Δανιήλ Σωσάννα

Ὑπῆρχεν ἕνας ἀνήρ, κάτοικος τῆς Βαβυλῶνος, ὁ ὁποῖος ὠνομάζετο Ἰωακείμ.

Ὑπῆρχε κατὰ τοὺς χρόνους τῆς αἰχμαλωσίας τῶν Ἰουδαίων κάποιος ἄνδρας, ὁ ὁποῖος κατοικοῦσε εἰς τὴν Βαβυλῶνα καὶ ὠνομάζετο Ἰωακείμ.

Αὐτὸς ἐπῆρεν ὡς σύζυγον του μίαν γυναῖκα, ἡ ὁποία ὠνομάζετο Σωσάννα καὶ ἦτο θυγάτηρ τοῦ Χελκίου. Αὐτὴ ἦτο ὠραιοτάτη καὶ πολὺ εὐσεβὴς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

Αὐτὸς ἐνυμφεύθη μίαν γυναῖκα, ἡ ὁποία ὠνομάζετο Σωσάννα καὶ ἦταν κόρη τοῦ Χελκίου. Ἡ Σωσάννα ἦταν πάρα πολὺ ὡραία, ἀλλὰ καὶ πάρα πολὺ εὐσεβὴς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

Ἀλλὰ καὶ οἱ γονεῖς της ἐπίσης ἦσαν εὐσεβεῖς καὶ ἐνάρετοι. Ἐδίδαξαν δὲ καὶ ἐμόρφωσαν τὴν θυγατέρα αὐτῶν σύμφωνα μὲ τὸν νόμον τοῦ Μωϋσέως.

Καὶ οἱ γονεῖς της ἐπίσης ἦσαν εὐσεβεῖς, ἀγαθοὶ καὶ ἐνάρετοι, ἐδίδαξαν δὲ καὶ καθωδήγησαν τὴν θυγατέρα των σύμφωνα μὲ τὸν νόμον τοῦ Μωϋσῆ.

Ὁ Ἰωακεὶμ ἦτο πολὺ πλούσιος, εἶχε δὲ πλησίον τῆς οἰκίας του ἕνα ὡραῖον δενδροφυτευμένον κῆπον. Εἰς τὸν οἶκον τοῦ Ἰωακεὶμ προσήρχοντο τακτικὰ οἱ Ἰουδαῖοι, διότι αὐτὸς ἦτο ὁ ἐπισημότερος μεταξὺ ὅλων τῶν ἐκεῖ ἐγκατεστημένων Ἰουδαίων.

Ἦταν δὲ ὁ Ἰωακεὶμ πάρα πολὺ πλούσιος καὶ εἶχε κοντὰ εἰς τὸ σπίτι του εὐρύχωρον, ὡραῖον, δενδροφυτευμένον κῆπον. Καὶ οἱ Ἰουδαῖοι συνήθιζαν νὰ ἐπισκέπτωνται καὶ νὰ συχνάζουν πλησίον τοῦ Ἰωακείμ, διότι αὐτὸς ἦταν ὁ πλέον ἔνδοξος καὶ σεβαστὸς μεταξὺ ὅλων τῶν Ἰουδαίων, ποὺ ἦσαν ἐγκατεστημένοι εἰς τὴν Βαβυλῶνα.

Κατὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο ἀνεδείχθησαν ὡς δικασταὶ τοῦ λαοῦ δύο κατὰ τὴν ἡλικίαν πρεσβύτεροι Ἰουδαῖοι. Διὰ κάτι τέτοιους τύπους εἶχεν εἴπει κάπου ὁ Κύριος· ἡ παρανομία ἐβγῆκεν ἀπὸ τὴν Βαβυλῶνα, ἀπὸ γέροντας δικαστὰς οἱ ὁποῖοι ἐθεωροῦντο καὶ ἐνεφανίζοντο ὡς κυβερνῆται τοῦ λαοῦ.

Ἐξελέγησαν δὲ ἀπὸ τὸν λαὸν καὶ ὡρίσθησαν κατὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο δύο πρεσβύτεροι κατὰ τὴν ἡλικίαν, διὰ νὰ ἐνεργοῦν ὡς κριταὶ καὶ δικασταί. Διὰ τοὺς τέτοιου εἴδους ἀνόμους κριτὰς ὁ Κύριος εἶπεν: «Ἡ παρανομία ἐβγῆκε ἀπὸ τὴν Βαβυλῶνα, ἀπὸ πρεσβυτέρους κατὰ τὴν ἡλικίαν κριτάς, οἱ ὁποῖοι παρουσιάζοντο καὶ ἐκαμάρωναν ὡς κυβερνῆται καὶ καθοδηγηταὶ τοῦ λαοῦ»!

Αὐτοὶ προσήρχοντο συχνότερον καὶ ἕμενον ἐπὶ μακρότερον χρόνον εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Ἰωακείμ. Πρὸς αὐτοὺς δὲ προσήρχοντο καὶ ὅλοι οἱ Ἰουδαῖοι, ὅσοι εἶχαν μεταξύ των διαφοράς.

Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ὡς δικασταὶ ποὺ ἦσαν, ἐσύχναζαν καὶ παρέμεναν ἐπὶ μακρὰν χρόνον εἰς τὸ σπίτι τοῦ Ἰωακεὶμ καὶ τῆς Σωσάννας, τὸ ὁποῖον ἐχρησιμοποιεῖτο ὡς δικαστήριον τῶν Ἰουδαίων. Εἰς τοὺς πρεσβυτέρους δὲ αὐτοὺς προσήρχοντο καὶ προσέφευγαν ὅλοι οἱ Ἰουδαῖοι οἱ ὁποῖοι εἶχαν μεταξύ των διαφορὲς πρὸς ἐκδίκασιν.

Κατὰ τὴν μεσημβρίαν, ὅταν οἱ ἐπισκέπται ἀπήρχοντο, ἡ Σωσάννα ἔκαμνε τὸν περίπατόν της εἰς τὸν κῆπον τοῦ ἀνδρός της.

Συνέβαινε δὲ τοῦτο: Ὅταν πλέον ὁ λαὸς ἀπέσυρετο καὶ ἔφευγε κατὰ τὸ μεσημέρι, ἡ Σωσάννα ἐπήγαινε καὶ ἔκαμνε τὸν περίπατόν της εἰς τὸν κῆπον τοῦ συζύγου της.

Οἱ δύο αὐτοὶ προχωρημένης ἡλικίας δικασταὶ τὴν περιειργάζοντο κάθε ἡμέραν, ὅταν αὐτὴ εἰσήρχετο εἰς τὸν κῆπον καὶ περιπατοῦσε. Ἐκυριεύθησαν δὲ ἀπὸ πονηρὰν σαρκικὴν ἐπιθυμίαν δι’ αὐτήν.

Οἱ δύο πρεσβύτεροι - δικασταὶ τὴν ἔβλεπαν μὲ προσοχὴν καὶ τὴν παρακολουθοῦσαν μὲ ἔνοχον περιέργειαν κάθε ἡμέραν, ὅταν αὐτὴ εἰσήρχετο καὶ ἔκαμνε τὸν περίπατόν της εἰς τὸν κήπον· ἡ συχνὴ αὐτὴ θέα ἔγινε ἀφορμὴ ὥστε νὰ κυριευθοῦν οἱ δύο πρεσβύτεροι ἀπὸ ἁμαρτωλὴν σαρκικὴν ἐπιθυμίαν πρὸς αὐτήν.

Ὁ νοῦς των διεστράφη καὶ ἐσκοτίσθη καὶ δὲν ἠθέλησαν νὰ ἀνυψώσουν τὰ βλέμματά των πρὸς τὸν οὐρανόν, πρὸς τὸν δίκαιον καὶ παντεπόπτην Θεόν, οὔτε καὶ νὰ ἐνθυμηθοῦν τὰς δικαίας ἐντολὰς καὶ κρίσεις τοῦ Θεοῦ.

Ἀπὸ τὴν θέαν αὐτὴν ἡ λογικὴ σκέψις των παρεμορφώθη, ὁ νοῦς των ἐσκοτίσθη καὶ διεστράφη, καὶ δὲν κατέβαλαν καμμίαν προσπάθειαν εἰς τὸ νὰ στρέφουν τὰ βλέμματά των εἰς τὸν Οὐρανόν, εἰς τὸν δίκαιον καὶ πανάγιον Θεόν, ἀλλ’ οὔτε καὶ ἐνεθυμήθησαν τὶς δίκαιες ἐντολὲς καὶ κρίσεις τοῦ Θεοῦ.

Εἶχαν καὶ οἱ δύο πληγωθῆ ἀπὸ τὸ σαρκικὸν πάθος των πρὸς αὐτήν. Δὲν ἀνεκοίνωσαν δὲ ὁ ἕνας πρὸς τὸν ἄλλον τὸν ἐσωτερικόν των πόνον ἀπὸ τὴν σφοδρότητα τοῦ σαρκικοῦ πάθους,

Εἶχαν δὲ καὶ οἱ δύο κυριευθῆ καὶ πληγωθῆ ἀπὸ τὴν σαρκικὴν ἐπιθυμίαν των πρὸς αὐτήν· ὅμως δὲν ἐγνωστοποίησεν ὁ ἕνας εἰς τὸν ἄλλον τὸν πόνον ποὺ ἐδοκίμαζαν εἰς τὸ βάθος τῆς ψυχῆς των ἀπὸ τὴν σφοδρότητα τοῦ σαρκικοῦ πάθους,

διότι ἐντρέποντο νὰ καταστήσῃ ὁ ἐνας πρὸς τὸν ἄλλον γνωστὴν τὴν ἐπιθυμίαν των, ὅτι δηλαδὴ εἶχαν πόθον νὰ ἔλθουν εἰς σαρκικὴν ἔνωσιν μὲ ἐκείνην.

διότι ἐντρέποντο νὰ ἀναγγείλῃ ὁ ἕνας εἰς τὸν ἄλλον τὴν λάγνον ἐπιθυμίαν ποὺ εἶχαν, νὰ ἔλθουν εἰς σαρκικὴν σχέσιν μὲ αὐτήν.

Μὲ ἐπιμονὴν δὲ ἐξεμεταλλεύοντο κάθε εὐκαιρίαν, διὰ νὰ τὴν παρακολουθοῦν καὶ νὰ τὴν βλέπουν κάθε ἡμέραν.

Συνέχιζαν δὲ μὲ ἐπιμονήν, ἀνυπομονησίαν καὶ ἁμαρτωλὸν πόθον νὰ τὴν παρακολουθοῦν καὶ νὰ τὴν προσέχουν κάθε ἡμέραν.

Κάποιαν μεσημβρίαν, ὅταν ὅλοι εἶχαν ἀποχωρήσει, εἶπεν ὁ ἐνας εἰς τὸν ἄλλον· «ἂς πάμε πλέον εἰς τὸ σπίτι μας, διότι τώρα εἶναι ὥρα τοῦ γεύματος». Ἐβγῆκαν ἀπὸ τὸν κῆπον καὶ ἐχωρίσθησαν ὁ ἕνας ἀπὸ τὸν ἄλλον.

Ἕνα μεσημέρι, ὅταν ὡς συνήθως εἶχεν ἀποχωρήσει ὁ λαός, οἱ δύο πρεσβύτεροι - δικασταὶ (προσπαθοῦντες νὰ ἐξαπατήσουν ἀλλήλους) εἶπαν ὁ ἕνας εἰς τὸν ἄλλον: «Ἂς πάμε λοιπὸν εἰς τὸ σπίτι μας, διότι εἶναι ἡ ὥρα τοῦ γεύματος». Καὶ ἀφοῦ ἐβγῆκαν ἀπὸ τὸ σπίτι, ἐχωρίσθησαν ὁ ἕνας ἀπὸ τὸν ἄλλον.

Ὅμως ὁ καθένας ἰδιαιτέρως ἐπέστρεψεν εἰς τὸν κῆπον τοῦ Ἰωακείμ, συνηντήθησαν, χωρὶς νὰ τὸ θέλουν, καὶ ἠρώτησαν ὁ ἔνας τὸν ἄλλον τὴν αἰτίαν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐπέστρεψαν. Ὁμολόγησαν καὶ οἱ δύο τὴν ἐπιθυμίαν των. Τότε συνεφώνησαν μεταξύ των καὶ ὥρισαν καιρόν, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἠμποροῦσαν νὰ εὔρουν αὐτὴν μόνην.

Ἐχωρίσθησαν ὅμως προσωρινῶς· διότι, ἀφοῦ ἐπέστρεψαν πάλιν ὁ καθένας χωριστά, σννηντήθησαν, χωρὶς νὰ τὸ περιμένουν, εἰς τὸ ἴδιον μέρος, εἰς τὸν κῆπον, καὶ οἱ δύο! Μὴ δυνάμενοι δὲ πλέον νὰ κρύπτωνται μεταξύ των, ἠρώτησαν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον ἐπέστρεψαν ὡμολόγησαν δὲ καὶ οἱ δύο τὴν ἀσελγῆ ἐπιθυμίαν των. Τότε συνεφώνησαν μεταξύ των καὶ ὥρισαν χρόνον, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἠμποροῦσαν νὰ εὔρουν μόνην της τὴν Σωσάνναν.

Συνέβη δέ, ἐνῷ αὐτοὶ ἐπερίμεναν νὰ εὔρουν τὴν κατάλληλον ἡμέραν, ἡ Σωσάννα, ὅπως ἐσυνήθιζε καὶ κατὰ τὰς ἄλλας ἡμέρας, εἰσῆλθεν εἰς τὸν κῆπον, συνοδευομένη ἀπὸ δύο μόνον μικρὰς ὑπηρετρίας χωρὶς κανένα ἄλλον, διὰ νὰ λουσθῇ εἰς τὸν κῆπον, διότι ἔκαμνε ζέστη.

Σννέβη λοιπὸν τοῦτο: Ἐνῷ οἱ δύο πρεσβύτεροι ἐπερίμεναν τὴν κατάλληλον ἡμέραν διὰ νὰ τὴν εὔρουν μόνην της καὶ πραγματοποιήσουν τὸν σκοπόν των, ἡ Σωσάννα εἰσῆλθεν εἰς τὸν κῆπον, ὅπως συνήθιζε καὶ ἄλλοτε, χθὲς καὶ τὴν προχθεσινὴν ἡμέραν, μὲ δύο μόνον νεαρὲς ὑπηρέτριές της, διὰ νὰ λουσθῇ εἰς τὸν κῆπον, διότι ἔκαμνε ζέστην.

Ἐκεῖ δὲν ὑπῆρχε κανένας ἄλλος πλὴν τῶν δύο πρεσβυτέρων, οἱ ὁποῖοι ἦσαν κρυμμένοι καὶ παρατηροῦσαν ἐμπαθῶς τὴν Σωσάνναν.

Ἐκεῖ δὲ εἰς τὸν κῆπον δὲν ὑπῆρχε κανεὶς ἄλλος, ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς δύο πρεσβυτέρους, οἱ ὁποῖοι ἦσαν κρυμμένοι καὶ τὴν παρακολουθοῦσαν κυριευμένοι ἀπὸ τὴν ἁμαρτωλὴν ἐπιθυμίαν.

Ἡ Σωσάννα εἶπεν εἰς τὰς δύο ὑπηρετρίας της· «φέρετέ μου ἀρωματικὸν ἔλαιον καὶ τὰ ἄλλα εἴδη καθαριότητος, καὶ κλείσατε τὰς θύρας τοῦ κήπου, διὰ νὰ λουσθῶ».

Ἡ Σωσάννα εἶπεν εἰς τὶς δύο νεαρὲς ὑπηρέτριές της: «Φέρετέ μου ἀρωματικὸν λάδι, βάλσαμον καὶ ἄλλα εἴδη καθαριότητος καὶ κλεῖστε τὶς θύρες τὸν κήπου, διὰ νὰ λουσθῶ».

Αἱ κορασίδες ἐκεῖναι ἔκαμαν ὅπως εἶπεν εἰς αὐτὰς ἡ Σωσάννα. Ἔπειτα ἐβγῆκαν ἀπὸ τὰς πλαγίας θύρας τοῦ κήπου, διὰ νὰ φέρουν ἐκεῖνα που ἡ κυρία των τὰς εἶχε διατάξει. Δὲν εἶδαν δὲ τοὺς πρεσβυτέρους, διότι ἐκεῖνοι ἦσαν κρυμμένοι.

Οἱ δύο ὑπηρέτριες ἔκαμαν ὅπως τοὺς εἶπεν ἡ Σωσάννα καὶ ἔκλεισαν τὶς θύρες τοῦ κῆπου. Κατόπιν ἐβγῆκαν ἀπὸ τὶς πλάγιες θύρες τοῦ κῆπου, διὰ νὰ φέρουν ἀπὸ τὸ σπίτι ὅσα τοὺς εἶχε προστάξει. Δὲν εἶδαν δὲ οἱ δύο ὑπηρέτριες τοὺς πρεσβυτέρους, διότι αὐτοὶ ἦσαν κρυμμένοι.

Ὅταν, λοιπόν, ἐξῆλθαν τὰ δύο κοράσια, ἐσηκώθησαν οἱ δύο αὐτοὶ πρεσβύτεροι καὶ ἔτρεξαν πρὸς τὴν Σωσάνναν

Τότε ὅμως σννέβη τοῦτο: Μόλις ἐβγῆκαν ἀπὸ τὸν κῆπον οἱ δύο νεαρὲς κόρες, οἱ δύο πρεσβύτεροι ἐπήδησαν ἀπὸ τὸν κρυψῶνα των, ὥρμησαν πρὸς τὴν Σωσάνναν

καὶ εἶπαν· «ἰδοὺ αἱ θύραι τοῦ κήπου εἶναι κλεισταὶ καὶ κανεὶς δὲν μᾶς βλέπει. Ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἐνωθοῦμε σαρκικῶς μαζῆ σου. Λοιπόν, χωρὶς καμμίαν ἀντίστασιν, ἐνώσου μαζῆ μας.

καὶ εἶπαν: «Ἰδού· οἱ θύρες τὸν κήπου εἶναι κλειστὲς καὶ κανεὶς δὲν μᾶς βλέπει. Ποθοῦμεν νὰ σννευρεθῶμεν μαζί σου. Δῶσε λοιπὸν τὴν συγκατάθεσίν σου χωρὶς κανένα δισταγμὸν καὶ ἑνώσου μαζί μας.

Εὰν τυχὸν καὶ δὲν ὑποχωρήσῃς εἰς τὴν πρότασίν μας, θὰ καταθέσωμεν μαρτυρίαν ἐναντίον σου, ὅτι κάποιος νέος ἦτο μαζῆ σου καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἀπεμάκρυνες ἀπὸ κοντά σου τὰ δύο κοράσια».

Διαφορετικά, ἐὰν δὲν ὑποχωρήσῃς εἰς αὐτὸ ποὺ σοῦ προτείνομεν, θὰ μαρτυρήσωμεν ἐναντίον σου ὅτι ἦταν μαζί σου κάποιος νεαρὸς καὶ δι’ αὐτὸ ἀπεμάκρυνες τὶς νεαρὲς ὑπηρέτριες ἀπὸ κοντά σου»!

Ἡ Σωσσάνα ἀνεστέναξε καὶ εἶπε· «ἀπὸ παντοῦ ὑπάρχει στενοχωρία. Εὑρίσκομαι εἰς ἀδιέξοδον, διότι ἐὰν ὑποχωρήσω καὶ πράξω αὐτό, ποὺ μοῦ προτείνετε, μὲ περιμένει ὁ θάνατος ποὺ προκαλεῖ ἡ ἁμαρτία. Ἐὰν ἀρνηθῶ νὰ πράξω τὸ πονηρόν, δὲν θὰ γλυτώσω ἀπὸ τὰ χέρια σας.

Ἡ Σωσάννα ἐμπρὸς εἰς τὴν ἀπειλὴν αὐτὴν ἀνεστέναξε βαθιὰ καὶ εἶπεν: «Εἶμαι στριμωγμένη, παγιδευμένη ἀπὸ παντοῦ· δὲν ὑπάρχει διέξοδος! Διότι ἐὰν συγκατατεθῶ καὶ πράξω αὐτὸ ποὺ μοῦ ζητεῖτε, μὲ περιμένει θάνατος· ἐὰν ἀρνηθῶ καὶ δὲν τὸ πράξω, δὲν θὰ γλυτώσω ἀπὸ τὰ χέρια σας.

Ὅμως εἶναι προτιμότερον δι’ ἐμὲ νὰ μὴ ἁμαρτήσω καὶ νὰ πέσω εἰς τὰ χέρια σας, παρὰ νὰ ἁμαρτήσω ἐνώπιον τοῦ Κυρίου».

Εἶναι προτιμότερον ὅμως εἰς ἐμὲ νὰ μὴ τὸ πράξω καὶ νὰ πέσω ἀθώα καὶ καθαρὴ εἰς τὰ χέρια σας, παρὰ νὰ ἁμαρτήσω ἐνώπιον τοῦ Κυρίου»!

Ἀμέσως ἡ Σωσάννα ἐφώναξε μὲ μεγάλην κραυγήν. Ἐφώναξαν ταυτοχρόνως καὶ οἱ δύο πρεσβύτεροι, ποὺ εὑρίσκοντο πλησίον της.

Καὶ ἀμέσως ἡ ἁγνὴ Σωσάννα ἐφώναξε μὲ πολὺ δυνατὴν φωνὴν ταυτοχρόνως ὅμως ἐφώναξαν καὶ οἱ δύο πρεσβύτεροι, ποὺ εὑρίσκοντο πλησίον της, διὰ νὰ καλύψουν τὴν ἐνοχήν των.

Ὁ ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ἔτρεξε καὶ ἤνοιξε τὰς θύρας, τοῦ κήπου.

Ὁ ἕνας δὲ ἀπὸ τοὺς δύο ἔτρεξε καὶ ἄνοιξε τὶς θύρες τοῦ κήπου.

Ὅταν δὲ οἱ ὑπηρέται τῆς οἰκίας τοῦ Ἰωακεὶμ ἤκουσαν τὰς εἰς τὸν κῆπον κραυγάς, εἰσώρμησαν ἀπὸ τὴν πλαγίαν θύραν τοῦ κήπου, διὰ νὰ ἴδουν τί εἶχε συμβῆ εἰς τὴν Σωσάνναν.

Μόλις οἱ ὑπηρέται τοῦ σπιτιοῦ τοῦ Ἰωακεὶμ ἄκουσαν τὶς δυνατὲς φωνὲς εἰς τὸν κῆπον, ὥρμησαν μέσα εἰς αὐτὸν ἀπὸ τὴν πλαγίαν εἴσοδόν του, διὰ νὰ ἴδουν τὶ συμβαίνει εἰς τὴν κυρίαν των, τὴν Σωσάνναν.

Ὅταν οἱ δύο ἐκεῖνοι πρεσβύτεροι εἶπαν τὰς ψευδολογίας των ἐναντίον τῆς Σωσάννης, κατεντροπιάσθησαν οἱ ὑπηρέται, διότι ποτὲ ἄλλοτε δὲν εἶχε λεχθῇ τέτοιος πονηρὸς λόγος διὰ τὴν Σωσάνναν.

Ὅταν δὲ οἱ δύο πρεσβύτεροι εἶπαν τὶς ψευδεῖς κατηγορίες των κατὰ τῆς Σωσάννας, οἱ ὑπηρέται ἐδοκίμασαν πολὺ μεγάλην ἐντροπήν, διότι οὐδέποτε ἄλλοτε εἶχε λεχθῇ τέτοιος βαρὺς καὶ πονηρὸς λόγος διὰ τὴν Σωσάνναν.

Κατὰ τὴν ἑπομένην ἡμέραν ὁ λαὸς τῶν Ἰουδαίων συνεκεντρώθη εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἀνδρὸς τῆς Σωσάννης, τοῦ Ἰωακείμ. Ἐκεῖ προσῆλθον καὶ οἱ δύο πρεσβύτεροι ἔχοντες στερεὰν τὴν ἀπόφασιν τῆς παρανομίας εἰς τὸν ἐσκοτισμένον νοῦν των ἐναντίον τῆς Σωσάννης, διὰ νὰ τὴν καταδικάσουν εἰς θάνατον. Αὐτοὶ λοιπὸν εἶπαν ἐνώπιον ὅλου τοῦ λαοῦ·

Τὴν ἑπομένην ἡμέραν συνέβη τοῦτο: Ὅταν συνεκεντρώθη ὁ λαὸς εἰς τὸ σπίτι τοῦ συζύγου τῆς Σωσάννας, τοῦ Ἰωακείμ, προσῆλθαν οἱ δύο πρεσβύτεροι μὲ σταθερὰν εἰς τὸν νοῦν των τὴν συκοφαντικὴν καὶ ἄνομον ἀπόφασιν κατὰ τῆς Σωσάννας, διὰ νὰ τὴν καταδικάσουν εἰς θάνατον. Καὶ οἱ ἀναίσχυντοι πρεσβύτεροι ἀπηυθύνθησαν πρὸς τὸ συγκεντρωμένον πλῆθος καὶ εἶπαν:

«Στείλατε ἄνθρωπον καὶ φέρετε ἐδῶ τὴν Σωσάνναν, τὴν θυγατέρα τοῦ Χελκίου, ἡ ὁποία εἶναι σύζυγος τοῦ Ἰωακείμ». Ἐκεῖνοι ἀπέστειλαν πρὸς τοῦτο ἀνθρώπους.

«Στείλετε κάποιον καὶ φέρετε ἐδῶ τὴν Σωσάνναν, τὴν θυγατέρα τοῦ Χελκίου, ἡ ὁποία εἶναι σύζυγος τὸν Ἰωακείμ». Ἡ δὲ συνάθροισις τοῦ λαοῦ ἀπέστειλε διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον ἀνθρώπους.

Ἡ Σωσάννα ἦλθε. Μαζῆ δὲ μὲ αὐτὴν ἦλθαν οἱ γονεῖς της, τὰ τέκνα της καὶ ὅλοι οἱ συγγενεῖς της.

Ἦλθεν ἡ Σωσάννα, μαζὶ δὲ μὲ αὐτὴν καὶ οἱ γονεῖς της καὶ τὰ τέκνα της καὶ ὅλοι οἱ συγγενεῖς της.

Ἡ Σωσάννα ἦτο τρυφερώτατον καὶ ὠραιότατον πλάσμα.

Ἦταν δὲ ἡ Σωσάννα πάρα πολὺ χαριτωμένη, τρυφερή, μὲ λεπτὰ χαρακτηριστικὰ καὶ ὡραιότατη εἰς τὴν ὄψιν.

Ἐπειδὴ δὲ ἡ Σωσσάνα ἦτο σκεπασμένη, οἱ παράνομοι ἐκεῖνοι πρεσβύτεροι δικασταί της διέταξαν νὰ ἀφαιρέσουν τὴν καλύπτραν της, διὰ νὰ ἴδουν πάλιν ἐμπαθῶς καὶ χορτάσουν βλέποντες τὸ κάλλος της.

Ἐπειδὴ δὲ ἦταν σκεπασμένη μὲ πέπλον, οἱ ἀχρεῖοι καὶ παράνομοι κριταὶ της διέταξαν νὰ ἀφαιρέσουν τὴν καλύπτραν τῆς κεφαλῆς της διὰ νὰ χορτάσουν βλέποντες ἐμπαθῶς τὸ ἐξαίρετον κάλλος της!

Οἱ συγγενεῖς της καὶ ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τὴν εἶχαν γνωρίσει, ἔκλαιαν.

Ἔκλαιαν δὲ ὅλοι οἱ συγγενεῖς της καὶ ὅλοι ὅσοι τὴν ἐγνώριζαν (κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Ὅσοι τὴν εἶδαν).

Ἐσηκώθησαν τότε οἱ δύο πρεσβύτεροι ἐν μέσῳ τοῦ συγκεντρωθέντος πλήθους καὶ ἔθεσαν τὰ χέρια των ἐπάνω εἰς τὴν κεφαλὴν τῆς Σωσάννης.

Τότε οἱ δύο πρεσβύτεροι, ἀφοῦ ἐσηκώθησαν μεταξὺ τοῦ λαοῦ ποὺ εἶχε συγκεντρωθῆ, ἔθεσαν τὰ χέρια των ἐπάνω εἰς τὴν κεφαλήν της, ὁρκιζόμενοι μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ βεβαιώνοντες διὰ τὴν ἐνοχήν της.

Ἐκείνη κλαίουσα ὕψωσε τὰ βλέμματά της εἰς τὸν οὐρανόν, διότι ἡ καρδία της εἶχεν ἀπόλυτον πεποίθησιν εἰς τὸν Κύριον.

Ἡ δὲ Σωσάννα κλαίουσα ὕψωσε τὸ βλέμμα της εἰς τὸν οὐρανόν, διότι ἡ ἁγνὴ καρδία της εἶχεν ἀπόλυτον πεποίθησιν εἰς τὸν παντογνώστην καὶ καρδιογνώστην Κύριον.

Οἱ δύο πρεσβύτεροι εἶπαν· «τὴν ὥραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡμεῖς περιπατούσαμεν μόνοι εἰς τὸν κῆπον, εἰσῆλθεν αὐτὴ μαζῆ με δύο ὑπηρετρίας καὶ ἔκλεισε τὰς θύρας τοῦ κήπου, ἔδιωξε δὲ τὰς ὑπηρετρίας της.

Καὶ οἱ δύο πρεσβύτεροι κριταὶ εἶπαν: «Ἐνῷ ἐπεριπατούσαμε μόνοι μας εἰς τὸν κῆπον, ἡ γυναῖκα αὐτὴ εἰσῆλθεν εἰς τὸν κῆπον μὲ δύο ὑπηρέτριες, ἔκλεισε τὶς πόρτες τοῦ κῆπου καὶ ἀπέλυσε τὶς ὑπηρέτριες.

Τότε ἦλθε πρὸς αὐτὴν ἔνας νεαρὸς ἀνήρ, ὁ ὁποῖος ἦτο κάπου ἐκεῖ κρυμμένος, καὶ ἔπεσε μαζῆ μὲ αὐτὴν διὰ τὴν ἁμαρτίαν.

Τότε ἦλθε πρὸς αὐτὴν ἕνας νεαρός, ὁ ὁποῖος ἦταν κρυμμένος, καὶ ἔπεσε μαζί της διὰ τὴν ἁμαρτίαν.

Ἡμεῖς εὑρισκόμενοι εἰς κάποιαν γωνίαν τοῦ κήπου, εἴδαμεν μὲ τὰ μάτια μας τὴν παρανομίαν αὐτὴν καὶ ἐτρέξαμεν πρὸς αὐτούς. Τοὺς εἴδαμεν νὰ ἁμαρτάνουν.

Ἡμεῖς δέ, εὑρισκόμενοι εἰς κάποιαν γωνίαν τοῦ κήπου, ὅταν εἴδαμε τὴν παρανομίαν αὐτήν, ἐτρέξαμε πρὸς τὸ μέρος των. Καὶ ἐνῷ τοὺς εἴδαμε νὰ ἁμαρτάνουν,

Ἐκεῖνον, βεβαίως, τὸν νεαρὸν ἄνδρα δὲν ἠμπορέσαμεν νὰ τὸν συλλάβωμεν, διότι ἦτο ἰσχυρότερος ἀπὸ ἡμᾶς. Ἤνοιξε τὴν θύραν καὶ ἐπήδησε ἔξω ἀπὸ τὸν κῆπον.

δὲν ἠμπορέσαμεν νὰ συλλάβωμεν καὶ κρατήσωμεν τὸν νεαρὸν ἐκεῖνον ἄνδρα, διότι αὐτὸς ἦταν πιὸ δυνατὸς ἀπὸ ἡμᾶς καὶ ἄνοιξε τὴν θύραν τοῦ κήπου, ἐπήδησεν ἔξω καὶ ἐτράπη εἰς φυγήν.

Συνελάβομεν ὅμως αὐτὴν καὶ τὴν ἐρωτούσαμεν: Ποιὸς ἦτο ὁ νεαρὸς ἐκεῖνος ἀνήρ;

Συνελάβαμε ὅμως αὐτὴν καὶ ἀρχίσαμε νὰ τὴν ἐρωτῶμεν νὰ μᾶς εἰπῇ ποῖος ἦταν ὁ νεαρὸς ἐκεῖνος.

Αὐτὴ δὲν ἠθέλησε νὰ μᾶς τὸν φανερώσῃ. Αὐτὰς τὰς μαρτυρίας καταθέτομεν». Ὅλος ὁ συγκεντρωμένος ἐκεῖ λαὸς ἐπίστευσεν εἰς τὴν καταμαρτυρίαν ἐκείνων, διότι ἦσαν μεγαλύτεροι κατὰ τὴν ἡλικίαν καὶ δικασταὶ ὡς πρὸς τὸ ἀξίωμα. Ὅλοι κατεδίκασαν τὴν Σωσάνναν εἰς θάνατον.

Ἀλλ’ αὐτὴ ἠρνήθη νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ καὶ νὰ μᾶς τὸν φανερώσῃ. Αὐτὰ τὰ γεγονότα καταθέτομεν ὡς μαρτυρίες». Ἐφ’ ὅσον δὲ αὐτοὶ ἦσαν πρεσβύτεροι (ὡς πρὸς τὴν ἡλικίαν) καὶ κριταὶ (δικασταὶ κατὰ τὸ ἀξίωμα), ἡ συνάθροισις τοῦ λαοῦ ἐπίστευσεν εἰς τὴν μαρτυρίαν των. Ἔτσι ὅλοι ὅσοι ἦσαν συγκεντρωμένοι κατεδίκασαν τὴν Σωσάνναν εἰς θάνατον.

Ἡ Σωσάννα ἔκραξε τότε μὲ μεγάλην φωνὴν πρὸς τὸν Θεὸν καὶ εἶπε· «Σὺ ὁ αἰώνιος Θεός, ὁ ὁποῖος γνωρίζεις τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων, γνωρίζεις τὰ πάντα καὶ πρὶν ἀκόμη γίνουν,

Τότε ἡ ἀθώα Σωσάννα ἐφώναξε μὲ πολὺ δυνατὴν φωνὴν καὶ εἶπεν: «Αἰώνιε Θεέ, Σὺ ὁ ὁποῖος γνωρίζεις τὰ μυστικά, τὰ κρυμμένα καὶ ἀπόρρητα τῶν ἀνθρώπων Σὺ ὁ ὁποῖος γνωρίζεις τὰ πάντα πρὶν ἀκόμη γίνουν·

σὺ γνωρίζεις πολὺ καλά, ὅτι ψεύδη εἶναι ὅλα ὅσα κατέθεσαν αὐτοὶ ἐναντίον μου. Ἰδού, ἐξ αἰτίας τῆς ψευδολογίας των κατεδικάσθην εἰς θάνατον. Πεθαίνω χωρὶς νὰ ἔχω πράξει τίποτε ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα αὐτοὶ ἐν τῇ πονηρίᾳ των ἐμηχανορράφησαν ἐναντίον μου».

Σύ, Κύριε, γνωρίζεις πολὺ καλὰ ὅτι ὅλα ὅσα κατέθεσαν εἰς βάρος μου εἶναι ψευδῆ. Καὶ τώρα, νά! Κατεδικάσθην εἰς θάνατον καὶ πρόκειται νὰ ἀποθάνω, χωρὶς νὰ ἔχω κάμει τίποτε ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα αὐτοὶ μὲ πονηρίαν ἐδολοπλόκησαν καὶ ἐραδιούργησαν ἐνάντίον μου!»

Ὁ Κύριος ἤκουσε τὴν φωνὴν τῆς προσευχῆς της.

Καὶ ὁ παντογνώστης καὶ δικαιοκρίτης Θεὸς ἄκουσε τὴν φωνὴν τῆς προσευχῆς της.

Καὶ ἰδού, ἐνῷ ἐκείνη ὠδηγεῖτο εἰς θανατικὴν ἐκτέλεσιν, ὁ Θεὸς διήγειρε καὶ ἐφώτισε τὴν ἁγίαν ψυχὴν ἑνὸς νεαροῦ παιδαρίου, ποὺ ὠνομάζετο Δανιήλ.

Ἐνῷ λοιπὸν ἡ Σωσάννα ὡδηγεῖτο πρὸς θανατικὴν ἐκτέλεσιν, ὁ Θεὸς διήγειρε, παρεκίνησε καὶ διέθεσεν εὐμενῶς ὑπὲρ αὐτῆς τὴν ἁγίαν ψυχὴν ἐνὸς νεαροῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ὠνομάζετο Δανιήλ·

Αὐτὸς μὲ μεγάλην φωνὴν ἐφώναξε καὶ εἶπε· «ἀθῶος εἶμαι ἐγὼ ἀπὸ τὴν εὐθύνην τοῦ ἀδίκου αὐτοῦ αἵματος, ποὺ πρόκειται νὰ χυθῇ».

Ὁ Δανιὴλ αὐτὸς ἐφώναξε μὲ πολὺ δυνατὴν φωνὴν καὶ εἶπεν: «Ἐγὼ εἶμαι ἀθῶος ἀπὸ τὴν ἄδικον καταδίκην εἰς θάνατον τῆς γυναίκας αὐτῆς!»

Ὅλος ὁ λαὸς ἐστράφη πρὸς τὸν Δανιὴλ καὶ τοῦ εἶπαν· «τί σημαίνει αὐτὸς ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον εἶπες;»

Εἰς τὸ ἄκουσμα τῶν λόγων αὐτῶν ὅλος ὁ λαὸς ἐστράφη πρὸς τὸν Δανιὴλ καὶ τὸν ἐρώτησαν: «Τί σημαίνει ὁ λόγος αὐτός, τὸν ὁποῖον σὺ εἶπες;»

ὁ Δανιὴλ ἐστάθη ἀνάμεσα ἀπὸ αὐτοὺς καὶ εἶπε· «τόσον μωροὶ εἶσθε σεῖς, οἱ Ἰσραηλῖται; Χωρὶς νὰ ἐρευνήσετε τὴν ὑπόθεσιν, χωρὶς τίποτε τὸ σαφὲς καὶ συγκεκριμένον νὰ γνωρίζετε, κατεδικάσατε τὴν θυγατέρα αὐτὴν τοῦ Ἰσραὴλ εἰς θάνατον;

Τότε ὁ Δανιήλ, ἀφοῦ ἐστάθη εἰς τὸ μέσον τοῦ πλήθους, ἀπάντησε: «Τόσον πολὺ ἀνόητοι εἶσθε, ἀπόγονοι τοῦ Ἰσραήλ! Χωρὶς νὰ ἐρευνήσετε μὲ προσοχὴν τὴν ὑπόθεσιν καὶ χωρὶς νὰ ἔχετε μάθει κάτι τὸ συγκεκριμένον, τὸ ἀληθινὸν καὶ τὸ σαφές, κατεδικάσατε εἰς θάνατον μίαν θυγατέρα τοῦ Ἰσραήλ;

Ἐπιστρέψατε εἰς τὸ δικαστήριον, διότι αὐτοὶ οἱ πρεσβύτεροι κατέθεσαν ψευδεῖς μαρτυρίας ἐναντίον της».

Μὴ προχωρεῖτε· γυρίστε πίσω εἰς τὸ δικαστήριον. Διότι οἱ πρεσβύτεροι αὐτοὶ κριταί, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν κατήγοροι καὶ μάρτυρες, κατέθεσαν ἐναντίον τῆς ψευδεῖς μαρτυρίες».

Ὅλος ὁ λαὸς ἐπέστρεψε βιαστικὰ εἰς τὸ δικαστήριον. Οἱ πρεσβύτεροι μὲ προφανῆ εἰρωνείαν εἶπαν εἰς τὸν Δανιήλ· «ἔλα, λοιπόν, κάθισε ἀνάμεσά μας καὶ εἰπὲ τὴν γνώμην σου, διότι φαίνεται ὅτι ἔδωσεν ὁ Θεὸς εἰς σὲ τὸ δικαίωμα τοῦ πρεσβυτέρου, νὰ κρίνῃς καὶ νὰ δικάζῃς»!

Τότε ὅλος ὁ λαὸς ἐπέστρεψε βιαστικὰ εἰς τὴν αἴθουσαν τοῦ δικαστηρίου. Καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ εἶπαν εἰς τὸν Δανιήλ: «Ἔλα, κάθησε μεταξύ μας καὶ πές μας τὶ ἀκριβῶς ἐννοεῖς, διότι φαίνεται ὅτι ὁ Θεὸς παρεχώρησεν εἰς σὲ τὸ δικαίωμα καὶ τὴν τιμὴν ποὺ ἔχουν οἱ πρεσβύτεροι νὰ δικάζουν καὶ νὰ κρίνουν».

Ὁ Δανιὴλ εἶπε πρὸς τὸν λαόν· «χωρίσατε τὸν ἕνα μακρυὰ ἀπὸ τὸν ἄλλον καὶ ἐγὼ θὰ τοὺς ἐξετάσω ἰδιαιτέρως».

Καὶ ὁ Δανιὴλ εἶπε πρὸς αὐτούς: «Χωρίσατε τὸν ἕνα πρεσβύτερον - κριτήν (κατήγορον τῆς Σωσάννας) μακριὰ ἀπὸ τὸν ἄλλον, καὶ ἐγὼ θὰ τοὺς ἀνακρίνω, θὰ τοὺς ἐξετάσω χωριστά».

Ὅταν ἐχώρισαν τὸν ἕνα ἀπὸ τὸν ἄλλον, ἐκάλεσε τὸν πρῶτον ἀπὸ τοὺς δύο ὁ Δανιὴλ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν·

Ὅταν δὲ τοὺς ἐχώρισαν, ὁ Δανιὴλ ἐκάλεσε τὸν ἕνα ἀπὸ αὐτοὺς καὶ τοῦ εἶπε: «Γέρικο λείψανον, ποὺ ἐγήρασες μέσα εἰς τὴν ἀνομίαν καὶ τὴν ἁμαρτίαν, ἦλθεν ὁ καιρὸς νὰ ἀποκαλυφθοῦν οἱ ἁμαρτιές σου, τὶς ὁποῖες ἔκαμες εἰς τὸ παρελθόν.

«ἐξέδιδες ἀδίκους ἀποφάσεις, διὰ τῶν ὁποίων τοὺς μὲν ἀθώους κατεδίκαζες, τοὺς δὲ ἐνόχους ἠθώωνες καὶ ἀπέλυες, μολονότι ὁ Κύριος ἔλεγε: Δὲν θὰ καταδικάσῃς καὶ δὲν θὰ παραδώσῃς εἰς θάνατον ἀθῷον καὶ δίκαιον ἄνθρωπον.

Μέχρι τώρα ἐξέδιδες ἄδικες ἀποφάσεις, μὲ τὶς ὁποῖες κατεδίκαζες ὡς ἐνόχους τοὺς ἀθώους, ἀθώωνες δὲ καὶ ἄφηνες ἐλευθέρους τοὺς ἐνόχους, παρ’ ὅλον ὅτι ὁ Κύριος λέγει· «ἄνθρωπον ἀθῶον καὶ δίκαιον δὲν θὰ καταδικάσῃς εἰς θάνατον».

Ἐάν, λοιπόν, πράγματι εἶδες τὴν γυναῖκα αὐτὴν νὰ ἁμαρτάνῃ, εἰπέ μας τώρα, κάτω ἀπὸ ποιὸ δένδρον εἶδες αὐτὴν καὶ τὸν νεαρὸν νὰ διαπράττουν ἁμαρτίαν;» Ὁ γέρων ἐκεῖνος ἀπήντησε· «κάτω ἀπὸ ἕνα σχῖνον».

Τώρα λοιπόν, ἐφ’ ὅσον, ὅπως ἰσχυρίζεσαι, εἶδες μὲ τὰ μάτια σου αὐτήν (τὴν Σωσάνναν) νὰ ἁμαρτάνῃ, πές μας· κάτω ἀπὸ ποιὸ δένδρον εἶδες αὐτούς (τὴν Σωσάνναν καὶ τὸν νεαρόν) νὰ ἁμαρτάνουν;» Καὶ ὁ πρεσβύτερος - κριτὴς ἀπάντησε: «Κάτω ἀπὸ ἕνα σχῖνον».

Ὁ Δανιὴλ τοῦ ἀπήντησε· «ὁλοφάνερα καὶ ἀναισχύντως ψεύδεσαι εἰς βάρος ὅμως τοῦ κεφαλιοῦ σου, εἰς βάρος τῆς ζωῆς σου. Διότι ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ ἔλαβε πλέον ἐντολὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ νὰ σὲ σχίσῃ εἰς τὸ μέσον».

Τότε ὁ Δανιὴλ τοῦ εἶπεν: «Ὡραῖα τὰ λέγεις! Ψεύδεσαι ὅμως ἀσύστολα εἰς βάρος τοῦ ἰδικοῦ σου κεφαλιοῦ, τῆς ἰδικῆς σου ζωῆς! Διότι ἤδη ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ παρέλαβε τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐναντίον σου καταδικαστικὴν ἀπόφασιν, θὰ σὲ σχίσῃ εἰς τὸ μέσον!»

Ἀφοῦ ἀπεμάκρυνεν αὐτόν, διέταξε νὰ παρουσιασθῇ ἐνώπιόν του ὁ ἄλλος πρεσβύτερος καὶ ἠρώτησεν αὐτόν· «πονηρὲ ἀπόγονε τοῦ ἁμαρτωλοῦ Χαναὰν καὶ ὄχι τοῦ Ἰούδα, σὲ ἐξηπάτησε τὸ κάλλος καὶ διέστρεψε τὴν καρδίαν σου ἡ πονηρὰ ἐπιθυμία.

Ἀφοῦ δὲ ὁ Δανιὴλ ἀπεμάκρυνε τὸν πρεσβύτερον ποὺ ἀνέκρινε, διέταξε νὰ παρουσιασθῇ ἐνώπιόν του ὁ ἄλλος. Ὅταν δὲ παρουσιάσθη, ὁ Δανιὴλ εἶπε πρὸς αὐτόν: «Ἀπόγονε τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ καταραμένων ἀπὸ τὸν Θεὸν Χαναναίων καὶ ὄχι τοῦ εὐλογημένου Ἰούδα, τὸ ἐξαίρετον κάλλος της (τῆς Σωσάννας) σὲ ἐξηπάτησε καὶ ἡ ἁμαρτωλὴ ἐπιθυμία διέφθειρε τὴν καρδιά σου.

Τέτοιες παρανομίες διεπράττετε μὲ τὰς θυγατέρας τοῦ Ἰσραήλ, ἐπειδὴ δὲ ἐκεῖναι σᾶς ἐφοβοῦντο, ὑποχωροῦσαν εἰς τὰς ἀνηθίκους προτάσεις σας καὶ ἤρχοντο εἰς σχέσεις μαζῆ σας. Ἀλλ’ ἰδοὺ ὅτι μία θυγάτηρ τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα δὲν ἠνέχθη τὴν παρανομίαν σας.

Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον ἔχετε συμπεριφερθῆ καὶ οἱ δύο σας πρὸς τὶς θυγατέρες τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ (τοῦ βορείου βασιλείου, ποὺ εἶχεν ἀποστατήσει ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ἐζοῦσε εἰς τὴν ἁμαρτίαν), καὶ ἐκεῖνες, ἐπειδὴ σᾶς ἐφοβοῦντο, δὲν ἀνθίσταντο καὶ ὑποχωροῦσαν εἰς τοὺς ἐκβιασμούς σας καὶ συνευρίσκοντο μαζί σας. Ἀλλ’ ἐδῶ ὑπάρχει, μία θυγατέρα τοῦ Ἰούδα (τοῦ νοτίου βασιλείου, ποὺ εἶχε μείνει πιστὸν εἰς τὸν ἀληθινὸν Θεόν), ἡ ὁποία δὲν ὑπεχώρησε καὶ δὲν ἠνέχθη τὴν ἀνήθικον πρότασίν σας, τὴν παρανομίαν σας!

Τώρα, λοιπόν, εἰπέ μου· κάτω ἀπὸ ποιὸ δένδρον συνέλαβες αὐτοὺς νὰ ἁμαρτάνουν;» Ἐκεῖνος εἶπε· «κάτω ἀπὸ ἕνα πρινάρι».

Τώρα λοιπὸν πές μου· κάτω ἀπὸ ποιὸ δένδρον τοὺς συνέλαβες (τὴν Σωσάνναν καὶ τὸν νεαρόν) νὰ ἁμαρτάνουν;» Ὁ δὲ πρεσβύτερος - κριτὴς ἀπάντησε: «Κάτω ἀπὸ ἕνα πουρνάρι».

Ὁ Δανιὴλ τοῦ ἀπήντησε· «ὁλοφάνερα καὶ ἀναισχύντως ψεύδεσαι καὶ σὺ εἰς βάρος τοῦ κεφαλιοῦ σου, εἰς βάρος τῆς ζωῆς σου. Διότι ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ μὲ τὴν ρομφαίαν εἰς τὸ χέρι περιμένει τὴν στιγμὴν νὰ σὲ πριονίσῃ εἰς τὸ μέσον καὶ νὰ ἐξολοθρεύσῃ καὶ τοὺς δυό σας».

Καὶ ὁ Δανιὴλ τοῦ εἶπε: «Μάλιστα! Ψεύδεσαι ὅμως καὶ σὺ ὁλοφάνερα καὶ ἀσύστολα εἰς βάρος τοῦ ἰδικοῦ σου κεφαλιοῦ, τῆς ἰδικῆς σου ζωῆς! Διότι ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος κρατεῖ τὸ πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομον σπαθί, ἀναμένει τὴν ὥραν ποὺ θὰ σὲ πριονίσῃ εἰς τὸ μέσον, διὰ νὰ ἐξολοθρεύσῃ ἔτσι καὶ τοὺς δύο σας».

Τότε ὅλος ὁ λαὸς ὁ συγκεντρωμένος ἐκραύγασε μὲ φωνὴν μεγάλην καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος σῴζει τοὺς ἀθώους ἀνθρώπους ποὺ στηρίζουν εἰς αὐτὸν τὰς ἐλπίδας των.

Τότε ὅλος ὁ συγκεντρωμένος λαός, ποὺ παρηκολούθησε τὴν ἀνάκρισιν, ἐφώναξε δυνατὰ μὲ φωνὴν ἰσχυρὰν καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος σώζει τὶς ψυχὲς ὅλων ὅσοι στηρίζουν μὲ πίστιν τὶς ἐλπίδες των εἰς Ἐκεῖνον.

Ἐξηγέρθησαν δὲ ἐναντίον τῶν δύο ἐκείνων πρεσβυτέρων, διότι ὁ Δανιὴλ τοὺς ἀπέδειξεν ἀπὸ τὰς ἰδίας αὐτῶν μαρτυρίας ὅτι ἐψευδομαρτύρηοαν, ἐπέβαλαν ὁμοφώνως εἰς αὐτοὺς τὴν ποινήν, τὴν ὁποίαν ἐκεῖνοι ἐν τῇ πονηρίᾳ των ἤθελαν νὰ ἐπιβάλουν εἰς τὴν πλησίον των, τὴν Σωσάνναν.

Καὶ τὸ συγκεντρωμένον πλῆθος ἐξηγέρθη ἐναντίον τῶν δύο πρεσβυτέρων, διότι ὁ Δανιὴλ τοὺς ἀπέδειξεν ἀπὸ τὶς ἰδικές των καταθέσεις, οἱ ὁποῖες δὲν συμφωνοῦσαν μεταξύ των, ὅτι εἶναι ψευδομάρτυρες. Καὶ ὁ λαὸς ἐπέβαλεν εἰς αὐτοὺς τὴν ἰδίαν ποινὴν τὴν ὁποίαν ἐκεῖνοι μὲ τὴν κακίαν καὶ πονηρίαν των ἐπροσπάθησαν νὰ ἐπιβάλουν εἰς τὸν πλησίον (τὴν Σωσάνναν).

Διὰ νὰ ἐκπληρωθῇ δὲ ὁ νόμος τοῦ Μωϋσέως, ποὺ διατάσσει νὰ ἐπιβάλλεται εἰς τὸν ψευδομάρτυρα ἡ ποινή ποὺ θὰ ἐπεβάλλετο εἰς τὸν ἀδίκως κατασυκοφαντούμενον, τοὺς ἐφόνευσαν. Καὶ ἔτσι διεσώθη ἀπὸ βέβαιον θάνατον κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην μία ἀθώα ὕπαρξις.

Διὰ νὰ ἐκπληρωθῇ δὲ ὁ Νόμος τοῦ Μωϋσῆ «ποὺ ὁρίζει νὰ τιμωρῆται ὁ ψευδομάρτυς μὲ τὴν ἰδίαν τιμωρίαν μὲ τὴν ὁποίαν ἐπεχείρησε νὰ τιμωρήσῃ τὸ πρόσωπον ποὺ ἐσυκοφάντησε», τοὺς ἐφόνευσαν. Τοιουτοτρόπως κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην διεσώθη ἀπὸ τὴν εἰς θάνατον καταδίκην ἕνας ἀθῶος ἄνθρωπος «ἡ Σωσάννα».

Ὁ Χελκίας καὶ ἡ σύζυγος του ἐδόξασαν τὸν Θεὸν διὰ τὴν σωτηρίαν τῆς θυγατρός των, μαζῆ μὲ τὸν Ἰωακείμ, τὸν σύζυγον τῆς Σωσάννης, καὶ μὲ ὅλους τοὺς συγγενεῖς των. Διότι δὲν εὑρέθη καμμία πονηρὰ πρᾶξις, καμμία ἐνοχὴ εἰς αὐτήν.

Ὁ Χελκίας δὲ καὶ ἡ σύζυγός του ἐδόξασαν τὸν Θεὸν διὰ τὴν ἀθώωσιν τῆς θυγατρός των, τῆς Σωσάννας, μαζὶ μὲ τὸν σύζυγόν της, τὸν Ἰωακείμ, καὶ μὲ ὅλους τοὺς συγγενεῖς των· διότι δὲν διεπιστώθη εἰς βάρος της καμμία ἐνοχὴ διὰ κάτι τὸ ἄτιμον καὶ ἐπονείδιστον.

Ὁ δὲ Δανιὴλ ἀπὸ τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ ἔπειτα ἀνεδείχθη μέγας ἐνώπιον τοῦ ἰουδαϊκοῦ λαοῦ.

Ὁ δὲ Δανιὴλ ἐξετιμήθη, ἀνεγνωρίσθη καὶ ἀνεδείχθη μέγας ἐνώπιον τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων ἀπὸ τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ ἔπειτα.