Ἔξοδος 8

Εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «εἰπὲ εἰς τὸν ἀδελφόν σου τὸν Ἀαρών· Ἄπλωσε μὲ τὸ χέρι τὴν ράβδον σου εἰς τοὺς ποταμοὺς καὶ εἰς τὰς διώρυγας καὶ εἰς τὰ ἕλη καὶ βγάλε ἀπὸ ἐκεῖ βατράχους».

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Δῶσε αὐτὴν τὴν ἐντολὴν εἰς τὸν ἀδελφόν σου τὸν Ἀαρών: Ἄπλωσε μὲ τὸ χέρι σου τὸ ραβδί σου πρὸς τοὺς ποταμοὺς καὶ τὰ κανάλια καὶ τὰ στάσιμα νερὰ καὶ βγάλε ἐπάνω ἀπὸ ἐκεῖ βατράχους εἰς τὴν χώραν».

Ὁ Ἀαρὼν ἐξέτεινε τὴν χεῖρα του μὲ τὴν ράβδον εἰς τὰ ὕδατα τῆς Αἰγύπτου καὶ ἔβγαλε βατράχους. Ἀνέβησαν οἱ βάτραχοι ἀπὸ τὰ ὕδατα καὶ ἐσκέπασαν ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Ἐτέντωσε λοιπὸν ὁ Ἀαρὼν τὸ χέρι του εἰς τὰ νερὰ τῆς Αἰγύπτου καὶ ἔβγαλεν ἐπάνω εἰς τὴν γῆν τοὺς βατράχους. Οἱ βάτραχοι ἐβγῆκαν καὶ ἐσκέπασαν τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Ἀλλὰ καὶ οἱ μάγοι τῶν Αἰγυπτίων ἔκαμαν τὰ ἴδια μὲ τὰς μαγείας των καὶ ἔφεραν βατράχους εἰς τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.

Τὸ ἴδιον ὅμως ἔκαμαν καὶ οἱ μάγοι τῶν Αἰγυπτίων μὲ τὰς μαγικάς των δυνάμεις. Ἀνέβασαν καὶ αὐτοὶ βατράχους εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Καταπτοημένος ὁ Φαραὼ ἀπὸ τὴν πληγὴν αὐτὴν ἐκάλεσε τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς εἶπε· «προσευχηθῆτε δι’ ἐμὲ εἰς τὸν Θεόν, διὰ νὰ ἀποσύρῃ καὶ ἀπομακρύνῃ τοὺς βατράχους ἀπὸ ἐμὲ καὶ ἀπὸ τὸν λαόν μου, καὶ ἐγὼ θὰ ἀφήσω ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ προσφέρουν τὰς θυσίας των πρὸς τὸν Κύριον».

Τότε ὁ Φαραὼ ἠναγκάσθη καὶ ἐκάλεσε τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς εἶπε: «Προοευχηθῆτε δι’ ἐμὲ εἰς τὸν Κύριον καὶ ἂς ἀπομακρύνῃ ἀπὸ ἐμὲ καὶ τὸν λαόν μου τοὺς βατράχους. Σᾶς ὑπόσχομαι δὲ νὰ ἀφήσω ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ φύγουν καὶ νὰ προσφέρουν θυσίας εἰς τὸν Κύριον».

Εἶπε δὲ ὁ Μωϋσῆς, πρὸς τὸν Φαραώ· «ὅρισέ μου, πότε θέλεις νὰ προσευχηθῶ διὰ σέ, διὰ τοὺς αὐλικοὺς καὶ τὸν λαόν σου, διὰ νὰ ἐξαφανίσῃ ὁ Θεὸς τοὺς βατράχους ἀπὸ σένα, ἀπὸ τὸν λαόν σου καὶ ἀπὸ τὰς οἰκίας σας. Δὲν θὰ μείνουν παρὰ μόνον εἰς τὸν Νεῖλον ποταμόν».

Καὶ ὁ Μωϋσῆς, διὰ νὰ φανῇ ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ, τοῦ εἶπεν: «Ὅρισέ μου σὺ ὁ ἴδιος, πότε ἀκριβῶς νὰ προσευχηθῶ διὰ σὲ καὶ τοὺς αὐλικούς σου καὶ τὸν λαόν σου, ὥστε νὰ ἑξαφανίσῃ ὁ Θεὸς τοὺς βατράχους ἀπὸ σὲ καὶ ἀπὸ τὸν λαόν σου καὶ ἀπὸ τὰ σπίτια σας. Δὲν θὰ μείνουν ἀλλοῦ παρὰ μόνον εἰς τὸν ποταμὸν Νεῖλον».

«Αὔριον», ἀπήντησεν ὁ Φαραώ. Ὁ Μωϋσῆς εἶπε· «θὰ κάμω, ὅπως μοῦ εἶπες, διὰ νὰ μάθῃς καλὰ ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλος Θεὸς πλὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν.

Ὁ Φαραὼ ἀπήντησεν ἀμέσως: «Αὔριον». Τοῦ εἶπε λοιπὸν ὁ Μωϋσῆς: «Θὰ γίνῃ, ὅπως εἶπες, διὰ νὰ μάθῃς ὅτι δὲν ὑπάρχει κανεὶς ἄλλος Θεὸς ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Κύριον ἡμῶν.

Οἱ βάτραχοι θὰ περιμαζευθοῦν καὶ θὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ σὲ, ἀπὸ τὰ σπίτια σας, ἀπὸ τὰ ἐξοχικά σας σπίτια, ἀπὸ τοὺς αὐλικούς σου καὶ ἀπὸ τὸν λαόν σου. Δὲν θὰ μείνουν παρὰ μόνον εἰς τὸν Νεῖλον ποταμόν».

Καὶ θὰ ἀπομακρυνθοῦν οἱ βάτραχοι ἀπὸ σὲ καὶ ἀπὸ τὰ σπίτια καὶ τὰς ἐπαύλεις σας καὶ ἀπὸ τοὺς αὐλικούς σου καὶ ἀπὸ τὸν λαόν σου. Θὰ μείνουν μόνον εἰς τὸ ποτάμι».

Ἐξῆλθον ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραώ. Ὁ Μωϋσῆς προσηυχήθη θερμῶς πρὸς τὸν Κύριον διὰ τὴν ἐκδίωξιν τῶν βατράχων, ὅπως εἶχεν ὑποσχεθῆ εἰς τὸν Φαραώ.

Ἐβγῆκε δὲ ὁ Μωϋσῆς μὲ τὸν Ἀαρὼν ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραὼ καὶ τὴν ὡρισμένην ὤραν ὁ Μωϋσῆς παρεκάλεσε θερμῶς τὸν Κύριον διὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν βατράχων, ὅπως συνεφώνησε μὲ τὸν Φαραώ.

Ὁ Κύριος ἔκαμεν ὅπως τὸν εἶχε παρακαλέσει ὁ Μωϋσῆς καὶ ἐψόφησαν οἱ βάτραχοι, ποὺ ὑπῆρχον εἰς τὰς οἰκίας, εἰς τὰ ἀγροτικὰ σπίτια καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον.

Ὁ δὲ Κύριος ἔκαμε πράγματι, ὅπως ἀκριβῶς τὸν παρεκάλεσεν ὁ Μωϋσῆς. Οἱ βάτραχοι ἐψόφησαν καὶ ἐξηφανίσθησαν ἀπὸ τὰ σπίτια καὶ τὰς ἐπαύλεις καὶ ἀπὸ τὰ χωράφια.

Τοὺς ἐμαζεψαν εἰς σωρούς-σωροὺς οἱ Αἰγύπτιοι καὶ ἐγέμισεν ἡ χώρα ἀπὸ τὴν κακοσμίαν τῶν ἀποσυντεθειμένων βατράχων.

Τοὺς ἐμάζευσαν δὲ σωροὺς-σωροὺς καὶ ἀπὸ τὴν δυσωδίαν των ἐβρώμησεν ἡ χώρα.

ὁ Φαραὼ ὅμως, ὅταν εἶδε ὅτι ἦλθεν ἀναψυχὴ εἰς αὐτὸν καὶ τὸν λαόν του ἀπὸ τὴν ἐξαφάνισιν τῶν βατράχων, ἐσικληρήνθη πάλιν καὶ δὲν ὑπήκουσεν εἰς ὅσα ὁ Κύριος εἶχε διατάξει διὰ τοῦ Μωϋσέως καὶ τοῦ Ἀαρών.

Ὅταν εἶδεν ὅμως ὁ Φαραὼ ὅτι ἀνεκουφίσθη ἡ χώρα ἀπὸ τοὺς βατράχους, ἐσκληρύνθη ἡ καρδιά του καὶ δὲν ἄκουσε τὸ αἴτημά των, ὅπως ἀκριβῶς τὸ εἶπεν ὁ Κύριος.

Εἶπε τότε ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «εἰπὲ εἰς τὸν Ἀαρών: Ἅπλωσε μὲ τὸ χέρι τὴν ράβδον σου καὶ κτύπησε τὸ χῶμα τῆς γῆς, καὶ θὰ γίνουν σκνῖπες, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιπέσουν εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς τὰ τετράποδα καθ’ ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου».

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Δῶσε τώρα εἰς τὸν Ἀαρὼν αὐτὴν τὴν ἐντολήν: Ἄπλωσε μὲ τὸ χέρι σου τὸ ραβδίσου καὶ κτύπησε τὸ χῶμα τῆς γῆς. Θὰ παρουσιασθοῦν ἀμέσως σκνῖπες καὶ εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς τὰ κτήνη καὶ εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου».

Ἥπλωσεν ὁ Ἀαρὼν διὰ τῆς χειρός του τὴν ράβδον, ἐκτύπησε τὸ χῶμα τῆς γῆς καὶ ἔγιναν σκνῖπες. Εἰς τοὺς ἀνθρώπους, εἰς τὰ τετράποδα, εἰς ὅλον τὸ χῶμα τῆς γῆς ἔγιναν σκνῖπες.

Ἄπλωσε λοιπὸν ὁ Ἀαρὼν μὲ τὸ χέρι του τὸ ραβδὶ καὶ ἐκτύπησε τὸ χῶμα τῆς γῆς. Ἀμέσως παρουσιάσθησαν σκνῖπες εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς τὰ ζῶα καὶ ἐσκέπασαν οἱ σκνῖπες ὅλον τὸ χῶμα τῆς Αἰγύπτου.

Προσπάθησαν καὶ οἱ μάγοι τῆς Αἰγύπτου μὲ τὰς μαγείας των νὰ βγάλουν σκνῖπες ἀπὸ τὴν γῆν, ἀλλὰ δὲν τὸ κατώρθωσαν. Αἱ σκνῖπες ὅμως, ποὺ μὲ τὸ χέρι τοῦ Ἀαρὼν ἀνεπήδησαν εἰς ἀτελείωτα σμήνη ἀπὸ τὴν γῆν, ἐπέπεσαν εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς τὰ ζῶα.

Ἐπεχείρησαν δὲ καὶ οἱ μάγοι μὲ τὰς μαγείας των νὰ κάνουν τὸ ἴδιον καὶ νὰ βγάλουν σκνῖπες ἀπὸ τὸ χῶμα, ἀλλὰ δὲν ἠμπόρεσαν. Οἱ σκνῖπες ἐν τῷ μεταξὺ ἔπεσαν ἐπάνω εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ τὰ τετράποδα.

Εἶπαν τότε οἱ μάγοι πρὸς τὸν Φαραώ· «δάκτυλος Θεοῦ εἶναι τοῦτο». Ἀλλὰ ἡ καρδία τοῦ Φαραὼ ἐσκληρύνθη περισσότερον καὶ δὲν ὑπήκουσεν εἰς ὅσα διὰ τοῦ Μωϋσέως καὶ Ἀαρὼν διέταξεν ὁ Κύριος.

Τότε λοιπόν οἱ μάγοι εἶπαν εἰς τὸν Φαραώ: «Τὸ θαῦμα αὐτὸ εἶναι δάκτυλος Θεοῦ». Ἐν τούτοις ἡ καρδιὰ τοῦ Φαραὼ ἐσκληρύνθη περισσότερον καὶ δὲν ἄκουσε τὸ αἴτημα τῶν Ἰσραηλιτῶν, ὅπως ἀκριβῶς τὸ εἶπεν ὁ Κύριος.

Εἶπε πάλιν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «Σήκω πολὺ πρωῒ καὶ στάσου ἐνώπιον τοῦ Φαραώ. Κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην αὐτὸς θὰ ἐξέλθῃ πρὸς τὸ ὕδωρ τοῦ Νείλου καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· Αὐτὰ διατάσσει ὁ Κύριος· ἄφησε ἐλεύθερον τὸν λαόν μου νὰ μὲ λατρεύσῃ εἰς τὴν ἔρημον.

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Νὰ ἐξυπνήσῃς ἐνωρὶς αὔριον τὸ πρωὶ καὶ να σταθῇς ἐμπρὸς εἰς τὸν Φαραώ, καθὼς αὐτὸς θὰ βγαίνῃ, διὰ νὰ ὑπάγῃ εἰς τὸ ποτάμι καὶ νὰ τοῦ εἰπῇς: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Ἄφησε τὸν λαόν μου νὰ φύγῃ, διὰ νὰ μὲ λατρεύσουν εἰς τὴν ἔρημον.

Ἐὰν δὲν θελήσῃς νὰ ἀφήσῃς ἐλεύθερον τὸν λαόν μου, ἐγὼ θὰ ἐξαποστείλω ἐναντίον σου καὶ ἐναντίον τῶν αὐλικῶν σου καὶ ἐναντίον τοῦ λαοῦ σου καὶ εἰς τὰ σπίτια σας σκυλόμυιγα, ποὺ κεντᾷ ὀδυνηρῶς ἀνθρώπους καὶ ζῶα. Τὰ σπίτια τῶν Αἰγυπτίων θὰ γεμίσουν ἀπὸ αὐτὴν τὴν σκυλόμυιγαν εἰς κάθε μέρος τῆς χώρας, ὅπου ὑπάρχουν Αἰγύπτιοι·

Σὲ προειδοποιῷ δὲ ὅτι, ἐὰν δὲν θελήσῃς νὰ ἀφήσῃς τὸν λαόν μου νὰ φύγῃ, θὰ στείλω ἀμέσως ἐναντίον σου καὶ ἐναντίον τῶν αὐλικῶν σου καὶ ἐναντίον τοῦ λαοῦ σου καὶ εἰς τὰ σπίτια σᾶς σκυλόμυγαν. Θὰ γεμίσουν δὲ ἀπὸ αὐτὴν τὴν σκυλόμυγαν τὰ σπίτια τῶν Αἰγυπτίων καὶ ὅλη ἡ γῆ, εἰς τὴν ὁποίαν αὐτοὶ κατοικοῦν.

τὴν ἡμέραν ἐκείνην θὰ δοξάσω πολὺ ἐγὼ τὴν χώραν Γεσέμ, ὅπου κατοικεῖ ὁ λαός μου. Εἰς αὐτὴν μόνον δὲν θὰ ὑπάρξῃ σκυλόμυιγα. Καὶ τοῦτο, διὰ νὰ μάθῃς ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς ὅλης τῆς γῆς.

Διὰ τὴν περιοχὴν Γεσὲμ ὅμως, εἰς τὴν ὁποίαν διαμένει ὁ λαός μου, κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην θὰ κάμω κάτι ἐκπληκτικὸν καὶ θὰ δοξασθῇ: Δὲν θὰ εὑρεθῇ ἐκεῖ καμμία σκυλόμυγα, διὰ νὰ καταλάβῃς ὅτι ἐγὼ καὶ μόνον εἶμαι ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς ὅλης τῆς γῆς.

Καὶ θὰ διαχωρίσω τὸν λαόν μου ἀπὸ τὸν λαόν σου αὔριον θὰ γίνῃ τὸ σημεῖον τοῦτο εἰς τὴν χώραν σου, διὰ τοῦ ὁποίου οἱ Αἰγύπτιοι μόνον, καὶ ὄχι οἱ Ἑβραῖοι, θὰ τιμωρηθοῦν».

Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ διαχωρίσω τὸν ἰδικόν μου λαὸν ἀπὸ τὸν λαὸν τὸν ἰδικόν σου. Θὰ γίνῃ δὲ τὸ μεγάλο αὐτὸ θαῦμα εἰς τὴν χώραν αὔριον».

Ἔκαμεν ὁ Κύριος ὅπως προεῖπε. Καὶ ἦλθαν σμήνη ἀπὸ σκυλόμυιγαν μέσα εἰς τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραώ, εἰς τὰ σπίτια τῶν αὐλικῶν του, ἠπλώθησαν εἰς ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου. Καὶ κατεστράφη ἡ χώρα τῆς Αἰγύπτου ἀπὸ τὴν σκυλόμυιγαν.

Ἔτσι πράγματι ἔκαμεν ὁ Κύριος καὶ ἦλθαν ἀμέσως πλῆθος σκυλόμυγες καὶ ἐγέμισαν τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραὼ καὶ τὰ σπίτια τῶν αὐλικῶν του καὶ ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου καὶ κατεστράφη ἡ χώρα ἀπὸ τὴν σκυλόμυγαν.

Ἐκάλεσεν ὁ Φαραὼ τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς εἶπε· «πηγαίνετε καὶ θυσιάσετε εἰς τὸν Κύριον καὶ Θεόν σας, ὄχι ὅμως εἰς τὴν ἔρημον ἀλλὰ ἐντὸς τῆς χώρας τῆς Αἰγύπτου».

Τότε ὁ Φαραὼ ἐκάλεσε τὸν Μωϋσὴν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ εἶπε: «Πηγαίνετε να προσφέρετε θυσίαν εἰς τὸν Θεόν σας. Θὰ μείνετε ὅμως μέσα εἰς τὴν χώραν. Δὲν θὰ βγῆτε εἰς τὴν ἔρημον».

Ὁ Μωϋσῆς ἀπήντησε· «δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ὅπως λέγεις. Διότι ἡμεῖς θὰ θυσιάσωμεν εἰς τὸν Κύριον καὶ Θεόν μας ζῶα, τῶν ὁποίων ἡ σφαγῇ θὰ θεωρηθῇ ἀποκρουστικὸν καὶ μισητὸν γεγονὸς ἐνώπιον τῶν Αἰγυπτίων καὶ θὰ τοὺς ἐξερεθίσῃ, ὥστε νὰ μᾶς λιθοβολήσουν.

«Δὲν ἠμποροῦν νὰ γίνουν αὐτὰ ποὺ λέγεις», εἶπεν ἀμέσως ὁ Μωϋσῆς. «Διότι ἡμεῖς θὰ θυσιάσωμεν εἰς Κύριον, τὸν Θεόν μας, ὡρισμένα ζῶα, ποὺ τὰ τιμοῶν ὡς ἱερὰ οἱ Αἰγύπτιοι καὶ ὁ θάνατός των θὰ θεωρηθῇ ἀπὸ αὐτοὺς πρᾶξις βδελυρὰ καὶ ἀποκρουστική. Ἐὰν λοιπὸν κάνωμεν ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια τῶν Αἰγυπτίων θυσίας, ποὺ ἀποστρέφονται ἐκεῖνοι, θὰ μᾶς λιθοβολήσουν.

Θὰ βαδίσωμεν τρεῖς ἡμέρας πρὸς τὴν ἔρημον ἐκτὸς τῆς Αἰγύπτου καὶ ἐκεῖ θὰ θυσιάσωμεν, ὅπως μᾶς ἔχει διατάξει ὁ Κύριος».

Πρέπει νὰ κάνωμεν πορείαν τριῶν ἡμερῶν εἰς τὴν ἔρημον καὶ νὰ προσφέρωμεν ἐκεῖ θυσίας εἰς τὸν Θεόν μας, ὅπως μᾶς ἔδωσεν ἐντολὴν ὁ Κύριος».

Εἶπε τότε ὁ Φαραώ· «συγκατατίθεμαι. Ἐγὼ σᾶς ἀφήνω ἐλευθέρους νὰ ἀναχωρήσετε. Θυσιάσατε εἰς τὴν ἔρημον πρὸς τὸν Θεόν σας, ἀλλὰ μὴ συνεχίσετε τὴν πορείαν σας καὶ πέραν τῆς ἐρήμου. Προσευχηθῆτε λοιπὸν καὶ περὶ ἐμοῦ εἰς τὸν Κύριον».

Ὁ Φαραὼ ἠναγκάσθη καὶ εἶπε: «Μάλιστα, δέχομαι νὰ φύγετε καὶ νὰ προσφέρετε θυσίας εἰς τὸν Θεόν σας εἰς τὴν ἔρημον. Ὅμως προσέξετε νὰ μὴ ἀπομακρυνθῆτε. Προσευχηθῆτε λοιπὸν δι’ ἐμὲ πρὸς τὸν Κύριον».

Εἶπεν ὁ Μωϋσῆς· «μάλιστα· ἰδοὺ ἐγὼ θὰ ἐξέλθω ἀπὸ τὰ ἀνάκτορά σου, θὰ προσευχηθῶ πρὸς τὸν Θεὸν καὶ θὰ ἐξαφανισθῇ αὔριον ἡ σκυλόμυιγα ἀπὸ τοὺς αὐλικούς σου καὶ ἀπὸ τὸν λαόν σου. Ἀλλὰ μὴ θελήσῃς καὶ πάλιν, Φαραώ, νὰ μᾶς ἐξαπατήσῃς καὶ νὰ μὴ ἀφήσῃς ἐλεύθερον τὸν λαὸν νὰ θυσιάσῃ πρὸς τὸν Κύριον».

Εἶπε δὲ ὁ Μωϋσῆς: «Ἰδοὺ μόλις θὰ φύγω ἀπὸ ἐμπρός σου θὰ προσευχηθῶ πρὸς τὸν Θεόν, καὶ αὔριον θὰ φύγῃ ἡ σκυλόμυγα καὶ ἀπὸ τοὺς αὐλικούς σου καὶ ἀπὸ τὸν λαόν σου. Μὴ ἐπιχειρήσῃς ὅμως, Φαραώ, καὶ πάλιν νὰ μᾶς ἐξαπατήσῃς καὶ νὰ μὴ ἀφήσῃς ἐλεύθερον τὸν λαὸν νὰ θυσιάση εἰς τὸν Κύριον!»

Ἐξῆλθεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραὼ καὶ προσηυχήθη πρὸς τὸν Θεόν.

Ἐβγῆκε δὲ ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραὼ καὶ προσηυχήθη πρὸς τὸν Θεόν.

Ὁ δὲ Κύριος ἐξεπλήρωσε τὴν προσευχὴν τοῦ Μωϋσέως καὶ ἀπεμάκρυνε τὴν σκυλόμυιγαν ἀπὸ τὸν Φαραώ, ἀπὸ τοὺς αὐλικούς του, ἀπὸ τὸν λαόν του, ὥστε οὔτε μία πλέον νὰ μὴ ὑπολειφθῇ.

Καὶ ὁ Κύριος ἔκαμεν ὅ,τι ἐζήτησεν ὁ Μωϋσῆς. Ἀπεμάκρυνε τὴν σκυλόμυγαν ἀπὸ τὸν Φαραὼ καὶ ἀπὸ τοὺς αὐλικούς του καὶ ἀπὸ τὸν λαόν του καὶ δὲν ἔμεινεν οὔτε μία.

Ἡ καρδία ὅμως τοῦ Φαραὼ καὶ κατὰ τὴν περίστασιν αὐτὴν ἐσκληρύνθη πάλιν καὶ δὲν ἠθέλησε νὰ ἀποστείλῃ ἐλεύθερον τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν.

Ὁ Φαραὼ ὅμως καὶ αὐτὴν ἐπίσης τὴν φορὰν ἐσκλήρυνε τὴν καρδίαν του καὶ δὲν ἠθέλησε νὰ ἀφήσῃ τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ φύγουν.