Ἔξοδος 6

Εἶπε τότε ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «τώρα θὰ ἴδῃς, πόσα ἐγὼ θὰ κάμω ἐναντίον τοῦ Φαραώ. Διότι τιμωρούμενος ἀπὸ τὴν παντοδύναμον δεξιάν μου θὰ ἀναγκασθῇ νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ ἐξουθενωμένος ἀπὸ τὴν μεγαλοπρεπῆ δύναμίν μου ὁ ἴδιος θὰ τοὺς συστήσῃ νὰ φύγουν, ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον ἀπὸ τὴν χώραν του»!

Εἶπε τότε ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Τώρα θὰ ἰδῇς αὐτά, ποὺ πρόκειται νὰ κάμω εἰς τὸν Φαραώ. Ἀναλαμβάνω ἑγὼ τὴν ὑπόθεσιν. Τὸ παντοδύναμον χέρι μου θὰ τὸν ὑποχρεώσῃ νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας. Ὁ πανίσχυρος βραχίων μου θὰ τὸν πιέσῃ, ὥστε νὰ ἀναγκασθῇ νὰ τοὺς βγάλῃ ἀπὸ τὴν χώραν του».

Ὡμίλησεν ἀκόμη ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ τοῦ εἶπεν· «ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.

Καὶ ὡμίλησε πάλιν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Μωϋσὴν καὶ τοῦ εἶπε: «Ἐγὼ καὶ μόνον εἶμαι ὁ Κύριος, ποὺ ὁρίζω τὸ κάθε τι.

Ἐνεφανίσθην εἰς τὸν Ἁβραὰμ καὶ τὸν Ἰσαάκ καὶ τὸν Ἰακώβ, ὡς ὁ Θεός των ὁ παντοδύναμος. Ἀλλὰ τὸ ὄνομά μου Κύριος δὲν τὸ ἐγνωστοποίησα εἰς αὐτούς.

Ἐγὼ εἶμαι ποὺ ἐφανερώθην εἰς τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὸν Ἰσαὰκ καὶ τὸν Ἰακὼβ ὅτι εἶμαι Θεός των παντοκράτωρ, χωρὶς ὅμως νὰ τοὺς ἀποκαλύψω τότε τὸ ὄνομά μου Κύριος,ὅπως γίνεται τώρα.

Ἔκαμα ἐπίσημον συμφωνίαν μὲ αὐτοὺς καὶ τοὺς ἔδωσα τὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι θὰ τοὺς δώσω τὴν χώραν τῶν Χαναναίων, τὴν χώραν εἰς τὴν ὁποίαν ἔζησαν ὡς προσωρινοὶ καὶ πάροικοι.

Ἐγὼ εἶμαι ἐπίσης, ποὺ ἔκαμα ὁριστικὴν διαθήκην πρὸς αὐτοὺς καὶ ἔδωσα ἐπίσημον ὑπόσχεσιν, ὅτι θὰ τοὺς δώσω ὁπωσδήποτε τὴν γῆν Χαναάν, τὴν χώραν ὅπου εἶχαν μεταναστεύσει ἀπὸ τὴν πατρίδα των καὶ εἰς τὴν ὁποίαν εἶχαν παραμείνει ὡς ξένοι.

Ἐγὼ ἤκουσα τὸν στεναγμὸν τῶν Ἰσραηλιτῶν, τὸν ὁποῖον οἱ Αἰγύπτιοι προκαλοῦν εἰς αὐτοὺς μὲ τὴν σκληρὰν δουλείαν, εἰς τὴν ὁποίαν τοὺς ὑποβάλλουν. Ἐνεθυμήθην τὴν ὑπόσχεσίν μου πρὸς σᾶς.

Καὶ ἔχω ἀκούσει ἐγὼ τὸν στεναγμὸν τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐξ αἰτίας τῆς ἀδικίας καὶ ὑποδουλώσεως ἐκ μέρους τῶν Αἰγυπτίων καὶ ἔκρινα, ὅτι ἦλθε πλέον ἡ ὤρα, διὰ νὰ ἐκτελεσθῇ ἡ συμφωνία καὶ ἡ ὑπόσχεσίς μου.

Πήγαινε λοιπὸν καὶ εἰπὲ εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας: Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος καὶ ἐγὼ θὰ σᾶς βγάλω ἀπὸ τὴν τυραννίαν τῶν Αἰγυπτίων, θὰ σᾶς ἀπολυτρώσω ἀπὸ τὴν δουλείαν, καὶ θὰ σᾶς ἐλευθερώσω μὲ τὴν μεγαλοπρεπῆ δύναμίν μου καὶ μὲ τὴν σκληρὰν τιμωρίαν ποὺ θὰ ἀποστείλω κατὰ τῶν Αἰγυπτίων.

Πήγαινε λοιπὸν χωρὶς δισταγμὸν καὶ νὰ εἰπῇς εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας τὰ ἑξῆς: «Ἐγὼ ὁ μόνος καὶ ἀληθινὸς Κύριος θὰ σᾶς βγάλω ἀπὸ τὴν τυραννικὴν καταπίεσιν τῶν Αἰγυπτίων. Θὰ σᾶς γλυτώσω ἀπὸ τὴν δουλείαν. Θὰ σᾶς ἐλευθερώσω μὲ τὴν ἀκαταμάχητον δύναμίν μου καὶ μὲ μεγάλην καὶ δικαίαν τιμωρίαν πρὸς αὐτούς.

Σᾶς θὰ ἐκλέξω καὶ θὰ σᾶς ἔχω ὡς ἰδιαίτερον λαόν μου· θὰ εἶμαι ὁ Θεός σας καὶ θὰ μάθετε, ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός σας, ὁ ὁποῖος σᾶς ἔβγαλα ἀπὸ τὴν καταπίεσιν τῶν Αἰγυπτίων.

Καὶ θὰ σᾶς παραλάβω ἑγὼ ὡς λαὸν ἰδικόν μου καὶ θὰ εἶμαι ἑγὼ ὁ Θεός σας. Θὰ μάθετε δὲ μὲ τὰ θαύματα, ποὺ θὰ κάμνω πρὸς χάριν σας, ὅτι εἶμαι ἐγὼ ὁ Κύριος, ὁ Θεός σας, ποὺ σᾶς ἐλύτρωσα ἀπὸ τὴν τυραννίαν τῶν Αἰγυπτίων.

Θὰ σᾶς ὁδηγήσω καὶ θὰ σᾶς ἐγκαταστήσω εἰς τὴν χώραν, τὴν ὁποίαν ὡρκίσθην μὲ ὑψωμένην τὴν χεῖρα νὰ δώσω εἰς τὸν Ἁβραάμ, εἰς τὸν Ἰσαὰκ καὶ εἰς τὸν Ἰακώβ. Αὐτὴν λοιπὸν τὴν χώραν θὰ τὴν δώσω πρὸς σᾶς ὡς κληρονομίαν. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὁ ὁποῖος ἐκπληρώνω πάντοτε ὅσα ὑπόσχομαι».

Καὶ θὰ σᾶς βάλω εἰς τὴν χώραν, εἰς τὴν ὁποίαν ὕψωσα τὸ χέρι μου καὶ ἐπῆρα ὅρκον ὅτι θὰ τὴν δώσω εἰς τὸν Ἀβραάμ, καὶ τὸν Ἰσαὰκ καὶ τὸν Ἰακώβ. Θὰ σᾶς τὴν δώσω νὰ τὴν κατέχετε ὡς κληρονομίαν σας. Ἐγὼ ὁ Κύριος, ὁ παντοδύναμος καὶ ἀληθινὸς σᾶς τὸ ὑπόσχομαι».

Ὅπως ὁ Θεὸς διέταξεν, ἔτσι ὡμίλησεν ὁ Μωϋσῆς εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας. Ἐκεῖνοι ὅμως δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὸν Μωϋσῆν ἕνεκα τῆς ἀποκαρδιώσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχαν καταντήσει ἀπὸ τὰ σκληρὰ ἔργα. Εἶχαν χάσει τὸ ἠθικόν των.

Αὐτὰ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας. Ἐκεῖνοι ὅμως δὲν ἔδωσαν καμμίαν προσοχὴν εἰς τὰ λόγια του, ἐξ αἰτίας τῆς ὀλιγοπιστίας των καὶ τῆς ἀποθαρρύνσεώς των λόγῳ τῆς καταπιέσεως τῶν σκληρῶν ἔργων.

Ὁ Κύριος εἶπεν εἰς τὸν Μωϋσῆν·

Τότε ὁ Κύριος εἶπε πρὸς τὸν Μωϋσῆν:

«πήγαινε εἰς τὰ ἀνάκτορα καὶ εἰπὲ εἰς τὸν Φαραώ, τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας, διὰ νὰ ἐξέλθουν ἀπὸ τὴν χώραν του».

«Πήγαινε μέσα εἰς τὰ ἀνάκτορα καὶ να εἰπῇς εἰς τὸν Φαραώ, τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, νὰ ἀφήσῃ να φύγουν ἀπὸ τὴν χώραν του οἱ Ἰσραηλῖται».

Ὁ Μωϋσῆς ἀπήντησε πρὸς τὸν Κύριον καὶ τοῦ εἶπεν· «ἰδού, οἱ ἴδιοι οἱ Ἰσραηλῖται δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὰ λόγια μου, καὶ θὰ ὑπακούσῃ εἰς ἐμὲ ὁ Φαραώ; Ἄλλωστε ἐγὼ δὲν ἔχω καὶ τὴν ἱκανότητα τοῦ λόγου».

Ὁ Μωϋσῆς ὅμως ἀπήντησε καὶ εἶπεν εἰς τὸν Κύριον: «Ἐδῶ ὁ λαός σου, οἱ Ἰσραηλῖται δὲν ἄκουσαν τὰ λόγια μου καὶ θὰ μὲ ἀκούσῃ ὁ Φαραώ; Ἐξ ἄλλου ἐγὼ δὲν εἶμαι ἱκανὸς ὁμιλητής».

Εἶπε τότε ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς διέταξε νὰ ὁμιλήσουν πρὸς τὸν Φαραὼ τὸν βασιλέα Αἰγύπτου, νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας, διὰ νὰ ἀναχωρήσουν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον.

Ὁ Κύριος ὅμως ἔδωσεν ἐντολὴν εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρών, νὰ εἶπουν ὁπωσδήποτε εἰς τὸν Φαραώ, τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, νὰ ἀφήσῃ τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον.

Οἱ ἀρχηγοὶ δὲ τῶν ἰσραηλιτικῶν οἰκογενειῶν κατὰ τὰς φυλὰς αὐτῶν ἦσαν· Υἱοὶ τοῦ Ρουβὴν τοῦ πρωτοτόκου Ἰακὼβ ἦσαν ὁ Ἐνώχ, ὁ Φαλλούς, ὁ Ἀσρὼν καὶ ὁ Χαρμεί. Αὐταὶ ἦσαν αἱ οἰκογένειαι τοῦ Ρουβήν.

Αὐτοὶ ἦσαν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν τῶν Ἰσραηλιτῶν. Οἱ υἱοὶ τοῦ Ρουβήν, τοῦ πρωτοτόκου υἱοῦ τοῦ Ἰακὼβ ἦσαν ὁ Ἐνὼχ καὶ ὁ Φαλλούς, ὁ Ἀσρὼν καὶ ὁ Χαρμεί. Αὐτὴ ἦτο ἡ πατριαρχικὴ οἰκογένεια τοῦ Ρουβήν.

Υἱοὶ τοῦ Συμεὼν ἦσαν· ὁ Ἰεμουήλ, ὁ Ἰαμείν, ὁ Ἀώδ, ὁ Ἰαχείν, ὁ Σαὰρ καὶ ὁ Σαοὺλ ὁ γεννηθεὶς ἀπὸ Φοίνισσαν γυναῖκα. Αὐταὶ ἦσαν αἱ πατριαρχικαὶ οἰκογένειαι τῶν υἱῶν τοῦ Συμεών.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Συμεὼν ἦσαν ὁ Ἰεμουὴλ καὶ ὁ Ἰαμεὶν καὶ ὁ Ἀὼδ καὶ ὁ Ἰαχεὶν καὶ ὁ Σαὰρ καὶ ὁ Σαούλ, ὁ υἱὸς τῆς Χαναναίας γυναικὸς ἀπὸ τὴν Φοινίκην. Αὐτοὶ ἦσαν οἱ ἀπόγονοι τοῦ Συμεὼν κατὰ οἰκογενείας.

Αὐτὰ δὲ εἶναι τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Λευῒ κατὰ τὰς μεγάλας οἰκογενείας των· Γεδσών, Καάθ, καὶ Μεραρεί· ἔζησε δὲ ὁ Λευῒ ἑκατὸν τριάκοντα ἑπτὰ ἔτη.

Τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Λευΐ μὲ τοὺς ἀπογόνους των ἦσαν αὐτά· Ὁ Γεδσών, ὁ Καὰθ καὶ ὁ Μεραρεί. Ἔζησε δὲ ὁ Λευΐ ἑκατὸν τριάντα ἑπτὰ χρόνια.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Γεδσὼν ἦσαν· ὁ Λοβενεὶ καὶ Σεμεεί, ἀρχηγὸς ὁ καθένας καὶ γενάρχης πατριαρχικῆς οἰκογενείας.

Καὶ αὐτοὶ ἦσαν οἱ υἱοὶ τοῦ Γεδσών: Ὁ Λοβενεὶ καὶ ὁ Σεμεεὶ μὲ τὴν πατριαρχικὴν οἰκογένειάν του ὁ καθένας.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Καὰθ ἦσαν ὁ Ἀμβράμ, ὁ Ἰσσαάρ, ὁ Χεβρὼν καὶ ὁ Ὀζειήλ. Ἔζησε δὲ ὁ Καὰθ ἑκατὸν τριάκοντα τρία ἔτη.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Καὰθ ἦσαν ὁ Ἀμβρὰμ καὶ ὁ Ἰσσαάρ, ὁ Χεβρὼν καὶ ὁ Ὀζειήλ. Ὁ Καὰθ ἔζησεν ἑκατὸν τριάντα τρία χρόνια.

Υἱοὶ τοῦ Μεραρεὶ ἦσαν· ὁ Μοολεὶ καὶ ὁ Ὁμουσεί. Αὐταὶ ἦσαν αἱ μεγάλαι οἰκογένειαι τῆς φυλῆς Λευῒ κατὰ τὰς συγγενείας αὐτῶν.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Μεραρεὶ ἦσαν ὁ Μοολεὶ καὶ ὁ Ὀμουσεί. Αὐταὶ αἱ οἰκογένειαι ἀποτελοῦσαν τὴν φυλὴν τοῦ Λευΐ κατὰ τὰς συγγενείας των.

Ὁ Ἁμβρὰμ ἔλαβεν ὡς σύζυγον τὴν Ἰωχαβέδ, θυγατέρα τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ πατρός του, καὶ ἀπέκτησεν υἱὸν τὸν Ἀαρών, τὸν Μωϋσῆν καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτῶν Μαριάμ. Ἔζησε δὲ ὁ Ἁμβράμ ἑκατὸν τριάκοντα δύο ἔτη.

Ἐπῆρε δὲ ὁ Ἀμβρὰμ ὡς γυναῖκα του τὴν Ἰωχαβέδ, τὴν κόρην τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ πατρός του, (τοῦτο ἀπηγορεύθη κατόπιν, ὄταν ἐδόθη ὁ Μωσαϊκὸς Νόμος) καὶ τοῦ ἐγέννησεν ἐκείνη τὸν Ἀαρών, τὸν Μωϋσῆν καὶ τὴν ἀδελφήν των Μαριάμ. Ἔζησε δὲ ὁ Ἀμβρὰμ ἑκατὸν τριάντα δύο χρόνια.

Υἱοὶ τοῦ Ἰσσαὰρ ἦσαν· ὁ Κορέ, ὁ Ναφὲκ καὶ ὁ Ζεχρεί.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσσαὰρ ἦσαν ὁ Κορέ καὶ ὁ Ναφὲκ καὶ ὁ Ζεχρεῖ.

Υἱοὶ τοῦ Ὀζειήλ ἦσαν· ὁ Μισαήλ, ὁ Ἐλισαφὰν καὶ ὁ Σεγρεί.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Ὀζειὴλ ἦσαν ὁ Μισαὴλ καὶ ὁ Ἐλισαφὰν καὶ ὁ Σεγρεί.

Ὁ Ἀαρὼν ἔλαβεν ὡς σύζυγον τὴν Ἐλισαβέθ, θυγατέρα τοῦ Ἀμειναδὰβ καὶ ἀδελφὴν τοῦ Ναασσών. Ἀπέκτησε δὲ ἀπὸ αὐτὴν υἱοὺς τὸν Ναδάδ, τὸν Ἀβιούδ, τὸν Ἐλεάζαρ καὶ τὸν Ἰθάμαρ.

Ὁ δὲ Ἀαρὼν ἐπῆρεν ὡς γυναῖκα του τὴν Ἐλισαβέθ, τὴν κόρην τοῦ Ἀμειναδὰβ καὶ ἀδελφὴν τοῦ Ναασσών. Αὐτὴ τοῦ ἐγέννησε τὸν Ναδὰβ καὶ τὸν Ἀβιοὺδ καὶ τὸν Ἐλεάζαρ καὶ τὸν Ἰθάμαρ.

Υἱοὶ τοῦ Κορὲ ἦσαν· ὁ Ἀσείρ, ὁ Ἑλκανὰ καὶ ὁ Ἀβιάσαφ. Αὐτοὶ ἦσαν οἱ ἀπόγονοι τοῦ Κορέ.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Κορέ ἦσαν ὁ Ἀσεὶρ καὶ ὁ Ἐλκανὰ καὶ ὁ Ἀβιάσαφ. Αὐτοὶ ἦσαν οἱ ἀπόγονοι τοῦ Κορέ, οἱ Κορεΐται.

Ὁ Ἐλεάζαρ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀαρὼν ἐπῆρεν ὡς σύζυγον μίαν ἀπὸ τὰς θυγατέρας τοῦ Φουτιὴλ καὶ ἀπέκτησεν ἀπὸ αὐτὴν υἱόν, τὸν Φινεές. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἀρχαὶ τῶν μεγάλων λευϊτικῶν οἰκογενειῶν κατὰ τὰς γενέσεις αὐτῶν.

Ὁ δὲ Ἐλεάζαρ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀαρών, ἐπῆρεν ὡς γυναῖκα του μίαν ἀπὸ τὰς θυγατέρας τοῦ Φουτιὴλ καὶ ἐκείνη τοῦ ἐγέννησε τὸν Φινεές. Αὐτοὶ ἦσαν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν οἰκογενειῶν, ποὺ κατήγοντο ἀπὸ τὸν Λευΐ μὲ τὴν σειρὰν τῶν ἀπογόνων των.

Αὐτὸς εἶναι ὁ Ἀαρὼν καὶ ὁ Μωϋσῆς, εἰς τοὺς ὁποίους εἶπεν ὁ Θεὸς νὰ βγάλουν τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν, μὲ τὸν στρατὸν αὐτοῦ, ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Αὐτὸς λοιπὸν εἶναι ὁ Ἀαρὼν καὶ αὐτὸς ὁ Μωϋσῆς, εἰς τοὺς ὁποίους εἶπεν ὁ Θεὸς νὰ βγάλουν τοὺς Ἰσραηλίτας, μὲ ὅλην τὴν δύναμιν ποὺ διέθεταν, ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Αὐτοὶ ἦσαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν πρὸς τὸν Φαραὼ βασιλέα τῆς Αἰγύπτου καὶ ἔβγαλαν τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον. Αὐτὸς ἦτο ὁ Ἀαρὼν καὶ ὁ Μωϋσῆς.

Αὐτοὶ ἦσαν οἱ ἄνθρωποι, ποὺ ὡμίλησαν εἰς τὸν Φαραώ, τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, καὶ ἔβγαλαν τοὺς Ἰσραηλίτας ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον. Αὐτὸς ἦτο ὁ Ἀαρὼν καὶ αὐτὸς ὁ Μωϋσῆς.

Κατὰ τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ὡμίλησεν εἰς τὸν Μωϋσῆν εἰς τὴν Αἴγυπτον,

Κατὰ τὴν ἡμέραν δὲ ἐκείνην, ποὺ ὁ Θεὸς ὡμίλησεν εἰς τὸν Μωϋσῆν, ἐνῷ εὑρίσκετο εἰς τὴν Αἴγυπτον,

τοῦ εἶπεν· «ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος. Ἐγὼ σοῦ δίδω ἐντολήν· ἀνακοίνωσε εἰς τὸν Φαραὼ βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, ὅσα ἐγὼ θὰ σοῦ λέγω».

εἶπε πάλιν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν: «Ἐγὼ εἶμαι ὁ μόνος Κύριος. Νὰ διαβιβάσῃς εἰς τὸν Φαραώ, τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, ὅλα ὅσα ἐγὼ σοῦ λέγω».

Ὁ Μωϋσῆς εἶπεν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· «ἰδοὺ ἐγὼ ἔχω ἀδύνατον τὴν φωνὴν καὶ πῶς θὰ δώσῃ προσοχὴν εἰς ἐμὲ καὶ θὰ μὲ ἀκούσῃ ὁ Φαραώ;»

Ὁ Μωϋσῆς ὅμως ἐπανέλαβε καὶ πάλιν τοὺς δισταγμούς του καὶ εἶπεν εἰς τὸν Κύριον: «Τὸ βλέπεις ὅτι ἐγὼ δὲν εἶμαι ἱκανὸς νὰ ὁμιλῶ. Πῶς λοιπὸν θὰ μὲ ἀκούσῃ ὁ Φαραώ;»