Βασιλειῶν Δ' 15

Κατὰ τὸ εἰκοστὸν ἕβδομον ἔτος τοῦ Ἱεροβοάμ, βασιλέως τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἐβασίλευσε ὁ Ἀζαρίας ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμεσσίου βασιλέως τῶν Ἰουδαίων.

Κατὰ τὸ εἰκοστὸν ἕβδομον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἱεροβοὰμ Β', βασιλιᾶ (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰσραήλ, ἀνέβη εἰς τὸν βασιλικὸν Θρόνον (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰούδα ὁ Ἀζαρίας, υἱὸς τοῦ Ἀμεσσία.

Δέκα ἓξ ἐτῶν ἦτο αὐτός, ὅταν ἔγινε βασιλεύς, καὶ ἐβασίλευσεν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ἐπὶ πεντήκοντα δύο ἔτη. Ἡ μητέρα του ὠνομάζετο Ἱεχελία καὶ κατήγετο ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ.

Ὅταν ὁ Ἀζαρίας ἀνέβη εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον, ἦταν δεκαέξι ἐτῶν· ἐβασίλευσε δὲ ἐπὶ πενῆντα δύο χρόνια μὲ ἔδραν τὴν Ἱερουσαλήμ. Τὸ ὄνομα τῆς μητέρας του ἦταν Ἰεχελία καὶ κατήγετο ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ.

Αὐτὸς ἔπραξε τὸ ὀρθὸν καὶ εὐάρεστον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καθ’ ὅλα, ὅπως ὁ Ἀμεσσίας ὁ πατήρ του.

Ὁ Ἀζαρίας ἔζησε σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα καὶ τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου εἰς ὅλα, κατὰ τὸ παράδειγμα τοῦ βασιλιᾶ Ἀμεσσία, τοῦ πατέρα του.

Ἀλλὰ δὲν κατέστρεψε τοὺς ὑψηλοὺς τόπους τῆς εἰδωλολατρικῆς θρησκείας καὶ ἔτσι ὁ λαὸς ἐξακολουθοῦσε νὰ θυσιάζῃ καὶ νὰ προσφέρῃ θυμιάματα εἰς τοὺς εἰδωλικοὺς θεούς.

Δὲν κατέστρεψεν ὅμως τοὺς εἰδωλολατρικοὺς τόπους, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς ὑψηλὲς τοποθεσίες, καὶ ἔτσι ὁ λαὸς συνέχιζε νὰ προσφέρῃ εἰς τὰ εἴδωλα θυσίες καὶ θυμίαμα εἰς τοὺς τόπους ἐκείνους.

Διὰ τοῦτο ὁ Κύριος ἐτιμώρησε τὸν βασιλέα αὐτὸν μὲ τὴν ἀσθένειαν τῆς λέπρας μέχρι τῆς ἡμέρας τοῦ θανάτου του. Ἐξ αἰτίας δὲ τῆς λέπρας του, εἶχεν ὡς ἔδραν τῆς βασιλείας του κάποιον ἀπομεμονωμένον οἶκον. Ὁ δὲ υἱός του, ὁ Ἰωάθαμ, ἐδίκαζε καὶ ἐκυβερνοῦσε ἀντ’ αὐτοῦ τὸν λαὸν τῆς Ἱερουσαλήμ.

Διὰ τοῦτο ὁ Κύριος ἐτιμώρησε τὸν βασιλιᾶ μὲ λέπραν, ἡ ὁποία διετηρήθη μέχρι τῆς ἡμέρας τοῦ θανάτου του. Δι’ αὐτὸ ὁ μὲν Ἀζαρίας ἑκατοικοῦσε ὡς βασιλιᾶς εἰς ἰδιαίτερον ἀπομονωμένον σπίτι, ὁ δὲ υἱός του, ὁ Ἰωάθαμ, ἔμενεν εἰς τὸ βασιλικὸν ἀνάκτορον καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἐκυβερνοῦσε καὶ ἔκρινε τὸν λαὸν τῆς χώρας ὡς ἀντιβασιλιάς.

Τὰ ὑπόλοιπα ἐκ τῶν λόγων καὶ ἔργων τοῦ Ἀζαρίου, ὅλα ὅσα ἔκαμεν, εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν ἔργων τῶν βασιλέων Ἰούδα.

Τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ βασιλιᾶ Ἀζαρία καὶ ὅλα, ὅσα ἔκαμε, δὲν εἶναι μήπως αὐτὰ γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν «Χρονικῶν (ἢ Ἔργα καὶ Ἡμέραι) τῶν βασιλέων (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰούδα»;

Ὁ Ἀζαρίας ἐκοιμήθη μὲ τοὺς προγόνους αὐτοῦ, τὸν ἔθαψαν δὲ εἰς τοὺς τάφους τῶν προγόνων του εἰς τὴν πόλιν Δαυΐδ. Ἀντ’ αὐτοῦ δὲ ἐβασίλευσεν ὁ υἱός του ὁ Ἰωάθαμ.

Ἀπέθανεν ὁ Ἀζαρίας καὶ προσετέθη εἰς τοὺς ἀποθαμένους προγόνους του καὶ τὸν ἔθαψαν μαζὶ μὲ τοὺς προπάτορές του εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, τὴν πόλιν τοῦ Δαβίδ. Ἐβασίλευσε δὲ ὡς διάδοχός του ὁ Ἰωάθαμ, ὁ υἱός του.

Κατὰ τὸ τριακοστὸν ὄγδοον ἔτος τοῦ Ἀζαρίου βασιλέως τῶν Ἰουδαίων ἐβασίλευσεν εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰσραὴλ εἰς τὴν Σαμάρειαν ἐπὶ ἓξ μῆνας ὁ Ζαχαρίας, ὁ υἱὸς τοῦ Ἱεροβοάμ.

Κατὰ τὸ τριακοστὸν ὄγδοον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἀζαρία, βασιλιᾶ (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰούδα, ἀνέβη εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰσραὴλ ὁ Ζαχαρίας, υἱὸς τοῦ Ἱεροβοὰμ Β'· αὐτὸς ἐβασίλευσε μὲ ἔδραν τὴν Σαμάρειαν ἐπὶ ἕξι μῆνες.

Αὐτὸς διέπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Ἐξέκλινεν πρὸς τὴν εἰδωλολατρείαν, ὅπως ἔκαναν οἱ πρόγονοί του. Δὲν ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τὰς πολυαρίθμους ἁμαρτίας τοῦ Ἱεροβοάμ, υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἐξωθήσει τοὺς Ἰσραηλίτας εἰς τὴν ἀσέβειαν καὶ εἰδωλολατρείαν.

Ὁ βασιλιᾶς Ζαχαρίας παρεσύρθη εἰς παρεκτροπὲς καὶ ἁμαρτωλὲς πράξεις καὶ ἔκαμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι πονηρὸν εἰς τὰ μάτια τοῦ Θεοῦ. Κατήντησεν εἰς τὴν εἰδωλολατρίαν, ὅπως ἔκαμαν καὶ οἱ προπάτορές του. Δὲν ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τὸ ἁμαρτωλὸν παράδειγμα τοῦ Ἱεροβοάμ, υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν ἁμαρτωλὴν πολιτείαν καὶ τὶς ἁμαρτίες του παρέσυρε τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὴν ἀποστασίαν καὶ τὴν εἰδωλολατρίαν.

Ὠργάνωσαν ὅμως συνωμοσίαν ἐναντίον αὐτοῦ ὁ Σελλούμ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰαβίς, καὶ ὁ Κεβλαάμ, οἱ ὁποῖοι τὸν ἐκτύπησαν καὶ τὸν ἐφόνευσαν. Ἀνεκηρύχθη δὲ κατόπιν βασιλεὺς ἀντ’ αὐτοῦ ὁ Σελλούμ.

Καὶ ὠργάνωσαν συνωμοσίαν ἐναντίον του ὁ Σελλούμ, υἱὸς τοῦ Ἰαβίς, καὶ ὁ Κεβλαάμ, τὸν ἐκτύπησαν καὶ τὸν ἐθανάτωσαν, ἐβασίλευσε δὲ ὡς διάδοχός του ὁ Σελλούμ.

Τὰ ὑπόλοιπα ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ Ζαχαρίου εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν ἔργων τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ.

Τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ βασιλιᾶ Ζαχαρία, νά· αὐτὰ εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν «Χρονικῶν (ἢ Ἔργα καὶ Ἡμέραι) τῶν βασιλέων (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰσραήλ».

Ὁ Κύριος εἶχε προφητεύσει πρὸς τὸν Ἰοὺ καὶ εἶπε· «τέσσαρες γενεαί σου θὰ καθίσουν διαδοχικῶς εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον τῶν Ἰσραηλιτῶν». Ἔτσι δὲ καὶ ἔγινε.

Μὲ τὸν θάνατον τοῦ Ζαχαρία ἐπραγματοποιήθη ὁ λόγος (ἡ ὑπόσχεσις), τὸν ὁποῖον εἶχε προείπει ὁ Κύριος πρὸς τὸν Ἰού· τοῦ εἶπε δηλαδή: «Σοῦ ὑπόσχομαι ὅτι οἱ ἀπόγονοί σου μέχρι τετάρτης γενεᾶς θὰ ἀναδειχθοῦν βασιλεῖς τοῦ Ἰσραήλ». Πράγματι ἔτσι ἔγινε καὶ ἐξεπληρώθη ἡ θεία ὑπόσχεσις!

Ὁ Σελλούμ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰαβίς, ἀνῆλθεν εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον. Κατὰ τὸ τριακοστὸν ἔννατον ἔτος τοῦ Ἀζαρίου, βασιλέως τῶν Ἰουδαίων, ἔγινε βασιλεὺς ὁ Σελλοὺμ ἐπὶ ἕνα μόνον μῆνα εἰς τὴν Σαμάρειαν.

Ὁ Σελλούμ, υἱὸς τοῦ Ἰαβίς, ἀνῆλθεν εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον τοῦ Ἰσραήλ. Κατὰ τὸ τριακοστὸν ἔνατον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἀζαρία, βασιλιᾶ (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰούδα, ἀνέβη εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον ὁ Σελλούμ. Ἐβασίλευσε δὲ ἐπὶ ἕνα μῆνα μὲ ἕδραν τὴν Σαμάρειαν.

Ὁ Μαναήμ, ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν φυλὴν Γάδ, ἀνέβη ἀπὸ τὴν πόλιν Θαρσιλά, ἦλθεν εἰς τὴν Σαμάρειαν, ἐκτύπησε τὸν Σελλούμ, τὸν υἱὸν τοῦ Ἰαβίς, ἐντὸς τῆς Σαμαρείας καὶ τὸν ἐφόνευσε.

Διότι ὁ Μαναήμ, ὁ υἱὸς τοῦ Γαδδί, ἀνέβη ἀπὸ τὴν Θαρσιλὰ καὶ ἦλθεν εἰς τὴν Σαμάρειαν καὶ ἐκτύπησε τὸν βασιλιᾶ Σελλούμ, υἱὸν τοῦ Ἰαβίς, εἰς τήν ἕδραν του, τὴν Σαμάρειαν, καὶ τὸν ἐφόνευσε.

Τὰ ὑπόλοιπα ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ Σελλοὺμ καὶ ἡ συνωμοσία, τὴν ὁποίαν αὐτὸς ὠργάνωσε, ἰδοὺ εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν ἔργων τῶν βασιλέων τοῦ βασιλείου Ἰσραήλ.

Τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ Σελλοὺμ καὶ ἡ συνωμοσία, τὴν ὁποίαν ὠργάνωσε, νά· ὅλα αὐτὰ εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν «Χρονικῶν (ἢ Ἔργα καὶ Ἡμέραι) τῶν βασιλέων (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰσραήλ».

Τότε ὁ Μαναὴμ ἐκτύπησε τὴν πόλιν Θερσὰ καὶ ὅλα τὰ περίχωρα αὐτῆς καὶ ὅλους ὅσοι εὑρίσκοντο εἰς αὐτήν. Τὴν ἐκτύπησε, διότι οἱ κάτοικοί της δὲν τοῦ ἤνοιξαν τὰς πύλας τῆς πόλεώς των. Ὅταν δὲ τὴν κατέλαβε, διέπραξεν ὠμότητας, ἀφοῦ ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου νὰ σχίσῃ ἀκόμη καὶ τὰς κοιλίας τῶν ἐγκύων γυναικῶν.

Ἐνῷ ὁ Μαναὴμ ἐπροχωροῦσε ἀπὸ τὴν Θαρσιλὰ εἰς τὴν Σαμάρειαν, ἐπετέθη ἐναντίον τῆς πόλεως Θερσὰ καὶ ἐναντίον ὅλων, ὅσοι ἦσαν εἰς αὐτὴν καὶ τὴν γύρω ἀπὸ αὐτὴν περιοχήν, διότι οἱ κάτοικοι τῆς δὲν τοῦ ἄνοιξαν τὶς πύλες τῆς πόλεως καὶ δὲν παρεδόθησαν εἰς αὐτόν. Ἔτσι ἐκτύπησε καὶ ἐκυρίευσε τὴν Θερσὰ καὶ ἔσχισε τὶς κοιλιὲς τῶν γυναικῶν, ποὺ ἦσαν ἔγκυες!

Κατὰ τὸ τριακοστὸν ἔννατον ἔτος τοῦ Ἀζαρίου, βασιλέως τῶν Ἰουδαίων, ἀνῆλθεν εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον ὁ Μαναήμ, καταγόμενος ἀπὸ τὴν φυλὴν Γάδ, καὶ ἐβασίλευσεν εἰς τὴν Σαμάρειαν ἐπὶ δέκα ἔτη.

Κατὰ τὸ τριακοστὸν ἔνατον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἀζαρία, βασιλιᾶ (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰούδα, ἀνέβη εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον τοῦ Ἰσραὴλ ὁ Μαναήμ, υἱὸς τοῦ Γαδδί. Ἐβασίλευσε δὲ μὲ ἕδραν τὴν Σαμάρειαν ἐπὶ δέκα χρόνια.

Αὐτὸς διέπραξε πονηρὰ καὶ ἀσεβῆ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Δὲν ἀπεμακρύνθη ἀπὸ καμμίαν ἁμαρτίαν τοῦ Ἱεροβοάμ, υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ὁ ὁποῖος ἐξώθησε τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς ἁμαρτίαν καὶ ἀσέβειαν.

Ὁ Μαναὴμ παρεσύρθη εἰς παρεκτροπὲς καὶ ἁμαρτωλὲς πράξεις καὶ ἔκαμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι πονηρὸν εἰς τὰ μάτια τοῦ Θεοῦ. Κατήντησεν εἰς τὴν εἰδωλολατρίαν. Δὲν ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τὸ ἁμαρτωλὸν παράδειγμα τοῦ Ἱεροβοάμ, υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν ἁμαρτωλὴν πολιτείαν καὶ τὶς ἁμαρτίες του παρέσυρε τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὴν ἀποστασίαν καὶ τὴν εἰδωλολατρίαν.

Κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ βασιλέως αὐτοῦ ὁ Φούλ, βασιλεὺς τῶν Ἀσσυρίων, ἐπῆλθεν ἐναντίον τῆς χώρας τῶν Ἰσραηλιτῶν. Ὁ Μαναήμ, διὰ νὰ ἀποφύγῃ ἧτταν καὶ ὑποδούλωσιν, παρέδωσεν εἰς τὸν Φοὺλ χίλια τάλαντα ἀργυρίου, διὰ νὰ τὸν ἔχῃ καὶ σύμμαχόν του.

Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς βασιλείας τοῦ Μαναὴμ ὁ Φούλ, ὁ βασιλιᾶς τῶν Ἀσσυρίων, εἰσέβαλεν εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰσραήλ. Καὶ ὁ Μαναὴμ ἔδωκεν εἰς τὸν Φοὺλ χίλια ἀργυρᾶ τάλαντα (= 34.000 χιλιόγραμμα ἀσῆμι) διὰ νὰ ἔχῃ τὴν ὑποστήριξιν καὶ τὴν βοήθειάν του εἰς ὦρες ἐπιθέσεως ἐχθρῶν κατὰ τοῦ Ἰσραήλ.

Ὁ Μαναὴμ ἀπέσπασε καὶ συνεκέντρωσε τὸ ἀργύριον αὐτὸ ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας, μάλιστα δὲ ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἦσαν εἰς θέσιν νὰ δώσουν, καὶ τὸ παρέδωσεν εἰς τὸν βασιλέα τῶν Ἀσσυρίων. Πεντήκοντα σίκλους ἐζήτησε καὶ ἐπῆρεν ἀπὸ κάθε πλούσιον ἄνδρα. Ὁ δὲ βασιλεὺς τῶν Ἀσσυρίων ἐπανῆλθε κατόπιν εἰς τὴν χώραν του καὶ ἔτσι ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τὴν χώραν τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Ὁ βασιλιᾶς Μαναὴμ ἐπῆρε τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀπὸ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, καὶ πρὸ παντὸς ἀπὸ τοὺς πλουσίους, διὰ νὰ τὰ δώσῃ εἰς τὸν βασιλιᾶ τῶν Ἀσσυρίων. Ὁ Μαναὴμ ἐπίεσε τὰ πρόσωπα αὐτά, ὥστε νὰ δώσῃ ὁ καθένας πενῆντα ἀργυροῦς σίκλους. Κατόπιν τούτου ὁ βασιλιᾶς τῶν Ἀσσυρίων ἐπέστρεψεν εἰς τὴν χώραν του καὶ δὲν ἔμεινεν εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰσραήλ, εἰς τὸ ὁποῖον εἶχεν εἰσβάλει.

Τὰ ὑπόλοιπα ἐκ τῶν ἔργων τοῦ Μαναὴμ καὶ ὅσα ἄλλα ἔκαμεν εἶναι αὐτὰ γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν ἔργων τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ.

Τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ βασιλιᾶ Μαναὴμ καὶ ὅλα, ὅσα ἔκαμε, δὲν εἶναι μήπως αὐτὰ γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν «Χρονικῶν (ἢ Ἔργα καὶ Ἡμέραι) τῶν βασιλέων (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰσραήλ»;

Ὁ Μαναὴμ ἐκοιμήθη μὲ τοὺς προπάτοράς του καὶ ἀντ’ αὐτοῦ ἀνεκηρύχθη βασιλεὺς ὁ Φακεσίας, ὁ υἱός του.

Ἀπέθανεν ὁ Μαναὴμ καὶ προσετέθη εἰς τοὺς ἀποθαμένους προγόνους του. Ἐβασίλευσε δὲ ὡς διάδοχός του ὁ Φακεσίας, ὁ υἱός του.

Κατὰ τὸ πεντηκοστὸν ἔτος τοῦ Ἀζαρίου, βασιλέως τῶν Ἰουδαίων, ἐβασίλευσεν εἰς τὸ βασίλειον τῶν Ἰσραηλιτῶν εἰς τὴν Σαμάρειαν ἐπὶ δύο ἔτη ὁ Φακεσίας, ὁ υἱὸς τοῦ Μαναήμ.

Κατὰ τὸ πεντηκοστὸν ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἀζαρία, βασιλιᾶ (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰούδα, ἀνέβη εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον τοῦ Ἰσραὴλ ὁ Φακεσίας, υἱὸς τοῦ Μαναήμ. Ἐβασίλευσε δὲ μὲ ἕδραν τὴν Σαμάρειαν ἐπὶ δύο χρόνια.

Αὐτὸς διέπραξε πονηρὰ καὶ ἀσεβῆ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Δὲν ἀπεμακρύνθη καθόλου ἀπὸ τὰς ἁμαρτίας τοῦ Ἱεροβοάμ, υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ὁ ὁποῖος ἐξώθησε τοὺς Ἰσραηλίτας εἰς τὴν ἀσέβειαν καὶ τὴν ἁμαρτίαν.

Ὁ βασιλιᾶς Φακεσίας παρεσύρθη εἰς παρεκτροπὲς καὶ ἁμαρτωλὲς πράξεις καὶ ἔκαμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι πονηρὸν εἰς τὰ μάτια τοῦ Θεοῦ· κατήντησεν εἰς τὴν εἰδωλολατρίαν. Δὲν ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τὸ ἁμαρτωλὸν παράδειγμα τοῦ Ἱεροβοάμ, υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν ἁμαρτωλὴν πολιτείαν καὶ τὶς ἁμαρτίες του παρέσυρε τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὴν ἀποστασίαν καὶ τὴν εἰδωλολατρίαν.

Ἐναντίον αὐτοῦ ὠργάνωσε συνωμοσίαν ὁ μεγάλος ἀξιωματοῦχος του, ὁ Φακεέ, υἱὸς τοῦ Ρομελίου, ὁ ὁποῖος καὶ ἐφόνευσεν αὐτὸν εἰς τὴν Σαμάρειαν ἐμπρὸς εἰς τὰ βασιλικὰ ἀνάκτορα. Μαζῆ μὲ αὐτὸν ἐφονεύθη ὁ Ἀργὸβ καὶ ὁ Ἀρίας καὶ πεντήκοντα ἀπὸ τοὺς τετρακοσίους ἄνδρας, τοὺς σωματοφύλακάς του. Ὁ Φακεὲ θανατώσας τὸν Φακεσίαν ἀνεκηρύχθη ἀντ’ αὐτοῦ βασιλεύς.

Ὠργανωσε συνωμοσίαν ἐναντίον τοῦ Φακεσία ὁ Φακεέ, υἱὸς τοῦ Ρομελίου, ὁ πρωθυπουργὸς (ἤ ἀνώτατος ἀξιωματοῦχος) του, καὶ τὸν ἐσκότωσεν εἰς τὴν Σαμάρειαν ἐμπρὸς εἰς τὸ βασιλικὸν ἀνάκτορον (κατ’ ἄλλην γραφήν: Μέσα εἰς τὸ ἐσωτερικώτερον φρούριον τοῦ ἀνακτόρου). Ἐσκότωσαν τὸν Φακεσίαν, μαζὶ δὲ μὲ αὐτὸν καὶ τὸν Ἀργὸβ καὶ τὸν Ἀρίαν καὶ πενῆντα ἄνδρες ἀπὸ τοὺς τετρακοσίους τῆς βασιλικῆς φρουρᾶς του. Ὁ Φακεὲ ἐθανάτωσε τὸν Φακεσίαν καὶ ἐβασίλευσεν ὡς διάδοχός του εἰς τὸν θρόνον τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰσραήλ.

Τὰ ὑπόλοιπα ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ Φακεσίου καὶ ὅλα ὅσα ἔκαμεν εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν ἔργων τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ.

Τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ βασιλιᾶ Φακεσία καὶ ὅλα, ὅσα ἔκαμε, νά· ὅλα αὐτὰ εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν «Χρονικῶν (ἢ Ἔργα καὶ Ἡμέραι) τῶν βασιλέων (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰσραήλ».

Κατὰ τὸ πεντηκοστὸν δεύτερον ἔτος τοῦ Ἀζαρίου, βασιλέως τῶν Ἰουδαίων, ἀνῆλθεν εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον τοῦ βασιλείου τῶν Ἰσραηλιτῶν ὁ Φακεέ, υἱὸς τοῦ Ρομελίου, ὁ ὁποῖος ἐβασίλευσεν εἰς τὴν Σαμάρειαν ἐπὶ εἴκοσι ἔτη.

Κατὰ τὸ πεντηκοστὸν δεύτερον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἀζαρία, βασιλιᾶ (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰούδα, ἀνέβη εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον τοῦ Ἰσραὴλ ὁ Φακεέ, υἱὸς τοῦ Ρομελία. Ἐβασίλευσε δὲ μὲ ἔδραν τὴν Σαμάρειαν ἐπὶ εἴκοσι χρόνια.

Καὶ αὐτὸς διέπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Δὲν ἀπεμακρύνθη ἀπὸ καμμίαν ἁμαρτίαν τοῦ Ἱεροβοάμ, υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ὁ ὁποῖος εἶχε ἐξωθήσει τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς ἁμαρτίαν καὶ ἀσέβειαν.

Ὁ Φακεὲ παρεσύρθη εἰς παρεκτροπὲς καὶ ἁμαρτωλὲς πράξεις καὶ ἔκαμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι πονηρὸν εἰς τὰ μάτια τοῦ Θεοῦ. Κατήντησεν εἰς τὴν εἰδωλολατρίαν. Δὲν ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τὸ ἁμαρτωλὸν παράδειγμα τοῦ Ἱεροβοάμ, υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν ἁμαρτωλὴν πολιτείαν του καὶ τὶς ἁμαρτίες του παρέσυρε τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὴν ἀποστασίαν καὶ τὴν εἰδωλολατρίαν.

Κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Φακεέ, βασιλέως τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἐπῆλθεν ὁ Θαγλαθφελλασάρ, βασιλεὺς τῶν Ἀσσυρίων, καὶ κατέλαβε τὴν Αἴν, τὴν Ἀβελβαιθαμααχά, τὴν Ἀνιώχ, τὴν Κενέζ, τὴν Ἀσώρ, τὴν Γαλαὰδ καὶ τὴν Γαλιλαίαν καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς φυλῆς Νεφθαλίμ. Τοὺς κατοίκους τῶν περιοχῶν αὐτῶν μετέφερε καὶ ἐγκατέστησεν εἰς τὴν χώραν τῶν Ἀσσυρίων.

Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς βασιλείας τοῦ Φακεέ, βασιλιᾶ (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰσραήλ, ἦλθεν ὁ Θαγλαθφελλασάρ, ὁ βασιλιᾶς τῶν Ἀσσυρίων, καὶ ἐκυρίευσε τὴν πόλιν Αἲν καὶ τὴν Ἀβελβαιθαμααχὰ καὶ τὴν Ἀνιὼχ καὶ τὴν Κενὲζ καὶ τὴν Ἀσὼρ καὶ τὴν Γαλαὰδ καὶ τὴν Γαλιλαῖον καὶ ὅλην τὴν περιοχὴν Νεφθαλί, αἰχμαλώτισε δὲ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν τῶν περιοχῶν αὐτῶν καὶ τοὺς μετέφερεν ὡς αἰχμαλώτους εἰς τὴν Ἀσσυρίαν.

Ὁ Ὡσηέ, υἱὸς τοῦ Ἠλά, ὠργάνωσε συνωμοσίαν ἐναντίον τοῦ Φακεέ, υἱοῦ τοῦ Ρομελίου, ἐκτύπησεν αὐτὸν καὶ τὸν ἐθανάτωσεν. Ἀνῆλθε δὲ ἀντ’ αὐτοῦ εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον κατὰ τὸ εἰκοστὸν ἔτος τοῦ Ἰωάθαμ, υἱοῦ τοῦ Ἀζαρίου.

Καὶ ὁ Ὡσηέ, υἱὸς τοῦ Ἠλά, ὠργάνωσε συνωμοσίαν ἐναντίον τοῦ βασιλιᾶ Φακεέ, υἱοῦ τοῦ Ρομελία, τὸν ἐκτύπησε καὶ τὸν ἐφόνευσεν. Ἔτσι ὁ Ὡσηὲ ἐβασίλευσεν ὡς διάδοχος τοῦ Φακεὲ κατὰ τὸ εἰκοστὸν ἔτος τοῦ βασιλιᾶ (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰούδα Ἰωάθαμ, υἱοῦ τοῦ Ἀζαρία.

Τὰ ὑπόλοιπα ἐκ τῶν ἔργων τοῦ Φακεέ, ὅλα ὅσα ἔκαμε, ἰδοὺ ὅλα αὐτὰ εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν ἔργων τῶν βασιλέων τοῦ βασιλείου τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ βασιλιᾶ Φακεὲ καὶ ὅλα, ὅσα ἔκαμε, νά· ὅλα αὐτὰ εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν «Χρονικῶν (ἢ Ἔργα καὶ Ἡμέραι) τῶν βασιλέων (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰσραήλ».

Κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Φακεέ, υἱοῦ τοῦ Ρομελίου, βασιλέως τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἐβασίλευσεν ὁ Ἰωάθαμ ὁ υἱὸς τοῦ Ἀζαρίου βασιλέως τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα.

Κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Φακεέ, υἱοῦ τοῦ Ρομελία, βασιλιᾶ (τοῦ βασιλείου) τὸν Ἰσραήλ, ἀνέβη εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον τοῦ Ἰούδα ὁ Ἰωάθαμ, υἱὸς τοῦ Ἀζαρία.

Ἦτο εἰκοσιπέντε ἐτῶν οὗτος, ὅταν ἀνῆλθεν εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον. Ἐβασίλευσε δὲ ἐπὶ δέκα ἓξ ἔτη εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ· ἡ μήτηρ αὐτοῦ ὠνομάζετο Ἱερουσά, ἦτο δὲ θυγάτηρ τοῦ Σαδώκ.

Ὅταν ὁ Ἰωάθαμ ἀνέβη εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον, ἦταν εἴκοσι πέντε ἐτῶν, ἐβασίλευσε δὲ ἐπὶ δεκαέξι χρόνια μὲ ἔδραν τὴν Ἱερουσαλήμ. Τὸ ὄνομα τῆς μητέρας του ἦταν Ἱερουσά, αὐτὴ δὲ ἦταν κόρη τοῦ Σαδώκ.

Ὁ Ἰωάθαμ ἔπραξε τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, σύμφωνα μὲ ὅσα εἶχε πράξει καὶ ὁ πατήρ του Ἀζαρίας.

Ὁ Ἰωάθαμ ἔζησε σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα καὶ τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου εἰς ὅλα, κατὰ τὸ παράδειγμα τοῦ βασιλιᾶ Ἀζαρία, τοῦ πατέρα του.

Ἀλλὰ τοὺς ὑψηλοὺς τόπους τῶν εἰδώλων δὲν κατέστρεψε. Διὰ τοῦτο καὶ ὁ λαὸς ἐξακολουθοῦσε νὰ προσφέρῃ θυσίας καὶ θυμίαμα εἰς τοὺς ὑψηλοὺς αὐτοὺς τόπους. Αὐτὸς δὲ ἀνοικοδόμησε τὴν ἄνω πύλην τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου.

Ὅμως δὲν κατέστρεψε τοὺς εἰδωλολατρικοὺς τόπους τῆς λατρείας, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς ὑψηλὲς τοποθεσίες, καὶ ἔτσι ὁ λαὸς συνέχιζε νὰ προσφέρῃ εἰς τὰ εἴδωλα θυσίες καὶ θυμίαμα εἰς τοὺς τόπους ἐκείνους. Ὁ βασιλιᾶς Ἰωάθαμ ἔκτισε τὴν Ὑψηλὴν (Βορείαν) πύλην τοῦ Ναοῦ.

Τὰ ὑπόλοιπα ἐκ τῶν ἔργων τοῦ Ἰωάθαμ, ὅλα ὅσα ἔκαμε, εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν ἔργων τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα.

Τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ βασιλιᾶ Ἰωάθαμ καὶ ὅλα, ὅσα ἔκαμε, δὲν εἶναι μήπως αὐτὰ γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν «Χρονικῶν (ἢ Ἔργα καὶ Ἡμέραι) τῶν βασιλέων (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰούδα»;

Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἤρχισεν ὁ Κύριος νὰ ἀποστέλλῃ ἐναντίον τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα τὸν Ραασσών, βασιλέα τῆς Συρίας, καὶ τὸν Φακεέ, υἱὸν τοῦ Ρομελίου.

Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς βασιλείας τοῦ Ἰωαθὰμ ἄρχισε νὰ ἑξαποστέλλῃ ὁ Κύριος ἐναντίον τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα τὸν Ραασσών, βασιλιᾶ τῆς Συρίας, καὶ τὸν βασιλιᾶ του Ἰσραὴλ Φακεέ, υἱὸν τοῦ Ρομελία.

Ὁ Ἰωάθαμ ἐκοιμήθη μετὰ τῶν πατέρων του καὶ ἐτάφη εἰς τὴν πόλιν τοῦ προγόνου του Δαυΐδ, ἀντ’ αὐτοῦ δὲ ἐβασίλευσεν ὁ Ἄχαζ ὁ υἱός του.

Ἀπέθανεν ὁ βασιλιᾶς Ἰωάθαμ καὶ προσετέθη εἰς τοὺς ἀποθαμένους προγόνους του καὶ ἐτάφη μὲ τοὺς ἀποθαμένους προγόνους του εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, τὴν πόλιν τοῦ προπάτορός του Δαβίδ. Ἐβασίλευσε δὲ ὡς διάδοχός του ὁ Ἄχαζ, ὁ υἱός του.