Ἔξοδος 9

Εἶπε τότε ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «πήγαινε πάλιν πρὸς τὸν Φαραὼ καὶ εἰπέ του· Αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων· ἄφησε ἐλεύθερον τὸν λαόν μου, διὰ νὰ μὲ λατρεύσῃ.

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Πήγαινε εἰς τὸν Φαραὼ καὶ νὰ τοῦ εἰπῇς: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων: Ἄφησε ἐλεύθερον τὸν λαόν μου, τοὺς Ἰσραηλίτας, διὰ να μοῦ προσφέρουν θυσίας.

Ἐὰν ὅμως δὲν θελήσῃς νὰ ἀποστείλῃς ἐλεύθερον τὸν λαόν μου, ἀλλὰ ἐπιχειρήσῃς καὶ πάλιν νὰ τὸν κατακρατήσῃς,

Διότι, ἐὰν δὲν συγκατατεθῇς νὰ ἀφήσῃς τὸν λαόν μου νὰ φύγῃ καὶ ἐπιμένῃς ἀκόμη νὰ τὸν κρατῇς καὶ νὰ τὸν ἐμποδίζῃς,

ἰδοὺ ἡ τιμωρὸς χεὶρ τοῦ Κυρίου θὰ ἐπέλθῃ εἰς τὰ ζῶα σου ποὺ βόσκουν εἰς τὰς πεδιάδας, εἰς τοὺς ἵππους, εἰς τὰ ὑποζύγια, εἰς τὰς καμήλους, εἰς τὰ βόδια καὶ εἰς τὰ πρόβατα, καὶ θὰ ἐπιπέσῃ εἰς αὐτὰ θανατικό, πολὺ μεγάλη καταστροφή.

σοῦ προλέγω ὅτι τὸ χέρι τοῦ δικαίου Κυρίου θὰ πέσῃ ἐπάνω εἰς τὰ ζῶ σου, ποὺ εἶναι εἰς τὰς πεδιάδας καὶ εἰς τὰ ἄλογα καὶ εἰς τὰ ὑποζύγια (ὄνους) καὶ εἰς τὰς καμήλας καὶ εἰς τὰ βόδια καὶ εἰς τὰ πρόβατα. Θὰ πέσῃ πολὺ μεγάλο θανατικό.

Πάλιν ὅμως ἐγὼ καὶ εἰς τὴν περίστασιν αὐτὴν κατὰ τρόπον θαυματουργικὸν καὶ εἰς δόξαν τοῦ λαοῦ μου, θὰ χωρίσω τὰ κτήνη τῶν Αἰγυπτίων ἀπὸ τὰ κτήνη τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ὥστε κανένα ἀπὸ τὰ ζῶα τῶν υἱῶν τοῦ Ἰσραὴλ νὰ μὴ ἀποθάνῃ».

Ἑγὼ ὅμως ὁ Κύριος θὰ κάνω κάτι ἐκπληκτικὸν πρὸς δόξαν τοῦ λαοῦ μου κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας. Θὰ κάνω διάκρισιν μεταξὺ τῶν ζώων τῶν Αἰγυπτίων καὶ τῶν ζώων τῶν Ἰσραηλιτῶν. Κανένα ζῶον,ποὺ ἀνήκει εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας, δὲν θὰ θανατωθῇ.

Ὥρισε δὲ ὁ Θεὸς καὶ τὸν χρόνον τοῦ θαύματος καὶ εἶπε· «κατὰ τὴν αὐριανὴν ἡμέραν θὰ πραγματοποιήσῃ ὁ Κύριος τὸν λόγον του αὐτὸν εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου».

Καθώρισε δὲ ὁ Θεὸς καὶ τὸν χρόνον τοῦ θαύματος. Εἶπεν ὅτι θὰ πραγματοποιήσῃ αὐτὸν τὸν λόγον Του εἰς τὴν χώραν ὁ Κύριος κατὰ τὴν αὐριανὴν ἡμέραν».

Ἐπραγματοποίησεν ὄντως ὁ Κύριος τὴν ἀπειλήν του αὐτὴν κατὰ τὴν ἑπομένην ἡμέραν καὶ ἐψόφησαν ὅλα τὰ ζῶα τῶν Αἰγυπτίων, ἐνῶ ἀπὸ τὰ ζῶα τῶν Ἰσραηλιτῶν δὲν ἀπέθανεν οὔτε ἕνα.

Καὶ πράγματι τὴν ἑπομένην ἡμέραν ἐπραγματοποίησεν ὁ Κύριος αὐτὸ ποὺ εἶπε καὶ ἐψόφησαν ὅλα τὰ ζῶα τῶν Αἰγυπτίων. Ἀπὸ τὰ ζῶα ὅμως τῶν Ἰσραηλιτῶν δεν ἐψόφησε κανένα.

Ὅταν ἐπληροφορήθη ὁ Φαραὼ ὅτι κανένα ἀπὸ τὰ ζῶα τῶν Ἰσραηλιτῶν δὲν ἀπέθανε, σκεφθεὶς ἴσως ὅτι ἀρκοῦν αὐτὰ διὰ τοὺς Αἰγυπτίους, ἐσκλήρυνε τὴν καρδίαν του καὶ δὲν ἀφῆκε ἐλεύθερον τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν νὰ ἀναχωρήσῃ.

Ὅταν λοιπὸν ὁ Φαραὼ ἔμαθεν ὅτι δὲν ἐψόφησεν οὔτε ἕνα ἀπὸ ὅλα τὰ ζῷα τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἀντὶ νὰ ἐπηρεασθῇ ἀπὸ τὸ θαῦμα, ἐσκλήρυνε περισσότερον τὴν καρδιάν του καὶ δὲν ἄφησε ἐλεύθερον τὸν λαὸν τῶν Ἑβραίων.

Ὁ Κύριος εἶπε τότε πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρών· «πάρετε καὶ γεμίστε τὰ χέρια σας ἀπὸ καπνιὰ καμίνου καὶ ἂς σκορπίσῃ αὐτὴν ὁ Μωϋσῆς εἰς τὸν οὐρανὸν ἐνώπιον τοῦ Φαραὼ καὶ ἐνώπιον τῶν αὐλικῶν αὐτοῦ.

Εἶπε τότε ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσὴν καὶ τὸν Ἀαρών: «Πάρετε στάκτην ἀπὸ καμίνι καὶ γεμίσετε μὲ αὐτὴν τὰ χέρια σας. Ἔπειτα ὁ Μωϋσῆς νὰ σκορπίσῃ τὴν στάκτην πρὸς τὸν οὐρανὸν ἐμπρὸς εἰς τὸν Φαραὼ καὶ ἐμπρὸς εἰς τοὺς αὐλικούς του.

Καὶ θὰ γίνῃ κονιορτὸς εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου. Αὐτὸς ὁ κονιορτός, καθὼς θὰ πέφτῃ ἐπάνω εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς τὰ τετράποδα, θὰ προκαλέσῃ ἕλκη καὶ καυτερὲς φουσκάλες εἰς ἀνθρώπους καὶ εἰς ζῶα καθ’ ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου».

Καὶ θὰ γίνῃ μὲ τὴν δύναμίν μου ἐκείνη ἡ στάκτη σκόνη λεπτὴ εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον. Ἀπὸ δὲ τὴν σκόνην αὐτὴν θὰ προκληθοῦν καὶ εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς τὰ ζῶα εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου πληγαί, φουσκαλίδες ποὺ θὰ κάμνουν νὰ καίῃ ὅλον τὸ σῶμα καὶ τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν ζῶων εἰς κάθε γωνίαν τῆς Αἰγύπτου».

Ὁ Μωϋσῆς ἐπῆρε τὴν καπνιὰν ἀπὸ τὴν κάμινον καὶ ἐνώπιον τοῦ Φαραὼ ἐσκόρπισεν αὐτὴν εἰς τὸν οὐρανόν. Ἀμέσως δὲ παρουσιάσθησαν πληγαὶ καὶ καυτερὲς φουσκάλες εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς τὰ τετράποδα.

Ἐπῆρε λοιπὸν ὁ Μωϋσῆς τὴν στάκτην ἀπὸ τὸ καμίνι καὶ ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια τοῦ Φαραὼ τὴν ἐτίναξε πρὸς τὸν οὐρανόν. Ἀμέσως ἐβγῆκαν εἰς τὸ σῶμα καὶ τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν ζώων πληγαί, φουσκαλίδες ποὺ ἔκαιαν σὰν φωτιά.

Καὶ οἱ ἴδιοι οἱ μάγοι δὲν ἠμποροῦσαν νὰ σταθοῦν ἐνώπιον τοῦ Μωϋσέως ἐξ αἰτίας τῶν πληγῶν των. Διότι αἱ πληγαὶ αὐταὶ ἐπροξενήθησαν εἰς τοὺς μάγους καὶ εἰς ὁλόκληρον τὴν Αἴγυπτον.

Ἐξ αἰτίας δὲ τῶν πληγῶν οἱ μάγοι δὲν ἠμποροῦσαν νὰ σταθοῦν ἐμπρὸς εἰς τὸν Μωϋσῆν. Διότι τὰ ἕλκη ἐσκέπασαν τὸ σῶμα τῶν μάγων, ὅπως καὶ ὅλην τὴν Αἴγυπτον.

Ὁ Κύριος ἐπέτρεψε νὰ σκληρυνθῇ καὶ πάλιν ἡ καρδία τοῦ ἀμετανοήτου Φαραὼ καὶ ἔτσι ἐκεῖνος δὲν ὑπήκουσεν εἰς τὸν Μωϋσέα καὶ εἰς τὸν Ἀαρών, ποὺ τοῦ διεβίβασαν τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου.

Ἐγκατέλειψε δὲ ὁ Θεὸς τὸν Φαραὼ καὶ ἄφησε νὰ σκληρυνθῇ ἡ καρδιά του καὶ δὲν ἄκουσε καὶ πάλιν τὸ αἴτημα τῶν Ἰσραηλιτῶν, ὅπως τὸ εἶχεν εἰπεῖ ὁ Κύριος.

Εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «σήκω πολὺ πρωΐ, στάσου ἐνώπιον τοῦ Φαραὼ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτόν· Τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων· ἀπόστειλε ἐλεύθερον τὸν λαόν μου, διὰ νὰ μὲ λατρεύσουν.

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Νὰ σηκωθῇς ἐνωρὶς αὔριον τὸ πρωῒ καὶ νὰ παρουσιασθῇς ἐνώπιον τοΰ Φαραὼ καὶ νὰ τοῦ εἰπῇς: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων: Ἄφησε ἐλεύθερον τὸν λαόν μου, τοὺς Ἰσραηλίτας, διὰ νὰ μὲ λατρεύσουν.

Ἐὰν ὅμως καὶ πάλιν παρακούσῃς, θὰ ἀποστείλω κατὰ τὸν καιρὸν αὐτὸν ὅλας τὰς τιμωρίας μου εἰς τὴν καρδίαν σου, εἰς τὴν καρδίαν τῶν αὐλικῶν σου καὶ τοῦ λαοῦ σου, διὰ νὰ μάθῃς ὅτι δὲν ὑπάρχει εἰς ὅλην τὴν γῆν ἄλλος Θεός, ὅπως ἐγώ.

Διότι σοῦ λεγω πλέον ὅτι κατὰ τὸν καιρὸν αὐτὸν θὰ ἐξαπολύσω ὅλας τὰς τιμωρίας μου εἰς τὴν καρδιάν σου καὶ εἰς τὴν καρδιὰν τῶν αὐλικῶν σου καὶ τοῦ λαοῦ σου, διὰ νὰ καταλάβῃς ὅτι δεν ὑπάρχει κανεὶς ἄλλος εἰς ὅλην τὴν γῆν ὅμοιος μὲ ἐμέ.

Διότι τώρα θὰ ἀπλώσω τὸ παντοδύναμο χέρι μου, θὰ κτυπήσω σέ, θὰ θανατώσω τὸν λαόν σου, καὶ θὰ ξεπαστρευθῇς ἀπὸ τὴν γῆν.

Διότι τώρα ἦλθεν ὁ καιρός, ποὺ θὰ ἀπλώσω τὸ παντοδύναμον χέρι μου καὶ θὰ σὲ κτυπήσω. Θὰ θανατώσω δὲ τὸν λαόν σου καὶ θὰ ἑξαφανισθῇς τελείως ἀπὸ τὸ πρόσωπον τῆς γῆς.

Μέχρι τώρα διετηρήθης εἰς τὴν ζωήν, διὰ νὰ σοῦ δείξω τὴν ἄπειρον δύναμίν μου καὶ νὰ δοξασθῇ τὸ ὄνομά μου εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην.

Δι’ αὐτὸ δὲ ἀκριβῶς διετηρήθης μέχρι τώρα εἰς τὴν ζωήν. Διὰ νὰ φανερώσω μὲ τὴν τιμωρίαν σου τὴν δύναμίν μου καὶ νὰ ἀκουσθῇ τὸ ὄνομά μου εἰς ὅλην τὴν γῆν.

Ἀκόμη λοιπὸν σὺ θὰ πράξῃς τὰ ἴδια ἐναντίον τοῦ λαοῦ μου καὶ δὲν θὰ τὸν ἀποστείλῃς ἐλεύθερον;

Ἐπιμένεις λοιπὸν ἀκόμη καὶ ἐμποδίζεις τὸν λαόν μου καὶ δὲν ἀφήνεις ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας;

Ἰδοὺ ἐγὼ ρίπτω αὐτὴν τὴν ὥραν αὔριον πυκνὴν καὶ μεγάλην χάλαζαν, τόσην πολλὴν ὅση ποτὲ δὲν ἔχει πέσει ἐπὶ τῆς Αἰγύπτου, ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἐκτίσθη μέχρι σήμερον.

Νά! Τὴν ἰδίαν ὥραν αὔριον θὰ βρέξω πολὺ καὶ πυκνὸ χαλάζι τόσον, ὅσον δὲν ἔπεσε ποτὲ ἄλλοτε εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἀφ’ ὅτου ἐδημιουργήθη, μέχρι σήμερον.

Τώρα λοιπὸν σπεῦσε χωρὶς ἀργοπορίαν νὰ μαζέψῃς τὰ κατοικίδια ζῶα σου καὶ ὅσα ἄλλα ἀκόμη εὑρίσκονται εἰς τὰς πεδιάδας, διότι ὅλοι, ἄνθρωποι καὶ ζῶα, ποὺ θὰ εὐρεθοῦν εἰς τὰς πεδιάδας καὶ δὲν θὰ εἰσέλθουν εἰς τᾶς οἰκίας, θὰ πέσῃ δὲ χάλαζα ἐπάνω των, θὰ θανατωθοῦν».

Ἐμπρὸς λοιπόν, μὴ ἀργοπορῇς! Φρόντισε τώρα ἐπειγόντως νὰ μαζεύσῃς τὰ ζῶα σου καὶ ὅσα ἔχεις εἰς τὰς πεδιάδας. Διότι θὰ θανατωθοῦν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι καὶ τὰ ζῶα, ποὺ θὰ εὐρεθοῦν ἔξω εἰς τὰς πεδιάδας καὶ δὲν θὰ ἐμβοῦν εἰς κάποιο σπίτι καὶ θὰ πέσῃ ἐπάνω των τὸ χαλάζι».

Καθένας ἀπὸ τοὺς αὐλικοὺς τοῦ Φαραώ, ποὺ εὐλαβεῖτο τὰ λόγια τοῦ Κυρίου ἐμάζευσε τὰ ζῶα του εἰς τοὺς σταύλους των.

Τότε καθένας ἀπὸ τοὺς αὐλικοὺς τοῦ Φαραώ, ποὺ ὑπελόγιζε καὶ ἐφοβεῖτο τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, ἐμάζευσε τὰ ζῶα του εἰς τοὺς στάβλους.

Ὅποιος ὅμως δὲν ἔδωσε προσοχὴν εἰς τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, ἀφῆκε τὰ ζῶα του εἰς τὰς πεδιάδας.

Ἀντιθέτως καθένας, ποὺ δεν ἐπῆρεν εἰς τὰ σοβαρὰ αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ Κύριος, ἄφησεν ἐκτεθειμένα τὰ ζῶα του εἰς τὰς πεδιάδας.

Τὴν ἄλλην ἡμέραν εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «ἄπλωσε τὸ χέρι σου εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ θὰ πέσῃ χάλαζα εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων, καὶ τῶν ζώων καὶ ἐπάνω εἰς ὅλην τὴν χλόην τῆς γῆς».

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Ἄπλωσε τὸ χέρι σου πρὸς τὸν οὐρανὸν καὶ θὰ πέσῃ χαλάζι εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου καὶ εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς τὰ ζῶα καὶ εἰς ὅλα τὰ φυτὰ τῆς γῆς».

Ἥπλωσεν ὁ Μωϋσῆς τὸ χέρι του εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ ὁ Κύριος ἔδωσε βροντὰς καὶ ἔβρεξε χάλαζαν, ἐνῶ τὸ πῦρ τῶν ἀστραπῶν διέτρεχε τὴν γῆν. Καὶ ἔβρεξεν ὁ Κύριος φοβερὰν χάλαζαν εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Ἄπλωσε πράγματι ὁ Μωϋσῆς τὸ χέρι του πρὸς τὸν οὐρανὸν καὶ ἀμέσως ὁ Κύριος ἑξαπέλυσε βροντὰς καὶ χαλάζι, ἡ δὲ φωτιὰ τῶν κεραυνῶν διέτρεχεν ὅλην τὴν χώραν. Ὁ Κύριος ἔβρεξε χαλάζι εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον.

Καθὼς δὲ ἡ χάλαζα ἔπιπτεν εἰς τὴν γῆν φλόγες ἀστραπῶν ἀνεμιγνύοντο μὲ αὐτήν. Ἡ χάλαζα ἦτο πολλὴ πάρα πολλή, ὁμοία τῆς ὁποίας ποτὲ ἄλλοτε δὲν εἶχε πέσει εἰς τὴν Αἴγυπτον ἀπὸ τῆς ἐποχῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν ὠργανώθη εἰς αὐτὴν τὸ κράτος τῶν Αἰγυπτίων.

Ἐπεφτε δὲ χαλάζι καὶ φωτιὰ ποὺ τὸ ἐφλόγιζε. Καὶ τὸ χαλάζι ἦτο τόσον πολὺ καὶ δυνατό, ὅσον δεν ἔπεσε ποτὲ ἄλλοτε εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἐγκατεστάθη εἰς τὴν χώραν αὐτὴν λαός.

Ἐκτύπησεν ἡ χάλαζα καὶ ἐφόνευσεν εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον ἀνθρώπους καὶ ζῶα. Ἐκτύπησε καὶ κατέστρεψε ὅλην τὴν χλόην τῶν πεδιάδων καὶ συνέτριψεν ὅλα τὰ δένδρα τῆς χώρας.

Τὸ χαλάζι ἐκτύπησεν εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον τὰ πάντα, ἀνθρώπους καὶ ζῶα. Ὅλα τὰ χόρτα εἰς τὰς πεδιάδας τὰ ἐκτύπησε καὶ τὰ ἔλειωσε τὸ χαλάζι. Ἔσπασε δὲ καὶ ὅλα τὰ δένδρα, ποὺ ἦσαν εἰς τὸ ὕπαιθρον.

Εἰς τὴν Γεσὲμ ὅμως, ὅπου ἦσαν οἱ Ἰσραηλῖται, δὲν ἔπεσε χάλαζα.

Μόνον εἰς τὴν περιοχὴν Γεσέμ, ὅπου διέμεναν οἱ Ἰσραηλῖται, δὲν ἔπεσε χαλάζι.

Καθ’ ὃν χρόνον ἔπιπτεν ἡ καταστρεπτικὴ χάλαζα, ἔστειλεν ὁ Φαραὼ ἀνθρώπους, ἐκάλεσε τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ καταφοβισμένος ἀπὸ τὴν φοβερὰν πληγὴν τοὺς εἶπεν· «ἡμάρτησα αὐτὴν τὴν φορὰν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Ὁ Θεὸς εἶναι δίκαιος, ἐγὼ δὲ καὶ ὁ λαός μου εἴμεθα ἀσεβεῖς.

Τότε ὁ Φαραὼ ἀπέστειλεν ἀνθρώπους του καὶ ἐκάλεσε τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς εἶπεν: «Αὐτὴν τὴν φορὰν ἀναγνωρίζω ὅτι ἔχω ἁμαρτήσει. Ὁ Κύριος εἶναι δίκαιος, ἐνῷ ἐγὼ καὶ ὁ λαός μου εἴμεθα ἀσεβεῖς καὶ ἔνοχοι.

Προχευχηθῆτε, λοιπόν, ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν Θεὸν διὰ νὰ παύσουν αἱ βρονταὶ τοῦ Θεοῦ, ἡ χάλαζα καὶ τὸ πῦρ καὶ ἐγὼ θὰ σᾶς ἀφήσω ἐλευθέρους νὰ ἀναχωρήσετε. Δὲν θὰ μείνετε πλέον ἐδῶ».

Προσευχηθῆτε λοιπὸν ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν Κύριον καὶ παρακαλέσατε νὰ σταματήσουν αἱ βρονταὶ τοῦ Θεοῦ, τὸ χαλάζι καὶ ἡ φωτιά. Καὶ σᾶς ὑπόσχομαι ὅτι θὰ σᾶς ἀφήσω νὰ φύγετε καὶ δεν πρόκειται να μείνετε περισσότερον».

Ὁ Μωϋσῆς τοῦ ἀπήντησεν· «ἀμέσως μόλις ἐξέλθω ἀπὸ τὴν πόλιν θὰ ὑψώσω τὰ χέρια μου πρὸς τὸν Κύριον καὶ θὰ παύσουν αἱ βρονταί, θὰ σταματήσῃ ἡ χάλαζα καὶ ἡ βροχή, διὰ νὰ μάθῃς ὅτι ἡ γῆ ὅλη ἀνήκει εἰς τὸν Κύριον.

Ὁ δὲ Μωϋσῆς φωτισμένος ἀπὸ τὸν Θεὸν εἶπε: «Μόλις θὰ βγῶ ἀπὸ τὴν πόλιν, θὰ ἀπλώσω τὰ χέριά μου πρὸς τὸν Κύριον εἰς στάσιν προσευχῆς καὶ ἀμέσως θὰ παύσουν αἱ βρονταὶ καὶ θὰ σταματήσῃ πλέον τὸ χαλάζι καὶ ἡ βροχή, διὰ νὰ καταλάβῃς ὅτι ἡ γῆ ὅλη εἶναι κτῆμα τοῦ Κυρίου.

Ἀλλὰ γνωρίζω καλὰ ὅτι δὲν ἔχετε ἀκόμη φοβηθῇ τὸν Κύριον, οὔτε σύ, οὔτε οἱ αὐλικοί σου».

Γνωρίζω ὅμως πολὺ καλὰ ὅτι καὶ σὺ ὁ ἴδιος καὶ οἱ αὐλικοί σου δεν ἔχετε ἀκόμη φοβηθῇ τὸν Κύριον».

Ἀπὸ τὴν χάλαζαν εἶχε καταστραφῆ καὶ τὸ λινάρι καὶ ἡ κριθή· διότι ἡ μὲν κριθὴ εἶχε πετάξει τότε μεγάλον βλαστόν, τὸ δὲ λινάρι εἶχε δέσει τὰ σπέρματά του.

Ἀπὸ τὸ χαλάζι κατεστράφη τὸ λινάρι καὶ τὸ κριθάρι. Διότι ἦτο ἐποχὴ ποὺ τὸ κριθάρι εἶχεν ἤδη ἀναπτυχθῆ, τὸ δὲ λινάρι εἶχε δέσει καρπόν.

Ὁ σῖτος ὅμως καὶ ἡ ὀλύρα (εἶδος λευκοῦ σίτου) δὲν κατεστράφησαν, διότι ἦσαν ὄψιμα.

Τὸ κοινὸ σιτάρι ὅμως, καθὼς καὶ τὸ ἄσπρο σιτάρι, ποὺ λέγεται ὀλύρα, δὲν κατεστράφησαν, διότι ἦσαν ὄψιμα καὶ δεν εἶχαν ἀναπτυχθῆ.

Ἐξῆλθεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραὼ καί, ἔξω ἀπὸ τὴν πόλιν, ὕψωσε τὰ χέρια του πρὸς τὸν Θεόν. Ἀμέσως δὲ αἱ βρονταὶ καὶ ἡ χάλαζα ἐσταμάτησαν καὶ οὔτε σταγὼν βροχῆς δὲν ἔσταξεν εἰς τὴν γῆν.

Ἔφυγε δὲ ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τὸν Φαραὼ καὶ ἐβγῆκεν ἔξω ἀπὸ τὴν πόλιν καὶ ὕψωσε τὰ χέρια του πρὸς τὸν Κύριον καὶ προσευχήθη. Ἀμέσως ἔπαυσαν αἱ βρονταὶ καὶ τὸ χαλάζι καὶ οὔτε σταγόνα βροχῆς δὲν ἔπεσε πλέον εἰς τὴν γῆν.

Ὁ Φαραὼ εἰδὼν ὅτι ἐσταμάτησαν ἡ βροχὴ καὶ ἡ χάλαζα καὶ οἱ κεραυνοί, ἡμάρτησε καὶ πάλιν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐσκληρύνθη ἡ καρδία αὐτοῦ καὶ τῶν αὐλικῶν του.

Ὁ Φαραὼ ὅμως, ἀμετανόητος καθὼς ἦτο, ὅταν εἶδεν ὅτι ἔπαυσαν ἡ βροχή, τὸ χαλάζι καὶ αἱ βρονταί, ἡμάρτησε καὶ πάλιν καὶ ἐσκλήρυνε τὴν καρδιάν του, ἐπηρέασε δὲ καὶ τοὺς αὐλικούς του.

Ἐσκληρύνθη ἡ καρδία τοῦ Φαραὼ καὶ δὲν ἀφῆκεν ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ ἀναχωρήσουν, ὅπως τὸν εἶχε διατάξει διὰ τοῦ Μωϋσέως ὁ Θεός.

Καὶ ἐσκληρύνθη ἡ καρδιὰ τοῦ Φαραὼ καὶ δὲν ἄφησε τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ φύγουν, ὅπως τὸ εἶχεν εἰπεῖ ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.