Βασιλειῶν Γ' 6

Κατὰ τὸ τετρακοσιοστὸν τεσσαρακοστὸν ἔτος ἀπὸ τῆς ἐξόδου τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐκ τῆς Αἰγύπτου καὶ κατὰ τὸν δεύτερον μῆνα τοῦ τετάρτου ἔτους, ποὺ ἐβασίλευεν ὁ Σολομὼν εἰς τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν,

Κατὰ τὸ τετρακοσιοστὸν τεσσαρακοστὸν (440όν) ἔτος ἀπὸ τότε ποὺ ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς ἔφυγεν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, κατὰ τὸν δεύτερον μῆνα τοῦ τετάρτου (4ου) ἔτους τῆς βασιλείας τοῦ βασιλιᾶ Σολομῶντος ἐπὶ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ

ὁ βασιλεὺς Σολομὼν διέταξε καὶ μετέφεραν τοὺς μεγάλους καὶ ὡραίους λίθους διὰ τὰ θεμέλια τοῦ ναοῦ. Αὐτοὶ δὲ οἱ λίθοι ἦσαν ἀπελέκητοι.

ὁ βασιλιᾶς ἔδωκεν ἐντολὴν νὰ κόψουν καὶ νὰ μεταφέρουν λίθους μεγάλους, πολυτίμους καὶ ὡραίους διὰ τὴν θεμελίωσιν τοῦ Ναοῦ. Οἱ λίθοι αὐτοὶ ἦσαν ἀπελέκητοι.

Αὐτοὺς τοὺς λίθους εἶχον κόψει προηγουμένως οἱ δοῦλοι τοῦ Σολομῶντος καὶ οἱ δοῦλοι τοῦ Χιρὰμ ἀπὸ τὸ ὄρος καὶ κατόπιν, ἀφοῦ τοὺς ἐπελέκησαν, τοὺς ἔθεσαν ὡς θεμέλιον τοῦ ναοῦ.

Τοὺς λίθους αὐτοὺς ἔκοψαν καὶ ἐπελέκησαν οἱ δοῦλοι (οἰκοδόμοι) τοῦ Σολομῶντος καὶ οἱ δοῦλοι (οἰκοδόμοι) τοῦ Χιρὰμ καὶ τοὺς ἔβαλαν ὡς θεμέλιον τοῦ Ναοῦ.

Κατὰ δὲ τὸ τέταρτον ἔτος καὶ τὸν μῆνα Νισώ, τὸν δεύτερον αὐτὸν μῆνα, ἐθεμελίωσεν ὁ Σολομὼν τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου.

Κατὰ τὸ τέταρτον (4ον) ἔτος, τὸν δεύτερον μῆνα, τὸν Νισῶ, τῆς βασιλείας τοῦ ὁ Σολομὼν ἐθεμελίωσε τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου.

Κατὰ δὲ τὸ ἑνδέκατον ἔτος, τὸν μῆνα Βαάλ (αὐτὸς εἶναι ὁ ὄγδοος μήν) ἀπεπερατώθη ὁ ναὸς τοῦ Θεοῦ καθ’ ὅλην τὴν ἀρχιτεκτονικὴν αὐτοῦ καὶ τὴν ἄλλην τάξιν.

Καὶ κατὰ τὸ ἑνδέκατον (11 ὃν) ἔτος, τὸν μῆνα Βαὰλ (αὐτὸς εἶναι ὁ ὄγδοος μῆνας) ὠλοκληρώθη ἐντελῶς ὁ Ναὸς τοῦ Θεοῦ εἰς ὅλα τὰ μέρη του καὶ σύμφωνα μὲ τὸ ὅλον ἀρχιτεκτονικὸν σχέδιον.

Ὁ οἶκος αὐτὸς τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἀνοικοδόμησεν ὁ βασιλεὺς Σολομὼν πρὸς τιμὴν τοῦ Κυρίου, εἶχε μῆκος μὲν τεσσαράκοντα ἑβραϊκοὺς πήχεις, πλάτος εἴκοσι πήχεις καὶ ὀψος εἴκοσι πέντε πήχεις.

Ὁ Ναός, τὸν ὁποῖον ἔκτισεν ὁ βασιλιᾶς εἰς τὸ ὄνομα καὶ πρὸς δόξαν τοῦ Κυρίου, εἶχε μῆκος σαράντα (ἑβραϊκούς) πήχεις (18 μέτρα) καὶ πλάτος εἴκοσι (ἑβραϊκούς) πήχεις (9 μέτρα) καὶ ὕψος εἴκοσι πέντε (ἑβραϊκοὺς) πήχεις (11,5 μέτρα).

Ἐμπρὸς εἰς τὸν ναὸν ὑπῆρχεν ἡ στοά. Τὸ μῆκος τῆς προσόψεώς της ἦτο τόσοι, πήχεις, ὅσον ἦτο τὸ πλάτος τοῦ ναοῦ, δηλαδὴ εἴκοσι πήχεις. Τὸ δὲ βάθος τῆς στοάς, ποὺ ἔφθανε μέχρι τοῦ ναοῦ, ἦτο δέκα πήχεις. Ἔτσι ἀνοικοδόμησε καὶ ἔφερεν εἰς πέρας ὁ Σολομὼν τὸν ναὸν τοῦτον τοῦ Κυρίου.

Καὶ ἡ πρόσοψις τοῦ προνάου, ποὺ ἦταν ἐμπρὸς ἀπὸ τὸν Ναόν, εἶχε πλάτος (μῆκος) εἴκοσι (ἑβραϊκούς) πήχεις (9 μέτρα), ὅσον ἦταν καὶ τὸ πλάτος τοῦ ἰδίου τοῦ Ναοῦ. Τὸ δὲ βάθος τοῦ προνάου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος ἔφθανε μέχρι τὸν Ναόν, ἦταν δέκα (ἑβραϊκούς) πήχεις (4,5 μέτρα). Ὁ Σολομὼν ἔκτισε τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου καὶ τὸν ὠλοκλήρωσε.

Ὁ βασιλεὺς διέταξε καὶ κατεσκεύασαν εἰς τὸν ναὸν παράθυρα μὲ κιγκλιδώματα.

Διὰ τὸν Ναὸν κατεσκεύασε παράθυρα (ἀνοίγματα) πλατειὰ ἐσωτερικῶς καὶ στενώτερα ἐξωτερικῶς (ἢ κατ’ ἄλλην ἐρμηνείαν· παράθυρα μὲ δικτυωτά).

Πρὸς τὸν παρὰ τὸν τοῖχον τοῦ κυρίως ναοῦ χῶρον καὶ γύρω ἀπὸ τὸν ναὸν τοῦτον καὶ ἀπὸ τὸ ἄδυτον τοῦ ναοῦ διέταξεν ὁ Σολομὼν καὶ κατεσκεύασαν δωμάτια. Τὰ δωμάτια ἦσαν εἰς ἐπαλλήλους ὀρόφους γύρω ἀπὸ τὸν ναόν.

Καὶ πρὸς τὸν τοῖχον τοῦ κυρίως Ναοῦ ἔκτισε γύρω ἀπὸ τὸν Ναὸν καὶ τὸ Ἄδυτον, τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων, (δηλαδὴ εἰς τὶς τρεῖς πλευρές, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν πλευρὰν ὅπου ἦταν ἡ εἴσοδος) τριώροφα δωμάτια. Τὰ δωμάτια αὐτὰ ἦσαν εἰς ἐπάλληλα πατώματα (ὀρόφους) γύρω ἀπὸ τὸν Ναόν.

ὁ πρῶτος ὄροφος, ὁ κατώτερος, εἶχε πλάτος πέντε πήχεις, ὁ μεσαῖος ἓξ πήχεις καὶ ὁ τρίτος ἑπτὰ πήχεις. Μεταξὺ τῶν οἰκοδομημάτων αὐτῶν καὶ τοῦ κυρίως ναοῦ ὑπῆρχε, σεβασμοῦ ἕνεκεν, μία ἀπόστασις, διὰ νὰ μὴ ἐγγίζουν αὐτὰ τὰ οἰκοδομήματα εἰς τὸν τοῖχον τοῦ ναοῦ.

Τὸ κατώτερον (τὸ πρῶτον) πάτωμα (ὄροφος) εἶχε πλάτος πέντε (ἑβραϊκούς) πήχεις (2,25 μέτρα)· τό μεσαῖον (τὸ δεύτερον) εἶχε πλάτος ἕξι (ἑβραϊκούς) πήχεις (2,7 μέτρα) καὶ τὸ τρίτον πάτωμα εἶχε πλάτος ἑπτὰ (ἑβραϊκούς) πήχεις (3,15 μέτρα). Μεταξὺ τῶν οἰκοδομημάτων, ποὺ εἶχε κτίσει γύρω ἀπὸ τὸν Ναόν, καὶ τοῦ κυρίως Ναοῦ ἀφῆκε μικράν (κενὴν) ἀπόστασιν, ὥστε διὰ λόγους σεβασμοῦ νὰ μὴ ἐγγίζουν τὰ οἰκοδομήματα αὐτὰ τὸν Ναόν.

Διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ ναοῦ ἐχρησιμοποιήθησαν συμπαγεῖς λίθοι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον ἀνάγκην κατεργασίας. Ἦσαν μεγάλοι καὶ ἕτοιμοι. Ἔτσι δὲ κανένα σιδερένιο ἐργαλεῖον, κανεὶς πέλεκυς καὶ κανένα σφυρὶ δὲν ἠκούσθη εἰς τὸν ναὸν κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἀνοικοδομήσεως.

Ὁ Ναός, ὅταν ἐκτίζετο, ἐκτίσθη μὲ λίθους μεγάλους καὶ ἑτοίμους (ποὺ εἶχαν κοπῆ καὶ λαξευθῆ προηγουμένως)· ἔτσι δὲν ἠκούσθη καθόλου ὁ θόρυβος σφυριοῦ οὔτε τσεκουριοῦ οὔτε ἄλλου σιδερένιου ἐργαλείου καθ’ ὅλον τὸ διάστημα, ποὺ ἐκτίζετο ὁ Ναός.

Εἰς τὸ δεξιὸν μέρος τοῦ ναοῦ, εἰς τὸ ἰσόγειον τῶν παραπλεύρως οἰκοδομημάτων, ὑπῆρχε μία πύλη, ἡ ὁποία μὲ ἐλικοειδῆ κλίμακα ὡδηγοῦσε εἰς τὸν μεσαῖον ὄροφον καὶ ἀπὸ ἐκεῖ εἰς τὸν τρίτον ὄροφον.

Ἡ θύρα (εἴσοδος) τοῦ πρώτου (ἰσογείου) ὀρόφου τῶν παραπλεύρων οἰκοδομημάτων εὑρίσκετο εἰς τὸ δεξιὸν μέρος τοῦ Ναοῦ (εἰς τὰ νότια τοῦ ὅλου οἰκοδομήματος)· ἀπὸ αὐτὴν ἀνέβαιναν μὲ σκάλαν περιστροφικήν, ποὺ ἔμοιαζε μὲ ἕλικα, εἰς τὸ μεσαῖον (τὸ δεύτερον) πάτωμα καὶ ἀπὸ τὸ μεσαῖον εἰς τὸ τρίτον πάτωμα.

Ὁ Σολομὼν οἰκοδόμησε καὶ ἔφερεν εἰς πέρας τὸν ναόν. Ἐχρησιμοποίησε δὲ διὰ τὸν ναὸν ξυλείαν ἀπὸ κέδρους.

Ὁ Σολομὼν ἔκτισε τὸν Ναὸν καὶ τὸν ὠλοκλήρωσε· καὶ χρησιμοποιῶν ξύλα κέδρων κατεσκεύασε τὰ φατνώματα τῆς ὀροφῆς (ἢ κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν· τὰ ξύλα, ποὺ ἐχρησιμοποίησε διὰ τὸν Ναόν, ἦσαν ἀπὸ κέδρους).

Ἀνοικοδόμησε γύρω ἀπὸ τὸν ναὸν καὶ δωμάτια. Τὸ ὕψος τοῦ κάθε δωματίου ἦτο πέντε πήχεις. Διὰ τὸ ὅλον αὐτὸ οἰκοδομικὸν συγκρότημα ἐχρησιμοποίησε κέδρους.

Ἔκτισε δωμάτια παράπλευρα γύρω-γύρω ἀπὸ τὸν Ναόν. Τὸ ὕψος κάθε δωματίου ἦταν πέντε (ἑβραϊκοί) πήχεις (2,25 μέτρα). Τὰ δωμάτια αὐτὰ δὲν ἀκουμβοῦσαν ἀπ’ εὐθείας ἐπάνω εἰς τὸν Ναόν, ἀλλ’ ἐστηρίζοντο ἐπάνω του μὲ κέδρινα ξύλα (ἢ κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν, ἦσαν ὑπερῶα δωμάτια· κατ’ ἄλλην δὲ ἑρμηνείαν, διὰ τὸ ὅλον ἱερὸν οἰκοδόμημα [«σύνδεσμον»] ἐχρησιμοποίησε κέδρινα ξύλα).

Εἶπε δὲ τότε ὁ Κύριος πρὸς τὸν Σολομῶντα·

Ἐνῷ ἐσυνεχίζετο τὸ κτίσιμον τοῦ Ναοῦ, ὁ Θεὸς ἐμίλησε πρὸς τὸν Σολομῶντα καὶ τοῦ εἶπε:

«ὁ ναὸς αὐτός, τὸν ὁποῖον σὺ οἰκοδομεῖς, θὰ δοξασθῇ καὶ θὰ μὲ δοξάσῃ, ἐὰν σὺ πορευθῇς σύμφωνα μὲ τὰ προστάγματά μου καὶ ἐφαρμόσῃς τὰς ἀποφάσεις μου καὶ φυλάξῃς ὅλας τὰς ἐντολάς μου, ἀναστρεφόμενος καὶ ζῶν σύμφωνα μὲ αὐτά. Καὶ τότε ἐγὼ θὰ τηρήσω καὶ θὰ ἐφαρμόσω τὴν ὑπόσχεσιν, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς τὸν πατέρα σου Δαυΐδ·

«Σχετικῶς μὲ τὸν Ναὸν αὐτόν, τὸν ὁποῖον σὺ οἰκοδομεῖς, ἐὰν βαδίζῃς σύμφωνα μὲ τὰ προστάγματά μου καὶ ἐφαρμόζῃς τὶς ἀποφάσεις μου καὶ τηρῇς μὲ ἀκρίβειαν ὅλες τὶς ἐντολές μου, ὥστε να κανονίζῃς τὴν ἀναστροφήν σου σύμφωνα μὲ αὐτές, τότε καὶ ἐγὼ θὰ ἀποδείξω διὰ τῶν πραγμάτων τὸ ἀσάλευτον καὶ βέβαιον τῶν λόγων μου, τοὺς ὁποίους εἶπα εἰς τὸν Δαβίδ, τὸν πατέρα σου.

θὰ κατασκηνώσω δηλαδὴ ἐν μέσῳ τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ δὲν θὰ ἐγκαταλείψω ποτὲ τὸν λαόν μου τὸν ἰσραηλιτικόν».

Θὰ ἐγκατασταθῶ δηλαδὴ μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ ποτὲ δὲν θὰ ἐγκαταλείψω τὸν λαόν μου τὸν Ἰσραηλιτικόν».

Ὁ Σολομών, οἰκοδομῶν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἐπεράτωσε τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ ναοῦ.

Καὶ ὁ Σολομὼν συνέχισε τὸ κτίσιμον τοῦ Ναοῦ καὶ τὸ ὠλοκλήρωσε.

Ἐνέδυσε δὲ τοὺς ἐσωτερικοὺς τοίχους τοῦ ναοῦ ἀπὸ τὸ ἔδαφος ἕως εἰς τὰς δοκοὺς τῆς ὀροφῆς μὲ ξύλα κέδρινα ἐφαρμοστά. Ὅλον τὸ δάπεδον τοῦ ναοῦ ἔστρωσε μὲ σανίδας ἐκ πεύκων.

Ὁ Σολομὼν ἐπένδυσε τοὺς τοίχους τοῦ Ναοῦ ἐσωτερικῶς μὲ ξύλα κέδρου ἀπὸ τὸ πάτωμα τοῦ Ναοῦ μέχρι τὰ δοκάρια τῆς ὀροφῆς καθ’ ὅλον τὸ ὕψος τῶν τοίχων· κατεσκεύασε φατνώματα εἰς ὁλόκληρον τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ Ναοῦ καὶ ἔστρωσε τὸ δάπεδον χρησιμοποιῶν ξύλα πεύκης.

Εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ ναοῦ καὶ εἰς ἀπόστασιν εἴκοσι πήχεων ἀπὸ τὴν ὀπισθίαν πλευρὰν τοῦ κυρίως ναοῦ ἀνήγειρεν ἀπὸ τὸ ἔδαφος ἕως εἰς τὴν ὀροφὴν τὸ δαβίρ, τὰ ἅγια τῶν ἁγίων.

Καὶ εἰς τὸ βάθος τοῦ ἐσωτερικοῦ τοῦ Ναοῦ, εἰς ἀπόστασιν εἴκοσι (ἑβραϊκῶν) πήχεων (9 μέτρων) ἀπὸ τὴν πίσω πλευρὰν τοῦ κυρίως Ναοῦ, ὅπου εὑρίσκετο ξύλινον χώρισμα ἀπὸ τὸ πάτωμα τοῦ Ναοῦ μέχρι τὰ δοκάρια τῆς ὀροφῆς, ἔκτισε τὸ Ἄδυτον, τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων.

Ὁ κυρίως ναὸς εἶχε μῆκος τεσσαράκοντα πήχεις.

Ὁ κυρίως Ναὸς (δηλαδὴ ὁ χῶρος ἐμπρὸς ἀπὸ τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων) εἶχε μῆκος σαράντα (ἑβραϊκούς) πήχεις (18 μέτρα).

«Μὲ σανίδας ἐκ κέδρων θὰ ἐπενδύσῃς, εἶπεν ὁ Θεός, τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ ναοῦ. Μὲ σανίδας ἐκ κέδρου, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ εἶναι ἀνάγλυφα σκαλίσματα ἀνθέων. Αἱ σανίδες θὰ ἐφαρμόζουν μία πρὸς τὴν ἄλλην, ὥστε νὰ μὴ φαίνεται ὁ λίθινος τοῖχος τοῦ ναοῦ».

«Θὰ ἐπενδύσῃς (λέγει ὁ Θεὸς) τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ Ναοῦ μὲ σανίδια ἀπὸ κέδρον καὶ τὰ σκαλίσματα, ποὺ θὰ ὑπάρχουν ἐπάνω τους, θὰ δεικνύουν διάφορα γλυπτὰ συμπλέγματα, πέταλα ἀνοιγμένων λουλουδιῶν. Ὅλα αὐτὰ θὰ εἶναι ἀνάγλυφα ἀπὸ κέδρινα ξύλα· θὰ εἶναι δὲ τὰ σανίδια τόσον ἐνωμένα μεταξύ των, ὥστε νὰ μὴ φαίνωνται καθόλου οἱ πέτρες τοῦ τοίχου».

Τὸ τμῆμα τοῦ ναοῦ, ποὺ ἐλέγετο Ἅγια, ἦτο ἔμπροσθεν τοῦ ἀδύτου, τὸ ὁποῖον εὑρίσκετο εἰς τὸ βάθος τοῦ ναοῦ. Ἐχρησίμευε δὲ τὸ ἄδυτον, διὰ νὰ τοποθετῆται ἐκεῖ ἡ Κιβωτὸς τῆς Διαθήκης τοῦ Κυρίου.

Τὰ Ἅγια ἦσαν ἐμπρὸς ἀπὸ τὸ Ἄδυτον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκετο εἰς τὸ βάθος τοῦ Ναοῦ, εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ Ναοῦ. Ἐκεῖ ἐπρόκειτο νὰ τοποθετηθῇ ἡ Κιβωτὸς τῆς Διαθήκης τοῦ Κυρίου.

Τὸ ἄδυτον, τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων, εἶχον μῆκος εἴκοσι πήχεις καὶ πλάτος ἐπίσης εἴκοσι πήχεις καὶ ὕψος εἴκοσι πήχεις. Τὰ ἐσωτερικὰ δὲ τοιχώματα τούτου εἶχον καλύψει μὲ καθαρὸν χρυσόν. Κατεσκεύασεν ἐπίσης καὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος ἀπὸ ξύλα κέδρινα.

Τὸ Ἄδυτον, τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων, εἶχε μῆκος εἴκοσι (ἑβραϊκούς) πήχεις (9 μέτρα) καὶ πλάτος εἴκοσι (ἑβραϊκούς) πήχεις (9 μέτρα) καὶ ὕψος εἴκοσι (ἑβραϊκούς) πήχεις (9 μέτρα). Ἐκάλυψε δὲ ὁ Σολομὼν τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ χώρου αὐτοῦ μὲ καθαρὸ χρυσάφι. Κατεσκεύασεν ἐπίσης τὸ θυσιαστήριον τῶν θυμιαμάτων ἀπὸ ξύλα κέδρινα.

Ὁ Σολομὼν ἐνέδυσεν ἐσωτερικῶς τὸν ναὸν μὲ ἐλάσματα ἀπὸ καθαρὸν χρυσόν, τὰ ὁποῖα ἐκάρφωσε μὲ χρυσᾶ καρφιά. Ἐτοποθέτησε δὲ ἐμπρὸς εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων τὸ θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος, τὸ ὁποῖον ἐκάλυψεν ἐπίσης μὲ χρυσόν.

Ὁ Σολομὼν ἐκάλυψεν ἐσωτερικῶς τὸν Ναόν μὲ ἐπένδυσιν ἀπὸ ἐλάσματα καθαρωτάτου χρυσοῦ· τὰ ἐλάσματα αὐτὰ τὰ ἐκάρφωσε μὲ χρυσᾶ καρφιά. Τὸ θυσιαστήριον τῶν θυμιαμάτων εὑρίσκετο εἰς τὸν χῶρον τῶν Ἁγίων, ἐμπρὸς ἀπὸ τὸ Ἄδυτον ἢ Ἅγια τῶν Ἁγίων· ἐκάλυψε δὲ ἐπίσης καὶ αὐτὸ μὲ χρυσάφι.

Ὅλα τὰ ἐσωτερικὰ τοιχώματα τοῦ ναοῦ, ἀπὸ τὸ δάπεδον καὶ ἕως τὴν ὀροφήν, ἐκάλυψε μὲ χρυσόν. Ὅλον τὸν ἐσωτερικὸν χῶρον τοῦ Ἀδύτου ἐκάλυψεν ἐπίσης μὲ ἐλάσματα χρυσοῦ.

Ἐκάλυψεν ἐπίσης καὶ ὅλον τὸν (κυρίως) Ναὸν μὲ χρυσάφι· ὅλα τὰ μέρη τοῦ Ναοῦ (δάπεδον, τοῖχοι, ὀροφή) ἦσαν καλυμμένα μὲ χρυσάφι· τίποτε δὲν ἔμεινεν ἀκάλυπτον. Ἐπίσης ἐκάλυψε μὲ ἐλάσματα χρυσοῦ καὶ ὅλον τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ Ἀδύτου, τῶν Ἁγίων τῶν Ἁγίων.

Μέσα δὲ εἰς τὸν χῶρον αὐτόν, εἰς τὰ Ἅγια Ἁγίων, ἐτοποθέτησε δύο Χερουβίμ, τῶν ὁποίων τὸ ὕψος ἦτο δέκα πήχεις μὲ ἀκρίβειαν μετρημένους.

Καὶ μέσα εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων κατεσκεύασε καὶ ἐτοποθέτησε δύο Χερουβὶμ ὕψους δέκα (ἑβραϊκῶν) πήχεων (4,5 μέτρων) ἀκριβῶς.

Ἡ μία πτέρυξ τοῦ ἑνὸς Χερουβὶμ εἶχε μῆκος πέντε πήχεις. Πέντε πήχεις εἶχε καὶ ἡ ἄλλη πτέρυξ τοῦ ἰδίου Χερουβίμ. Ἔτσι δὲ ἦσαν δέκα πήχεις ἀπὸ τὸ ἕνα ἄκρον τῆς μιᾶς πτέρυγος ἕως τὸ ἄλλο ἄκρον τῆς ἄλλης πτέρυγος τοῦ ἰδίου Χερουβίμ.

Τὸ ἕνα πτερὸν τοῦ Χερουβὶμ εἶχε μῆκος πέντε (ἑβραϊκούς) πήχεις (2,25 μέτρα)· πέντε (ἑβραϊκούς) πήχεις (2,25 μέτρα) εἶχε μῆκος καὶ τὸ ἄλλο πτερὸν τοῦ ἰδίου Χερουβίμ. Ἔτσι ἡ ἀπόστασις ἀπὸ τὸ ἄκρον τοῦ πτεροῦ τοῦ ἑνὸς Χερουβὶμ μέχρι τὸ ἄκρον τοῦ ἄλλου πτεροῦ τοῦ ἰδίου Χερουβὶμ ἦταν δέκα (ἑβραϊκοί) πήχεις (4,5 μέτρα).

Τὰς αὐτὰς διαστάσεις εἶχε καὶ τὸ δεύτερον Χερουβίμ. Αἱ διαστάσεις καὶ ἡ μορφὴ ἦσαν τὰ ἴδια καὶ διὰ τὰ δύο Χερουβίμ.

Τὶς ἴδιες διαστάσεις εἶχε καὶ τὸ δεύτερον Χερουβίμ· ἔτσι καὶ τὰ δύο Χερουβὶμ εἶχαν τὰ ἴδια μέτρα, τὰ ἴδια μεγέθη καὶ τὴν ἰδίαν μορφήν.

Τὸ ὕψος τοῦ ἑνὸς Χερουβεὶμ ἦτο δέκα πήχεις. Ἐπίσης δὲ δέκα πήχεις ἦτο καὶ τὸ ὕψος τοῦ ἄλλου Χερουβείμ.

Τὸ ὕψος τοῦ ἑνὸς Χερουβὶμ ἦταν δέκα (ἑβραϊκοί) πήχεις (4,5 μέτρα)· τὸ ἴδιο ὕψος, δηλαδὴ δέκα (ἑβραϊκοί) πήχεις (4,5 μέτρα) εἶχε καὶ τὸ δεύτερον Χερουβίμ.

Καὶ τὰ δύο Χερουβὶμ εὑρίσκοντο εἰς τὸ μέσον τοῦ χώρου, ποὺ ὀνομάζεται Ἅγια Ἁγίων. Εἶχον ἀνοικτὰς τὰς πτέρυγάς των καὶ ἡ μία πτέρυξ τοῦ ἑνὸς Χερουβεὶμ ἤγγιζεν εἰς τὸν τοῖχον, ἡ δὲ ἄλλη πτέρυξ τοῦ ἄλλου Χερουβεὶμ εἰς τὸν ἀπέναντι τοῖχον. Αἱ δὲ δύο ἄλλαι πτέρυγες τῶν Χερουβὶμ ἤγγιζαν ἡ μία τὴν ἄλλην.

Καὶ τὰ δύο αὐτὰ Χερουβὶμ εὑρίσκοντο δίπλα - δίπλα εἰς τὸ μέσον τοῦ Ἀδύτου τοῦ Ναοῦ, εἰς τὸ μέσον τῶν Ἁγίων τῶν Ἁγίων. Καὶ τὰ δύο εἶχαν ἀνοικτὰ τὰ πτερά των ἔτσι, ὥστε τὸ ἕνα πτερὸν τοῦ ἑνὸς ἄγγιζε τὸν ἕνα τοῖχον, ἐνῷ τὸ ἕνα πτερὸν τοῦ δευτέρου Χερουβὶμ ἄγγιζε τὸν ἄλλον (τὸν ἀπέναντι) τοῖχον. Τὰ ἄλλα δύο πτερὰ τῶν Χερουβίμ, ποὺ ἦσαν εἰς τὸ μέσον τῶν Ἁγίων τῶν Ἁγίων, ἄγγιζαν τὸ ἕνα τὸ ἄλλο.

Ὁ Σολομὼν περιέβαλε καὶ αὐτὰ τὰ Χερουβίμ μὲ χρυσόν.

Ὁ Σολομὼν ἐκάλυψε καὶ τὰ δύο Χερουβὶμ μὲ χρυσάφι.

Μὲ εἰδικὸν δὲ ἐργαλεῖον ἐχάραξεν εἰς ὅλας τὰς ἐσωτερικὰς καὶ ἐξωτερικὰς πλευρὰς τοῦ τοίχου τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ ἀδύτου ἀναγλύφους μορφὰς Χερουβὶμ καὶ φοινίκων.

Καὶ ἐλάξευσεν (ἐσκάλισεν) ἐπάνω εἰς ὅλους τοὺς τοίχους τοῦ κυρίως Ναοῦ καὶ τοῦ χώρου τῶν Ἁγίων τῶν Ἁγίων γύρω-γύρω, ἐπάνω εἰς τὴν ἐσωτερικήν των πλευράν, ἀνάγλυφα σχήματα Χερουβὶμ καὶ φοινικοδένδρων.

Τὸ δάπεδον δὲ τοῦ ναοῦ, τόσον τοῦ ἐσωτάτου, τοῦ Ἁγίου τῶν Ἁγίων, ὅσον καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, τῶν Ἁγίων, ἐκάλυψε μὲ χρυσόν.

Καὶ αὐτὸ ἀκόμη τὸ δάπεδον (πάτωμα) τοῦ κυρίως Ναοῦ καὶ τῶν Ἁγίων τῶν Ἁγίων τὸ ἔστρωσεν (ἐκάλυψε) μὲ χρυσάφι.

Κατεσκεύασε δὲ καὶ θύραν τοῦ ἀδύτου, τῆς ὁποίας τὰ πενταπλᾶ θυρόφυλλα ἦσαν ἀπὸ ξύλον ἀρκεύθου.

Διὰ τὴν εἴσοδον τοῦ Ἀδύτου (τῶν Ἁγίων τῶν Ἁγίων) κατεσκεύασε θύρες ἀπὸ ξύλον ἀρκεύθου εἰς πλαίσιον, τὸ ὁποῖον εἶχε σχῆμα πεντάπλευρον· τὸ ἀνώφλι καὶ οἱ παραστάδες ἐσχημάτιζαν σχῆμα πεντάγωνον. Ἡ κορυφὴ τῆς θύρας ἐσχημάτιζε τρίγωνον ὀξυκόρυφον ἁψῖδα.

Εἰς τὰ θυρόφυλλα δέ, ποὺ εἶχαν κατασκευασθῇ ἀπὸ ξύλα πεύκου, εἶχαν χαραχθῆ ἀνάγλυφοι μορφαὶ Χερουβίμ, φοινίκων καὶ ἀνοιγμένων ἀνθέων. Καὶ αὐτὰ τὰ ἐνέδυσε μὲ χρυσόν. Ὁ χρυσὸς αὐτὸς κατέβαινε καὶ εἰς τὰς ἀναγλύφους μορφὰς τῶν Χερουβὶμ καὶ τῶν φοινίκων.

Εἰς τὰ δύο θυρόφυλλα, τὰ ὁποῖα ἦσαν κατασκευασμένα ἀπὸ ξύλα πεύκου, εἶχαν χαραχθῆ (σκαλισθῆ) Χερουβὶμ καὶ φοινικόδενδρα καὶ λουλούδια μὲ τὰ πέταλά των ἀνοιγμένα. Ὅλα αὐτὰ τὰ ἐκάλυψε μὲ χρυσάφι· κατέβαινε δὲ τὸ χρυσάφι καὶ ἐκάλυπτε τὰ σκαλισμένα Χερουβὶμ καὶ τὰ σκαλισμένα φοινικόδενδρα.

Καθ’ ὅμοιον τρόπον κατεσκεύασε θύραν διὰ τὰ Ἅγια τοῦ κυρίως ναοῦ. Οἱ παραστάται αὐτῆς ἦσαν ἀπὸ ξύλον ἀρκεύθου. Τὸ δὲ ἄνοιγμά της εἶχε σχῆμα τετραπλεύρου.

Μὲ τὸν ἴδιον τρόπον κατεσκεύασεν ἐπίσης θύραν διὰ τὴν εἴσοδον τοῦ κυρίως Ναοῦ (τὰ Ἅγια)· οἱ παραστάδες τῆς θύρας (οἱ ὀρθοστάται τῶν θυροφύλλων) ἦσαν ἀπὸ ξύλον ἀρκεύθου· τὸ ἄνοιγμα τῆς θύρας εἶχε σχῆμα ὀρθογώνιον.

Καὶ τὰ δύο θυρόφυλλα εἶχον καταακευασθῆ ἀπὸ ξύλα πεύκης. Τὸ ἕνα θυρόφυλλον ἀπετελεῖτο ἀπὸ δύο ξύλινα τμήματα, τὰ ὁποῖα διὰ στροφίγγων ἀνοιγόκλειαν. Ἐπίσης καὶ τὸ ἄλλο θυρόφυλλον εἶχε κατασκευασθῆ ἀπὸ δύο ξύλινα τεμάχια, τὰ ὁποῖα διὰ στροφίγγων ἐπίσης ἀνοιγόκλειαν.

Τὰ δύο θυρόφυλλά της ἦσαν κατασκευασμένα ἀπό. ξύλα πεύκου· τὸ ἕνα θυρόφυλλον ἦταν κατασκευασμένον ἀπὸ δύο ξύλινα τεμάχια, τὰ ὁποῖα ἐδιπλώνοντο (ἀνοιγόκλειναν μὲ μεντεσέδες). Ἀλλὰ καὶ τὸ δεύτερον θυρόφυλλον ἦταν κατασκευασμένον ἀπὸ δύο ξύλινα τεμάχια, τὰ ὁποῖα ἐπίσης ἐδιπλώνοντο (ἀνοιγόκλειναν μὲ μεντεσέδες).

Ἐπάνω εἰς αὐτὰ εἶχαν χαραχθῆ Χερουβείμ, φοίνικες καὶ ἄνθη μὲ ἀνοικτὰ τὰ πέταλα. Εἶχον δὲ καλυφθῆ καὶ αὐτά μὲ χρυσόν, ὁ ὁποῖος ἐξετείνετο μέχρι καὶ τῶν ἀναγλύφων παραστάσεων.

Ἐπάνω εἰς τὰ δύο θυρόφυλλα εἶχαν λαξευθῆ (σκαλισθῆ) Χερουβὶμ καὶ φοινικόδενδρα καὶ λουλούδια μὲ τὰ πέταλά τους ἀνοιγμένα. Καὶ αὐτὰ ἐπίσης εἶχαν καλυφθῆ μὲ χρυσάφι, τὸ ὁποῖον ἐσκέπαζεν ὁμαλὰ καὶ μὲ πληρότητα ὅλα αὐτὰ τὰ σκαλισμένα σχήματα.

Ἔκτισε κύκλῳ τὴν ἐσωτερικὴν αὐλὴν μὲ τρεῖς σειρὰς ἀπελεκήτων λίθων καὶ μὲ μίαν σειρὰν ἀπὸ κέδρινα δοκάρια.

Καὶ ἔκτισε γύρω-γύρω ἀπὸ τὸν Ναὸν τὴν ἐσωτερικὴν αὐλήν, τὴν ὁποίαν εἶχε περικλείσει μὲ τοῖχον, ὁ ὁποῖος ἦταν κτισμένος μὲ τρεῖς σειρὲς ἀπὸ ἐπάλληλες ἀπελέκητες πέτρες καὶ μὲ μίαν σειρὰν ἀπὸ κέδρινα δοκάρια.

Ἐπίσης κατεσκεύασε τὸ καταπέτασμα τοῦ προνάου, ὁ ὁποῖος εὑρίσκετο ἐμπρὸς εἰς τὸν κυρίως ναόν.

Ἐπίσης κατεσκεύασε τὸ καταπέτασμα (τῆς αὐλῆς) τοῦ προνάου, ὁ ὁποῖος εὑρίσκετο ἐμπρὸς εἰς τὸν κυρίως Ναόν.