Βασιλειῶν Γ' 11

Ὅμως ὁ βασιλεὺς Σολομὼν ἀγαποῦσε τὰς γυναῖκας. Εἶχε δὲ ὡς συζύγους πρώτης σειρᾶς ἑπτακοσίας εὐγενοῦς καταγωγῆς καὶ ὡς συζύγους δευτέρας σειρᾶς τριακοσίας. Αἱ δὲ γυναῖκες τῶν ξένων λαῶν, τὰς ὁποίας ἔλαβεν, ἦσαν· Ἡ θυγάτηρ τοῦ Φαραώ, ἦσαν κόραι Μωαβίτισσαι, Ἀμμανίτισσαι, ὅπως ἐπίσης καὶ κόραι ἀπὸ τὴν Συρίαν, τὴν Ἰδουμαίαν, ἀπὸ τοὺς Χετταίους καὶ τοὺς Ἀμορραίους.

Ὁ βασιλιᾶς Σολομὼν ἀγαποῦσε τὶς γυναῖκες. Εἶχε δὲ εἰς τὸ πολυπληθὲς χαρέμι του ὡς συζύγους πρώτης σειρᾶς ἑπτακόσιες πριγκήπισσες, καὶ τριακόσιες ἄλλες ὡς συζύγους δευτέρας σειρᾶς. Ὁ Σολομὼν ἔλαβεν ὡς συζύγους γυναῖκες ξένων (εἰδωλολατρικῶν) λαῶν· ἐκτὸς ἀπὸ τὴν θυγατέρα τοῦ Φαραώ, ἔλαβεν ἐπίσης ὡς γυναῖκες Μωαβίτιδες, Ἀμμωνίτιδες, Σύρες καὶ Ἰδουμαῖες, Χετταῖες καὶ Ἀμορραῖες.

Ἔτσι δὲ ἐπῆρε γυναῖκας ἀπὸ τὰ ἔθνη τὰ εἰδωλολατρικά, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀπαγορεύσει ὁ Κύριος εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας εἰπών· «δὲν θὰ συνάψετε μὲ τοὺς εἰδωλολατρικοὺς αὐτοὺς λαοὺς γάμους οὔτε αὐτοὶ θὰ νυμφευθοῦν ἰδικάς σας γυναῖκας, διὰ νὰ μὴ ἐκτρέψουν τὰς καρδίας σας καὶ ἀκολουθήσετε τὴν λατρείαν τῶν εἰδώλων». Ὁ Σολομὼν ὅμως προσεκολλήθη καὶ ἠγάπησεν, ἐξ αἰτίας τῶν γυναικῶν αὐτῶν, τὰ ἔθνη των.

Ἐνυμφεύθη (ἔτσι) γυναῖκες ἀπὸ τοὺς εἰδωλολατρικοὺς λαούς, μὲ τοὺς ὁποίους ὁ Κύριος ἀπηγόρευσε τοὺς μικτοὺς γάμους εἰς τοὺς Ἰσραηλίτες, μὲ τὴν ἐντολήν: «Δὲν θὰ ἔλθετε εἰς ἐπιμειξίαν (ἐπιγαμίαν) μὲ αὐτοὺς καὶ αὐτοὶ δὲν θὰ ἔλθουν εἰς ἐπιμειξίαν (ἐπιγαμίαν) μαζί σας, διὰ νὰ μὴ σᾶς ἐπηρεάσουν μὲ τοὺς μικτοὺς αὐτοὺς γάμους καὶ διὰ νὰ μὴ σᾶς παρασύρουν καὶ ἐμπνεύσουν εἰς τὶς καρδιές σας κλίσιν καὶ ἔρωτα, ὥστε νὰ λατρεύετε τοὺς εἰδωλολατρικούς των Θεούς». Ὅμως ὁ Σολομὼν προσεκολλήθη εἰς τὰ ἔθνη αὐτά, ὥστε ἀγάπησε τὴν λατρείαν τῶν εἰδωλολατρικῶν αὐτῶν θεῶν τῶν γυναικῶν του.

Εἶχε δὲ ὡς συζύγους πρώτης σειρᾶς ἑπτακοσίας πριγκίπισσας καὶ ὡς συζύγους δευτέρας σειρᾶς ἄλλας τριακοσίας. Αὐταὶ δὲ καὶ ἐξέκλιναν τὴν καρδίαν τοῦ Σολομῶντος ἀπὸ τὸν δρόμον τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Σολομὼν εἶχεν εἰς τὸ πολυπληθὲς χαρέμι του ὡς συζύγους πρώτης σειρᾶς ἑπτακόσιες πριγκήπισσες, καὶ τριακόσιες ἄλλες ὡς συζύγους δευτέρας σειρᾶς. Οἱ γυναῖκες δὲ αὐτὲς ἔκαμαν τὴν καρδία του μαλακὴν καὶ φιλήδονον, ὥστε τελικῶς ὁ Σολομὼν ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τὸν Θεόν.

Ὅταν δὲ ὁ Σολομὼν ἐπροχώρησεν εἰς τὴν ἡλικίαν, δὲν εἶχε πλέον τὴν καρδίαν του ἁγνὴν καὶ καθαρὰν ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ, ὅπως ἦτο ἡ καρδία τοῦ πατρός του Δαυΐδ, διότι αἱ ἀλλόφυλοι γυναῖκες ἐξέκλιναν αὐτὸν ἀπὸ τὴν λατρείαν τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, ὥστε νὰ λατρεύῃ ξένους εἰδωλικοὺς θεούς.

Ἔτσι συνέβη τοῦτο: Κατὰ τὴν γεροντικὴν ἡλικίαν τοῦ Σολομῶντος ἡ καρδιά του δὲν ἦταν ἐξ ὁλοκλήρου δοσμένη καὶ ἀφωσιωμένη εἰς τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν, ὅπως ἦταν ἡ καρδιὰ τοῦ Δαβίδ, τοῦ πατέρα του· διότι οἱ εἰδωλολάτρισσες γυναῖκες τὸν παρέσυραν καὶ ἐνέπνευσαν εἰς τὴν καρδιά του κλίσιν καὶ ἔρωτα πρὸς τοὺς ἰδικούς των εἰδωλολατρικοὺς θεούς.

Τότε ὁ Σολομὼν ἀνοικοδόμησε εἰς ἕνα ὑψηλὸν τόπον ἱερὸν διὰ τὸν θεὸν Χαμώς, εἴδωλον τῶν Μωαβιτῶν, διὰ δὲ τὸν βασιλέα των εἰς τὸ εἴδωλον τῶν Ἀμμωνιτῶν·

Τὴν ἐποχὴν τῶν γηρατειῶν του ὁ Σολομὼν ἔκτισε εἰς κάποιον ὑψηλὸν τόπον θυσιαστήριον εἰς τὸν Χαμώς, τὸν ἐθνικὸν θεὸν τῶν εἰδωλολατρῶν Μωαβιτῶν. Ἐπίσης ἔκτισε θυσιαστήριον λατρείας εἰς ὑψηλὸν τόπον καὶ διὰ τὸν βασιλιᾶ των εἰς τὸ εἴδωλον τῶν Ἀμμωνιτῶν (ἢ κατὰ τὸ Ἑβραϊκὸν κείμενον· εἰς τὸν θεὸν Μολὸχ τῶν εἰδωλολατρῶν Ἀμμωνιτῶν).

ἐπίσης καὶ διὰ τὴν Ἀστάρτην, τὴν αἰσχρὰν καὶ ἀποκρουστικὴν θεότητα τῶν Σιδωνίων.

Τὸ ἴδιον ἔκαμε καὶ διὰ τὴν Ἀστάρτην, τὴν βρωμερὴ καὶ σιχαμερὴ θεὰν τῶν εἰδωλολατρῶν κατοίκων τῆς Σιδῶνος.

Τέτοια εἰδωλολατρικὰ θυσιαστήρια ἀνοικοδόμησεν ὁ Σολομὼν πρὸς χάριν ὅλων τῶν ἀλλοφύλων γυναικῶν του, αἱ ὁποῖαι καὶ προσέφεραν θυμίαμα καὶ θυσίας εἰς τοὺς θεούς των.

Τέτοια θυσιαστήρια ἔκτισε καὶ δι’ ὅλες τὶς εἰδωλολάτρισσες γυναῖκες του, οἱ ὁποῖες προσέφεραν θυμιάματα (ἔκαιαν λιβάνι) καὶ θυσίες εἰς τοὺς εἰδωλολατρικοὺς θεούς των.

Ἔτσι δὲ ὁ Σολομὼν διέπραξε τὴν πονηρὰν αὐτὴν πρᾶξιν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ δὲν ἐπορεύθη ἐνώπιον τοῦ Κυρίου κατὰ τὸ παράδειγμα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Δαυΐδ.

Ἔτσι ὁ Σολομὼν ἐσύρθη εἰς παρεκτροπὲς καὶ ἁμαρτωλὲς πράξεις καὶ ἔκαμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι πονηρὸν εἰς τὰ μάτια τοῦ Θεοῦ· κατήντησεν εἰδωλολάτρης. Δὲν ἐπολιτεύθη μὲ πιστότητα καὶ ἀφοσίωσιν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὅπως ὁ Δαβίδ, ὁ πατέρας του.

Διὰ τοῦτο καὶ ὠργίσθη ὁ Κύριος ἐναντίον τοῦ Σολομῶντος, ἐπειδὴ ἡ καρδία του εἶχε πλέον παρεκκλίνει ἀπὸ τὸν Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος μάλιστα δύο φορὰς εἶχε παρουσιασθῆ εἰς αὐτὸν

Δι’ ὅλα αὐτὰ ὁ Θεὸς ὠργίσθη ἐναντίον τοῦ Σολομῶντος, ἐπειδὴ ἡ καρδιά του εἶχεν ἐπηρεασθῆ καὶ παρεκκλίνει ἀπὸ τὸν μόνον Κύριον καὶ ἀληθινὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ, παρ’ ὅλον ὅτι αὐτὸς (ὁ Κύριος) τοῦ εἶχεν ἐμφανισθῆ δύο φορὲς

καὶ τοῦ εἶχε δώσει ρητὴν ἐντολὴν νὰ προσέξῃ πολὺ καὶ κατ’ οὐδένα λόγον νὰ μὴ πορευθῇ ὀπίσω εἰδωλολατρικῶν θεῶν καὶ λατρεύσῃ αὐτούς, καὶ τοῦ ἐπέστησε τὴν προσοχὴν νὰ τηρήσῃ ὅλα, ὅσα ὁ Κύριος τὸν εἶχε διατάξει νὰ κάμῃ. Ἔτσι δὲ ἡ καρδία τοῦ Σολομῶντος δὲν ὑπῆρξεν ἁγνὴ καὶ καθαρὰ ἀπέναντι τοῦ Κυρίου, ὅπως ἦτο ἡ καρδία τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τοῦ Δαυΐδ.

καὶ τοῦ εἶχε δώσει σαφῆ ἐντολὴν σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα αὐτὸ τῆς εἰδωλολατρίας. Τοῦ ἔδωσε τὴν ἐντολὴν νὰ μὴ ἀκολουθήσῃ καὶ νὰ μὴ λατρεύσῃ καθόλου ἄλλους θεούς· ἀπ’ ἐναντίας δὲ νὰ προσὲξῃ πολύ, ὥστε νὰ ἐφαρμόσῃ ὅλα, ὅσα τοῦ ἔδωκεν ἐντολὴν ὁ Κύριος καὶ Θεός. Ἀλλ’ ἡ καρδιὰ τοῦ Σολομῶντος δὲν ἦταν πλέον ἐξ ὀλοκλήρου δοσμένη καὶ ἀφωσιωμένη εἰς τὸν Κύριον, τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν, ὅπως ἦταν ἡ καρδιὰ τοῦ Δαβίδ, τοῦ πατέρα του.

Εἶπε δὲ τότε ὁ Κύριος πρὸς τὸν Σολομῶντα· «ἐπειδὴ σύ, μολονότι ἔλαβες τόσας μεγάλας δωρεὰς ἐκ μέρους μου, δὲν ἐφύλαξες ὅμως τὰς ἐντολάς μου καὶ τὰ προστάγματά μου, τὰ ὁποῖα ἐγὼ σὲ διέταξα νὰ τηρήσῃς, διὰ τοῦτο ἐγὼ θὰ διασπάσω τὴν βασιλείαν σου ἀπὸ τὰ χέρια σου καὶ θὰ δώσω αὐτὴν εἰς τὸν δοῦλον σου.

Διὰ τοῦτο ὁ Κύριος εἶπε πρὸς τὸν Σολομῶντα: «Κατόπιν τῶν ὅσων τέτοιων μεγάλων καὶ θαυμαστῶν ἔγιναν εἰς σέ, σὺ δὲ μὲ τὴν ἐλευθέραν θέλησίν σου δὲν ἐτήρησες τὶς ἐντολές μου καὶ τὰ προστάγματά μου, τὰ ὁποῖα σὲ διέταξα νὰ τηρήσῃς, θὰ χωρίσω καὶ θὰ ἀποσπάσω τὴν βασιλείαν σου ἀπὸ τὰ χέρια σου καὶ θὰ τὴν δώσω εἰς τὸν δοῦλον σου.

Ἀλλὰ πρὸς χάριν τοῦ πατρός σου Δαυῒδ δὲν θὰ πραγματοποιήσω τὴν ἀπόφασίν μου αὐτὴν εἰς τὰς ἰδικάς σου ἡμέρας. Θὰ πάρω ὅμως τὴν βασιλείαν σου ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ παιδιοῦ σου.

Ἐν τούτοις δὲν θὰ πραγματοποιήσω τὴν ἀπόφασίν μου αὐτὴν κατὰ τὶς ἡμέρες τῆς βασιλείας σου, χάριν τοῦ Δαβίδ, τοῦ πατέρα σου· θὰ χωρίσω τὴν βασιλείαν καὶ θὰ τὴν ἀποσπάσω ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ υἱοῦ σου.

Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ παιδιοῦ σου δὲν θὰ ἀφαιρέσω ὁλόκληρον τὴν βασιλείαν. Θὰ ἀφήσω εἰς αὐτὸ μίαν φυλὴν καὶ τοῦτο πρὸς χάριν τοῦ δούλου μου Δαυῒδ καὶ τῆς πόλεως Ἱερουσαλήμ, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἔχω ἐκλέξει ὡς κατοικίαν μου».

Ὅμως καὶ πάλιν δὲν θὰ ἀποσπάσω ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ υἱοῦ σου ὁλόκληρον τὴν βασιλείαν ἀλλὰ θὰ δώσω μίαν φυλὴν καὶ εἰς τὸν υἱόν σου χάριν τοῦ Δαβίδ, τοῦ πιστοῦ καὶ ἀφωσιωμένου δούλου μου, καὶ χάριν τῆς πόλεως Ἱερουσαλήμ, τὴν ὁποίαν ἐδιάλεξα ὡς τόπον τοῦ Ναοῦ μου, δηλαδὴ ὡς κατοικίαν ἰδικήν μου».

Παρεχώρησεν ὅμως ὁ Κύριος νὰ ἐγερθοῦν πρὸς τιμωρίαν τοῦ Σολομῶντος πειρασμοὶ καὶ πολέμιοι. Τέτοιοι δὲ πολέμιοι ἦσαν ὁ Ἄδερ ὁ Ἰδουμαῖος, ὁ Ἐσρὼμ ὁ υἱὸς τοῦ Ἐλιαδαὲ ὁ εἰς Ραεμμάθ, ὁ ὁποῖος ἦτο δοῦλος τοῦ Ἀδραζάρ, βασιλέως Σουβά. Γύρω δὲ ἀπὸ τὸν Ἐσρὼμ ὡς περὶ ἀρχηγὸν συνεκεντρώθησαν ἀρκετοὶ ἄνδρες καὶ δι’ αὐτῶν ὁ Ἐσρὼμ κατέλαβε τὴν Δαμασκόν. Μὲ ὁρμητήριον δὲ τὴν Δαμασκὸν κατέστη μάστιξ καὶ πειρασμὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν ὅλας τὰς ἡμέρας, κατὰ τὰς ὁποίας ἐβασίλευεν ὁ Σολομών. Ἀλλὰ καὶ ὁ Ἄδερ ὁ Ἰδουμαῖος, ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ βασιλικὸν γένος τῆς Ἰδουμαίας, ὑπῆρξεν ἐξ ἴσου μάστιξ τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Καὶ ὁ Κύριος, διὰ νὰ τιμωρήσῃ τὸν Σολομῶντα, ἀφῆκε νὰ ἐμφανισθοῦν ὡς ἀντίπαλοι καὶ ἐχθροί του ὁ Ἄδερ ὁ Ἰδουμαῖος καὶ ὁ Ἐσρώμ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἐλιαδαέ, ποὺ ἦταν εἰς τὴν Ραεμμάθ, ὁ ὁποῖος (Ἐσρώμ) ἦταν δοῦλος τοῦ Ἀδραζάρ, βασιλιᾶ τῆς Σουβά. Ἐμαζεύθησαν δὲ γύρω ἀπὸ τὸν Ἐσρὼμ ἄνδρες, ὥστε αὐτὸς ἔγινε ἀρχηγὸς ἐπαναστατικοῦ σώματος (συντάγματος μὲ 2.000 στρατιῶτες) καὶ μὲ αὐτὸ ἔτρεξε καὶ ἐκυρίευσε τὴν Δαμασκόν. Ἀπὸ ἐκεῖ ὡς ἀποστάτης καὶ ἐχθρός, ὡς συνεχὴς πειρασμὸς καὶ μάστιγα, ἐνεργοῦσε ἐπιθέσεις ἐναντίον τῶν Ἰσραηλιτῶν καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ζωῆς (καὶ τῆς βασιλείας) τοῦ Σολομῶντος. (Ἀλλὰ τὴν ἰδίαν ἐχθρικὴν στάσιν ἐτηροῦσε) καὶ ὁ Ἄδερ ὁ Ἰδουμαῖος, ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ βασιλικὸν γένος τῆς Ἰδουμαίας.

Ἡ ἱστορία δὲ τοῦ Ἄδερ εἶναι ἡ ἑξῆς· Ὅταν ὁ Δαυῒδ εἰς κάποιαν ἐκστρατείαν του ἐξωλόθρευσε τοὺς Ἰδουμαίους καὶ ὁ ἀρχιστράτηγος τοῦ στρατοῦ του ὁ Ἰωὰβ ἐπορεύθη νὰ θάψῃ τοὺς νεκρούς, οἱ Ἰσραηλῖται ἐφόνευσαν τότε κάθε ἄρρενα Ἰδουμαῖον.

(Τὸ ἱστορικὸν τοῦ Ἄδερ εἶναι τὸ ἀκόλουθον:) Ὅταν ὁ Δαβὶδ εἶχεν ἐκστρατεύσει ἐναντίον τῆς Ἰδουμαίας καὶ ἐξωλόθρευσε τοὺς Ἰδουμαίους, ὁ δὲ ἀρχιστράτηγός του Δαβὶδ Ἰωὰβ ἐπῆγε νὰ θάψῃ τοὺς νεκρούς, οἱ Ἰσραηλῖται ἐσκότωσαν ὅλους τοὺς ἄρρενες εἰς τὴν Ἰδουμαίαν.

Ἐπὶ ἓξ μῆνας ὁ Ἰωὰβ καὶ ὁ ἰσραηλιτικὸς στρατὸς εἶχον ἐγκατασταθῇ εἰς τὴν Ἰδουμαίαν, μέχρις ὅτου ἐφόνευσαν ὅλα τὰ ἀρσενικὰ τῶν Ἰδουμαίων.

Ὁ Ἰωὰβ ἔμεινεν ἐκεῖ εἰς τὴν Ἰδουμαίαν ἕξι μῆνες, καθὼς ἐπίσης καὶ ὅλος ὁ στρατὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν, μέχρις ὅτου ἐσκότωσαν κάθε ἀρσενικὸν εἰς τὴν Ἰδουμαίαν.

Τότε ὁ Ἄδερ, ὁ ὁποῖος ἦτο μικρὸ παιδί, καὶ ὅλοι οἱ Ἰδουμαῖοι ἄνδρες τοῦ βασιλικοῦ περιβάλλοντος τοῦ πατρός του, οἱ ὁποῖοι διέφυγον τὴν σφαγήν, ἐδραπέτευσαν καὶ εἰσῆλθαν εἰς τὴν Αἴγυπτον.

Τότε αὐτὸς ὁ Ἄδερ ἀπέδρασε καὶ ἔτσι ἐγλύτωσε ἀπὸ τὴν σφαγήν· μαζί του ἀπέδρασαν καὶ ὅλοι οἱ ἄρρενες Ἰδουμαῖοι τοῦ βασιλικοῦ περιβάλλοντος τοῦ πατέρα του καὶ κατέφυγαν (ἐμπῆκαν) εἰς τὴν Αἴγυπτον· τότε ὁ Ἄδερ ἦταν ἀκόμη μικρὸν παιδί.

Ἐξεκίνησαν ἄνδρες ἀπὸ τὴν πόλιν Μαδιάμ, ἦλθον εἰς τὴν Φοράν, παρέλαβον ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ἄλλους ἄνδρας καὶ ὅλοι μαζῆ ἦλθον πρὸς τὸν Φαραώ, τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου. Ὁ Ἄδερ παρουσιάσθη ἐνώπιον τοῦ Φαραώ. Ὁ Φαραὼ τοῦ παρεχώρησε πρὸς κατοικίαν οἶκον καὶ ἔδωσεν ἐντολὴν νὰ δίδουν εἰς αὐτὸν τροφάς.

(Ἡ ἀπόδρασις καὶ ἡ φυγή των εἰς τὴν Αἴγυπτον ἔγινε ὡς ἑξῆς:) Ἐξεκίνησαν ἄνδρες ἀπὸ τὴν πόλιν Μαδιὰμ καὶ ἔφθασαν εἰς τὴν Φαράν. Ἀπὸ ἐκεῖ παρέλαβαν μαζί των καὶ ἄλλους ἄνδρες καὶ (ὅλοι μαζί) ἦλθαν εἰς τὸν Φαραώ, τὸν βασιλιᾶ τῆς Αἰγύπτου. Καὶ ὁ Ἄδερ παρουσιάσθη εἰς τὸν Φαραώ, ὁ δὲ Φαραὼ τοῦ ἔδωκε κατοικίαν καὶ ὥρισε νὰ χορηγοῦνται εἰς αὐτὸν τρόφιμα.

Ὁ Ἄδερ ἀπέκτησε τὴν ἰδιαιτέραν στοργὴν καὶ εὐμένειαν τοῦ Φαραώ, ὁ ὁποῖος καὶ ἔδωσεν εἰς αὐτὸν ὡς γυναῖκα τὴν ἀδελφὴν τῆς συζύγου του, τὴν μεγαλυτέραν ἀδελφὴν τῆς βασιλίσσης Θεκεμίνας.

Ὁ φυγὰς Ἄδερ ἀπέκτησεν ἐξαιρετικὴν εὔνοιαν ἐκ μέρους τοῦ Φαραώ, ὁ ὁποῖος τὸν ἀγάπησε τόσον πολύ, ὥστε τοῦ ἔδωκεν ὡς σύζυγον τὴν ἀδελφὴν τῆς γυναίκας του· τοῦ ἔδωκε τὴν μεγαλυτέραν ἀδελφὴν τῆς βασιλίσσης Θεκεμίνας!

Ἡ ἀδελφὴ δὲ τῆς βασιλίσσης Θεκεμίνας ἐγέννησεν εἰς τὸν Ἄδερ ἕνα υἱόν, τὸν ὁποῖον ὠνόμασαν Γανηβάθ. Ἡ βασίλισσα Θεκεμίνα διέθρεψε καὶ ἀνέθρεψεν αὐτὸν ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν τοῦ Φαραώ. Ἔτσι δὲ ὁ Γανηβὰθ ἦτο μεταξὺ τῶν υἱῶν τοῦ Φαραώ.

Καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς Θεκεμίνας ἐγέννησεν εἰς τὸν Ἄδερ τὸν Γανηβάθ, τὸν υἱόν της· ἡ δὲ βασίλισσα Θεκεμίνα τὸν ἀνέθρεψε μεταξὺ τῶν παιδιῶν τοῦ Φαραώ. Ἔτσι ὁ Γανηβὰθ ἦταν μεταξὺ τῶν υἱῶν τοῦ Φαραώ!

Ὅταν ὁ Ἄδερ ἔμεινεν εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἐπληροφορήθη ὅτι εἶχεν ἀποθάνει ὁ Δαυῒδ καὶ εἶχε ταφῆ μὲ τοὺς πατέρας του. Καὶ ὅτι ἐπίσης εἶχεν ἀποθάνει ὁ ἀρχιστράτηγος τῆς στρατιᾶς τοῦ Δαυΐδ, ὁ Ἰωάβ. Εἶπε δὲ τότε ὁ Ἄδερ πρὸς τὸν Φαραώ· «δός μου τὴν ἄδειαν νὰ ἐπανέλθω εἰς τὴν πατρίδα μου».

Ἐνῷ ὁ Ἄδερ εὑρίσκετο εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἐπληροφορήθη ὅτι ἀπέθανεν ὁ Δαβὶδ καὶ ἀνεπαύθη μαζὶ μὲ τοὺς προπάτορές του· ἀκόμη ἐπληροφορήθη ὅτι ἀπέθανε καὶ ὁ ἀρχιστράτηγός του Δαβίδ, ὁ Ἰωάβ. Τότε ὁ Ἄδερ εἶπεν εἰς τὸν Φαραώ: «Ἄφησέ με νὰ ἀναχωρήσω, διὰ νὰ ἐπιστρέψω εἰς τὴν πατρίδα μου».

Ὁ Φαραὼ εἶπε πρὸς τὸν Ἄδερ· «τί σοῦ λείπει ἐδῶ κοντά μου, καὶ σὺ ζητεῖς νὰ ἐπανέλθῃς εἰς τὴν πατρίδα σου;» Ὁ Ἄδερ εἶπε πρὸς αὐτόν· «σὲ παρακαλῶ, δός μου τὴν ἄδειαν νὰ ἐπιστρέψω». Καὶ πράγματι μὲ τὴν ἄδειαν τοῦ Φαραὼ ὁ Ἄδερ ἐπέστρεψεν εἰς τὴν πατρίδα του, τὴν Ἰδουμαίαν. Ἐκεῖ ἀνεκηρύχθη βασιλεὺς καὶ μὲ τὰς ἐπιδρομάς του παρενωχλοῦσε συνεχῶς τοὺς Ἰσραηλίτας, ὥστε οἱ Ἰσραηλῖται βαρέως ἔφεραν αὐτὴν τὴν θλῖψιν.

Ὁ Φαραὼ εἶπεν εἰς τὸν Ἄδερ: «Τί σοῦ λείπει ἀπὸ τὴν παραμονήν σου κοντά μου, ὥστε ζητεῖς τώρα νὰ φύγῃς διὰ νὰ ἐπιστρέψῃς εἰς τὴν πατρίδα σου;» Ὁ Ἄδερ τοῦ ἀπάντησε: «Τίποτε δὲν μοῦ λείπει. Αὐτὸ μόνον σὲ παρακαλῶ· ἄφησέ με νὰ ἐπιστρέψω μὲ ὁποιονδήποτε τρόπον». Καὶ ὁ Ἄδερ ἐπέστρεψεν εἰς τὴν πατρίδα του (τὴν Ἰδουμαίαν). Ἡ ἐνόχλησις δέ, ποὺ ἐδημιούργησεν ὁ Ἄδερ εἰς τοὺς Ἰσραηλίτες, ἦταν ἡ ἀκόλουθη: Ὁ Ἄδερ ἐβασίλευσεν εἰς τὴν Ἰδουμαίαν καὶ ἐνωχλοῦσε μὲ τὶς ἐπιδρομές του τόσον πολὺ τοὺς Ἰσραηλίτες, ὥστε αὐτοὶ ἔφθασαν εἰς ἀπόγνωσιν καὶ ἐβυθίσθησαν εἰς μεγάλην λύπην.

Ὁ Κύριος παρεχώρησεν ἐν συνεχείᾳ, νὰ ἀναφανῇ καὶ ἄλλος πειρασμὸς εἰς βάρος τοῦ Σολομῶντος. Αὐτὸς δὲ ἦτο ὁ Ραζών, ὁ υἱὸς τοῦ Ἐλιαδαὲ ὁ Βαραμεθίτης, ὁ ὁποῖος εἶχε καταφύγει εἰς τὸν αὐθέντην του τὸν Ἀδαδεζέρ, τὸν βασιλέα τῆς Σουβά.

Ὁ Κύριος, διὰ νὰ τιμωρήσῃ τὸν Σολομῶντα, ἀφῆκε νὰ ἐμφανισθῇ καὶ ἄλλος ἀντίπαλος καὶ ἐχθρός του· αὐτὸς ἦταν ὁ Ραζών, ὁ υἱὸς τοῦ Ἐλιαδαέ, ποὺ κατήγετο ἀπὸ τὴν Βαραμεέθ·, καὶ (ὁ ὁποῖος) εἶχε καταφύγει εἰς τὸν κύριόν του τὸν Ἀδαδεζέρ, τὸν βασιλιᾶ τῆς Σουβά.

Αὐτὸς ἐπίσης εἶχε συγκεντρώσει γύρω του ἄνδρας, τῶν ὁποίων ἔγινεν ἀρχηγός, ὅταν ὁ Δαυῒδ εἶχεν ἐξολοθρεύσει τοὺς στρατιώτας τοῦ κυρίου του. Τώρα αὐτοὶ μετέβησαν εἰς τὴν Δαμασκὸν καὶ ἀνεκήρυξαν τὸν Ραζὼν ὡς βασιλέα των.

Καὶ ἐμαζεύθησαν γύρω ἀπὸ τὸν Ραζὼν ἄνδρες, ὥστε αὐτὸς ἔγινε ἀρχηγὸς ἐπαναστατικοῦ σώματος (συντάγματος μὲ 2.000 στρατιῶτες), ὅταν ὁ Δαβὶδ εἶχε φονεύσει (ἐξολοθρεύσει) τὸν στρατὸν τοῦ κυρίου του (τοῦ Ἀδαδεζέρ, βασιλιᾶ τῆς Σουβά). Τώρα αὐτοὶ ἐπῆγαν εἰς τὴν Δαμασκὸν καὶ ἑκατοίκησαν ἐκεῖ καὶ ἀνεκήρυξαν βασιλιᾶ τῆς Συρίας τὸν Ραζών.

Αὐτὸς λοιπὸν ὁ Ραζὼν ὑπῆρξεν ἐχθρὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς ζωῆς τοῦ Σολομῶντος.

Ὁ Ραζὼν ὑπῆρξεν ἀντίπαλος καὶ ἐχθρός, συνεχῆς πειρασμὸς καὶ μάστιγα τῶν Ἰσραηλιτῶν καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ζωῆς καὶ τῆς βασιλείας τοῦ Σολομῶντος.

Ἄλλος τρίτος ἐχθρὸς ἦτο ὁ Ἱεροβοὰμ ὁ υἱὸς τοῦ Ναβάτ, ὁ ὁποῖος κατήγετο ἐκ τῆς φυλῆς Ἐφραὶμ ἀπὸ τὴν πόλιν Σαριρά. Ἦτο δὲ υἱὸς μιᾶς χήρας γυναικὸς καὶ δοῦλος τοῦ Σολομῶντος.

(Τρίτος ἀντίπαλος καὶ ἐχθρὸς τοῦ Σολομῶντος) ἦταν ὁ Ἱεροβοάμ, ὁ υἱὸς τοῦ Ναβάτ, ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν φυλὴν Ἐφραίμ, ἀπὸ τὴν πόλιν Σαριρά. Ὁ Ἱεροβοὰμ ἦταν υἱὸς κάποιας χήρας καὶ δοῦλος τοῦ Σολομῶντος.

Ἰδοὺ δὲ πῶς ἦλθαν τὰ πράγματα, ὥστε ὁ Ἱεροβοὰμ νὰ σηκώσῃ χέρια ἐναντίον τοῦ βασιλέως Σολομῶντος. Ὁ βασιλεὺς Σολομὼν ἀνοικοδόμησε τὸ φρούριον τῆς πόλεως τοῦ Δαυῒδ καὶ ἔκλεισε τὸν φραγμόν, ποὺ εὑρίσκετο πλησίον αὐτῆς τῆς πόλεως τοῦ πατρός του Δαυΐδ.

Ἡ αἰτία, διὰ τὴν ὁποίαν ὁ Ἱεροβοὰμ ἐσήκωσε χέρι, δηλαδὴ ἐπανεστάτησε κατὰ τοῦ βασιλιᾶ Σολομῶντος, ἦταν ἡ ἀκόλουθη: Ὁ βασιλιᾶς Σολομὼν ἔκτισε τὸ φρούριον (ἀκρόπολιν) τῆς πόλεως τοῦ Δαβὶδ καὶ ἔφραξε τὴν κοιλάδα (ἢ χαράδραν), ποὺ εὑρίσκετο κοντὰ εἰς τὴν πόλιν τοῦ Δαβίδ, τοῦ πατέρα του.

Ὁ ἄνθρωπος αὐτός, ὁ Ἱεροβοάμ, ἐφάνη εἰς τὴν περίστασιν αὐτὴν ρωμαλέος καὶ δυνατός. Ὁ Σολομὼν εἶδε τὸν νεαρὸν ὅτι ἦτο ἀνὴρ ἔργων, καὶ τὸν διώρισεν ἐπόπτην εἰς τὰς ἀγγαρείας, τὰς ὁποίας ἐξετέλει τότε ἡ φυλὴ τοῦ Ἰωσήφ.

Ὁ δὲ ἄνθρωπος αὐτός, ὁ Ἱεροβοάμ, ἔδειξε τότε ὅτι ἦταν πολὺ ἱκανός, δυνατὸς καὶ γενναῖος· ὁ Σολομών, ὅταν εἶδεν ὅτι ὁ νεαρὸς ἐκεῖνος ἄνδρας ἦταν ἐργατικὸς καὶ κατάλληλος δι’ οἰκοδομικὰ ἔργα, τὸν ὥρισεν ἐπιστάτην διὰ τὶς ἀγγαρεῖες, ποὺ εἶχεν ἀναθέσει πρὸς ἐκτέλεσιν εἰς τὴν περιοχὴν τῆς φυλῆς τοῦ Ἰωσὴφ (δηλαδὴ τῶν φυλῶν Ἐφραὶμ καὶ Μανασσῆ).

Συνέβη δὲ κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὁ Ἱεροβοὰμ ἐξῆλθεν ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ τὸν συνήντησε καθ’ ὁδὸν ὁ προφήτης Ἀχιὰ ὁ Σηλωνίτης, ὁ ὁποῖος καὶ τὸν ἀπετράβηξεν ἀπὸ τὸν δρόμον του. Ὁ Ἀχιὰ δὲ ἐφοροῦσε τότε ἕνα καινουργὲς ἱμάτιον. Οἱ δύο μόνοι των εὑρίσκοντο εἰς τὴν πεδιάδα.

Τότε συνέβη τὸ ἀκόλουθον περιστατικόν: Ὁ Ἱεροβοὰμ ἐβγῆκε ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ τὸν συνήντησεν εἰς τὸν δρόμον ὁ προφήτης Ἀχιά, ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν Σηλῶ· ὁ Ἀχιὰ τὸν παρεμέρισε (τὸν ἐτράβηξε) ἀπὸ τὸν δρόμον πρὸς τὴν πεδιάδα. Ὁ προφήτης ἦταν τυλιγμένος μὲ καινούργιο ἐξωτερικὸν φόρεμα. Καὶ οἱ δύο τους (Ἀχιὰ καὶ Ἱεροβοάμ) ἦσαν μόνοι εἰς τὴν πεδιάδα.

Ὁ Ἀχιὰ ἐπῆρε τὸ καινούργιο ἱμάτιόν του, τὸ ὁποῖον ἐφοροῦσε, τὸ ἔσχισεν εἰς δώδεκα κομμάτια,

Τότε ὁ Ἀχιὰ ἔβγαλε τὸ καινούργιο ἐξωτερικὸν φόρεμα, μὲ τὸ ὁποῖον ἦταν τυλιγμένος, τὸ ἐκράτησε, τὸ ἔσχισεν εἰς δώδεκα κομμάτια

καὶ εἶπεν εἰς τὸν Ἱεροβοάμ· «πάρε διὰ τὸν ἑαυτόν σου ὡς ἰδικά σου δέκα κομμάτια, διότι αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἰδοὺ ἐγὼ θὰ διασπάσω τὴν βασιλείαν ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Σολομῶντος καὶ θὰ δώσω εἰς σὲ τὸν Ἱεροβοὰμ τὴν ἀρχηγίαν τῶν δέκα φυλῶν.

καὶ εἶπεν εἰς τὸν Ἱεροβοάμ: «Πάρε διὰ τὸν ἑαυτόν σου δέκα κομμάτια, διότι αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ: «Νά· ἐγὼ πρόκειται νὰ σχίσω, νὰ ἀποσπάσω τὴν βασιλείαν ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Σολομῶντος καὶ νὰ δώσω εἰς σὲ τὴν ἀρχηγίαν τῶν δέκα φυλῶν.

Δύο φυλαὶ θὰ μείνουν εἰς τὸν Σολομῶντα καὶ τοῦτο πρὸς χάριν τοῦ δούλου μου Δαυῒδ καὶ τῆς πόλεως Ἱερουσαλήμ, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἔχω ἐκλέξει ἀπὸ ὅλας τὰς φυλὰς τῶν Ἰσραηλιτῶν ὡς κατοικίαν μου.

Εἰς τὸν Σολομῶντα θὰ μείνουν δύο μόνον φυλές, καὶ τοῦτο χάριν τοῦ δούλου μου Δαβὶδ καὶ χάριν τῆς πόλεως Ἱερουσαλήμ, τὴν ὁποίαν ἐδιάλεξα ἀπὸ ὅλες τὶς φυλὲς τῶν Ἰσραηλιτῶν, διὰ νὰ κτισθῇ εἰς αὐτὴν ὁ ναός μου καὶ ἔτσι νὰ γίνῃ αὐτὴ κατοικητήριον ἰδικόν μου.

Αἱ τιμωρίαι δὲ αὐταὶ θὰ ἐπέλθουν ἐναντίον τοῦ Σολομῶντος, διότι μὲ ἐγκατέλιπε καὶ προσέφερε θυσίας εἰς τὴν Ἀστάρτην τὴν αἰσχρὰν θεὰν τῶν Σιδωνίων καὶ εἰς τὸν εἰδωλικὸν θεὸν Χαμὼς καὶ εἰς τὰ εἴδωλα τῶν Μωαβιτῶν καὶ εἰς τὸ ἀποκρουστικὸν εἴδωλον τοῦ βασιλέως τῶν υἱῶν Ἀμμὼν καὶ δὲν ἐπορεύθη εἰς τοὺς δρόμους μου, ὥστε νὰ ἐκτελῇ τὸ ὀρθὸν ἐνώπιόν μου, ὅπως ἐτήρει αὐτὸ ὁ Δαυῒδ ὁ πατήρ του.

Ἡ τιμωρία αὐτὴ θὰ ἔλθῃ εἰς τὸν Σολομῶντα, διότι μὲ ἐγκατέλειψε καὶ ἐλάτρευσε τὴν Ἀστάρτην, τὴν βρωμερὴ καὶ σιχαμερὴ θεὰν τῶν κατοίκων τῆς Σιδῶνος, καὶ τὸν Χαμὼς καὶ τοὺς ἄλλους εἰδωλολατρικοὺς θεοὺς τῶν Μωαβιτῶν καὶ τὸν βασιλιᾶ των, τὸ βδελυρὸν καὶ σιχαμερὸν αὐτὸ εἰδωλολατρικὸν ἄγαλμα τῶν Ἀμμωνιτῶν (ἢ κατὰ τὸ Ἑβραϊκὸν κείμενον: Καὶ τὸν Μιλκώμ, τὸν εἰδωλολατρικὸν θέον τῶν Ἀμμωνιτῶν). Ὁ Σολομὼν ἐλάτρευσε τὰ εἴδωλα αὐτὰ καὶ δὲν ἀκόλουθησε τὸν δρόμον τῶν ἐντολῶν μου, ὥστε νὰ συμπεριφερθῇ μὲ εἰλικρίνειαν, πιστότητα, εὐθύτητα καὶ ἀφοσίωσιν ἀπέναντί μου, ὅπως εἶχε συμπεριφερθῇ ὁ Δαβίδ, ὁ πατέρας του.

Δὲν θὰ ἀφαιρέσω ὅλον τὸ βασίλειόν του ἀπὸ τὰ χέρια του, ἀλλὰ θὰ ἀντιταχθῶ ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ θὰ διατηρήσω αὐτὸν εἰς τὴν βασιλείαν του, ἐφ’ ὅσον χρόνον ζῇ. Τοῦτο δὲ πρὸς χάριν τοῦ δούλου μου Δαυΐδ, τὸν ὁποῖον ἐγὼ ἐξέλεξα ὡς βασιλέα.

Ἐν τούτοις δὲν θὰ ἀφαιρέσω ὁλόκληρον τὸ βασίλειον ἀπὸ τὰ χέρια του. Ἀπ’ ἐναντίας, θὰ ἀντιταχθῶ διὰ λογαριασμόν του (τοῦ Δαβίδ) καὶ θὰ ἀφήσω εἰς αὐτόν (τὸν Σολομῶντα) τὴν βασιλείαν καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ζωῆς του· τοῦτο θὰ τὸ κάμω χάριν τοῦ Δαβὶδ τοῦ δούλου μου, τὸν ὁποῖον ἐξετίμησα διὰ τὴν πιστότητα καὶ ἀφοσίωσίν του καὶ τὸν ἐδιάλεξα ὡς ἰδικόν μου.

Μετὰ τὸν θάνατον του ὅμως θὰ ἀφαιρέσω τὴν βασιλείαν ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ παιδιοῦ του καὶ θὰ δώσω εἰς σὲ τὴν ἀρχηγίαν τῶν δέκα φυλῶν.

Θὰ ἀφαιρέσω ὅμως τὴν βασιλείαν ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ υἱοῦ τοῦ Σολομῶντος καὶ θὰ δώσω εἰς σὲ τὴν ἀρχηγίαν ἐπὶ τῶν δέκα φυλῶν·

Εἰς δὲ τὸν υἱόν του θὰ δώσω τὴν ἀρχηγίαν τῶν δύο φυλῶν, διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἔτσι πρὸς χάριν τοῦ δούλου μου Δαυῒδ τύπος εἰς τὴν πόλιν Ἱερουσαλὴμ πάντοτε ἐνώπιόν μου, διότι τὴν πόλιν αὐτὴν Ἱερουσαλὴμ ἐγὼ ἔχω ἐκλέξει διὰ τὸν ἑαυτόν μου, διὰ νὰ θέσω καὶ δοξάσω ἐκεῖ τὸ ὄνομά μου.

εἰς δὲ τὸν υἱὸν τοῦ Σολομῶντος θὰ δώσω τὴν ἀρχηγίαν ἐπὶ τῶν δύο φυλῶν, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ τόπος διὰ τὸν δοῦλον μου τὸν Δαβὶδ πάντοτε ἐνώπιόν μου (ὥστε νὰ ἔχω πάντοτε ἀπόγονον τοῦ δούλου μου Δαβίδ) εἰς τὴν πόλιν Ἱερουσαλήμ· διότι τὴν πόλιν αὐτὴν τὴν ἐδιάλεξα καὶ τὴν ἐξεχώρισα διὰ τὸν ἑαυτόν μου, ὥστε νὰ θέσω ἐκεῖ τὸ ὄνομά μου (μὲ τὸ κτίσιμον τοῦ ναοῦ καὶ τὴν συνεχῆ λατρείαν καὶ δόξαν τοῦ ὀνόματός μου).

Θὰ πάρω, λοιπόν, σὲ καὶ θὰ σὲ ἐγκαταστήσω ὡς βασιλέα καὶ θὰ βασιλεύσῃς, ὅπως ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου. Καὶ θὰ εἶσαι βασιλεὺς εἰς τὸν μεγαλύτερον τμῆμα τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Ἱεροβοάμ· ἐσὲ θὰ προσλάβω, καὶ σὺ θὰ βασιλεύσῃς ὅπως ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου, καὶ σὺ θὰ εἶσαι βασιλιᾶς (τοῦ μεγαλυτέρου μέρους) τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Ἐὰν δὲ σὺ τηρήσῃς ὅλα ὅσα ἐγὼ σὲ διατάσσω καὶ πορευθῇς εἰς τοὺς δρόμους τῶν ἐντολῶν μου καὶ κάμῃς τὸ ὀρθὸν ἐνώπιόν μου, ἐὰν τηρήσῃς, δηλαδή, καὶ φυλάξῃς τὰς ἐντολάς καὶ τὰ προστάγματά μου, ὅπως ἐτήρησεν αὐτὰς ὁ δοῦλος μου ὁ Δαυΐδ, ἐγὼ θὰ εἶμαι μαζῆ σου καὶ θὰ στερεώσω τὸν βασιλικόν σου οἶκον, ὅπως ὑπεσχέθηκα καὶ ἐστερέωσα αὐτὸν διὰ τὸν Δαυΐδ».

Ἐὰν δὲ τηρήσῃς ὅλα, ὅσα θὰ σὲ διατάξω (μὲ τὰ προστάγματά μου), καὶ ἐὰν ἀκολουθήσῃς πιστὰ τὸν δρόμον τῶν ἐντολῶν μου καὶ κάμῃς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι δίκαιον καὶ ἀληθινὸν ἐνώπιόν μου· ἐὰν δηλαδὴ φυλάξῃς μὲ πιστότητα, εἰλικρίνειαν καὶ ἀφοσίωσιν τὰ προστάγματα καὶ τὶς ἐντολές μου, ὅπως ἔκαμεν ὁ Δαβίδ, ὁ δοῦλός μου, τότε καὶ ἐγὼ ὁ Θεὸς θὰ εἶμαι μαζί σου καὶ θὰ κάμω, ὥστε ἡ βασιλεία σου νὰ εἶναι συνεχὴς καὶ σταθερά, ἀπὸ δὲ τὸν βασιλικὸν σου οἶκον νὰ ἀναδεικνύεται πάντοτε διάδοχός σου, ὅπως εἶχα ὑποσχεθῆ καὶ διὰ τὸν πιστόν μου Δαβίδ».

Ὅταν ὁ Σολομὼν ἔμαθε τὰ γεγονότα αὐτά, ἠθέλησε νὰ θανατώσῃ τὸν Ἱεροβοάμ. Αὐτὸς ὅμως ἐδραπέτευσεν ἀμέσως εἰς τὴν Αἴγυπτον πρὸς τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου Σουσακίμ. Ἔμεινε δὲ ἐκεῖ μέχρι τῆς ἡμέρας, ποὺ ἀπέθανε ὁ Σολομών.

Ὅταν ὁ Σολομὼν ἐπληροφορήθη τὸ γεγονὸς αὐτό, ἐπροσπάθησε νὰ θανατώσῃ τὸν Ἱεροβοάμ. Ὁ Ἱεροβοὰμ ὅμως ἐσηκώθη καὶ ἐδραπέτευσε κρυφὰ εἰς τὴν Αἴγυπτον, κοντὰ εἰς τὸν βασιλιᾶ τῆς Αἰγύπτου Σουσακίμ· παρέμεινε δὲ εἰς τὴν Αἴγυπτον μέχρις ὅτου ἀπέθανεν ὁ Σολομών.

Τὰ ὑπόλοιπα δὲ ἀπὸ τοὺς λόγους τοῦ Σολομῶντος καὶ ὅλα ὅσα αὐτὸς ἔκαμε καὶ ὅλη ἡ σοφία του, ἰδού,δὲν εἶναι γραμμένα αὐτὰ εἰς τὸ βιβλίον, τὸ ὁποῖον ἐπιγράφεται «ρήματα Σολομῶντος»;

Καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἀπὸ τοὺς λόγους τοῦ Σολομῶντος καὶ ὅλα, ὅσα ἔκαμε, καὶ ὅλη ἡ σοφία του, νά! δὲν ἔχουν αὐτὰ γραφὴ εἰς τὸ βιβλίον, ποὺ ἔχει τὴν ἐπιγραφὴν «λόγια (ἢ ἱστορία) τοῦ Σολομῶντος»;

Τὸ χρονικὸν δὲ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ Σολομὼν ἐβασίλευσεν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ἐπὶ ὅλου τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ἦτο τεσσαράκοντα ἔτη.

Καὶ τὸ χρονικὸν διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐβασίλευεν ὁ Σολομὼν μὲ ἔδραν τὴν Ἱερουσαλὴμ ἐπὶ ὅλου τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ἦταν σαράντα (40) χρόνια.

Ὁ Σολομὼν ἀπέθανε καὶ ἀνεπαύθη μὲ τοὺς προπάτορας αὐτοῦ, ἔθαψαν δὲ αὐτὸν εἰς τὴν πόλιν Δαυῒδ τοῦ πατρός του. Ὁ Ἱεροβοάμ, ὁ υἱὸς Ναβάτ, - ὁ ὁποῖος εὑρίσκετο ἀκόμη εἰς τὴν Αἴγυπτον, ὅπου εἶχε δραπετεύσει, διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὴν ἐκτέλεσίν του ἀπὸ τὸν Σολομῶντα καὶ ἔμενεν ἐκεῖ, - ὅταν ἐπληροφορήθη τὸν θάνατον τοῦ Σολομῶντος, ἐπῆρε κατεύθυνσιν πρὸς τὴν πόλιν του εἰς τὴν χώραν Σαριρά, ἡ ὁποία εὑρίσκετο εἰς τὸ ὄρος Ἐφραίμ.

Καὶ ὁ Σολομὼν ἀπέθανε καὶ προσετέθη εἰς τοὺς ἀποθαμένους προγόνους του, καὶ τὸν ἔθαψαν εἰς τὴν πόλιν τοῦ Δαβίδ, τοῦ πατέρα του. Τότε δὲ συνέβη τὸ ἑξῆς γεγονός: Μόλις ἐπληροφορήθη τὸν θάνατον τοῦ Σολομῶντος ὁ Ἱεροβοάμ, ὁ υἱὸς τοῦ Ναβὰτ - αὐτὸς δὲ (ὁ Ἱεροβοάμ) εὑρίσκετο ἀκόμη εἰς τὴν Αἴγυπτον, ὅπου εἶχε δραπετεύσει διὰ νὰ γλυτώσῃ ἀπὸ τὴν ἀπειλὴν τοῦ Σολομῶντος καὶ παρέμενεν εἰς τὴν Αἴγυπτον - ξεκινὰ καὶ κατευθύνεται καὶ φθάνει εἰς τὴν πόλιν του, εἰς τὴν χώραν Σαριρά, ποὺ εὑρίσκετο εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν τοῦ Ἐφραίμ.

Ἔτσι δὲ ὁ βασιλεὺς Σολομὼν ἀπέθανε καὶ ἀνεπαύθη μὲ τοὺς προπάτορας αὐτοῦ. Ἔγινε δὲ βασιλεὺς ἀντ’ αὐτοῦ ὁ υἱὸς του ὁ Ροβοάμ.

Ἔτσι ὁ Σολομὼν ἀπέθανε καὶ προσετέθη εἰς τοὺς ἀποθαμένους προγόνους του. Εἰς τὴν θέσιν του δὲ ἐβασίλευσεν ὁ υἱός του Ροβοάμ.