Βασιλειῶν Α' 3

Ὁ δὲ νεαρὸς Σαμουὴλ ἐξηκολούθει νὰ ὑπηρετῇ εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου μὲ εὐλάβειαν καὶ σεμνότητα, καθοδηγούμενος καὶ παρακολουθούμενος ἀπὸ τὸν ἀρχιερέα Ἡλί. Ὁ προφητικὸς λόγος κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἦτο σπάνιος, δὲν ὑπῆρχε δὲ καὶ προφητεία δι’ ὁραμάτων, ἡ ὁποία νὰ διατάσσῃ τὰ δέοντα καὶ νὰ ζεχωρίζῃ ρητῶς τὸ ὀρθὸν ἀπὸ τοῦ ψεύδους.

Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ μικρὸς Σαμουὴλ ὑπηρετοῦσε εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου πλησίον τοῦ ἀρχιερέως Ἡλί. Κατὰ δὲ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἦτο δυσεύρετος καὶ σπάνιος, διότι δὲν ὑπῆρχαν ἄνθρωποι κατάλληλοι, διὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν ἀπὸ τὸν Θεὸν σὰν προφῆται Του, νὰ βλέπουν ὁράματα καὶ νὰ διακρίνουν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ να τὸ κηρύττουν.

Ὁ Ἡλὶ κατὰ τὴν ἰστορικὴν δι’ αὐτὸν ἐκείνην ἡμέραν ἐκοιμᾶτο εἰς τὸν τόπον, ὅπου συνήθως ἕμενε. Οἱ Ὀφθαλμοί του, λόγῳ τῆς γεροντικῆς ἡλικίας, ἤρχισαν νὰ χάνουν τὸ φῶς των, ὥστε νὰ μὴ δύναται πλέον νὰ βλέπῃ καθαρά.

Συνέβη λοιπὸν κάποιαν ἡμέραν τὸ ἑξῆς: Ὁ Ἡλί, ποὺ τὰ μάτια του λόγῳ καὶ τῆς ἡλικίας εἶχαν γίνει βαρειὰ καὶ θολὰ καὶ «δὲν ἡμποροῦσε νὰ βλέπῃ, κοιμόταν εἰς τὸν συνήθη τόπον του.

Ἦτο ἡ ὥρα, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἑπτάφωτος λυχνία ἔκαιεν ἀκόμη, ὁ δὲ Σαμουὴλ ἐκοιμᾶτο εἰς κάποιο ἄκρον τοῦ ναοῦ, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ὑπῆρχεν ἡ Κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ.

Δὲν εἶχεν ἀκόμη χαράξει ἡ ἡμέρα καὶ δὲν εἶχαν σβήσει οἱ λύχνοι τῆς ἑπταφώτου λυχνίας, ποὺ τοὺς ἄναβαν κάθε βράδυ. Ὁ δὲ Σαμουὴλ κοιμόταν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ, μέσα εἰς τὸν ὁποῖον εὑρίσκετο ἡ Κιβωτὸς τῆς Διαθήκης τοῦ Κυρίου.

Ὁ Κύριος ἐκάλεσε τὸν Σαμουὴλ καὶ εἶπε· «Σαμουήλ, Σαμουήλ». Ὁ δὲ Σαμουὴλ ἀπήντησεν· «ἰδοὺ ἐγώ, κύριε».

Καὶ ἐφώναξε κάποιαν στιγμὴν ὁ Κύριος: «Σαμουήλ, Σαμουήλ!» Καὶ ἀπεκρίθη ἐκεῖνος ἀμέσως: «Ὅριστε! Ἐδῶ εἶμαι».

Ἔτρεξε πρὸς τὸν Ἡλί καὶ τοῦ εἶπεν· «ἰδοὺ ἐγὼ εἶμαι παρών· ἦλθα, διότι μὲ ἐκάλεσες». Ὁ Ἡλὶ ἀπήντησε· «δὲν σὲ ἐκάλεσα· γύρισε πίσω καὶ κοιμήσου». Ἐπέστρεψε καὶ ἐκοιμήθη.

Καὶ ἐτρεξε πρὸς τὸν Ἡλὶ καὶ τοῦ εἶπε: «Ἐδῶ εἶμαι! Ἦλθα, ἐπειδὴ ἄκουσα ὅτι μὲ ἐκάλεσες!» Καὶ ὁ Ἡλὶ τοῦ εἶπε: «Δὲν σὲ ἐκάλεσα! Πήγαινε ἐκεῖ, ὅπου ἤσουν, καὶ συνέχισε τὸν ὕπνον σου». Καὶ ἐπέστρεψεν ἐκεῖνος εἰς τὴν θέσιν του καὶ ἐκοιμήθη.

Ὁ Κύριος καὶ πάλιν ἐκάλεσε τὸν Σαμουὴλ λέγων· «Σαμουήλ, Σαμουήλ». Ὁ Σαμουὴλ νομίσας ὅτι ὁ Ἡλὶ τὸν ἐκάλεσε, παρουσιάσθη δευτέραν φορὰν πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπε· «ἰδοὺ ἐγώ, ἦλθον διότι μὲ ἐκάλεσες». Εἶπεν ὅμως εἰς αὐτὸν ὁ Ἡλί· «ὄχι, δὲν σὲ ἐκάλεσα, γύρισε καὶ κοιμήσου πάλιν».

Ἐφώναξε δὲ διὰ δευτέραν φορὰν ὁ Κύριος: «Σαμουήλ, Σαμουήλ!» Καὶ ἐπῆγε διὰ δευτέραν φορὰν ἐκεῖνος πρὸς τὸν Ἡλὶ καὶ τοῦ εἶπεν: «Ὅριστε! Ἦλθα, ἐπειδὴ ἄκουσα ὅτι μὲ ἐκάλεσες». Καὶ ἐκεῖνος ἀπεκρίθη: «Δὲν σὲ ἐκάλεσα. Πήγαινε πίσω εἰς τὴν θέσιν σου καὶ κοιμήσου».

Αὐτὰ ἔγιναν πρὶν ἢ ὁ Σαμουὴλ γνωρίσῃ σαφῶς τὸν καλοῦντα Θεόν, καὶ πρὶν λάβῃ καμμίαν ἀποκάλυψιν ἐκ μέρους τοῦ Κυρίου.

Τὸ γεγονὸς αὐτὸ συνέβη πρὶν νὰ γνωρίσῃ ὁ Σαμουὴλ καλύτερα τὸν Θεὸν καὶ τοὺς τρόπους, μὲ τοὺς ὁποίους ἐπεμβαίνει Ἐκεῖνος εἰς τὴν ζωὴν τῶν ἀνθρώπων, καὶ πρὶν νὰ τοῦ ἀποκαλυφθῇ κάποιος λόγος ἀπὸ τὸν Κύριον.

Διὰ τρίτην πάλιν φορὰν ὁ Κύριος προσεκάλεσε τὸν Σαμουήλ. Ὁ Σαμουὴλ ἐσηκώθη, μετέβη πρὸς τὸν Ἡλὶ καὶ εἶπεν· «ἰδοὺ ἐγώ, εἶμαι παρών, ἤλθα διότι μὲ προσεκάλεσες». Ὁ Ἡλί ἐνόησε τότε, ὅτι ὁ Κύριος εἶχε καλέσει τὸν νεαρὸν Σαμουήλ,

Ἐπανέλαβε λοιπὸν ὁ Κύριος τὴν πρόσκλησίν του καὶ ἐφώναξε τὸν Σαμουὴλ διὰ τρίτην φοράν. Καὶ ἐσηκώθη καὶ πάλιν καὶ ἐπῆγε πρὸς τὸν Ἡλὶ καὶ τοῦ εἶπε: «Ὅριστε, ἐδῶ εἶμαι! Ἦλθα, ἐπειδὴ μὲ ἐκάλεσες». Ἐκατάλαβε τότε ὁ Ἡλὶ ὅτι ἐπρόκειτο διὰ κάτι ἔκτακτον καὶ ὅτι ὁ Κύριος ἦτο Ἐκεῖνος, ποὺ εἶχε καλέσει τρεῖς φορὲς τὸν νεαρὸν βοηθόν του,

καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· «πήγαινε πίσω, παιδί μου, καὶ κοιμήσου· καὶ ἂν σὲ καλέσῃ πάλιν ἡ φωνὴ αὐτὴ ποὺ ἤκουσες, θὰ εἴπῃς· Λάλει, Κύριε, διότι ὁ δοῦλος σου ἀκούει». Ὁ Σαμουὴλ ἐπῆγε πράγματι καὶ ἐκοιμήθη πάλιν εἰς τὸν τόπον του.

καὶ δι’ αὐτὸ τοῦ εἶπε: «Γύρισε πίσω, παιδί μου, καὶ πέσε νὰ κοιμηθῇς. Καὶ ἐὰν σὲ φωνάξῃ, νὰ ἀπαντήσῃς: «Λέγε μου, Κύριε, ὅ,τι θέλεις, διότι ἐγώ, ὁ δοῦλος σου, εἶμαι πρόθυμος νὰ σὲ ἀκούσω καὶ νὰ κάνω ὅτι θὰ διατάξῃς». Καὶ ἔφυγεν ὁ Σαμουὴλ καὶ ἐκοιμήθη εἰς τὴν θέσιν του.

Ὁ δὲ Κύριος ἦλθε, ἐστάθη κάπου ἐκεῖ καὶ ἐκάλεσεν αὐτόν, ὅπως καὶ προηγουμένως, καὶ εἶπεν ὁ Σαμουήλ· «λάλει, διότι ὁ δοῦλος σου ἀκούει».

Καὶ ἦλθεν ὁ Κύριος καὶ ἐστάθη εἰς τὸν ἱερὸν ἐκεῖνον τόπον, ὅπου ἦτο ὁ Σαμουήλ, καὶ τὸν ἐφώναξε μὲ τὸ ὄνομά του, ὅπως καὶ τὰς προηγουμένας φοράς. Καὶ ἀπήντησεν ὁ Σαμουήλ: «Λέγε μου, Κύριε, ὅ,τι θέλεις, διότι ἐγώ, ὁ δοῦλος σου, εἶμαι πρόθυμος νὰ σὲ ἀκούσω καὶ νὰ κάνω ὅ,τι θὰ διατάξῃς».

Ὁ Κύριος εἶπε πρὸς τὸν Σαμουήλ· «ἰδού, ἐγὼ θὰ πραγματοποιήσω τὰ λόγια μου ἐνώπιον τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ κατὰ τέτοιον θαυμαστὸν τρόπον, ὥστε θὰ ἀντηχήσουν καὶ τὰ δύο αὐτιὰ παντός, ὁ ὁποῖος ἤθελε ἀκούσει αὐτά.

Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Σαμουήλ: «Πλησιάζει ἡ ὤρα ποὺ θὰ πραγματοποιήσω αὐτά, ποὺ εἶπα εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ μάλιστα μὲ τέτοιον τρόπον, ὥστε θὰ βουΐζουν καὶ τὰ δύο αὐτιὰ καθενός, ποὺ θὰ τὰ ἀκούῃ.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην θὰ ἐπιφέρω κατὰ τοῦ Ἡλὶ ὅλα ὅσα εἶπα ἐναντίον τοῦ οἴκου του. Θὰ ἀρχίσω, ἀλλὰ καὶ θὰ φέρω εἰς πέρας, τὰς ἐναντίον αὐτοῦ τιμωρίας μου.

Κατὰ τὴν ὡρισμένην ἐκείνην ἡμέραν θὰ φέρω ἐπάνω εἰς τὸν Ἡλὶ ὅλα, ὅσα εἶπα ἐναντίον τῆς οἰκογενείας του. Δὲν πρόκειται νὰ μετανοήσω. Θὰ ἀρχίσω καὶ θὰ ὁλοκληρώσω ὁ ἴδιος τὴν τιμωρίαν του.

Ἔχω προαναγγείλει εἰς αὐτόν, ὅτι θὰ τιμωρήσω τὴν οἰκργένειάν του εἰς αἰῶνα τὸν ἅπαντα ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν, ποὺ διαπράττουν οἱ υἱοί του, διότι οἱ υἱοί του βλασφημοῦν τὸν Θεόν, ὁ δὲ Ἡλί δὲν ἐπέπληττε καὶ δὲν ἐνουθετοῦσε αὐτούς, ὅπως ἔπρεπε.

Καὶ ἤδη τοῦ τὸ ἔχω ἀναγγείλει ὅτι θὰ ἐκδικηθῶ Ἐγὼ ὁ Ἴδιος τὴν οἰκογένειάν του μέχρι συντελείας τῶν αἰώνων διὰ τὰς ἀδικίας τῶν υἱῶν του· διότι οἱ υἱοί του αὐτοὶ ὕβριζαν καὶ ἐβλασφημοῦσαν τὸν Θεὸν καὶ ἐκεῖνος δὲν τοὺς συνεβούλευεν, ὅπως ἔπρεπε.

Δὲν θὰ συνεχισθῇ ὅμως αὐτὴ ἡ κατάστασις. Ὠρκίσθηκα ἐναντίον τῆς οἰκογενείας τοῦ Ἡλὶ καὶ εἶπα· Ἡ ἁμαρτία τῶν παιδιῶν τοῦ Ἡλὶ οὐδέποτε θὰ ἐξιλεωθῇ οὔτε μὲ θυμιάματα οὔτε μὲ ἀναιμάκτους καὶ αἱματηρὰς θυσίας».

Δὲν ἀνέχομαι πλέον νὰ συνεχίζεται αὐτὴ ἡ ἀσέβεία. Ὡρκίσθηκα ἤδη ἐναντίον τῆς οἰκογενείας τοῦ Ἡλί. Δὲν θὰ ἐξιλεωθῇ ποτὲ ἡ παρανομία τῆς ἱερατικῆς οἰκογενείας τοῦ Ἡλὶ οὔτε μὲ θυμίαμα οὔτε μὲ θυσίας».

Ὁ Σαμουὴλ ἐκοιμήθη μέχρι τῆς πρωΐας, ὁπότε λίαν πρωῒ ἐξύπνησε καὶ ἤνοιξε τὰς θύρας τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου. Ὁ Σαμουὴλ ἐφοβήθη νὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὸν Ἡλὶ τὴν ὅρασιν καὶ προφητείαν τὴν ὁποίαν ἤκουσε.

Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Σαμουὴλ μέχρι τὸ πρωῒ καὶ ἐξύπνησεν ἐνωρὶς τὸ πρωῒ καὶ ἄνοιξε τὰς πύλας τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου. Ἐφοβήθη ὅμως ὁ Σαμουὴλ νὰ φανερώσῃ εἰς τὸν Ἡλὶ αὐτό, ποὺ εἶδε καὶ ἄκουσε.

Ὁ Ἡλὶ εἶπεν ὅμως πρὸς τὸν Σαμουήλ· «Σαμουήλ, τέκνον μου». Καὶ Σαμουὴλ εἶπεν· «ἰδοὺ ἐγώ, κύριε, εἶμε παρών».

Καὶ εἶπεν ὁ Ἡλὶ πρὸς τὸν Σαμουήλ: «Σαμουήλ, παιδί μου». Καὶ ἐκεῖνος ἀπάντησε: «Ὁρίστε, ἐδῶ εἶμαι».

Εἶπεν ὁ Ἡλί· «ποῖος εἶναι ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον ἐλάλησε πρὸς σὲ ὁ Κύριος; Μή μοῦ ἀποκρύψῃς τίποτε ἀπολύτως. Θὰ σὲ τιμωρήσῃ ὁ Θεός, ἐάν μοῦ ἀποκρύψῃς, ἔστω καὶ ἕνα λόγον ἀπὸ ὅλα τὰ λόγια, τὰ ὁποῖα ἐλαλήθησαν εἰς τὰ αὐτιά σου».

Καὶ εἶπεν ὁ Ἡλί: «Τί ἀκριβῶς σοῦ ἐλέχθη κατὰ τὴν νύκτα; Πρόσεξε μὴ κρύψῃς κάτι ἀπὸ ἐμέ. Ἐὰν τυχὸν κρύψῃς ἀπὸ ἐμὲ κάτι ἀπὸ ὅλα τὰ λόγια, ποὺ ἄκουσες μὲ τὰ αὐτιά σου, νὰ σὲ τιμωρήσῃ ὁ Θεὸς μὲ αὐτὴν καὶ αὐτὴν τὴν τιμωρίαν καὶ ἀκόμη περισσότερον».

Ὁ Σαμουήλ ἐφανέρωσε τότε εἰς τὸν Ἡλὶ ὅλα τὰ λόγια καὶ δὲν ἔκρυψε τίποτε ἀπὸ αὐτόν. Εἶπε δὲ ὁ Ἡλί· «ὁ Κύριος εἶναι αὐτὸς καὶ ἂς κάμῃ τὸ καλὸν καὶ τὸ πρέπον ἐνώπιόν του».

Ἀνεκοίνωσε τότε ὁ Σαμουὴλ ὅλα τὰ λόγια ποὺ ἄκουσε καὶ δὲν ἀπέκρυψε τίποτε ἀπὸ αὐτόν. Ὅταν τὰ ἄκουσε ὁ Ἡλί, εἶπε: «Αὐτὸς εἶναι ὁ Κύριος ὅλων καὶ ἑπομένως ἂς κάνῃ ὅ,τι νομίζει καλόν».

Ὁ Σαμουὴλ διὰ τὴν ἀρετήν του καὶ τὴν σύνεσίν του ἔγινε μέγας καὶ πολύς. Ὁ Κύριος ἦτο μαζῆ του καὶ τίποτε ἀπὸ ὅλα τὰ λόγια, τὰ ὁποῖα ὁ Σαμουὴλ εἶπε, δὲν ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν, δὲν ἐλέχθη ἐπὶ ματαίῳ.

Καὶ ἐμεγάλωνεν ὁ Σαμουὴλ καὶ διεδίδετο συγχρόνως καὶ ἡ φήμη τῆς ἀρετῆς του καὶ ἐδοξάζετο. Ἦτο δὲ πάντοτε μαζί του ὁ Κύριος καὶ συντελοῦσε, ὥστε να μὴ πέσῃ ποτὲ εἰς τὴν γῆν κενὸς καὶ ἀπραγματοποίητος κανεὶς λόγος, ἀπὸ ὅσους ἔλεγεν ὁ Σαμουήλ.

Ὅλοι δὲ οἱ Ἰσραηλῖται, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦσαν ἀπὸ τὴν περιοχὴν Δὰν καὶ ἕως τὴν περιοχὴν Βηρσαβεέ, ἐπείσθησαν ὅτι ὁ Σαμουὴλ ἦτο πιστὸς καὶ ἀληθινὸς προφήτης τοῦ Κυρίου.

Ἔμαθαν δὲ ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται ἀπὸ τὸ βορειότερον μέρος τῆς χώρας, ὅπου εὑρίσκετο ἡ πόλις Δάν, μέχρι τὸ νοτιώτερον, ὅπου ἦτο ἡ πόλις Βηρσαβεέ, ὅτι ὁ Σαμουὴλ ἦτο προφήτης τοῦ Κυρίου ἀληθινὸς καὶ ἀξιόπιστος.

Ὁ Κύριος ἐπανειλημμένως ἐξεδήλωσε τὸ θέλημά του ἐν Σηλὼμ διὰ τοῦ Σαμουήλ, διότι ἀπεκαλύφθη ὁ Κύριος πρὸς τὸν Σαμουήλ. Ἀπὸ ὅλους δὲ τοὺς Ἰσραηλίτας ἀπὸ τὸ ἕνα ἄκρον τῆς γῆς Παλαιστίνης ἕως τὸ ἄλλο ἄκρουν ἔγινε πιστευτὸν καὶ ἀποδεκτὸν ὅτι ὁ Σαμουὴλ εἶναι προφήτης τοῦ Κυρίου. Ὁ Ἡλὶ ἐγήρασε πλέον πολύ, οἱ δὲ υἱοί του ἐξηκολούθουν νὰ φέρωνται κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον καὶ ὁ τρόπος τῆς ζωῆς των ἦτο πονηρὸς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

Ὁ δὲ Κύριος ἔκαμε καὶ ἄλλας ἀποκαλύψεις Του ἐκεῖ εἰς τὴν Σηλώμ, διότι ἐφανερώθη καὶ ἄλλοτε εἰς τὸν Σαμουήλ. Ἔτσι ἔγινε πιστευτὸν ἀπὸ ὅλους τοὺς Ἰσμαηλίτας ἀπὸ τὴν μίαν ἄκρην τῆς χώρας ἕως τὴν ἄλλην ὅτι ὁ Σαμουὴλ ἀνεδείχθη προφήτης τοῦ Κυρίου. Ὁ δὲ Ἡλὶ ἐγήρασε πολὺ καὶ τὰ παιδιά του ἑξακολουθοῦσαν νὰ ζοῦν ὅπως καὶ προηγουμένως. Ἡ συμπεριφορά των ἐνώπιον τοῦ Κυρίου ἦτο ἀσεβὴς καὶ παράνομος.