Ἔξοδος 30

Θὰ κάμῃς θυσιαστήριον θυμιάματος ἀπὸ ξύλα, ποὺ δὲν σήπονται.

Θὰ κατασκευάσῃς ἀπὸ ξύλα ποὺ δὲν σαπίζουν καὶ θυσιαστήριον, ὅπου θὰ καίεται τὸ θυμίαμα.

Τὸ μῆκος αὐτοῦ θὰ εἶναι ἕνας πῆχυς καὶ τὸ πλάτος ἕνας ἐπίσης πῆχυς. Θὰ εἶναι τετράγωνον. Τὸ δὲ ὕψος του θὰ εἶναι δύο πήχεις. Ἀπὸ αὐτὸ θὰ ἐξέχουν τὰ κέρατά του.

Καὶ θὰ τὸ φτιάξῃς ἔτσι, ὥστε τὸ μῆκος του νὰ εἶναι ἕνας πῆχυς καὶ τὸ πλάτος του ἐπίσης ἕνας πῆχυς. Θὰ εἶναι δηλαδὴ τετράγωνον. Τὸ δὲ ὕψος του θὰ εἶναι δύο πήχεις. Τὰ κέρατα, ποὺ θὰ προεξέχουν εἰς τὰς τέσσαρας ἄνω γωνίας, θὰ ἀποτελοῦν ἕνα σῶμα μὲ τὸ ὑπόλοιπον κατασκεύασμα.

Θὰ ἐπιχρυσώσῃς μὲ καθαρὸν χρυσίον τὰ μέρη του, δηλαδὴ τὴν ἐσχάραν, τὰς κύκλῳ αὐτοῦ πλευρᾶς καὶ τὰ κέρατα αὐτοῦ. Θὰ κατασκευάσῃς κύκλῳ αὐτοῦ στεφάνην ἑλικοειδῆ.

Θὰ καλύψῃς δὲ μὲ πολὺ καθαρὸ χρυσάφι τὰ τμήματά του, τὴν ἐσχάραν δηλαδὴ ποὺ εἶναι εἰς τὴν κορυφήν, τὰ τοιχώματά του ὁλόγυρα καὶ τὰ κέρατά του καὶ θὰ φτιάξῃς εἰς τὸ ἐπάνω μέρος του, ὁλόγυρα, ἕνα στριφτὸ χρυσὸ στεφάνι.

Εἰς τὰς δύο γωνίας τῶν πλευρῶν, κάτω ἀπὸ τὴν ἑλικοειδῆ στεφάνην του, θὰ κάμῃς δύο κρίκους ἀπὸ καθαρὸν χρυσὸν δι’ ἑκάστην τῶν δύο πλευρῶν του. Διὰ τὰς δύο ράβδους, ποὺ θὰ χρησιμοποιοῦνται εἰς μεταφοράν του, θὰ ὑπάρχουν ἄγκιστρα.

Θὰ κατασκευάσῃς καὶ δύο κρίκους ἀπὸ καθαρὸ χρυσάφι κάτω ἀπὸ τὸ στριφτὸ στεφάνι. Θὰ ἐφαρμόσῃς δὲ τοὺς κρίκους εἰς τὰ δύο ἄκρα καὶ τῶν δύο ἀντιθέτων πλευρῶν τοῦ θυσιαστηρίου. Θὰ χρησιμεύουν δὲ οἱ κρίκοι αὐτοὶ ὡς ὑποδοχαὶ διὰ τὰ κοντάρια ἔτσι, ὥστε νὰ ἠμποροῦν νὰ σηκώνουν καὶ νὰ μεταφέρουν μὲ αὐτὰ τὸ θυσιαστήριον.

Θὰ κατασκευάσῃς ἀπὸ ξύλα ἄσηπτα τὰς ράβδους αὐτάς, τὰς ὁποίας καὶ θὰ ἐπιχρυσώσῃς.

Θὰ φτιάξῃς καὶ κοντάρια ἀπὸ ξύλα ποὺ δεν σαπίζουν καὶ θὰ τὰ καλύψῃς μὲ πολὺ καθαρὸ χρυσάφι.

Τὸ θυσιαστήριον αὐτὸ τοῦ θυμιάματος θὰ τὸ θέσῃς ἀπέναντι τοῦ καταπετάσματος, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται πρὸ τῆς Κιβωτοῦ τῶν Μαρτυρίων, ἀπὸ ὅπου ἐγὼ θὰ ὁμιλῶ καὶ θὰ γίνωμαι γνωστὸς εἰς σέ.

Θὰ τοποθετήσῃς δὲ τὸ θυσιαστήριον αὐτὸ μέσα εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου ἀπέναντι ἀπὸ τὸ Καταπέτασμα, ποὺ εὑρίσκεται ἐμπρὸς ἀπὸ τὴν Κιβωτόν, ποὺ περιέχει τὰ μαρτύριά μου, ἀπὸ ὅπου ἐγὼ θὰ ἐμφανίζωμαι εἰς σὲ καὶ θὰ σοῦ ὁμιλῶ.

Ἐπάνω εἰς αὐτὸ θὰ προσφέρῃ ὁ Ἀαρὼν εἰδικῶς παρασκευασμένον λεπτὸν θυμίαμα. Θὰ θυμιάζῃ δὲ ἐπ’ αὐτοῦ πρωΐ-πρωΐ, ὅταν ἑτοιμάζῃ τοὺς λύχνους τῆς ἑπταφώτου λυχνίας.

Καὶ ὁ Ἀαρὼν θὰ προσφέρῃ ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον μικρὰ τεμάχια ἀπὸ θυμίαμα παρεσκευασμένον μὲ διαφόρους οὐσίας. Θὰ θυμιάζῃ εἰς τὸ θυσιαστήριον ἐνωρὶς κάθε πρωΐ, ὅταν θὰ προετοιμάζῃ τὰ λυχνάρια διὰ τὴν ἑπτάφωτον Λυχνίαν.

Καὶ τὴν ἑσπέραν, ὅταν θὰ ἀνάπτῃ τοὺς λύχνους, θὰ θυμιάζῃ πάλιν ἐπάνω εἰς αὐτό. Τὸ θυμίαμα αὐτὸ θὰ γίνεται πάντοτε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου εἰς ὅλας τὰς γενεάς σας.

Θὰ θυμιάζῃ ἐπίσης ὁ Ἀαρὼν εἰς τὸ θυσιαστήριον καὶ κατὰ τὴν δύσιν τοῦ ἡλίου, ὅταν θὰ ἀνάβῃ τὰ λυχνάρια. Τὸ θυμίαμα αὐτὸ θὰ προσφέρεται συνεχῶς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καθ’ ὅλας τὰς γενεὰς τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Δὲν θὰ προσφέρῃς ἐπάνω εἰς αὐτὸ τὸ θυσιαστήριον ἄλλου εἴδους θυμίαμα οὔτε θὰ προσφέρῃς θυσίαν αἱματηρὰν ἢ ἀναίμακτον, οὔτε σπονδὴν οἴνου θὰ προσφέρῃς ἐκεῖ.

Καὶ δὲν θὰ προσφέρῃς ἐπάνω εἰς αὐτὸ τὸ θυσιαστήριον θυμίαμα ἄλλου εἴδους, ποὺ θυμίζει λατρείαν ἄλλων θεῶν, οὔτε ἄλλην προσφορὰν ἢ θυσίαν ζώων. Δὲν θὰ προσφέρῃς ἐπίσης ἐπάνω εἰς αὐτὸ τὸ θυσιαστήριον οὔτε καὶ σπονδὴν κρασιοῦ.

Ἐπὶ τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου αὐτοῦ θὰ κάμνῃ ὁ Ἀαρὼν μίαν φορὰν τὸ ἔτος ἐξιλέωσιν τῶν ἁμαρτιῶν. Μὲ τὸ αἷμα τῆς θυσίας ὑπὲρ τοῦ καθαρισμοῦ ἀπὸ τὰς ἁμαρτίας θὰ καθαρίσῃ ὁ Ἀαρὼν τοῦτο τὸ θυσιαστήριον. Αὐτὴ δὲ ἡ πρᾶξις θὰ γίνεται εἰς ὅλας τὰς γενεάς σας. Τὸ θυσιαστήριον τοῦτο εἶναι ἁγιώτατον ἀφιέρωμα εἰς τὸν Κύριον».

Μίαν φορὰν δὲ κάθε χρόνον ὁ Ἀαρὼν θὰ κάνῃ εἰς τὸ θυσιαστήριον καὶ συγκεκριμένως εἰς τὰ κέρατά του τὴν τελετὴν τῆς ἐξιλεώσεως τῶν ἁμαρτιῶν. Θὰ τὸ καθαρίζῃ μὲ τὸ αἷμα τῆς θυσίας, ποὺ προσφέρεται διὰ τὴν ἐξιλέωσιν τῶν ἁμαρτιῶν. Ὁ ἑξαγνισμὸς αὐτὸς θὰ γίνεται ἀδιακόπως καθ’ ὅλας τὰς γενεὰς τῶν Ἰσραηλιτῶν. Τὸ θυσιαστήριον αὐτὸ εἶναι ἁγιώτατον, ξεχωρισμένον ἀπὸ κάθε ἄλλην χρῆσιν, ἀφιερωμένον εἰς τὸν Κύριον.

Ὡμίλησεν ἀκόμη ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπεν·

Καὶ ὡμίλησεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«ἐὰν θελήσῃς νὰ ἀριθμήσῃς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ νὰ μάθῃς τὸ πλῆθος αὐτῶν, ἂς δώσῃ ὁ καθένας εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου ὡρισμένον ποσὸν χρημάτων ὡς λύτρον τῆς ψυχῆς του καὶ κανεὶς ἀπὸ αὐτοὺς δὲν θὰ πάθη τίποτε κατὰ τὴν ἀρίθμησιν.

«Ὅταν θὰ καταμετρήσῃς τοὺς Ἰσραηλίτας, τότε ποὺ θὰ κάνῃς τὴν προσεκτικὴν ἀπογραφήν των, θὰ καταβάλῃ ὁ καθένας χρήματα ὡς λύτρα διὰ τὴν ζωήν του εἰς τὸν Κύριον καὶ δὲν πρόκειται ἔτσι νὰ συμβῇ κανένα κακὸν εἰς αὐτοὺς κατὰ τὴν ἀρίθμησιν καὶ ἀπογραφήν των.

Ὅσοι θὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὴν ἀρίθμησιν αὐτήν, θὰ δώσουν ὡς λύτρον τῆς ψυχῆς των τοῦτο· Τὸ ἥμισυ τοῦ διδράχμου, τὸ ὁποῖον κυκλοφορεῖ εἰς τὸν ναόν. Εἴκοσι ὀβολοὺς ἔχει τοῦτο τὸ δίδραχμον. Τὸ ἥμισυ αὐτοῦ τοῦ διδράχμου θὰ δίδετε σεῖς ὡς προσφορὰν εἰς τὸν Κύριον.

Τὸ δὲ χρηματικὸν λύτρον, ποὺ θὰ καταβάλουν ὅσοι θὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὴν ἀπογραφὴν εἶναι τὸ ἑξῆς: Μισὸ δίδραχμον βάσει τῆς ἀξίας τοῦ διδράχμου ποὺ κυκλοφορεῖ εἰς τὸν ἱερὸν τόπον τῆς λατρείας. Τὸ δίδραχμον ἔχει εἴκοσι ὀβολούς. Τὸ μισὸ λοιπὸν δίδραχμον θὰ προσφέρετε ὡς εἰσφορὰν εἰς τὸν Κύριον.

Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ περάσῃ εἰς τὴν ἀρίθμησιν αὐτήν, δηλαδὴ ἐκεῖνος ποὺ θὰ εἶναι εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω, θὰ δώσῃ αὐτὴν τὴν εἰσφορὰν εἰς τὸν Κύριον.

Κάθε Ἰσραηλίτης, ποὺ θὰ καταγραφῇ κατὰ τὴν καταμέτρησιν καὶ ἀπογραφήν, ἀπὸ ἡλικίας εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω, θὰ πρέπῃ νὰ καταβάλῃ τὴν εἰσφορὰν εἰς τὸν Κύριον.

Ὁ πλούσιος δὲν θὰ δώσῃ περισσότερα καὶ ὁ πτωχὸς δὲν θὰ δώσῃ ὀλιγώτερα ἀπο τὸ ἥμισυ ἑνὸς διδράχμου κατὰ τὴν καταβολὴν αὐτῆς τῆς εἰσφορᾶς σας εἰς τὸν Κύριον πρὸς ἐξιλέωσιν τῶν ψυχῶν σας.

Αὐτὸς ποὺ εἶναι πλούσιος δὲν θὰ δώσῃ περισσότερον καὶ αὐτὸς ποὺ εἶναι πτωχὸς δεν θὰ δώσῃ ὀλιγώτερον ἀπὸ μισὸ δίδραχμον. Πλούσιοι καὶ πτωχοὶ θὰ δίδετε τὴν ἰδίαν εἰσφορὰν εἰς τὸν Κύριον πρὸς ἐξιλέωσιν τῶν ψυχῶν σας.

Θὰ λάβῃς τὸ ἀργύριον αὐτὸ τῆς προσφορᾶς τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ θὰ τὸ δώσῃς διὰ τὴν κατεργασίαν καὶ κατασκευὴν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου. Ἡ προσφορὰ αὐτὴ θὰ γίνεται πάντοτε ἐκ μέρους τῶν Ἰσραηλιτῶν, διὰ νὰ σᾶς ἐνθυμῆται ὁ Θεὸς καὶ νὰ γίνεται ἵλεως εἰς τὰς ἁμαρτίας σας ὑπὲρ τῶν ψυχῶν σας».

Θὰ συγκεντρώσῃς δὲ τὰ χρήματα αὐτῆς τῆς εἰσφορᾶς ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ θὰ τὰ διαθέσῃς διὰ τὰ ἔργα τῆς σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου. Αὐτὴ ἡ εἰσφορὰ θὰ γίνεται, διὰ νὰ σᾶς ἐνθυμῆται ὁ Κύριος καὶ συγχωρῇ τὰς ἁμαρτίας σας.

Ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε·

Καὶ ὡμίλησεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«νὰ κατασκευάσῃς λουτῆρα χάλκινον καὶ βάσιν εἰς αὐτὸν χαλκίνην, διὰ νὰ νίπτεσθε. Θὰ τοποθετήσῃς αὐτὸν μεταξὺ τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ θὰ χύσῃς εἰς αὐτὸν ὕδωρ.

«Νὰ κατασκευάσῃς χάλκινον λουτῆρα καὶ χαλκίνην βάσιν δι’ αὐτόν, διὰ νὰ πλύνωνται καὶ καθαρίζονται οἱ ἱερεῖς. Θὰ τοποθετήσῃς δὲ τὸν λουτῆρα αὐτὸν εἰς τὴν αὐλὴν μεταξὺ τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ θὰ χύσῃς μέσα του νερό.

Ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του θὰ νίψουν μὲ τὸ ὕδωρ αὐτοῦ τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας.

Θὰ πλύνουν δὲ μὲ τὸ νερὸ αὐτὸ ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του τὰ χέρια καὶ τὰ πόδια των.

Ὅταν εἰσέρχωνται εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, θὰ νίπτονται μὲ νερό, διὰ νὰ μὴ ἀποθάνουν ἢ ὅταν προχωροῦν πρὸς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, διὰ νὰ ὑπηρετήσουν ἐκεῖ καὶ προσφέρουν τὰ ὁλοκαυτώματα εἰς τὸν Κύριον,

Κάθε φορὰν ποὺ θὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου θὰ πλύνωνται καὶ θὰ καθαρίζονται μὲ τὸ νερό, διὰ νὰ μὴ πεθάνουν ὡς ἀκάθαρτοι καὶ ἀνάξιοι νὰ πλησιάζουν τὸν ἁγιώτατον Κύριον. Θὰ πλύνωνται καὶ ὅταν πλησιάζουν πρὸς τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ λειτουργοῦν καὶ νὰ προσφέρουν θυσίας ὁλοκαυτωμάτων εἰς τὸν Κύριον.

θὰ πλύνουν τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας των μὲ νερό. Ὅταν εἰσέρχωνται εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, θὰ πλύνωνται μὲ νερό, διὰ νὰ μὴ ἀποθάνουν. Αὐτὸ θὰ εἶναι αἰώνιος νόμος διὰ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς μετ’ αὐτὸν ἀπογόνους του εἰς ὅλας τὰς γενεάς».

Θὰ νίπτουν τὰ χέρια καὶ τὰ πόδια των μὲ νερό. Ὅταν εἰσέρχωνται εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, τὸν καθαρώτατον καὶ ἁγιώτατον τόπον τῆς λατρείας, πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ πλύνωνται μὲ νερό, διὰ νὰ μὴ πεθάνουν ὡς ἀκάθαρτοι. Αὐταὶ δὲ αἱ πλύσεις θὰ ἰσχύουν ὡς νόμος αἰώνιος δι’ αὐτούς, διὰ τὸν ἴδιον τὸν Ἀαρὼν καὶ δι’ ὅλας τὰς μετέπειτα γενεᾶς τῶν ἀπογόνων του».

Ὡμίλησεν ἀκόμη ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε·

Καὶ ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ τοῦ εἶπε:

«πάρε τὰ ἑξῆς ἀρωματικὰ εἴδη· Ἄνθος ἀπὸ ἐκλεκτὴν σμύρναν πεντακοσίους σίκλους (πεντέμισυ περίπου κιλά), εὐώδη κανέλλαν τὸ ἥμισυ τοῦ ποσοῦ τούτου δηλαδὴ διακοσίους πεντήκοντα σίκλους, εὐώδη κάλαμον διακοσίους πεντήκοντα σίκλους

«Φρόντισε νὰ προμηθευθῇς τὰ ἑξῆς πολύτιμα ἀρώματα: Πεντακοσίους σίκλους (περίπου ἕξι κιλὰ) ἀπὸ ἄνθος σμύρνης ἐκλεκτῆς, διακοσίους πενῆντα σίκλους ἀπὸ εὐωδιαστὴν κανέλλαν καὶ διακοσίους πενῆντα σίκλους ἀπὸ ἀρωματικὸν καλάμι.

καὶ κασσίαν πεντακοσίους σίκλους τοὺς χρησιμοποιουμένους εἰς τὸ ἱερὸν καὶ μίαν εἴν ἐλαιόλαδον.

Θὰ πάρῃς καὶ πεντακοσίους σίκλους κασσίας, ἀπὸ τοὺς σίκλους ποὺ χρησιμοποιοῦνται εἰς τὸν ἱερὸν τόπον τῆς λατρείας. Θὰ πάρῃς ἐπίσης καὶ μίαν εἴν (περίπου ἑπτὰ κιλὰ) ἐλαιολάδου.

Μὲ ὅλα αὐτὰ θὰ κάμῃς ἔλαιον πρὸς χρῖσιν ἁγίαν, μῦρον ἀρωματικὸν διὰ τῆς τέχνης τοῦ ἀρωματοποιοῦ. Αὐτὸ θὰ εἶναι ἔλαιον πρὸς ἁγίαν χρῖσιν.

Μὲ τὰ εἴδη αὐτὰ θὰ κατασκευάσῃς τὸ εἰδικὸν λάδι διὰ τὰς ἱερὰς καὶ ἁγίας χρίσεις, ποὺ θὰ εἶναι μῦρον ἀρωματικόν, κατεσκευασμένον ἀπὸ ἐπιδέξιον ἀρωματοποιόν. Τὸ λάδι αυτὸ θὰ χρησιμεύῃ εἰς τὸ ἑξῆς μόνον δι ἱερὰς χρίσεις.

Μὲ αὐτὸ θὰ χρίσῃς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ τὴν Κιβωτὸν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου,

Καὶ θὰ χρίσῃς μὲ τὸ λάδι αὐτὸ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης, ποὺ ὑπάρχει εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου,

καὶ ὅλα τὰ σκεύη αὐτῆς, τὴν λυχνίαν καὶ ὅλα τὰ σκεύη της, τὸ θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος,

καὶ ὅλα τὰ ἱερὰ σκεύη τῆς Σκηνῆς καὶ τὴν ἑπτάφωτον Λυχνίαν μὲ ὅλα τὰ ἐξαρτήματά της, καθὼς καὶ τὸ θυσιαστήριον, ὅπου καίεται τὸ θυμίαμα·

τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ ὅλα τὰ σκεύη του, τὴν τράπεζαν καὶ ὅλα τὰ σκεύη της, τὸν λουτῆρα καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ.

Θὰ χρίσῃς καὶ τὸ θυσιαστήριον, ὅπου προσφέρονται αἱ θυσίαι τῶν ὁλοκαυτωμάτων, μὲ ὅλα του τὰ ἐξαρτήματα. Καὶ τὴν Τράπεζαν τῆς προθέσεως τῶν ἄρτων καὶ ὅλα της τὰ ἐξαρτήματα, καθὼς καὶ τὸν χάλκινον λουτῆρα καὶ τὴν βάσιν του.

Θὰ καθαγιάσῃς αὐτὰ καὶ θὰ εἶναι ἁγιώτατα. Καθένας ποὺ θὰ τὰ ἐγγίζῃ μὲ εὐλάβειαν, θὰ ἁγιάζεται.

Μὲ τὴν χρῖσιν αὐτὴν θὰ τὰ καθαγιάσῃς καὶ θὰ εἶναι ἁγιώτατα. Καθένας δὲ ποὺ θὰ τὰ ἐγγίζῃ θὰ ἁγιάζεται καὶ ἐκεῖνος.

Θὰ χρίσῃς μὲ τὸ ἀρωματικὸν αὐτὸ ἔλαιον τῆς χρίσεως τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του καὶ θὰ τοὺς καθαγιάσῃς, ὥστε νὰ ἱερατεύουν εἰς ἐμέ.

Θὰ χρίσῃς μὲ τὸ ἴδιο λάδι καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του καὶ ἔτσι θὰ τοὺς καθαγιάσῃς καὶ θὰ τοὺς καθιερώσῃς, ὥστε νὰ εἶναι λειτουργοί μου.

Θὰ ὁμιλήσῃς πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ θὰ τοὺς εἴπῃς: Τὸ διὰ τὴν χρῖσιν ἀρωματικὸν αὐτὸ ἔλαιον θὰ εἶναι διὰ σᾶς καὶ διὰ τὰς γενεάς σας εἰς χρῖσιν ἁγίαν.

Σχετικῶς δὲ μὲ τὸ λάδι αὐτὸ θὰ ὁμιλήσῃς πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ θὰ τοὺς εἴπης τὰ ἑξῆς: Τὸ λάδι αὐτό, τὸ εἰδικὸν διὰ τὰς χρίσεις, εἶναι ἱερὸν καὶ ἅγιον. Θὰ τὸ χρησιμοποιῆτε μόνον δι’ ἁγίαν χρῆσιν καθ’ ὅλας τὰς γενεὰς σας.

Μὲ αὐτὸ σάρκα ἀνθρώπου δὲν θὰ χρισθῇ ποτὲ καὶ ὅμοιον πρὸς αὐτὸ ὡς πρὸς τὴν σύνθεσιν καὶ παρασκευὴν δὲν θὰ κατασκευάσετε ποτὲ διὰ τὸν ἑαυτόν σας πρὸς ἀτομικήν σας χρῆσιν. Εἶναι ἡγιασμένον καὶ προωρισμένον δι’ ἁγίαν καὶ ἱερὰν χρῆσιν.

Δὲν θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ νὰ χρισθῇ σάρκα ἀνθρώπου (πλὴν τῶν ἱερέων τοῦ Θεοῦ). Καὶ δὲν θὰ παρασκευάσετε διὰ τοὺς ἑαυτούς σας μύρον μὲ τὸν ἴδιον τρόπον ποὺ παρεσκευάσθῃ αὐτό. Εἶναι ἅγιον, διαφορετικὸν καὶ ξεχωρισμένον ἀπὸ κάθε τι ἄλλο καὶ πρέπει νὰ τὸ θεωρῆτε καὶ σεῖς ἅγιον καὶ ἱερόν.

Ἐκεῖνος ποὺ θὰ παρασκευάσῃ ὅμοιον πρὸς αὐτὸ καὶ θὰ τὸ δώσῃ πρὸς χρῆσιν εἰς κοσμικὸν πρόσωπον, θὰ ἐξολοθρευθῇ ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ του».

Αὐτὸς ποὺ θὰ παρασκευάσῃ μῦρον παρόμοιον πρὸς αὐτὸ καὶ αὐτὸς ποὺ θὰ δώσῃ ἀπὸ τὸ λάδι αὐτὸ εἰς ἄνθρωπον ἄλλου γένους πλὴν τοῦ ἱερατικοῦ, θὰ ἐξαφανισθῇ τελείως ἀπὸ τὸν λαόν του».

Εἶπεν ἀκόμη ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «πάρε διὰ τὸν ἑαυτόν σου ἀρωματικὰ εἴδη, δηλαδὴ στακτήν, ὄνυχα (ἀρωματικὸν κογχύλιον), χαλβάνην ἡδυσμοῦ (ἀρωματώδη ρητίνην) καὶ λιβάνι διαφανές, ἴσην ποσότητα ἀπὸ κάθε εἶδος.

Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν: «Φρόντισε νὰ προμηθευθῇς τὰ ἑξῆς πολύτιμα ἀρώματα: Στακτήν, ὄνυχα, χαλβάνην ἀρωματικὴν καὶ λίβανον διαφανῆ. Ἀπὸ τὸ καθένα θὰ πάρῃς ἴσην ποσότητα.

Θὰ παρασκευάσουν μὲ τὰ εἴδη αὐτὰ θυμίαμα εὐῶδες, ἔργον εἰδικοῦ μυροποιοῦ, σύνθετον ἀπὸ τὰς ἀνωτέρω οὐσίας, καθαρόν, ἔργον ἀφιερωμένον εἰς τὸν Θεόν.

Μὲ τὰς οὐσίας αὐτὰς εἰδικοὶ καὶ ἔμπειροι ἀρωματοποιοῖ θὰ κάμουν θυμίαμα, ἀρωματικὸν μεῖγμα ἐκλεκτῆς ποιότητος, καθαρὸν χωρὶς ἄλλας οὐσίας, κατασκεύασμα ἅγιον, προωρισμένον διὰ χρῆσιν ἱεράν.

Θὰ κόψῃς καὶ θὰ κοπανίσῃς αὐτὸ εἰς λεπτὰ τεμάχια, θὰ τὸ θέσῃς εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου ἀπέναντι τῆς Κιβωτου, ἀπὸ ὅπου ἐγὼ θὰ φανερώνωμαι πρὸς σὲ καὶ θὰ σοῦ ὁμιλῶ. Τὸ θυμίαμα αὐτὰ θὰ εἶναι ἁγιώτατον διὰ σᾶς.

Θὰ τὸ κόψῃς δὲ καὶ θὰ τὸ κοπανίσῃς εἰς λεπτὰ τεμάχια καὶ θὰ τὰ βάλῃς ἀπέναντι ἀπὸ τὰ ἱερὰ σκεύη, ποὺ μαρτυροῦν τὴν παρουσίαν μου, μέσα εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, ἐκεῖ ἀπὸ ὅπου θὰ ἐμφανίζωμαι καὶ θὰ ὀμιλῶ πρὸς σέ. Τὸ θυμίαμα αὐτὸ θὰ εἶναι διὰ σᾶς ἁγιώτατόν.

Θυμίαμα ὅμοιον μὲ αὐτὸ κατὰ τὴν σύνθεσιν δὲν θὰ παρασκευάσετε σεῖς διὰ τὸν ἑαυτόν σας. Θὰ εἶναι ἀφιερωμένον ἐκ μέρους σας πρὸς τὸν Κύριον.

Δὲν πρέπει νὰ παρασκευάσετε διὰ τοὺς ἑαυτούς σας θυμίαμα παρόμοιον πρὸς τὸ μεῖγμα αὐτό. Τὸ θυμίαμα αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ θεωρῆτε ἅγιον, προωρισμένον διὰ τὸν Κύριον.

Ἐκεῖνος ποὺ θὰ παρασκευάσῃ παρόμοιον θυμίαμα, διὰ νὰ τὸ ὀσφραίνεται ὁ ἴδιος, θὰ ἐξολοθρευθῇ ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ».

Αὐτὸς ποὺ θὰ φτιάξῃ παρόμοιον μεῖγμα, διὰ νὰ ἀπολαμβάνῃ τὸ ἄρωμά του, θὰ ἐξαφανισθῇ ἀπὸ τὸν λαόν του».