Βασιλειῶν Δ' 24

Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὁ Ναβουχοδονόσορ, ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος, ἐξεστράτευσεν ἐναντίον τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα, διότι ὁ Ἰωακίμ, ὁ ὑποτεταγμένος εἰς αὐτόν, εἶχεν μετὰ τρία ἔτη ἀποκηρύξει τὸν ζυγόν του καὶ ἐστράφη ἐναντίον τοῦ Ναβουχοδονόσορος.

Κατὰ τὴν περίοδον τῆς βασιλείας τοῦ Ἰωακὶμ ὁ Ναβουχοδονόσορ, βασιλιᾶς τῆς Βαβυλῶνος, εἰσέβαλεν εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰούδα· καὶ ὁ Ἰωακὶμ ἔγινε ὑποτελής του ἐπὶ τρία χρόνια. Κατόπιν ὅμως ὁ Ἰωακὶμ ἄλλαξε στάσιν ἀπέναντι τοῦ Ναβουχοδονόσορος καὶ ἐπανεστάτησεν ἐνάντίον του.

Ὁ Κύριος ἔστειλεν ἐναντίον τοῦ Ἰωακὶμ ληστρικὰς ὀρδὰς Χαλδαίων, ληστοσυμμορίας τῆς Συρίας, ληστὰς ἀπὸ τὴν χώραν Μωὰβ καὶ ληστὰς Ἀμμωνίτας. Ἔστειλε δὲ αὐτοὺς ὁ Κύριος ἐναντίον τοῦ βασιλέως τῶν Ἰουδαίων, διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον διὰ μέσου τῶν δούλων του τῶν προφητῶν εἶχε προαναγγείλει.

Καὶ ὁ Κύριος ἔστειλε πρὸς τιμωρίαν τῶν Ἰουδαίων ἐναντίον τοῦ Ἰωακὶμ ὠπλισμένες συμμορίες ληστῶν Χαλδαίων (Βαβυλωνίων) καὶ Σύρων καὶ Μωαβιτῶν καὶ Ἀμμωνιτῶν· ὅλους αὐτοὺς τοὺς ληστὲς τοὺς ἔστειλεν εἰς τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας διὰ νὰ τὴν καταστρέψουν, σύμφωνα μὲ τὸν λόγον ποὺ προεῖπεν ὁ Κύριος διὰ τῶν δούλων του, τῶν προφητῶν.

Αἰτία τῶν ἐπιδρομῶν αὐτῶν ἦτο ἡ ὀργὴ τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος εἶχε λάβει τὴν ἀπόφασιν νὰ ἀπορρίψῃ ἀπὸ τὸ πρόσωπόν του τὸ βασίλειον τοῦ Ἰούδα ἕνεκα τῶν ἁμαρτιῶν, τὰς ὁποίας εἶχε διαπράξει ὁ βασιλεὺς Μανασσῆς.

Τοῦτο συνέβη ἀσφαλῶς κατ’ ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ὠργίσθη κατὰ τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα καὶ ἀπεφάσισε νὰ τιμωρήσῃ τὸν Ἰουδαϊκον λαὸν καὶ νὰ τὸν ἀπομακρύνῃ ἀπ’ ἐμπρός του καὶ νὰ παύσῃ νὰ τὸν προστατεύῃ, ἕνεκα ὅλων τῶν ἁμαρτιῶν, τὶς ὁποῖες διέπραξεν ὁ βασιλιᾶς Μανασσῆς.

Διότι ὁ Μανασσῆς, ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἀσεβειῶν, ἔχυσε τόσον ἀθῶον αἷμα, ὥστε ἐγέμισεν ἡ Ἱερουσαλήμ. Ὁ δὲ Κύριος δὲν ἠθέλησε νὰ συγχωρήσῃ αὐτούς.

Καὶ κυρίως διότι ὁ Μανασσῆς ἔχυσεν αἷμα ἀθῶον καὶ διότι ἐγέμισε τὴν Ἱερουσαλὴμ μὲ τὸ ἀθῶον αὐτὸ αἷμα. Ὁ δὲ Κύριος δὲν ἠθέλησε νὰ συγχωρήσῃ τὸν Μανασσῆν δι’ αὐτὴν τὴν αἱματοχυσίαν.

Τὰ ὑπόλοιπα ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ Ἰωακίμ, ὅλα ὅσα αὐτὸς ἔπραξεν εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν ἔργων τῶν βασιλέων τοῦ βασιλείου Ἰούδα.

Τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ Ἰωακὶμ καὶ ὅλα, ὅσα ἔκαμε, δὲν εἶναι μήπως αὐτὰ γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν «Χρονικῶν (ἢ Ἔργα καὶ Ἡμέραι) τῶν βασιλέων (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰούδα»;

Ὁ Ἰωακὶμ ἐκοιμήθη μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ. Ἀντὶ δὲ αὐτοῦ ἐβασίλευσεν ὁ υἱός του ὁ Ἰωαχίμ.

Ἀπέθανε δὲ ὁ Ἰωακὶμ καιπροσετέθη εἰς τοὺς ἀποθαμένους προγόνους του, καὶ ἐβασίλευσεν ὡς διάδοχός του ὁ Ἰωαχίμ, ὁ υἱός του.

Ὁ δὲ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου δὲν ἐτόλμησε νὰ ἐξέλθῃ πλέον ἀπὸ τὴν χώραν του, ἐπειδὴ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος κατέκτησε τὰς χώρας, αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον ἀπὸ τὸν χείμαρρον τῆς Αἰγύπτου ἕως τὸν ποταμὸν Εὐφράτην, ὅλα ὅσα εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν ἀνῆκον εἰς τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου.

Καὶ ὁ βασιλιᾶς τῆς Αἰγύπτον (ὁ Φαραὼ Νεχαώ) δὲν ἐπεχείρησε πλέον νὰ βγῇ) μὲ τὸν στρατόν του ἔξω ἀπὸ τὴν χώραν του, διότι ὁ βασιλιᾶς τῆς Βαβυλῶνος κατέλαβε καὶ εἶχεν ὑπὸ τὴν κατοχήν του ὅλην τὴν περιοχὴν ἀπὸ τὸν χείμαρρον τῆς Αἰγύπτου (ἀπὸ τὰ βόρεια τῆς Αἰγύπτου) μέχρι τὸν ποταμὸν Εὐφράτην, ὅλα, ὅσα (εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην) ἀνῆκαν εἰς τὸν βασιλιᾶ τῆς Αἰγύπτου.

Ὁ Ἰωαχίμ, ὅταν ἀνῆλθεν εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον, ἦτο δεκαοκτὼ ἐτῶν. Ἐβασίλευσε δὲ εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ἐπὶ ἕνα μόνον τρίμηνον. Ἡ μητέρα του ὠνομάζετο Νέσθα, ἦτο δὲ θυγάτηρ τοῦ Ἐλλαναθάν, ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ.

Ὁ Ἰωαχὶμ ἦταν δεκαοκτὼ ἐτῶν, ὅταν ἔγινε βασιλιᾶς τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα· ἐβασίλευσε δὲ μὲ ἕδραν τὴν Ἱερουσαλὴμ ἐπὶ τρεῖς μῆνες. Ἡ μητέρα του ὠνομάζετο Νέσθα καὶ ἦταν θυγατέρα τοῦ Ἐλλαναθάν, ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ.

Καὶ αὐτὸς ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὅλα ὅσα εἶχε διαπράξει καὶ ὁ πατήρ του.

Ὁ Ἰωαχὶμ παρεσύρθη εἰς παρεκτροπὲς καὶ ἁμαρτωλὲς πράξεις καὶ ἔκαμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι πονηρὸν εἰς τὰ μάτια τοῦ Θεοῦ· κατήντησεν εἰς τὴν εἰδωλολατρίαν μιμούμενος εἰς ὅλα τὸ παράδειγμα τοῦ πατέρα του.

Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὁ Ναβουχοδονόσορ, ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος, ἐξεστράτευσεν ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ. Καὶ ἡ Ἱερουσαλὴμ ἐτέθη ὑπὸ πολιορκίαν.

Καὶ κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἐξεστράτευσεν ὁ Ναβουχοδονόσορ, ὁ βασιλιᾶς τῆς Βαβυλῶνος, ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ, καὶ ἡ πόλις ἐκυκλώθη καὶ ἐπολιορκήθη.

Ὁ Ναβουχοδονόσορ, ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος, ἦλθεν ἐμπρὸς εἰς τὴν πόλιν κατὰ τὸν καιρόν, ποὺ αὐτὴ ἐπολιορκεῖτο ἀπὸ τοὺς στρατιώτας του.

Ἦλθε δὲ αὐτοπροσώπως ὁ Ναβουχοδονόσορ, ὁ βασιλιᾶς τῆς Βαβυλῶνος, ἐναντίον τῆς πόλεως, ἐνῷ οἱ στρατιῶται του τὴν ἐπολιορκοῦσαν.

Ἐξῆλθεν ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων, ὁ Ἰωαχίμ, αὐτὸς καὶ οἱ δοῦλοι αὐτοῦ καὶ ἡ μητέρα του καὶ οἱ ἄρχοντές του, καὶ οἱ εὐνοῦχοι αὐτοῦ. Ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος συνέλαβεν αὐτὸν αἰχμάλωτον εἰς τὸ ὄγδοον ἔτος τῆς βασιλείας του.

Τότε ἐβγῆκε ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ ὁ Ἰωαχίμ, ὁ βασιλιᾶς (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰούδα, καὶ παρουσιάσθη εἰς τὸν βασιλιᾶ τῆς Βαβυλῶνος· ἐβγῆκε αὐτὸς καὶ οἱ δοῦλοι του (κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Οἱ ἀξιωματικοί του) καὶ ἡ μητέρα του καὶ οἱ ἄρχοντες τῆς Ἰουδαίας καὶ οἱ αὐλικοί του· καὶ ὁ βασιλιᾶς τῆς Βαβυλῶνος τὸν συνέλαβεν αἰχμάλωτον κατὰ τὸ ὄγδοον ἔτος τῆς βασιλείας του (τοῦ Ναβουχοδονόσορος).

Ἔβγαλε καὶ ἐπῆρεν ἀπὸ τὴν πόλιν ὁ Ναβουχοδονόσορ ὅλους τοὺς θησαυροὺς τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου καὶ τοὺς θησαυροὺς τοῦ βασιλικοῦ ἀνακτόρου. Ἔσπασε δὲ ὅλα τὰ χρυσᾶ σκεύη, τὰ ὁποῖα εἶχε κατασκευάσει ὁ Σολομὼν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραὴλ εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολήν τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Ναβουχοδονόσορ μετέφερεν ἀπὸ ἐκεῖ ὅλους τοὺς θησαυροὺς τοῦ Ναοῦ τοῦ Κυρίου καὶ τοὺς θησαυροὺς τοῦ βασιλικοῦ ἀνακτόρου· καὶ ἔσπασεν ὅλα τὰ χρυσᾶ σκεύη, τὰ ὁποῖα κατεσκεύασε διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ Ναοῦ ὁ Σολομών, ὁ βασιλιᾶς τοῦ Ἰσραήλ, εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου, σύμφωνα μὲ τὸν λόγον ποὺ προεῖπεν ὁ Κύριος.

Ὁ Ναβουχοδονόσορ ἐπῆρε καὶ ἐγκατέστησεν εἰς τὴν Βαβυλῶνα αἰχμαλώτους κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ, μάλιστα δὲ ὅλους τοὺς ἄρχοντας καὶ τοὺς γενναίους ἄνδρας, ἀνερχομένους εἰς δέκα χιλιάδας, κάθε ξυλουργὸν μέχρι καὶ κλειθροποιοῦ. Δὲν ἔμειναν εἰς τὴν πόλιν παρὰ μονάχα οἱ πτωχοὶ τῆς χώρας.

Ὁ Ναβουχοδονόσορ ὡδήγησεν ἀκόμη εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ ὅλους τοὺς (βασιλικούς) πρίγκιπες καὶ ὅλους τοὺς ἰσχυρούς (ἡγέτες)· ὅλοι αὐτοὶ ἦσαν δέκα χιλιάδες. Ὁ Ναβουχοδονόσορ ὡδήγησεν ἐπίσης εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν ὅλους τοὺς ξυλουργοὺς καὶ τοὺς μεταλλουργούς. Μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν ὅλων αὐτῶν δὲν ἔμειναν εἰς τὴν χώραν τῆς Ἴουδαίας παρὰ μόνον οἱ πτωχότεροι ἀπὸ τὸν λαόν.

Ὁ Ναβουχοδονόσορ ἐπῆρεν ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ μετέφερεν εἰς τὴν Βαβυλῶνα τὸν Ἰωαχίμ, τὴν μητέρα τοῦ βασιλέως αὐτοῦ καὶ τοὺς αὐλικούς του. Τοὺς ἰσχυροὺς τῆς χώρας ὡδήγησεν εἰς μετοικεσίαν ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ εἰς τὴν Βαβυλῶνα.

Ὁ Ναβουχοδονόσορ μετέφερεν αἰχμαλώτους εἰς τὴν Βαβυλῶνα τὸν Ἰωαχὶμ καὶ τὴν μητέρα τοῦ βασιλιᾶ καὶ τοὺς αὐλικούς του· καὶ τοὺς ἰσχυρούς (ἡγέτες) τῆς χώρας τοὺς μετέφερεν αἰχμαλώτους ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ εἰς τὴν Βαβυλῶνα.

Μετέφερεν ἐπίσης ὅλους τοὺς πολεμιστὰς ἑπτὰ χιλιάδας, τοὺς ξυλουργοὺς καὶ κλειθροποιοὺς χιλίους τὸν ἀριθμόν, ὅλους τοὺς ἱκανοὺς πρὸς πόλεμον ἀνθρώπους. Αὐτοὺς ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος τοὺς μετέφερε, διὰ νὰ μετοικήσουν εἰς τὴν Βαβυλῶνα.

Ὁ Ναβουχοδονόσορ ὡδήγησεν ἐπίσης εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν καὶ ὅλους τοὺς πολεμικοὺς ἄνδρες (κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Τοὺς ἐπισήμους) - αὐτοὶ ἦσαν ἑπτὰ χιλιάδες· ἐπίσης τοὺς ξυλουργοὺς καὶ τοὺς μεταλλουργούς -αὐτοὶ ἦσαν χίλιοι· ὅλοι αὐτοὶ ἦσαν γενναῖοι καὶ ἐμπειροπόλεμοι. Ὅλους αὐτοὺς ὁ βασιλιᾶς τῆς Βαβυλῶνος τοὺς μετέφερεν ὡς μετοίκους εἰς τὴν Βαβυλῶνα.

Ἀνεβίβασε δὲ εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον τῆς Ἰουδαίας ἀντὶ τοῦ Ἰωαχίμ τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν Ματθανίαν, τὸν ὁποῖον μετωνόμασεν εἰς Σεδεκίαν.

Ὁ Ναβουχοδονόσορ, ὁ βασιλιᾶς τῆς Βαβυλῶνος, ἀνέβασε εἰς τὸν θρόνον, ὡς διάδοχον τοῦ Ἰωαχίμ, τὸν Ματθανίαν, τὸν υἱόν του, τὸν ὁποῖον μετωνόμασε Σεδεκίαν.

Ὁ Σεδεκίας, ὅταν ἀνῆλθεν εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον, ἦτο εἴκοσι καὶ ἑνὸς ἔτους. Ἐβασίλευσεν ἕνδεκα ἔτη εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Ἡ μητέρα του ὠνομάζετο Ἀμιτάλ, ἦτο δὲ θυγάτηρ τοῦ Ἱερεμίου.

Ὁ Σεδεκίας ἦταν εἴκοσι ἐνὸς ἔτους, ὅταν ἔγινε βασιλιᾶς τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα· ἐβασίλευσε δὲ μὲ ἔδραν τὴν Ἱερουσαλὴμ ἐπὶ ἕνδεκα χρόνια. Ἡ μητέρα του ὠνομάζετο Ἀμιτὰλ καὶ ἦταν θυγατέρα τοῦ Ἱερεμία.

Καὶ αὐτὸς διέπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν τοῦ Κυρίου, ἐξέκλινεν εἰς ἀσέβειαν καὶ εἰδωλολατρείαν, καθ’ ὅλα ὅσα εἶχε κάμει ὁ Ἰωακίμ.

Ὁ Σεδεκίας παρεσύρθη εἰς παρεκτροπὲς καὶ ἁμαρτωλὲς πράξεις καὶ ἔκαμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι πονηρὸν εἰς τὰ μάτια τοῦ Θεοῦ· κατήντησεν εἰς τὴν εἰδωλολατρίαν μιμούμενος εἰς ὅλα τὸ παράδειγμα τοῦ βασιλιᾶ Ἰωακίμ.

Δι’ αὐτὸ καὶ αἱ συνέπειαι τῆς ὀργῆς τοῦ Κυρίου ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐναντίον τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα συνεχίσθησαν, μέχρις ὅτου ἀπέρριψεν ὁ Κύριος αὐτοὺς ἐντελῶς ἀπὸ τὸ πρόσωπόν του. Ὁ δὲ βασιλεὺς Σεδεκίας ἐπανεστάτησεν ἐναντίον τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος.

Ὅλα αὐτὰ συνέβησαν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰούδα, διότι ὁ Κύριος ὠργίσθη ἐναντίον των, μέχρις ὅτου τοὺς ἀπέρριψεν ἀπὸ τὸ πρόσωπόν του καὶ ἔπαυσε πλέον νὰ τοὺς προστατεύῃ. Ὁ δὲ βασιλιᾶς Σεδεκίας ἐπανεστάτησε κατὰ τοῦ βασιλιᾶ τῆς Βαβυλῶνος.