Ἔξοδος 29

Εἶπεν ὁ Θεὸς ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «αὐτὰ εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ κάμῃς διὰ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του, διὰ νὰ τοὺς χειροτονήσῃς καὶ καθιερώσῃς, ὥστε νὰ μὲ ὑπηρετοῦν ὡς ἱερεῖς. Θὰ λάβῃς ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια καὶ δύο ἀρτιμελεῖς κριούς.

Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς εἰς τὸν Μωϋσῆν: «Αὐτὰ εἶναι ποὺ πρέπει νὰ κάνῃς διὰ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του, διὰ νὰ τοὺς ξεχώρισῃς ἀπὸ τὸν λαὸν καὶ νὰ τοὺς ἀφιερώσῃς εἰς ἐμέ, προκειμένου νὰ μὲ ὑπηρετοῦν ὡς ἱερεῖς μου. Θὰ πάρεις ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια καὶ δύο κριάρια, χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα,

Θὰ λάβῃς ἄρτους χωρὶς προζύμι, ζυμωμένους μὲ ἔλαιον, καὶ λαγάνες χωρὶς προζύμι ἀλειμμένες μὲ ἔλαιον· αὐτὰ θὰ τὰ κάμῃς ἀπὸ σημιγδάλι σίτου.

καὶ ψωμιὰ χωρὶς προζύμι ζυμωμένα μὲ λάδι καὶ λαγάνες χωρὶς προζύμι ἀλειμμένες μὲ λάδι. Θὰ γίνουν ὅλα ἀπὸ σιμιγδάλι ποὺ προέρχεται ἀπὸ σιτάρι.

Θὰ τὰ τοποθετήσῃς εἰς ἕνα κάνιστρον καὶ θὰ μοῦ τὰ προσφέρῃς μὲ τὸ κάνιστρον αὐτὸ μαζῆ δὲ θὰ προσφέρεις τὸ μοσχάρι καὶ τοὺς δύο κριούς.

Θὰ τὰ βάλῃς δὲ εἰς ἕνα πανέρι καὶ θὰ τὰ προσφέρῃς εἰς τὸ θυσιαστήριον μὲ τὸ πανέρι· θὰ προσφέρῃς δὲ καὶ τὸ μοσχάρι καὶ τὰ δύο κριάρια.

Θὰ ὁδηγήσῃς ἔπειτα τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ θὰ τοὺς λούσῃς, μὲ νερό.

Θὰ πάρῃς κατόπιν τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του καὶ θὰ τοὺς φέρῃς εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ ἐκεῖ θὰ τοὺς λούσῃς μὲ νερό.

Θὰ λάβῃς κατόπιν τὰς στολὰς καὶ θὰ ἐνδύσῃς τὸν ἀδελφόν σου Ἀαρὼν μὲ τὸν ποδήρη χιτῶνα, μὲ τὴν ἐπωμίδα καὶ τὸ Λογεῖον. Θὰ συνδέσῃς τὸ Λογεῖον μὲ τὴν ἐπωμίδα ἐπ’ αὐτοῦ.

Καὶ ἀφοῦ πάρῃς τὰ ἱερὰ ἄμφια, θὰ ἐνδύσῃς τὸν Ἀαρών, τὸν ἀδελφόν σου. Θὰ τοῦ φορέσῃς τὸν Χιτῶνα, ποὺ φθάνει μέχρι τὰ πόδια, καὶ τὴν Ἐπωμίδα καὶ τὸ Λογεῖον τῶν Κρίσεων καὶ θὰ συνδέσῃς ἐπάνω του τὸ Λογεῖον μὲ τὴν Ἐπωμίδα.

Θὰ θέσῃς τὴν μίτραν εἰς τὴν κεφαλήν του καὶ θὰ τοποθετήσῃς ἐπὶ τῆς μίτρας τὸ χρυσοῦν μετάλλινον ἔλασμα τὸ ἔχον τὴν ἐπιγραφὴν «Ἁγίασμα».

Θὰ βάλῃς καὶ τὴν Μίτραν εἰς τὸ κεφάλι του καὶ θὰ τοποθετήσῃς τὴν χρυσῆν πλάκα, τὸ πέταλον, μὲ τὴν ἐπιγραφὴν «Ἁγίασμα Κυρίου» ἐπάνω εἰς τὴν Μίτραν.

Θὰ λάβῃς ἀπὸ τὸ πρὸς χρίσιν ἔλαιον, θὰ χύσῃς εἰς τὴν κεφαλήν του καὶ θὰ χρίσῃς αὐτόν.

Θὰ πάρῃς καὶ τὸ λάδι, ποὺ εἶναι ξεχωρισμένον, διὰ νὰ γίνωνται μὲ αὐτὸ χρίσεις, καὶ θὰ τὸ χύσῃς ἐπάνω εἰς τὸ κεφάλι του καὶ θὰ τὸν χρίσῃς (ὅπως χρίωνται τὰ πρόσωπα καὶ πράγματα, ποὺ ἀφιερώνονται εἰς τὸν Κύριον).

Καὶ τοὺς υἱούς του θὰ ὁδηγήσῃς πρὸς τὴν Σκηνήν, θὰ ἐνδύσῃς αὐτοὺς μὲ τοὺς καθορισθέντας χιτῶνας.

Θὰ φέρῃς κατόπιν κοντὰ εἰς τὴν Σκηνὴν καὶ τοὺς υἱούς του καὶ θὰ τοὺς φορέσῃς τοὺς χιτῶνας.

Θὰ ζώσῃς αὐτοὺς μὲ τὰς ζώνας καὶ θὰ φορέσῃς εἰς τὰς κεφαλάς των τὰς κιδάρεις. Καὶ ἔτσι θὰ εἶναι εἰς αὐτοὺς ἡ ἱερωσύνη παντοτεινή. Θὰ ὁλοκληρώσῃς ἔτσι καὶ θὰ καθαγιάσῃς τὰς χεῖρας τοῦ Ἀαρὼν καὶ τὰς χεῖρας τῶν υἱῶν του, ὥστε νὰ ἱερουργοῦν.

Θὰ τοὺς ζώσῃς ἐπίσης μὲ τὰς ζώνας καὶ θὰ βάλῃς καὶ τὰς τιάρας εἰς τὸ κεφάλι των. Εἰς τὸ ἑξῆς αὐτοὶ καὶ οἱ ἀπόγονοί των θὰ ἔχουν ὡς ἔργον των αἰώνιον νὰ μὲ ὑπηρετοῦν ὡς ἱερεῖς μου. Καὶ θὰ καθαγιάσῃς ἔτσι τὰ χέρια καὶ τοῦ Ἀαρὼν καὶ τῶν υἱῶν του καὶ θὰ τὰ καθιερώσῃς εἰς τὸ νὰ τελοῦν πλέον τὰς θυσίας.

Θὰ φέρῃς τὸ μοσχάρι εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ θὰ θέσουν ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του τὰς χεῖρας των ἐπάνω εἰς τὴν κεφαλήν του ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, πλησίον εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Θὰ φέρῃς κατόπιν ἐμπρὸς εἰς τὴν εἴσοδον τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου τὸ μοσχάρι καὶ θὰ βάλουν ἐπάνω εἰς τὸ κεφάλι του τὰ χέρια των ὁ Ἀαρὼν καὶ τὰ παιδιά του ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, δίπλα εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Θὰ σφάξῃς ἔπειτα τὸν μόσχον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου πλησίον τῆς θύρας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Καὶ θὰ σφάξῃς τὸ μοσχάρι ἐκεῖ, ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, εἰς τὴν εἴσοδον τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Θὰ λάβῃς ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ μόσχου καὶ μὲ τὸν δάκτυλόν σου θὰ θέσῃς εἰς τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ὅλον δὲ τὸ ὑπόλοιπον αἷμα τοῦ μόσχου θὰ τὸ χύσῃς εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου.

Θὰ πάρῃς κατόπιν ἀπὸ τὸ αἷμα, ποὺ θὰ τρέξῃ ἀπὸ τὸ μοσχάρι καὶ θὰ βάλῃς μὲ τὸ δάκτυλόν σου εἰς τὰ τέσσερα κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου. Ὅλον δὲ τὸ ὑπόλοιπον αἷμα θὰ τὸ χύσῃς εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Θὰ λάβῃς ὅλον τὸ λίπος που ὑπάρχει εἰς τὴν κοιλίαν τοῦ μόσχου, τὸν λοβόν, τὸ κάτω δηλαδὴ λεπτὸν ἄκρον, ἀπὸ τὸ σηκώτι, καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ λίπος τὸ ἐπάνω αὐτῶν καὶ θὰ θέσῃς αὐτὰ ἐπάνω εἰς τὸ πῦρ τοῦ θυσιαστηρίου.

Θὰ πάρῃς καὶ ὅλον τὸ λίπος, ποὺ ὑπάρχει εἰς τὴν κοιλίαν τοῦ ζώου καὶ τὸ τμῆμα ἀπὸ τὸ σηκώτι, ποὺ προεξέχει σὰν ἀντί, καὶ τὰ δύο νεφρὰ μαζὶ μὲ τὸ λίπος ποὺ ὑπάρχει ἐπάνω των καὶ θὰ τὰ βάλῃς ὅλα ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον.

Τὰ δὲ ὑπόλοιπα κρέατα τοῦ μόσχου, καὶ τὸ δέρμα καὶ τὴν κόπρον αὐτοῦ θὰ κατακαύσῃς ἔξω ἀπὸ τὴν περιοχὴν τῆς κατασκηνώσεως· καὶ τοῦτο διότι ἡ θυσία αὐτὴ εἶναι θυσία περὶ ἁμαρτίας.

Τάδε κρέατα ποὺ θὰ ἀπομείνουν ἀπὸ τὸ μοσχάρι καὶ τὸ δέρμα καὶ τὴν κόπρον ὡς μολυσμένα θὰ τὰ καύσῃς ὁλοτελῶς εις φωτιὰν ἔξω ἀπὸ τὸ στρατόπεδόν σας. Δεν πρέπει νὰ καοῦν μαζὶ μὲ τὰ ἄλλα εἰς τὸ θυσιαστήριον, διότι ἡ θυσία αὐτὴ εἶναι θυσία διὰ τὸν ἐξιλασμὸν τῶν ἁμαρτιῶν.

Θὰ λάβῃς ἔπειτα ἀπὸ τοὺς δύο κριοὺς τὸν ἕνα, ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τοῦ ὁποίου θὰ θέσουν τὰ χέρια των ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του.

Θὰ πάρῃς καὶ τὸ ἕνα κριάρι καὶ θὰ βάλουν ἐπάνω εἰς τὸ κεφάλι του τὰ χέρια τῶν ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του.

Θὰ σφάξῃς αὐτὸν καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ θὰ τὸ χύσῃς κύκλῳ εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου.

Κατόπιν θὰ τὸ σφάξῃς καὶ ἀφοῦ πάρῃς τὸ αἷμα του, θὰ τὸ χύσῃς γύρω ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον.

Θὰ διαμελίσῃς τὸν κριὸν εἰς τεμάχια, θὰ πλύνῃς τὰ ἐντόσθια καὶ τοὺς πόδας μὲ νερὸ καὶ θὰ θέσῃς αὐτὰ μαζῆ μὲ τὴν κεφαλὴν ἐπάνω εἰς τὰ ἄλλα τεμάχια.

Θὰ διαμελίσῃς ἔπειτα τὸ κριάρι καὶ θὰ πλύνῃς μὲ καθαρὸ νερὸ τὰ ἐντόσθια καὶ τὰ πόδια του καὶ θὰ τὰ βάλῃς μαζὶ μὲ τὰ ἄλλα τεμάχια. Θὰ εἶναι μαζὶ καὶ τὸ κεφάλι του.

Θὰ προσφέρῃς ὅλον αὐτὸν τὸν κριὸν εἰς τὸ θασιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων ὡς ὁλοκαύτωμα εἰς τὸν Κύριον, εἰς ὀσμὴν εὐωδίας, διότι αὐτὴ ἡ θυσία εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου ἀφιερωμένη εἰς Αὐτόν.

Καὶ θὰ βάλῃς ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον ὅλον τὸ ἐσφαγμένο κριάρι, διὰ νὰ καῇ ὁλόκληρον πρὸς τιμὴν τοῦ Κυρίου ὡς ὀσμὴ εὐωδίας. Αὐτὴ ἡ θυσία εἶναι ὁλοκληρωτικῶς ἀφιερωμένῃ εἰς τὸν Κύριον.

Θὰ λάβῃς ἔπειτα τὸν δεύτερον κριόν. Ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του θὰ θέσουν τὰς χεῖρας των ἐπάνω εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ κριοῦ τούτου.

Θὰ πάρῃς κατόπιν καὶ τὸ δεύτερο κριάρι καὶ θὰ βάλουν ἐπάνω εἰς τὸ κεφάλι του τὰ χέρια τῶν ὁ Ἀαρὼν καὶ τὰ παιδιά του.

Θὰ σφάξῃς αὐτόν, θὰ λάβῃς ἀπὸ τὸ αἷμα του καὶ θά, θέσῃς ἀπὸ αὐτὸ εἰς τὸ κάτω ἄκρον τοῦ δεξιοῦ αὐτιοῦ τοῦ Ἀαρών, εἰς τὸ ἄκρον τῆς δεξιᾶς χειρός του καὶ εἰς τὸ ἄκρον τοῦ δεξιοῦ ποδός του. Ἐπίσης θὰ θέσῃς ἀπὸ τὸ αἷμα ὄχι τὸ εἰς τὰ κάτω ἄκρα τῶν δεξιῶν αὐτιῶν καὶ εἰς τὰ ἄκρα τῶν δεξιῶν χειρῶν καὶ εἰς τὰ ἄκρα τῶν δεξιῶν ποδῶν τῶν υἱῶν τοῦ Ἀαρών.

Ἔπειτα θὰ τὸ σφάξῃς καὶ θὰ πάρῃς ἀπὸ τὸ αἷμα του καὶ θὰ βάλῃς εἰς τὸ κάτω ἄκρον τοῦ δεξιοῦ αὐτιοῦ τοῦ Ἀαρὼν καὶ εἰς τὸ ἄκρον τοῦ δεξιοῦ χεριοῦ του καὶ εἰς τὸ ἄκρον τοῦ δεξιοῦ ποδιοῦ του. Θὰ βάλῃς αἷμα ἐπίσης καὶ εἰς τὰ κάτω ἄκρα τῶν δεξιῶν αὐτιῶν τῶν υἱῶν του καὶ εἰς τὰ ἄκρα τῶν δεξιῶν χεριῶν των καὶ εἰς τὰ ἄκρα τῶν δεξιῶν ποδιῶν των.

Θὰ λάβῃς ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ ἀπὸ τὸ ἔλαιον τῆς χρίσεως καὶ θὰ ραντίσῃς μὲ αὐτὰ τὸν Ἀαρὼν καὶ τὴν στολήν του καὶ μετὰ ἀπὸ αὐτὸν τοὺς υἱούς του καὶ τὰς στολάς των καὶ ἔτσι θὰ καθιερωθοῦν εἰς ἐμὲ αὐτὸς καὶ ἡ στολή του, καὶ μαζῆ μὲ αὐτὸν οἱ υἱοί του καὶ αἱ στολαὶ αὐτῶν. Τὸ ὑπόλοιπον αἷμα τοῦ κριοῦ θὰ τὸ χύσῃς κύκλῳ εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Θὰ πάρῃς καὶ ἀπὸ τὸ αἷμα ποὺ εἶναι εἰς τὸ θυσιαστήριον καὶ ἀπὸ τὸ λάδι τὸ εἰδικὸν διὰ τὰς χρίσεις καὶ θὰ ραντίσῃς μὲ αὐτὰ τὸν Ἀαρὼν καὶ τὴν στολήν του καὶ μαζὶ μὲ ἐκεῖνον καὶ τοὺς υἱούς του καὶ τὰς στολάς των. Ἔτσι θὰ εἶναι πλέον ἅγια, ἀφιερωμένα εἰς ἐμὲ ὅλα, καὶ ὁ ἴδιος δηλαδὴ ὁ Ἀαρὼν καὶ ἡ στολή του καὶ μαζί του καὶ τὰ παιδιά του καὶ τὰ ἄμφία των. Τὸ δὲ ὑπόλοιπον αἷμα, ποὺ θὰ τρέξῃ ἀπὸ τὸ κριάρι, θὰ τὸ χύσῃς γύρω ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον.

Θὰ λάβῃς ἀπὸ τὸν κριὸν τὸ λίπος, τὸ λίπος τὸ καλῦπτον τὴν κοιλίαν, τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατος, τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ λίπος τὸ ἐπάνω αὐτῶν καὶ τὴν δεξιὰν ὠμοπλάτην. Ἡ θυσία αὐτὴ ἔγινε διὰ τὴν χειροτονίαν καὶ καθιέρωσιν τοῦ Ἀαρὼν καὶ τῶν υἱῶν του·

Θὰ πάρῃς κατόπιν καὶ τὰ λίπη, ποὺ ἔχει τὸ κριάρι· τὸ λίπος ποὺ σκεπάζει τὴν κοιλίαν καὶ τὸ τμῆμα ἀπὸ τὸ σηκώτι, ποὺ προεξέχει σὰν αὐτὶ καὶ τὰ δύο του νεφρὰ μὲ τὸ λίπος, ποὺ εἶναι ἐπάνω των, καθὼς καὶ τὴν δεξιάν του ὠμοπλάτην. Πρέπει να γίνουν αὐτά, διότι ἡ θυσία αὐτὴ προσφέρεται διὰ τὴν ὁριστικὴν καὶ τελικὴν ἐγκατάστασιν τῶν ἱερέων εἰς τὰ ἱερὰ ἔργα των.

θὰ λάβῃς ἀπὸ τὸ κάνιστρον τῶν ἀζύμων ἄρτων, ποὺ εὑρίσκεται ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ἕνα χωρὶς προζύμι ἄρτον ζυμωμένον μὲ λάδι καὶ μίαν λαγάναν·

Θὰ πάρῃς καὶ ἕνα ψωμὶ ζυμωμένο μὲ λάδι χωρὶς προζύμι καὶ μίαν λαγάναν ἀπὸ τὸ πανέρι τῶν ἀζύμων, ποὺ ἤδη ἔχουν προσφερθῇ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

καὶ θὰ θέσῃς ὅλα αὐτὰ εἰς τὰ χέρια τοῦ Ἀαρὼν καὶ εἰς τὰ χέρια τῶν παιδιῶν του, θὰ τὰ ξεχωρίσῃς δηλαδὴ ἀπὸ τὰ ἄλλα, ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὸ κάνιστρον, καὶ θὰ τὰ προσφέρῃς ὡς ἀφιέρωμα πρὸς τὸν Κύριον.

Καὶ θὰ τὰ βάλῃς ὅλα αὐτὰ εἰς τὰ χέρια τοῦ Ἀαρὼν καὶ εἰς τὰ χέρια τῶν υἱῶν του καὶ θὰ τὰ ξεχωρίσῃς ὡς ἀφιέρωμα καὶ προσφορὰν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

Θὰ τὰ λάβῃς ἀπὸ τὰ χέρια ἐκείνων καὶ θὰ τὰ προσφέρῃς εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Εἶναι αὐτὴ θυσία διὰ τὸν Κύριον.

Θὰ τὰ πάρῃς κατόπιν ἀπὸ τὰ χέρια των καὶ θὰ τὰ βάλῃς νὰ καοῦν ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων ὡς ὀσμὴ εὐωδίας εὐπρόσδεκτος ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Εἶναι τοῦτο θυσία προσφορᾶς εἰς τὸν Κύριον.

Θὰ λάβῃς τὸ στῆθος ἀπὸ τὸν κριόν, τὸν προσφερθέντα διὰ τὴν χειροτονίαν καὶ καθιέρωσιν τοῦ Ἀαρὼν καὶ θὰ τὸ προσφέρῃς ὡς ἀφιέρωμα εἰς τὸν Κύριον. Καὶ θὰ εἶναι τοῦτο ἰδικόν σου μερίδιον.

Καὶ θὰ πάρῃς τὸ στῆθος ἀπὸ τὸ κριάρι, ποὺ προσεφέρθη ὡς θυσία διὰ τὴν χειροτονίαν καὶ καθιέρωσιν τοῦ Ἀαρὼν καὶ θὰ τὸ ξεχωρίσῃς ὡς ἰδιαιτέραν προσφορὰν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Καὶ θὰ εἶναι αὐτὸ ἰδική σου μερίς, ἐπειδὴ θὰ εἶσαι σὺ ὁ θύτης.

Θὰ καθαγιάσῃς τὸ χωρισθὲν αὐτὸ στῆθος καὶ τὴν ὠμοπλάτην του κριοῦ, ἡ ὁποία καθηγιάσθη καὶ ἐτέθη χωριστὰ ἀπὸ τὸν κριὸν τὸν θυσιασθέντα διὰ τὴν χειροτονίαν καὶ καθιέρωσιν τοῦ Ἀαρὼν καὶ τῶν υἱῶν του.

Καὶ θὰ χαρακτηρίσής ὡς ἅγια καὶ ἱερὰ τὸ στῆθος αὐτό, ποὺ ἐζεχωρισθῇ ἀπὸ τὸ κριάρι, καθὼς καὶ τὴν ὠμοπλάτην, ποὺ ἐβγῆκε καὶ ἐζεχωρίσθη ἀπὸ τὸ κριάρι, τὸ ὁποῖον προσεφέρθη ὡς εἰδικὴ προσφορὰ διὰ τὴν χειροτονίαν τοῦ Ἀαρὼν καὶ τῶν υἱῶν του.

Αὐτὸ θὰ εἶναι αἰώνιος νόμος διὰ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ μεταξὺ ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν. Τὸ στῆθος καὶ ἡ ὠμοπλάτη ποὺ ἀφαιροῦνται τώρα, θὰ ἀφαιροῦνται καὶ εἰς τὸ μέλλον ὑπὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀπὸ τὰς εὐχαριστηρίους διὰ τὴν σωτηρίαν των θυσίας καὶ θὰ προσφέρωνται εἰς τὸν Κύριον.

Αὐτὰ θὰ προορίζωνται διὰ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του μὲ νόμον παντοτινὸν εἰς ολους τοὺς Ἰσραηλίτας, Τὸ στῆθος καὶ ἡ ὠμοπλάτη δηλαδὴ ξεχωρίζονται ἰδιαιτέρως διὰ τοὺς ἱερεῖς καὶ θὰ ξεχωρίζωνται πάντοτε ἀπὸ ὅλας τὰς θυσίας, ποὺ θὰ προσφέρουν οἱ Ἰσραηλῖται εἰς ἔνδειξιν εὐγνωμοσύνης διὰ τὴν σωτηρίαν, ποὺ παρέχει ὁ Θεὸς εἰς αὐτούς. Θὰ ξεχωρίζωνται αὐτὰ ὡς ἰδιαιτέρα προσφορὰ εἰς τὸν Κύριον.

Ἡ καθιερωμένη στολή, ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς τὸν Ἀαρών, θὰ περιέλθῃ εἰς τοὺς υἱούς του ὕστερα ἀπ’ αὐτόν, διὰ νὰ χρισθοῦν αὐτοὶ διὰ τοῦ ἐλαίου τῆς χρίσεως μαζῆ μὲ τὴν στολὴν αὐτὴν καὶ καθαγιασθοῦν καὶ τὰ χέρια αὐτῶν.

Ἡ δὲ στολὴ τοῦ Ἀαρὼν ἡ ξεχωριστὴ καὶ ἱερά, θὰ ἀνήκῃ μετὰ τὸν θάνατόν του εἰς τοὺς ἀπογόνούς του, ὥστε ἀφοῦ ἐνδύωνται μὲ αὐτὰ τὰ ἄμφια νὰ χρίωνταί μὲ τὸ εἰδικὸν λάδι καὶ νὰ καθιερώνωνται πλέον τὰ χέρια των εἰς τὰ ἱερατικὰ ἔργα.

Ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας θὰ ἐνδύεται τὴν ἱερὰν αὐτὴν στολὴν ὁ ἀντικαταστάτης τοῦ Ἀαρών, ὁ ὁποῖος θὰ προέρχεται ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους του καὶ θὰ εἰσέρχεται εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, διὰ νὰ λειτουργῇ εἰς τὰ Ἅγια.

Ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας θὰ φορῇ τὰ ἄμφια αὐτὰ ἐκεῖνος ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους του, ποὺ θὰ γίνεται ἀρχιερεὺς καὶ διάδοχος τοῦ Ἄαρων καὶ ὃὁ ὁποῖος θὰ εἰσέρχεται εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, διὰ νὰ λειτουργῇ εἰς τὸν ἅγιον τόπον.

Θὰ πάρῃς τὸν κριὸν τῆς καθιερώσεως τοῦ Ἀαρὼν καὶ θὰ ψήσῃς τὰ κρέατα αὐτοῦ εἰς τὸν ἱερὸν τόπον.

Θὰ πάρῃς δὲ τὸ κριάρι, ποὺ ἐθυσιάσθη διὰ τὴν καθιέρωσιν τοῦ Ἀαρὼν καὶ θὰ ψήσῃς τὰ κρέατα, ποὺ ἀπέμειναν, εἰς χῶρον ἅγιον καὶ ἱερόν, ξεχωρισμένον ἀπὸ κάθε ἄλλην χρῆσιν.

Ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ θὰ φάγουν τὰ κρέατα τοῦ κριοῦ καὶ τοὺς ἄρτους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὸ κάνιστρον, πλησίον τῆς θύρας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Ὁ δὲ Ἀαρὼν καὶ τὰ παιδιά του θὰ φάγουν τὰ κρέατα αὐτά, ποὺ ἀπέμειναν ἀπὸ τὸ κριάρι, καθὼς καὶ τὰ ψωμιά, ποὺ εἶναι εἰς τὸ πανέρι, κοντὰ εἰς τὴν εἴσοδον τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Θὰ φάγουν αὐτά, διὰ τῶν ὁποίων ἐξιλεώθησαν, ὥστε νὰ καθιερωθοῦν ὡς ἱερεῖς καὶ νὰ καταστοῦν ἱκαναὶ αἱ χεῖρες αὐτῶν νὰ προσφέρουν πρὸς τὸν Κύριον. Κανεὶς ξένος δὲν θὰ φάγῃ ἀπὸ τὰ κρέατα αὐτά, διότι εἶναι ἡγιασμένα.

Θὰ φάγουν αὐτὰ μὲ τὰ ὁποῖα οἱ ἴδιοι ἐχωρίσθησαν ἀπὸ τὸν λαὸν καὶ ἔγιναν πρόσωπα ἱερὰ ἔτσι, ὥστε νὰ εἶναι εἰς τὸ ἑξῆς τὰ χέρια των προωρισμένα διὰ τὰ ἱερατικὰ ἔργα καὶ οἱ ἴδιοι ὁλοτελῶς ἀφιερωμένοι εἰς τὸν Θεόν. Προσοχὴ ὅμως! Κανεὶς ἄνθρωπος ἄλλης φυλῆς δεν πρέπει νὰ φάγῃ ἀπὸ αὐτά. Διότι τὰ κρέατα αὐτὰ εἶναι ἅγια.

Ἐὰν δὲ περισσεύσουν ἀπὸ τὰ κρέατα τῆς θυσίας τοῦ καθαγιασμοῦ τοῦ Ἀαρὼν καὶ ἀπὸ τοὺς ἄρτους ἕως τὸ πρωΐ, αὐτὰ τὰ ὑπόλοιπα θὰ τὰ καύσῃς εἰς τὸ πῦρ. Δὲν θὰ φαγωθοῦν διότι εἶναι ἡγιασμένα.

Ἐὰν δὲ περισσεύσῃ κάτι ἀπὸ τὰ κρέατα τῆς θυσίας, ποὺ προσεφέρθη διὰ τὴν ἱερατικὴν καθιέρωσιν, καθὼς καὶ ἀπὸ τὰ ψωμία μέχρι τὸ πρωΐ, πρέπει νὰ καύσῃς αὐτὰ ποὺ θὰ ἀπομεῖνονν εἰς τὴν φωτιάν. Δεν ἐπιτρέπεται νὰ φαγωθοῦν τὴν ἑπομένην, διότι εἶναι ἅγια καὶ ἱερά.

Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ κάμῃς ὅλα ὅσα σὲ διέταξα εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ, ὥστε νὰ χειροτονηθοῦν καὶ νὰ εἶναι ἱερεῖς.

Καὶ θὰ κάνῃς ὅσα συνιστοῦν τὴν χειροτονίαν τὸν Ἀαρὼν καὶ τῶν υἱῶν του συμφώνως πρὸς ὅλα, ὅσα σοῦ παρήγγειλα. Ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας θὰ διαρκοῦν αἱ τελεταί, μὲ τὰς ὁποίας θὰ καθιερώσς τὰ χέρια των εἰς τὰ ἱερατικὰ ἔργα.

Τὸ μοσχάρι, τὸ ὁποῖον θὰ προσφέρετε θυσίαν διὰ τὴν ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, θὰ τὸ προσφέρῃς κάθε ἡμέραν του καθαρισμοῦ καὶ θὰ καθαρίζης τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ ἁγιάζῃς σὺ αὐτὸ καὶ θὰ τὸ χρίῃς διὰ νὰ εἶναι ἅγιον.

Κάθε μίαν ἀπὸ τὰς ἡμέρας τοῦ καθαρισμοῦ καὶ τῆς καθιερώσεως τῶν ἱερέων θὰ θυσιάζῃς εἰς τὸ θυσιαστήριον ἕνα μοσχάρι ὡς θυσίαν ἐξιλεώσεως διὰ τὰς ἁμαρτίας καὶ ἔτσι θὰ καθαρίζῃς τὸ θυσιαστήριον μὲ τὴν θυσίαν τῆς ἐξιλεώσεως, ποὺ θὰ προσφέρῃς ἐπάνω του. Θὰ τὸ χρίῃς καὶ μὲ τὸ εἰδικὸν λάδι, ὥστε νὰ εἶναι ἱερὸν καὶ ἅγιον, ἀφιερωμένον εἰς τὸν Θεόν.

Ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας θὰ καθαρίζῃς τὸ θυσιαστήριον καὶ θὰ τὸ ἁγιάσῃς· τότε θὰ εἶναι αὐτὸ ἁγιώτατον. Καθένας ὁ ὁποῖος θὰ τὸ ἐγγίζῃ μὲ εὐλάβειαν, θὰ ἁγιασθῇ.

Ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας θὰ καθαρίζῃς μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν τὸ θυσιαστήριον καὶ θὰ τὸ ἁγιάζῃς. Ἔτσι θὰ γίνῃ αὐτὸ ἁγιώτατον, ἀνάλογον τοῦ ἁγίου Θεοῦ. Καθένς δὲ ποὺ θὰ ἐγγίζῃ τὸ θυσιαστήριον θὰ γίνεται μέτοχος τῆς ἁγιότητός του.

Αὐταὶ εἶναι αἱ θυσίαι, τὰς ὁποίας θὰ προσφέρῃς ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων. ἑκάστην ἡμέραν θὰ προσφέρῃς δύο ἀμνοὺς ἀρτιμελεῖς, χωρὶς κανένα ἐλάττωμα. Αὐτὴ θὰ εἶναι καὶ θὰ λέγεται θυσία καθημερινή.

Αἱ δὲ θυσίαι, τὰς ὁποίας θὰ προσφέρῃς ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον, εἶναι αἱ ἑξῆς: Συνεχῶς κάθε ἡμέραν θὰ προσφέρῃς εἰς τὸ θυσιαστήριον δύο ἀρνιὰ ἡλικίας ἐνὸς ἔτους καὶ χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα ὡς θυσίαν ἀδιάκοπον καὶ παντοτινήν.

Τὸν ἕνα ἀμνὸν θὰ τὸν προσφέρῃς τὸ πρωῒ καὶ τὸν δεύτερον ἀμνὸν τὸ δειλινόν.

Τὸ ἕνα ἀρνὶ θὰ τὸ θυσιάζῃς τὸ πρωῒ καὶ τὸ δεύτερον ἀρνὶ θὰ τὸ θυσιάζῃς τὸ δειλινόν.

Τέσσαρα κιλὰ σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ καθαρὸν ἔλαιον ἡμίσεος περίπου κιλοῦ καὶ ἥμισυ περίπου κιλὸν οἴνου πρὸς σπονδὴν θὰ προσφέρῃς διὰ κάθε ἀμνόν.

Μαζὶ μὲ τὸ πρῶτον ἀρνὶ θὰ προσφέρῃς καὶ τέσσερα (περίπου) κιλὰ σιμιγδάλι ζυμωμένο μὲ δύο (περίπου) κιλὰ λάδι, ποὺ βγαίνει ἀπὸ τὸ κοπάνισμα τῆς ἐλιᾶς. Θὰ προσφέρῃς ἐπίσης καὶ σπονδὴν δύο (περίπου) κιλὰ κρασί

Τὸν δεύτερον ἀμνὸν θὰ τὸν προσφέρῃς κατὰ τὸ δειλινόν. Ὄπως προσέφερες τὴν πρωϊνὴν θυσίαν καὶ σπονδήν, ἔτσι θὰ προσφέρῃς καὶ τὴν ἀπογευματινὴν θυσίαν εἰς εὐάρεστον ὀσμὴν εὐωδίας, θυσίαν εἰς τὸν Κύριον.

Τὸ δεύτερον ἀρνὶ θὰ τὸ προσφέρῃς κατὰ τὸ δειλινὸν μὲ τὸν ἴδιον τρόπον προσφορᾶς τῆς πρωϊνῆς θυσίας καὶ τῆς σπονδῆς. Ἡ θυσία αὐτὴ θὰ εἶναι προσφορὰ εἰς τὸν Κύριον, εὐπρόσδεκτος ὀσμὴ εὐωδίας ἐνώπιόν Του.

Ἡ καθημερινὴ αὐτὴ θυσία θὰ προσφέρεται πάντοτε εἰς ὅλας τὰς γενεάς σας πλησίον τῆς θύρας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Διὰ τῶν θυσιῶν αὐτῶν καὶ ἀπὸ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου θὰ γίνομαι ἐγὼ γνωστὸς εἰς σᾶς καὶ θὰ ὁμιλῶ πρὸς σᾶς.

Ἡ πρωϊνὴ καὶ βραδυνὴ θυσία θὰ γίνεται συνεχῶς εἰς ὅλας τὰς γενεὰς σας, εἰς τὴν πύλην τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ἐκεῖ εἰς τὸν ἅγιον τόπον, ἀπὸ ὅπου θὰ ἐμφανίζωμαι εἰς σέ, διὰ νὰ σοῦ ὁμιλῶ.

Ἐκεῖ θὰ δίδω τὰς ἐντολάς μου καὶ θὰ φαίνωμαι ἅγιος εἰς τὴν δόξαν μου.

Καὶ θὰ δίδω ἐκεῖ τὰς διαταγάς μου εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ θὰ ἀκτινοβολῇ ἐκεῖ ἡ ἁγιότης μου μὲ τὴν παρουσίαν καὶ λάμψιν τῆς δόξης μου.

Θὰ ἁγιάσω καὶ θὰ δοξάσω τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ τὸ θυσιαστήριον, ὅπως ἐπίσης θὰ ἁγιάσω τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του, διὰ νὰ ἱερουργοῦν εἰς λατρείαν.

Θὰ ἀναδείξω δὲ ἱερὰν καὶ ἁγίαν τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, καθὼς ἐπίσης θὰ κάνω ἅγιον καὶ ἱερὸν καὶ τὸ θυσιαστήριον. Θὰ ἀναδείξω δὲ ἱεροὺς καὶ ἁγίους καὶ τὸν Ἀαρὼν μὲ τοὺς υἱούς του, ὥστε νὰ ἠμποροῦν νὰ μὲ διακονοῦν ὡς ἱερεῖς μου.

Θὰ με ἐπικαλοῦνται οἱ Ἰσραηλῖται καὶ θὰ εἶμαι ὁ Θεός των.

Ἔτσι θὰ μὲ ἔχουν ἀνάμεσά των οἱ Ἰσραηλῖται καὶ θὰ μὲ ἐπικαλοῦνται καὶ θὰ εἶμαι ὁ Θεός των.

Καὶ θὰ μάθουν ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός των, ὁ ὁποῖος τοὺς ἔβγαλα ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, ὥστε νὰ μὲ ἐπικαλοῦνται καὶ νὰ εἶμαι ὁ Θεός των.

Καὶ θὰ μάθουν ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος, ὁ Θεός των, Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος τοὺς ἔβγαλα ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, ὥστε νὰ μὲ ἐπικαλοῦνται καὶ νὰ εἶμαι Θεός των.