραδώσουν ἐμὲ καὶ τοὺς ἄνδρας μου εἰς τὰ χέρια τοῦ Σαούλ;» «Ναί, θὰ σᾶς παραδώσουν», ἀπεκρίθη ὁ Κύριος.

Ὁ Δαυῒδ καὶ οἱ τετρακόσιοι περίπου ἄνδρες του, ἐσηκώθηκαν, ἔφυγαν ἀπὸ τὴν Κειλὰ καὶ ἐπορεύοντο ἀσκόπως ἀνὰ τὰ διάφορα μέρη. Ἀνηγγέλθη δὲ εἰς τὸν Σαοὺλ ὅτι ἔφυγεν ὁ Δαυῒδ ἀπὸ τὴν Κεϊλά. Ὁ Σαοὺλ ἔτσι ἐματαίωσε τὴν μετάβασίν του εἰς τὴν πόλιν αὐτήν.

Μετὰ τὴν ἀπάντησιν αὐτὴν τοῦ Κυρίου ἐσηκώθη ὁ Δαβὶδ μαζὶ μὲ τοὺς ἄνδρας του, ποὺ ἦσαν περίπου τετρακόσιοι, καὶ ἐβγῆκαν ἀπὸ τὴν Κεϊλὰ καὶ ἐβάδιζαν καὶ ἐπήγαιναν ὅπου τοὺς ἔβγαζεν ὁ δρόμος καὶ ὅπου ἐνόμιζαν ὅτι ἦσαν ἀσφαλέστεροι. Ἀνήγγειλαν ἐν τῷ μεταξὺ εἰς τὸν Σαοὺλ ὅτι διέφυγεν ὁ Δαβὶδ καὶ ἀνεχώρησεν ἀπὸ τὴν Κεϊλὰ καὶ κατόπιν αὐτοῦ ἐματαίωσε τὸ σχέδιόν του καὶ δὲν ἦλθεν εἰς τὴν πόλιν.

Ὁ Δαυῒδ ἐκάθησεν εἰς τὴν ἔρημον, εἰς Μασερέμ, εἰς στενοὺς τόπους. Ἐκάθητο εἰς τὴν ἔρημον εἰς τὸ ὄρος Ζίφ, εἰς γῆν δηλαδὴ ξηρὰν καὶ ἄνυδρον. Ὁ Σαοὺλ ἀναζητοῦσε νὰ εὕρῃ αὐτόν, ὅπως καὶ ὅλας τὰς προηγουμένας ἡμέρας. Ὁ Κύριος ὅμως δὲν ἐπέτρεψε νὰ πέσῃ ὁ Δαυῒδ εἰς τὰ χέρια τοῦ Σαούλ.

Ἐκάθησε δὲ ὁ Δαβὶδ εἰς τὴν ἔρημον, εἰς τὰ στενὰ τῆς Μασερέμ, ὅπου εὕρισκε καταφύγιον. Καὶ διέμενεν εἰς τὴν ἔρημον, ποὺ ἦτο εἰς τὸ βουνὸ Ζίφ, εἰς τὴν περιοχὴν ποὺ ἦτο ξηρὰ καὶ ἄνυδρος. Ὁ δὲ Σαοὺλ ἐζητοῦσε νὰ τὸν εὕρῃ καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ χρονικὸν διάστημα. Ὁ Κύριος ὅμως δὲν παρέδωσε τὸν Δαβὶδ εἰς τὰ χέρια του.

Ἐπληροφορήθη ὅμως ὁ Δαυῒδ ὅτι ὁ Σαοὺλ ἐξῆλθεν εἰς ἀναζήτησίν του. Ὁ Δαυῒδ εὑρίσκετο εἰς τὸ γυμνὸν καὶ τραχὺ ὄρος, εἰς τὴν Καινὴν Ζίφ.

Ἔμαθε δὲ ὁ Δαβὶδ ὅτι ὁ Σαοὺλ βγαίνει καὶ ἀναζητεῖ τὸν Δαβίδ, ὁ ὁποῖος διέμενε τότε εἰς τὸ ξηρὸ καὶ ἄνυδρο βουνό, ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὴν Καινὴν Ζίφ.

Ὁ Ἰωνάθαν, ὁ υἱὸς τοῦ Σαούλ, ἐσηκώθη καὶ μετέβη πρὸς τὸν Δαυΐδ, εἰς Καινὴν καὶ μὲ τὴν δύναμιν τοῦ Κυρίου ἐνίσχυσε τὸν Δαυΐδ.

Καὶ ἐσηκώθη ὁ Ἰωνάθαν, ὁ υἱὸς τοῦ Σαούλ, καὶ ἐπῆγε εἰς τὴν Καινήν, ὅπου ἦτο ὁ Δαβίδ, καὶ τὸν ἐνεψύχωσα μὲ τὸν φωτισμὸν τοῦ Κυρίου.

Εἶπε λοιπὸν ὁ Ἰωνάθαν πρὸς αὐτόν· «μὴ φοβῆσαι, δὲν θὰ πέσῃς εἰς τὰ χέρια τοῦ πατρός μου. Σὺ θὰ γίνῃς βασιλεὺς εἰς τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν. Ἐγὼ δὲ θὰ εἶμαι διὰ σὲ δεύτερος κατὰ τὴν ἀξίαν. Ὁ πατήρ μου ὁ Σαοὺλ τὸ γνωρίζει αὐτό, ὅτι ἔτσι θὰ ἐξελιχθοῦν τὰ πράγματα».

Τοῦ εἶπε δὲ καὶ τὰ ἑξῆς: «Μὴ φοβᾶσαι, διότι δὲν θὰ σὲ βρῇ διὰ νὰ σὲ θανατώσῃ τὸ χέρι τοῦ πατέρα μου, τοῦ Σαούλ. Εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ γίνῃς σὺ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ἐγὼ θὰ εἶμαι δεύτερος κατὰ τὴν ἀξίαν μετὰ ἀπὸ σέ. Καὶ ὁ ἴδιος μάλιστα ὁ Σαούλ, ὁ πατέρας μου, τὸ ξέρει ὅτι ἔτσι θὰ ἐξελιχθοῦν τελικῶς τὰ πράγματα».

Ὁ Ἰωνάθαν καὶ ὁ Δαυῒδ ἀνενέωσαν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου τὴν συμφωνίαν τῆς φιλίας των. Κατόπιν ἐχωρίσθησαν. Ὁ Δαυῒδ ἐκάθησεν εἰς τὴν Καινήν, Ὁ δὲ Ἰωνάθαν ἐπέστρεψεν εἰς τὸν οἶκον του.

Συνῆψαν δὲ οἱ δύο ἄνδρες ἐκεῖ καὶ νέαν συμφωνίαν φιλίας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Καὶ μετὰ ταῦτα ὁ μὲν Δαβὶδ συνέχισε νὰ διαμένῃ εἰς τὴν Καινήν, ὁ δὲ Ἰωνάθαν ἔφυγε καὶ λθεν εἰς τὴν κατοικίαν του.

Οἱ Ζιφαῖοι ἀνέβησαν ἀπὸ τὴν ξηρὰν καὶ τραχεῖαν χώραν των εἰς τὸ βουνόν, ὅπου εὑρίσκετο ὁ Σαούλ, καὶ τοῦ εἶπαν· «ὁ Δαυῒδ εἶναι κρυμμένος πλησίον μας εἰς Μεσσαρά, εἰς στενὰς καὶ δυσβάτους περιοχάς, εἰς τὴν τοποθεσίαν Καινήν, εἰς τὸν λόφον Ἐχελὰ δεξιὰ τοῦ Ἰεσσαιμοῦν.

Ἀνέβηκαν δὲ οἱ κάτοικοι τῆς Ζὶφ ἀπὸ τὴν ξηρὰν καὶ ἄνυδρον περιοχὴν πρὸς τὸ βουνό, ὅπου ἦτο ὁ Σαούλ, καὶ τοῦ εἶπαν: «Δὲν ἔμαθες ὅτι ὁ Δαβὶδ ἔχει κρυβῇ εἰς τὰ μέρη μας εἰς τὴν Μεσσαρά, ἐκεῖ εἰς τὰ στενά, εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Καινῆς καὶ εἰς τὸ βουνὸ τοῦ Ἐχελά, ποὺ εἶναι εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ Ἰεσσαιμοῦν;

Καὶ τώρα ὁ βασιλεύς, κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς καρδίας του, ἂς κατεβῇ πρὸς ἡμᾶς. Οἱ Ζιφαῖοι ἔχουν ἀποκλείσει τὸν Δαυΐδ, διὰ νὰ τὸν παραδώσουν εἰς τὰ χέρια τοῦ βασιλέως».

Χωρὶς ἀναβολὴν λοιπὸν ἂς ἔλθῃ τώρα κάτω πρὸς ἡμᾶς ὅσον στράτευμα ἐπιθυμεῖ ὁ βασιλεύς. Τὸν ἔχουν κλείσει ἤδη οἱ ἰδικοί μας εἰς τὰ χέρια τοῦ βασιλέως».

Εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Σαούλ· «σεῖς εἶσθε εὐλογημένοι παρὰ τοῦ Θεοῦ, διότι ἐπονέσατε δι’ ἐμέ.

Καὶ εἶπεν εἰς αὐτοὺς ὁ Σαούλ: «Νὰ εἶσθε εὐλογημένοι ἀπὸ τὸν Κύριον, διότι μὲ ἐπονέσατε καὶ ἐκοπιάσατε δι’ ἐμέ.

Πηγαίνετε λοιπὸν ἐκεῖ καὶ ἑτοιμάσατε τὰ τῆς συλλήψεώς του. Πληροφορηθῆτε ἀκριβῶς καὶ ταχέως τὸν τόπον, ὅπου αὐτὸς εὑρίσκεται καὶ προσέξατε νὰ μὴν εἴπητε τίποτε, μήπως τυχὸν ὁ Δαυΐδ, πανοῦργος καθὼς εἶναι, διαφύγῃ ἀπὸ τὰ χέρια σας.

Πηγαίνετε λοιπὸν καὶ ἑτοιμάσατε ἀκόμη καλύτερα τὴν ἀπόπειραν ἐναντίον του. Νὰ μάθετε τὸν ἀκριβῆ τόπον, ὅπου καταφεύγει ἀμέσως καὶ ἀσφαλίζεται, ὅπως εἴπατε, καὶ νὰ σημαδεύσετε τὸν τόπον, μὴ τυχὸν κάνῃ κάποιαν πονηρίαν καὶ μᾶς ἐξαπατήσῃ.

Ἐξακριβώσατε καὶ μάθετε καλῶς, ποὺ εἶναι· καὶ ἐγὼ θὰ ἔλθω μαζῆ σας. Σᾶς λέγω δὲ ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη ἔχῃ χωθῆ μέσα εἰς τὴν γῆν, ἐγὼ θὰ ἐρευνήσω καὶ θὰ τὸν εὕρω μεταξὺ τῶν χιλιάδων τῶν οἰκογενειῶν τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα».

Νὰ τὰ ἰδῆτε ὅλα μὲ προσοχὴν καὶ νὰ συγκεντρώσετε ἀκριβεῖς πληροφορίας καὶ τότε θὰ ἔλθω μαζί σας. Καὶ ἐὰν εἶναι βέβαιον ὅτι εὑρίσκεται εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν, ἐγὼ θὰ τὸν ἀναζητήσω μέσα εἰς ὅλα τὰ πλήθη τῶν οἰκογενειῶν τῶν Ἰουδαίων».

Οἱ Ζιφαῖοι ἐξεκίνησαν καὶ ἐπροχώρησαν ἐμπρὸς ἀπὸ τὸν Σαούλ. Ὁ Δαυῒδ καὶ οἱ ἄνδρες του εὑρίσκοντο κατὰ τὴν ἑσπέραν ἐκείνην εἰς τὴν ἔρημον Μαάν, ἐκ δεξιῶν τοῦ Ἰεσσαιμοῦν.

Ἐσηκώθηκαν λοιπόν οἱ Ζιφαῖοι καὶ ἀνεχώρησαν ἐμπρὸς ἀπὸ τὸν Σαούλ. Ὁ δὲ Δαβὶδ καὶ οἱ ἄνδρες του εὑρίσκοντο ἐκεῖνο τὸ βράδυ εἰς τὴν ἔρημον Μαάν, ποὺ εὑρίσκεται πλησίον τῆς Ζὶφ καὶ ἀπὸ τὰ δεξιὰ τοῦ Ἰεσσαιμοῦν.

Ὁ Σαοὺλ καὶ οἱ ἄνδρες του ἐπροχώρησαν εἰς ἀναζήτησιν τοῦ Δαυΐδ. Μερικοὶ ὅμως ἄνθρωποι ἀνήγγειλαν εἰς τὸν Δαυῒδ τὸ γεγονός. Διὰ τοῦτο ὁ Δαυῒδ κατέβηκε ἀπὸ τὸν βράχον, ποὺ εὑρίσκετο, εἰς τὴν ἔρημον Μαάν. Ὁ Σαοὺλ πάλιν ἐπληροφορήθη αὐτὸ καὶ κατεδίωξε τὸν Δαυῒδ εἰς τὴν ἔρημον Μαάν.

Καὶ ἀνεχώρησεν ὁ Σαοὺλ μὲ τοὺς ἄνδρας του, διὰ νὰ ἀναζητήσουν τὸν Δαβίδ. Εἰδοποιήθη ὅμως ὁ Δαβὶδ καὶ κατέβη εἰς ἕνα βράχον, ποὺ εὑρίσκετο εἰς τὴν ἔρημον Μαάν. Καὶ μόλις τὸ ἔμαθεν ὁ Σαούλ, ἔτρεξεν ἀμέσως ὀπίσω ἀπὸ τὸν Δαβὶδ εἰς τὴν ἔρημον Μαάν.

Ὁ Σαοὺλ καὶ οἱ ἄνδρες του ἐβάδιζαν ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν τοῦ ὄρους, ὁ δὲ Δαυῒδ καὶ οἱ ἄνδρες του ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν τοῦ ὄρους. Ἦσαν δὲ πολὺ πλησίον, ὥστε ὁ Δαυῒδ ἐπροχωροῦσε προφυλακτικὰ ἀπὸ τὸν Σαούλ. Ὁ Σαοὺλ καὶ οἱ ἄνδρες του ἐστρατοπέδευσαν σὲ κάποιαν τοποθεσίαν ἐναντίον τοῦ Δαυῒδ καὶ τῶν ἀνδρῶν του διὰ νὰ τοὺς συλλάβουν.

Καὶ ἐπροχωροῦσαν ὁ μὲν Σαοὺλ καὶ οἱ ἄνδρες του ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν τοῦ βουνοῦ ἐκείνου, ὁ δὲ Δαβὶδ καὶ οἱ ἄνδρες του ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν τοῦ ἰδίου βουνοῦ. Καὶ ὁ μὲν Δαβὶδ ἐκαλύπτετο καὶ ἐπρόσεχε νὰ μὴ τὸν ἰδῇ ὁ Σαούλ, καθὼς ἐβάδιζεν, ὁ δὲ Σαοὺλ καὶ οἱ ἄνδρες του εἶχαν στρατοπεδεύσει καὶ ἦσαν ἕτοιμοι νὰ συλλάβουν τὸν Δαβὶδ καὶ τοὺς ἄνδρας του.

Τὴν ὥραν ἐκείνην ἦλθε πρὸς τὸν Σαοὺλ ἕνας ἀγγελιαφόρος καὶ τοῦ εἶπε· «σπεῦσε ἐδῶ, διότι οἱ ἀλλόφυλοι ἐπιτίθενται ἐναντίον τῆς χώρας μας».

Ἔφθασεν ὅμως τότε εἰς τὸν Σαοὺλ κάποιος ἀγγελιοφόρος καὶ τοῦ εἶπε: «Τρέξε καὶ ἔλα εἰς τὴν πόλιν, διότι ἐπετέθησαν ἐναντίον τῆς χώρας οἱ ἀλλόφυλοι Φιλισταῖοι!»

Ὁ Σαοὺλ ἐσταμάτησε πλέον νὰ καταδιώκῃ τὸν Δαυῒδ καὶ ἐπροχώρησε νὰ συναντήσῃ τοὺς ἀλλοφύλους. Διὰ τοῦτο ὁ τόπος ἐκεῖνος ὠνομάσθη «Βράχος διαχωρισμοῦ», διότι ἐχωρίσθη ὁ Σαοὺλ ἀπὸ τὸν Δαυΐδ.

Ἔτσι διέκοψε τὴν στιγμὴν ἐκείνην ὁ Σαοὺλ τὴν καταδίωξιν τοῦ Δαβὶδ καὶ ἐπῆγε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τοὺς ἀλλοφύλους. Δι’ αὐτὸ δὲ ἀκριβῶς καὶ ἡ τοποθεσία ἐκείνη ὠνομάσθη ἀπὸ τότε «Βράχος τοῦ χωρισμοῦ», ἐπειδὴ ἐχωρίσθηκαν ἐκεῖ ὁ Δαβὶδ καὶ ὁ Σαούλ, χωρὶς νὰ συναντηθοῦν.