Βασιλειῶν Β' 7

Ὅταν ὁ βασιλεὺς Δαυῒδ ἐγκατεστάθη εἰς τὸ ἀνάκτορόν του, ὁ Κύριος τὸν ἀπήλλαξε ἀπὸ τοὺς πολέμους καὶ τοῦ ἔδωσε κληρονομίαν ἀπὸ τὰς χώρας ὅλων τῶν γύρω ἐχθρικῶν του λαῶν.

Ὅταν λοιπὸν ὁ βασιλεὺς Δαβὶδ ἐγκατεστάθη εἰς τὸ ἀνάκτορόν του καὶ τὸν ἀπήλλαξεν ὁ Κύριος ἀπὸ ὅλους τοὺς ἐχθρούς του, ποὺ τὸν περικύκλωναν, καὶ ἐξησφάλισε τὴν κληρονομίαν του ἀπὸ τὰς γύρω ἐχθρικὰς χώρας;

Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς Δαυῒδ πρὸς τὸν Νάθαν, τὸν προφήτην· «ἰδού, λοιπόν, ἐγὼ κατοικῶ τώρα εἰς τὸν βασιλικὸν οἶκον κατεσκευασμένον ἀπὸ πολύτιμα ξύλα κέδρου, ἡ δὲ Κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ εὑρίσκεται μέσα εἰς μίαν ἁπλῆν σκηνήν».

εἶπεν ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν προφήτην Νάθαν: «Ὅπως βλέπεις, ἐγὼ μὲν κατοικῶ μέσα εἰς πολυτελὲς ἀνάκτορον, ποὺ κατεσκευάσθη μὲ ξύλα κέδρου, ἐνῷ ἡ Κιβωτὸς τῆς Διαθήκης τοῦ Θεοῦ εὑρίσκεται μέσα εἰς μίαν ἁπλὴν σκηνήν».

Ὁ Νάθαν εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα· «ὅλα ὅσα ἔχεις εἰς τὴν καρδίαν σου νὰ κάμῃς σχετικῶς μὲ τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου, πήγαινε καὶ ἐκτέλεσέ τα. Διότι ὁ Κύριος εἶναι μαζῆ σου».

Καὶ ὁ Νάθαν ἀπεκρίθη εἰς τὸν βασιλέα: «Προχώρει καὶ κάνε ὅλα, ὅσα ποθεῖ ἡ καρδιά σου, διότι ὁ Κύριος εἶναι μαζί σου».

Ἀλλὰ κατὰ τὴν νύκτα ἐκείνην ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν προφήτην Νάθαν καὶ τοῦ εἶπε·

Κατὰ τὴν νύκτα ἐκείνην ὅμως μίλησε ὁ Κύριος εἰς τὸν Νάθαν καὶ τοῦ εἶπε:

«πήγαινε καὶ εἰπὲ εἰς τὸν δοῦλον μου τὸν Δαυΐδ, ὅτι αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος· Δὲν θὰ ἀνοικοδομήσῃς σὺ τὸν ναόν μου, διὰ νὰ κατοικήσω εἰς αὐτόν,

«Πήγαινε καὶ νὰ εἰπῇς τὰ ἑξῆς εἰς τὸν δοῦλον μου τὸν Δαβίδ: «Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐντολὴ τοῦ Κυρίου: Δὲν εἶσαι σὺ ἐκεῖνος, ποὺ θὰ μοῦ κτίσῃ Ναόν; διὰ νὰ κατοικῶ εἰς αὐτόν.

διότι ἕως τώρα ποτὲ δὲν ἔχω κατοικήσει εἰς μόνιμον ναόν, ἀπὸ τότε ποὺ ἔβγαλα τοὺς Ἰσραηλίτας ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, μέχρι τῆς σημερινῆς ἡμέρας. Πάντοτε ἐπορευόμην, εὑρισκόμενος, εἰς πτωχικὸν ξύλινον παράπηγμα, σκεπασμένον μὲ σκεπάσματα.

Ἄλλως τε δὲν ἔχω κατοικήσει ποτὲ μέσα εἰς Ναόν, ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἔβγαλα ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον τοὺς Ἰσμαηλίτας μέχρι σήμερα. Διαρκῶς ἐβάδιζα μαζί σας καὶ διέμενα εἰς πρόχειρον κατάλυμα, εἰς μίαν σκηνήν.

Εἰς ὅλην τὴν διαδρομήν, ποὺ εἶχα μὲ τοὺς Ἰσραηλίτας ἕως ἐδῶ, μήπως διετύπωσα παράπονον, ἔστω καὶ πρὸς μίαν φυλὴν τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν ἐγὼ παρεχώρησα τὴν ἡγεμονίαν ἐπὶ τῶν ἄλλων φυλῶν, διὰ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν μοῦ εἴχατε κτίσει ναὸν ἀπὸ πολύτιμα κέδρα; Ποτέ.

Καθ’ ὅλην τὴν διαδρομὴν τῆς ἱστορίας σας ἕως τώρα, κατὰ τὴν ὁποίαν ἤμουν μαζί σας, εἶπα ἄραγε ποτὲ εἰς μίαν ἔστω φυλὴν τοῦ Ἰσραὴλ ἢ εἰς κάποιον ἄρχοντα, ποὺ τὸν ὥρισα διὰ νὰ ὁδηγῇ τὸν λαόν μου, τὸν Ἰσραήλ, διατί δὲν ἐκτίσατε πρὸς χάριν μου Ναὸν ἀπὸ ξύλα κέδρου;»

Τώρα, λοιπόν, αὐτὰ θὰ πῇς εἰς τὸν δοῦλον μου τὸν Δαυΐδ· Αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ· Σὲ ἐπῆρα ἀπὸ βοσκόν, ποὺ ἐφύλαττες τὰ πρόβατα, καὶ σὲ ἀνέδειξα βασιλέα, ἀρχηγὸν τοῦ λαοῦ μου τοῦ ἰσραηλιτικοῦ.

Καὶ τώρα λοιπὸν νὰ εἰπῇς τὰ ἑξῆς εἰς τὸν δοῦλον μου τὸν Δαβίδ: «Αὐτὰ λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος: Σὲ ἐπῆρα ἀπὸ τὸ μαντρὶ τῶν προβάτων, διὰ νὰ γίνῃς ἄρχων καὶ ὁδηγὸς τοῦ λαοῦ μου, τοῦ Ἰσραήλ.

Ἤμουνα μαζῆ σου συμπαραστάτης καὶ βοηθὸς εἰς ὅλας τὰς ἐνεργείας σου. Ἐξωλόθρευσα ἀπὸ ἐμπρός σου ὅλους τοὺς ἐχθρούς σου, σὲ κατέστησα περιώνυμον, σοῦ ἔδωσα ὄνομα, ὅπως τὰ ὀνόματα τῶν μεγάλων ἀνδρῶν τῆς οἰκουμένης.

Καὶ ἤμουν μαζί σου ἕως τώρα παντοῦ, ὅπου ἐπήγαινες. Ἐξωλόθρευσα δὲ ἀπὸ ἐμπρός σου ὅλους τοὺς ἐχθρούς σου καὶ ἔκανα τὸ ὄνομά σου ἔνδοξον καὶ ἐξακουστόν, ὅπως τὸ ὄνομα τῶν διασήμων ἀνδρῶν τῆς γῆς.

Καὶ ἐπὶ πλέον, ἐγὼ τώρα θὰ ἑτοιμάσω τόπον διὰ τὸν λαόν μου, τὸν ἰσραηλιτικόν. Θὰ τὸν φυτεύσω ἐκεῖ, καὶ ἐκεῖνος θὰ ἐγκατασταθῇ εἰς ἰδικόν του τόπον, εἰρηνικὸς καὶ ἀμέριμνος. Ἄδικοι καὶ ἐχθρικοὶ λαοὶ δὲν θὰ τὸν ὑποτάξουν, ὅπως ἔγινε εἰς τοὺς ἀρχαιοτέρους χρόνους,

Σὲ βεβαιώνω ἐπίσης ὅτι θὰ ὁρίσω καὶ θὰ ἑτοιμάσω ἕνα τόπον εἰδικῶς διὰ τὸν λαόν μου τὸν Ἰσραὴλ καὶ θὰ τὸν φυτεύσω ἐκεῖ, ὥστε νὰ ριζώσῃ. Καὶ θὰ ἐγκατασταθῇ εἰς αὐτὸν ἀσφαλής, χωρὶς νὰ ἔχῃ πλέον καμμίαν ἀνησυχίαν. Κανεὶς ἄδικος καὶ πονηρὸς λαὸς δὲν πρόκειται νὰ ὑποτάξῃ καὶ ταπεινώσῃ τὸν λαόν μου, ὅπως συνέβη προηγουμένως,

εἰς τὰς ἡμέρας δηλαδὴ ἐκείνας, κατὰ τὰς ὁποίας ἐγὼ εἶχα ἀναδείξει Κριτὰς διὰ τὸν λαὸν μου τὸν ἰσραηλιτικόν. Θὰ σὲ ἀπαλλάξω ἀπὸ ὅλους τοὺς ἐχθρούς σου. Ὁ Κύριος θὰ σοῦ εἴπῃ πότε νὰ οἰκοδομήσῃς εἰς αὐτὸν οἶκον.

τότε δηλαδὴ ποὺ ὥρισα Κριτὰς εἰς τὸν λαόν μου τὸν Ἰσραήλ. Θὰ σὲ ἀπαλλάξω ὁπωσδήποτε ἀπὸ ὅλους τοὺς ἐχθρούς σου καὶ θὰ σοῦ εἰπῇ τότε ὁ Κύριος ὁτιδήποτε ἔχει σχέσιν μὲ τὴν διάθεσίν σου νὰ τοῦ οἰκοδομήσῃς Ναόν.

Ὅταν δὲ συμπληρωθοῦν αἱ ἡμέραι τῆς ζωῆς σου καὶ κοιμηθῇς μαζῆ μὲ τοὺς προγόνους σου, θὰ ἀναδείξω ἐγὼ ἔπειτα ἀπὸ σὲ τὸν υἱόν σου, ὁ ὁποῖος θὰ κατάγεται ἀπὸ σένα, καὶ θὰ στερεώσω τὴν βασιλείαν του.

Ὅταν δὲ συμπληρωθοῦν αἱ ἡμέραι τῆς ζωῆς σου καὶ κοιμηθῇς καὶ σὺ τὸν ὕπνον τοῦ θανάτου μαζὶ μὲ τοὺς πατέρας σου, θὰ ἀναδείξω τὸν ἀπόγονόν σου μετὰ ἀπὸ σέ, ποὺ θὰ εἶναι παιδὶ ἰδικό σου, καὶ θὰ στερεώσω τὴν βασιλικὴν ἐξουσίαν του.

Αὐτὸς θὰ ἀνοικοδομήσῃ ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου ναόν, ἐγὼ δὲ θὰ ἀνορθώσω καὶ θὰ στερεώσω τὸν θρόνον του ἀκατάλυτον.

Αὐτὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ θὰ ἀνεγείρῃ Ναὸν πρὸς τιμὴν τοῦ Ὀνόματός μου καὶ θὰ ἀνυψώσω καὶ θὰ δοξάσω αἰωνίως τὸν θρόνον του.

Ἐγὼ θὰ εἶμαι δι’ αὐτὸν πατὴρ καὶ αὐτὸς θὰ εἶναι δι’ ἐμὲ υἱός. Ἐὰν δὲ αὐτὸς ἁμαρτήση, θὰ τὸν τιμωρήσω μὲ ραβδισμοὺς καὶ μὲ κτυπήματα προερχόμενα ἀπὸ ἄλλους ἀνθρώπους.

Θὰ εἶμαι Ἐγὼ δι’ αὐτὸν πατέρας καὶ αὐτὸς θὰ εἶναι παιδί μου. Καὶ ὅταν κάποτε παρανομήσει, θὰ τὸν τιμωρήσω παιδαγωγικῶς μὲ τιμωρίας ἀνδρῶν καὶ μὲ κτυπήματα ἀνθρώπινα, μὲ ἐπιείκειαν δηλαδὴ καὶ μὲ τιμωρίας ὑποφερτάς.

Δὲν θὰ ἀπομακρύνω ὅμως τὸ ἔλεός μου ἀπὸ αὐτόν, ὅπως εἶχα ἀπομακρύνει τὰ μάτια μου ἀπὸ ἄλλους, ποὺ εἶχαν προηγουμένως ἁμαρτήσει.

Δὲν θὰ ἀπομακρύνω δὲ ποτὲ ἀπὸ αὐτὸν τὸ ἔλεός μου, ὅπως τὸ ἀπέσυρα ἀπὸ ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἀπεστράφην λόγῳ τῶν ἁμαρτιῶν των, ὅπως συνέβη μὲ τὸν Σαούλ.

Ἔτσι οἱ ἀπόγονοί του καὶ ἡ βασιλεία του θὰ στερεωθοῦν ἐνώπιόν μου διὰ παντός. Καὶ θὰ εἶναι αἰωνία ἡ βασιλεία του, στερεὰ καὶ ἀκατάλυτος εἰς τὸν αἰῶνα».

Ἡ δὲ οἰκογένειά του καὶ ἡ βασιλική του κυριαρχία θὰ εἶναι βέβαια καὶ σταθερὰ ἐνώπιόν μου αἰωνίως. Καὶ ὁ θρόνος του θὰ εἶναι αἰωνίως ἔνδοξος».

Αὐτὰ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Νάθαν καὶ σύμφωνα μὲ τὴν ὅρασιν καὶ τὰ λόγια αὐτὰ τοῦ Θεοῦ ὡμίλησεν ὁ Νάθαν πρὸς τὸν Δαυΐδ.

Αὐτὰ εἶπεν ὁ Νάθαν εἰς τὸν Δαβίδ, σύμφωνα μὲ τὴν δρᾶσιν καὶ προφητείαν, ποὺ τοῦ ἀπεκάλυψεν ὁ Θεός.

Ὁ βασιλεὺς Δαυῒδ εἰσῆλθεν εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, ἔμεινεν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ προσευχηθεὶς εἶπε· «ποιὸς εἶμαι ἐγώ, Κύριέ μου Κύριε, καὶ ποιὰ εἶναι ἡ οἰκονένειά μου, ὥστε νὰ μὲ ἔχῃς ἀγαπήσει μέχρι τοιούτου σημείου;

Μετὰ ταῦτα ἐμβῆκε ὁ Δαβὶδ εἰς τὴν Σκηνὴν καὶ ἔμεινε πολλὴν ὥραν ἐμπρὸς εἰς τὴν Κιβωτὸν τοῦ Κυρίου καὶ εἶπε: «Ποιὸς εἶμαι ἐγώ, Κύριέ μου Κύριε, καὶ ποία εἶναι ἡ οἰκογένειά μου, ὥστε νὰ μὲ κρίνῃς ἄξιον νὰ μὲ ἀγαπήσῃς τόσον πολύ!

Εἶδα, Κύριέ μου Κύριε, περισσὸτερον τώρα τὴν μικρότητά μου ἐνώπιόν σου, μὲ ὅσα θαυμαστὰ ὑπεσχέθης διὰ τὴν οἰκογένειάν μου καὶ δι’ ἐμὲ τὸν δοῦλον σου καὶ διὰ τὸ μακρυνὸν μέλλον. Ἐφέρθης ἀπέναντί μου, Κύριέ μου Κύριε, ὡσὰν φίλος πρὸς φίλον.

Ἐγώ, Κύριέ μου Κύριε, ἐλάχιστα ἐταπεινώθην καὶ ἔγινα μικρὸς ἐνώπιόν Σου καὶ Σὺ ὑπεσχέθης μεγάλα διὰ τὸ μακρινὸν μέλλον τῆς οἰκογενειάς μου, τῆς οἰκογένειας τοῦ δούλου Σου. Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος Σου, ποὺ ρυθμίζει τὴν ζωὴν τοῦ ἀνθρώπου, Κύριέ μου Κύριε. Ἔτσι φέρεσαι Σύ, ὁ Παντοδύναμος καὶ Πανάγιος, πρὸς ἐμᾶς, τοὺς εὐτελεῖς καὶ ἁμαρτωλοὺς ἀνθρώπους.

Τί ἐπὶ πλέον ἔχω τώρα νὰ ζητήσω ἀπὸ σὲ ἐγὼ ὁ Δαυΐδ; Σὺ γνωρίζεις ἐμὲ τὸν δοῦλον σου, Κύριέ μου Κύριε.

Καὶ τί ἄλλο νὰ προσθέσω καὶ νὰ Σοῦ εἰπῶ ἐγὼ ὁ Δαβίδ; Σὺ ἤδη γνωρίζεις καλὰ τὸν δοῦλον Σου, Κύριέ μου Κύριε.

Σύμφωνα μὲ τὴν ὑπόσχεσίν σου καὶ μὲ τὴν ἁγίαν θέλησίν σου ἔκαμες ὅλα αὐτὰ τὰ θαυμάσια, τὰ ὁποῖα ἀπεκάλυψες εἰς ἐμὲ τὸν δοῦλον σου.

Ὅλα ἔγιναν, ἐπειδὴ τὸ εἶπες Σύ. Καὶ ἐπειδὴ τὸ ἤθελεν ἡ καρδιά σου, ἔκανες ὅλα αὐτὰ τὰ θαυμαστά, διὰ νὰ τὰ γνωρίσω καὶ νὰ διδαχθῶ.

Ἔγιναν αὐτά, διὰ νὰ σὲ δοξάζω, Κύριέ μου Κύριε, διότι δὲν ὑπάρχει ἄλλος, ὅπως εἶσαι σύ, οὔτε ὑπάρχει ἄλλος Θεὸς ὅπως σύ, ὁ μόνος ἱκανὸς καὶ δυνατὸς διὰ τὰ θαυμάσια, τὰ ὁποῖα ἔκαμες καὶ ἤκουσαν τὰ αὐτιά μας.

Μοῦ τὰ ἔκανες γνωστά, διὰ νὰ Σὲ μεγαλύνω καὶ νὰ Σὲ δοξάζω, Κύριέ μου Κύριε, διότι δὲν ὑπάρχει κανεὶς ἄλλος ὅμοιός Σου· καὶ δὲν ὑπάρχει ἄλλος θεὸς ἐκτὸς ἀπὸ Σέ, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπὸ ὅλα αὐτὰ ποὺ ἔκανες καὶ ἀκούσαμε μὲ τὰ αὐτιά μας.

Ποιὸς ἄλλος λαὸς εἰς τὴν οἰκουμένην εἶναι τόσον εὐλογημένος ἀπὸ σέ, ὅπως ὁ ἰσραηλιτικὸς λαός σου; Γνωρίζομεν, πῶς σὺ ὁ Θεὸς ἠλευθέρωσας αὐτὸν ἀπὸ τοὺς Αἰγυπτίους καὶ τὸν καθωδήγησες καὶ τοῦ ἔδωσες δοξασμένον ὄνομα καὶ πρὸς χάριν του ἐπραγματοποίησες ἐξαίρετα καὶ μεγάλα θαύματα, ὥστε χάριν αὐτοῦ τοῦ λαοῦ, τὸν ὁποῖον ἀπηλευθέρωσας ἀπὸ τὴν δουλείαν τῆς Αἰγύπτου, νὰ ἀπομακρύνῃς ἄλλα ἔθνη ἀπὸ τὰς κατοικίας των.

Ἀλλὰ καὶ ποιὸς ἄλλος λαὸς ὑπάρχει εἰς τὴν γῆν ὅμοιος πρὸς τὸν λαόν Σου, τὸν Ἰσραήλ; Εἶναι πασίγνωστον πῶς ὡδήγησεν ἕως τώρα τὸν Ἰσραὴλ ὁ Θεὸς καὶ τί ἔκανε διὰ νὰ τὸν λυτρώσῃ ἀπὸ τοὺς Αἰγυπτίους, καὶ νὰ τὸν ἀναδείξῃ λαόν Του, καὶ νὰ τοῦ χαρίσῃ ὄνομα ἔνδοξον, καὶ ὅτι ἐπετέλεσε μεγάλα καὶ θαυμαστὰ κατορθώματα διὰ νὰ τὸν ἀνυψώσῃ. Ποῖος δὲν ξέρει, Κύριε, ὅτι ἐπενέβης Σύ, διὰ νὰ βγάλῃς καὶ νὰ διώξῃς ἄλλα ἔθνη μὲ τὰς ἐγκαταστάσεις των ἐμπρὸς ἀπὸ τὸν λαόν Σου, ποὺ τὸν ἐλύτρωσες ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον διὰ νὰ εἶναι ἰδικός σου;

Ἐπαιδαγώγησες καὶ ἐστερέωσες τὸν λαόν σου αὐτὸν τὸν ἰσραηλιτικὸν μέχρι πέρατος τῶν αἰώνων. Σύ, Κύριε, ἔγινες αὐτοῦ Θεός.

Καὶ ἐξεχώρισες καὶ ἐφρόντισες τὸν λαόν Σου, τὸν Ἰσραήλ, ὥστε νὰ εἶναι αἰωνίως λαός Σου, καὶ Σύ, Κύριε, ἔγινες δι’ αὐτοὺς ὁ Θεός των.

Καὶ τώρα, Κύριέ μου Κύριε, τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον εἶπες δι’ ἐμὲ τὸν δοῦλον σου καὶ διὰ τὸν οἶκον μου, πραγματοποίησέ τον εἰς αἰῶνας αἰώνων.

Καὶ τώρα, Κύριέ μου Κύριε, τήρησε τὸν λόγον Σου, ποὺ εἶπες δι’ ἐμὲ τὸν δοῦλον Σου καὶ διὰ τὴν οἰκογένειάν μου. Τήρησε τὴν ὑπόσχεσίν σου αἰωνίως, Κύριε παντοκράτωρ, Θεὲ τοῦ Ἰσραήλ. Ἂς γίνῃ καὶ τώρα αὐτό, ποὺ εἶπες.

Κύριε παντοκράτωρ, Θεὲ τοῦ Ἰσραήλ, ὅπως εἶπες, ἂς γίνῃ, διὰ νὰ δοξασθῇ αἰωνίως τὸ ὄνομά σου.

Καὶ ἂς δοξάζεται τὸ ὄνομά Σου εἰς τοὺς αἰῶνας.

Κύριε παντοκράτωρ, Θεὲ τοῦ Ἰσραήλ, σὺ ἐφανέρωσας εἰς ἐμὲ τὸν δοῦλον σου τὰ μέλλοντα λέγων· Θὰ οἰκοδομήσω διὰ σὲ οἶκον. Διὰ τοῦτο ἐγὼ ὁ δοῦλός σου ἔσπευσα νὰ ἀνοίξω τὴν καρδίαν μου καὶ νὰ κάμω πρὸς σὲ αὐτὴν τὴν προσευχήν.

Κύριε Παντοκράτωρ, Σύ, ποὺ εἶσαι ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ἀπεκάλυψες ἰδιαιτέρως εἰς ἐμὲ τὸν δοῦλον Σου καὶ εἶπες: «Θὰ οἰκοδομήσω διὰ σὲ οἶκον». Ἀντιλαμβάνομαι ὅτι ὁ οἶκος αὐτὸς δὲν εἶναι συνηθισμένος. Πρόκειται διὰ κάτι τὸ ἔκτακτον. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς καὶ ἐγὼ ὁ δοῦλος Σου εὑρῆκα τὸ θάρρος νὰ προσευχηθῶ πρὸς Σὲ καὶ νὰ Σοῦ ἀπευθύνω αὐτὴν τὴν προσευχὴν ἀπὸ τὸ βάθος τῆς καρδιᾶς μου.

Καὶ τώρα, Κύριέ μου Κύριε, ὁμολογῶ καὶ διακηρύσσω, ὅτι σὺ εἶσαι ὁ ἀληθινὸς Θεὸς καὶ οἱ λόγοι σου ἀληθινοὶ καὶ θὰ ἐκπληρωθοῦν οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους ἐλάλησες πρὸς ἐμὲ τὸν δοῦλον σου διὰ τὰ ἀγαθὰ αὐτά.

Καὶ τώρα πάλιν, Κύριέ μου Κύριε, Σὺ εἶσαι δι’ ἐμὲ ὁ μόνος Θεὸς καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι τὰ λόγιά Σου θὰ βγοῦν ἀληθινά. Καὶ Σύ, ὁ Κύριος, εἶσαι Ἐκεῖνος, ποὺ ὑπεσχέθης ὅλα αὐτὰ τὰ ἔκτακτα ἀγαθὰ χάριν ἐμοῦ τοῦ δούλου Σου.

Κάμε τώρα ἀρχήν, Κύριε, καὶ εὐλόγησε τὸν οἶκον ἐμοῦ, τοῦ δούλου σου, διὰ νὰ μένῃ πάντοτε αἰώνιος ἐνώπιόν σου. Διότι σύ, Κύριέ μου Κύριε, ἔδωσες τὴν ὑπόσχεσιν καὶ μὲ τὴν ἰδικήν σου εὐλογίαν θὰ εὐλογηθῇ ὁ οἶκος ἐμοῦ τοῦ δούλου σου, ὥστε νὰ μένῃ εἰς τὸν αἰῶνα».

Κάνε λοιπὸν τὴν ἀρχὴν καὶ εὐλόγησε τώρα τὴν οἰκογένειαν τοῦ δούλου Σου, ὥστε νὰ μένῃ αἰωνίως πιστὴ ἐνώπιόν Σου, διότι Σύ, Κύριέ μου Κύριε, μίλησες καὶ ὑπεσχέθης ὅλα αὐτά. Καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἀπὸ τὴν ἰδικήν Σου εὐλογίαν θὰ εὐλογηθῇ πλουσίως ἡ οἰκογένεια τοῦ δούλου Σου, ὥστε νὰ εἶναι εὐλογημένη καὶ νὰ ζῇ αἰωνίως».