Δευτερονόμιον 26

Ὅταν δὲ εἰσέλθῃς εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποῖον Κύριος ὁ Θεός σου δίδει εἰς σὲ ὡς κληρονομίαν, καὶ κατακτήσῃς αὐτὴν καὶ ἐγκατασταθῇς εἰς αὐτήν,

Ὅταν δὲ εἰσέλθῃς εἰς τὴν χώραν, ποὺ σοῦ δίδει Κύριος ὁ Θεός σου, διὰ νὰ τὴν κληρονομήσεις καὶ τὴν κάνῃς κτῆμα σου καὶ κατοικήσῃς μονίμως εἰς αὐτήν,

θὰ λάβῃς ἕνα μέρος ἀπὸ τὰ πρωτογεννήματα τῶν καρπῶν τῆς χώρας, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεός σου ἔχει δώσει εἰς σέ, θὰ τὰ θέσῃς εἰς ἕνα κάνιστρον καὶ θὰ μεταβῇς εἰς τὸν τόπον, τὸν ὁποῖον Κύριος ὁ Θεός σου θὰ ἔχῃ ἐκλέξει, διὰ νὰ ἀκούεται ἐκεῖ καὶ δοξάζεται τὸ ὄνομά του.

θὰ πάρῃς μίαν ποσότητα ἀπὸ τὰ πρῶτα προϊόντα, ποὺ θὰ σοῦ δώσῃ ἡ γῆ σου, τὴν ὁποίαν σοῦ χαρίζει Κύριος ὁ Θεός σου, καὶ θὰ τὰ βάλῃς εἰς ἕνα κοφίνι. Καὶ θὰ ἔλθῃς εἰς τὸν τόπον, ποὺ θὰ διαλέξῃ καὶ θὰ ξεχωρίσῃ Κύριος ὁ Θεός σου, διὰ νὰ ἐπικαλοῦνται ἐκεῖ τὸ ὄνομά Του.

Θὰ προσέλθῃς εἰς τὸν ἱερέα, ὁ ὁποῖος κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας θὰ ὑπηρετῇ ἐκεῖ, καὶ θὰ τοῦ εἴπῃς· «διακηρύττω σήμερον καὶ ὁμολογῶ πρὸς Κύριον τὸν Θεόν μου ὅτι ἔχω εἰσέλθει εἰς τὴν χώραν, τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ὡρκίσθη εἰς τοὺς προπάτοράς μας ὅτι θὰ δώσῃ εἰς ἡμᾶς».

Καὶ θὰ πλησιάσῃς πρὸς τὸν ἱερέα, ποὺ θὰ εἶναι ὡρισμένος διὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, καὶ θὰ τοῦ εἰπῇς: «Ἀναφέρω σήμερον εἰς Κύριον τὸν Θεόν μου, ὅτι ἕχω ἐγκατασταθῇ εἰς τὴν χώραν, ποὺ ὑπεσχέθη μὲ ὅρκον εἰς τοὺς πατέρας μας ὁ Κύριος ὅτι θὰ μᾶς τὴν δώσῃ».

Ὁ ἱερεὺς θὰ πάρῃ ἀπὸ τὰ χέρια σου τὸ κάνιστρον καὶ θὰ τὸ θέσῃ ἀπέναντι ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον τοῦ Θεοῦ σου.

Θὰ πάρῃ δὲ ὁ ἱερεὺς τὸ κοφίνι ἀπὸ τὰ χέρια σου καὶ θὰ τὸ βάλῃ ἐμπρὸς εἰς τὸ θυσιαστήριον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.

Ἔπειτα σὺ θὰ διακηρύξῃς καὶ θὰ ὁμολογήσῃς ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ὅτι «ὁ πρόγονός μου, ὁ Ἰακώβ, ἐγκατέλειψε τὴν Συρίαν, κατέβη εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἐγκατεστάθη ἐκεῖ ὡς ξένος μαζῆ μὲ ὀλίγους ἰδικούς του, καὶ ἀνεδείχθη ἐκεῖ ἔθνος μέγα καὶ πολυάριθμον.

Θὰ πάρῃς κατόπιν τὸν λόγον καὶ θὰ εἴπῃς τὰ ἑξῆς ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου: «Οἱ πατέρες μας μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Ἰακὼβ ἄφησαν τὴν Συρίαν καὶ κατέβησαν εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ ἐγκατεστάθησαν ἐκεῖ σὰν ξένοι καὶ πάροικοι. Ἦσαν δὲ τότε μία μικρὰ ὁμᾶς ἀνθρώπων, ἀλλ’ ἐκεῖ ἐπολλαπλασιάσθησαν καὶ ἔγιναν ἔθνος μέγα.

Οἱ Αἰγύπτιοι ὅμως μᾶς κατέθλιψαν καὶ μᾶς ἐξηυτέλισαν καὶ μᾶς ὑπεχρέωσαν νὰ κάμνωμεν ἔργα βαρειὰ καὶ ἐπίπονα.

Οἱ Αἰγύπτιοι ὅμως μᾶς ἐκακοποίησαν καὶ μᾶς ἐταπείνωσαν καὶ μᾶς ἠνάγκασαν νὰ ἐργαζώμεθα ἔργα σκληρά.

Ἐκράξαμεν τότε πρὸς Κύριον τὸν Θεόν μας καὶ ὁ Κύριος ἤκουσε τὴν ἱκεσίαν μας, εἶδε τὸν ἐξευτελισμόν μας, τὸν μόχθον μας καὶ τὴν θλῖψιν μας,

Καὶ ἐκράξαμεν πρὸς Κύριον τὸν Θεόν μας καὶ ἄκουσε τὴν κραυγήν μας καὶ εἶδε τὴν ταπείνωσίν μας καὶ τὸν κόπον καὶ τὴν θλῖψιν μας.

αὐτὸς ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς μᾶς ἔβγαλεν ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον μὲ τὴν ἀκατανίκητον δύναμίν του, μὲ τὴν παντοδύναμον δεξιάν του, καὶ μὲ τὸν ἔνδοξον βραχίονά του, μὲ τὰ μεγάλα γεγονότα ποὺ εἴδαμεν, μὲ σημάδια τῆς παρουσίας του καὶ καταπληκτικὰ θαύματα,

Καὶ μᾶς ἔβγαλεν ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου ὁ ἴδιος ὁ Κύριος μὲ τὴν δύναμίν Του τὴν μεγάλην καὶ μὲ τὸ παντοδύναμον χέρι Του καὶ μὲ τὸν μεγαλοπρεπῆ καὶ ἀκατανίκητον βραχίονά Του καὶ μὲ ὁρατὰ σημεῖα τῆς παρουσίας Του. Μὲ μεγάλα, ἐκπληκτικὰ καὶ φοβερὰ γεγονότα, μὲ σημεῖα καὶ τέρατα.

αὐτός, μᾶς εἰσήγαγεν εἰς τὸν τόπον τοῦτον καὶ μᾶς ἔδωκε τὴν χώραν αὐτήν, ἡ ὁποῖα ρέει γάλα καὶ μέλι.

Καὶ μᾶς ὡδήγησε μέσα εἰς αὐτὸν τὸν τόπον καὶ μᾶς ἔδωσε τὴν χώραν αὐτήν, χώραν ὅπου ρέει γάλα καὶ μέλι.

Καὶ τώρα, ἰδού, ἔχω φέρει τὰ πρωτογεννήματα τῆς χώρας, τὴν ὁποίαν σύ, Κύριε, μοῦ ἔχεις δώσει καὶ ἡ ὁποία ρέει γάλα καὶ μέλι». Θὰ ἀφήσῃς αὐτὰ ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, θὰ προσκυνήσῃς ἐνώπιον αὐτοῦ,

Καὶ τώρα ἰδοὺ ἐγώ, Κύριε, σοῦ ἔχω φέρει τοὺς πρώτους καρποὺς ἀπὸ τὰ προϊόντα τῆς χώρας, ποὺ μοῦ ἔδωσες, τῆς πλουσίας αὐτῆς χώρας, εἰς τὴν ὁποίαν ρέει γάλα καὶ μέλι». Θὰ ἀφήσῃς κατόπιν τοὺς καρποὺς αὐτοὺς ἐμπρὸς εἰς τὸ Θυσιαστήριον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου καὶ θὰ προσκυνήσῃς ἐνώπιον του Κυρίου καὶ Θεοῦ σου.

καὶ ἔπειτα θὰ ἀπολαύσῃς καὶ θὰ χαρῇς ὅλα τὰ ἀγαθά, ποὺ σοῦ ἔδωκε Κύριος ὁ Θεός σου, σύ, ἡ οἰκογένειά σου, ὁ Λευίτης καὶ ὁ ξένος ποὺ τυχὸν θὰ εὑρίσκεται κοντά σου.

Καὶ θὰ εὐφρανθῇς μὲ ὅλα τὰ ἀγαθά, ποὺ σοῦ ἔδωσε Κύριος ὁ Θεός σου, σὺ καὶ ἡ οἰκογένειά σου καὶ ὁ Λευίτης καὶ ὁ ξένος, ποὺ διαμένει μαζί σου καὶ τιμᾷ τὴν Θρησκείαν σου.

Ὅταν δὲ κάθε τρίτον ἔτος τελειώσῃς τὴν συγκέντρωσιν τῶν δεκάτων, τὸ δεύτερον τοῦτο εἶδος ἀπὸ τὰ δέκατά σου, θὰ τὰ δώσῃς εἰς τὸν Λευίτην, εἰς τὸν ξένον καὶ τὸ ὀρφανὸν καὶ τὴν χήραν καὶ θὰ φάγουν αὐτὰ εἰς τὰς πόλεις σου καὶ θὰ εὐφρανθοῦν.

Κάθε δὲ τρίτον ἔτος, ἀφοῦ θὰ ἔχῃς συγκεντρώσει καὶ ξεχωρίσει τὰ δέκατα τῶν προϊόντων σου, ἐκτὸς τοῦ ἑνὸς δεκάτου, ποὺ θὰ προσφέρῃς κατ’ ἔτος εἰς τὸν Ναόν, θὰ δίνῃς καὶ ἓν ἐπὶ πλέον δέκατον εἰς τὸν Λευίτην καὶ εἰς τὸν ξένον, ποὺ διαμένει μαζί σου, καὶ εἰς τὸ ὀρφανὸν καὶ εἰς τὴν χήραν. Καὶ θὰ τρώγουν αὐτοὶ εἰς τὰς πόλεις σου καὶ θὰ εὐφραίνωνται.

Θὰ εἴπῃς τότε ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου· «ἐξεχώρισα καὶ ἔβγαλα ἀπὸ τὸ σπίτι μου τὰ πρὸς ἀφιέρωσιν προορισμένα αὐτὰ δέκατα καὶ τὰ ἔδωσα εἰς τὸν Λευίτην, εἰς τὸν ξένον, εἰς τὸ ὀρφανὸν καὶ τὴν χήραν, σύμφωνα μὲ ὅλας τὰς ἐντολάς, τὰς ὁποίας σὺ μοῦ ἔδωκες. Δὲν παρέβην καμμίαν ἐντολήν σου καὶ δὲν ἐλησμόνησα καμμίαν.

Καὶ θὰ λέγῃς τότε ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου: «Ἔβγαλα ἤδη ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι μου τὰ προϊόντα, ποὺ ἐξεχωρίσθησαν ὡς ἅγια καὶ ἱερά, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς δεκάτη, καὶ τὰ ἔδωσα εἰς τὸν Λευίτην καὶ εἰς τὸν ξένον, ποὺ διαμένει μαζί μας καὶ σέβεται τὴν Θρησκείαν μας, καὶ εἰς τὸ ὀρφανὸν καὶ εἰς τὴν χήραν, συμφώνως πρὸς ὅλας τὰς ἐντολάς, ποὺ μὲ διέταξες. Δὲν παρέβην, Κύριε, τὴν ἐντολήν Σου, οὔτε τὴν ἐλησμόνησα.

Εἰς καιρὸν πόνου καὶ πένθους δὲν ἔφαγα τίποτε ἀπὸ αὐτά· δὲν προσέφερα εἰς ἀκάθαρτον ἄνθρωπον· δὲν ἔδωσα ἀπὸ αὐτὰ εἰς τὸ σπίτι πεθαμένου. Ὑπήκουσα εἰς τὴν ἐντολὴν σοῦ, τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ μας, καὶ ἔπραξα, ὅπως μὲ διέταξες.

Δὲν ἔφαγα δὲ ἀπὸ αὐτὰ τὰ ξεχωρισμένα προϊόντα, ὅταν εὐρισκόμουν εἰς καιρὸν πένθους, πρᾶγμα ποὺ θὰ τὰ ἐμόλυνε νομικῶς, οὔτε προσέφερα ἀπὸ αὐτὰ εἰς ἄνθρωπον ἀκάθαρτον νομικῶς, οὔτε ἔδωσα ἀπὸ αὐτὰ εἰς οἰκίαν, ὅπου ὑπῆρχε νεκρός. Ὑπήκουσα πλήρως εἰς τὴν προσταγήν Σου, τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ μας, καὶ ἐνήργησα, ὅπως ἀκριβῶς μὲ διέταξες.

Καὶ τώρα, Κύριε, ἐπίβλεψε ἀπὸ τὸν ἅγιον οἶκον σου, ἀπὸ τὸν οὐράνιον θρόνον σου, καὶ εὐλόγησε τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν καὶ τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ἔδωκες εἰς αὐτόν, ὅπως εἶχες ὁρκισθῆ εἰς τοὺς προπάτοράς μας, ὅτι εἰς ἡμᾶς θὰ δώσῃς χώραν, τὴν ὁποίαν θὰ ρέῃ γάλα καὶ μέλι».

Ρίξε λοιπόν, Κύριε, τὸ βλέμμα Σου ἀπὸ τὸν οὐρανόν, ἀπὸ τὸν ἅγιον οἶκον Σου καὶ εὐλόγησε τὸν λαόν Σου, τοὺς Ἰσραηλίτας, καὶ τὴν χώραν, ποὺ ἔδωσες εἰς αὐτούς, ὅπως τὸ ὑπεσχέθης μὲ ὅρκον είς τοὺς προγόνους μας ὅτι θὰ μᾶς δώσῃς χώραν, εἰς τὴν ὁποίαν ρέει γάλα καὶ μέλι».

Κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτὴν Κύριος ὁ Θεός σου σὲ διέταξε νὰ τηρήσῃς ὅλους τοὺς νόμους του καὶ τὰ προστάγματά του· θὰ φυλάξετε αὐτὰ καὶ θὰ τὰ ἐφαρμόσετε μὲ ὅλην σας τὴν καρδιὰ καὶ μὲ ὅλην σας τὴν ψυχήν.

Κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτὴν σὲ διέταξε, λαέ μου, Κύριος ὁ Θεός σου νὰ ἐφαρμόζῃς ὅλας τὰς ἐντολὰς καὶ τὰ προστάγματά Του. Πρέπει δὲ νὰ τὰ φυλάσσετε καὶ νὰ τὰ ἐφαρμόζετε μὲ ὅλην τὴν καρδιά σας καὶ μὲ ὅλην τὴν ψυχήν σας.

Τὸν ἀληθινὸν Θεὸν ἐξέλεξες σήμερον νὰ εἶναι Θεός σου, νὰ πορεύεσαι εἰς ὅλας τὰς ὁδοὺς τῶν ἐντολῶν του, νὰ φυλάσσῃς τὸν Νόμον του καὶ τὰ προστάγματά του καὶ νὰ ὑπακούῃς εἰς τὴν φωνήν του.

Ἐδιάλεξες σήμερον σὺ τὸν ἀληθινὸν Θεόν, διὰ νὰ τὸν ἔχῃς Θεόν σου καὶ νὰ ἀκολουθῇς τοὺς δρόμους, ποὺ Ἐκεῖνος ὑποδεικνύει, καὶ νὰ τηρῇς τὰς ἐντολὰς καὶ τὰ προστάγματά Του καὶ νὰ ὑπακούῃς εἰς τὴν φωνήν Του.

Ἀλλὰ καὶ ὁ Θεὸς ἐξέλεξε σὲ σήμερον νὰ γίνῃς λαὸς ἐκλεκτὸς ἰδικός του, ὅπως σοῦ εἶχεν ὑποσχεθῇ, ἐὰν φυλάττῃς τὰς ἐντολάς του,

Σήμερον ἐπίσης ἐδιάλεξε καὶ σὲ ὁ Κύριος, διὰ νὰ γίνῃς λαός Του ἐκλεκτός, σὰν ἀκριβὴ περιουσία Του, ὅπως σοῦ τὸ εἶπε. Σὲ ἐδιάλεξε, διὰ νὰ τηρῇς τὰς ἁγίας ἐντολάς Του

καὶ νὰ εἶσαι ἀνώτερος ἀπὸ ὅλα τὰ ἔθνη, ὅπως ἄλλωστε καὶ σὲ ἔκαμεν ὀνομαστὸν καὶ καύχημα καὶ δοξασμένον, διὰ νὰ εἶσαι λαὸς ἀφιερωμένος εἰς Κύριον τὸν Θεόν σου, ὅπως σοῦ ἔχει ὑποσχεθῆ.

καὶ νὰ εἶσαι ὑπεράνω ὅλων τῶν λαῶν. Πόσον ἐξακουστὸν σὲ ἔκανε πράγματι! Σὲ ἔκανε ἄξιον ἐπαίνων καὶ ἔνδοξον, ἀπὸ τότε ποὺ σὲ ἐδιάλεξε νὰ εἶσαι λαὸς ἅγιος, ξεχωρισμένος καὶ ἀφιερωμενος εἰς Κύριον τὸν Θεόν σου, ὅπως τὸ εἶπεν Ἐκεῖνος».