Βασιλειῶν Γ' 16

Ὁ Κύριος διὰ τοῦ Ἰού, υἱοῦ τοῦ Ἀνανί, ὡμίλησε πρὸς τὸν βασιλέα Βαασὰ καὶ εἶπεν·

Τότε κατέφθασε λόγος Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου Ἰού, υἱοῦ τοῦ Ἀνανί, πρὸς τὸν Βαασά, ὁ ὁποῖος ἔλεγεν:

«Ἐνῶ ἐγὼ σὲ ἀνέδειξα ἐκ τοῦ μηδενὸς καὶ σὲ ἐγκατέστησα βασιλέα τοῦ ἰσραηλιτικοῦ μου λαοῦ, σὺ ἠκολούθησες τὸν ἁμαρτωλὸν δρόμον τοῦ Ἱεροβοὰμ καὶ παρέσυρες τὸν λαόν μου εἰς τὴν ἁμαρτίαν, διὰ νὰ μὲ παροργίσουν ἔτσι οἱ Ἰσραηλῖται μὲ τὴν εἰδωλολατρείαν των.

«Ἀντὶ τῶν εὐεργεσιῶν ποὺ σοῦ ἔκαμα, ὥστε νὰ σὲ ἀνυψώσω ἀπὸ τὴν χαμηλὴν κοινωνικὴν σου θέσιν καὶ νὰ σὲ ἀναδείξω βασιλιᾶ τοῦ λαοῦ μου τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ, σὺ ἀκολούθησες τὸ παράδειγμα τοῦ Ἱεροβοὰμ καὶ ἐμιμήθης τὴν εἰδωλολατρικὴν πολιτείαν του καὶ τὶς ἁμαρτίες του, μὲ τὶς ὁποῖες παρέσυρες τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὴν ἀποστασίαν καὶ εἰδωλολατρίαν, ὥστε νὰ μὲ παροργίσουν μὲ τὴν εἰδωλολατρικὴν διαγωγήν των·

Διὰ τοῦτο θὰ ἀναδείξω ἐγὼ ἔπειτα ἀπὸ σὲ καὶ τὴν οἰκογένειάν σου ἄλλον βασιλέα καὶ θὰ παραδώσω εἰς ὄλεθρον τὴν οἰκογένειάν σου, ὅπως παρέδωσα τὴν οἰκογένειαν Ἱεροβοὰμ τοῦ υἱοῦ Ναβάτ.

διὰ τοῦτο, νά· ἐγὼ θὰ ἀναδείξω ὡς διάδοχόν (σοῦ) τοῦ Βαασὰ ἀπόγονον τῆς οἰκογενείας του (σου), καὶ θὰ παραδώσω εἰς πλήρη καταστροφὴν τὴν οἰκογένειάν σου, ὅπως παρέδωκα εἰς καταστροφὴν τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ἱεροβοάμ, υἱοῦ τοῦ Ναβάτ.

Ὅσοι ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Βαασὰ θὰ πεθαίνουν εἰς τὴν πόλιν θὰ τοὺς κατατρώγουν τὰ σκυλιά. Τοὺς νεκροὺς δὲ εἰς τοὺς ἀγροὺς θὰ τοὺς φάγουν τὰ σαρκοβόρα ὄρνεα τοῦ οὐρανοῦ».

Ὅποιος ἀποθνήσκει ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Βαασὰ μέσα εἰς τὴν πόλιν, (δὲν θὰ τὸν ἐνταφιάζῃ κανείς, ἀλλὰ) θὰ τὸν καταφάγουν τὰ σκυλιά· καὶ ὅποιος ἀποθνήσκει ἔξω εἰς τὰ χωράφια, θὰ τὸν καταφάγουν τὰ ὄρνια».

Τὰ ὑπόλοιπα ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ Βαασά, ποὺ ἔκαμε, καὶ τὰ κατορθώματά του εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον λόγων καὶ ἔργων τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ.

Τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ βασιλιᾶ Βαασὰ καὶ ὅλα, ὅσα ἔκαμε, καὶ τὰ κατορθώματά του, δὲν εἶναι μήπως αὐτὰ γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν «Χρονικῶν (ἢ Ἔργα καὶ Ἡμέραι) τῶν βασιλέων (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰσραήλ»;

Ὁ Βαασὰ ἐκοιμήθη μὲ τοὺς πατέρας αὐτοῦ καὶ ἐτάφη εἰς Θερσά. Ἀντ’ αὐτοῦ δὲ ἐβασίλευσεν ὁ Ἠλά, ὁ υἱός του, κατὰ τὸ εἰκοστὸν ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἀσά.

Καὶ ὁ Βαασὰ ἀπέθανε καὶ προσετέθη εἰς τοὺς ἀποθαμένους προγόνους του καὶ ἐτάφη εἰς τὴν πόλιν Θερσά. Ἐβασίλευσε δὲ ὡς διάδοχός του ὁ Ἠλά, ὁ υἱός του, κατὰ τὸ εἰκοστὸν ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἀσά.

Ὁ Κύριος διὰ τοῦ στόματος τοῦ Ἰού, υἱοῦ τοῦ Ἀνανί, ὡμίλησεν ἐναντίον τοῦ Βαασὰ καὶ τῆς οἰκογενείας του ἐξ αἰτίας τῆς κακίας, τὴν ὁποίαν ἔπραξεν αὐτὸς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὥστε νὰ παροργίσῃ αὐτόν, μὲ ἐκεῖνα ποὺ ἔκαμε, γενόμενος ὅμοιος μὲ τὸν Ἱεροβοάμ, τοῦ ὁποίου τὴν οἰκογένειαν αὐτὸς οὗτος ὁ Βαασὰ εἶχεν ἐξολοθρεύσει.

Καὶ διὰ στόματος τοῦ προφήτου Ἰού, υἱοῦ τοῦ Ἀνανί, ἐμίλησε ὁ Κύριος ἐναντίον τοῦ Βαασὰ καὶ ἐναντίον τῆς οἰκογενείας του δι’ ὅλες τὶς ἀσέβειες, ποὺ ἔκαμεν ἐμπρὸς εἰς τὸν Κύριον, ὥστε νὰ τὸν ἐξοργίσῃ μὲ τὰ ἔργα ποὺ ἔκαμε, διότι ἔτσι ἐμιμήθη τὸ παράδειγμα τῆς οἰκογενείας τοῦ Ἱεροβοάμ· καὶ διότι ὁ Βαασὰ ἐξωλόθρευσε τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ἱεροβοάμ.

Ὁ Ἠλά, ὁ υἱὸς τοῦ Βαασά, ἔγινε βασιλεὺς τοῦ ἰσραηλιτικοῦ βασιλείου ἐπὶ δύο ἔτη εἰς τὴν πόλιν Θερσά.

Ὁ Ἠλά, ὁ υἱὸς τοῦ Βαασά, διετέλεσε βασιλιᾶς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ μὲ πρωτεύουσαν τὴν Θερσὰ ἐπὶ δύο χρόνια.

Ὁ Ζαμβρί, ὁ ἀρχηγὸς τοῦ ἡμίσεος του ἱππικοῦ, συνωμότησεν ἐναντίον τοῦ Ἠλά. Ὁ Ἠλὰ ἔμενεν εἰς τὴν πόλιν Θερσὰ πίνων καὶ μεθύων εἰς τὸν οἶκον Ὡσά, ὁ ὁποῖος ἦτο ὁ ἀρχιοικονόμος τοῦ βασιλικοῦ οἴκου εἰς Θερσά.

Καὶ συνωμότησεν ἐναντίον του ὁ Ζαμβρί, ὁ ἀρχηγὸς τῆς μισῆς δυνάμεως τοῦ ἱππικοῦ του. Ὁ δὲ Ἠλὰ εὑρίσκετο εἰς τὴν Θερσά, ὅπου ἔπινε καὶ ἦταν μεθυσμένος, εἰς τὸ σπίτι τοῦ Ὡσά, τοῦ προϊσταμένου οἰκονόμου (ἢ πιθανῶς ἀρχιμαγείρου) τοῦ παλατιοῦ του εἰς Θερσά.

Ὁ Ζαμβρὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον, ἐκτύπησε τὸν βασιλέα, τὸν ἐφόνευσε καὶ ἐβασίλευσεν αὐτὸς ἀντὶ ἐκείνου.

Καὶ ὁ Ζαμβρὶ ἐμπῆκε εἰς τὸ σπίτι τοῦ Ὡσά, ἐκτύπησε τὸν βασιλιᾶ Ἠλὰ καὶ τὸν ἐσκότωσε καὶ εἰς τὴν θέσιν ἐκείνου ἀνεκήρυξε βασιλιᾶ τὸν ἑαυτόν του.

Ὅταν δὲ ἀνῆλθεν εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον, ἐξωλόθρευσεν ὅλην τὴν οἰκογένειαν τοῦ Βαασά,

Τότε συνέβη τοῦτο: Μόλις ὁ Ζαμβρὶ ἔγινε βασιλιᾶς καὶ διεδέχθη εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον τὸν Ἠλά, ἔσφαξε καὶ ἐξωλόθρευσεν ὅλην τὴν οἰκογένειαν τοῦ Βαασά,

σύμφωνα μὲ τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος εἶχεν ἐξαγγείλλει διὰ τοῦ προφήτου Ἰοὺ ἐναντίον τῆς οἰκογενείας Βαασά.

σύμφωνα μὲ τὸν λόγον, ποὺ εἶπεν ὁ Κύριος ἐναντίον τῆς οἰκογενείας τοῦ Βαασά, διὰ τοῦ προφήτου Ἰού.

Ἐτιμωρήθη δὲ σκληρῶς ἡ οἰκογένεια αὐτὴ ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ Βαασὰ καὶ τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἠλά, ὁ ὁποῖος καὶ παρέσυρε τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὴν εἰδωλολατρείαν, ὥστε νὰ παροργίσῃ Κύριον τὸν Θεόν.

Ἡ τιμωρία αὐτὴ ἔγινε ἕνεκα ὅλων τῶν (πολλῶν) ἁμαρτιῶν τοῦ Βαασὰ καὶ τοῦ υἱοῦ του Ἠλά, τὶς ὁποῖες ἔκαμαν καὶ διὰ τῶν ὁποίων παρέσυραν τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὴν ἀποστασίαν καὶ εἰδωλολατρίαν, ὥστε νὰ παροργίσῃ Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραὴλ μὲ τὴν εἰδωλολατρικὴν διαγωγήν του.

Τὰ ἄλλα ἀπὸ τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἔκαμεν ὁ Ἠλά, ὑπάρχουν γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν ἔργων καὶ τῶν λόγων τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ.

Τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ βασιλιᾶ Ἠλά, τὰ ὁποῖα αὐτὸς ἔκαμε, δὲν εἶναι μήπως αὐτὰ γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν «Χρονικῶν (ἢ Ἔργα καὶ Ἡμέραι) τῶν βασιλέων (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰσραήλ»;

Ὁ Ζαμβρὶ ἐβασίλευσεν εἰς Θερσὰ μόνον ἑπτὰ ἡμέρας. Διότι ὁ στρατὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν εὑρίσκετο στρατοπεδευμένος ἀπέναντι τῆς πόλεως Γαβαθών, ἡ ὁποία ἀνῆκεν εἰς τοὺς ἀλλοφύλους, εἰς τοὺς Φιλισταίους.

Καὶ ὁ Ζαμβρὶ ἐβασίλευσέ μὲ ἔδραν τὴν Θερσὰ ἐπὶ ἑπτὰ (μόνον) ἡμέρες. Ὁ στρατὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν ἦταν στρατοπεδευμένος ἀπέναντι τῆς πόλεως Γαβαθών, ποὺ ἀνῆκεν εἰς τοὺς Φιλισταίους.

Ὁ στρατός, λοιπόν, ὁ ὁποῖος εὑρίσκετο ἐκεῖ στρατοπεδευμένος, ἔμαθε τὴν εἴδησιν αὐτήν, ὅτι δηλαδὴ ὁ Ζαμβρὶ εἶχε συνωμοτήσει καὶ ἐφόνευσε τὸν βασιλέα καὶ τότε οἱ στρατιῶται ἀνεκήρυξαν ὡς βασιλέα τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ τὸν Ἀμβρί, ὁ ὁποῖος ἦτο ἀρχηγὸς τῆς στρατιᾶς τοῦ Ἰσραὴλ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην εἰς τὸ στρατόπεδον.

Ἐπληροφορήθη δὲ ὁ στρατός, ποὺ ἦταν στρατοπεδευμένος ἐκεῖ, τὴν εἴδησιν ποὺ ἔλεγεν: «Ὁ Ζαμβρὶ συνωμότησε καὶ ἐθανάτωσε τὸν βασιλιᾶ». Ὁ στρατὸς ἀνεκήρυξε κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην εἰς τὸ στρατόπεδον ὡς βασιλιᾶ τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰσραὴλ τὸν Ἀμβρί, τὸν ἀρχιστράτηγον.

Ὁ Ἀμβρὶ καὶ ὅλος ὁ ἰσραηλιτικὸς στρατός, ποὺ ἦτο μαζῆ του, ἀνέβησαν ἀπὸ τὴν Γαβαθὼν καὶ ἐπολιόρκησαν τὴν Θερσά.

Καὶ ὁ Ἀμβρὶ ἀνέβη ἀπὸ τὴν Γαβαθών, μαζί του δὲ ἀνέβη καὶ ὅλος ὁ Ἰσραηλιτικὸς στρατὸς καὶ ἐπολιόρκησαν τὴν Θερσά.

Ὅταν ὁ Ζαμβρὶ εἶδεν ὅτι εἶχε καταληφθῆ ἀπὸ τὸν Ἀμβρὶ ἡ πόλις, κατέφυγεν εἰς ἕνα πύργον τοῦ βασιλικοῦ ἀνακτόρου, ἔβαλεν εἰς αὐτὸν φωτιὰν καὶ ἐκάη καὶ ὁ ἴδιος μαζῆ μὲ τὸν πύργον.

Τότε συνέβη τοῦτο: Μόλις ὁ Ζαμβρὶ εἶδεν ὅτι ἡ πόλις Θερσὰ κατελήφθη, κατέφυγεν εἰς ὠχυρωμένον ἐσωτερικὸν καταφύγιον (πύργον) τοῦ βασιλικοῦ ἀνακτόρου καὶ ἔβαλε φωτιὰ εἰς αὐτὸ καὶ ἀπέθανεν, ἀφοῦ ἐκάη καὶ ὁ ἴδιος μέσα εἰς τὶς φλόγες τῆς πυρκαϊᾶς.

Ὁ σκληρὸς αὐτὸς θάνατος ἐπῆλθεν ἐναντίον του ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν, τὰς ὁποίας εἶχε διαπράξει, ὥστε νὰ βαδίσῃ τὸν δρόμον τοῦ ἁμαρτωλοῦ Ἱεροβοάμ, υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ὁ ὁποῖος καὶ ὁ ἴδιος ἡμάρτησε καὶ τὸν λαὸν εἶχε παρασύρει εἰς τὴν ἁμαρτίαν.

Ὁ φρικτὸς αὐτὸς θάνατος τοῦ Ζαμβρὶ ἦταν ἀποτέλεσμα τῶν ἁμαρτιῶν του, τὶς ὁποῖες ἔκαμε, μὲ τὸ νὰ παρασυρθῇ εἰς παρεκτροπὲς καὶ ἁμαρτωλὲς πράξεις καὶ νὰ κάμῃ ἐκεῖνο ποὺ εἶναι πονηρὸν εἰς τὰ μάτια τοῦ Θεοῦ, νὰ καταντήσῃ εἰς τὴν εἰδωλολατρίαν καὶ ἔτσι νὰ ἀκολουθήσῃ τὸ παράδειγμα τοῦ Ἱεροβοάμ, υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, καὶ νὰ μιμηθῇ τὴν ἁμαρτωλὴν πολιτείαν ἐκείνου καὶ τὶς ἁμαρτίες του, καὶ πρὸ παντὸς ὅτι παρέσυρε τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὴν ἀποστασίαν καὶ τὴν εἰδωλολατρίαν.

Τὰ ὑπόλοιπα ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ Ζαμβρὶ καὶ αἱ συγκρούσεις, τὰς ὁποίας αὐτὸς ἐναντίον ἄλλων ἔκαμεν εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν ἔργων τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ.

Τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ Ζαμβρὶ καὶ τὶς συνωμοσίες ποὺ ἔκαμε, δὲν εἶναι μήπως αὐτὰ γραμμένα εἰς τὸ βίβλων τῶν «Χρονικῶν (ἢ Ἔργα καὶ Ἡμέραι) τῶν βασιλέων (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰσραήλ»;

Τότε δὲ ἐξ αἰτίας, προφανῶς, τῶν γεγονότων αὐτῶν ἐδιχάσθη τὸ βασίλειον τὸ ἰσραηλιτικόν. Τὸ ἥμισυ τοῦ λαοῦ ἠκολούθησε τὸν Θαμνί, υἱὸν Γωνάθ, καὶ ἀνέδειξεν αὐτὸν βασιλέα. Τὸ δὲ ἄλλο ἥμισυ ἠκολούθησε τὸν Ἀμβρί.

Ἕνεκα τῶν γεγονότων αὐτῶν ὁ λαὸς τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰσραὴλ ἐχωρίσθη εἰς δύο παρατάξεις. Ὁ μισός λαὸς ἀκολούθησε τὸν Θαμνί, τὸν υἱὸν τοῦ Γωνάθ, διὰ νὰ ἀνακηρύξῃ αὐτὸν ὣς βασιλιᾶ· ὁ ἄλλος μισός λαὸς ἀκολούθησε τὸν Ἀμβρί.

Ὁ λαός, ὁ ὁποῖος ἠκολούθησε τὸν Ἀμβρί, ὑπερίσχυσεν ἐναντίον τῆς μερίδος ποὺ ἦτο μὲ τὸν Θαμνί, τὸν υἱὸν Γωνάθ. Ὁ Θαμνὶ ἐφονεύθη, ὅπως καὶ ὁ ἀδελφός του Ἰωρὰμ κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ἔτσι δὲ ἔγινε βασιλεὺς μετὰ τὸν Θαμνὶ ὁ Ἀμβρί.

Τελικῶς ἡ μερίδα τοῦ λαοῦ, ποὺ ἀκολούθησε τὸν Ἀμβρί, ὑπερίσχυσε τῆς ἄλλης μερίδος, ποὺ ἀκολούθησε τὸν Θαμνί, τὸν υἱὸν τοῦ Γωνάθ· τὸν καιρὸν ἐκεῖνον ὁ Θαμνὶ ἀπέθανε (πιθανὸν ἐφονεύθη ἢ ἐδολοφονήθη), καθὼς καὶ ὁ ἀδελφός του Ἰωράμ· καὶ μετὰ τὸν Θαμνὶ ἔγινε βασιλιᾶς τοῦ Ἰσραὴλ ὁ Ἀμβρί.

Ὅταν διήνυε τὸ τριακοστὸν πρῶτον ἔτος τῆς βασιλείας του ὁ Ἀσά, ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα, ἐβασίλευσεν ἐπὶ τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰσραὴλ ἐπὶ δώδεκα ἔτη ὁ Ἀμβρί. Ἓξ ἔτη ἐβασίλευσεν εἰς τὴν Θερσά.

Ἔτσι κατὰ τὸ τριακοστὸν πρῶτον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ βασιλιᾶ Ἀσὰ ἀνεκηρύχθη βασιλιᾶς τοῦ Ἰσραὴλ ὁ Ἀμβρί· ἐβασίλευσε δὲ δώδεκα χρόνια. Κατὰ τὰ πρῶτα ἕξι χρόνια ἐβασίλευσε μὲ ἔδραν τὴν Θερσά.

Ὁ Ἀμβρὶ ἠγόρασε τὸ ὄρος τῆς Σαμαρείας ἀπὸ τὸν Σεμήρ, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνῆκε τὸ ὄρος, ἀντὶ δύο ταλάντων ἀργυρίου καὶ οἰκοδόμησεν εἰς τὸ ὄρος πόλιν. Ἐκάλεσε δὲ τὸ ὄνομα τοῦ ὄρους, ἐπὶ τοῦ ὁποίου εἶχεν οἰκοδομήσει τὴν πόλιν, ἐκ τοῦ ὀνόματος Σεμήρ, τοῦ κυρίου τοῦ ὄρους, Σαμάρειαν.

Κατόπιν ὁ Ἀμβρὶ ἀγορασε τὸ ὄρος τῆς Σαμαρείας ἀπὸ τὸν Σεμήρ, τὸν ἰδιοκτήτην τοῦ ὄρους, ἀντὶ τῆς τιμῆς δύο ἀργυρῶν ταλάντων καί, ἀφοῦ ὠχύρωσε τὸ ὄρος, ἔκτισεν ἐπάνω εἰς αὐτὸ πόλιν. Ὠνόμασε δὲ τὴν πόλιν, ποὺ ἔκτισεν, ἀπὸ τὸ ὄνομα τοῦ Σεμήρ, τοῦ ἰδιοκτήτου τοῦ ὄρους, Σαμάρειαν.

Ἀλλὰ καὶ ὁ Ἀμβρὶ διέπραξε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Ἐξετράπη εἰς ἀσεβείας πολὺ χειροτέρας ἀπὸ ἐκείνας, ποὺ εἶχαν διαπράξει οἱ προηγηθέντες ἀπὸ αὐτὸν ἀσεβεῖς βασιλεῖς.

Ἀλλ’ ὁ Ἀμβρὶ παρεσύρθη εἰς παρεκτροπὲς καὶ ἁμαρτωλὲς πράξεις καὶ ἔκαμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι πονηρὸν εἰς τὰ μάτια τοῦ Θεοῦ· κατήντησεν εἰς τὴν εἰδωλολατρίαν. Ὁ Ἀμβρὶ ἐξεπέρασε εἰς τὴν ἀσέβειαν καὶ τὴν εἰδωλολατρίαν ὅλους τοὺς πρὶν ἀπὸ αὐτὸν βασιλεῖς.

Ἠκολούθησεν ἐξ ὁλοκλήρου τὸν δρόμον τοῦ ἁμαρτωλοῦ Ἱεροβοὰμ υἱοῦ Ναβὰτ εἰς τὰς ἁμαρτίας αὐτοῦ, μὲ τὰς ὁποίας καὶ τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν παρέσυρεν εἰς τὴν ἁμαρτίαν, ὥστε οἱ Ἰσραηλῖται νὰ ἐξοργίσουν ἐναντίον των Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραὴλ διὰ τὴν εἰδωλολατρείαν των καὶ τὰς ἁμαρτωλὰς εἰδωλολατρικὰς πράξεις των.

Ἀκολούθησε δὲ εἰς ὅλα τὸ παράδειγμα τοῦ Ἱεροβοάμ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, καὶ ἐμιμήθη τὴν ἁμαρτωλὴν πολιτείαν ἐκείνου καὶ τὶς ἁμαρτίες, μὲ τὶς ὁποῖες παρέσυρε τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὴν ἀποστασίαν καὶ τὴν εἰδωλολατρίαν, ὥστε νὰ παροργίσῃ τὸν Κύριον, τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ, μὲ τὴν λατρείαν τῶν εἰδώλων.

Τὰ ὑπόλοιπα ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ Ἀμβρὶ καὶ ὅλα ὅσα ἔκαμεν καὶ ὅλα τὰ μεγάλα του κατορθώματα εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν λόγων καὶ τῶν ἔργων τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ.

Τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ Ζαμβρὶ καὶ ὅλα, ὅσα ἔκαμε, καὶ ὅλα τὰ κατορθώματά του, δὲν εἶναι μήπως αὐτὰ γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν «Χρονικῶν (ἢ Ἔργα καὶ Ἡμέραι) τῶν βασιλέων (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰσραήλ»;

Ἀπέθανεν ὁ Ἀμβρὶ καὶ ἀνεπαύθη μαζῆ μὲ τοὺς πατέρας του καὶ ἐτάφη εἰς Σαμάρειαν. Ἀντὶ δὲ αὐτοῦ ἔγινε βασιλεὺς ὁ υἱός του ὁ Ἀχαάβ.

Καὶ ὁ Ἀμβρὶ ἀπέθανε καὶ προσετέθη εἰς τοὺς ἀποθαμένους προγόνους του καὶ ἐτάφη εἰς τὴν Σαμάρειαν. Ἐβασίλευσε δὲ ὡς διάδοχός του ὁ Ἀχαάβ, ὁ υἱός του.

Κατὰ δὲ τὸ ἑνδέκατον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἀμβρὶ ἀνεδείχθη βασιλεὺς εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ὁ Ἰωσαφάτ, υἱὸς τοῦ Ἀσά. Ἦτο δὲ τότε τριάκοντα πέντε ἐτῶν καὶ ἐβασίλευσεν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ἐπὶ εἴκοσι πέντε ἔτη. Ἡ μητέρα του ὠνομάζετο Γαζουβά, ἦτο δὲ θυγάτηρ τοῦ Σελί.

Καὶ κατὰ τὸ ἑνδέκατον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ βασιλιᾶ Ἀμβρὶ ἐβασίλευσεν εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰούδα ὁ Ἰωσαφάτ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀσά· ὅταν ὁ Ἰωσαφὰτ ἔγινε βασιλιᾶς, ἦταν τριάντα πέντε ἐτῶν· ἐβασίλευσε δὲ εἴκοσι πέντε χρόνια μὲ ἕδραν τὴν Ἱερουσαλήμ. Τὸ ὄνομα τῆς μητέρας του ἦταν Γαζουβά· αὐτὴ δὲ ἦταν κόρη τοῦ Σελί.

Αὐτὸς ἐβάδισεν ἐπὶ τὰ ἴχνη τοῦ εὐσεβοῦς πατρός του, τοῦ Ἀσά, καὶ δὲν ἐξέκλινεν ἀπὸ τὸν δρόμον τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ ἔπραττε πάντοτε τὸ ὀρθὸν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Πλὴν ὅμως δὲν ἐπέτυχε νὰ καταστρέψῃ ἐντελῶς τὴν εἰδωλολατρείαν, μάλιστα δὲ ἀπὸ τοὺς ὑψηλοὺς τόπους, ὀποῦ προσεφέροντο ἀκόμη θυσίαι καὶ θυμιάματα.

Ὁ Ἰωσαφὰτ ἀκολούθησε τὸ θεοφιλὲς παράδειγμα τοῦ Ἀσά, τοῦ πατέρα του· δὲν παρεξέκλινεν ἀπὸ τὴν θεοσεβῆ πορείαν τοῦ πατέρα του, ἀλλ’ ἔζησε σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα καὶ τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου. Δὲν κατέστρεψαν ὅμως τὰ εἰδωλολατρικὰ ἱερά, ποὺ ἦσαν εἰς τὰ ὑψώματα τῆς χώρας, καὶ ἔτσι ὁ λαὸς συνέχιζε νὰ προσφέρῃ ἐκεῖ θυσίες καὶ θυμιάματα εἰς τὰ εἴδωλα.

Τὰ τῆς συνθήκης τοῦ Ἰωσαφὰτ μὲ τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ὅλα τὰ κατορθώματα, τὰ ὁποῖα αὐτὸς ἐπραγματοποίησεν, ὅπως καὶ οἱ πόλεμοι, τοὺς ὁποίους διεξήγαγεν, εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν λόγων καὶ τῶν ἔργων τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα.

Τὴν δὲ συνθήκην εἰρήνης, ποὺ ἔκαμεν ὁ Ἰωσαφὰτ μὲ τὸν βασιλιᾶ τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ὅλα τὰ κατορθώματα, τὰ ὁποῖα ἐπέτυχε, καὶ οἱ πόλεμοι ποὺ διεξήγαγε, δὲν εἶναι μήπως αὐτὰ γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν «Χρονικῶν (ἢ Ἔργα καὶ Ἡμέραι) τῶν βασιλέων (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰούδα»;

Καὶ τὰς ὑπολειφθείσας ἱεροδούλους γυναῖκας, αἱ ὁποῖαι εἶχαν προστεθῆ κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ πατρός του Ἀσά, ἐξεδίωξεν ἀπὸ τὴν χώραν του.

Ὁ Ἰωσαφὰτ ὅλες τὶς ἱερόδουλες γυναῖκες, ποὺ εἶχαν ἀπομείνει καὶ οἱ ὁποῖες εἶχαν προστεθῇ κατὰ τὶς ἡμέρες τῆς βασιλείας τοῦ πατέρα τοῦ Ἀσά, τὶς ἔδιωξε ἀπὸ τὴν χώραν.

Βασιλεὺς δὲ τότε δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὴν Συρίαν· δὲν ὑπῆρχεν ἐκεῖ ἀρχηγός.

Τότε δὲν ὑπῆρχε βασιλιᾶς εἰς τὴν Συρίαν· ὑπῆρχε μόνον διοικητής, τὸν ὁποῖον ὥριζεν ὁ βασιλιᾶς τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα.

Ὁ βασιλεὺς Ἰωσαφὰτ ἐναυπήγησε μεγάλο πλοῖον εἰς Θαρσίς, διὰ νὰ πλεύσῃ αὐτὸς εἰς Σωφίρ, ὅπου ὑπῆρχε τὸ χρυσίον. Τὸ πλοῖον ὅμως δὲν ἐπορεύθη, διότι συνετρίβη εἰς Γασιὼν Γαβέρ.

Καὶ ὁ βασιλιᾶς Ἰωσαφὰτ κατεσκεύασε πλοῖον μεγάλον εἰς Θαρσίς, ὥστε νὰ πλεύσῃ εἰς τὴν χώραν Σωφίρ, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπῆρχε χρυσάφι. Τὸ πλοῖον ὅμως αὐτὸ δὲν ἔπλευσε πρὸς τὴν Σωφίρ, διότι κατεστράφη εἰς τὴν Γασιὼν Γαβέρ.

Τότε ὁ Ὀχοζίας, ὁ βασιλεὺς τοῦ ἰσραηλιτικοῦ βασιλείου, εἶπε πρὸς Ἰωσαφάτ· «ἐγὼ εἶμαι πρόθυμος νὰ στείλω μὲ τοὺς ὑπηρέτας σου καὶ τοὺς ἀνθρώπους μου εἰς τὸ ναυτικόν σου». Ὁ Ἰωσαφὰτ ὅμως δὲν συγκατετέθη.

Τότε ὁ βασιλιᾶς Ὀχοζίας τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰσραὴλ εἶπεν εἰς τὸν Ἰωσαφάτ: «Δῶσε μου τὴν ἄδειαν νὰ στείλω τοὺς ἄνδρες σου καὶ τοὺς ἰδικούς μου ἄνδρες διὰ νὰ ἐπανδρώσουν ὡς ναυτικοὶ τὰ πλοῖα σου». Ὁ Ἰωσαφὰτ ὅμως δὲν ἠθέλησεν.

Ἐκοιμήθη δέ, ὅπως καὶ οἱ πατέρες του, καὶ ἐτάφη εἰς τοὺς τάφους τῶν πατέρων του εἰς τὴν πόλιν Δαυΐδ. Βασιλεὺς δὲ ἀντ’ αὐτοῦ ἔγινεν ὁ υἱός του, ὁ Ἰωράμ.

Ἀπέθανε δὲ ὁ Ἰωσαφὰτ καὶ προσετέθη εἰς τοὺς ἀποθαμένους προγόνους του καὶ ἐτάφη μὲ τοὺς προπάτορές του εἰς τὴν πόλιν τοῦ Δαβίδ. Ἐβασίλευαε δὲ ὡς διάδοχός του ὁ Ἰωράμ, ὁ υἱός του.

Κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἰωσαφάτ, βασιλέως τοῦ ἰουδαϊκοῦ βασιλείου, ἔγινε βασιλεὺς εἰς τὸ ἰσραηλιτικὸν βασίλειον ὁ Ἀχαάβ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμβρί. Αὐτὸς ἐβασίλευσεν εἰς τὸ Ἰσραήλ μὲ πρωτεύουσαν τὴν Σαμάρειαν ἐπὶ εἴκοσι δύο ἔτη.

Κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἰωσαφάτ, βασιλιᾶ τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα, ἀνεκηρύχθη βασιλιᾶς εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰσραὴλ ὁ Ἀχαάβ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμβρί. Ὁ Ἀχαὰβ ἐβασίλευσεν εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰσραὴλ μὲ ἔδραν τὴν Σαμάρειαν ἐπὶ εἴκοσι δύο χρόνια.

Ὁ Ἀχαὰβ διέπραξε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ ἐξέκλινεν εἰς ἀσέβειαν καὶ ἁμαρτωλότητα χειροτέραν ἀπὸ τοὺς προκατόχους του ἀσεβεῖς βασιλεῖς.

Καὶ ὁ βασιλιᾶς Ἀχαὰβ παρεσύρθη εἰς παρεκτροπὲς καὶ ἁμαρτωλὲς πράξεις καὶ ἔκαμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι πονηρὸν εἰς τὰ μάτια τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ἀχαὰβ ἐξεπέρασε εἰς τὴν ἀσέβειαν καὶ τὴν εἰδωλολατρίαν ὅλους τοὺς πρὶν ἀπὸ αὐτὸν βασιλεῖς.

Καὶ δὲν τοῦ ἦτο ἀρκετὸν ὅτι ἐβάδισε τὸν δρόμον τοῦ ἁμαρτωλοῦ Ἱεροβοάμ, υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ἀλλὰ ἐπῆρε καὶ ὡς σύζυγόν του τὴν Ἰεζάβελ θυγατέρα τοῦ Ἰεθεβαάλ, βασιλέως τῶν Σιδωνίων, ἐπορεύθη καὶ ἐλάτρευσε τὸν Βάαλ καὶ προσεκύνησεν αὐτόν.

Καὶ ὡς ἐὰν δὲν τοῦ ἦταν ἀρκετὸν νὰ μιμηθῇ τὴν ἁμαρτωλὴν πολιτείαν τοῦ Ἱεροβοάμ, υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ἐπροχώρησε ἀκόμη περισσότερον! Ἐνυμφεύθη ὡς σύζυγον τὴν Ἰεζάβελ, θυγατέρα τοῦ Ἰεθεβαάλ, βασιλιᾶ τῶν Σιδωνίων, καὶ ἀκόμη ἐπῆγε καὶ ἐλάτρευσε τὸν Βάαλ, τὸν κύριον θεὸν τῶν Φοινίκων, καὶ τὸν προσεκύνησε.

Ἀνοικοδόμησε δὲ πρὸς τιμήν τοῦ εἰδώλου Βάαλ θυσιαστήριον, τὸ ὁποῖον ἔθεσεν εἰς τὸν οἶκον τῶν εἰδωλολατρικῶν βδελυγμάτων του, εἰς αὐτὸν ποὺ εἶχεν ἀνοικοδομήσει εἰς τὴν Σαμάρειαν.

Καὶ ἔστησε (ὕψωσε) θυσιαστήριον τοῦ Βάαλ εἰς τὸν εἰδωλολατρικὸν ναόν, ὅπου ἦσαν τὰ συχαμερὰ ἀγάλματα τοῦ Βάαλ· τὸν ναὸν αὐτὸν τὸν ἔκτισεν εἰς τὴν Σαμάρειαν, τὴν πρωτεύουσαν τοῦ βασιλείου του.

Εἰς δὲ τὸ εἰδωλολατρικὸν ἱερὸν ἄλσος ἔστησεν ὁ Ἀχαὰβ ἄγαλμα τὴν Ἀστάρτην, διέπραξε δὲ καὶ ἄλλας πονηρὰς εἰδωλολατρικὰς πράξεις, διὰ τῶν ὁποίων παρώργισε Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ἐναντίον του, ὥστε νὰ αὐτοκαταδικασθῇ ἔτσι εἰς ἐξολόθρευσιν. Ἐξετράπη δὲ εἰς τὸ κακὸν περισσότερον ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους βασιλεῖς τοῦ Ἰσραήλ, οἱ ὁποῖοι ποοηγήθησαν ἀπὸ αὐτόν,

Ὁ Ἀχαὰβ κατεσκεύασεν ἐπίσης ἄγαλμα εἰς τὴν Ἀστάρτην, τὸ ὁποῖον ἔστησεν εἰς ἱερὸν εἰδωλολατρικὸν δάσος. Ὁ Ἀχαὰβ ἐπρόσθεσε (ἔκαμε) καὶ ἄλλες εἰδωλολατρικὲς πράξεις, μὲ τὶς ὁποῖες ἐξώργισε τὸν Κύριον, τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ, ὥστε ἕνεκα ὅλων τούτων νὰ καταδικάσῃ τὸν ἑαυτόν του εἰς τιμωρίαν καὶ ἐξολόθρευσιν ἀπὸ τὸν Κύριον! Ὁ Ἀχαὰβ ἐξεπέρασε εἰς τὴν ἀσέβειαν καὶ τὴν εἰδωλολατρίαν ὅλους τοὺς βασιλεῖς τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰσραήλ, οἱ ὁποῖοι ἐβασίλευσαν πρὶν ἀπὸ αὐτόν.

Κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Ἀχαάβ, ὁ Ἀχιὴλ ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν Βαιθήλ, ἀνοικοδόμησε τὴν Ἱεριχώ. Ὅταν ἔθετε τὰ θεμέλιά της, ἀπέθανεν ὁ πρωτότοκος υἱός του, ὁ Ἀβιρών. Ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ νεώτερος υἱὸς τοῦ ὁ Σεγούβ, ὅταν ἀπεπεράτωσεν αὐτὴν καὶ ἔθεσε τὰς πύλας τοῦ τείχους της. Τοῦτο δὲ ἔγινεν ὡς θεία τιμωρία, διὰ νὰ ἐκπληρωθῇ ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος εἶχεν ἐξαγγείλει διὰ τοῦ Ἰησοῦ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ναυή, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἀνοικοδομηθοῦν ποτὲ τὰ τείχη τῆς Ἱεριχοῦς.

Κατὰ τὴν περίοδον τῆς βασιλείας τοῦ Ἀχαὰβ ὁ Ἀχιὴλ ἀπὸ τὴν Βαιθὴλ ἀνοικοδόμησε καὶ ὠχύρωσε τὴν κατεστραμμένην ἕως τότε Ἱεριχώ. Τὴν ἐθεμελίωσε δὲ μὲ τὸν θάνατον τοῦ Ἀβιρών, τοῦ πρωτοτόκου υἱοῦ του, καὶ ὠλοκλήρωσε τὴν ὀχύρωσίν της, ἀφοῦ ἔθεσε καὶ τὶς πύλες εἰς τὰ τείχη της, μὲ τὸν θάνατον τοῦ Σεγούβ, τοῦ νεωτέρου υἱοῦ του. Αὐτὰ ἔγιναν σύμφωνα μὲ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον προεῖπε διὰ στόματος τοῦ Ἰησοῦ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ναυῆ· (διότι ὁ Ἰησοῦς τοῦ Ναυῆ εἶχε καταρασθῆ μὲ ὅρκον ὅποιον θὰ ὠχύρωνε τὴν πόλιν!»