Βασιλειῶν Γ' 7

Ὁ βασιλεὺς Σολομὼν ἔστειλε καὶ ἐκάλεσε ἀπὸ τὴν Τύρον τὸν Χιράμ.

Ὁ βασιλιᾶς Σολομὼν ἔστειλε καὶ ἐκάλεσε τὸν μεταλλουργὸν Χιρὰμ ἀπὸ τὴν Τύρον.

Αὐτὸς ἦτο υἱὸς μιᾶς χήρας ἀπὸ τὴν φυλὴν Νεφθαλίμ. Ὁ δὲ πατήρ του κατήγετο ἀπὸ τὴν Τύρον. Εἶχεν εἰδικότητα εἰς τὴν κατεργασίαν τοῦ χαλκοῦ. Εἶχεν ἀνεπτυγμένην τὴν καλαισθησίαν καὶ ἦτο πλήρης σοφίας καὶ ἀντιλήψεως, εἰς τὸ νὰ κατασκευάζῃ κάθε ἔργον διὰ τοῦ χαλκοῦ. Αὐτὸς ὠδηγήθη εἰς τὸν βασιλέα τὸν Σολομῶντα καὶ ἀνέλαβε νὰ κατασκευάσῃ ὅλα τὰ ἱερὰ σκεύη.

Ὁ Χιρὰμ ἦταν υἱὸς γυναικὸς χήρας ἀπὸ τὴν φυλὴν Νεφθαλὶμ καὶ ὁ πατέρας του κατήγετο ἀπὸ τὴν Τύρον· ὁ Χιρὰμ ἦταν τεχνίτης εἰδικὸς διὰ τὴν κατεργασίαν χαλκοῦ. Ἐπίσης ἦταν γεμᾶτος μὲ σοφίαν καὶ ἐπιδεξιότητα, καλαισθητικὴν ἀντίληψιν καὶ ἐξυπνάδα καὶ ἱκανότητα διὰ κάθε ἐργασίαν σχετικὴν μὲ τὴν κατασκευὴν ἔργων ἀπὸ χαλκόν. Ὁ Χιρὰμ αὐτὸς ὠδηγήθη εἰς τὸν βασιλιᾶ Σολομῶντα καὶ κατεσκεύασεν ὅλα τὰ ἔργα του (τὰ ἱερὰ σκεύη) ἀπὸ χαλκόν.

Ἔχυσε καὶ κατεσκεύασε δύο στύλους διὰ τὴν εἴσοδον τοῦ ναοῦ. Τὸ ὕψος τοῦ ἑνὸς στύλου ἦτο δέκα ὀκτὼ πήχεις, ἡ δὲ περίμετρός του ἦτο δέκα τέσσαρες πήχεις. Αἱ προεξοχαὶ τῶν κοίλον ραβδώσεών του εἶχον πάχος τέσσαρας δακτύλους. Καθ’ ὅμοιον τρόπον κατεσκευάσθη καὶ ὁ δεύτερος στῦλος.

Ἔτσι (ὁ Χιρὰμ) ἔχυσε καὶ κατεσκεύασε τοὺς δύο κίονες (στύλους) ἀπὸ χαλκὸν διὰ τὴν εἴσοδον (τὸν πρόναον) τοῦ Ναοῦ. Τὸ ὕψος τοῦ ἑνὸς στύλου ἦταν δεκαοκτῶ (ἑβραϊκοί) πήχεις (8,10 περίπου μέτρα) καὶ ἡ περίμετρός του γύρω-γύρω ἦταν δεκατέσσερις (ἑβραϊκοί) πήχεις (6,30 περίπου μέτρα). Οἱ προεξοχὲς τῶν κοίλων ραβδώσεων κάθε στύλου (ἢ τὸ βάθος τῶν κοίλων ραβδώσεων) εἶχαν πάχος τέσσερις δακτύλους. Ὅμοιος μὲ τὸν στῦλον αὐτὸν ἦταν καὶ ὁ δεύτερος στῦλος.

Κατεσκεύασεν ἐπίσης δύο κιονόκρανα, διὰ νὰ τοποθετηθοῦν εἰς τὰς κορυφὰς αὐτῶν τῶν στύλων. Τὰ ἔκαμε χωνευτὰ χάλκινα. Τὸ ὕψος τοῦ ἑνὸς κιονοκράνου ἦτο πέντε πήχεις. Πέντε ἐπίσης πήχεις ἦτο καὶ τὸ ὕψος τοῦ κιονοκράνου τοῦ ἄλλου στύλου.

Ὁ Χιρὰμ κατεσκεύασεν ἐπίσης δύο κιονόκρανα, διὰ νὰ τὰ τοποθετήσῃ εἰς τὴν κορυφὴν τῶν στύλων· τὰ δύο αὐτὰ κιονόκρανα τὰ ἐχώνευσεν ἀπὸ χαλκόν. Τὸ ὕψος τοῦ ἑνὸς κιονοκράνου ἦταν πέντε (ἑβραϊκοί) πήχεις (2,25 μέτρα)· ἐπίσης πέντε (ἑβραϊκοί) πήχεις (2,25 μέτρα) ἦταν καὶ τὸ ὕψος τοῦ δευτέρου κιονοκράνου.

Κατεσκεύασε δύο δικτυωτά, διὰ νὰ περικαλύψῃ τὸ κιονόκρανον τῶν στύλων. Ἕνα δικτυωτὸν εἰς τὸ κιονόκρανον τοῦ ἑνὸς στύλου καὶ ἄλλο δικτυωτὸν εἰς τὸ κιονόκρανον τοῦ δευτέρου.

Ἐπίσης κατεσκεύασε δύο δικτυωτὰ ὁμοιώματα, τὰ ὁποῖα ἐκάλυπταν γύρω-γύρω τὰ κιονόκρανα. Κατεσκεύασεν ἕνα ὁμοίωμα δικτύου διὰ τὸ πρῶτον κιονόκρανον καὶ ἕνα (ἄλλο) ὁμοίωμα δικτύου διὰ τὸ δεύτερον κιονόκρανον.

Ἐπίσης κατεσκεύασε διὰ τὸ κάθε κιονόκρανον ἕνα καλλιτεχνικὸν κρεμαστὸν ἀνάγλυφον. Αὐτὸ ἀπετελεῖτο ἀπὸ δύο σειρὰς χαλκίνων ὁμοιωμάτων καρπῶν ροδιᾶς ἐντὸς τοῦ δικτύου. Ἦτο δὲ κρεμαστὸν εἰς δύο σειρὰς παραλλήλους. Τὸ ἴδιο καλλιτεχνικὸν ἔργον ἔκαμε καὶ διὰ τὸ δεύτερον κιονόκρανον.

Ἐπάνω εἰς κάθε κιονόκρανον κατεσκεύασε γύρω-γύρω μίαν καλλιτεχνικὴν ἁλυσίδα, ἀνάγλυφον, κρεμαστήν. Τὸ καλλιτέχνημα τοῦτο ἦταν δύο σειρὲς χαλκίνων ὁμοιωμάτων καρπῶν ροδιᾶς μέσα εἰς δίκτυ (ἢ πλεγμένων ῶσὰν τὸ δίκτυ). Οἱ δύο ἀνάγλυφες αὐτὲς σειρὲς ἦσαν παραλληλες· ἡ μία σειρά (ζώνη) ἦταν ἐπάνω ἀπὸ τὴν ἄλλην. Τὸ ἴδιον ἔκαμε καὶ διὰ τὸ δεύτερον κιονόκρανον.

Τοὺς δύο αὐτοὺς στύλους ἐτοποθέτησεν εἰς τὴν εἴσοδον τοῦ ναοῦ. Ἐτοποθέτησε τὸν πρῶτον στύλον, τὸν ὁποῖον ὠνόμασεν Ἰαχούμ. Ἐτοποθέτησεν ἔπειτα τὸν δεύτερον στύλον, τὸν ὁποῖον ὠνόμασε Βαάς.

Τοὺς δύο αὐτοὺς στύλους (κίονες) ἔστησεν εἰς τὴν εἴσοδον (τοῦ προνάου) τοῦ Ναοῦ. Ἔστησε τὸν πρῶτον στῦλον δεξιὰ καὶ τὸν ὠνόμασεν Ἰαχούμ· ἔστησεν ἐπίσης καὶ τὸν δεύτερον στῦλον ἀριστερὰ καὶ τὸν ὠνόμασε Βαάς.

Ἐπάνω δὲ ἀπὸ τοὺς στύλους αὐτούς, ποὺ εἶχαν τοποθετηθῆ εἰς τὴν εἴσοδον τοῦ ναοῦ, ἐτοποθετήθη χάλκινον ὁμοίωμα κρίνου ὕψους τεσσάρων πήχεων.

Εἰς τὴν κορυφὴν τῶν κιονοκράνων τῶν δύο στύλων, ποὺ εἶχαν στηθῆ ἐμπρὸς εἰς τὴν εἴσοδον (τοῦ προνάου) τοῦ Ναοῦ, ὑπῆρχε χάλκινον ὁμοίωμα κρίνου, τὸ ὁποῖον εἶχεν ὕψος τέσσερις (ἑβραϊκούς) πήχεις (1,80 μέτρα).

Ἐπάνω δὲ ἀπὸ αὐτὸ ὑπῆρχεν ἐπιστύλιον καὶ εἰς τοὺς δύο στύλους. Εἰς τὴν ἄνω ἐπιφάνειαν τῶν ἐπιστυλίων ὑπῆρχε κιονόκρανον μὲ πάχος ἴσον πρὸς τὸ ἐπιστύλιον.

Ἐπάνω δὲ ἀπὸ τὸ χάλκινον ὁμοίωμα ἐστηρίζετο ἐπιστύλιον (δοκός) καὶ εἰς τοὺς δύο στύλους· καὶ εἰς τὴν ἐπάνω ἐπιφάνειαν τοῦ ἐπιστυλίου (δοκοῦ) ὑπῆρχε κιονόκρανον, τὸ ὕψος τοῦ ὁποίου ἦταν ἴσον πρὸς τὸ πάχος τοῦ ἐπιστυλίου (δοκοῦ).

Κατεσκεύασεν ἐπίσης τὴν χαλκίνην θάλασσαν. Ἡ ἀπόστασις τοῦ ἑνὸς χείλους ἀπὸ τὸ ἄλλο, ἡ διάμετρος δηλαδὴ τῆς ἐπιφανείας τῆς θαλάσσης, ἦτο δέκα πήχεις. Αὐτὴ ἦτο ὁλόγυρα στρογγυλή. Τὸ ὕψος της ἦτο πέντε πήχεις, ἡ δὲ περίμετρος, ποὺ περιέβαλλε τὸ χεῖλος της, ἦτο τριάκοντα τρεῖς πήχεις.

Ὁ Χιρὰμ κατεσκεύασεν ἐπίσης τὴν χαλκίνην χυτὴν θάλασσαν (μεγάλην δεξαμενήν). Ἡ ἀπόστασις ἀπὸ τὸ ἕνα χεῖλος της μέχρι τὸ ἄλλο, δηλαδὴ ἡ διάμετρος τῆς ἐπιφανείας της, ἦταν δέκα (ἑβραϊκοί) πήχεις (4,50 μέτρα). Ἡ θάλασσα ἦταν γύρω-γύρω στρογγυλή. Τὸ ὕψος της (ἢ τὸ βάθος της) ἦταν πέντε (ἑβραϊκοί) πήχεις (2,25 μέτρα). Ἡ περίμετρος τῆς κυκλικῆς ἐπιφανείας της ἦταν τριάντα τρεῖς (ἑβραϊκοί) πήχεις (14,85 μέτρα).

Κάτω ἀπὸ τὸ χεῖλος καὶ γύρω-γύρω περιέβαλλον τὴν θάλασσαν αὐτὴν δέκα ὑποστηρίγματα ἀπέχοντα τὸ ἕνα ἀπὸ τὸ ἄλλο ἕνα πῆχυν.

Κάτω ἀπὸ τὰ χείλη της περιέβαλλαν τὴν χαλκίνην θάλασσαν δέκα ὑποστηρίγματα· κάθε ὑποστήριγμα ἀπεῖχεν ἀπὸ τὸ ἄλλο ἕνα (ἑβραϊκόν) πῆχυν (45 ἑκατοστὰ τοῦ μέτρου).

Τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης ἦτο ὡσὰν τὸ χεῖλος τοῦ ποτηρίου, ὅπως ὁ βλαστὸς τοῦ κρίνου, τὸ δὲ πάχος τοῦ χείλους αὐτοῦ ἦτο μία παλάμη.

Τὰ χείλη της ἦσαν ὅπως τὰ χείλη τοῦ ποτηρίου, ὅμοια μὲ τὸν βλαστὸν τοῦ κρίνου, καὶ τὸ πάχος τοῦ χείλους τῆς ἦταν τόσον, ὅσον καὶ τὸ πάχος μιᾶς παλάμης (τὸ ἕνα τρίτον τῆς σπιθαμῆς, δηλαδὴ περὶ τὰ 8 ἑκατοστὰ τοῦ μέτρου).

Κάτω ἀπὸ τὴν χαλκίνην αὐτὴν θάλασσαν ὑπῆρχον δώδεκα ὁμοιώματα χαλκίνων βοῶν. Οἱ τρεῖς ἀπὸ αὐτοὺς ἔστρεφον τὸ πρόσωπόν των πρὸς βορρᾶν, οἱ ἄλλοι τρεῖς ἔβλεπαν πρὸς τὴν Μεσόγειον Θάλασσαν, δηλαδὴ πρὸς δυσμάς, οἱ ἄλλοι τρεῖς πρὸς νότον καὶ οἱ ἄλλοι τρεῖς ἔβλεπαν πρὸς ἀνατολάς. Τὰ πίσω μέρη των ἦσαν ἐστραμμένα πρὸς τὸ κέντρον ἐντὸς τῆς αὐλῆς τοῦ ναοῦ. Ἐπάνω εἰς αὐτοὺς ἐστηρίζετο ἡ χαλκίνη θάλασσα.

Κάτω ἀπὸ τὴν χαλκίνην θάλασσαν ὑπῆρχαν δώδεκα χάλκινα ὁμοιώματα βοδιῶν, τὰ ὁποῖα ἦσαν στραμμένα πρὸς τὰ ἔξω. Τὰ τρία ἀπὸ τὰ χάλκινα αὐτὰ βόδια εἶχαν στραμμένα τὰ πρόσωπά των πρὸς βορρᾶν, τὰ ἄλλα τρία ἦσαν στραμμένα πρὸς δυσμάς, τὰ ἄλλα τρία ἦσαν στραμμένα πρὸς νότον καὶ τὰ ἄλλα τρία ἦσαν στραμμένα πρὸς ἀνατολάς· τὰ ὀπίσθια ὅλων τῶν βοδιῶν ἦσαν στραμμένα πρὸς τὰ ἔσω, πρὸς τὸ κέντρον τῆς χάλκινης θαλάσσης, ἡ δὲ χαλκίνη θάλασσα ἦταν καθισμένη ἐπάνω των.

Κατεσκεύασεν ἐπίσης δέκα κινητὰ χάλκινα πλυντήρια. Τὸ μῆκος κάθε τοιούτου δοχείου ἦτο πέντε πήχεις, τὸ πλάτος του τέσσαρες πήχεις καὶ τὸ ὕψος του ἓξ πήχεις.

Ὁ Χιρὰμ κατεσκεύασεν ἐπίσης δέκα μεχωνώθ (ὑπόβαθροι, βάσεις) ἀπὸ χαλκόν. Τὸ μῆκος τοῦ ἑνὸς μεχωνὼθ ἦταν πέντε (ἑβραϊκοί) πήχεις (2,25 μέτρα), τὸ πλάτος τοῦ τέσσερις (ἑβραϊκοί) πήχεις (1,80 μέτρα) καὶ τὸ ὕψος του ἕξι (ἑβραϊκοί) πήχεις (1,50 μέτρα).

Τὰ πλυντήρια δὲ αὐτὰ εἶχαν τὴν ἑξῆς κατασκευήν· Ἦσαν κλεισμένα ὑδατοστεγῶς μὲ παραπλεύρους πλάκας. Αἱ πλάκες αὐταὶ εὑρίσκοντο μέσα εἰς πλαίσια, ποὺ προεξεῖχον.

Τὰ ὑπόβαθρα (μεχωνώθ) αὐτὰ ἦσαν κατασκευασμένα ὡς ἑξῆς: Ἦσαν κλεισμένα ὑδατοστεγῶς μὲ παράπλευρες πλάκες (πλευρές). Οἱ πλάκες εὑρίσκοντο εἰς πλαίσια (σκελετούς), τὰ ὁποῖα προεξεῖχαν.

Εἰς τὰς πλευρὰς μεταξὺ τῶν πλαισίων τῶν προεξεχόντων ἦσαν σκαλισμένοι λέοντες, βόες καὶ Χερουβίμ. Αἱ ἴδιαι παραστάσεις ὑπῆρχον καὶ εἰς τὰ προεξέχοντα πλαίσια. Ἐπάνω καὶ ὑποκάτω ἀπὸ τὰς παραστάσεις τῶν λεόντων καὶ τῶν βοῶν ὑπῆρχον ἀνάγλυφοι παραστάσεις, ποὺ προεξεῖχαν τόσον, ὥστε νὰ φαίνωνται ὅτι ἐκρέμαντο ἐπάνω ἀπὸ τὰς παραστάσεις τῶν λεόντων καὶ τῶν βοῶν.

Εἰς τὶς πλευρὲς αὐτές (τὶς πλάκες) μεταξύ τῶν πλαισίων (τῶν σκελετῶν), ποὺ προεξεῖχαν, ὑπῆρχαν σκαλισμένα λιοντάρια καὶ βόδια καὶ Χερουβίμ. Οἱ ἴδιες παραστάσεις ἦσαν σκαλισμένες καὶ εἰς τὰ πλαίσια, ποὺ προεξεῖχαν. Ἐπάνω καὶ κάτω ἀπὸ τὶς παραστάσεις μὲ λιοντάρια καὶ βόδια ὑπῆρχαν χῶροι, εἰς τοὺς ὁποίους ἦσαν ἀνάγλυφα στολίδια (παραστάσεις)· τὰ στολίσματα (ἢ σκαλίσματα) αὐτὰ προεξεῖχαν τόσον, ὥστε ἐφαίνοντο ὅτι ἐκρέμοντο (ὡς γιρλάντα) ἐπάνω καὶ κάτω ἀπὸ τὶς παραστάσεις τῶν λιονταριῶν, τῶν βοδιῶν καὶ τῶν Χερουβίμ.

Εἰς κάθε δὲ τέτοιο δοχεῖον - λουτῆρα ὑπῆρχον τέσσαρες χάλκινοι τροχοὶ καὶ οἱ ἄξονες αὐτῶν, οἱ ἐξέχοντες, ἐπίσης χαλκοῖ. Εἰς τὰ τέσσαρα πρὸς τὰ ἔξω μέρη τῶν τροχῶν ὑπῆρχον ὑποστηρίγματα χάλκινα ὁμοιάζοντα μὲ ὦμον, ποὺ ὑπεβάσταζαν τοὺς λουτῆρας αὐτούς.

Εἰς κάθε βάσιν (ὑπόβαθρον, μεχωνώθ) ὑπῆρχαν τέσσερις χάλκινοι τροχοί, τὰ δὲ τμήματα τῶν τροχῶν (ἄξονες, ἀκτῖνες, στεφάνια) ἦσαν ἐπίσης χάλκινα. Εἰς τὰ τέσσερα πρὸς τὰ ἔξω μέρη τῶν τροχῶν ὑπῆρχαν χάλκινα ὑποστηρίγματα, ποὺ ἔμοιαζαν μὲ ὦμον τὰ στηρίγματα ὑπεβάσταζαν τὶς βάσεις (μεχωνώθ) αὐτές.

Ἐπάνω εἰς τοὺς τροχοὺς τοῦ κάθε λουτῆρος ἐστηρίζοντο χάλκινοι βραχίονες. Τὸ ὕψος ἑκάστου τροχοῦ ἦτο ἔνας καὶ ἥμισυς πῆχυς.

Εἰς τοὺς τροχοὺς τῶν βάσεων (μεχωνώθ) ἐστηρίζοντο χάλκινοι βραχίονες. Τὸ ὕψος τοῦ κάθε τροχοῦ ἦταν ἐνάμισυς (ἑβραϊκός) πῆχυς (67,50 ἑκατοστὰ τοῦ μέτρου).

Οἱ τροχοὶ αὐτοὶ ἦσαν κατεσκευασμένοι ὅπως οἱ τροχοὶ ἑνὸς ἅρματος· δηλαδὴ οἱ βραχίονές των, τὰ πλευρὰ καὶ ἡ ὅλη αὐτῶν κατασκευὴ ἦσαν χωνευτά.

Ἡ κατασκευὴ τῶν τροχῶν αὐτῶν ἦταν ὅμοια μὲ τὴν κατασκευὴν τῶν τροχῶν (πολεμικοῦ) ἅρματος. Δηλαδὴ οἱ βραχίονες καὶ τὰ πλευρά των καὶ γενικῶς ἡ ὅλη κατασκευή των (ἢ κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν· οἱ ἄξονες, ὁ νάρθηκας, δηλαδὴ τὸ κέντρον τῆς ρόδας, τὸ ἐξωτερικὸν στεφάνι καὶ οἱ ἀκτίνες τῶν τροχῶν) ἦσαν ὅλα χωνευτά (χυτά).

Εἰς κάθε λουτῆρα ὑπῆρχον τέσσαρα ὑποστηρίγματα, ἕνα εἰς κάθε γωνίαν. Τὰ ὑποστηρίγματα αὐτὰ ἦσαν κολλημένα εἰς τὸν λουτῆρα.

Εἰς τὶς τέσσερις γωνίες τοῦ κάθε ὑποβάθρου (μεχωνώθ) ὑπῆρχαν τέσσερα ὑποστηρίγματα (βραχίονες). Τὰ ὑποστηρίγματα αὐτὰ εἶχαν ὡς βάσιν τὸ μεχωνώθ (ἢ κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν, ἦσαν κατασκευασμένα ἀπὸ τὸ ἴδιον ὑλικόν, ποὺ ἦταν κατασκευασμένον τὸ μεχωνώθ· κατ’ ἄλλην δὲ ἑρμηνείαν, ἀποτελοῦσαν μίαν ὁλότητα, ἦσαν κολλημένα μὲ τὸ μεχωνώθ),

Εἰς τὸ ἄλλο μέρος τοῦ λουτῆρος ὑπῆρχε τὸ σκέπασμα καθ’ ὅλην τὴν ἐπιφάνειαν, σχήματος κυρτοῦ μὲ κυρτότητα ἡμίσεος πήχεως. Εἰς τὸ ἐπάνω μέρος τοῦ λουτῆρος ὑπῆρχον αἱ χειρολαβαί, ἐκεῖ ὅπου ἦτο τὸ μέρος, εἰς τὸ ὁποῖον ἤνοιγε καὶ ἔκλειεν ὁ λουτήρ. Ἤνοιγε δὲ καὶ ἔκλειε μὲ αὐτὰς τὰς χειρολαβάς.

Ἡ κορυφή (τὸ ἐπάνω μέρος) τοῦ ὑποβάθρου (μεχωνώθ) ἦταν εἰς ὅλην τὴν ἐπιφάνειαν κυρτή (λυγισμένη εἰς τὰ πλάγια). Ἡ κυρτότης αὐτὴ ἦταν μισός (ἑβραϊκός) πῆχυς (22 ἑκατοστὰ τοῦ μέτρου). Εἰς τὸ ἐπάνω μέρος τοῦ ὑποβάθρου (μεχωνώθ) ὑπῆρχαν χειρολαβὲς καὶ τεμάχια μετάλλων («συγκλείσματα»), ποὺ ἄνοιγαν καὶ ἔκλειναν τὸ μεχωνώθ. Τὸ μεχωνὼθ ἄνοιγε (διὰ νὰ χυθῇ τὸ νερόν) καὶ ἔκλειε πάλιν μὲ τὶς χειρολαβὲς αὐτές.

Ἐπάνω δὲ εἰς τὰ χάλκινα αὐτὰ τεμάχια, τὰ διὰ τὸ κλείσιμον καὶ ἄνοιγμα τοῦ λουτῆρος, εἶχον σκαλισθῆ Χερουβίμ, λέοντες, καὶ φοίνικες ὄρθιοι. Ἡ κάθε μία δὲ ἀπὸ τὰς παραστάσεις αὐτὰς κατεῖχε τὴν θέσιν τῆς ἐσωτερικῶς καὶ κύκλῳ.

Εἰς τὰ χάλκινα αὐτὰ τεμάχια εἶχαν σκαλισθῆ Χερουβὶμ καὶ λιοντάρια καὶ ὅρθια φοινικόδενδρα. Κάθε σκαλιστὴ παράστασις ἦταν ἀνάλογος τοῦ χώρου, τὸν ὁποῖον ἐκάλυπτε, καὶ ἀνάλογος τῶν ἄλλων διακοσμήσεων, ποὺ εὑρίσκοντο γύρω της.

Κατὰ παρόμοιον τρόπον ἔκαμε ὅλους τοὺς δέκα λουτῆρας. Εἶχαν ὅλοι τὰς ἰδίας διαστάσεις καὶ τὴν αὐτὴν μορφὴν ἐξ ὁλοκλήρου.

Κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον ὁ Χιρὰμ κατεσκεύασε καὶ τὰ δέκα ὑπόβαθρα (μεχωνώθ). Ὅλα εἶχαν τὴν ἰδίαν κατασκευήν, σχῆμα καὶ μορφήν, τὶς ἴδιες διαστάσεις· ἦσαν ὅλα πανομοιότυπα.

Κατεσκεύασεν ἐπίσης δέκα μεγάλας χαλκίνας χύτρας. Κάθε χύτρα εἶχε μῆκος τέσσαρας πήχεις καὶ ἐχωροῦσε σαράντα ἀττικοὺς χόας. Εἰς κάθε λουτῆρα ἀντιστοιχοῦσε καὶ μία ἀπὸ τὰς δέκα αὐτὰς χύτρας.

Κατόπιν ὁ Χιρὰμ κατεσκεύασε δέκα χάλκινες λεκάνες (σκάφες). Κάθε λεκάνη ἐχωροῦσε σαράντα ἀττικοὺς χόες (131,20 λίτρας) καὶ εἶχε διάμετρον τέσσερις (ἑβραϊκούς) πήχεις (1,80 μέτρα). Εἰς κάθε χάλκινον ὑπόβαθρον (μεχωνώθ) ἀπὸ τὰ δέκα ὑπῆρχε καὶ μία λεκάνη.

Διέταξε δὲ ὁ Σολομὼν καὶ ἐτοποθέτησαν τοὺς πέντε λουτῆρας εἰς τὴν δεξιὰν πλευρὰν τοῦ ναοῦ καὶ τοὺς ἄλλους πέντε εἰς τὴν ἀριστερὰν πλευρὰν τοῦ ναοῦ, τὴν δὲ χαλκίνην θάλασσαν ἐτοποθέτησαν πρὸς τὰ δεξιὰ τοῦ ναοῦ, μεταξὺ ἀνατολῆς καὶ νότου, ἤτοι νοτιοανατολικῶς.

Ἐτοποθέτησε δὲ τὰ πέντε χάλκινα ὑπόβαθρα (μεχωνώθ) εἰς τὴν δεξιὰν πλευρὰν τοῦ Ναοῦ καὶ τὰ ἄλλα πέντε εἰς τὴν ἀριστερὰν πλευρὰν τοῦ Ναοῦ. Ἡ δὲ χάλκινη θάλασσα ἐτοποθετήθη εἰς τὴν δεξιὰν πλευρὰν τοῦ Ναοῦ, εἰς τὴν ἀνατολὴν πρὸς νότον, δηλαδὴ νοτιοανατολικά. (κατὰ τὸ Ἑβραϊκόν: Ἐτοποθέτησε τὰ πέντε μεχωνὼθ εἰς τὴν νοτίαν πλευρὰν τοῦ Ναοῦ καὶ τὰ ἄλλα πέντε εἰς τὴν βορείαν πλευράν. Τὴν χαλκίνην θάλασσαν ἐτοποθέτησεν εἰς τὴν νοτιοδυτικὴν γωνίαν).

Κατεσκεύασεν ἀκόμη ὁ Χιρὰμ τοὺς λέβητας, τὰς θερμάστρας καὶ τὰς φιάλας. Ἔφερεν εἰς πέρας ὅλα τὰ ἔργα τοῦ ναοῦ, τὰ ὁποῖα τοῦ εἶχεν ἀναθέσει ὁ βασιλεὺς Σολομὼν νὰ κατασκευάσῃ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.

Ἐκτὸς ἀπὸ τὰ ἀνωτέρω ὁ Χιρὰμ κατεσκεύασεν ἐπίσης τοὺς λέβητες, τὶς θερμάστρες καὶ τὶς φιάλες. Καὶ ἔτσι ὁ Χιρὰμ ἐτελείωσεν ὅλα τὰ ἔργα διὰ τὸν Ναόν, τὰ ὁποῖα τοῦ εἶχεν ἀναθέσει ὁ βασιλιᾶς Σολομὼν νὰ κατασκευάσῃ. Κατεσκεύασε δηλαδὴ τὰ ἀκόλουθα:

Κατεσκεύασε, δηλαδή, τοὺς δύο στύλους καὶ τὰ περὶ τὰς κεφαλὰς τῶν δύο αὐτῶν στύλων περιστρεπτὰ καλλιτεχνήματα. Τὰ δύο δίκτυα, διὰ νὰ σκεπάζουν τὰ ἀνάγλυφα ὁμοιώματα ἁλυσίδων μὲ τὰς ἐλικοειδεῖς στροφὰς ποὺ ὑπῆρχον εἰς τοὺς στύλους.

Τοὺς δύο στύλους (κίονες) καὶ τὰ ὁμοιώματα ἁλυσίδων μὲ τὶς ἐλικοειδεῖς στροφές, ποὺ ἦσαν εἰς τὸ ἐπάνω μέρος τῶν δύο κιόνων· καὶ τὰ δύο δικτυωτὰ τεχνουργήματα, διὰ νὰ σκεπάζουν τὰ ἀνάγλυφα ὁμοιώματα ἁλυσίδων μὲ τὶς ἐλικοειδεῖς στροφές, ποὺ ἦσαν εἰς τὴν κορυφὴν τῶν δύο κιόνων.

Κατεσκεύασε τετρακόσια ὁμοιώματα καρπῶν ροδιᾶς, ποὺ ὑπῆρχον εἰς τὰ δύο δικτυωτὰ ἀνάγλυφα. Δύο σειραὶ ἀπὸ καρποὺς ροδιᾶς ὑπῆρχον εἰς τὸ κάθε δικτυωτόν. Αὐτὰ ἐχρησίμευαν, διὰ νὰ σκεπάζουν τὰς δύο ἀναγλύφους ἐλικοειδεῖς στροφὰς τῶν κιονοκράνων.

Καὶ τὰ τετρακόσια χάλκινα ὁμοιώματα καρπῶν ροδιᾶς διὰ τὰ δύο δικτυωτὰ ἀνάγλυφα· εἰς κάθε δικτυωτὸν ἀνάγλυφον ὑπῆρχαν δύο σειρὲς (ὁμοιωμάτων) χαλκίνων καρπῶν ροδιᾶς, διὰ νὰ σκεπάζουν τὶς ἀνάγλυφες ἐλικοειδεῖς στροφὲς τῶν δύο κιονοκράνων, οἱ ὁποῖες ὑπῆρχαν εἰς τὴν κεφαλὴν τῶν δύο κιόνων.

Ἔτσι κατεσκεύασε τοὺς δέκα λουτῆρας καὶ τὰς δέκα χύτρας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦσαν ἐπάνω εἰς τοὺς λουτῆρας.

Κατεσκεύασεν ἐπίσης καὶ τὰ δέκα ὑπόβαθρα (μεχωνώθ) καὶ τὶς δέκα χάλκινες λεκάνες, ποὺ ὑπῆρχαν ἐπάνω εἰς τὰ ὑπόβαθρα (μεχωνώθ).

Κατεσκεύασε μίαν θάλασσαν καὶ ὑποκάτω ἀπὸ αὐτὴν τὰ δώδεκα χάλκινα ὁμοιώματα βοδιῶν.

Καὶ μίαν χαλκίνην θάλασσαν (μεγάλην δεξαμενήν) καὶ τὰ δώδεκα χυτὰ χάλκινα βόδια κάτω ἀπὸ αὐτήν.

Κατεσκεύασε τοὺς λέβητας, τὰς θερμάστρας, τὰς φιάλας καὶ ὅλα τὰ ἄλλα ἱερὰ σκεύη, τὰ ὁποῖα ὁ Χιρὰμ κατ’ ἐντολήν του βασιλέως Σολομῶντος ἀνέλαβε νὰ κατασκευάσῃ διὰ τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου. Οἱ στῦλοι, ποὺ κατεσκευάσθησαν εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως καὶ εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου, ἦσαν τεσσαράκοντα ὀκτώ. Ὅλα δὲ αὐτὰ ἦσαν ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸ χαλκόν.

Καὶ τοὺς λέβητες καὶ τὶς θερμάστρες καὶ τὶς φιάλες καὶ γενικῶς ὅλα τὰ ἄλλα ἱερὰ σκεύη. Αὐτὰ τὰ κατεσκεύασεν ὁ Χιρὰμ κατ’ ἐντολὴν τοῦ βασιλιᾶ Σολομῶντος διὰ τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου· οἱ κίονες, ποὺ κατεσκευάσθησαν εἰς τὸ βασιλικὸν ἀνάκτορον καὶ εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου, ἦσαν σαράντα ὀκτώ. Ὅλα αὐτὰ ἦσαν κατασκευασμένα ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸ χαλκόν.

Δὲν ἦτο δυνατὸν δὲ νὰ ὑπολογισθῇ ὁ χαλκός, ὁ ὁποῖος ἐχρησιμοποιήθη δι’ ὅλα αὐτὰ τὰ ἔργα, ἐπειδὴ ἦτο πάρα πολύς. Ὁ χαλκὸς αὐτὸς ἦτο ἀνυπολόγιστος.

Ὁ χαλκός, μὲ τὸν ὁποῖον ὁ Χιρὰμ κατεσκεύασεν ὅλα αὐτὰ τὰ ἔργα, δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ ὑπολογισθῇ καὶ νὰ ζυγισθῆ· ἡ ποσότης τοῦ χαλκοῦ, ποὺ ἐχρησιμοποιήθη, ἦταν πολὺ μεγάλη, ἀνυπολόγιστη.

Τὸ χυτήριον δέ, ὅπου κατεσκεύασαν ὅλα αὐτὰ τὰ χάλκινα εἴδη, εὑρίσκετο εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Ἰορδάνου εἰς κάποιον ἀργιλλώδη τόπον μεταξὺ Σοκχὼθ καὶ Σειρά.

Ὅλα αὐτὰ τὰ χάλκινα ἀντικείμενα τὰ ἔχυσεν εἰς τὴν πεδινὴν περιοχὴν τοῦ Ἰορδάνου, εἰς τόπον μὲ ἔδαφος ἀργιλλῶδες, ὁ ὁποῖος εὑρίσκετο μεταξὺ Σοκχὼθ καὶ Σειρά.

Ἔδωσεν ἐντολὴν ὁ βασιλεὺς Σολομὼν νὰ κατασκευασθοῦν ἐπίσης καὶ τὰ ἄλλα ἱερὰ χρυσᾶ σκεύη, τὰ ὁποῖα ὁ ἴδιος ὁ Χιρὰμ κατεσκεύασε διὰ τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου. Δηλαδὴ τὸ χρυσοῦν θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος, ἡ χρυσῆ τράπεζα, ἐπάνω εἰς τὴν ὁποίαν ἐτοποθετοῦντο οἱ ἄρτοι τῆς προθέσεως.

Ὁ βασιλιᾶς Σολομὼν διέταξεν ἐπίσης νὰ κατασκευασθοῦν καὶ ὅλα τὰ ἄλλα ἱερὰ χρυσὰ σκεύη διὰ τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου: Δηλαδὴ τὸ χρυσοῦν θυσιαστήριον τῶν θυμιαμάτων, ἡ χρυσὴ τράπεζα, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκοντο οἱ ἄρτοι τῆς προθέσεως.

Αἱ χρυσαῖ λυχνίαι πέντε ἐξ ἀριστερῶν καὶ πέντε ἐκ δεξιῶν ἐντὸς τοῦ χώρου τῶν Ἁγίων ἐμπρὸς εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων. Αἱ λυχνίαι αὐταὶ ἦσαν κατασκευασμέναι ἀπὸ καθαρὸν χρυσὸν μαζῆ μὲ τὰ λαμπάδια καὶ τοὺς λύχνους καὶ τὰ χρυσᾶ λαδικά.

Ἐπίσης οἱ ἑπτάφωτες χρυσὲς λυχνίες, πέντε εἰς τὰ ἀριστερὰ καὶ πέντε εἰς τὰ δεξιά, μέσα εἰς τὰ Ἅγια (τὸν κυρίως Ναὸν) καὶ ἀπέναντι τῶν Ἁγίων τῶν Ἁγίων. Οἱ λυχνίες αὐτὲς ἦσαν κατασκευασμένες ἀπὸ καθαρὸν χρυσάφι. Ἀκόμη τὰ λαμπάδια (μικρὲς λάμπες ἢ κανδήλια) καὶ οἱ λύχνοι καὶ τὰ χρυσᾶ λαδικά (μὲ τὰ ὁποῖα ἔχυναν τὸ λάδι).

Ἐπίσης αἱ θύραι, τὰ καρφιά, αἱ φιάλαι, τὰ πινάκια, τὰ χρυσᾶ θυσιατήρια, ἦσαν κατασκευασμένα ἀπὸ καθαρὸν χρυσίον. Τὰ θυρόφυλλα τῆς θύρας τοῦ ἐσωτάτου μέρους τοῦ ναοῦ, δηλαδὴ τοῦ Ἀδύτου, ὅπως καὶ αἱ θύραι τοῦ ναοῦ, ἤτοι τῶν Ἁγίων, καὶ αὐτὰ ἦσαν χρυσᾶ.

Ἐπίσης οἱ θύρες καὶ τὰ καρφιά (τὸ Ἑβραϊκὸν ἔχει «λυχνοψαλλίδα») καὶ οἱ φιάλες καὶ τὰ πινάκια (οἱ κοῦπες ἢ κρατῆρες) καὶ τὰ χρυσᾶ θυμιατήρια, ὅλα ἀπὸ καθαρὸν χρυσάφι· καὶ τὰ θυρόφυλλα τῆς θύρας τοῦ ἐσωτάτου μέρους τοῦ Ναοῦ, δηλαδὴ τῶν Ἁγίων τῶν Ἁγίων, καὶ οἱ θυρες τοῦ κυρίως Ναοῦ (τῶν Ἁγίων)· ὅλα αὐτὰ ἦσαν χρυσά.

Ἔτσι δὲ ὠλοκληρώθη ὅλον τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ὁ Σολομών, δηλαδὴ ὁ οἶκος τοῦ Κυρίου. Κατόπιν ὁ Σολομὼν ἔφερε καὶ ἔθεσεν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου ὅλα τὰ ἀφιερώματα τοῦ πατρός του Δαυῒδ καὶ κάθε τι, ποὺ αὐτὸς ὁ ἴδιος ὁ Σολομὼν εἶχεν ἀφιερώσει εἰς ἄργυρον, χρυσὸν καὶ σκεύη. Ὅλα αὐτὰ τὰ ἀφιέρωσεν εἰς τὸ θησαυροφυλάκιον τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου.

Ἔτσι ὠλοκληρώθησαν ὅλες οἱ ἐργασίες, τὶς ὁποῖες ὁ Σολομὼν διέταξε νὰ γίνουν διὰ τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου. Κατόπιν ὁ Σολομὼν ἔφερε καὶ ἔβαλεν εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου ὅλα, ὅσα εἶχεν ἀφιερώσει εἰς τὸν Θεὸν ὁ Δαβίδ, ὁ πατέρας του, καὶ ὅλα, ὅσα εἶχεν ἀφιερώσει ὁ ἴδιος ὁ Σολομών, τὸ ἀσῆμι, τὸ χρυσάφι καὶ τὰ σκεύη. Ὅλα αὐτὰ τὰ κατέθεσεν εἰς τὸ ἱερὸν θησαυροφυλάκιον τοῦ Ναοῦ τοῦ Κυρίου.

Ὁ Σολομὼν ἀνοικοδόμησε καὶ διὰ τὸν ἑαυτόν του ἀνάκτορον εἰς χρονικὸν διάστημα δέκα τριῶν ἐτῶν.

Ὁ Σολομὼν ἔκτισε καὶ ἀνάκτορον διὰ τὸν ἑαυτόν του εἰς διάστημα δεκατριῶν ἐτῶν.

Ἀνοικοδόμησεν ἐπίσης καὶ ἄλλον οἶκον, ὁ ὁποῖος ὡς ἐκ τῶν πολλῶν κέδρων, ποὺ ἐχρησιμοποιήθησαν, ὑπενθύμιζε τὸ δάσος τοῦ Λιβάνου. Τὸ οἰκοδόμημα αὐτὸ εἶχε μῆκος ἑκατὸν ἑβραϊκοὺς πήχεις, πλάτος πεντήκοντα πήχεις καὶ ὕψος τριάκοντα πήχεις. Εἰς τὸ οἰκοδόμημα αὐτὸ ὑπῆρχον τρεῖς σειραὶ ἀπὸ κεδρίνους στύλους, ἐπάνω δὲ εἰς τοὺς στύλους αὐτοὺς ὑπῆρχον δοκάρια κέδρινα.

Ἔκτισεν ἐπίσης καὶ τὸν οἶκον, ποὺ ὑπενθύμιζε τὸ δάσος τοῦ Λιβάνου. Τὸ κτίσμα αὐτὸ εἶχε μῆκος ἑκατόν (ἑβραϊκούς) πήχεις (45 μέτρα) καὶ πλάτος πενῆντα (ἑβραϊκούς) πήχεις (22,50 μέτρα) καὶ ὕψος τριάντα (ἑβραϊκούς) πήχεις (13,50 μέτρα). Εἰς τὸ οἰκοδόμημα αὐτὸ ὑπῆρχαν τρεῖς σειρὲς στύλων ἀπὸ κέδρον (ἢ κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν τὸ οἰκοδόμημα ἐστηρίζετο ἐπάνω εἰς στύλους ἀπὸ κέδρον), ἐπάνω δὲ εἰς τοὺς στύλους αὐτοὺς ὑπῆρχαν κέδρινα δοκάρια.

Ἐστέγασε δὲ τὸν οἶκον μὲ σκεπὴν ἀπὸ ξύλα κέδρου ἐπάνω ἀπὸ τοὺς στύλους. Ὁ δὲ ἀριθμὸς τῶν στύλων ἦτο ἐν συνόλῳ σαράντα πέντε τακτοποιημένων εἰς τρεῖς σειράς.

Καὶ κατεσκεύασε τὴν ὀροφὴν τοῦ οἴκου μὲ φατνώματα, χρησιμοποιῶν ξύλον κέδρου καθ’ ὄλον τὸν χῶρον, ποὺ εὑρίσκετο μεταξὺ τῶν δοκῶν· οἱ κέδρινοι αὐτοὶ στῦλοι ἦσαν σαράντα πέντε, διατεταγμένοι εἰς τρεῖς σειρές, μὲ δεκαπέντε στύλους εἰς κάθε σειράν.

Ὑπῆρχον δὲ τρεῖς ὄροφοι, οἱ ὁποῖοι διαιροῦσαν ἔτσι τὸ οἰκοδόμημα ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν ἕως εἰς τὴν ἄλλην εἰς τρία ἐπάλληλα τμήματα.

Ὑπῆρχαν ἐπίσης τρεῖς σειρὲς δωματίων, τρεῖς ὄροφοι. Οἱ ὄροφοι αὐτοὶ ἐχώριζαν τὸ οἰκοδόμημα τοῦτο ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν ἕως τὴν ἄλλην εἰς τρία τμήματα.

Ὅλαι αἱ θύραι καὶ οἱ παραστάται αὐτῶν ἦσαν κατασκευασμένα ἀπὸ τετραγώνους σανίδας, θύραι καὶ παράθυρα τοῦ οἰκοδομήματος ἐξετείνοντο εἰς τρεῖς σειράς.

Ὅλες οἱ θύρες καὶ οἱ ὀρθοστάται (παραστάται) ἦσαν κατασκευασμένα ἀπὸ τετράγωνα σανίδια. Θύρες καὶ παραθύρα ἦσαν τὸ ἕνα ἀπέναντι τοῦ ἄλλου εἰς τρεῖς σειρές.

Μία δὲ ἄλλη στοὰ μήκους πεντήκοντα πήχεων καὶ πλάτους πεντήκοντα ἐπίσης πήχεων ὑπῆρχε μὲ στύλους συμμετρικῶς τοποθετημένους. Ἐμπρὸς ἀπὸ αὐτὴν ὑπῆρχεν ἄλλη ἐπίσης στοὰ μὲ στύλους. Ἐμπρὸς δὲ εἰς αὐτὴν τὴν στοὰν ὑπῆρχεν ὑψωμένον ἔδαφος μὲ κλίμακα διὰ τὰς ἄλλας στοάς.

Ἡ ἄλλη Αἴθουσα τῶν Στύλων εἶχε μῆκος πενῆντα (ἑβραϊκούς) πήχεις (22,50 μέτρα) καὶ πλάτος πενῆντα (ἑβραϊκούς) πήχεις (22,50 μέτρα) καὶ ἦταν κτισμένη συμμετρικὰ καὶ ἄριστα συναρμολογημένη (ἢ κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν· ἦταν καλὰ στεγασμένη). Ἐμπρὸς εἰς τὴν Στοὰν αὐτὴν ὑπῆρχεν ἄλλη Στοὰ (ἕνα εἶδος μικροῦ νάρθηκος). Ἐμπρὸς δὲ εἰς αὐτὴν τὴν ἄλλην Στοὰν (τὸν μικρὸν νάρθηκα), ποὺ εἶχε τοὺς ἰδικούς της στύλους, ὑπῆρχεν ἔδαφος ὑψωμένον μαζὶ μὲ κοινὴν κλίμακα δι’ ὅλες τὶς Στοές.

Ἀκόμη δὲ ὑπῆρχε καὶ ἡ στοὰ τῶν θρόνων, ἐκεῖ ὅπου ἐδίκαζεν ὁ βασιλεύς· ἡ στοὰ δηλαδὴ τοῦ δικαστηρίου.

Ἐκτὸς αὐτῶν ὑπῆρχε καὶ ἡ Στοὰ τῶν θρόνων, ποὺ ὠνομάζετο καὶ Στοὰ τοῦ Δικαστηρίου (ἢ τῆς Κρίσεως), ὅπου ὁ Σολομὼν ἐδίκαζε τὶς διάφορες ὑποθέσεις.

Ἐπὶ πλέον ὑπῆρχε καὶ ὁ οἶκος, εἰς τὸν ὁποῖον παρέμενεν ὁ βασιλεὺς μαζῆ μὲ τοὺς αὐλικούς του. Ὁ οἶκος αὐτὸς ἦτο κτισμένος εἰς μίαν αὐλὴν μὲ στοὰς κατὰ παρόμοιον τρόπον κατασκευασμένος. Κατεσκεύασεν ἐπίσης ὁ Σολομὼν διὰ τὴν θυγατέρα τοῦ Φαραώ, τὴν ὁποίαν εἶχε λάβει ὡς σύζυγόν του, ὅμοιον μὲ τὴν στοὰν αὐτὴν οἶκον.

Ἀκόμη ὑπῆρχε καὶ ἡ ἰδιαιτέρα κατοικία τοῦ βασιλιᾶ (μὲ τοὺς αὐλικούς του). Ὁ χῶρος αὐτὸς εὑρίσκετο εἰς μίαν αὐλὴν μὲ στοὲς καὶ ἦταν κατασκευασμένος μὲ τὴν ἰδίαν ἀρχιτεκτονικήν, ποὺ ἦσαν κατασκευασμένες οἱ ἄλλες στοές. Ὁ Σολομὼν κατεσκεύασεν ἐπίσης οἶκον (ἀνάκτορον) διὰ τὴν θυγατέρα τοῦ Φαραώ, τὴν ὁποίαν (ὁ Σολομών) ἐνυμφεύθη ὡς σύζυγον· ὁ οἶκος αὐτὸς ἦταν ὅμοιος μὲ τὴν Στοὰν αὐτήν.

Ὅλα δὲ αὐτὰ τὰ οἰκοδομήματα εἶχαν κατασκευασθῇ ἀπὸ ὡραίους λίθους, οἱ ὁποῖοι ἐκόπησαν καὶ ἐσκαλίσθησαν κανονικὰ καὶ εἶχαν τοποθετηθῆ ἀπὸ τὸ θεμέλιον ἕως εἰς τοὺς γείσους τῆς ὀροφῆς, εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῶν οἰκοδομημάτων καὶ εἰς τὴν μεγάλην ἐξωτερικὴν αὐλήν.

Ὅλα αὐτὰ τὰ οἰκοδομήματα ἦσαν κατασκευασμένα ἀπὸ ὡραιοτάτους λίθους, οἱ ὁποῖοι εἶχαν κοπῇ καὶ πελεκηθῆ κανονικώτατα· οἱ λίθοι αὐτοὶ ἦσαν τέτοιοι ἀπὸ τὰ θεμέλια μέχρι τὰ γεῖσα τῆς ὀροφῆς (μέχρι τὶς κορνίζες). Ἦσαν ὡραιότατοι καὶ κανονικώτατοι, εἴτε εὑρίσκοντο εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῶν οἰκοδομημάτων εἴτε ἔξω, εἰς τὴν μεγάλην αὐλήν.

Αὐτὴ δὲ ἡ αὐλὴ εἶχε θεμελιωθῆ μὲ ὡραίους μεγάλους λίθους μήκους δέκα ἢ ὀκτὼ πήχεων.

Ἡ αὐλὴ αὐτὴ εἶχεν εἰς τὰ θεμέλια της λίθους ὡραίους, μεγάλους, ποὺ ἄλλοι εἶχαν μῆκος δέκα (ἑβραϊκούς) πήχεις (4,50 μέτρα) καὶ ἄλλοι ὀκτὼ (ἑβραϊκούς) πήχεις (3,60 μέτρα).

Ἐπάνω δὲ ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρχον προσηρμοσμένοι ἄλλοι ὡραιότατοι λίθοι, σύμφωνα μὲ τὸ μέτρον τῶν ἀπελεκήτων λίθων, καὶ ξύλα ἀπὸ κέδρους.

Ἐπάνω ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρχαν ἄλλοι ὡραιότατοι λίθοι, κομμένοι κανονικώτατα, καὶ ξύλα ἀπὸ κέδρους.

Αὐτὴν δὲ τὴν αὐλὴν τὴν περιέβαλλον κύκλῳ τρεῖς σειραὶ ἀπὸ μεγάλους ἀπελέκητους λίθους καὶ μία σειρὰ δοκάρια ἀπὸ κέδρα καλοκομμένα. Ἔτσι δὲ ὁ Σολομὼν ἔφερεν εἰς πέρας ὅλον τὸ ἀνάκτορόν του.

Ἡ δὲ μεγάλη αὐλὴ εἶχε γύρω-γύρω τρεῖς σειρὲς μεγάλων (πελωρίων) λίθων κομμένων καὶ μίαν σειρὰν καλοκομμένων δοκαριῶν ἀπὸ κέδρον. Ἔτσι ὠλοκλήρωσεν ὁ Σολομὼν καὶ ὅλον τὸ ἀνάκτορόν του.