Βασιλειῶν Β' 8

Ἔπειτα ἀπὸ τὰ ἀνωτέρω γεγονότα ὁ Δαυῒδ ἐκτύπησε τοὺς Φιλισταίους καὶ τοὺς κατετρόπωσε. Κατέλαβε δὲ καὶ ἀφήρεσε ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν των τὴν χώραν, τὴν ὁποίαν ἐκεῖνοι κατεῖχον.

Μετὰ ταῦτα ἐπετέθη ὁ Δαβὶδ ἐναντίον τῶν ἀλλοφύλων Φιλισταίων καὶ τοὺς κατετρόπωσε. Ἔτσι κατέλαβε ἀπὸ τὰ χέρια τῶν Φιλισταίων τὴν πόλιν καὶ περιοχήν, ποὺ τὴν εἶχαν κυριεύσει καὶ τὴν κατεῖχαν τότε οἱ ἀλλόφυλοι.

Κατόπιν ὁ Δαυῒδ ἐκτύπησε τὴν χώραν τῶν Μωαβιτῶν καὶ τὴν κατέλαβε. Διέταξε τοὺς αἰχμαλώτους νὰ πέσουν πρηνεῖς εἰς τὸ ἔδαφος καὶ τοὺς ἐμέτρησε χρησιμοποιήσας ὡς μέτρον μήκους σχοινία. Τοὺς διήρεσεν εἰς δύο ὁμάδας καὶ διέταξεν οἱ μὲν ἡμίσεις νὰ θανατωθοῦν οἱ δὲ ἄλλοι νὰ ἀφεθοῦν εἰς τὴν ζωήν. Οἱ ἐπιζήσαντες Μωαβῖται ἔγιναν φόρου ὑποτελεῖς εἰς τὸν Δαυΐδ.

Ἐπετέθη ἐπίσης καὶ ἐναντίον τῶν Μωαβιτῶν καὶ τοὺς κατενίκησε. Τοὺς ὑπεχρέωσε μάλιστα νὰ ἐξαπλώσουν κατὰ γῆς καὶ τοὺς ἐμέτρησε μὲ σχοινιά, ὅπως μετροῦνται τὰ κτήματα πρὸς ἀγοραπωλησίαν. Καὶ διέταξεν ὥστε, καθὼς τοὺς ἐμετροῦσαν ἀνὰ δύο, νὰ φονεύωνται οἱ δύο καὶ νὰ μένουν αἰχμάλωτοι οἱ ἄλλοι δύο. Ἔτσι οἱ Μωαβῖται ὑπετάγησαν εἰς τὸν Δαβὶδ καὶ τοῦ ἐπλήρωναν φόρον ὑποτελείας.

Κατόπιν ὁ Δαυῒδ ἐκτύπησε τὸν Ἀδρααζάρ, τὸν υἱὸν τοῦ Ραάβ, βασιλέα τῆς Σουβά, ὅταν αὐτὸς ἐβάδιζε διὰ νὰ θέσῃ ὑπὸ τὴν κυριαρχίαν του τοὺς λαούς, ποὺ εὑρίσκοντο πλησίον εἰς τὸν ποταμὸν Εὐφράτην.

Ἐν συνεχείᾳ ἐπετέθη ὁ Δαβὶδ ἐναντίον τοῦ Ἀδρααζάρ, ποὺ ἦτο υἱὸς τοῦ Ραὰβ καὶ ἐβασίλευεν εἰς τὴν χώραν Σουβά. Ἡ ἐπίθεσις συνέβη, ἐνῷ ἐπροχωροῦσε ὁ Ἀδρααζὰρ πρὸς τὸν ποταμὸν Εὐφράτην, μὲ σκοπὸν νὰ κυριεύσῃ τὴν περιοχήν.

Ὁ Δαυῒδ τὸν ἐνίκησεν, ἐκυρίευσε χίλια ἅρματα του, ἑπτὰ χιλιάδας ἱππέων καὶ εἴκοσι χιλιάδας ἄνδρας πεζούς. Διέλυσε δὲ καὶ ἠχρήστευσε ὅλα τὰ ἅρματα πλὴν ἑκατόν, τὰ ὁποῖα ἐκράτησε διὰ τὸν ἑαυτόν του.

Καὶ ἀφοῦ τὸν ἐνίκησεν ὁ Δαβίδ, τοῦ ἐπῆρε χίλια πολεμικὰ ἅρματα καὶ ἑπτὰ χιλιάδας ἱππεῖς καὶ εἴκοσι χιλιάδας πεζοὺς στρατιώτας. Διέλυσε δὲ ὁ Δαβὶδ ὅλα τὰ πολεμικὰ ἅρματα. Ἐκράτησε μόνον ἑκατὸν ἅρματα διὰ τὸν ἑαυτόν του.

Ἦλθον οἱ Σύροι, ποὺ εἶχαν ὡς πρωτεύουσάν των τὴν Δαμασκόν, νὰ βοηθήσουν τὸν Ἀδρααζάρ, βασιλέα Σουβά. Ὁ δὲ Δαυῒδ ἐκτύπησε καὶ ἐνίκησεν εἴκοσι δύο χιλιάδας Σύρων.

Ἦλθαν δὲ τότε οἱ Σύροι ἀπὸ τὴν Δαμασκόν, διὰ νὰ βοηθήσουν τὸν βασιλέα τῆς Σουβὰ Ἀδρααζάρ. Ὁ Δαβὶδ ὅμως ἐνίκησε καὶ αὐτοὺς καὶ ἐφόνευσεν εἴκοσι δύο χιλιάδας Σύρους ἄνδρας.

Ἐγκατέστησε δὲ εἰς τὴν Δαμασκὸν τῆς Συρίας στρατιωτικὴν φρουρὰν καὶ οἱ Σύροι ἔγιναν φόρου ὑποτελεῖς εἰς τὸν Δαυΐδ. Ἔτσι δὲ ὁ Κύριος ἔσωσε τὸν Δαυῒδ καὶ τὸν ἐβοήθησεν, ὥστε νὰ φέρῃ εἰς πέρας ὅλας τὰς πολεμικάς του ἐνεργείας.

Ἐτοποθέτησε δὲ ὁ Δαβὶδ εἰς τὴν Δαμασκόν, τὴν πρωτεύουσαν τῆς Συρίας, στρατιωτικὴν φρουρὰν καὶ ὑπετάγησαν εἰς τὸν Δαβὶδ οἱ Σύροι καὶ ὑπεχρεώθησαν νὰ τοῦ πληρώνουν φόρον ὑποτελείας. Παντοῦ δέ, ὅπου ἐπήγαινεν ὁ Δαβίδ, τὸν ἐβοηθοῦσε ὁ Κύριος καὶ τοῦ ἐχάριζε τὴν νίκην.

Ὁ Δαυῒδ ἐπῆρε τὰ χρυσᾶ βραχιόλια, τὰ ὁποῖα ἐφοροῦσαν οἱ σωματοφύλακες τοῦ Ἀδρααζάρ, τοῦ βασιλέως τῆς Σουβά, καὶ τὰ ἔφερεν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Αὐτὰ τὰ ἐλαφυραγώγησεν ἀργότερα ὁ Σουσακὶμ ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου, ὅταν ἀνέβη εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα κατὰ τὰς ἡμέρας, ποὺ βασιλεὺς τῆς Ἱερουσαλὴμ ἦτο ὁ Ροβοάμ, ὁ υἱὸς τοῦ Σολομῶντος.

Ἐπῆρε δὲ ὁ Δαβὶδ τὰ χρυσᾶ ἐξαρτήματα τῶν πολεμικῶν στολῶν, ποὺ ἐφοροῦσαν οἱ σωματοφύλακες τοῦ βασιλέως τῆς Σουβὰ Ἀδρααζάρ, καὶ τὰ ἔφερεν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Τὰ ἐξαρτήματα ὅμως αὐτὰ τὰ ἐπῆρε κατόπιν σὰν λάφυρα ὁ Σουσακίμ, ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου, ὅταν ἐπετέθη ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλὴμ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του βασιλέως Ροβοάμ, ποὺ ἦτο υἱὸς τοῦ Σολομῶντος.

Ὁ βασιλεὺς Δαυῒδ συνεκέντρωσε πάρα πολὺν χαλκὸν ἀπὸ τὴν πόλιν Μασβὰκ καὶ ἀπὸ ἄλλας πόλεις τοῦ Ἀδρααζάρ. Μὲ τὸν χαλκὸν δὲ αὐτὸν κατεσκεύασεν ἀργότερα ὁ Σολομὼν τὴν λεγομένην χαλκῆν θάλασσαν, τοὺς στύλους καὶ τοὺς λουτῆρας καὶ ὅλα τὰ ἱερὰ χάλκινα σκεύη τοῦ ναοῦ.

Ἐπῆρε ἐπίσης ὁ Δαβὶδ ἀπὸ τὴν περιοχὴν Μασβὰκ καὶ ἀπὸ τὰς ἄλλας σπουδαίας πόλεις τῆς χώρας τοῦ Ἀδρααζὰρ πολὺ μεγάλας ποσότητας χαλκοῦ. Μὲ αὐτὸν δὲ τὸν χαλκὸν κατεσκεύασε κατόπιν ὁ Σολομὼν τὴν «χαλκῆν θάλασσαν» τοῦ Ναοῦ ποὺ ἀνήγειρε, καὶ τοὺς στύλους καὶ τοὺς λουτῆρας καὶ ὅλα τὰ χάλκινα σκεύη τοῦ Ναοῦ.

Ὁ Θοού, ὁ βασιλεὺς τῆς Ἡμάθ, ἐπληροφορήθη, ὅτι ὁ Δαυῒδ κατενίκησεν ὅλον τὸν στρατὸν τοῦ Ἀδρααζὰρ καὶ ἐχάρη.

Ὅταν δὲ ἔμαθεν ὁ βασιλεὺς τῆς Ἡμάθ, ποὺ ὠνομάζετο Θοοῦ, ὅτι συνέτριψεν ὁ Δαβὶδ ὅλον τὸν στρατὸν τοῦ Ἀδρααζάρ,

Ὁ Θοοὺ ἀπέστειλε τὸν υἱόν του Ἰεδδουράν, πρὸς τὸν Δαυῒδ τὸν βασιλέα, νὰ τὸν χαιρετήσῃ καὶ νὰ τὸν συγχαρῇ διὰ τὰς νίκας του ἐναντίον τοῦ Ἀδρααζάρ. Διότι ὁ Ἀδρααζὰρ ἦτο ἐχθρὸς τοῦ Θοού. Ὁ υἱὸς τοῦ Θοοὺ προσέφερεν ὡς δῶρα εἰς τὸν Δαυῒδ δοχεῖα ἀργυρᾶ, χρυσᾶ καὶ χάλκινα.

ἔστειλε τὸν υἱὸν του τὸν Ἰεδδουρὰν πρὸς τὸν βασιλέα Δαβίδ. Σκοπὸς τοῦ Θοοῦ ἦτο νὰ συνάψῃ εἰρήνην μὲ τὸν Δαβὶδ καὶ νὰ τὸν συγχαρῇ διὰ τὴν νίκην του ἐπὶ τοῦ Ἀδρααζάρ, διότι καὶ ὁ Θοοῦ ἦτο ἐχθρὸς τοῦ Ἀδρααζάρ. Εἶχε δὲ μαζί του ὁ υἱὸς τοῦ Θοοῦ καὶ σκεύη ἀσημένια, χρυσᾶ καὶ χάλκινα, τὰ ὁποῖα καὶ ἐδώρησεν εἰς τὸν Δαβίδ.

Ὁ Δαυῒδ ἀφιέρωσε καὶ αὐτὰ εἰς τὸν Θεὸν μαζῆ μὲ τὸν ἄργυρον καὶ τὸν χρυσόν, ποὺ εἶχε πάρει ὡς λάφυρα ἀπὸ ὅλας τὰς ἄλλας πόλεις τὰς ὁποίας εἶχε κυριεύσει·

Ὁ δὲ βασιλεὺς Δαβὶδ ἐξεχώρισεν ἰδιαιτέρως τὰ δῶρα αὐτὰ καὶ τὰ ἀφιέρωσεν εἰς τὸν Κύριον, μαζὶ μὲ τὸ ἀσῆμι καὶ τὸ χρυσάφι, ποὺ ἐξεχώρισεν ἐπίσης διὰ τὸν Θεὸν ἀπὸ ὅλας τὰς πόλεις ποὺ ἐκυρίευσε.

δηλαδὴ ἀπὸ τὰς πόλεις τῆς Ἰδουμαίας, ἀπὸ τὰς πόλεις τῶν Μωαβιτῶν, τῶν Ἀμμωνιτῶν, τῶν Φιλισταίων, τὼν Ἀμαληκιτῶν καὶ ἀπὸ τὰ λάφυρα τοῦ Ἀδρααζάρ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ραάβ, βασιλέως τῆς Σουβά.

Οἱ θησαυροὶ αὐτοὶ προήρχοντο ἀπὸ τὴν Ἰδουμαίαν, ἀπὸ τὴν Μωάβ, ἀπὸ τὰς χώρας τῶν Ἀμμωνιτῶν, τῶν Φιλισταίων καὶ τῶν Ἀμαληκιτῶν καὶ ἀπὸ τὰ λάφυρα τοῦ Ἀδρααζάρ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ραάβ, ποὺ ἐβασίλευεν εἰς τὴν Σουβά.

Ἔτσι δὲ ὁ Δαυῒδ κατέστη περιώνυμος. Ὅταν δὲ ἐπέστρεψεν ἀπὸ τὰς ἀνωτέρω πολεμικὰς ἐπιχειρήσεις, ἐκτύπησε τὴν Ἰδουμαίαν εἰς τὴν Γεβελέμ μὲ δέκα ὀκτὼ χιλιάδας ἄνδρας.

Μὲ τὰς νίκας του αὐτὰς ἐδοξάσθη πολὺ τὸ ὄνομα τοῦ Δαβίδ. Ὅταν δὲ ἐπέστρεψεν ἀπὸ τὰς μάχας, ποὺ ἀνεφέρθησαν προηγουμένως, ἐπετέθη ἐναντίον τῆς Ἰδουμαίας καὶ συγκεκριμένως εἰς τὴν νοτίως τῆς Νεκρᾶς θαλάσσης κοιλάδα Γεβελέμ. Ἐκεῖ ἐφόνευσε δεκαοκτὼ χιλιάδας στρατιώτας.

Τὴν κατέλαβε καὶ ἐγκατέστησεν εἰς ὅλην τὴν Ἰδουμαίαν φρουρὰν ἰδικῶν του στρατιωτῶν. Ὅλοι δὲ οἱ Ἰδουμαῖοι ἔγιναν δοῦλοι εἰς τὸν βασιλέα Δαυΐδ. Ἔτσι δὲ ὁ Κύριος ἔσωσε τὸν Δαυῒδ καὶ τὸν ἐβοήθησεν εἰς ὅλας αὐτοῦ τὰς πολεμικὰς ἐνεργείας.

Ἐτοποθέτησε δὲ στρατιωτικὴν φρουρὰν εἰς τὴν Ἰδουμαίαν, εἰς ὅλην τὴν Ἰδουμαίαν, καὶ ἔτσι ὅλοι οἱ Ἰδουμαῖοι ἔγιναν ὑποτελεῖς εἰς τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ. Ὁ δὲ Κύριος ἐβοηθοῦσε καὶ ἐχάριζε τὴν νίκην εἰς τὸν Δαβὶδ παντοῦ ὅπου ἐπήγαινε διὰ νὰ πολεμήσῃ.

Ὁ Δαυῒδ ἔγινε βασιλεὺς πλέον εἰς ὅλον τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν. Ὡς βασιλεὺς δὲ ἔκρινε καὶ ἐδίκαζε δικαίως τὰς διαφοράς, αἱ ὁποῖαι παρουσιάζοντο μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Καὶ ἦτο πλέον ἀνεγνωρισμένος ἀπὸ ὅλους ὁ Δαβὶδ ὡς ὁ βασιλεὺς ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν. Ἐδίκαζε δὲ ὁ Δαβὶδ ὅλον τὸν λαόν του καὶ ἀπένεμε τὴν δικαιοσύνην.

Ὁ Ἰωάβ, ὁ υἱὸς τῆς Σαρουΐας, ἀδελφῆς τοῦ Δαυΐδ, ἦτο ἀρχηγὸς ὅλης τῆς στρατιᾶς τοῦ Δαυΐδ. Ὁ δὲ Ἰωσαφάτ, υἱὸς τοῦ Ἀχιάδ, εἶχε τὴν φροντίδα τῶν ὑπομνημάτων.

Κατὰ τὴν βασιλείαν του εἶχεν ὡς ἀρχιστράτηγον τὸν Ἰωάβ, τὸν υἱὸν τῆς ἀδελφῆς του Σαρουΐας, τὸν δὲ Ἰωσαφάτ, τὸν υἱὸν τοῦ Ἀχιάδ, τὸν εἶχεν ὡς ἄμεσον βοηθόν του δι’ ὅλας τὰς ὑποθέσεις τῆς βασιλείας.

Ὁ Σαδοὺκ υἱὸς τοῦ Ἀχιτώβ, καὶ ὁ Ἀχιμέλεχ υἱὸς τοῦ Ἀβιάθαρ, ἦσαν ἱερεῖς. Ὁ δὲ Ἀσὰ ἦτο ὁ γραμματεύς.

Ὁ δὲ Σαδούκ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχιτώβ, καὶ ὁ Ἀχιμέλεχ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀβιάθαρ, ἦσαν οἱ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἱερέων. Γραμματεὺς δὲ τοῦ κράτους ἦτο ὁ Ἀσά.

Ὁ Βαναίας, υἱὸς τοῦ Ἰωδαέ, ἦτο ὁ σύμβουλος τοῦ Δαυΐδ. Σωματοφύλακες δὲ τοῦ βασιλέως ἦσαν ξένοι, Χελεθθὶ καὶ Φελεττί. Οἱ δὲ υἱοὶ τοῦ Δαυῒδ ἦσαν οἱ αὐλάρχαι του.

Σύμβουλος ἰδιαίτερος τοῦ βασιλέως ἦτο ὁ Βαναίας, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωδαέ, καὶ βοηθοί του ὁ Χελεθθὶ καὶ ὁ Φελεττί. Αὐλάρχαι δὲ καὶ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς βασιλικῆς φρουρᾶς ἦσαν οἱ υἱοὶ τοῦ Δαβίδ.