Ἔσδρας Α' 7

Τότε ὁ Σισίννης, ὁ διοικητὴς τῆς Κοίλης Συρίας καὶ τῆς Φοινίκης, ὁ Σαθραβουζάνης καὶ οἱ σύντροφοί των ἀκολουθήσαντες πιστῶς τὰ ὑπὸ τοῦ βασιλέως διαταχθέντα,

Μετὰ τὴν ἀπάντησιν αὐτὴν τοῦ βασιλέως Δαρείου ὁ Σισίννης, ὁ ἔπαρχος τῆς Κοίλης Συρίας καὶ τῆς Φοινίκης, καὶ ὁ Σαθραβουζάνης καὶ οἱ σύμμαχοί των ἡγεμόνες συνεμορφώθησαν ἀμέσως πρὸς τὰς διαταγὰς τοῦ βασιλέως.

ἐπιστατοῦσαν οἱ ἴδιοι περισσότερον ἐπιμελῶς εἰς τὰ ἔργα τοῦ ναοῦ καὶ ἐβοηθοῦσαν τοὺς πρεσβυτέρους τῶν Ἰουδαίων καὶ τοὺς προϊσταμένους τοῦ ναοῦ.

Καὶ ἐπιστατοῦσαν μὲ μεγαλύτερον ἐνδιαφέρον εἰς τὰ ἱερὰ ἔργα τῆς ἀνοικοδομήσεως τοῦ Ναοῦ καὶ ἐβοηθοῦσαν τοὺς προεστοὺς τῶν Ἰουδαίων καὶ τοὺς προϊσταμένους τῶν ἱεροπραξιῶν τοῦ Ναοῦ.

Ἔτσι δὲ κατευωδώνοντο τὰ ἱερὰ ἔργα, καθ’ ὃν χρόνον οἱ προφῆται Ἀγγαῖος καὶ Ζαχαρίας ἐδίδασκον τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ προέλεγαν τὰ μέλλοντα.

Ἔτσι ἐπροχωροῦσαν κανονικῶς τὰ ἱερὰ ἔργα μὲ τὴν βοήθειαν καὶ τῶν προφητῶν Ἀγγαίου καὶ Ζαχαρίου, οἱ ὁποῖοι ἐπροφήτευαν τότε καὶ καθωδηγοῦσαν τοὺς Ἰουδαίους ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ Θεοῦ.

Ἔτσι δὲ ἐτελείωσαν καὶ ὠλοκληρώθησαν τὰ ἔργα τῆς ἀνοικοδομήσεως τοῦ ναοῦ σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ κατόπιν ἀδείας τοῦ Κύρου, τοῦ Δαρείου καὶ τοῦ Ἀρταξέρξου, βασιλέων τῶν Περσῶν.

Κατευωδώθηκαν δὲ καὶ ὠλοκληρώθηκαν τὰ ἔργα τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Ναοῦ συμφώνως πρὸς τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ τοῦ Ἰσραὴλ καὶ μὲ τὴν ἔγκρισιν τῶν βασιλέων τῶν Περσῶν Κύρου, Δαρείου καὶ Ἀρταξέρξου.

Ἐτελείωσε καὶ ὠλοκληρώθη τὸ ἔργον τῆς οἰκοδομής τοῦ ἱεροῦ τούτου ναοῦ τὴν εἰκοστὴν τρίτην τοῦ ἑβραϊκοῦ μηνὸς Ἄδαρ κατὰ τὸ ἕκτον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ βασιλέως Δαρείου.

Ἡ ἀποπεράτωσις τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ ἁγίου Ναοῦ τοῦ Κυρίου ἔγινεν εἰς τὰς εἴκοσι τρεῖς τοῦ μηνὸς Ἄδαρ καὶ κατὰ τὸ ἕκτον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Δαρείου.

Τότε δὲ οἱ Ἰσραηλῖται, οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται, καὶ ὅσοι ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας εἶχαν ἐπανέλθει ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἔπραξαν ὅπως ἀναγράφει τὸ βιβλίον τοῦ Μωϋσέως.

Ἐτήρησαν δὲ οἱ Ἰσραηλῖται καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται καὶ οἱ ὑπόλοιποι, ποὺ ἐπανῆλθαν ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν, ὅλα, ὅσα ἦσαν γραμμένα εἰς τὸ θεόπνευστον βιβλίον τοῦ Μωϋσέως, δηλαδὴ τὴν Πεντάτευχον, σχετικῶς πρὸς τὸν οἶκον τῆς λατρείας τοῦ Κυρίου.

Προσέφεραν, δηλαδή, κατὰ τὰ ἐγκαίνια τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου ἑκατὸν ταύρους, διακοσίους κριοὺς καὶ τετρακόσια ἀρνιά.

Διὰ να ἐγκαινιάσουν δὲ τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου προσέφεραν καὶ ἐθυσίασαν ἑκατὸν ταύρους, διακόσια κριάρια καὶ τετρακόσια ἀρνιά.

Διὰ δὲ τὴν ἐξιλέωσιν καὶ ἐξάλειψιν τῶν ἁμαρτιῶν ὅλου τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ἐθυσίασαν δώδεκα τράγους, προσφερθέντας ὑπὸ τῶν δώδεκα ἀρχηγῶν τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ.

Προσέφεραν ἐπίσης, ὡς θυσίαν ἐξιλεώσεως διὰ τὰς ἁμαρτίας ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν, δώδεκα τράγους, ὅσος ἦτο δηλαδὴ καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀρχηγῶν τῶν δώδεκα φυλῶν των.

Οἱ ἱερεῖς δὲ καὶ οἱ Λευῖται ἐτακτοποιήθησαν καὶ ἐστάθησαν στολισμένοι μὲ τὰ ἱερατικά των ἄμφια, σύμφωνα μὲ τὰς διαιρέσεις αὐτῶν καὶ ἀναλόγως τῶν ὑπηρεσιῶν, τὰς ὁποίας προσέφεραν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραὴλ ἀκολουθοῦντες καὶ ἐφαρμόζοντες ὅσα ἦσαν γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τοῦ Μωϋσέως. Ἐπίσης παρευρέθησαν καὶ οἱ θυρωροὶ ἕκαστος εἰς τὴν ἰδικήν του πύλην.

Ἐστάθηκαν δὲ κατὰ πατριὰς οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται μὲ τὰς ἱερατικὰς στολάς των διὰ νὰ λειτουργοῦν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ, συμφώνως πρὸς τὰς γραπτὰς ὁδηγίας τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἐγράφησαν εἰς τὸ θεόπνευστον βιβλίον τοῦ Μωϋσέως. Ἐστάθηκαν ἐπίσης καὶ οἱ θυρωροὶ εἰς τὰς θέσεις των εἰς κάθε πύλην.

Ἔτσι οἱ Ἰσραηλῖται, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐπανέλθει ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν, ἑώρτασαν τὸ Πάσχα τὴν δεκάτην τετάρτην τοῦ πρώτου μηνός, οἱ δὲ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται μαζῆ εἶχαν προθύμως ἐξαγνισθῆ.

Καὶ ἀφοῦ εἶχαν ἑξαγνισθῆ πλέον ὅλοι μαζὶ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται, ἑώρτασαν οἱ Ἰσραηλῖται, ποὺ ἐπανῆλθαν ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν, τὴν ἑορτὴν τοῦ Πάσχα κατὰ τὴν δεκάτην τετάρτην ἡμέραν τοῦ πρώτου μηνός, δηλαδὴ τοῦ Νισάν.

Ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ ἄνδρες οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἐπανέλθει ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν, διὰ νὰ ἑορτάσουν τὸ Πάσχα, ἡγνίσθησαν, διότι καὶ οἱ Λευῖται ὅλοι μαζῆ εἶχαν ἁγνισθῆ.

Ἑώρτασαν δὲ καὶ ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται, διότι εἶχαν ἐξαγνισθῆ καὶ αὐτοὶ μετὰ τὸν ἑξαγνισμὸν ὅλων μαζὶ τῶν Λευιτῶν.

Οἱ δὲ Λευῖται προσέφεραν θυσίαν τὸν πασχαλινὸν ἀμνὸν δι’ ὅλους τοὺς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἐπανέλθει ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν, διὰ τοὺς ἀδελφούς των τοὺς ἱερεῖς καὶ διὰ τὸν ἑαυτόν των.

Οἱ δὲ Λευῖται προσέφεραν καὶ ἐθυσίασαν τὸν πασχάλιον ἀμνὸν δι’ ὅλους τοὺς Ἰσμαηλίτας, ποὺ ἐγύρισαν εἰς τὴν πατρίδα των ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν, καθὼς ἐπίσης καὶ διὰ τοὺς ἀδελφούς των τοὺς ἱερεῖς καὶ διὰ τοὺς ἑαυτους των.

Ἀπὸ τὸν πασχάλιον δὲ ἀμνὸν ἔφαγαν ὄχι μόνον οἱ Ἰσραηλῖται, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἐπανέλθει ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν, ἀλλὰ καὶ ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀπεχωρίσθησαν ἀπὸ τὰ ἀκάθαρτα καὶ ἀσεβῆ ἔθιμα τῶν ἐθνικῶν τῆς χώρας, διὰ νὰ λατρεύσουν τὸν Κύριον.

Καὶ ἔφαγαν ἔτσι τὸν πασχάλιον ἀμνὸν οἱ Ἰσραηλῖται, ποὺ ἐπέστρεψαν ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν, ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ ἀπεμακρύνθησαν ἀπὸ τὰ βδελυκτὰ εἴδωλα καὶ ἔθιμα τῶν εἰδωλολατρικῦν λαῶν τῆς γῆς καὶ εἶχαν θερμὸν πόθον νὰ λατρεύουν τὸν Κύριον.

Ἑώρτασαν τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων, δηλαδὴ τὴν ἑορτὴν τοῦ Πάσχα, ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας εὐφραινόμενοι ἐνώπιον τοῦ Κυρίου,

Ἑώρτασαν ἐπίσης ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας καὶ τὴν ἑορτὴν τῶν Ἀζύμων καὶ εὐφραίνοντο ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

διότι ὁ Κύριος μετέστρεψε τὴν γνώμην καὶ ἀπόφασιν του βασιλέως τῶν Ἀσσυρίων ὑπὲρ τῶν Ἰουδαίων, ὥστε νὰ ἐνισχυθοῦν τὰ χέρια των εἰς τὰ ἔργα τῆς ἀνοικοδομήσεως τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου, τοῦ Θεοῦ τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Ἡ χαρὰ καὶ ἡ εὐφροσύνη των ὠφείλετο εἰς τὸ ὅτι ἄλλαξε ὁ Κύριος τὴν διάθεσιν τοῦ βασιλέως τῶν Ἀσσυρίων ὑπὲρ αὐτῶν καὶ ἐδυνάμωσε τὰ χέρια των, ὥστε νὰ φέρουν εἰς πέρας τὰ ἱερὰ ἔργα τοῦ Ναοῦ τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ.