Δευτερονόμιον 2

Ἐστράφημεν τότε καὶ ἐξεκινήσαμεν πρὸς νότον εἰς τὴν ἔρημον, πέραν ἀπὸ τὸν Ἐλανιτικὸν κόλπον, ὅπως μὲ διέταξεν ὁ Κύριος, ἐβαδίσαμεν ἡμέρας πολλὰς καὶ ἐπορεύθημεν κύκλῳ ἀπὸ τὸ ὄρος Σηείρ.

Καὶ ἀφοῦ ἐστράφημεν πρὸς ἄλλην κατεύθυνσιν, ἀνεχωρήσαμεν πρὸς τὴν ἔρημον, μὲ κατεύθυνσιν πρὸς τὴν Ἐρυθρὰν Θάλασσαν, συμφώνως πρὸς τὰς ὁδηγίας ποὺ μοῦ ἔδωσεν ὁ Κύριος· καὶ ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας ἐγυρίζαμε γύρω ἀπὸ τὸ βουνὸ Σηείρ.

Τότε μοῦ εἶπεν ὁ Κύριος:

Καὶ μοῦ εἶπεν ὁ Κύριος:

Ἀρκετὸν χρόνον ἐβαδίσατε κύκλῳ ἀπὸ τὸ ὄρος τοῦτο· τώρα λοιπὸν στραφῆτε πρὸς βορρᾶν.

«Ἀρκετὰ ἐγυρίσατε γύρω ἀπὸ τὸ βουνὸ αὐτό. Στραφῆτε λοιπὸν τώρα πρὸς βορρᾶν.

Δῶσε ἐντολὴν εἰς τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς· θὰ περάσετε πρῶτα ἀπὸ τὰ σύνορα τῆς χώρας τῶν ἀδελφῶν σας, τῶν Ἰδουμαίων, τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἡσαῦ, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν εἰς τὸ ὄρος Σηείρ. Αὐτοὶ θὰ σᾶς φοβηθοῦν καὶ θὰ προσέξουν πολύ, ὥστε νὰ μὴ ἔλθουν εἰς σύγκρουσιν μὲ σᾶς.

Νὰ διατάξῃς δὲ τὸν λαὸν καὶ νὰ εἰπῇς τὰ ἑξῆς: Περνᾶτε τώρα δίπλα ἀπὸ τὰ σύνορα τῶν Ἐδωμιτῶν, ποὺ εἶναι ἀπόγονοι τοῦ Ἡσαῦ καὶ ἑπομένως συγγενεῖς σας καὶ οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν εἰς τὸ βουνὸ Σηείρ. Αὐτοὶ θὰ σᾶς φοβηθοῦν καὶ θὰ σᾶς φερθοῦν με πολλὴν προσοχήν.

Ἀλλὰ καὶ σεῖς νὰ μοῦ κάμετε πρὸς αὐτοὺς πόλεμον ἐναντίον των διότι ἐγὼ δὲν θὰ σᾶς δώσω οὔτε ἕνα βῆμα ποδὸς ἀπὸ τὴν χώραν των, ἐπειδὴ τὸ ὄρος Σηεὶρ καὶ τὴν περιοχήν του ἐκληροδότησα εἰς τους ἀπογόνους τοῦ Ἡσαῦ.

Μὴ ἀνοίξετε πόλεμον πρὸς αὐτούς, διότι δὲν πρόκειται νὰ σᾶς δώσω οὔτε βῆμα ποδὸς ἀπὸ τὴν χώραν των, ἐπειδὴ ἐχάρισα τὸ βουνὸ Σηεὶρ εἰς τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἡσαῦ ὡς κληρονομίαν ἀναφαίρετον.

Μὲ χρήματα θὰ ἀγοράζετε ἀπὸ αὐτοὺς τρόφιμα διὰ νὰ τρώγετε, καὶ ἐν μέτρῳ ἀντὶ χρημάτων θὰ παίρνετε ἀπὸ αὐτοὺς νερὸ διὰ νὰ πίνετε.

Νὰ ἀγοράσετε ἀπὸ αὐτοὺς τρόφιμα μὲ χρήματα, διὰ νὰ φάγετε. Νὰ ἀγοράσετε μὲ χρήματα ἐπίσης καὶ νερό, μὲ μέτρον ἀπὸ αὐτούς, διὰ νὰ πίνετε.

Νὰ ἐνθυμῆσθε δὲ ὅτι Κύριος ὁ Θεός σας σᾶς εὐλόγησεν εἰς κάθε ἔργον τῶν χειρῶν σας. Μάθετε καλὰ καὶ μὴ λησμονῆτε, πῶς ἐπεράσατε τὴν μεγάλην ἐκείνην καὶ φοβερὰν ἔρημον Φαράν. Ἰδοὺ ἐπὶ τεσσαράκοντα κατὰ συνέχειαν ἔτη Κύριος ὁ Θεὸς εἶναι μαζῆ σας καὶ δὲν ἐστερηθήκατε ἀπὸ τίποτε.

Νὰ φερθῇς καλά, λαὲ τοῦ Ἰσραήλ, διότι Κύριος ὁ Θεός μας σὲ εὐλόγησεν εἰς ὅλα τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σου. Σκέψου καὶ ἀναγνώρισε μὲ εὐγνωμοσύνην τὸ πῶς ἐπέρασες τὴν μεγάλην καὶ φοβερὰν ἐκείνην ἔρημον Φαράν. Ἰδοὺ ἐπὶ σαράντα χρόνια Κύριος ὁ Θεός σου ἦτο μαζί σου. Σὲ ἐπροστάτευε καὶ δὲν ἐστερήθης κανενὸς πράγματος.

Ὑπακούσαντες κατὰ τὴν περίστασιν αὐτὴν εἰς τὸν Θεὸν παρεκάμψαμεν καὶ δὲν ἐνοχλήσαμεν τοὺς ἀδελφούς μας, ἀπογόνους τοῦ Ἡσαῦ, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν εἰς τὸ ὄρος Σηείρ. Ἐβαδίσαμεν τὴν ὁδόν, ἡ ὁποῖα διέρχεται τὴν περιοχὴν Ἄραβα, ἐπεράσαμεν ἀπὸ τὰς πόλεις Αἰλὼν καὶ Γεσιὼν Γάβερ. Ἔπειτα ἐστρέψαμεν καὶ ἐκινήθημεν πρὸς τὴν ἔρημον τῆς χώρας Μωάβ.

Καὶ παρεκάμψαμεν τοὺς συγγενεῖς μας, τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἡσαῦ, (ποὺ ἦτο ἀδελφὸς τοῦ πατρός μας Ἰακώβ), οἱ ὁποῖοι διαμένουν εἰς τὸ βουνὸ Σηείρ, καὶ ἐπεράσαμεν ἀπὸ τὸν δρόμον, ποὺ ὁδηγεῖ πρὸς τὸ βαθύπεδον Ἄραβα, καὶ ἀπὸ τὰς πόλεις Αἰλὼν καὶ Γεσιὼν Γάβερ καὶ ἀφοῦ ἐστρέψαμεν πρὸς ἄλλην κατεύθυνσιν, ἐπήραμε τὸν δρόμον πρὸς τὴν ἔρημον Μωάβ.

Εἶπε δὲ πρὸς ἐμὲ ὁ Κύριος· Μὴ τρέφετε ἐχθρικὰς διαθέσεις κατὰ τῶν Μωαβιτῶν καὶ μὴ ἀναλάβετε πόλεμον ἐναντίον των· διότι ἐγὼ δὲν θὰ σᾶς δώσω κληρονομίαν ἀπὸ τὴν χώραν αὐτῶν, ἐπειδὴ εἰς τους ἀπογόνους τοῦ Λὼτ ἔχω δώσει ὡς κληρονομίαν τὴν Ἀροήρ, τὴν Μωάβ.

Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς ἐμὲ τὰ ἑξῆς: «Μὴ ἔχετε ἔχθραν πρὸς τοὺς Μωαβίτας καὶ μὴ ἀνοίξετε πόλεμον μαζί των· διότι δὲν πρόκειται νὰ σᾶς δώσω ὡς κληρονομίαν κανένα τμῆμα ἀπὸ τὴν χώραν των. Ἤδη ἔχω δώσει τὴν χώραν αὐτήν, ποὺ λέγεται καὶ Ἀροὴρ ἀπὸ τὸ ὄνομα τῆς πρωτευούσης της, ὡς ἀναφαίρετον κληρονομίαν εἰς τοὺς ἀπογόνους τοῦ Λώτ, δηλαδὴ τοὺς Μωαβίτας.

(Πρὸ αὐτῶν εἶχαν ἐγκατασταθῆ εἰς τὴν χώραν Μωάβ, οἱ Ὀμμίν, ἄνδρες μεγάλου ἀναστήματος, πολυάριθμοι καὶ ἰσχυροὶ ὅπως οἱ Ἐνακίμ.

(Πρὶν ἀπὸ τοὺς Μωαβίτας εἶχαν ἐγκατασταθῇ εἰς τὴν χώραν αὐτήν οἱ Ὀμμίν, ποὺ ἦσαν ἔθνος μέγα καὶ πολυάριθμον καὶ εἶχαν δύναμιν μεγάλην, ὅπως οἱ Ἐνακίμ, ποὺ ἦσαν γίγαντες.

Ἐθεωροῦντο Ραφαΐν, δηλαδὴ γίγαντες καὶ αὐτοὶ, ὅπως καὶ οἱ Ἐνακίμ. Οἱ Μωαβῖται ὀνομάζουν αὐτοὺς Ὀμμίν.

Καὶ οἱ Ὀμμὶν θεωροῦνται σὰν τοὺς Ραφαΐν, δηλαδὴ γίγαντες, ὅπως ἐπίσης καὶ οἱ Ἐνακίμ. Οἱ Μωαβῖται ὅμως τοὺς ὀνομάζουν Ὀμμίν.

Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν χώραν Σηεὶρ κάτοικοι προηγουμένως ἦσαν οἱ Χορραῖοι, τοὺς ὁποίους οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἡσαῦ, οἱ Ἰδουμαῖοι, τοὺς κατέστρεψαν καὶ τοὺς ἐξολόθρευσαν ἀπὸ ἐμπρός των καὶ ἐγκατεστάθησαν αὐτοὶ εἰς τὴν χώραν ἀντὶ ἐκείνων. Ἔκαμαν οἱ Ἰδουμαῖοι εἰς τοὺς παλαιοὺς κατοίκους τῆς χώρας, ὅ,τι οἱ Ἰσραηλῖται θὰ κάμουν εἰς τὴν χώραν, τὴν ὁποίαν ὡς κληρονομίαν των θὰ τοὺς δώσῃ ὁ Κύριος).

Εἰς δὲ τὸ βουνὸ Σηεὶρ εἶχαν ἐγκατασταθῇ προηγουμένως οἱ Χορραῖοι. Αὐτοὺς ὅμως τοὺς κατενίκησαν καὶ τοὺς ἐξηφάνισαν ἀπὸ ἐμπρός των οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἡσαυ, οἱ Ἐδωμῖται. Καὶ ἐγκατεστάθησαν εἰς τὸ βουνὸ αὐτοὶ ἀντὶ ἐκείνων, ὅ,τι δηλαδὴ ἔκαναν κατόπιν οἱ Ἰσραηλῖται σχετικῶς μὲ τὴν χώραν, ποὺ τοὺς ἐδωσεν ὡς κληρονομίαν ὁ Κύριος).

Τώρα λοιπὸν ἐγερθῆτε, ξεκινήσατε καὶ βαδίσατε παρὰ τὴν φάραγγα Ζαρέτ.

Σηκωθῆτε λοιπὸν τώρα καὶ ἀναχωρήσατε καὶ προχωρεῖτε δίπλα ἀπὸ τὴν φάραγγα Ζαρέτ».

Τὸ χρονικὸν διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐπορεύθημεν ἀπὸ Κάδης Βαρνή, μέχρις ὅτου διήλθαμεν τὴν φάραγγα Ζαρέτ, ἦτο τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη, ἕως ὅτου ὅλη ἡ γενεὰ ἐκείνη τῶν ἀνδρῶν τῶν δυναμένων νὰ φέρουν ὅπλα ἀπέθανον καὶ ἐξέλιπον ἀπὸ τὸ στρατόπεδον, ὅπως Κύριος ὁ Θεὸς εἶχεν ὁρκισθῆ δι’ αὐτούς.

Ἡ δὲ πορεία καὶ περιπλάνησίς μας ἀπὸ Κάδης Βαρνή, μέχρις ὅτου ἐπεράσαμεν τὴν φάραγγα Ζαρέτ, διήρκεσε τριάντα ὀκτὼ χρόνια, ἕως ὅτου ἀπέθανεν ὅλη ἡ γενεὰ τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, ποὺ ἦσαν εἰς θέσιν νὰ πολεμήσουν καὶ ἐξηφανίσθησαν ἀπὸ τὸν λαὸν τοῦ Ἰσραήλ, ὅπως τὸ εἶχεν ὁρκισθῇ εἰς αὐτοὺς ὁ Κύριος.

Ἡ παντοδύναμος καὶ τιμωρὸς χεὶρ τοῦ Θεοῦ ἐπέπεσεν ἐναντίον των, διὰ νὰ τοὺς ἐξοντώσῃ ἐκ μέσου τοῦ στρατοπέδου, μέχρις ὅτου ὅλοι πράγματι ἐχάθησαν.

Καὶ ἔπεσεν ἐπάνω των τὸ παντοδύναμον χέρι τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ τοὺς ἑξαφανίσῃ ἀπὸ τὸν λαόν, ἕως ὅτου ἀπέθαναν ὅλοι ἐκεῖνοι.

Ὅτε ἀπέθαναν καὶ ἔλειψαν ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ ὅλοι οἱ ἄνδρες οἱ δυνάμενοι νὰ φέρουν ὅπλα,

Καὶ τότε λοιπὸν ποὺ ἐξηφανίσθησαν ἀπὸ τὸν λαὸν ὅλοι οἱ ἄνδρες, ποὺ ἦσαν εἰς θέσιν νὰ πολεμοῦν,

ὁ Κύριος ὡμίλησε πρὸς ἐμὲ καὶ εἶπε·

ὡμίλησε πρὸς ἐμὲ ὁ Κύριος καὶ εἶπε:

Σὺ θὰ διαβῇς σήμερον τὰ σύνορα τῆς Μωὰβ καὶ Σηεὶρ τὸ ὄρος αὐτῆς.

«Θὰ περᾴσῃς σήμερον σὺ δὶπλα ἀπὸ τὰ σύνορα τῆς χώρας Μωάβ, δηλαδὴ τὴν περιοχὴν Σηείρ,

Θὰ φθάσετε πλησίον τῶν Ἀμμανιτῶν. Μὴ δείξετε ἐχθρικὰς διαθέσεις ἐναντίον των καὶ οὔτε νὰ ἀναλάβετε πόλεμον κατ’ αὐτῶν, διότι ἀπὸ τὴν χώραν τῶν υἱῶν Ἀμμὰν δὲν θὰ σᾶς δώσω κανένα μέρος πρὸς κληρονομίαν σας, διότι ἔχω δώσει αὐτὴν τὴν χώραν ὡς κληρονομίαν εἰς τοὺς ἀπογόνους τοῦ Λώτ.

καὶ θὰ πλησιάσετε κοντὰ εἰς τοὺς Ἀμμανίτας. Προσέξατε ὅμως νὰ μὴ ἔχετε ἔχθραν μὲ αὐτούς, οὔτε νὰ ἀνοίξετε πόλεμον μαζί των· διότι δὲν πρόκειται νὰ σᾶς δώσω κάτι ἀπὸ τὴν χώραν τῶν Ἀμμανιτῶν ὡς κληρονομίαν. Τὴν ἔχω δώσει ὁριστικῶς ὡς κληρονομίαν εἰς αὐτούς, ποὺ εἶναι ἀπόγονοι τοῦ Λώτ.

(Καὶ ἡ χώρα αὐτὴ θὰ θεωρηθῇ ὡς γῆ Ραφαΐν, δηλαδὴ χώρα γιγάντων, διότι προηγουμένως κατοικοῦσαν εἰς αὐτὴν οἱ γίγαντες, τοὺς ὁποίους οἱ Ἀμμανῖται, ἐπωνόμασαν Ζομζομμίν.

(Ἡ χώρα αὐτὴ θεωρεῖται χώρα Ραφαΐν, δηλαδὴ χώρα γιγάντων, διότι διέμεναν προηγουμένως οἱ Ραφαΐν, οἱ δὲ Ἀμμανῖται τοὺς ὀνομάζουν Ζομζομμίν.

Αὐτοὶ ἦσαν ἕνα πολυάριθμον ἔθνος, τοῦ ὁποίου οἱ ἄνδρες ἦσαν μεγαλόσωμοι καὶ πολὺ ἰσχυρότεροι ἀπὸ σᾶς ὅπως καὶ οἱ Ἐνακίμ. Αὐτοὺς κατέστρεψεν ὁ Κύριος ἀπὸ τὸ πρόσωπον τῶν Ἀμμανιτῶν καὶ ἔτσι οἱ Ἀμμανῖται κατέλαβον ἀντ’ αὐτῶν τὴν χώραν καὶ ἐγκατεστάθησαν εἰς αὐτήν, μέχρι σήμερον·

Οἱ Ζομζομμὶν ἦσαν λαὸς μέγας καὶ πολυάριθμος καὶ δυνατώτερος ἀπὸ σᾶς, ὅπως ἀκριβῶς καὶ οἱ Ἐνακίμ. Τοὺς ἐξηφάνισεν ὅμως ὁ Κύριος ἐμπρὸς ἀπὸ τοὺς Ἀμμανίτας καὶ ἐκυρίευσαν καὶ ἐκληρονόμησαν τὴν χώραν των. Καὶ ἐγκατεστάθησαν εἰς αὐτὴν αὐτοὶ ἀντὶ ἐκείνων μέχρι σήμερον.

ὅπως ἀκριβῶς ἔκαμεν ὁ Κύριος καὶ μὲ τοὺς ἀπογόνους Ἡσαῦ, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν τώρα τὸ ὄρος Σηείρ, συνέτριψε δηλαδὴ ἀπὸ ἔμπροσθεν τους τοὺς Χορραίους καὶ κατέλαβον αὐτοὶ τὴν χώραν των καὶ ἐγκατεστάθησαν ἀντ’ αὐτῶν μέχρι σήμερον.

Τὸ ἴδιο ἔγινε καὶ μὲ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἡσαῦ, τοὺς Ἐδωμίτας, ποὺ κατοικοῦν εἰς τὸ βουνὸ Σηείρ. Ἔτσι δηλαδὴ ἐξηφάνισαν καὶ ἐκεῖνοι ἀπὸ ἐμπρός των τοὺς Χορραίους καὶ ἐκυρίευσαν καὶ ἐκληρονόμησαν τὴν χώραν των καὶ ἐγκατεστάθησαν εἰς αὐτὴν ἀντὶ ἐκείνων μέχρι σήμερον.

Τὸ αὐτὸ ἔγινε καὶ μὲ τοὺς Εὐαίους, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦσαν ἀπὸ Ἀσηδὼθ ἕως Γάζαν. Ἦλθον ἐναντίον των οἱ Καππαδόκες, ξεκινήσαντες ἀπὸ τὴν Καππαδοκίαν, συνέτριψαν αὐτοὺς καὶ ἐγκατεστάθησαν ἀντ’ αὐτῶν εἰς τὴν χώραν των).

Τὸ ἴδιο ἔπαθαν καὶ οἱ Εὐαῖοι, ποὺ κατοικοῦν εἰς Ἀσηδὼθ ἕως τὴν Γάζαν. Ἐβγῆκαν ἀπὸ τὴν Καππαδοκίαν οἱ Καππαδόκες καὶ τοὺς ἐξηφάνισαν καὶ ἐγκατεστάθησαν αὐτοὶ εἰς τὴν χώραν των ἀντὶ ἐκείνων).

Τώρα λοιπὸν σηκωθῆτε, ξεκινήσατε ἀπὸ ἐδῶ καὶ περάσατε τὴν φάραγγα τοῦ ποταμοῦ. Ἀρνῶν. Ἰδού! Ἔχω παραδώσει εἰς τὰ χέρια σας τὸν Σηών, τὸν Ἀμορραῖον, τὸν βασιλέα ποὺ μένει εἰς τὴν πόλιν Ἐσεβών, καὶ τὴν χώραν αὐτοῦ. Ἄρχισε λοιπὸν Ἰσραήλ, νὰ κατακτᾷς τὴν χώραν, κάμνε ἐναντίον αὐτοῦ πόλεμον.

Σηκωθῆτε λοιπὸν τώρα καὶ ἀναχωρήσατε καὶ προχωρεῖτε, διὰ νὰ περάσετε δίπλα ἀπὸ τὴν φάραγγα Ἀρνῶν. Ἰδοὺ ἔχω παραδώσει εἰς τὰ χέρια σου, λαέ μου, τὸν βασιλέα τῆς Ἐσεβών, τὸν Σηὼν τὸν Ἀμορραῖον καὶ τὴν χώραν του. Ἄρχισε νὰ κυριεύῃς καὶ νὰ κληρονομῇς ἐδάφη! Ἄνοιξε πόλεμον μαζί του.

Ἀπὸ τὴν ἡμέραν αὐτήν, κάμε ἀρχὴν νὰ ἐμπνέῃς τὸν τρόμον καὶ τὸν φόβον σου, ἐνώπιον ὅλων τῶν ἐθνῶν, ποὺ κατοικοῦν κάτω ἀπὸ τὸν οὐρανόν, καὶ τὰ ὁποία, ὅταν ἀκούουν τὸ ὄνομά σου, θὰ καταλαμβάνωνται ἀπὸ ταραχήν, καὶ θὰ κυριεύονται ἀπὸ ὠδῖνας, ὅταν σὲ ἀντικρύζουν.

Κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτὴν ἄρχισε νὰ σκορπίζῃς τὸν τρόμον καὶ τὸν φόβον σου ἐμπρὸς εἰς ὅλους τοὺς λαούς, ποὺ κατοικοῦν κάτω ἀπὸ τὸν οὐρανόν, οἱ ὁποῖοι, ὅταν ἀκούσουν τὸ ὄνομά σου, θὰ κυριευθοῦν ἀπὸ ταραχὴν καὶ θὰ κοιλοπονήσουν ἐμπρός σου».

Ἔστειλα κατόπιν ἀπὸ τὴν ἔρημον Κεδαμὼθ πρέσβεις πρὸς τὸν Σηών, βασιλέα τῆς Ἐσεβών, καὶ εἰρηνικῶς εἶπα πρὸς αὐτόν·

Ἀπὸ δὲ τὴν ἔρημον Κεδαμὼθ ἔστειλα πρέσβεις πρὸς τὸν Σηών, τὸν βασιλέα τῆς Ἐσεβών, καὶ εἶπα τοὺς ἑξῆς εἰρηνικοὺς λόγους:

θὰ περάσω διὰ μέσου τῆς χώρας σου, θὰ βαδίσω εἰς τὸν δρόμον, δὲν θὰ παρεκκλίνω δεξιὰ ἢ ἀριστερὰ ἀπὸ τὸν δρόμον.

Πρόκειται νὰ περάσω μέσα ἀπὸ τὴν χώραν σου. Θὰ ἀκολουθήσω τὸν δρόμον. Δὲν θὰ παρεκκλίνω δεξιά, οὔτε ἀριστερά.

Τρόφιμα θὰ μοῦ δώσῃς διὰ πληρωμῆς, διὰ νὰ φάγω ἀπὸ αὐτά. Νερὸ θὰ μοῦ δώσῃς, ἀφοῦ σοῦ καταβάλω τὸ ἀνάλογον ἀργύριον, καὶ ἔτσι θὰ πίω. Τὸ μόνον, ποὺ σοῦ ζητῶ, εἶναι νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ διέλθω πεζοπορῶν τὴν χώραν σου.

Θὰ μοῦ δώσῃς τρόφιμα νὰ φάγω, ποὺ θὰ τὰ ἀγοράσω μὲ χρήματα. Θἀ μοῦ δώσῃς καὶ νερὸ νὰ πίω, ἀγορασμένο καὶ αὐτὸ μὲ χρήματα. Ζητῶ μόνον νὰ περάσω πεζῇ ἀπὸ τὴν χώραν σου.

Ὅπως ἔκαμαν πρὸς ἐμὲ οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἡσαῦ, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν εἰς Σηείρ, καὶ οἱ Μωαβῖται οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν εἰς Ἀροήρ, ἔτσι θὰ κάμῃς καὶ σὺ πρὸς ἐμέ, ἕως ὅτου περάσω τὸν Ἰορδάνην καὶ εἰσέλθω εἰς τὴν χώραν, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς δίδει εἰς ἡμᾶς.

Ὅπως μοῦ ἐφέρθησαν οἱ Ἐδωμῖται, οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἡσαῦ, ποὺ κατοικοῦν εἰς τὸ Σηείρ, καὶ οἱ Μωαβῖται, ποὺ κατοικοῦν εἰς τὴν Ἀροήρ, παρομοίως νὰ φερθῇς καὶ σύ, μέχρις ὅτου περάσω τὸν Ἰορδάνην καὶ φθάσω εἰς τὴν χώραν, τὴν ὁποίαν μᾶς δίδει Κύριος ὁ Θεός μας».

Ἀλλὰ ὁ Σηών, ὁ βασιλεὺς τῆς Ἐσεβών, δὲν ἠθέλησε νὰ περάσωμεν διὰ τῆς χώρας του, διότι Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐπέτρεψε νὰ σκληρυνθῇ τὸ πνεῦμα του καὶ ἔκαμε ἀνάλγητον τὴν καρδίαν του, διὰ νὰ παραδοθῇ, ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν του, εἰς τὰ χέρια μας μέχρι σήμερον.

Δὲν ἠθέλησεν ὅμως ὁ Σηών, ὁ βασιλεὺς τῆς Ἐσεβών, νὰ περάσωμεν μέσα ἀπὸ τὴν χώραν του, διότι Κύριος ὁ Θεὸς μᾶς ἐπέτρεψε νὰ σκληρυνθῇ τὸ πνεῦμα του καὶ ἔκανε ἀναίσθητον τὴν καρδιά του, διὰ νὰ παραδοθῇ τελικῶς νικημένος εἰς τὰ χέρια σου, Ἰσραήλ, ὅπως εἶναι μέχρι καὶ σήμερον.

Εἶπε δὲ τότε ὁ Κύριος πρὸς ἐμέ· Ἰδού! Ἔχω ἀρχίσει νὰ παραδίδω εἰς τὴν ἐξουσίαν σου τὸν Σηὼν τὸν Ἀμορραῖον, βασιλέα τῆς Ἐσεβών, καὶ τὴν χώραν του. Κάμε ἀρχὴν νὰ κατακτᾷς τὴν χώραν του.

Καὶ εἶπε πρὸς ἐμὲ ὁ Κύριος: «Ἰδοὺ ἔχω ἀρχίσει νὰ σοῦ παραδίδω τὸν Σηὼν τὸν Ἀμορραῖον, τὸν βασιλέα τῆς Ἐσεβὼν καὶ τὴν χώραν του. Ἄρχισε λοιπὸν νὰ κυριεύῃς καὶ νὰ κληρονομῇς τὴν χώραν του».

Ὁ Σηών, ὁ βασιλεὺς τῆς Ἐσεβών, ἐξῆλθε νὰ πολεμήσῃ ἐναντίον μας αὐτὸς καὶ ὁ λαός του, εἰς τὴν πόλιν Ἰασσά.

Καὶ ἐβγῆκεν ὁ Σηών, ὁ βασιλεὺς τῆς Ἐσεβών, νὰ μᾶς ἀντιμετωπίσῃ καὶ νὰ μᾶς πολεμήσῃ ὁ ἴδιος καὶ ὅλος ὁ λαός του εἰς τὴν περιοχὴν Ἰασσά.

Ὅμως Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν παρέδωκεν αὐτὸν εἰς τὰ χέρια μας, καὶ ἡμεῖς ἐκτυπήσαμεν μέχρις ἀφανισμοῦ αὐτὸν καὶ τοὺς υἱούς του καὶ ὅλον τὸν λαόν του.

Καὶ μᾶς τὸν παρέδωσεν ὁ Κύριος καὶ Θεός μας καὶ ἐθανατώσαμεν καὶ αὐτὸν καὶ τὰ παιδιά του καὶ ὅλον τὸν λαόν του.

Κατελάβομεν καὶ ἐκρατήσαμεν ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν μας ὅλας τὰς πόλεις αὐτοῦ, κατεστρέψαμεν κάθε πόλιν τὴν μίαν μετὰ τὴν ἄλλην, ἐθανατώσαμεν τὰς γυναῖκας καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, δὲν ἀφήσαμεν αἰχμαλώτους ζωντανούς.

Καὶ κατεκτήσαμεν ὅλας τὰς πόλεις του κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν καὶ ἐξωλοθρεύσαμεν κάθε πόλιν μὲ τὴν σειρὰν καὶ δὲν ἀφήσαμεν ζωντανοὺς ὡς αἰχμαλώτους οὔτε τὰς γυναῖκας των οὔτε τὰ παιδιά των.

Μόνον τὰ ζῶα των κρατήσαμεν διὰ τὸν ἑαυτόν μας καὶ τὰ λάφυρα τῶν πόλεων ἐπήραμεν.

Ἐκρατήσαμεν μόνον τὰ ζῶα καὶ ἐπήραμεν καὶ τὰ λάφυρα, ποὺ εὑρήκαμεν εἰς τὰς πόλεις.

Ἀπὸ τὴν πόλιν Ἀροήρ, ἡ ὁποία εὑρίσκεται παρὰ τὴν ὄχθην τοῦ χειμάρρου Ἀρνῶν, καὶ τὴν πόλιν, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὴν κοιλάδα τοῦ ποταμοῦ τούτου, μέχρι τοῦ ὄρους Γαλαάδ, δὲν ὑπῆρξε πόλις καὶ περιοχή, ποὺ διέφυγε τὴν κατάκτησίν μας. Ὅλας τὰς πόλεις τῶν Ἀμορραίων τὰς παρέδωκεν εἰς τὰ χέρια μας Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν.

Ἀπὸ τὴν πόλιν Ἀροήρ, ποὺ εὑρίσκεται δίπλα εἰς τὴν ὄχθην τοῦ χειμάρρου Ἀρνῶν καὶ τὴν πόλιν, ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὴν κοιλάδα καὶ μέχρι τὸ βουνὸ Γαλαάδ, δὲν ὑπῆρξε πόλις, ἡ ὁποία μᾶς διέφυγε καὶ δὲν τὴν ἐκυριεύσαμεν. Ὅλας μᾶς τὰς παρέδωσεν εἰς τὰ χέρια μας ὁ Κύριος καὶ Θεός μας.

Δὲν ἐπλησιάσαμεν ὅμως εἰς τοὺς Ἀμμανίτας, εἰς ὅλα τὰ γειτονικὰ μέρη πρὸς τὸν χείμαρρον Ἰαβὸκ καὶ εἰς τὰς ὀρεινὰς πόλεις των, διότι ἔτσι μᾶς διέταξε Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν.

Μόνον εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Ἀμμανιτῶν δὲν ἐπλησιάσαμεν· εἰς ὅλα δηλαδὴ τὰ ἐδάφη, ποὺ γειτονεύουν μὲ τὸν χείμαρρον Ἰαβόκ· Καὶ εἰς τὰς πόλεις, ποὺ εὑρισκονται εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχήν, διότι αὐτὴν τὴν ἐντολὴν μᾶς ἔδωκε Κύριος ὁ Θεός μας.