Ἔξοδος 40

Ὁ Κύριος ἐλάλησε πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε·

Καὶ ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν τοῦ πρώτου μηνός, εἰς τὴν ἑορτὴν τῆς πρωτομηνιᾶς, θὰ στήσῃς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου.

«Κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν τοῦ πρώτου μηνὸς τοῦ νέου ἔτους, ὁπότε θὰ ἔχετε τὴν ἑορτὴν τῆς νουμηνίας (πρωτομηνιὰς) θὰ στήσῃς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου.

Θὰ θέσῃς ἐντὸς αὐτῆς τὴν Κιβωτὸν τοῦ Μαρτυρίου καὶ θὰ καλύψῃς τὴν Κιβωτὸν τοῦ Μαρτυρίου μὲ τὸ καταπέτασμα, τὸ ὁποῖον θὰ κρεμάσῃς ἐμπρὸς ἀπὸ αὐτήν.

Καὶ θὰ τοποθετήσῃς μέσα εἰς τὴν Σκηνὴν τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης μὲ τὰ «μαρτύριά» μου καὶ θὰ καλύψῃς τὴν Κιβωτὸν μὲ τὸ Καταπέτασμα, ποὺ θὰ κρεμάσῃς ἐμπρός της.

Θὰ φέρῃς ἐντὸς τῆς Σκηνῆς τὴν τράπεζαν καὶ θὰ θέσῃς ἐπάνω εἰς αὐτὴν τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως. Θὰ φέρῃς τὴν ἑπτάφωτον λυχνίαν καὶ θὰ τοποθετήσῃς ἐπάνω εἰς αὐτὴν τοὺς λύχνους της.

Θὰ φέρῃς μέσα καὶ τὴν Τράπεζαν καὶ θὰ τοποθετήσῃς ἐπάνω της τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως, ποὺ θὰ εὑρίσκωνται ἐνώπιόν μου διαρκῶς. Θὰ βάλῃς μέσα εἰς τὴν Σκηνὴν καὶ τὴν Λυχνίαν καὶ θὰ τοποθετήσῃς καὶ τοὺς ἑπτὰ λύχνους της εἰς τὰς θέσεις των.

Θὰ θέσῃς τὸ χρυσοῦν θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος, διὰ νὰ θυμιᾶτε ἐνώπιον τῆς Κιβωτοῦ. Θὰ τοποθετήσῃς τὸ ἄλλο καταπέτασμα εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Θὰ βάλῃς εἰς τὴν Σκηνὴν καὶ τὸ χρυσοῦν θυσιαστήριον, τὸ εἰδικὸν διὰ τὸ θυμίαμα, ὥστε νὰ θυμιάζετε ἐμπρὸς ἀπὸ τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης. Θὰ κρεμάσῃς δὲ εἰς τὴν πύλην τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ τὸ καταπέτασμα, ποὺ θὰ καλύπτῃ τὴν εἴσοδον.

Θὰ θέσῃς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων πλησίον καὶ ἀπέναντι τῆς θύρας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, θὰ σκεπάσῃς ὅλην τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, θὰ ἁγιάσῃς καὶ θὰ καθιερώσῃς ὅλον τὸν κύκλῳ αὐτῆς χῶρον.

Θὰ τοποθετήσῃς καὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων πλησίον τῆς πύλης τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου. Καὶ θὰ περιβάλῃς μὲ τὰ παραπετάσματα τὴν Σκηνήν. Ὅλα δὲ τὰ ἐξαρτήματά της γύρω ἀπὸ αὐτὴν θὰ τὰ καθαγιάσῃς, ὥστε νὰ εἶναι ἱερὰ καὶ ἅγια καὶ νὰ μὴ ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ ὁτιδήποτε κοινὸν καὶ ἀκάθαρτον.

Θὰ λάβῃς τὸ πρὸς χρῖσιν ἅγιον ἔλαιον καὶ θὰ χρίσῃς μὲ αὐτὸ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ ὅλα ὅσα ὑπάρχουν ἐντὸς αὐτῆς. Μὲ τὴν χρῖσιν αὐτὴν θὰ ἁγιάσῃς καὶ θὰ καθιερώσῃς αὐτὴν καὶ ὅλα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ ἔτσι θὰ εἶναι ἡ Σκηνὴ ἁγία.

Θὰ πάρῃς καὶ τὸ λάδι, τὸ εἰδικὸν διὰ τὰς χρίσεις καὶ θὰ χρίσῃς τὴν Σκηνὴν καὶ ὅλα τὰ σκεύη της. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ καθαγιάσῃς τὴν Σκηνὴν καὶ ὅλα τὰ σκεύη της καὶ εἰς τὸ ἑξῆς θὰ εἶναι ἅγια, καθιερωμένη διὰ τὴν λατρείαν μου.

Θὰ χρίσῃς μὲ τὸ ἅγιον αὐτὸ ἔλαιον τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ ὅλα τὰ σκεύη του.

Θὰ χρίσῃς μὲ τὸ λάδι τῶν χρίσεων καὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ ὅλα τὰ σκεύη του.

Ἔτσι θὰ ἁγιάσῃς τὸ θυσιαστήριον τοῦτο καὶ θὰ εἶναι αὐτὸ ἁγιώτατον.

Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ καθαγιάσῃς τὸ θυσιαστήριον καὶ θὰ τὸ ξεχωρίσῃς ἀπὸ κάθε ἄλλην χρῆσιν. Θὰ εἶναι δὲ τὸ θυσιαστήριον εἰς τὸ ἑξῆς ἁγιώτατον.

Θὰ ὁδηγήσῃς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἐμπρὸς εἰς τὰς θύρας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ θὰ λούσῃς αὐτούς μὲ τὸ ὕδωρ.

Θὰ ὁδηγήσῃς κατόπιν τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του εἰς τὰς θύρας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ θὰ τοὺς πλύνῃς μὲ νερό.

Θὰ ἐνδύσῃς τὸν Ἀαρών μὲ τὰς ἱερατικὰς στολάς, θὰ τὸν χρίσῃς μὲ τὸ ἱερὸν ἔλαιον, θὰ καθιερώσῃς ἔτσι αὐτὸν καὶ τότε θὰ ἀξιωθῇ αὐτὸς νὰ λειτουργῇ εἰς ἐμέ.

Καὶ θὰ ἐνδύσῃς τὸν Ἀαρὼν μὲ τὰ ἰδιαίτερα ἱερὰ ἄμφια καὶ θὰ τὸν χρίσῃς μὲ τὸ λάδι τῶν χρίσεων καὶ θὰ τὸν καθιερώσῃς εἰς ἔργον ἅγιον καὶ ἱερὸν καὶ θὰ μὲ ὑπηρετῇ εἰς τὸ ἑξῆς ὡς λειτουργός μου.

Θὰ ὁδηγήσῃς ἐπίσης τοὺς υἱούς του ἐκεῖ πρὸ τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ θὰ ἐνδύσῃς αὐτούς μὲ τοὺς ἱεροὺς χιτῶνας·

Θὰ ὁδηγήσῃς εἰς τὸν ἴδιον χῶρον καὶ τοὺς υἱούς του καὶ θὰ τοὺς ἐνδύσῃς μὲ χιτῶνας.

θὰ χρίσῃς αὐτούς, ὅπως ἔχρισες καὶ τὸν πατέρα των, διὰ νὰ ἀξιωθοῦν νὰ ἱερατεύουν δι’ ἐμὲ εἰς τὴν Σκηνήν. Αὐτὸ δὲ τὸ χρῖσμα μὲ τὸ ἱερὸν ἔλαιον θὰ εἶναι χρῖσμα ἱερωσύνης παντοτεινὸν εἰς τοὺς ἀπογόνους αὐτῶν».

Καὶ θὰ τοὺς ἀλείψῃς μὲ τὸ λάδι τῶν χρίσεων, ὅπως ἀκριβῶς ἔχρισες τὸν πατέρα των καὶ εἰς τὸ ἑξῆς θὰ μὲ ὑπηρετοῦν ὡς ἱερεῖς μου. Ἡ δὲ χρῖσις αὐτὴ θὰ εἶναι δι’ αὐτοὺς αἰώνιον χρῖσμα ἱερωσύνης διὰ τὰς μετέπειτα γενεᾶς των.

Ὁ Μωϋσῆς ἐξετέλεσεν ὅλα ὅσα διέταξεν αὐτὸν ὁ Κύριος. Ἔτσι ἔκαμε.

Καὶ ἔκανεν ὁ Μωϋσῆς ὅλα, ὅσα τὸν διέταξεν ὁ Κύριος. Ἔτσι ἀκριβῶς ἔκανε.

Κατὰ τὸν πρῶτον μῆνα τοῦ δευτέρου ἔτους ἀπὸ τῆς ἐξόδου τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐκ τῆς Αἰγύπτου κατὰ τὴν ἑορτὴν τῆς πρωτομηνιᾶς ἐστήθη ἡ Σκηνή.

Πράγματι δὲ κατὰ τὸν πρῶτον μῆνα τοῦ δευτέρου ἔτους, ἀφ’ ὅτου αὐτοὶ ἐβγῆκαν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, κατὰ τὴν νουμηνίαν, τὴν ἑορτὴν δηλαδὴ τῆς πρώτης ἡμέρας τοῦ μηνός, ἐστήθη ἡ Σκηνὴ τοῦ Μαρτυρίου.

Ἔστησεν ὁ Μωϋσῆς, (διὰ τῶν εἰδικῶν τεχνιτῶν) τοὺς στύλους καὶ τὰ ἄλλα ξύλα τῆς Σκηνῆς, ἐτοποθέτησε τὰ κιονόκρανα τῶν στύλων, καὶ διεπέρασε τοὺς μοχλοὺς εἰς τοὺς κρίκους τῶν στύλων, ἀφοῦ εἶχε στήσει τοὺς στύλους.

Καὶ ἔστησεν ὁ Μωϋσῆς τὸν σκελετὸν τῆς Σκηνῆς καὶ ἐτοποθέτησε τὰ κιονόκρανα εἰς τὰς θέσεις των καὶ διεπέρασεν ἀπὸ τοὺς κρίκους τὰ κοντάρια, διὰ νὰ κρέμωνται τὰ παραπετάσματα καὶ ἔστησεν εἰς τὰς βάσεις των τοὺς στύλους.

Ἄπλωσε ἐπάνω εἰς τὴν Σκηνὴν τὰ ἐσωτερικά της καλύμματα καὶ ἐπάνω εἰς αὐτὰ ἐτοποθέτησε τὰ ἐξωτερικὰ σκεπάσματα τῆς Σκηνῆς, ὅπως εἶχε διατάξει ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν.

Ἅπλωσε κατόπιν ἐπάνω ἀπὸ τὴν Σκηνὴν τὰ ὑφαντὰ καλύμματα καὶ ἐτοποθέτησε καὶ τὸ ἐξωτερικὸν δερμάτινον κάλυμμα τῆς Σκηνῆς ἐπάνω ἀπὸ αὐτά, ὅπως ἀκριβῶς παρήγγειλεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.

Ἔλαβε τὰ Μαρτύρια, δηλαδὴ τὰς λιθίνας πλάκας τῶν ἐντολῶν, τὰς ἔθεσε ἐντὸς τῆς Κιβωτοῦ, προσήρμοσε τοὺς ἀναφορεῖς εἰς τὴν Κιβωτόν,

Καὶ ἀφοῦ ἐπῆρεν αὐτὰ ποὺ θὰ ἔδιδαν μαρτυρίαν περὶ τοῦ Κυρίου, τὰς δύο δηλαδὴ λιθίνας πλάκας τοῦ Νόμου, τὰς ἔβαλε μέσα εἰς τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης καὶ ἐτοποθέτησεν εἰς τὰς πλευρὰς τῆς Κιβωτοῦ τὰ κοντάρια, μὲ τὰ ὁποία θὰ μετεφέρετο ἀπὸ τόπου εἰς τόπον ἡ Κιβωτός.

καὶ εἰσήγαγε τὴν Κιβωτὸν εἰς τὴν Σκηνήν (εἰς τὸν χῶρον Ἅγια Ἁγίων). Ἐτοποθέτησε τὸ καταπέτασμα ἐμπρὸς καὶ ἔτσι ἐσκέπασε τὴν Κιβωτὸν τοῦ Μαρτυρίου ἀπὸ τὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων, ὅπως εἶχε διατάξει ὁ Θεὸς τὸν Μωϋσῆν.

Ἔφερε κατόπιν τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης μέσα εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ ἐτοποθέτησε τὸ κάλυμμα τοῦ Καταπετάσματος ἐμπρός της καὶ ἔτσι ἐκάλυψε τὴν Κιβωτόν, ὥστε νὰ εἶναι ἀθέατος, ὅπως ἀκριβῶς καθώρισεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.

Ἔθεσε τὴν Τράπεζαν τῆς προθέσεως εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου (εἰς τὸν χῶρον τὸν λεγόμενον Ἅγια) πρὸς τὴν βορείαν πλευρὰν τῆς Σκηνῆς ἔξω ἀπὸ τὸ καταπέτασμα, τὸ ὁποῖον χωρίζει τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων ἀπὸ τὰ Ἅγια.

Ἐτοποθέτησε δὲ μέσα εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ τὴν Τράπεζαν τῆς προθέσεως τῶν ἄρτων, εἰς τὴν πλευρὰν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου ποὺ εὑρίσκετο πρὸς βορρᾶν, ἔξω ἀπὸ τὸ Καταπέτασμα τῆς Σκηνῆς, ποὺ ἐχώριζε τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων ἀπὸ τὰ Ἅγια.

Ἐπάνω εἰς τὴν τράπεζαν αὐτὴν ἔθεσε τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὅπως εἶχε διατάξει ὁ Κύριος.

Ἔφερε δὲ καὶ ἔβαλεν ἐπάνω εἰς τὴν Τράπεζαν τοὺς δώδεκα ἄρτους τῆς προθέσεως, διὰ νὰ εὑρίσκωνται ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὅπως ἀκριβῶς παρήγγειλεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.

Ἔθεσε τὴν ἑπτάφωτον χρυσῆν λυχνίαν ἐντὸς τῆς Σκηνῆς (εἰς τὰ Ἅγια) πρὸς τὴν νοτίαν πλευρὰν αὐτῆς.

Ἐτοποθέτησεν ἐπίσης μέσα εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ τὴν ἑπτάφωτον Λυχνίαν. Τὴν ἐτοποθέτησε δὲ εἰς τὴν πλευρὰν τῆς Σκηνῆς ποὺ ἦτο πρὸς νότον.

Ἐτοποθέτησεν ἐπὶ τῆς λυχνίας αὐτῆς τοὺς λύχνους ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὅπως εἶχε διατάξει ὁ Θεὸς τὸν Μωϋσῆν.

Ἔβαλε καὶ τοὺς λύχνους τῆς Λυχνίας εἰς τὰς θέσεις των, διὰ νὰ φωτίζουν ἐνώπιον τῆς Κιβωτοῦ, ποὺ ἦτο ὁ θρόνος τοῦ Κυρίου, ὅπως ἀκριβῶς καθώρισεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.

Ἐτοποθέτησε τὸ χρυσοῦν θυσιαστήριον εἰς τὰ Ἅγια ἐμπρὸς εἰς τὸ παραπέτασμα, ποὺ χωρίζει τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων.

Ἔβαλεν ἐπὶ πλέον εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ τὸ χρυσοῦν θυσιαστήριον τῶν θυμιαμάτων. Τὸ ἐτοποθέτησε δὲ ἀπέναντι ἀπὸ τὸ Καταπέτασμα, ποὺ ἐκάλυπτε τὴν Κιβωτόν.

Ἐπάνω εἰς αὐτὸ ἔρριψε τὸ παρεσκευασμένον θυμίαμα καὶ ἐθυμίασεν, ὅπως τὸν εἶχε διατάξει ὁ Κύριος.

Καὶ ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον αὐτὸ ἔκαυσε θυμίαμα, ποὺ ἔγινε μὲ τὴν σύνθεσιν πολλῶν ἀρωματικων οὐσιῶν καὶ ἐθυμίασεν, ὅπως ἀκριβῶς παρήγγειλεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.

Εἰς τὴν αὐλὴν ἀπέναντι τῆς θύρας τῆς Σκηνῆς ἔθεσε τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Ἐτοποθέτησε κατόπιν καὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων εἰς τὴν αὐλήν, κοντὰ εἰς τὴν πύλην τῆς Σκηνῆς.

Κύκλῳ ἀπὸ τὴν Σκηνὴν καὶ ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων ἔστησε τὰ παραπετάσματα τῆς Σκηνῆς. Ἔτσι ὁ Μωϋσῆς ἐτελείωσεν ὅλα αὐτὰ τὰ ἔργα.

Ἔστησε τέλος καὶ τοὺς στύλους καὶ τὰ παραπετάσματα τῆς αὐλῆς γύρω ἀπὸ τὴν Σκηνὴν καὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων. Καὶ ἔτσι ὁ Μωϋσῆς συνεπλήρωσεν ὅλα τὰ ἔργα, ποὺ παρήγγειλεν ὁ Θεός.

Καὶ τότε ἡ νεφέλη ἐσκέπασε τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, ἡ ὁποία καὶ ἐγέμισεν ἀπὸ θεῖαν λάμψιν.

Ἡ δὲ νεφέλη, ποὺ ἦτο σύμβολον τῆς θείας παρουσίας, ἐσκέπασε τὴν Σκηνὴν τὸν Μαρτυρίου καὶ ἐγέμισεν ἡ Σκηνὴ ἀπὸ τὴν δόξαν καὶ τὴν λαμπρότητα τὸν Κυρίου.

Ὁ Μωϋσῆς δὲν ἠμπόρεσε νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην, διότι ἡ νεφέλη ἐκάλυπτεν αὐτὴν καὶ θεία λάμψις τὴν ἐγέμιζεν.

Καὶ δὲν ἠμπόρεσεν ὁ Μωϋσῆς νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, διότι ἦτο ἐπάνω της ἡ νεφέλη καὶ τὴν ἐκάλυπτε καὶ εἶχε γεμίσει ἡ Σκηνὴ ἀπὸ τὴν δόξαν καὶ λαμπρότητα τοῦ Κυρίου.

Ὅταν δὲ ἡ νεφέλη ὑψώνετο ἀπὸ τὴν Σκηνήν, τότε οἱ Ἰσραηλῖται ἀνεχώρουν μὲ ὅλα τὰ ὑπάρχοντά των.

Ἡ νεφέλη αὐτὴ ἔγινεν εἰς τὸ ἑξῆς ὁδηγός των. Ὅταν δηλαδὴ ἀνυψώνετο ἡ νεφέλη ἀπὸ τὴν Σκηνήν, ἐξεκινοῦσαν οἱ Ἰσραηλῖται μὲ ὅλας τὰς ἀποσκευάς των καὶ ἐσυνέχιζαν τὴν πορείαν των.

Καὶ εἰς τὸ ἑξῆς ἐὰν δὲν ἀνυψώνετο ἡ νεφέλη, δὲν ἀνεχώρουν οἱ Ἰσραηλῖται μέχρι τῆς ἡμέρας ποὺ θὰ ἀνυψώνετο ἡ νεφέλη.

Ἐὰν ὅμως δὲν ἀνυψώνετο ἡ νεφέλη, δὲν ἐξεκινοῦσαν, ἕως τὴν ἡμέραν ποὺ θὰ ἀνυψώνετο, διὰ νὰ τοὺς δείξῃ τὸν δρόμον.

Διότι ἡ νεφέλη ἦτο ὑπεράνω τῆς Σκηνῆς κατὰ τὴν ἡμέραν, ἐνῶ κατὰ τὴν νύκτα ἦτο ὑπεράνω αὐτῆς πῦρ ἐνώπιον ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν εἰς ὅλας τὰς στρατοπεδεύσεις καὶ ἀναχωρήσεις αὐτῶν.

Διότι πλέον ἐνώπιον ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν, εἰς ὅλας τὰς στάσεις καὶ ἀναχωρήσεις των, ὑπῆρχεν ἐπάνω ἀπὸ τὴν Σκηνὴν κατὰ μὲν τὴν ἡμέραν νεφέλη, κατὰ δὲ τὴν νύκτα πῦρ, σύμβολα τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ.