Βασιλειῶν Γ' 15

Ὁ Ἀβιού, ὁ υἱὸς τοῦ Ροβοάμ, ἔγινε βασιλεὺς τῆς Ἰουδαίας κατὰ τὸ δέκατον ὄγδοον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἱεροβοάμ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ναβάτ.

Κατὰ τὸ δέκατον ὄγδοον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἱεροβοὰμ (βασιλιᾶ τοῦ Ἰσραήλ), υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ἀνακηρύσσεται βασιλιᾶς τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα ὁ Ἀβίου, ὁ υἱὸς τοῦ Ροβοάμ.

Αὐτὸς ἐβασίλευσε τρία ἔτη ἐπὶ τῆς Ἰουδαίας ἔχων πρωτεύουσάν του τὴν Ἱερουσαλήμ. Ἡ μητέρα του ὠνομάζετο Μααχὰ καὶ ἦτο ἐγγονὴ τοῦ Ἀβεσσαλώμ.

Ὁ Ἀβιοὺ ἐβασίλευσεν ἐπὶ τρία ἔτη μὲ ἔδραν τὴν Ἱερουσαλήμ. Τὸ ὄνομα τῆς μητέρας του ἦταν Μααχά, αὐτὴ δὲ ἦταν ἐγγονὴ τοῦ Ἀβεσσαλώμ.

Ἀλλὰ καὶ ὁ Ἀβιοὺ ἐπορεύθη εἰς τὰς ἁμαρτίας, τὰς ὁποίας εἶχε διαπράξει καὶ ὁ πατήρ του πρὸ αὐτοῦ. Ἔτσι δὲ ἡ καρδία του δὲν ἦτο τελεία ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ, ὅπως ἦτο ἡ καρδία τοῦ προπάτορός του Δαυΐδ.

Ὁ Ἀβίου ἀκολούθησε καὶ ἐμιμήθη τὴν ἁμαρτωλὴν πολιτείαν τοῦ πατέρα του, τὴν ὁποίαν (ὁ πατέρας του) εἶχε παρουσιάσει πρὶν ἀπὸ αὐτόν. Ἡ καρδιὰ τοῦ Ἀβιοὺ δὲν ἦταν ἄμεμπτη καὶ φοβουμένη εἰς ὅλα τὸν Θεόν, ὅπως ἦταν ἡ καρδιὰ τοῦ προπάτορός του Δαβίδ.

Πρὸς χάριν ὅμως τοῦ Δαυῒδ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν ὁ Κύριος υἱὸν ὡς διάδοχον τοῦ βασιλικοῦ θρόνου, διὰ νὰ ἀναδείξῃ ἔτσι τέκνα ὕστερα ἀπὸ αὐτὸν ὡς βασιλεῖς καὶ νὰ σταθεροποιήσῃ τὴν Ἱερουσαλὴμ ὡς πρωτεύουσαν τοῦ βασιλείου του.

Παρ’ ὅλα ὅμως αὐτὰ ὁ Κύριος, χάριν τοῦ Δαβίδ, ἔδωκεν εἰς τὸν Ἀβιοὺ ἀπόγονον, διὰ νὰ ἐδραιώσῃ τὴν βασιλικήν του διαδοχὴν καὶ νὰ ἰσχυροποιήσῃ καὶ ἀσφαλίσῃ τὴν Ἱερουσαλὴμ ὡς πρωτεύουσαν τοῦ βασιλείου του.

Διότι ὁ Δαυῒδ ἔπραξε τὸ ὀρθὸν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ ὅλας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς του δὲν παρεξέκλινεν ἀπὸ ὅλα, ὅσα εἶχε διατάξει εἰς αὐτὸν ὁ Κύριος.

Τοῦτο τὸ ἔκαμεν ὁ Κύριος, διότι ὁ Δαβὶδ ἔζησε σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα καὶ τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου καὶ καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ζωῆς του δὲν παρεξέκλινεν ἀπὸ ὅλα, ὅσα τοῦ εἶχε παραγγείλει ὁ Θεός.

Ὄλα τὰ ἄλλα ἔργα τοῦ Ἀβιού, ὅλα ὅσα ἔκαμε δὲν ὑπάρχουν αὐτὰ γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον «Ἔργα καὶ ἡμέραι τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα;» Πόλεμος δὲ ὑπῆρχε κατὰ τὸ διάστημα τῆς ζωῆς των μεταξὺ Ἀβιοὺ καὶ μεταξὺ Ἱεροβοάμ.

Τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ βασιλιᾶ Ἀβιοὺ καὶ ὅλα, ὅσα ἄλλα ἔκαμε, δὲν εἶναι μήπως αὐτὰ γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν «Χρονικῶν (ἢ Ἔργα καὶ Ἡμέραι) τῶν βασιλέων (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰούδα»; Ὑπῆρχε δέ (ἢ ὀρθότερον, συνεχίζετο δὲ ὁ) πόλεμος μεταξὺ τοῦ Ἀβιοὺ καὶ τοῦ Ἱεροβοάμ.

Ἀπέθανεν ὁ Ἀβιοὺ καὶ ἐτάφη μαζῆ μὲ τοὺς προγόνους αὐτοῦ κατὰ τὸ εἰκοστὸν τέταρτον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἱεροβοὰμ καὶ ἐτάφη, ὅπου καὶ οἱ πρόγονοί του εἰς τὴν πόλιν Δαυΐδ. Ἐβασίλευσε δὲ ἀντ’ αὐτοῦ ὁ υἱός του ὁ Ἀσά.

Καὶ ὁ Ἀβιοὺ ἀπέθανε καὶ προσετέθη εἰς τοὺς ἀποθαμένους προγόνους του κατὰ τὸ εἰκοστὸν τέταρτον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἱεροβοάμ, καὶ ἐτάφη μὲ τοὺς προπάτορές του εἰς τὴν πόλιν τοῦ Δαβίδ. Ἐβασίλευσε δὲ ὡς διάδοχός του ὁ Ἀσά, ὁ υἱός του.

Κατὰ τὸ εἰκοστὸν τέταρτον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἱεροβοάμ, βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, ἔγινε βασιλεὺς εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰούδα ὁ Ἀσά.

Κατὰ τὸ εἰκοστὸν τέταρτον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἱεροβοάμ, βασιλιᾶ τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰσραήλ, ἀνακηρύσσεται βασιλιᾶς τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα ὁ Ἀσά.

Αὐτός μὲ πρωτεύουσαν τὴν Ἱερουσαλὴμ ἐβασίλευσεν ἐπὶ τεσσαράκοντα καὶ ἓν ἔτη. Ἡ μητέρα του ὠνομάζετο Ἀνά, ἦτο δὲ ἀπόγονος τοῦ Ἀβεσσαλώμ.

Ὁ Ἀσὰ ἐβασίλευσε μὲ ἔδραν τὴν Ἱερουσαλὴμ ἐπὶ σαράντα ἕνα χρόνια. Ἡ μητέρα (μᾶλλον ἢ μάμμη) του ὠνομάζετο Ἀνὰ καὶ ἦταν ἀπόγονος τοῦ Ἀβεσσαλώμ.

Ὁ Ἀσὰ ἔπραξε τὸ ὀρθὸν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὅπως καὶ ὁ προπάτωρ αὐτοῦ ὁ Δαυΐδ.

Ὁ Ἀσὰ ἔζησε σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα καὶ τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου, ὅπως ἔζησε καὶ ὁ Δαβίδ, ὁ προπάτοράς του.

Κατήργησε τὰς εἰδωλολατρικὰς τελετὰς ἀπὸ τὴν χώραν του καὶ ἀπεμάκρυνε ὅλα τὰ εἴδωλα καὶ τὰς εἰδωλολατρικὰς συνηθείας, τὰς ὁποίας εἶχαν εἰσαγάγει οἱ πρόγονοί του.

Κατήργησε καὶ ἀπηγόρευσε τὶς εἰδωλολατρικὲς καὶ ὀργιαστικὲς τελετὲς ἀπὸ ὅλην τὴν χώραν του καὶ ἀπεμάκρυνε (ἀπήλλαξε τὴν χώραν ἀπό) τὰ εἴδωλα, ποὺ κατεσκεύασαν, καὶ τὶς εἰδωλολατρικὲς συνήθειες, ποὺ εἶχαν ἐπιβάλει οἱ προκάτοχοί του.

Ἀπὸ δὲ τὴν μητέρα του τὴν Ἀνὰ ἀφήρεσε κάθε ἐξουσίαν, ὥστε νὰ μὴ κατέχῃ αὐτὴ κααμίαν ἐξέχουσαν θέσιν καὶ τοῦτο διότι κατεσκεύασεν αὕτη εὐκτήριον οἶκον εἰς τὸ ἄλσος καὶ ἐτοποθέτησεν εἰδωλικὸν θεόν. Ὁ Ἀσὰ κατέστρεψε τὰ μυστικὰ σπήλαια τῆς λατρείας τῶν εἰδώλων καὶ παρέδωσεν εἰς τὸ πῦρ τὰ εἴδωλα εἰς τὸν χείμαρρον τῶν Κέδρων.

Ἐπὶ πλέον ἀπὸ τὴν Ἀνά, τὴν μητέρα (μᾶλλον μάμμην) του, ἀφήρεσε κάθε ἐξουσίαν καὶ τὴν καθήρεσεν ἀπὸ βασιλομήτορα, διότι εἶχε κατασκευάσει καὶ στήσει εἰς τὸ ἄλσος βδελυκτὸν εἴδωλον τῆς θεὰς Ἀστάρτης. Ὁ Ἀσὰ κατέστρεψε τὰ σπήλαια, εἰς τὰ ὁποῖα ἡ Ἀνὰ εἶχε κρυμμένα καὶ στημένα τὰ εἴδωλά της, ἔκαυσε δὲ ὅλα τὰ εἴδωλα εἰς τὸν χείμαρρον τῶν Κέδρων.

Τοὺς ὑψηλοὺς ὅμως εἰδωλολατρικοὺς τόπους δὲν κατέστρεψεν. Ἐν τούτοις ἡ καρδία τοῦ Ἀσὰ ἦτο καθ’ ὅλον τὸν χρόνον τῆς ζωῆς του ἀφιερωμένη εἰς τὸν Κύριον.

Δὲν κατέστρεψεν ὅμως ὁ Ἀσὰ τὰ εἰδωλολατρικὰ ἱερά, ποὺ ἦσαν εἰς τὰ ὑψώματα τῆς χώρας του. Παρ’ ὅλον τοῦτο ἡ καρδιὰ τοῦ Ἀσὰ ἦταν ἄμεμπτη καὶ φοβουμένη εἰς ὅλα τὸν Κύριον, καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ζωῆς του.

Ὁ Ἀσὰ ἐπανέφερεν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου τοὺς κίονας τοῦ πατρός του καὶ τοὺς ἰδικούς του ἀργυροῦς καὶ χρυσοῦς κίονας, ὅπως καὶ τὰ ἱερὰ σκεύη.

Καὶ ἔφερε πάλιν τοὺς κίονες, ποὺ εἶχεν ἀφιερώσει ὁ πατέρας του, καθὼς ἐπίσης καὶ τοὺς ἰδικούς του καὶ τοὺς ἔβαλεν εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου· τοὺς κίονες τοὺς ἀργυροῦς καὶ χρυσοῦς καὶ τὰ ἱερὰ σκεύη, ποὺ εἶχαν ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὸν Ναόν.

Ἀλλὰ μεταξὺ τοῦ Ἀσὰ καὶ τοῦ Βαασά, βασιλέως τοῦ βασιλείου Ἰσραήλ, ἐσυνεχίζετο πόλεμος ὅλας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς των.

Ὑπῆρχε δὲ πόλεμος μεταξὺ τοῦ Ἀσὰ καὶ τοῦ Βαασά, βασιλιᾶ τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰσραήλ, ὅλες τὶς ἡμέρες τῆς βασιλείας των.

Ὁ Βαασά, ὁ βασιλεὺς τοῦ ἰσραηλιτικοῦ βασιλείου, ἐξεστράτευσεν ἐναντίον τοῦ βασιλείου Ἰούδα καὶ ὠχύρωσε τὴν Ραμά, ὤστε νὰ μὴ ἠμπορῇ κανεὶς ἄνθρωπος τοῦ Ἀσά, τοῦ βασιλέως Ἰούδα, νὰ εἰσέρχεται καὶ νὰ ἐξέρχεται εἰς τὴν χώραν του.

Καὶ ὁ Βαασά, ὁ βασιλιᾶς τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰσραήλ, ἐξεστρέτευσεν ἐναντίον τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα καὶ ὠχύρωσε τὴν πόλιν Ραμά, ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῇ κανεὶς νὰ πηγαίνῃ εἰς τὴν χώραν τοῦ Ἀσά, τοῦ βασιλιᾶ του Ἰούδα, ἀλλ’ οὔτε καὶ κανεὶς νὰ ἔρχεται ἀπὸ ἐκεῖ.

Ἐπῆρε τότε ὁ Ἀσὰ ὅλον τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον, ποὺ ὑπῆρχεν εἰς τὸ θησαυροφυλάκιον τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου καὶ εἰς τὸ θησαυροφυλάκιον τοῦ βασιλικοῦ του ἀνακτόρου, παρέδωσεν αὐτὰ εἰς τὰ χέρια ἐμπίστων δούλων του καὶ τὰ ἔστειλεν ὁ βασιλεὺς Ἀσὰ πρὸς τὸν υἱὸν Ἄδερ, υἱὸν τοῦ Ταβερεμμάν, υἱοῦ τοῦ Ἀζὶν βασιλέως τῆς Συρίας, ὁ ὁποῖος κατοικοῦσεν εἰς τὴν Δαμασκὸν καὶ τοῦ παρήγγειλε·

Τότε ὁ Ἀσὰ ἐπῆρε ὅλον τὸ ἀσῆμι καὶ τὸ χρυσάφι, ποὺ εἶχεν ἀπομείνει εἰς τὸ θησαυροφυλάκιον τοῦ Ναοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ εἰς τὸ θησαυροφυλάκιον τοῦ βασιλικοῦ παλατιοῦ, καὶ τὰ παρέδωκεν εἰς τὰ χέρια τῶν δούλων του· καὶ ὁ βασιλιᾶς Ἀσὰ ἔστειλε τοὺς θησαυροὺς αὐτοὺς πρὸς τὸν υἱὸν Ἄδερ, τὸν υἱὸν τοῦ Ταβερεμμὰν καὶ ἔγγονον τοῦ Ἀζίν, βασιλιᾶ τῆς Συρίας, ὁ ὁποῖος ἑκατοικοῦσε εἰς τὴν Δαμασκόν· τοὺς ἔστειλε καὶ τοῦ ἐμήνυσε:

«ἂς συνάψωμεν συμφωνίαν φιλίας μεταξύ μας ὁμοίαν πρὸς ἐκείνην, ἡ ὁποία ὑπῆρχε μεταξὺ τοῦ ἰδικοῦ μου πατρὸς καὶ τοῦ ἰδικοῦ σου πατρός. Ἰδού, σοῦ ἔστειλα ὡς δῶρα ἀργύριον καὶ χρυσίον. Ἐμπρὸς, λοιπόν, διάλυσε τὴν συμφωνίαν σου μὲ τὸν Βαασά, τὸν βασιλέα Ἰσραήλ, διὰ νὰ ἀπομακρυνθῇ ἔτσι αὐτὸς ἀπὸ τὴν χώραν μου».

«Ἂς κάμωμεν συνθήκην συμμαχίας μεταξὺ ἐμοῦ καὶ σοῦ, ὅπως ὑπῆρχε συμμαχία μεταξὺ τοῦ πατέρα μου καὶ τοῦ πατέρα σου. Νά· σοῦ ἔχω στείλει ὡς δῶρα ἀσῆμι καὶ χρυσάφι. Ἐμπρός, διάλυσε τώρα τὴν συνθήκην συμμαχίας, ποὺ ἔχεις μὲ τὸν Βαασά, τὸν βασιλιᾶ του Ἰσραήλ, ὥστε νὰ ἀναγκασθῇ νὰ ἀποσύρῃ τὸν στρατόν του ἀπὸ ἐμέ».

Ὁ υἱὸς Ἄδερ ἤκουσε καὶ ἐδέχθη τὴν πρότασιν τοῦ βασιλέως Ἀσὰ καὶ ἀπέστειλε τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν στρατιωτικῶν του δυνάμεων ἐναντίον τῶν πόλεων τοῦ βασιλείου Ἰσραήλ. Ἐκεῖνοι δὲ προσέβαλαν καὶ κατέλαβαν τὴν πόλιν Ἀΐν, τὴν Δάν, τὴν Ἀβελμαὰ καὶ ὅλην τὴν περιοχὴν τῆς Γεννησαρὲτ μέχρι καὶ ὅλης τῆς χώρας, ἡ ὁποία ἀνῆκεν εἰς τὴν φυλὴν Νεφθαλί.

Ὁ υἱὸς Ἄδερ ἐδέχθη τὴν πρότασιν τοῦ βασιλιᾶ Ἀσὰ καὶ ἔστειλε τοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ στρατοῦ του ἐναντίον τῶν πόλεων τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰσραήλ. Καὶ αὐτοὶ ἐπετέθησαν καὶ κατέλαβαν τὴν Ἀΐν, τὴν Δὰν καὶ τὴν Ἀβελμαὰ καὶ ὅλην τὴν περιοχὴν τῆς Γεννησαρὲτ μέχρι καὶ ὁλοκλήρου τῆς χώρας, ποὺ ἀνῆκεν εἰς τὴν φυλὴν Νεφθαλί.

Ὁ Βαασὰ ὅταν ἤκουσε τὰ γεγονότα αὐτά, ἐσταμάτησε πλέον νὰ ὀχυρώνῃ τὴν Ραμὰ καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὴν πόλιν Θερσά.

Τότε συνέβη τοῦτο: Μόλις ὁ βασιλιᾶς Βαασὰ ἄκουσε τὰ ὅσα συνέβησαν, ἐσταμάτησε νὰ ὀχυρώνῃ τὴν Ραμὰ καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὴν πόλιν Θερσά.

Τότε δὲ ὁ βασιλεὺς Ἀσὰ ἔδωσεν ἐντολὴν εἰς ὅλους τοὺς ἄνδρας τῆς φυλῆς Ἰούδα εἰς Αἰνακίμ, νὰ σηκώσουν καὶ νὰ μεταφέρουν τοὺς λίθους τῆς Ραμὰ καὶ τὰ ξύλα αὐτῆς, τὰ ὁποῖα εἶχε χρησιμοποιήσει πρὸς ὀχύρωσίν της ὁ Βαασά. Δι’ αὐτῶν δὲ ὠχύρωσεν ὁ βασιλεὺς Ἀσὰ ὅλους τοὺς λόφους καὶ τὰ ὑψώματα τῆς φυλῆς Βενιαμὶν καὶ τὴν σκοπιάν.

Κατόπιν ὁ βασιλιᾶς Ἀσὰ διεκήρυξεν εἰς ὅλους τοὺς ἄνδρας τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα εἰς Αἰνακίμ, νὰ πάρουν καὶ νὰ μεταφέρουν τὶς πέτρες τῆς Ραμὰ καὶ τὴν ξυλείαν της, τὰ ὑλικὰ μὲ τὰ ὁποῖα ὁ Βαασὰ τὴν ὠχύρωσέ· μὲ τὰ ὑλικὰ αὐτὰ ὁ βασιλιᾶς Ἀσὰ ὠχύρωσε κάθε ὕψωμα τῆς φυλῆς Βενιαμὶν καὶ τὴν σκοπιάν.

Τὰ δὲ ἄλλα ἔργα τοῦ Ἀσὰ καὶ ὅλα τὰ μεγάλα αὐτοῦ κατορθώματα, ποὺ εἶχε πράξει, καὶ αἱ πόλεις τὰς ὁποίας ὠχύρωσε, ὅλα αὐτὰ δὲν εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν λόγων καὶ τῶν ἔργων τῶν βασιλέων Ἰούδα; Ἀλλὰ κατὰ τὸν καιρὸν τῶν γηρατείων του ὑπέφερεν αὐτὸς ἀπὸ πόνους τῶν ποδῶν του.

Τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ Ἀσὰ καὶ ὅλα τὰ σπουδαῖα ἐπιτεύγματα, ποὺ κατόρθωσε, καὶ οἱ πόλεις, τὶς ὁποῖες ἔκτισε, δὲν εἶναι μήπως αὐτὰ γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν «Χρονικῶν (ἢ Ἔργα καὶ Ἡμέραι) τῶν βασιλέων (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰούδα»; Ὅμως εἰς τὰ χρόνια τῶν γηρατειῶν του ὑπέφερεν ἀπὸ πόνους εἰς τὰ πόδια του.

Ὁ Ἀσὰ ἐκοιμήθη καὶ προσετέθη εἰς τοὺς προγόνους του καὶ ἐτάφη εἰς τοὺς τάφους τῶν προγόνων του εἰς τὴν πόλιν Δαυΐδ, τοῦ προπάτορός του. Ἀντ’ αὐτοῦ δὲ ἐβασίλευσεν εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰούδα ὁ υἱός του ὁ Ἰωσαφάτ.

Καὶ ὁ Ἀσὰ ἀπέθανε καὶ προσετέθη εἰς τοὺς ἀποθαμένους προγόνους του καὶ ἐτάφη μὲ τοὺς προπάτορές του εἰς τὴν πόλιν τοῦ Δαβίδ, τοῦ προπάτορός του. Ἐβασίλευα δὲ ὡς διάδοχός του ὁ Ἰωσαφάτ, ὁ υἱός του.

Ὁ Ναδάβ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἱεροβοάμ, ἐβασίλευσεν εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰσραὴλ κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἀσά, βασιλέως τοῦ βασιλείου Ἰούδα. Ἐβασίλευσε δὲ δύο ἔτη εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰσραήλ.

Ὁ Ναδάβ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἱεροβοάμ, ἄρχισε νὰ βασιλεύῃ εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰσραὴλ κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἀσά, βασιλιᾶ τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα. Ἐβασίλευσε δὲ ὁ Ναδὰβ εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰσραὴλ ἐπὶ δύο χρόνια.

Αὐτὸς ὅμως διέπραξε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ ἐπορεύθη τὸν δρόμον τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ πατρός του, διὰ τῶν ὁποίων ἐκεῖνος εἶχε παρασύρει τοὺς Ἰσραηλίτας πρὸς τὴν ἁμαρτίαν.

Παρεσύρθη δὲ εἰς παρεκτροπὲς καὶ ἁμαρτωλὲς πράξεις καὶ ἔκαμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι πονηρὸν εἰς τὰ μάτια τοῦ Θεοῦ· καὶ ἀκολούθησε τὸ παράδειγμα τοῦ πατέρα του καὶ ἐμιμήθη τὴν ἁμαρτωλὴν πολιτείαν του καὶ τὶς ἁμαρτίες, μὲ τὶς ὁποῖες παρέσυρε τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὴν ἀποστασίαν καὶ εἰδωλολατρίαν.

Ὁ Βαασά, υἱὸς τοῦ Ἀχιά, περιεκύκλωσε τὸν Ναδὰβ εὑρισκόμενον εἰς τὸν εἰδωλολατρικὸν ναὸν Βεελὰν καὶ δι’ ὀχυρώματος περιέκλεισεν αὐτὸν εἰς τὴν Γαβαθών, τὴν πόλιν τῶν ἀλλοφύλων. Ὁ δὲ Ναδὰβ καὶ ὅλος ὁ ἰσραηλιτικὸς λαὸς εἶχον τότε περικυκλώσει τὴν Γαβαθών.

Καὶ ὁ Βαασά, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχιά, τὸν περιεκύκλωσεν εἰς τὸν εἰδωλολατρικὸν ναὸν τοῦ Βελαὰν καὶ τὸν ἔκλεισε γύρω-γύρω μὲ ὀχύρωμα (κατὰ τὸ Ἑβραϊκόν: Τὸν ἐφόνευσεν) εἰς τὴν πόλιν Γαβαθὼν τῶν Φιλισταίων· διότι ὁ Ναδὰβ καὶ ὅλος ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς ἐπολιορκοῦσαν τότε τὴν Γαβαθών.

Ὁ Βαασὰ ἐθανάτωσε τὸν Ναδὰβ κατὰ τὸ τρίτον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἀσά, υἱοῦ Ἀβιοὺ τοῦ βασιλέως Ἰούδα καὶ ἐβασίλευσεν αὐτὸς ἀντὶ ἐκείνου.

Ὁ Βαασὰ ἐσκότωσε τὸν Ναδὰβ κατὰ τὸ τρίτον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἀσά, υἱοῦ τοῦ Ἀβιού, βασιλιᾶ τοῦ Ἰούδα, καὶ ἐβασίλευσεν ὡς διάδοχός του εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰσραήλ.

Ὅταν δὲ αὐτὸς ἔγινε βασιλεύς, ἐξωλόθρευσεν ὅλην τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ἱεροβοάμ. Δὲν ἀφῆκε κανένα μέλος τῆς οἰκογενείας τοῦ Ἱεροβοὰμ εἰς τὴν ζωήν. Τοὺς ἐξωλόθρευσεν ὅλους σύμφωνα μὲ τὴν προφητείαν τοῦ Κυρίου, τὴν ὁποίαν εἶχεν εἴπει διὰ μέσου τοῦ δούλου του, τοῦ προφήτου Ἀχιὰ τοῦ Σηλωνίτου.

Τότε συνέβη τοῦτο: Μόλις ἔγινε βασιλιᾶς ὁ Βαασά, ἐσκότωσεν ἀμέσως ὅλα τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας τοῦ Ἱεροβοάμ. Καὶ δὲν ἀφῆκε κανένα ζωντανὸν ἀπόγονον τοῦ Ἱεροβοάμ, μέχρις ὅτου τοὺς ἐξωλόθρευσεν ὅλους, σύμφωνα μὲ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον εἶπε διὰ τοῦ δούλου τοῦ προφήτου Ἀχιά, ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν Σηλώ.

Ἡ φοβερὰ αὐτὴ τιμωρία εἶχε προφητευθῆ τότε ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ Ἱεροβοὰμ καὶ διότι αὐτὸς εἶχε παροργίσει τὸν Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, μὲ τὸ νὰ παρακινήσῃ καὶ νὰ ἐξωθήσῃ τὸν λαὸν εἰς τὴν εἰδωλολατρείαν.

Τοῦτο ἔγινε διὰ τὴν ἀποστασίαν καὶ τὶς ἁμαρτίες τοῦ Ἱεροβοάμ, διότι παρέσυρε τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὴν ἀποστασίαν καὶ διότι μὲ τὴν εἰδωλολατρίαν του ἐξώργισε τὸν Κύριον, τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ.

Τὰ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ Ναδάβ, ὅλα ὅσα ἔκαμε, ἰδού, δὲν εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον «ἔργα καὶ ἡμέραι τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ»;

Τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ βασιλιᾶ Ναδὰβ καὶ ὅλα, ὅσα ἄλλα ἔκαμε, δὲν εἶναι μήπως αὐτὰ γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν «Χρονικῶν (ἢ Ἔργα καὶ Ἡμέραι) τῶν βασιλέων (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰσραήλ»;

Κατὰ δὲ τὸ τρίτον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἀσά, βασιλέως τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα, ἐβασίλευσεν ὁ Βαασά, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχιά, εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰσραὴλ μὲ πρωτεύουσαν τὴν Θερσὰ ἐπὶ εἴκοσι τέσσαρα ἔτη.

Καὶ κατὰ τὸ τρίτον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἀσά, βασιλιᾶ τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα, ἄρχισε νὰ βασιλεύῃ ὁ Βαασά, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχιά, εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰσραὴλ μὲ ἕδραν τὴν πόλιν Θερσά· ἡ βασιλεία τοῦ διήρκεσεν εἴκοσι τέσσερα χρόνια.

Καὶ αὐτὸς ὅμως ἔπραξε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Παρεσύρθη εἰς τὴν εἰδωλολατρείαν καὶ ἐβάδισε τὸν δρόμον τοῦ Ἱεροβοάμ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ὑποπεσὼν εἰς τὰς ἰδίας ἁμαρτίας, διὰ τῶν ὁποίων ἐκεῖνος εἶχεν ὁδηγήσει τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὴν εἰδωλολατρείαν.

Παρεσύρθη δὲ καὶ αὐτὸς εἰς παρεκτροπὲς καὶ ἁμαρτωλὲς πράξεις καὶ ἔκαμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι πονηρὸν εἰς τὰ μάτια τοῦ Θεοῦ· καὶ ἀκολούθησε τὸ παράδειγμα τοῦ Ἱεροβοάμ, υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, καὶ ἐμιμήθη τὴν ἁμαρτωλὴν πολιτείαν ἐκείνου καὶ τὶς ἁμαρτίες, μὲ τὶς ὁποῖες παρέσυρε τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὴν ἀποστασίαν καὶ εἰδωλολατρίαν.