Ἔξοδος 35

Συνεκέντρωσεν ὁ Μωϋσῆς ὅλον τὸν λαὸν τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ εἶπεν· «αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους διέταξεν ὁ Θεὸς νὰ ἐφαρμόζωμεν·

Καὶ συνεκέντρωσεν ὁ Μωϋσῆς ὅλον τὸν λαὸν τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ τοὺς εἶπεν: «Αὐτὰ εἶναι τὰ λόγια, ποὺ διέταξεν ὁ Κύριος νὰ ἐφαρμόσωμεν.

Ἓξ ἡμέρας θὰ ἐργάζεσθε, κατὰ δὲ τὴν ἡμέραν τὴν ἑβδόμη θὰ καταπαύετε τὰς ἐργασίας σας, διότι αὐτὴ θὰ εἶναι ἅγιον Σάββατον, ἀνάπαυσις χάριν τοῦ Κυρίου. Ἐκεῖνος δὲ ὁ ὁποῖος θὰ ἐργασθῇ κατ’ αὐτήν, θὰ τιμωρηθῇ μὲ θάνατον.

Ἐπὶ ἕξι ἡμέρας θὰ ἐργάζεσαι καὶ θὰ κάμνῃς τὰ ἔργα σου, κατὰ τὴν ἑβδόμην ὅμως ἡμέραν πρέπει νὰ παύῃ ἡ ἐργασία. Ἡ ἑβδόμη ἡμέρα τοῦ Σαββάτου εἶναι ἁγία καὶ ἱερά. Εἶναι ἀνάπαυσις ἀφιερωμένη εἰς τὸν Κύριον. Ὁποιοσδήποτε ἐργάζεται κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτὴν νὰ θανατώνεται.

Δὲν θὰ ἀνάψετε φωτιὰ εἰς καμμίαν ἀπὸ τὰς κατοικίας σας κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ποὺ διατάσσω».

Δὲν πρέπει νὰ ἀνάψετε φωτιὰν διὰ κάποιαν ἐργασίαν εἰς κάθε κατοικίαν σας κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου. Ἐγὼ καὶ μόνον εἶμαι ὁ Κύριος ποὺ σᾶς διατάσσω».

Ὁ Μωϋσῆς εἶπε καὶ αὐτὰ ἀκόμη πρὸς ὅλον τὸ πλῆθος τῶν Ἰσραηλιτῶν· «αὐτό, ὁμιλῶν πρὸς ἐμέ, διέταξεν ὁ Κύριος·

Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς ὅλην τὴν συνάθροισιν τῶν Ἰσραηλιτῶν τὰ ἑξῆς: «Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐντολή, ποὺ διέταξεν ὁ Κύριος καὶ μοῦ εἶπε:

Ἀφαιρέσατε ἀπὸ τὸν ἑαυτόν σας καὶ συλλέξατε διὰ τὸν Κύριον ἀφιερώματα. Ἕκαστος κατὰ τὴν ἐλευθέραν αὐτοῦ βούλησιν θὰ προσφέρῃ πρὸς τὸν Κύριον τὰς δωρεάς του, χρυσόν, ἄργυρον, χαλκόν,

Νὰ ξεχωρίσετε καὶ νὰ μαζεύσετε μεταξύ σας προσφορὰς καὶ ἀφιερώματα διὰ τὸν Κύριον. Ὁποιοσδήποτε ἐπιθυμεῖ ἐξ ὅλης τῆς καρδίας του ἂς προσφέρῃ τὰ πρῶτα καὶ καλύτερα ἀπὸ τὰ ἀγαθά του εἰς τὸν Κύριον· χρυσάφι, ἀσῆμι, χαλκόν,

ὕφασμα βαμμένον κυανοῦν, βαθέως ἐρυθρόν, κόκκινον, στριμμένον λινόν ὕφασμα, τρίχας αἰγῶν,

νήματα πορφύρας μὲ χρῶμα γαλάζιο καὶ ξανθοκόκκινο καὶ διπλοβαμμένο βαθὺ κόκκινο, καθὼς καὶ γνεσμένα λευκὰ νήματα βύσσου καὶ τρίχας ἀπὸ κατσίκι·

δέρματα κριῶν βαμμένα κόκκινα μὲ ἐρυθρόδανον, δέρματα κυανᾶ καὶ ξύλα ποὺ δὲν σαπίζουν.

καὶ δέρματα ἀπὸ κριάρια βαμμένα μὲ ἐρυθρόδανον καὶ δέρματα μὲ γαλάζιο χρῶμα καὶ ξύλα, ποὺ δὲν σαπίζουν·

Ἐπίσης θὰ προσφέρετε πολυτίμους λίθους σαρδίου καὶ ἄλλους πολυτίμους λίθους, διὰ νὰ σκαλισθοῦν ἐπάνω των ὀνόματα καὶ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν ἐπωμίδα καὶ τὸν ποδήρη χιτῶνα.

καὶ πολύτιμα πετράδια σαρδίου, καθὼς καὶ ἄλλα πετράδια διὰ νὰ σκαλισθοῦν καὶ νὰ τοποθετηθοῦν εἰς τὴν Ἐπωμίδα καὶ τὸν Ποδήρη Χιτῶνα, ποὺ θὰ φορῇ ὁ Ἀαρὼν καὶ ὁ κάθε ἀρχιερεὺς ἐν συνεχείᾳ μετὰ ἀπὸ αὐτόν.

Κάθε εὐφυὴς κατὰ τὴν διάνοιαν καὶ ἱκανὸς ἐργάτης ἀπὸ σᾶς ἂς ἔλθῃ νὰ ἐργασθῇ δι’ ὅλα τὰ ἱερὰ σκεύη καὶ ἔργα ποὺ διέταξεν ὁ Κύριος.

Ἂς ἔλθῃ καὶ κάθε σοφὸς καὶ ἐπιδέξιος τεχνίτης, ποὺ ὑπάρχει μεταξύ σας καὶ ἂς κατασκευάσῃ ὅλα, ὅσα παρήγγειλεν ὁ Κύριος.

Δηλαδὴ διὰ τὸ στήσιμο τῆς Σκηνῆς, διὰ τὰ δερμάτινα καὶ τὰ τρίχινα καὶ ἀπὸ κλωστὴν ὑφασμένα καλύμματα τῆς Σκηνῆς, διὰ τὰς δοκοὺς τῆς ὀροφῆς, διὰ τοὺς μοχλοὺς καὶ τοὺς στύλους,

Τὴν Σκηνὴν δηλαδή, τὰ ἐσωτερικὰ καὶ τὰ ἐξωτερικὰ καλύμματά της, τοὺς κρίκους, καὶ τὰ ὁριζόντια κοντάρια καὶ τοὺς κατακορύφους στύλους·

διὰ τὴν Κιβωτὸν τοῦ Μαρτυρίου, τοὺς ἀναφοφορεῖς καὶ τὸ ἱλαστήριον αὐτῆς, διὰ τὸ καταπέτασμα,

καὶ τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης, ποὺ θὰ περιέχῃ τὰ «μαρτύρια» καὶ τὰ κοντάρια διὰ τὴν μεταφοράν της καὶ τὸ Ἱλαστήριον ἐπίθεμα καὶ τὸ Καταπέτασμα, ποὺ θὰ χωρίζῃ εἰς δύο τὴν Σκηνὴν καὶ θὰ προστατεύῃ τὴν Κιβωτόν·

διὰ τὰ παραπετάσματα τῆς αὐλῆς καὶ τοὺς στύλους αὐτῆς,

καὶ τὰ παραπετάσματα τῆς αὐλῆς καὶ τοὺς στύλους της.

τοὺς πολύτιμους λίθους τοῦ σμαράγδου,

Νὰ ἑτοιμάσουν ἐπίσης καὶ τὰ πετράδια ἀπὸ σμαράγδι,

τὸ θυμίαμα τοῦ ναοῦ καὶ τὸ διὰ τὴν χρῖσιν ἱερὸν ἔλαιον,

καὶ τὸ ἀρωματικὸν θυμίαμα καὶ τὸ λάδι τὸ εἰδικὸν διὰ τὰς χρίσεις.

διὰ τὴν τράπεζαν καὶ ὅλα τὰ σκεύη αὐτῆς,

Νὰ κάμουν καὶ τὴν Τράπεζαν διὰ τὴν πρόθεσιν τῶν ἄρτων καὶ ὅλα τὰ ἐξαρτήματά της·

τὴν χρυσῆν ἑπτάφωτον λυχνίαν καὶ ὅλα τὰ σκεύη της,

καὶ τὴν ἑπτάφωτον Λυχνίαν καὶ ὅλα τὰ ἐξαρτήματά της,

τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ ὅλα τὰ ἐξαρτήματά του,

καὶ τὸ Θυσιαστήριον διὰ τὰς θυσίας τῶν ζώων καὶ ὅλα τὰ ἐζαρτηματά του·

τὰ ἱερὰ ἄμφια τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρών, καὶ τὰς ἱερατικᾶς στολὰς τῶν υἱῶν του, μὲ τὰς ὁποίας θὰ λειτουργοῦν,

καὶ τὰ ἰδιαίτερα ἱερὰ ἄμφια διὰ τὸν Ἀαρών, τὸν ἀρχιερέα καὶ τὰς στολάς, μὲ τὰς ὁποίας θὰ ἐνδύωνται διὰ νὰ λειτουργοῦν οἱ ἱερεῖς·

διὰ τοὺς ἱερατικοὺς χιτῶνας τῶν υἱῶν Ἀαρών, διὰ τὸ πρὸς χρῖσιν ἅγιον ἔλαιον καὶ διὰ τὸ σύνθετον ἀπὸ πολλὰς εὐώδεις οὐσίας θυμίαμα».

καὶ τοὺς χιτῶνας διὰ τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀαρών, ποὺ εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ τὴν ἱερουργίαν, καθὼς καὶ τὸ λάδι διὰ τὰς χρίσεις καὶ τὸ θυμίαμα ποὺ θὰ γίνῃ μὲ σύνθεσιν διαφόρων ἀρωματικῶν οὐσιῶν».

Ὅλον τότε τὸ πλῆθος τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, ὅταν ἤκουσαν αὐτά, ἀνεχώρησαν ἀπὸ τὸν τόπον, ὅπου ἵστατο ὁ Μωϋσῆς, διὰ νὰ μεταβοῦν καὶ φέρουν τὰ ἀφιερώματα.

Καὶ ὅταν ἤκουσαν αὐτὰ ὅλοι οἱ συγκεντρωμένοι Ἰσραηλῖται, ἔφυγαν ἀπὸ ἐκεῖ ὅπου τοὺς ὠμιλοῦσεν ὁ Μωϋσῆς,

Ἐπιστρέψαντες δὲ ἔφερεν ὁ καθένας κατὰ τὴν διάθεσιν τῆς καρδίας του ὅσα ἐνόμισε καλὸν ὡς προσφορὰν πρὸς τὸν Κύριον, δι’ ὅλα τὰ ἔργα τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, δι’ ὅλα τὰ ἐξαρτήματα αὐτῆς καὶ δι’ ὅλας τὰς ἱερατικὰς στολάς.

καὶ καθένας ἀπὸ αὐτούς, ποὺ ἤθελαν μὲ τὴν καρδιάν των καὶ ποὺ εἰς τὴν ψυχήν των ἐφάνη καλόν, ἔφεραν προσφορὰς εἰς τὸν Κύριον, διὰ νὰ γίνουν ὅλαι αἱ ἐργασίαι διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ ὅλα τὰ ἐξαρτήματα τὰ ἀπαραίτητα διὰ τὴν λειτουργίαν της καὶ ὅλαι αἱ ἅγιαι στολαί.

Οἱ ἄνδρες ἔλαβον ἀπὸ τὰς γυναῖκας των καὶ ἔφεραν ὅ,τι ὁ καθένας ἐσκέφθη. Ἔφεραν σφραγῖδας, σκουλαρίκια, δακτυλίδια, κοσμήματα γυναικείας κόμης, βραχιόλια, κάθε χρυσοῦν κόσμημα. Ὅλοι ὅσοι προσέφεραν, προσέφεραν ἀφιερώματα χρυσοῦ διὰ τὸν Κύριον.

Καὶ ἔφεραν οἱ ἄνδρες ὅ,τι ἔκριναν καλὸν ἀπὸ αὐτά, ποὺ εἶχαν αἱ γυναῖκες των. Ἔφεραν πολύτιμα πετράδια (σφραγῖδας) καὶ σκουλαρίκια καὶ δακτυλίδια καὶ κοσμήματα μὲ τὰ ὁποῖα ἔπλεκαν τὰ μαλλιά των καὶ βραχιόλια καὶ κάθε εἴδους χρυσαφικό. Ὅλοι δέ, ὅσοι προσέφεραν, προσέφεραν ὁπωσδήποτε καὶ ἀφιερώματα ἀπὸ χρυσάφι διὰ τὸν Κύριον.

Ἀλλὰ καὶ καθένας ὁ ὁποῖος εἶχε λινόν ὕφασμα, δέρματα χρώματος κυανοῦ, δέρματα κριῶν βαμμένα μὲ ἐρυθρόδανον, τὰ προσέφεραν.

Καὶ καθένας ποὺ εἶχεν ὑφάσματα λινὰ βύσσινα καὶ δέρματα βαμμένα γαλάζια καὶ δέρματα ἀπὸ κριάρια βαμμένα μὲ ἐρυθρόδανον, τὰ προσέφεραν καὶ αὐτὰ εἰς τὸν Κύριον.

Καθένας, ποὺ ἠδύνατο νὰ δώσῃ κάποιαν προσφορὰν ἀργυρίου καὶ χαλκοῦ, ἔδωσεν αὐτὰ ὡς ἀφιέρωμα εἰς τὸν Κύριον. Ὅσοι εἶχαν ξύλα ἄσηπτα τὰ προσέφεραν διὰ τὰ ἔργα τῆς κατασκευῆς.

Καὶ ὅσοι ἠμποροῦσαν νὰ ἀφιερώσουν ἄλλην προσφοράν, προσέφεραν ἀσῆμι καὶ χαλκὸν ὡς ἀφιερώματα διὰ τὸν Κύριον. Καὶ ὅσοι εἶχαν ξύλα, ποὺ δὲν σαπίζουν, τὰ προσέφεραν, διὰ νὰ χρησιμεύσουν εἰς ὅλας τὰς ἐργασίας τῆς κατασκευῆς καὶ λειτουργίας τῆς Σκηνῆς.

Κάθε δὲ γυναίκα, συνετὴ καὶ ἱκανὴ νὰ γνέθῃ μὲ τὰ χέρια, ἔφερε νήματα γνεσμένα καὶ βαμμένα κυανᾶ, βαθέως ἐρυθρὰ καὶ κόκκινα, ὅπως ἐπίσης καὶ λινὰ λευκά.

Ὅσαι δὲ γυναῖκες ἦσαν ἐπιδέξιαι καὶ ἱκαναὶ εἰς τὸ νὰ γνέθουν μὲ τὰ χέρια των ἔφεραν γνεσμένα νήματα πορφύρας μὲ χρῶμα γαλάζιο, ξανθοκόκκινο καὶ βαθὺ κόκκινο καθὼς καὶ λευκὰ νήματα βύσσου.

Ὅλαι αἱ γυναῖκες αἱ συνεταὶ καὶ ἱκαναὶ ἔκλωσαν εἰς νήματα τὰς τρίχας τῶν αἰγῶν.

Καὶ ὅλαι αἱ γυναῖκες, ποὺ ἔκριναν ὅτι θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τοῦ ἔργου, ἔγνεσαν τὰς τρίχας ἀπὸ κατσίκι.

Οἱ ἄρχοντες τῶν Ἰσραηλιτῶν προσέφεραν πολυτίμους λίθους σμαράγδου καὶ ἄλλους πολυτίμους λίθους διὰ τὸν ἀπαρτισμὸν τῆς ἐπωμίδος καὶ τοῦ Λογείου,

Οἱ δὲ ἄρχοντες προσέφεραν τὰ πολύτιμα πετράδια ἀπὸ σμαράγδι καὶ τὰ ἄλλα πετράδια, διὰ νὰ στολισθοῦν καὶ συμπληρωθοῦν τὰ δύο ἄμφια τοῦ Ἀαρών, ἡ Ἐπωμὶς καὶ τὸ Λογεῖον τῶν Κρίσεων.

καὶ διὰ τὰς συνδέσεις αὐτῶν. Προσέφεραν ἀκόμη τὰ ὑλικὰ διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἱεροῦ, ἔλαιον πρὸς χρῖσιν, καὶ ἀρωματικὰς ὕλας διὰ τὴν σύνθεσιν τοῦ θυμιάματος.

Ἔφεραν ἐπίσης καὶ τὰ ἀπαραίτητα ὑλικά, ποὺ ἔπρεπε νὰ ἀναμειχθοῦν, διὰ νὰ γίνουν τὸ λάδι τῶν χρίσεων καὶ τὸ ἀρωματικόν θυμίαμα.

Κάθε ἀνὴρ καὶ κάθε γυνὴ ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας, τῶν ὁποίων ἡ καρδία ἐπόθει νὰ εἰσφέρουν εἰς τὴν πραγιματοποίησιν ὅλων τῶν ἔργων, ποὺ ὁ Θεὸς διὰ τοῦ Μωϋσέως διέταξε, προσέφερε τὸ ἀφιέρωμά του εἰς τὸν Κύριον.

Καὶ κάθε ἄνδρας καὶ γυναῖκα ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας, ποὺ τὸ πνεῦμα των τοὺς παρακινοῦσε νὰ ἔλθουν καὶ νὰ βοηθήσουν εἰς ὅλα τὰ ἔργα, ὅσα παρήγγειλε νὰ γίνουν ὁ Κύριος διὰ μέσου τοῦ Μωϋσέως, ἦλθαν καὶ προσέφεραν κάποιο ἀφιέρωμα διὰ τὸν Κύριον.

Εἶπεν ὁ Μωϋσῆς εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας· «ἰδού, ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς ἐκάλεσεν ὀνομαστικῶς τὸν Βεσελεήλ, υἱὸν τοῦ Οὐρίου, ἔγγονον τοῦ Ὢρ ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα·

Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας: «Νά, ὁ Θεὸς ἐδιάλεξε καὶ προσεκάλεσεν ὀνομαστικῶς τὸν Βεσελεήλ, τὸν υἱὸν τοῦ Οὐρίου καὶ ἔγγονον τοῦ Ὤρ, ποὺ κατάγεται ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα.

καὶ ἐγέμισεν αὐτὸν μὲ θεῖον Πνεῦμα σοφίας καὶ συνέσεως καὶ ἀρτίας γνώσεως ὅλων τῶν ἔργων,

Καὶ τὸν ἐγέμισε μὲ θεῖον Πνεῦμα σοφίας καὶ ἱκανότητος ἀντιλήψεως καὶ γνώσεως ὅλων τῶν τεχνικῶν θεμάτων,

ὥστε νὰ εἶναι αὐτὸς ἀρχιτέκτων εἰς ὅλα τὰ ἔργα τῆς ἀρχιτεκτονικῆς, νὰ ἔχῃ τὴν ἱκανότητα κατεργασίας τοῦ χρυσοῦ, τοῦ ἀργύρου καὶ τοῦ χαλκοῦ,

ὥστε νὰ συλλαμβάνῃ καὶ νὰ καταστρώνῃ τὰ σχέδια δι’ ὅλα τὰ ἀρχιτεκτονικὰ ἔργα καὶ νὰ κατεργάζεται τὸ χρυσάφι καὶ τὸ ἀσῆμι καὶ τὸν χαλκόν·

νὰ πελεκᾷ τὸν λίθον, νὰ κατεργάζεται τὰ ξύλα καὶ νὰ κάμνῃ κάθε σοφὸν ἔργον.

καὶ νὰ σμιλεύῃ τὴν πέτραν καὶ νὰ ἐπεξεργάζεται τὴν ξυλείαν καὶ νὰ κάμνῃ κάθε εἴδους τεχνικὸν ἔργον, ποὺ ἀπαιτεῖ σοφίαν καὶ ἐπιτηδειότητα.

Τὸν κατέστησεν ἱκανὸν νὰ διδάσκῃ καὶ ἄλλους, ὅπως ἐπίσης καὶ τὸν βοηθὸν αὐτοῦ τὸν Ἐλιάβ, τὸν υἱὸν τοῦ Ἀχισαμὰχ ἀπὸ τὴν φυλὴν Δάν.

Ἔδωσε μάλιστα ὁ Θεὸς καὶ εἰς αὐτὸν καὶ εἰς τὸν βοηθόν του, τὸν Ἐλιὰβ τὸν υἱὸν τοῦ Ἀχισαμὰχ ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Δὰν καὶ ἱκανότητα διδακτικήν, διὰ νὰ ἀναδεικνύουν καὶ ἄλλους ἐπιτηδείους βοηθούς των.

Ἐγέμισεν αὐτοὺς μὲ σοφίαν καὶ σύνεσιν καὶ νοῦν φωτισμένον, διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ κάμνουν ὅλα τὰ ἔργα τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, καὶ τὰ ὑφαντά, ἀκόμη δὲ νὰ ὑφαίνουν κεντητὰ ὑφάσματα μὲ ἐρυθρᾶ νήματα καὶ μὲ κλωστὰς λινάς, καὶ γενικῶς νὰ συνθέτουν κάθε ἔντεχνον ἔργον.

Καὶ τοὺς ἐγέμισε μὲ σοφίαν καὶ ἱκανότητα ἀντιλήψεως καὶ δύναμιν διανοητικὴν οὕτως, ὥστε νὰ ἀντιλαμβάνωνται καὶ νὰ κάμνουν ὅλας τὰς ἐργασίας διὰ τὴν κατασκευὴν καὶ λειτουργίαν τῆς Σκηνῆς καὶ νὰ ὑφαίνουν τὰ ὑφαντὰ καὶ πλουμιστὰ ὑφάσματα μὲ τὴν κοκκίνην πορφύραν καὶ τὴν λευκὴν βύσσον καὶ νὰ κάμνουν κάθε ἀρχιτεκτονικὸν καὶ διακοσμητικὸν ἔργον».