Δευτερονόμιον 6

Αὐταὶ εἶναι αἱ ἐντολαὶ καὶ οἱ νόμοι, ποὺ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν μὲ διέταξε νὰ σᾶς διδάξω, ὥστε ἔτσι νὰ τὰς ἐφαρμόζετε καὶ νὰ ζῆτε εἰς τὴν χώραν, εἰς τὴν ὁποίαν σεῖς τώρα εἰσέρχεσθε, νὰ τὴν κληρονομήσετε ὡς ἰδικήν σας·

Αὐταὶ δὲ εἶναι αἱ ἐντολαὶ καὶ τὰ προστάγματα καὶ οἱ νόμοι, ποὺ διέταξε Κύριος ὁ Θεός μας νὰ σᾶς διδάξω, διὰ νὰ τὰ τηρῆτε καὶ νὰ ζῆτε συμφώνως πρὸς αὐτά, εἰς τὴν χώραν εἰς τὴν ὁποίαν εἰσέρχεσθε ἤδη διὰ νὰ τὴν κληρονομήσετε.

διὰ νὰ φοβῆσθε Κύριον τὸν Θεόν σας, ὥστε νὰ φυλάσσετε ὅλους τοὺς νόμους καὶ τὰς ἐντολάς του, ὅσας ἐγὼ διατάσσω πρὸς σᾶς σήμερον, νὰ τηρῆτε αὐτὰς σεῖς καὶ τὰ παιδιά σας καὶ τὰ παιδιὰ τῶν παιδιῶν σας ὅλας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σας, διὰ νὰ ἔχετε μακρὰ καὶ εὐτυχισμένα χρόνια.

Διὰ νὰ φοβῆσθε ἐπίσης Κύριον τὸν Θεόν σας οὔτως, ὥστε νὰ τηρῆτε ὅλα τὰ προστάγματά Του καὶ τὰς ἐντολάς Του, ὅσας σοῦ παραγγέλλω ἐγὼ σήμερον. Νὰ τὰ τηρῇς σὺ καὶ τὰ παιδιά σου καὶ τὰ παιδιὰ τῶν παιδιῶν σου εἰς ὅλην σου τὴν ζωήν, διὰ νὰ ζῆτε πολλὰ χρόνια.

Ἄκουσε, λαὲ τοῦ Ἰσραήλ, καὶ πρόσεξε νὰ τηρῇς ὅλα αὐτά, διὰ νὰ ζῇς εὐτυχισμένος, διὰ νὰ αὐξηθῇς καὶ πληθυνθῇς πολύ, ὅπως εἶπε καὶ ὑπεσχέθη Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σου, νὰ δώσῃ εἰς σὲ τὴν γῆν τῆς Ἐπαγγελίας, τὴν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι. Αὐτοὶ εἶναι οἱ νόμοι καὶ αἱ ἐντολαί, τὰς ὁποίας διέταξεν ὁ Κύριος εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας, ὅταν ἐξῆλθον ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον καὶ ἦσαν εἰς τὴν ἔρημον Σινά·

Καὶ ἄκουσε, λαὲ τοῦ Ἰσραήλ, τοὺς λόγους τοῦ Θεοῦ καὶ πρόσεξε νὰ τοὺς τηρῇς, διὰ νὰ εὐτυχῇς καὶ διὰ νὰ πληθυνθῆτε πολύ, ὅπως εἶπε ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σου, ποὺ ὑπεσχέθη νὰ σοῦ δώσῃ χώραν πλουσίαν, ὅπου τρέχει γάλα καὶ μέλι· χώραν ποὺ θὰ ἔχῃ ὅλα τὰ ἀγαθά. Καὶ αὐτὰ εἶναι τὰ προστάγματα καὶ οἱ νόμοι, ποὺ ὥρισεν ὁ Κύριος εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας, ἐνῷ εὑρίσκοντο εἰς τὴν ἔρημον καὶ εἶχαν ἀναχωρήσει ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Ἄκουε, λαέ τοῦ Ἰσραήλ, Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἕνας καὶ μοναδικὸς Κύριος εἶναι.

Ἄκουε, λαὲ τοῦ Ἰσραήλ: «Κύριος ὁ Θεός μας εἶναι ὁ ἕνας καὶ μόνος Κύριος.

Νὰ ἀγαπήσῃς Κύριον τὸν Θεόν σου μὲ ὅλην σου τὴν καρδίαν καὶ μὲ ὅλην τὴν ψυχήν σου καὶ μὲ ὅλην τὴν δύναμίν σου.

Καὶ πρέπει νὰ ἀγαπήσῃς Κύριον τὸν Θεόν σου μὲ ὅλην τὴν καρδιά σου καὶ μὲ ὅλην τὴν ψυχήν σου καὶ μὲ ὅλην τὴν δύναμίν σου.

Τὰ λόγια, τὰ ὁποῖα ἐγὼ σήμερον σὲ διατάσσω, θὰ εἶναι ἐντυπωμένα καὶ μόνιμα εἰς τὴν καρδίαν σου καὶ τὴν διάνοιάν σου.

Καὶ ἂς εἶναι τὰ λόγια αὐτά, ποὺ ἐγὼ σήμερον σοῦ παραγγέλλω, χαραγμένα εἰς τὴν καρδιά σου καὶ εἰς τὴν ψυχήν σου.

Θὰ τὰ μεταβιβάσῃς καὶ θὰ τὰ διδάξῃς εἰς τὰ παιδιά σου. Θὰ ὁμιλῇς περὶ αὐτῶν καὶ ὅταν κάθεσαι εἰς τὸν οἶκον σου, πρὶν κοιμηθῆς, καὶ ὅταν πορεύεσαι εἰς τὸν δρόμον σου καὶ ὅταν ἐξυπνᾷς ἀπὸ τὸν ὕπνον.

Θὰ τὰ μεταδώσῃς δὲ καὶ εἰς τὰ παιδιά σου καὶ θὰ ὁμιλῇς δι’ αὐτὰ καὶ μὲ αὐτά, ὅταν κάθεσαι εἰς τὸ σπίτι καὶ ὅταν βαδίζῃς εἰς τὸν δρόμον καὶ ὅταν πέφτῃς νὰ κοιμηθῇς καὶ ὅταν σηκώνεσαι ἀπὸ τὸ κρεβάτι σου.

Θὰ τὰ κολλήσῃς καὶ θὰ τὰ δέσῃς ἐπάνω εἰς τὸ χέρι σου, διὰ νὰ εὑρίσκωνται πάντοτε σταθερῶς κάτω ἀπὸ τὰ μάτια σου.

Θὰ τὰ δέσῃς δὲ σὰν σημάδι εἰς τὸ χέρι σου καὶ θὰ εἶναι ἀσάλευτα ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια σου.

Θὰ γράψετε αὐτὰ εἰς τοὺς παραστάτας τῶν οἰκιῶν σας καὶ εἰς τὰς θύρας τῶν αὐλῶν σας, διὰ νὰ τὰ ἔχετε παντοῦ καὶ πάντοτε ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια σας.

Καὶ θὰ τὰ γράψετε εἰς τοὺς παραστάτας τῶν θυρῶν τῶν σπιτιῶν σας καὶ εἰς τὰς θύρας τῶν αὐλῶν σας.

Ὅταν δὲ Κύριος ὁ Θεός σου, σὲ εἰσαγάγῃ εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ἐνόρκως ὑπεσχέθη εἰς τοὺς προπάτοράς σου, τὸν Ἁβραάμ, τὸν Ἰσαὰκ καὶ τὸν Ἰακώβ, νὰ δώσῃ εἰς σὲ τὴν χώραν ἡ ὁποῖα ἔχει πόλεις μεγάλας καὶ ὡραίας, τὰς ὁποίας δὲν ἔκτισες σύ,

Ὅταν λοιπὸν θὰ σὲ βάλῃ Κύριος ὁ Θεός σου μέσα εἰς τὴν χώραν, ποὺ ὡρκίσθη εἰς τοὺς προγόνους σου, τὸν Ἀβραὰμ δηλαδὴ καὶ τὸν Ἰσαὰκ καὶ τὸν Ἰακώβ, ὅτι θὰ σοῦ τὴν δώσῃ, τὴν χώραν ποὺ ἔχει πόλεις μεγάλας καὶ ὡραίας, τὰς ὁποίας δὲν ἔκτισες σύ,

οἰκίας πλήρεις ἀπὸ ὅλα τὰ ἀγαθά, τὰς ὁποίας δὲν ἐγέμισες σύ, φρέατα καὶ δεξαμενὰς λαξευμένας καὶ κτισμένας, τὰς ὁποίας δὲν ἐλάξευσες καὶ δὲν ἔκτισες σύ, ἀμπέλια καὶ ἐλαιῶνας ποὺ δὲν ἐφύτευσες σύ. Αὐτὰ θὰ εἶναι ἰδικά σου. Θὰ φάγῃς καὶ θὰ χορτάσῃς.

καὶ σπίτια γεμᾶτα ἀπὸ ὅλα τὰ καλά, ποὺ δὲν τὰ ἐγέμισες σύ, καὶ στέρνας σκαμμένας εἰς τοὺς βράχους, ποὺ δεν τὰς ἔσκαψες σύ, καὶ ἀμπέλια καὶ ἐλαιοχώραφα, ποὺ δὲν τὰ ἐφύτευσες σύ, καὶ ἀφοῦ φάγῃς ἀπὸ τὰ ἕτοιμα αὐτὰ ἀγαθὰ καὶ χορτάσῃς,

Πρόσεχε ὅμως εἰς τὸν ἑαυτόν σου, μήπως τυχὸν καὶ λησμονήσῃς Κύριον τὸν Θεόν σου, ὁ ὁποῖος σὲ ἔβγαλε ἐλεύθερον ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, ἀπὸ τὸν οἶκον ἐκεῖνο τῆς δουλείας.

πρόσεξε εἰς τὸν ἑαυτόν σου, μήπως ξεχάσῃς Κύριον τὸν Θεόν σου, ὁ ὁποῖος σὲ ἔβγαλεν ἐλεύθερον ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, τὴν χώραν τῆς σκλαβιᾶς σου.

Κύριον τὸν Θεόν σου θὰ εὐλαβῆσαι καὶ θὰ ὑπακούῃς, καὶ αὐτὸν μόνον θὰ λατρεύῃς, καὶ εἰς αὐτὸν θὰ προσκολληθῇς, καὶ εἰς τὸ ὄνομά του θὰ ὁρκίζεσαι.

Νὰ φοβηθῇς Κύριον τὸν Θεόν σου καὶ Αὐτὸν μόνον νὰ λατρεύσῃς. Νὰ ἀφοσιωθῇς δὲ καὶ νὰ προσκολληθῇς εἰς Αὐτὸν καὶ νὰ ὁρκίζεσαι μόνον εἰς τὸ Ὄνομά Του.

Μὴ πορευθῆτε πίσω ἀπὸ ἄλλους θεούς, μὴ λατρεύσετε θεοὺς ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἔχουν τὰ ὁλόγυρά σας εἰδωλολατρικὰ ἔθνη,

Δὲν θὰ πιστεύσετε καὶ δὲν θὰ ἀκολουθήσετε ἄλλους θεούς, τοὺς θεοὺς δηλαδὴ ποὺ λατρεύουν τὰ ἔθνη, ποὺ εὑρίσκονται γύρω-γύρω ἀπὸ τὴν χώραν σας.

διότι Κύριος ὁ Θεός σου εἶναι Θεὸς ζηλότυπος διὰ σέ. Μήπως ὀργισθῇ ἐναντίον σου καὶ σὲ ἐξολοθρεύσῃ ἀπὸ τὸ πρόσωπον τῆς γῆς, ἐὰν τυχὸν λατρεύσῃς ξένους θεούς.

Προσέξατε, διότι Κύριος ὁ Θεός σου εἶναι Θεὸς ζηλότυπος διὰ σέ. Πρόσεχε λοιπὸν μήπως ὀργισθῇ πολὺ ἐναντίον σου Κύριος ὁ Θεός σου καὶ σὲ ἑξαφανίσῃ ἀπὸ τὸ πρόσωπον τῆς γῆς.

Δὲν θὰ θέσῃς εἰς πειρασμὸν καὶ δοκιμασίαν τὸν Κύριον, ὅπως ἀσεβῶς φερόμενος ἐπίκρανες τὸν Κύριον μὲ τοὺς γογγυσμούς σου εἰς τὸν τόπον ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ὠνομάσθη διὰ τοῦτο «Πειρασμός».

Δὲν θὰ βάλῃς εἰς δοκιμασίαν Κύριον τὸν Θεόν σου, ὅπως τὸ ἐκάνατε εἰς τὸν τόπον ποὺ ὠνομάσθη Πειρασμός, δηλαδὴ εἰς τὴν ἔρημον Σίν, κοντὰ εἰς τὴν Ραφιδίν.

Μὲ κάθε ἐπιμέλειαν θὰ φυλάττῃς πάντοτε τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, τὰς διατάξεις καὶ τοὺς νόμους, ὅσα σὲ διέταξε.

Θὰ προσέχῃς, ὥστε νὰ τηρήσῃς ἐπακριβῶς τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ σου, τοὺς νόμους καὶ τὰ προστάγματα, ποὺ σὲ διέταξε.

Θὰ πράττῃς ὅ,τι εἶναι εὐάρεστον καὶ ἀγαθὸν ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, διὰ νὰ ζήσῃς εὐτυχής, νὰ εἰσέλθῃς ἀσφαλὴς καὶ νὰ κληρονομήσῃς διὰ παντὸς τὴν γῆν, τὴν εὔφορον καὶ πλουσίαν, τὴν ὁποίαν ὡρκίσθη ὁ Κύριος εἰς τοὺς προπάτοράς σας,

Καὶ θὰ κάμνῃς αὐτό, ποὺ εἶναι εὐάρεστον καὶ καλὸν εἰς Κύριον τὸν Θεόν σου, διὰ νὰ εὐτυχήσῃς καὶ νὰ εἰσέλθῃς καὶ κληρονομήσῃς τὴν ὡραίαν καὶ εὔφορον χώραν, ποὺ ὑπεσχέθη μὲ ὅρκον ὁ Κύριος εἰς τοὺς προγόνους σας ὅτι θὰ τὴν δώσῃ.

ὅτι θὰ σᾶς τὴν δώσῃ καὶ θὰ ἐκδιώξῃ ὅλους τοὺς ἐχθρούς σας ἀπὸ ἐμπρός σας, ὅπως ὁ Κύριος εἶπε.

Ὑπεσχέθη ἐπίσης καὶ ὅτι θὰ ἐκδιώξῃ ἀπὸ ἐμπρός σας ὅλους τοὺς ἐχθρούς σας, συμφώνως πρὸς ὅσα εἶπεν ὁ Κύριος.

Ὅταν δὲ εἰς τὸ μέλλον, θὰ σὲ ἐρωτήσῃ ὁ υἱός σου λέγων· τί εἶναι αὗται αἱ ἐντολαί, οἱ νόμοι καὶ αἱ διατάξεις, ὅλα ὅσα Κύριος ὁ Θεός μας διατάσσει ἡμᾶς;

Καὶ ὅταν εἰς τὸ μέλλον σὲ ἐρωτήσῃ τὸ παιδί σου καὶ εἰπῇ: «Τί νόημα ἔχουν αὐταὶ αἱ ἐντολαὶ καὶ τὰ προστάγματα καὶ οἱ νόμοι, ποὺ μᾶς διέταξε Κύριος ὁ Θεός μας;»,

Σὺ θὰ ἀπαντήσῃς εἰς τὸ παιδί σου. Ὑπήρξαμεν δοῦλοι τοῦ Φαραὼ εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, καὶ ὁ Κύριος μᾶς ἔβγαλεν ἐλευθέρους ἀπὸ ἐκεῖ, μὲ τὴν παντοδύναμον δεξιάν Του καὶ τὴν μεγαλειώδη ἰσχύν του.

Θὰ τοῦ ἀπαντήσῃς τὰ ἑξῆς: «Ἤμεθα κάποτε σκλάβοι τὸν Φαραὼ εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ μᾶς ἔβγαλεν ἐλευθέρους ἀπὸ ἐκεῖ ὁ Κύριος μὲ τὸ παντοδύναμον χέρι Του καὶ μὲ τὴν ἀκατανίκητον δύναμίν Του.

Ἔκαμε τότε ὁ Κύριος θαύματα καταπληκτικά, θαύματα μεγάλα καὶ φοβερὰ διὰ τοὺς Αἰγυπτίους, διὰ τὸν Φαραὼ καὶ τὸν οἶκον του, ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια μας.

Καὶ ἔκανε ἐμπρός μας ὁ Κύριος μεγάλα καὶ τρομερὰ τέρατα καὶ σημεῖα εἰς τὴν Αἴγυπτον, εἰς τὸν Φαραὼ καὶ τὴν οἰκογένειάν του.

Μᾶς ἔβγαλε ἀπὸ ἐκεῖ ἐλευθέρους, διὰ νὰ μᾶς δώσῃ τὴν χώραν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ὡρκίσθη εἰς τοὺς προπάτοράς μας ὅτι θὰ μᾶς ἔδιδε.

Καὶ μᾶς ἔβγαλεν ἔλευθέρους ἀπὸ ἐκεῖ, διὰ νὰ μᾶς χαρίσῃ τὴν χώραν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ὡρκίσθη εἰς τοὺς προγόνους μας ὅτι θὰ μᾶς τὴν δώσῃ.

Μᾶς διέταξε δὲ ὁ Κύριος νὰ τηροῦμεν ὅλους αὐτοὺς τοὺς νόμους, νὰ φοβούμεθα Κύριον τὸν Θεόν μας, διὰ νὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς ὅλας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μας καὶ νὰ ζῶμεν, ὅπως σήμερον, ἀσφαλεῖς κάτω ἀπὸ τὴν προστασίαν του.

Μᾶς διέταξε λοιπὸν ὁ Κύριος νὰ τηρῶμεν ὅλα αὐτὰ τὰ προστάγματα καὶ νὰ φοβούμεθα Κύριον τὸν Θεόν μας, διὰ νὰ μᾶς ἔρχωνται ὅλα καλὰ εἰς ὅλην μας τὴν ζωὴν καὶ νὰ ζῶμεν ἀσφαλεῖς, ὅπως ἀκριβῶς καὶ τὴν ἡμέραν αὐτήν.

Τὸ δὲ ἔλεος τοῦ Κυρίου θὰ εἶναι πάντοτε μαζῆ μας, ἐὰν φροντίζωμεν καὶ προσπαθοῦμεν νὰ τηροῦμεν ὅλας αὐτάς τὰς ἐντολάς, ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ὅπως μᾶς διέταξε.

Καὶ ἐὰν προσέχωμεν, ὥστε νὰ τηρῶμεν ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ μας ὅλας αὐτὰς τὰς ἐντολάς, ὅπως μᾶς διέταξεν Ἐκεῖνος, θὰ ἔχωμεν μαζί μας τὸ ἔλεος καὶ τὴν ἀγάπην Του».