Δευτερονόμιον 28

Ὅταν θὰ διαβῆτε τὸν Ἰορδάνην καὶ εἰσέλθετε εἰς τὴν χώραν, τὴν ὁποίαν ὁ Κύριός σας καὶ ὁ Θεὸς σᾶς δίδει, ἐὰν μὲ προσοχὴν ἀκούσετε τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας, ὥστε νὰ τηρῆτε καὶ νὰ ἐφαρμόζετε τὰς ἐντολὰς αὐτάς, τὰς ὁποίας ἐγὼ σήμερον σᾶς δίδω, Κύριος ὁ Θεός σας θὰ σᾶς ἀναδείξῃ ἀνωτέρους ἀπὸ ὅλα τὰ ἔθνη τῆς γῆς.

Καὶ ὅταν θὰ περάσετε τὸν ποταμὸν Ἰορδάνην καὶ πατήσετε εἰς τὴν χώραν, ποὺ σᾶς δίδει Κύριος ὁ Θεός σας, ἐὰν ὑπακούσῃς, λαέ μου, προθύμως εἰς τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ὥστε νὰ φυλάσσετε καὶ νὰ ἐφαρμόζετε ὅλας αὐτὰς τὰς ἐντολάς, ποὺ σᾶς παραγγέλλω ἐγὼ σήμερον, θὰ σοῦ δώσῃ Κύριος ὁ Θεός σου τὴν εὐλογίαν νὰ ἀναδειχθῇς ὑπεράνω ὅλων τῶν λαῶν τῆς γῆς.

Θὰ ἔλθουν εἰς σὲ ὅλαι αἱ εὐλογίαι τοῦ Θεοῦ καὶ θὰ σὲ εὔρουν, ἐὰν μὲ προσοχὴν ἀκούσῃς τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.

Θὰ ἔλθουν δὲ ἐπάνω σου καὶ θὰ σὲ εὔρουν, ἐὰν ὑπακούσῃς προθύμως εἰς τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, αἱ ἐξῆς εὐλογίαι:

Θὰ εἶσαι εὐλογημένος εἰς τὴν πόλιν καὶ εὐλογημένος εἰς τὸν ἀγρόν.

Θὰ εἶσαι εὐλογημένος, ὅταν θὰ εὑρίσκεσαι καὶ θὰ ἐργάζεσαι εἰς τὴν πόλιν, θὰ εἶσαι εὐλογημένος καὶ ὅταν θὰ εὑρίσκεσαι καὶ θὰ ἐργάζεσαι εἰς τὸ ὕπαιθρον.

Εὐλογημένα θὰ εἶναι τὰ παιδιά σου καὶ τὰ προϊόντα τῶν ἀγρῶν σου καὶ αἱ ἀγέλαι τῶν βοδιῶν σου καὶ τὰ ποίμνια τῶν προβάτων σου.

Θὰ εἶναι εὐλογημένοι οἱ καρποὶ τῶν σπλάγχνων σου, οἱ ἀπόγονοί σου, ὅπως ἐπίσης καὶ τὰ προϊόντα τῶν κτημάτων σου καὶ τὰ κοπάδια τῶν βοδιῶν σου καὶ τὰ κοπάδια τῶν προβάτων σου.

Εὐλογημέναι αἱ ἀποθῆκαι σου καὶ τὰ πλεονάσματά σου.

Θὰ εἶναι εὐλογημεναι αἱ ἀποθῆκαι σου καὶ ὅσα συγκεντρώνεις καὶ φυλάσσεις εἰς αὐτὰς ὡς περισσεύματα.

Εὐλογημένος θὰ εἶσαι, ὅταν εἰσέρχεσαι κάπου, καὶ εὐλογημένος ὅταν θὰ ἐξέρχεσαι.

Εὐλογημένος θὰ εἶσαι, ὅταν θὰ ἐμβαίνῃς εἰς τὸ σπίτι σου ἢ εἰς ὁποιοδήποτε ἄλλο μέρος καὶ εὐλογημένος ὅταν θὰ βγαίνῃς ἀπὸ αὐτό.

Κύριος ὁ Θεός σου θὰ παραδώσῃ εἰς τὰ χέρια σου συντετριμμένους τοὺς ἐχθρούς, οἱ ὁποῖοι ἀνθίστανται ἐναντίον σου. Θὰ πάθουν τόσην πανωλεθρίαν, ὥστε, ἐνῶ ἀπὸ ἕνα δρόμον συμπαγεῖς ἦλθον ἐναντίον σου, ἀπὸ ἑπτὰ δρόμους θὰ φύγουν πανικόβλητοι ἀπὸ ἐμπρός σου.

Τοὺς ἐχθρούς σου, ποὺ ἐπεχείρησαν καὶ θὰ ἐπιχειρήσουν νὰ σὲ ἀντιμετωπίσουν, θὰ σοῦ τοὺς παραδώσῃ Κύριος ὁ Θεός σου τσακισμένους ἐμπρός σου. Καὶ ἐνῷ θὰ ἔχουν ἔλθει ἀπὸ ἕνα δρόμον ὅλοι μαζὶ ἐναντίον σου, θὰ φύγουν κατατρομαγμένοι ἀπὸ ἐμπρός σου ἀπὸ ἑπτὰ δρόμους, ἀπὸ ὅπου δηλαδὴ προλάβῃ νὰ φύγῃ καθένας.

Εἴθε ὁ Κύριος νὰ ἀποστείλῃ πλουσίαν εἰς σὲ τὴν εὐλογίαν του, εἰς τὰς ἀποθήκας σου, εἰς ὅλα τὰ ἔργα ποὺ θὰ ἀπλώσῃς τὸ χέρι σου, εἰς τὴν χώραν ποὺ σοῦ δίδει ὁ Κύριος.

Εἴθε νὰ σοῦ στείλῃ ὁ Κύριος τὴν εὐλογίαν εἰς τοὺς χώρους, ὅπου φυλάσσεις τοὺς θησαυρούς σου, καὶ εἰς κάθε τι ὅπου θὰ βάλῃς τὰ χέρια σου, εἰς τὴν χώραν ποὺ σοῦ δίδει Κύριος ὁ Θεός σου.

Εἴθε νὰ σὲ ἀναδείξῃ καὶ νὰ σὲ ἀξιώσῃ νὰ γίνῃς δι’ αὐτὸν λαὸς ἅγιος ὅπως ὡρκίσθη εἰς τοὺς προγόνους σου, ἐὰν ἀκούσῃς τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου καὶ πορευθῇς εἰς ὅλους τοὺς δρόμους τοῦ θελήματός του.

Θὰ σὲ ἀναδείξῃ ὁ Κύριος λαὸν ἅγιον, ξεχωρισμένον διὰ τὸν ἑαυτόν Του, ὅπως ἀκριβῶς τὸ ὑπεσχέθη μὲ ὅρκον εἰς τοὺς προγόνους σου, ὑπὸ τὸν ὅρον ὅμως ὅτι θὰ ὑπακούσῃς εἰς τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου καὶ θὰ ἀκολουθήσῃς ὅλους τοὺς δρόμους, ποὺ σοῦ ὑποδεικνύει Ἐκεῖνος διὰ τὴν ζωήν σου.

Θὰ σὲ ἴδουν τότε ὅλοι οἱ λαοὶ τῆς γῆς, θὰ σὲ θαυμάσουν, ἀλλὰ καὶ θὰ σὲ φοβηθοῦν, διότι φέρεις ὡς προσωνυμίαν σου τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ.

Καὶ θὰ σὲ ἰδοῦν ὅλοι οἱ λαοὶ τῆς γῆς καὶ θὰ ἐννοήσουν ὅτι ἔχεις ἐπάνω σου καὶ ἐπικαλεῖσαι ὡς οἰκεῖον τὸ ὄνομα τοῦ μόνου Κυρίου. Θὰ καταλάβουν δηλαδὴ ὅτι ἔγινες κτῆμα Του καὶ δι’ αὐτὸ θὰ σὲ φοβηθοῦν.

Κύριος ὁ Θεός σου θὰ σοῦ δώσῃ πλούσια τὰ ἀγαθά του πληθύνων τὰ παιδιά σου, τὰ κτήνη σου, τὰ προϊόντα τῶν ἀγρῶν σου εἰς τὴν χώραν, τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ὡρκίσθη εἰς τοὺς προπάτοράς σου ὅτι θὰ σοῦ δώσῃ.

Καὶ θὰ σὲ κάνῃ Κύριος ὁ Θεός σου πλούσιον εἰς ἀγαθά. Θὰ σοῦ δώσῃ πολλὰ παιδιά. Θὰ πολλαπλασιάσῃ ἐπίσης τὰ ζῶα σου καὶ τοὺς καρποὺς τῶν κτημάτων σου εἰς τὴν χώραν, ποὺ ὑπεσχέθη μὲ ὅρκον ὁ Κύριος εἰς τοὺς πατέρας σου ὅτι θὰ σοῦ τὴν χαρίσῃ.

Εἴθε νὰ ἀνοίξῃ διὰ σὲ ὁ Κύριος τὸν ἀγαθόν του θησαυρόν, τὸν οὐρανὸν διὰ νὰ δίδῃ εἰς τὰ χωράφια σου βροχὴν κατὰ τὸν κατάλληλον καιρόν. Εἴθε νὰ εὐλογήσῃ ὅλα τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σου, ὥστε νὰ δανείζῃς εἰς πολλοὺς λαούς, σὺ ὅμως νὰ μὴ εὑρίσκεσαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ δανείζεσαι· νὰ ἄρχῃς καὶ νὰ ἐξουσιάζῃς ἐπάνω εἰς πολλὰ ἔθνη, κανένας ὅμως νὰ μὴ ἐξουσιάζῃ εἰς σέ.

Εἴθε νὰ ἀνοίξῃ διὰ σὲ ὁ Κύριος τὸν πλούσιον θησαυρόν Του, δηλαδὴ τὸν οὐρανόν, διὰ νὰ δώσῃ εἰς τὰ κτήματά σου τὴν βροχὴν εἰς τὸν καιρὸν ποὺ τὴν χρειάζονται. Εἴθε νὰ εὐλογήσῃ ὅλα τὰ ἔργα, ποὺ κάνουν τὰ χέρια σου, ὥστε νὰ ἠμπορῆς νὰ δανείζῃς εἰς πολλὰ ἔθνη καὶ νὰ μὴ δανείζεσαι σὺ ποτέ. Θὰ ἔχῃς δὲ ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν σου πολλοὺς λαοὺς καὶ δὲν θὰ εὑρεθῇς ποτὲ ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν κανενός.

Εἴθε Κύριος ὁ Θεός σου νὰ σὲ ἀναδείξῃ πρῶτον καὶ ὄχι τελευταῖον, νὰ εἶσαι ἐπάνω ἀπὸ ὅλους καὶ ὄχι ὑποκάτω. Καὶ αὐτὰ θὰ γίνουν, ἐὰν ἀκούσῃς τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ὅσα ἐγὼ σήμερον σὲ διατάσσω νὰ φυλάττῃς καὶ νὰ ἐφαρμόζῃς.

Εἴθε νὰ σὲ βάλῃ Κύριος ὁ Θεός σου ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἄλλων καὶ ποτὲ νὰ μὴ εἶσαι τελευταῖος. Τότε ὅμως θὰ εἶσαι ἐπάνω ἀπὸ τοὺς ἄλλους καὶ οὐδέποτε κατώτερός των, ὅταν θὰ ὑπακούσῃς εἰς τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, εἰς ὅσα δηλαδὴ σοῦ παραγγέλλω ἐγὼ σήμερον νὰ φυλάττῃς καὶ νὰ ἐφαρμόζῃς.

Καμμίαν ἐντολήν, ἀπὸ ὅσας ἐγὼ σοῦ δίδω σήμερον, δὲν θὰ παραβῇς, ὥστε νὰ βαδίζῃς δεξιὰ ἢ ἀριστερά, νὰ πορεύεσαι ὀπίσω ἀπὸ ἄλλους θεοὺς καὶ νὰ λατρεύῃς αὐτούς.

Πρόσεξε νὰ μὴ παραβῇς καμμίαν ἀπὸ ὅλας τὰς ἐντολάς, ποὺ σοῦ παραγγέλλω ἐγὼ σήμερον, ὥστε νὰ παρεκκλίνῃς δεξιὰ ἢ ἀριστερὰ καὶ νὰ ἀκολουθῇς ἄλλους θεοὺς καὶ νὰ τοὺς λατρεύῃς.

Ἐὰν δὲν ἀκούσῃς καὶ δὲν ὑπακούσῃς εἰς τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ὥστε νὰ φυλάττῃς καὶ νὰ ἐφαρμόζῃς ὅλας τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, τὰς ὁποίας ἐγὼ σήμερον σοῦ δίδω, θὰ ἔλθουν καὶ θὰ ξεσπάσουν ἐναντίον σου ὅλαι αὐταὶ αἱ κατάραι.

Ἐὰν ὅμως δὲν ὑπακούσῃς εἰς τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ποὺ ὁρίζει νὰ φυλάττῃς καὶ νὰ ἐφαρμόζῃς ὅλας τὰς ἐντολάς Του, ὅσας σοῦ παραγγέλλω ἐγὼ σήμερον, θὰ ἔλθουν ἐπάνω σου καὶ θὰ σὲ καταλάβουν (θὰ σὲ πιάσουν) ὅλαι αὐταὶ αἱ κατάραι:

Θὰ εἶσαι κατηραμένος εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τὸν ἀγρόν.

«Θὰ εἶσαι καταράμενος, ὅταν εὑρίσκεσαι καὶ ἐργάζεσαι εἰς τὴν πόλιν, θὰ εἶσαι ἐπίσης καταραμένος καὶ ὅταν εὑρίσκεσαι καὶ ἐργάζεσαι εἰς τὸ ὕπαιθρον.

Κατηραμέναι θὰ εἶναι αἱ ἀποθῆκαι σου καὶ τὰ περισσεύματά σου.

Θὰ εἶναι καταράμεναι αἱ ἀποθῆκαι σου καὶ ὅσα συγκεντρώνεις εἰς αὐτὰς ὡς περισσεύματα.

Κατηραμένα τὰ παιδιά σου καὶ τὰ προϊόντα τῶν ἀγρῶν σου, αἱ ἀγέλαι τῶν βοδιῶν σου καὶ τὰ ποίμνια τῶν προβάτων σου.

Θὰ εἶναι καταραμένοι οἱ ἀπόγονοί σου καὶ τὰ προϊόντα τῶν κτημάτων σου καὶ τὰ κοπάδια τῶν βοδιῶν σου καὶ τὰ κοπάδια τῶν προβάτων σου.

Κατηραμένος θὰ εἶσαι σύ, ὅταν εἰσέρχεσαι καὶ ὅταν θὰ ἐξέρχεσαι ἀπὸ τὸ σπίτι σου, ἀπὸ τὴν πατρίδα σου, ἀπὸ παντοῦ.

Θὰ εἶσαι καταράμενος, ὅταν θὰ ἐμβαίνῃς εἰς τὸ σπίτι σου ἢ ὁπουδήποτε ἀλλοῦ καὶ καταράμενος ὅταν θὰ βγαίνῃς.

Θὰ στείλῃ ἐναντίον σου ὁ Κύριος τὴν φτώχειαν, τὴν μεγάλην πεῖναν, τὴν φθορὰν εἰς ὅλα ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ βάλῃς τὸ χέρι σου, μέχρις ὅτου σὲ ἐξολοθρεύσῃ, μέχρις ὅτου σὲ καταστρέψῃ συντόμως δι’ ὅλας τὰς πονηρίας σου, ἐπειδὴ μὲ ἐγκατέλιπες, θὰ εἴπῃ ὁ Θεός.

Θὰ στείλῃ ὁ Κύριος ἐπάνω σου τὴν ἀνέχειαν, τὴν ἐξαντλητικὴν πεῖναν καὶ τὴν καταστροφὴν εἰς ὅλα, ὅσα θὰ κάμνῃς με τὰ χέρια σου, ἕως ὅτου σὲ ἐξολοθρεύσῃ καὶ μέχρις ὅτου σὲ ἐξοντώσῃ τὸ ταχύτερον ἐξ αἰτίας τῶν πονηρῶν σου πράξεων καὶ λόγῳ τοῦ ὅτι ἐγκατέλειψες ἐμέ, τὸν Νομοδότην.

Ὁ Κύριος θὰ κολλήσῃ ἐπάνω σου ἀρρώστιες ποὺ φέρουν τὸν θάνατον, μέχρις ὅτου σὲ ἐξολοθρεύσῃ μέσα εἰς τὴν χώραν, πρὸς τὴν ὁποίαν πορεύεσαι τώρα νὰ τὴν κληρονομήσῃς.

Θὰ σοῦ κολλήσῃ ὁ Κύριος θανατηφόρον ἀσθένειαν, ἕως ὅτου σὲ ἐξοντώσῃ εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ἐκεῖ ὅπου εἰσέρχεσαι ἤδη διὰ νὰ τὴν κληρονομήσῃς.

Θὰ σὲ κτυπήσῃ ὁ Κύριος μὲ ἐξαντλητικὴν ἀδυναμίαν, μὲ πυρετὸν καὶ ρίγος καὶ φαγούραν καὶ ἐλονοσίαν καὶ κιτρίνισμα. Ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀσθένειαι θὰ σε καταδιώξουν, μέχρις ὅτου σὲ ἐξολοθρεύσουν.

Θὰ σὲ κτυπήσῃ ὁ Κύριός με στενοχώριαν καὶ ἄγχος, μὲ πυρετόν, μὲ ρῖγος, μὲ φαγούραν, μὲ ἀνεμοπύρωμα (ἐρυσίπελας) καὶ μὲ κιτρινάδα (ἴκτερος). Καὶ θὰ σὲ κυνηγοῦν αὐταὶ αἱ ἀσθένειαι, ἕως ὅτου σὲ ἑξαφανίσουν.

Ὁ οὐρανὸς ἐπάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι σου θὰ εἶναι κατάξηρος, ὅπως ὁ χαλκός, καὶ ἡ γῆ κάτω ἀπὸ τὰ πόδια σου ξηρὰ καὶ στεγνὴ σὰν σίδηρος.

Καὶ θὰ εἶναι διὰ σὲ ὁ οὐρανὸς ἐπάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι σου χάλκινος. Δὲν θὰ βρέχῃ ποτέ. Τὸ δὲ ἔδαφος κάτω ἀπὸ τὰ πόδια σου θὰ εἶναι σιδερένιο, κατάξερο.

Κύριος ὁ Θεός σου θὰ δώσῃ ἀντὶ τῆς εὐεργετικῆς βροχῆς κονιορτόν· χῶμα ἀπὸ τὸν οὐρανὸν σὰν βροχὴ θὰ πέσῃ ἐπάνω σου, μέχρις ὅτου σὲ ξεπαστρέψῃ καὶ σὲ καταστρέψῃ.

Θὰ μεταβάλῃ Κύριος ὁ Θεός σου εἰς τὴν χώραν σου τὴν βροχὴν εἰς σκόνην. Καὶ θὰ πέσῃ χῶμα ἐπάνω σου ἀπὸ τὸν οὐρανόν, ἕως ὅτου σὲ συντρίψῃ τὸ ταχύτερον καὶ σὲ ἐξολοθρεύσῃ.

Ὁ Κύριος θὰ σὲ ἐπισκεφθῇ μὲ ὀργὴν ἀποστέλλων πρὸς τιμωρίαν σου τοὺς ἐχθρούς σου. Θὰ νικηθῇς ἀπὸ αὐτούς· καὶ ἐνῶ ἀπὸ ἕνα δρόμον συμπαγὴς καὶ ὀργανωμένος θὰ ἐπιτεθῇς ἐναντίον αὐτῶν, ἀπὸ ἑπτὰ δρόμους θὰ φύγῃς πανικόβλητος καταδιωκόμενος ἀπὸ αὐτούς. Καὶ διασπαρῆτε ὡς αἰχμάλωτοι εἰς ὅλας τὰς βοσιλείας τοῦ κόσμου.

Θὰ σὲ τιμωρήσῃ καὶ θὰ σὲ ἐγκαταλείψῃ ἀβοήθητον ὁ Κύριος ἐμπρὸς εἰς τοὺς ἐχθρούς σου. Καὶ ἐνῷ θὰ βγῇς καὶ θὰ προχωρῇς ἐναντίον των παρατεταγμένος εἰς ἕνα δρόμον, θὰ φεύγῃς τρομοκρατημένος ἀπὸ ἐμπρός των εἰς ἑπτὰ δρόμους, ὁπουδήποτε προλάβῃ δηλαδὴ καθένας σας, διὰ νὰ σωθῇ. Καὶ θὰ διασκορπισθῇς εἰς ὅλα τὰ βασίλεια τῆς γῆς.

Οἱ νεκροί σου θὰ μένουν ἄταφοι, τροφὴ τῶν πτηνῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῶν θηρίων τῆς γῆς. Κανεὶς δὲν θὰ ἡμπορέσῃ νὰ προλάβῃ καὶ νὰ σταματήσῃ τὴν καταστροφήν σου.

Θὰ μείνουν δὲ οἱ νεκροί σας ἄταφοι. Θὰ εἶναι τροφὴ διὰ τὰ ὄρνεα τοῦ οὐρανοῦ καὶ διὰ τὰ θηρία τῆς γῆς. Καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ κανείς, ποὺ νὰ τὰ διώχνη καὶ νὰ σᾶς γλυτώνῃ ἀπὸ αὐτά.

Ὁ Κύριος θὰ σὲ κτυπήσῃ μὲ τὰς πληγὰς τῆς Αἰγύπτου εἰς τὸ δέρμα σου, μὲ ἀγρίαν ψώραν καὶ μὲ φαγούραν, ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῇς νὰ εὕρῃς θεραπείαν.

Θὰ σὲ κτυπήσῃ ὁ Κύριός μὲ τὸ ἔλκος τηςΑἰγύπτου, μὲ πληγὴν δηλαδὴ καὶ ἀπόστημα εἰς τὴν ἕδραν (εἰς τὰ ὀπίσθιά σου, εἰς τὸ σημεῖον τῶν αἱμορροΐδων) καὶ μὲ ψώραν βαρείας μορφῆς καὶ μὲ φαγούραν, ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῇς νὰ θεραπευθῇς.

Θὰ σὲ κτυπήσῃ ὁ Κύριος μὲ παράλυσιν, μὲ τύφλωσιν καὶ φρενοοβλάδειαν.

Θὰ σὲ κτυπήσῃ ὁ Κύριος μὲ παραπληγίαν (ἠμιπληγίαν, παράλυσιν) καὶ τύφλωσιν καὶ τρέλλαν.

Εἰς τὸ καταμεσήμερον θὰ ψηλαφῇς, διὰ νὰ εὕρῃς διάφορα ἀντικείμενα, ὅπως ψηλαφῇ ὁ τυφλὸς εἰς τὸ σκότος, καὶ δὲν θὰ κατευοδοθοῦν αἱ προσπάθειαί σου. Ἄλλοι θὰ σὲ ἀδικοῦν καὶ θὰ ἁρπάζουν τὰ ὑπάρχοντά σου ὅλας τὰς ἡμέρας, καὶ κανεὶς δὲν θὰ ὑπάρχῃ νὰ σὲ βοηθήσῃ.

Καὶ ἔτσι θὰ ψηλαφᾷς, ἐνῷ θὰ εἶναι μεσημέρι, ὅπως ἀκριβῶς ψηλαφᾷ ὁ τυφλός, ὁ βυθισμένος εἰς τὸ σκοτάδι, καὶ δὲν θὰ ἠμπορῇς νὰ προωθῇς τὰς ὑποθέσεις τῆς ζωῆς σου. Καὶ θὰ σὲ ἐκμεταλλεύωνται τότε οἱ ἄδικοι καὶ οἱ ἅρπαγες εἰς ὅλην σου τὴν ζωὴν καὶ δὲν θὰ ἔχῃς κανένα βοηθόν σου.

Σύζυγον θὰ λάβῃς καὶ ἄλλος ἄνδρας θὰ τὴν ἔχῃ· οἰκίαν θὰ οἰκοδομήσῃς καὶ δὲν θὰ κατοικήσῃς εἰς αὐτήν. Ἀμπέλι θὰ φυτεύσῃς καὶ δὲν θὰ τὸ τρυγήσῃς.

Θὰ πάρῃς γυναῖκα καὶ θὰ τὴν ἔχῃ ἄλλος. Θὰ κτίσῃς σπίτι καὶ δὲν θὰ κατοικήσῃς εἰς αὐτό. Θὰ φυτεύσῃς ἀμπέλι καὶ δὲν θὰ μαζεύσῃς τὰ σταφύλια του.

Ἄλλος θὰ σφάξῃ ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια σου τὸ μοσχάρι σου καὶ σὺ δὲν θὰ φάγῃς ἀπὸ αὐτό. Τὸν ὄνον σου θὰ τὸν ἁρπάσουν ἀπὸ ἐμπρός σου καὶ δὲν θὰ σοῦ τὸν ἀποδώσουν· τὰ πρόβατά σου θὰ δίδωνται εἰς τοὺς ἐχθρούς σου καὶ δὲν θὰ ὑπάρξῃ κανεὶς νὰ σὲ βοηθήσῃ.

Θὰ σφάξουν ἐμπρός σου τὸ μοσχάρι σου καὶ δὲν θὰ ἠμπορῇς νὰ φάγῃς ἀπὸ αὐτό. Θὰ ἀρπάξουν ἀπὸ σὲ τὸν ὄνον σου καὶ δὲν θὰ σοῦ τὸν ἐπιστρέψουν ποτέ. Θὰ βλέπῃς τὰ πρόβατά σου δοσμένα εἰς τοὺς ἐχθρούς σου καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ κανεὶς νὰ σὲ βοηθήσῃ, διὰ νὰ τὰ πάρῃς πίσω.

Οἱ υἱοί σου καὶ αἱ θυγατέρες σου θὰ παραδοθοῦν εἰς ἀλλοεθνεῖς καὶ οἱ ὀφθαλμοί σου θὰ βλέπουν αὐτοὺς ἀπαγομένους μέχρις ὅτου ἀτονίσουν καὶ καταληφθοῦν ἀπὸ σπασμούς. Τὸ χέρι σου θὰ εἶναι ἀνίκανον νὰ βοηθήσῃ αὐτούς.

Οἱ υἱοί σου καὶ αἱ κόραι σου θὰ παραδοθοῦν εἰς ἄλλον λαὸν καὶ θὰ συστρέφωνται μὲ σπασμοὺς τὰ μάτια σου ἀπὸ τὸν πόνον, καθὼς θὰ ἀτενίζουν τὰ παιδιά σου καὶ δὲν θὰ ἠμπορῇς νὰ κάνῃς τίποτε δι’ αὐτά.

Τὰ προϊόντα τῶν ἀγρῶν σου καὶ ὅλους τοὺς κόπους σου θὰ τοὺς φάγῃ λαός, τὸν ὁποῖον δὲν γνωρίζεις. Θὰ ἀδικῆσαι καὶ θὰ συντρίβεσαι ὅλας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου.

Τὰ προϊόντα τῆς χώρας σου καὶ ὅλους τοὺς κόπους σου θὰ τοὺς φάγῃ λαός, ποὺ οὔτε κἀν τὸν γνωρίζεις. Καὶ θὰ εἶσαι ἀδικημένος καὶ τσακισμένος εἰς ὅλην σου τὴν ζωήν.

Θὰ μένῃς ἄναυδος καὶ ἔξαλλος ἐμπρὸς εἰς ἐκεῖνα, ποὺ θὰ βλέπουν οἱ ὀφθαλμοί σου.

Καὶ θὰ κυριευθῇς ἀπὸ κατάπληξιν, θὰ χάσῃς τὰ λογικά σου ἐμπρὸς εἰς αὐτά, ποὺ θὰ βλέπουν τὰ μάτια σου.

Θὰ σὲ κτυπήσῃ ὁ Κύριος μὲ σκληρὰς πληγὰς εἰς τὰ γόνατα, εἰς τὰς κνήμας, ἀπὸ τὸ πέλμα τῶν ποδιῶν σου ἕως εἰς τὸ κεφάλι σου, τόσον βαρειά, ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῇς νὰ θεραπευθῇς.

Θὰ σὲ κτυπήσῃ ὁ Κύριος μὲ φοβερὰν πληγὴν εἰς τὰ γόνατα καὶ εἰς τὰς κνήμας, ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῇς νὰ θεραπευθῇς. Θὰ ἔχῃς πληγὰς ἀπὸ τὸ πέλμα τῶν ποδιῶν σου μέχρι τὸ κεφάλι σου.

Θὰ ἀπαγάγῃ ὁ Κύριος σὲ καὶ τοὺς ἄρχοντάς σου, τοὺς ὁποίους θὰ ἔχῃς ἐκλέξει διὰ τὸν ἑαυτόν σου, εἰς ἄλλον λαὸν τὸν ὁποῖον οὔτε σὺ οὔτε οἱ πατέρες σου ἐγνωρίζατε. Καὶ ἐκεῖ θὰ λατρεύσῃς ἄλλους θεούς, ξύλα καὶ λιθάρια.

Σὲ καὶ τοὺς ἄρχοντάς σου, τοὺς ὁποίους θὰ ἔχῃς ἐγκαταστήσει διὰ νὰ σὲ κυβερνοῦν, θὰ σᾶς ὁδηγήσῃ ὁ Κύριος αἰχμαλώτους εἰς κάποιον λαόν, ποὺ εἶναι ἄγνωστος καὶ εἰς σὲ καὶ εἰς τοὺς πατέρας σου, καὶ θὰ ἀναγκασθῇς ἐκεῖ νὰ λατρεύσῃς ἄλλους θεούς, ξύλα καὶ λίθους.

Καὶ θὰ εἶσαι ἀνεξήγητον αἴνιγμα, παροιμία καὶ μολόγημα μεταξὺ ὅλων τῶν ἐθνῶν, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ σὲ ἀπαγάγῃ ὁ Κύριος.

Ἐκεῖ δὲ ἀνάμεσα εἰς ὅλα τὰ ἔθνη, ὅπου θὰ σὲ ὁδηγήσῃ αἰχμάλωτον ὁ Κύριος, θὰ εἶσαι τὸ ἀνεξήγητον αἴνιγμα, τὸ παράδειγμα ποὺ θὰ βεβαιώνῃ τὸ ποὺ ἠμπορεῖ νὰ καταντήσει ἕνας λαὸς καὶ τὸ θέμα σαρκαστικῶν ἱστοριῶν.

Πολὺν σπόρον θὰ ρίχνῃς εἰς τὸν ἀγρόν σου καὶ ὀλίγα εἰσοδήματα θὰ παίρνῃς, διότι θὰ καταφάγῃ αὐτὰ ἡ ἀκρίδα.

Θὰ βγάλῃς ἀπὸ τὸ σπίτι σου καὶ θὰ σπείρῃς πολὺν σπόρον εἰς τὰ χωράφια σου, ἀλλ’ ὅμως θὰ συγκεντρώσεις εἰς τὰς ἀποθήκας σου ὀλίγον καρπόν, ἐπειδὴ θὰ καταφάγῃ ἡ ἀκρίδα τὰ προϊόντα τῆς γῆς σου.

Θὰ φυτεύσῃς ἀμπέλι καὶ θὰ τὸ ἐργασθῇς, ἀλλὰ δὲν θὰ πίῃς οἶνον, δὲν θὰ εὐφρανθῇς ἀπὸ αὐτό, διότι τὸ σκουλήκι θὰ καταφάγῃ τὰ σταφύλια.

Θὰ φυτεύσῃς καὶ θὰ καλλιεργήσῃς μὲ κόπον ἀμπέλι καὶ δὲν θὰ πιῇς κρασί, οὔτε θὰ εὐφρανθῇς ἀπὸ αὐτό, διότι θὰ καταφάγῃ τὰ σταφύλια του τὸ σκουλήκι.

Ἐληὲς θὰ ὑπάρχουν εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς χώρας σου, ἀλλὰ δὲν θὰ ἔχῃς λάδι οὔτε νὰ ἀλειφθῇς, διότι θὰ πέσῃ παράκαιρα ὁ καρπὸς τῶν ἐλαιῶν σου.

Θὰ ἔχῃς ἐλαιόδενδρα εἰς ὅλην τὴν χώραν σου καὶ ὅμως δὲν θὰ ἀλείψῃς τὸν ἑαυτόν σου μὲ λάδι, διότι θὰ πέσῃ πρόωρα ὁ καρπὸς τῶν ἐλαιοδένδρων σου.

Θὰ ἀποκτήσῃς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, ἀλλὰ δὲν θὰ τοὺς ἔχῃς κοντά σου, διότι θὰ ἀπαχθοῦν αἰχμάλωτοι.

Θὰ γεννήσῃς υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ δὲν θὰ τοὺς ἔχῃς μαζί σου νὰ τοὺς χαίρεσαι, διότι θὰ ὁδηγηθοῦν αἰχμάλωτοι εἰς ἄλλην χώραν.

Ὅλα τὰ δένδρα σου καὶ τὰ γενήματα τῶν ἀγρῶν σου θὰ τὰ καταστρέψῃ ἀρρώστια τῶν φυτῶν, ἡ σκωρίασις.

Ὅλα τὰ δένδρα σου καὶ τὰ προϊόντα τῆς χώρας σου θὰ τὰ ἐξολοθρεύσῃ ἡ φοβερὴ ἀρρώστια τῶν φυτῶν ἐρυσίβη.

Ὁ ξένος, ποὺ θὰ εἶναι κοντά σου, θὰ εὐδοκιμήσῃ καὶ θὰ ἀνέλθῃ πολὺ ὑψηλότερα ἀπὸ σὲ, σὺ δὲ θὰ πέσῃς πολὺ χαμηλά.

Ὁ ξένος ποὺ διαμένει μαζί σου καὶ σέβεται τὴν θρησκείαν σου, θὰ προοδεύσῃ καὶ θὰ γίνῃ πολὺ ἀνώτερός σου, ἐνῷ σὺ θὰ καταπέσῃς καὶ θὰ γίνῃς πολὺ κατώτερός του.

Ἐκεῖνος θὰ πλουτήσῃ ὥστε νὰ σὲ δανείζῃ, ἐνῶ σὺ δὲν θὰ ἔχῃς τὴν δυνατότητα νὰ τὸν δανείζῃς. Εἰς τὸν τόπον σου ἐκεῖνος θὰ εἶναι κεφαλὴ καὶ σὺ θὰ εἶσαι ἡ οὐρά.

Αὐτὸς θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ σοῦ δίδῃ δάνεια, ἐνῷ σὺ δὲν θὰ ἠμπορῇς νὰ τοῦ δανείζῃς. Αὐτὸς θὰ εἶναι κεφάλι, πρῶτος καὶ ἔνδοξος, ἐνῷ σὺ θὰ εἶσαι οὐρά, τελευταῖος καὶ ἄσημος.

Θὰ ἐπιπέσουν ἐναντίον σου ὅλαι αὐταὶ αἱ κατάραι, θὰ σὲ καταδιώξουν καὶ θὰ σὲ καταλάβουν, ἕως ὅτου σὲ ἐξολοθρεύσουν, ἕως ὅτου σὲ καταστρέψουν, διότι δὲν ὑπήκουσες εἰς τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου νὰ φυλάξῃς τὰς ἐντολάς του καὶ τὰ προστάγματά του, ὅσα σὲ διέταξε.

Θὰ ἔλθουν δὲ εἰς σὲ ὅλαι αὐταὶ αἱ κατάραι καὶ θὰ σὲ κυνηγήσουν καὶ θὰ σὲ πιάσουν, ἕως ὅτου σὲ ἐξολοθρεύσῃ καὶ σὲ καταστρέψῃ ὁ Κύριος, ἐπειδὴ δὲν ὑπήκουσες εἰς τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ποὺ ὥριζε νὰ φυλάξῃς τὰς ἐντολάς Του καὶ τὰ προστάγματά Του, ὅσα σὲ διέταξε.

Αὐταὶ δὲ αἱ τιμωρίαι θὰ εἶναι σημάδια καὶ καταπληκτικὰ γεγονότα, ὄχι μόνον διὰ σέ, ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς ἀπογόνους σου πάντοτε,

Θὰ γίνουν δὲ εἰς σὲ καὶ εἰς τοὺς ἀπογόνους σου σημεῖα καὶ τέρατα, ποὺ θὰ φανερώνουν τὴν δύναμιν τοῦ δικαίου Θεοῦ ἕως συντελείας τῶν αἰώνων.

ἕνεκα τοῦ γεγονότος ὅτι σὺ δὲν ἐλάτρευσες Κύριον τὸν Θεόν σου μὲ χαρὰν καὶ μὲ εὐγνώμονα καρδίαν δι’ ὅλα τὰ ἀναρίθμητα ἀγαθὰ ποὺ σοῦ ἔδωκε.

Θὰ γίνουν, ἐπειδὴ δὲν ἠθέλησες νὰ ὑποταχθῇς καὶ νὰ λατρεύσῃς Κύριον τὸν Θεόν σου μὲ εὐφροσύνην καὶ εὐγνώμονα διάθεσιν διὰ τὸ πλῆθος ὅλων τῶν ἀγαθῶν, ποὺ σοῦ ἐχάρισε.

Θὰ γίνῃς εὐτελὴς δοῦλος εἰς τοὺς ἐχθρούς σου, τοὺς ὁποίους θὰ στείλῃ ὁ Κύριος ἐναντίον σου· θὰ πεινᾷς, θὰ διψᾷς, θὰ εἶσαι γυμνός, θὰ στερῆσαι ἀπὸ ὅλα· ὁ δὲ ἐχθρός σου θὰ θέσῃ γύρω ἀπὸ τὸν τράχηλόν σου σιδερένιον κρίκον, μέχρις ὅτου σὲ ἐξολοθρεύσῃ.

Θὰ ὑποταχθῇς λοιπὸν καὶ θὰ δουλεύῃς μέχρι λατρείας, σὰν τιποτένιος σκλάβος, εἰς τοὺς ἐχθρούς σου, τοὺς ὁποίους θὰ στείλῃ ὁ Κύριος ἐναντίον σου. Θὰ δουλεύῃς μάλιστα εἰς αὐτοὺς μὲ πεῖναν καὶ μὲ δίψαν καὶ μὲ γυμνότητα καὶ μὲ στέρησιν τῶν πάντων. Καὶ ὁ ἐχθρός σου θὰ βάλῃ εἰς τὸν λαιμόν σου σιδερένιον κλοιόν, ἕως ὅτου σὲ ἐξοντώσῃ.

Ὁ Κύριος θὰ ὁδηγήσῃ ἐναντίον σου ἀπὸ μακράν, ἀπὸ τὰ ἄκρα τῆς γῆς, ἔθνος ὁρμητικὸν καὶ ταχὺ ὠσὰν τὸν ἀετόν, ἔθνος τοῦ ὁποίου δὲν θὰ ἐννοῇς τὴν γλῶσσαν·

Θὰ φέρῃ ἐναντίον σου ὁ Κύριος ἀπὸ μακριά, ἀπὸ τὴν ἄκρην τῆς γῆς, ἕνα λαόν, ποὺ θὰ ὁρμᾷ σὰν ἀετὸς ἁρπακτικὸς καὶ αἱμοβόρος. Λαόν, τοῦ ὁποίου δὲν θὰ καταλαβαίνῃς τὴν γλῶσσαν.

λαὸν ἀναίσχυντον καὶ ἀδιάντροπον, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ σεβασθῇ τὸν γέροντα καὶ δὲν θὰ λυπηθῇ τὸ παιδί.

Λαὸν μὲ ὄψιν ἀδιάντροπον, ποὺ δὲν θὰ ὑπολογίσῃ καὶ δὲν θὰ σεβασθῇ πρόσωπον γέροντος καὶ δὲν θὰ λυπηθῇ τοὺς νέους.

Αὐτὸς θὰ καταφάγῃ αὐτά, ποὺ θὰ γεννοῦν τὰ ζῶα σου, θὰ καταφάγῃ τὰ προϊόντα τῆς γῆς σου, καὶ δὲν θὰ ἀφήσῃ διὰ σὲ σιτάρι, οἶνον, ἔλαιον, τὰ κοπάδια τῶν βοῶν σου καὶ τὰ ποίμνια τῶν προβάτων σου, μέχρις ὅτου σὲ καταστρέψῃ,

Καὶ θὰ καταφάγῃ ὅσα θὰ γεννοῦν τὰ ζῶα σου καὶ τοὺς καρποὺς τῆς χώρας σου, ὥστε νὰ μὴ σοῦ ἀφήσῃ σιτάρι, κρασί, λάδι, κοπάδια βοδιῶν καὶ κοπάδια προβάτων, ἕως ὅτου σὲ καταστρέψῃ.

καὶ σὲ ἐξοντώσῃ ἀπὸ τὰς πόλεις σου, μέχρις ὅτου κρημνισθοῦν τὰ ὑψηλὰ καὶ τὰ ὀχυρὰ τείχη, ἐπὶ τῶν ὁποίων σὺ εἶχες πεποίθησιν, εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς χώρας σου. Θὰ σὲ βασανίσῃ καὶ θὰ σὲ ταλαιπωρήσῃ εἰς ὅλας τὰς πόλεις, τὰς ὁποίας σοῦ ἔδωσεν ὁ Θεός.

Καὶ θὰ σὲ συντρίψῃ εἰς τὰς πόλεις σου, μέχρι ποὺ νὰ πέσουν καὶ νὰ διαλυθοῦν τὰ τείχη τὰ ὑψηλὰ καὶ τὰ ὀχυρά, εἰς τὰ ὁποῖα ἐστήριζες σὺ τὴν ἀσφάλειαν καὶ δύναμίν σου εἰς ὅλην τὴν χώραν σου. Καὶ θὰ σὲ κάνῃ νὰ ὑποφέρῃς μέσα εἰς τὰς πόλεις, ποὺ σοῦ ἔδωσεν ὁ Κύριος.

Καὶ σύ, παραζαλισμένος ἀπὸ τὴν συμφορὰν καὶ τὴν πεῖναν, θὰ φάγῃς τὸν καρπὸν τῶν σπλάγχνων σου, τὰ κρέατα τῶν παιδιῶν σου καὶ τῶν θυγατέρων σου, ὅσα σοῦ ἔδωκεν ὁ Θεός, ἐξ αἰτίας τῆς ἀπογνώσεως καὶ τῆς θλίψεως, εἰς τὴν ὁποίαν σὲ κατήντησεν ὁ ἐχθρός σου.

Μέσα δὲ εἰς τὴν στενοχωρίαν σου καὶ εἰς τὴν θλῖψιν σου, μὲ τὴν ὁποίαν θὰ σὲ συνθλίψη ὁ ἐχθρός σου, θὰ φθάσῃς εἰς τὸ σημεῖον νὰ φάγῃς τοὺς καρπούς τῶν σπλάγχνων σου, τὰ κρέατα τῶν υἱῶν καὶ τῶν θυγατέρων σου, ποὺ σοῦ ἔδωσεν ὁ Κύριος καὶ Θεός σου.

Ὁ πλέον λεπτεπίλεπτος μεταξύ σας καὶ ὁ πλέον τρυφερός, θὰ φθονῇ τὸν ἀδελφόν του, τὴν γυναῖκα του, ποὺ αὐτὸς θὰ τὴν ἔχῃ εἰς τὴν ἀγκάλην του, καὶ ὅσα παιδιὰ τοῦ ἀπέμειναν ἀπὸ τὴν πεῖναν·

Καὶ ὁ πλέον λεπτὸς καὶ ὁ πλέον τρυφερὸς μεταξύ σας θὰ ρίχνῃ βλέμματα φθονερὰ εἰς τὸν ἀδελφόν του καὶ εἰς τὴν γυναῖκα, ποὺ εἶναι εἰς τὴν ἀγκάλην του, καὶ εἰς τοὺς ἀπογόνούς του, εἰς ὅσα παιδιὰ θὰ τοῦ ἔχουν ἀπομείνει.

θὰ σκληρυνθῇ τόσον, ὥστε νὰ μὴ δώσῃ εἰς κανένα ἐξ αὐτῶν ἀπὸ τὰ κρέατα τῶν τέκνων του, τὰ ὁποῖα αὐτὸς θὰ τρώγῃ, διότι δὲν θὰ τοῦ ἔχῃ ἀπομείνει τίποτε ἄλλο πρὸς χορτασμὸν τῆς πείνας του. Τόσον μεγάλη θὰ εἶναι ἡ στενοχωρία σου καὶ ἡ θλῖψις σου, μὲ τὴν ὁποίαν θὰ σὲ καταθλίβουν οἱ ἐχθροί σου εἰς ὅλας τὰς πόλεις σου.

Θὰ τοὺς βλέπῃ φθονερά, ἐπειδὴ δὲν θὰ θέλῃ νὰ δώσῃ εἰς κανένα ἀπὸ αὐτοὺς κάτι ἀπὸ τὰς σάρκας τῶν παιδιῶν του, ποὺ θὰ τὰς τρώγῃ ὁ ἴδιος, διότι δὲν θὰ ἔχῃ ἀπομείνει εἰς αὐτὸν τίποτε. Θὰ συμβῇ δὲ αὐτὸ τὸ τρομερὸν τότε, ποὺ θὰ εὑρεθῇς εἰς στενοχώριαν καὶ θλῖψιν μεγάλην, τὴν ὁποίαν θὰ σοῦ προκαλέσουν οἱ ἐχθροί σου εἰς ὅλας τὰς πόλεις σου.

Ἡ καλομαθημένη μεταξύ σας καὶ ἡ τρυφερὰ γυνή, ἡ ὁποῖα διὰ τὴν μεγάλην της μαλθακότητα καὶ τρυφερότητα δὲν εἶχε πατήσει τὸ πόδι τῆς εἰς τὴν γῆν, θὰ φθονῇ τὸν ἄνδρα της καὶ τὸ παιδί της καὶ τὴν θυγατέρα της,

Καὶ ἡ πλέον εὐγενὴς γυναῖκα ἀνάμεσά σας καὶ ἡ πλέον τρυφερά, τῆς ὁποίας τὸ πόδι λόγῳ τῆς τρυφερότητος καὶ ὑπερβολικῆς λεπτότητος δὲν ἐπάτησε κἂν εἰς τὴν γῆν, θὰ ρίχνῃ φθονερὰ βλέμματα εἰς τὸν ἴδιον τὸν ἄνδρα της, ποὺ θὰ εἶναι εἰς τὴν ἀγκάλην της, καὶ εἰς τὸν υἱὸν καὶ εἰς τὴν κόρην της. Θὰ φροντίζῃ νὰ χορτάσῃ ἐκείνη ἀδιαφορῶντας διὰ τοὺς ἄλλους.

θὰ ἴδῃ μὲ ζηλότυπον βλέμμα τὸν ὑμένα ποὺ καλύπτει τὸ ἔμβρυον, τὸ ὁποῖον ἐξῆλθεν ἀπὸ τοὺς μηρούς της, καὶ τὸ τέκνον τὸ ὁποῖον ἐγέννησε. Ἐπάνω εἰς τὴν ἀβάστακτον στενοχωρίαν καὶ θλῖψιν, μὲ τὴν ὁποίαν θὰ σὲ καταθλίψῃ ὁ ἐχθρός σου εἰς ὅλας τὰς πόλεις σου, ἡ καλομαθημένη γυναίκα σου, παραζαλισμένη ἀπὸ τὴν πολλὴν πείναν, θὰ καταφάγῃ αὐτὰ κρυφίως.

Θὰ βλέπῃ ἐπίσης μὲ φθόνον καὶ βουλιμίαν ἀκόμη καὶ τὸ «ὕστερον», τὸν πλακούντα καὶ τὸν ὑμένα ποὺ περιβάλλει τὸ ἔμβρυον, ποὺ ἐβγῆκεν ἀπὸ τοὺς μηρούς της, καὶ τὸ ἴδιο τὸ βρέφος, ποὺ θὰ γεννήσῃ. Θὰ τὰ βλέπῃ δὲ ἔτσι, ἐπειδὴ θὰ σκοπεύῃ νὰ τὰ καταφάγῃ κρυφὰ λόγῳ τῆς τελείας ἐλλείψεως τροφῶν κατὰ τὴν στενοχωρίαν σου καὶ κατὰ τὴν θλῖψιν, ποὺ θὰ σοῦ προκαλέσῃ ὁ ἐχθρός σου εἰς τὰς πόλεις σου.

Ἐὰν δὲν ὑπακούσῃς, ὥστε νὰ τηρήσῃς ὅλας τὰς ἐντολὰς τοῦ Νόμου τούτου, αὐτὰς ποὺ ἔχουν καταγραφῆ εἰς τὸ βιβλίον τοῦτο, καὶ δὲν εὐλαβηθῇς τὸ πανέντιμον καὶ θαυμαστὸν τοῦτο Ὄνομα, δηλαδὴ Κύριον τὸν Θεόν σου,

Ἐὰν δὲν ὑπακούσῃς, ὥστε νὰ ἐφαρμόζῃς ὅλους τοὺς λόγους τοῦ Νόμου αὐτοῦ, ποὺ ἔχουν καταγραφῆ εἰς τὸ βιβλίον αὐτό, καὶ νὰ φοβᾶσαι τὸ ὄνομα τοῦτο, τὸ ἔνδοξον καὶ θαυμαστόν, τὸν Κύριον δηλαδὴ καὶ Θεόν σου,

τότε θὰ στείλῃ ὁ Κύριος αὐτὰς τὰς πληγὰς ἐναντίον σου καὶ ἐναντίον τῶν ἀπογόνων σου, πληγὰς μεγάλας καὶ τρομεράς, νόσους ὀδυνηρὰς καὶ μακροχρονίους,

θὰ κάμῃ Ἐκεῖνος, ὥστε αἱ πληγαί, ποὺ θὰ κτυπήσουν σὲ τὸν ἴδιον καὶ αἱ πληγαί, ποὺ θὰ κτυπήσουν τὰ παιδιά σου, νὰ εἶναι πληγαὶ ἐκπληκτικαὶ καὶ φοβεραί, μεγάλαι καὶ τρομακτικαί. Θὰ εἶναι καὶ ἀρρώστιαι κακαί, ἐπίμονοι καὶ ἀνίατοί.

καὶ θὰ στρέψῃ ἐναντίον σου ὅλην τὴν φρικτὴν ὀδύνην τῆς Αἰγύπτου, τὴν ὁποίαν καὶ σὺ ἐφοβεῖσο καὶ ἔτρεμες, ὅταν εὑρίσκεσο ἐκεῖ· ὅλα αὐτὰ θὰ πέσουν καὶ θὰ κολλήσουν ἐπάνω σου.

Θὰ στρέψῃ δὲ ἐπάνω σου ὅλον τὸν φοβερὸν πόνον τῶν Αἰγυπτίων, ποὺ τὸν ἐδοκίμαζαν ὅταν τοὺς ἐκτύπησεν ὁ Κύριός μὲ τὰς δέκα πληγὰς καὶ ὁ ὁποῖος ἔκαμνε καὶ σὲ τὸν ἴδιον νὰ τρέμῃς, καθὼς τοὺς ἔβλεπες νὰ βασανίζωνται. Καὶ θὰ ἔλθουν αὐταὶ αἱ πληγαὶ καὶ θὰ κολλήσουν ἐπάνω σου.

Καὶ κάθε ἄλλην ἐσθένειαν καὶ κάθε ἄλλην θλῖψιν, ἡ ὁποῖα ἀναφέρεται καὶ δὲν ἀναφέρεται εἰς τὸ βιβλίον τοῦτο τοῦ Νόμου, θὰ ἐξαποστείλῃ ἐπάνω σου ὁ Κύριος, ἕως ὅτου σὲ ἐξολοθρεύσῃ.

Καὶ κάθε εἴδους ἀδυναμίαν καὶ ἀρρώστιαν καὶ κάθε πληγήν, ποὺ δὲν εἶναι γραμμένη, καὶ κάθε ἄλλην ποὺ εἶναι γραμμένη εἰς τὸ βιβλίον αὐτοῦ τοῦ Νόμου, θὰ τὴν φέρῃ ὁ Κύριος ἐπάνω σου, ἕως ὅτου σὲ ἐξολοθρεύσῃ.

Καὶ θὰ μείνετε ὀλίγοι κατὰ τὸν ἀριθμόν, ἐνῶ προηγουμένως ὑπήρξατε πολυπληθεῖς ὠσὰν τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ, διότι δὲν ὑπηκούσατε εἰς τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας.

Καὶ σεῖς, ποὺ ἤσασθε ἄλλοτε πολυάριθμοι σὰν τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ θὰ καταντήσετε τότε ἐλάχιστοι λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν ὑπήκουσες εἰς τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.

Καὶ ὅπως προηγουμένως ὁ Κύριος ηὐχαριστήθη διὰ σᾶς καὶ σᾶς ηὐλόγησε καὶ σᾶς ἐπλήθυνε, ἔτσι τώρα θὰ εὐχαριστηθῇ εἰς βάρος σας ὁ Κύριος μὲ τὸ νὰ σᾶς ἐξολοθρεύσῃ. Θὰ ἐξολοθρευθῆτε ταχύτατα ἀπὸ τὴν χώραν, εἰς τὴν ὁποίαν τώρα εἰσέρχεσθε νὰ κληρονομήσετε.

Καὶ θὰ συμβῇ, ὥστε ὅπως ἀκριβῶς ἐδοκίμασεν εὐφροσύνην ὁ Κύριος διὰ σᾶς, μὲ τὸ νὰ σᾶς εὐεργετῇ καὶ νὰ σᾶς πολλαπλασιάζῃ ἔτσι θὰ εὐφρανθῇ ὁ Κύριος διὰ σᾶς, μὲ τὸ νὰ σᾶς ἐξολοθρεύῃ Καὶ θὰ ἑξαφανισθῆτε γρήγορα ἀπὸ τὴν χώραν αὐτήν, εἰς τὴν ὁποίαν εἰσέρχεσθε ἤδη διὰ νὰ τὴν κληρονομήσετε.

Κύριος ὁ Θεός σας θὰ σᾶς διασκορπίσῃ εἰς ὅλα τὰ ἔθνη, ἀπὸ τὸ ἕνα ἕως τὸ ἄλλο ἄκρον τῆς γῆς, καὶ θὰ γίνετε ἐκεῖ δοῦλοι εἰς ἄλλους θεοὺς ψευδεῖς, εἰς ξυλίνους καὶ λιθίνους, τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνώριζες οὔτε σὺ οὔτε οἱ προπάτορές σου.

Καὶ θὰ σὲ διασκορπίσῃ Κύριος ὁ Θεός σου εἰς ὅλα τὰ ἔθνη ἀπ’ ἄκρου ἕως ἄκρου τῆς γῆς. Καὶ θὰ ὑπηρετήσῃς καὶ θὰ λατρεύσῃς ἐκεῖ ἄλλους θεούς, ξύλα καὶ λίθους, ποὺ δὲν τοὺς ἐγνώριζες οὔτε σὺ οὔτε οἱ πατέρες σου.

Ἀλλὰ καὶ μεταξὺ τῶν ἐθνῶν ἐκείνων δὲν θὰ ἔχῃς ἀνάπαυσιν καὶ ἡσυχίαν, οὔτε καὶ θὰ σταματήσουν κάπου τὰ πόδια σου εἰς μόνιμον κατοικίαν σου. Ὁ Κύριος θὰ δώσῃ εἰς σὲ καρδίαν ἄθυμον καὶ μελαγχολικήν, ὀφθαλμοὺς ἀλαμπεῖς καὶ μισοσβημένους, ζωήν, ἡ ὁποῖα θὰ λυώνῃ ἡμέραν μὲ τὴν ἡμέραν.

Ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ, ἀνάμεσα εἰς ἐκεῖνα τὰ ἔθνη, δὲν θὰ σὲ ἀφήσῃ ὁ Κύριος νὰ ἡσυχάσῃς, καὶ δὲν θὰ ἐγκατασταθῇς μονίμως κάπου, διὰ νὰ ἀναπαυθῇ τὸ πόδι σου. Θὰ σοῦ δώσῃ δὲ ὁ Κύριος ἐκεῖ καρδιά, ποὺ θὰ κυριεύεται εὔκολα ἀπὸ ἀποθάρρυνσιν. Καὶ τὰ μάτιά σου θὰ σβήνουν καὶ δὲν θὰ βλέπουν ἀπὸ τὸ κλάμα. Ἡ δὲ ψυχή σου θὰ λειώνῃ ἀπὸ τὸν πόνον.

Ἡ ζωή σου θὰ εἶναι ἐνώπιόν σου ἀβεβαία καὶ ἀσταθής. Θὰ φοβῆσαι ἡμέραν καὶ νύκτα καὶ δὲν θὰ ἔχῃς πεποίθησιν καὶ ἐλπίδα ὅτι θὰ ζήσῃς.

Τόση δὲ θὰ εἶναι ἡ ἀβεβαιότης σου, ὥστε ἡ ζωή σου θὰ φαίνεται εἰς τὰ μάτια σου σὰν νὰ κρέμεται εἰς τὸν ἀέρα. Καὶ θὰ φοβᾶσαι ἡμέραν καὶ νύκτα καὶ δὲν θὰ αἰσθάνεσαι ἀσφαλὴς εἰς τὴν ζωήν σου ποτέ.

Τὸ πρωῒ θὰ λέγῃς· Πότε θὰ ἔλθῃ τὸ βράδυ; Καὶ τὸ βράδυ θὰ λέγης· Πότε θὰ ξημερώσῃ; Καὶ αὐτὰ ἐξ αἰτίας τοῦ φόβου, ποὺ θὰ πλημμυρίζῃ τὴν καρδίαν σου, καὶ τῶν τραγικῶν γεγονότων ποὺ θὰ βλέπουν τὰ μάτια σου.

Ἐξ αἰτίας δὲ τῆς ταραχῆς, ποὺ θὰ κυριεύσῃ τὴν καρδία σου ἀπὸ ὅσα θὰ σοῦ προκαλέσουν φόβον καὶ ἀπὸ τὰ τρομερὰ γεγονότα, ποὺ θὰ ἰδοῦν τὰ μάτια σου, θὰ λέγῃς, ὅταν εἶναι πρωΐ: «Πότε ἐπὶ τέλους θὰ βραδιάσῃ;»· καὶ ὅταν εἶναι βράδυ: «Πότε ἐπὶ τέλους θὰ ξημερώσῃ,».

Ὁ Κύριος θὰ σὲ ξαναφέρῃ ὀπίσω εἰς τὴν Αἴγυπτον αἰχμάλωτον διὰ πλοίων, θὰ σὲ ὑποχρεώσῃ νὰ βαδίσῃς ὁδόν, διὰ τὴν ὁποίαν σᾶς εἶχα πεῖ, ὅτι δὲν θὰ τὴν ἴδῃς πλέον. Ἐκεῖ θὰ πωληθῆτε εἰς ὄφελος τῶν ἐχθρῶν σας ὡς δοῦλοι καὶ ὡς δοῦλαι. Θὰ ἐκτίθεσθε πρὸς πώλησιν καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀγοραστής»!

Καὶ θὰ σὲ φέρῃ ὁ Κύριος πίσῳ εἰς τὴν Αἴγυπτον μὲ πλοῖα καὶ μάλιστα ἀπὸ τὸν δρόμον, ποὺ εἶπα ὅτι δὲν πρόκειται νὰ τὸν ἰδῆτε ἄλλην φοράν. Θὰ πωληθῆτε δὲ ἐκεῖ εἰς τοὺς ἐχθρούς σας ὡς δοῦλοι καὶ δοῦλαι. Λόγῳ ὅμως τῆς περιφρονήσεως πρὸς σᾶς δὲν θὰ ὑπάρχῃ κανείς, ποὺ νὰ θέλῃ νὰ σᾶς ἀγοράσῃ».

Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι τῆς διαθήκης, τὴν ὁποίαν διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν νὰ συνάψῃ μὲ τοὺς Ἰσραηλίτας εἰς τὴν χώραν Μωάβ, πλὴν τῆς διαθήκης τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος συνῆψε μὲ αὐτοὺς εἰς τὸ ὄρος Χωρήβ.

Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι τῆς Διαθήκης καὶ συμφωνίας, ποὺ διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν νὰ συνάψῃ με τοὺς Ἰσραηλίτας εἰς τὴν χώραν Μωάβ, ἐπὶ πλέον τῆς Διαθήκης καὶ συμφωνίας, ποὺ συνῆψε μαζί των εἰς τὴν κορυφὴν Χωρὴβ τοῦ ὄρους Σινᾶ.