Ἔσδρας Β' 4

Οἱ ἐχθροὶ τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα καὶ τῆς φυλῆς τοῦ Βενιαμὶν ἐπληροφορήθησαν ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι, ποὺ εἶχον ἐπανέλθει ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν, ἀνοικοδομοῦσαν τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου τοῦ Θεοῦ τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Ἔμαθαν δὲ οἱ ἐχθροὶ τῶν φυλῶν Ἰούδα καὶ Βενιαμὶν ὅτι αὐτοί, ποὺ ἐπέστρεψαν ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν, κτίζουν Ναὸν πρὸς τιμὴν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ.

Ἦλθαν, λοιπόν, πρὸς τὸν Ζοροβάβελ καὶ πρὸς τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν οἰκογενειῶν καὶ εἶπαν πρὸς αὐτούς· «θὰ ἀνοικοδομήσωμεν καὶ ἡμεῖς μαζῆ μὲ σᾶς, διότι καὶ ἡμεῖς λατρεύομεν τὸν Θεόν μας, ὅπως καὶ σεῖς, καὶ εἰς αὐτὸν προσφέρομεν θυσίας ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Ἀσραδδών, βασιλέως τῶν Ἀσσυρίων, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔφερεν ἐδῶ».

Ἐπλησίασαν λοιπὸν τὸν Ζοροβάβελ καὶ τοὺς ἐπὶ κεφαλῆς τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν καὶ τοὺς εἶπαν: «Θὰ σᾶς βοηθήσωμεν εἰς τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ Ναοῦ, διότι καὶ ἐμεῖς λατρεύομεν τὸν Θεόν μας, ὅπως καὶ σεῖς. Εἰς Αὐτὸν προσφέρομεν θυσίας καὶ ἐμεῖς ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τοῦ βασιλέως τῆς Ἀσσυρίας Ἀσαραδδών, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔφερε καὶ μᾶς ἐγκατέστησεν εἰς τὰ ἐδάφη αὐτά».

Ὁ Ζοροβάβελ, ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ ἄλλοι ἀρχηγοὶ τῶν πατριῶν τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ἀπήντησε πρὸς αὐτούς· «δὲν εἶναι πρέπον καὶ νοητὸν νὰ ἀνοικοδομήσωμεν ἡμεῖς μαζῆ μὲ σᾶς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ μας, ἀλλὰ ἡμεῖς μόνοι θὰ ἀνοικοδομήσωμεν αὐτὸν πρὸς τὸν Κύριον τὸν Θεόν μας, ὅπως ἄλλωστε μᾶς διέταξε Κῦρος ὁ βασιλεὺς τῶν Περσῶν».

Ὁ δὲ Ζοροβάβελ μαζὶ μὲ τὸν Ἰησοῦν καὶ τοὺς ὑπολοίπους ἀρχηγοὺς τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν τῶν Ἰσραηλιτῶν τοὺς εἶπαν: «Δὲν ἔχομεν σχέσεις μαζί σας καὶ οὔτε θέλομεν νὰ οἰκοδομήσωμεν μαζί σας τὸν Ναὸν τοῦ Θεοῦ μας, διότι ἐμεῖς μόνοι μας καὶ μὲ ὁμόνοιαν μεταξύ μας θὰ κτίσωμεν τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ μας, συμφώνως πρὸς τὴν ἐντολὴν καὶ ἄδειαν, ποὺ μᾶς ἔδωσεν ὁ βασιλεὺς τῶν Περσῶν Κῦρος».

Τότε ὁ λαὸς ἐκείνης τῆς χώρας παρενέβαλε διάφορα προσκόμματα εἰς τὴν ἐργασίαν τοῦ ἰουδαϊκοῦ λαοῦ καὶ ἠμπόδιζεν αὐτὸν εἰς τὸ ἔργον τῆς ἀνοικοδομήσεως.

Τότε οἱ κάτοικοι ἐκείνης τῆς περιοχῆς, δηλαδὴ οἱ Σαμαρεῖται, ἐπιχειροῦσαν μὲ κάθε τρόπον νὰ δεσμεύσουν τὰ χέρια τῶν Ἰουδαίων κατὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Ναοῦ καὶ τοὺς ἐμπόδιζαν νὰ κτίζουν.

Ἐπλήρωναν δὲ ἰδικούς των ἀνθρώπους ὡς δολιοφθορεῖς, διὰ νὰ ματαιώσουν τὴν ἀπόφασιν τῶν Ἰουδαίων πρὸς ἀνοικοδόμησιν του ναοῦ. Ἔτσι δὲ ἐφέρθησαν καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς βασιλείας Κύρου, τοῦ βασιλέως τῶν Περσῶν, μέχρι τῆς βασιλείας τοῦ Δαρείου βασιλέως τῶν Περσῶν.

Ἔβαλαν μάλιστα καὶ ἰδικούς των πληρωμένους ἀνθρώπους νὰ ἀναμειγνύωνται δῆθεν ὡς σύμβουλοι εἰς τὰ ἔργα τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Ναοῦ, μὲ σκοπὸν ὅμως νὰ ματαιώσουν τελικῶς τὴν ἀπόφασιν τῶν Ἰουδαίων διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ Ναοῦ. Αὐτὸ δὲ ἐγίνετο καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς βασιλείας τοῦ βασιλέως τῶν Περσῶν Κύρου καὶ ἕως τὴν βασιλείαν τοῦ βασιλέως τῶν Περσῶν Δαρείου.

Ὅταν δὲ ἔγινε βασιλεὺς ὁ Ξέρξης, ἀμέσως μόλις ἀνέλαβε τὴν βασιλείαν του, ἔγραψαν αὐτοὶ πρὸς τὸν βασιλέα ἐπιστολήν μὲ κατηγορίας ἐναντίον τῶν Ἰσραηλιτῶν, ποὺ κατοικοῦσαν τὴν περιοχὴν Ἰούδα καὶ τὴν πόλιν Ἱερουσαλήμ.

Ὅταν δὲ ἔγινε βασιλεὺς τῶν Περσῶν ὁ Ἀσσουῆρος, ποὺ ἐλέγετο καὶ Ξέρξης, κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς βασιλείας του, τοῦ ἔγραψαν ἐπιστολὴν ἐναντίον τῶν κατοίκων τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ τῆς ἄλλης Ἰουδαίας, μὲ σκοπὸν νὰ ματαιωθῇ ἡ ἀνασύστασις τοῦ ἰουδαϊκοῦ κράτους.

Κατὰ τὴν περίοδον τῆς βασιλείας του ὁ Ἀρταξέρξης ἔγραψεν ἐπιστολὴν πρὸς τὸν Μιθραδάτην, τὸν Ταβεήλ, καὶ τοὺς ἄλλους συντρόφους των, μὲ πνεῦμα εἰρήνης καὶ καλωσύνης. Πρὸς τὸν βασιλέα ἀπήντησεν ὁ γραμματεὺς αὐτῶν δι’ ἐπιστολῆς γραμμένης εἰς τὴν ἀραμαϊκὴν γλῶσσαν μεταφρασμένης εἰς τὴν περσικήν.

Ἔγραψαν ἐπίσης ἐπιστολὴν διὰ τὸ ἴδιον θέμα καὶ ἐπὶ τοῦ βασιλέως τῶν Περσῶν Ἀρταξέρξου. Καὶ ἀπήντησεν ὁ Ἀρταξέρξης μὲ πνεῦμα εἰρηνικὸν καὶ φιλικὸν εἰς τὸν Μιθραδάτην, τὸν Ταβεὴλ καὶ τοὺς ἄλλους διοικητὰς τῶν περιοχῶν, ποὺ ἐγειτόνευαν μὲ τὴν Ἰουδαίαν, καὶ ποὺ ὅλοι μαζὶ ἦσαν δοῦλοι καὶ ὑποτελεῖς τοῦ βασιλέως τῶν Περσῶν. Τὴν ἐπιστολὴν πρὸς τὸν βασιλέα Ἀρταξέρξην τὴν ἔγραψεν εἰδικὸς γραμματεὺς μὲ συριακά (ἢ ἀραμαϊκά) γράμματα, μεταφρασμένην ὅμως εἰς τὴν περσικὴν γλῶσσαν.

Τότε ὁ διοικητὴς Ραοὺμ καὶ ὁ γραμματεὺς Σαμψὰ ἔγραψαν πρὸς τὸν Ἀρταξέρξην τὸν βασιλέα μίαν ἐπιστολὴν ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ.

Ἔγραψαν λοιπὸν μίαν ἐπιστολὴν ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλὴμ πρὸς τὸν βασιλέα Ἀρταξέρξην ὁ ἀνώτατος δικαστὴς (βααλτάμ) Ραοὺμ καὶ ὁ γραμματεὺς Σαμψά.

Αὐτὰ ἔκριναν νὰ θέσουν ὑπ’ ὄψιν τοῦ βασιλέως ὁ Ραοὺμ ὁ διοικητὴς καὶ ὁ Σαμψὰ ὁ γραμματεὺς καὶ οἱ ἄλλοι σύντροφοί μας, ὅπως ἐπίσης καὶ οἱ Δειναῖοι καὶ οἱ Ἀφαρσαθαχαῖοι, οἱ Ταρφαλαῖοι, οἱ Ἀφαρσαῖοι, οἱ Ἀρχυαῖοι, οἱ Βαβυλώνιοι, οἱ Σουσαναχαῖοι, οἱ Δαυαῖοι,

Τὴν ἀποστολὴν τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς ἀπεφάσισαν ὁ ἀνώτατος δικαστὴς Ραούμ, ὁ γραμματεὺς Σαμψὰ καὶ οἱ ἄλλοι σύντροφοί των, ποὺ ὅλοι μαζὶ εἴμαστε ὑποτελεῖς τῶν Περσῶν, δηλαδὴ οἱ Δειναῖοι, οἱ Ἀφαρσαθαχαῖοι, οἱ Ταρφαλαῖοι, οἱ Ἀφαρσαῖοι, οἱ Ἀρχυαῖοι, οἱ Βαβυλώνιοι, οἱ Σουσαναχαῖοι, οἱ Δαυαῖοι

καὶ οἱ ὑπόλοιποι ἐθνικοὶ λαοί, τοὺς ὁποίους ὁ μεγάλος καὶ ἔνδοξος Ἀσσεναφὰρ μετέφερε καὶ ἐγκατέστησεν εἰς τὰς πόλεις τῆς Σαμαρείας καὶ εἰς τὴν πέραν τοῦ Εὐφράτου ποταμοῦ περιοχήν.

καὶ οἱ ἄλλοι λαοί, ποὺ τοὺς μετεκίνησεν ὁ μέγας καὶ ἔνδοξος ἄρχων τῶν Ἀσσυρίων Ἀσσεναφὰρ καὶ τοὺς ἐγκατέστησεν εἰς τὰς πόλεις τῆς Σαμαρείας καὶ εἰς τὴν ὑπόλοιπον χώραν, ποὺ εὑρίσκεται πέραν τοῦ ποταμοῦ Εὐφράτου.

Τὸ δὲ περιεχόμενον αὐτῆς τῆς ἐπιστολῆς, τὴν ὁποίαν ἔστειλαν πρὸς τὸν Ἀρταξέρξην, ἦτο τὸ ἐξῆς· «Πρὸς τὸν Ἀρταξέρξην τὸν βασιλέα, ἡμεῖς οἱ δοῦλοι σου, οἱ ὁποῖοι εὑρισκόμεθα πέραν τοῦ ποταμοῦ Εὐφράτου, θέτομεν ὑπ’ ὄψει σου τὰ ἑξῆς·

Τὸ δὲ κυρίως κείμενον τῆς ἐπιστολῆς, ποὺ ἀπέστειλαν εἰς τὸν Ἀρταξέρξην, περιελάμβανε τὰ ἑξῆς: «Πρὸς τὸν βασιλέα Ἀρταξέρξην στέλλομεν αὐτὴν τὴν ἐπιστολὴν οἱ δοῦλοι σου, ἐμεῖς οἱ ἄνδρες, ποὺ διαμένομεν πέραν τοῦ Εὐφράτου ποταμοῦ.

Ἂς γίνῃ γνωστὸν εἰς τὸν βασιλέα ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι, οἱ ὁποῖοι ἐπανῆλθον ἀπὸ τὴν χώραν σου πρὸς ἡμᾶς, ἦλθον εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, τὴν πόλιν τὴν ἐπαναστάτιδα καὶ κακήν, καὶ ἔχουν ἀρχίσει νὰ τὴν ἀνοικοδομοῦν. Τὰ ὑλικὰ διὰ τὴν οἰκοδομὴν τοῦ τείχους εἶναι ἕτοιμα καὶ τὰ θεμέλια ἔχουν ἴδη ἀνυψωθῆ.

Θέλομεν νὰ γνωρίζῃς, βασιλεῦ, ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι, ποὺ ἔφυγαν ἀπὸ τὸν τόπον, ὅπου εὑρίσκεσαι, καὶ ἀνέβηκαν πρὸς ἐμᾶς, ἦλθαν ἤδη εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, τὴν πόλιν ποὺ κατοικεῖται ἀπὸ ἀνθρώπους πονηροὺς καὶ ἐπαναστάτας. Ἄρχισαν μάλιστα νὰ τὴν ἀνοικοδομοῦν. Ἐπροχώρησαν δὲ εἰς τὰ τείχη καὶ ἔχουν ὑψώσει ἀρκετὰ τὰ θεμέλιά της.

Φέρομεν λοιπόν, εἰς γνῶσιν τοῦ βασιλέως ὅτι, ἐὰν ἡ πόλις αὐτὴ ἀνοικοδομηθῆ καὶ τὰ τείχη αὐτῆς ὁλοκληρωθοῦν, δὲν θὰ δίδουν πλέον οἱ Ἰουδαῖοι φόρους εἰς τὸν βασιλέα, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι γενικῶς κακὸν διὰ τοὺς βασιλεῖς.

Τώρα λοιπὸν ἔχε ὑπ’ ὄψιν σου, βασιλεῦ, ὅτι ἐὰν ἡ πόλις ἐκείνη ἀνοικοδομηθῇ καὶ ὁλοκληρωθοῦν τὰ τείχη της, δὲν θὰ παίρνῃς πλέον φόρους ἀπὸ ἐκείνους τοὺς ἀνθρώπους καὶ δὲν θὰ σοῦ δώσουν τίποτε ἄλλο. Αὐτὸ ὅμως ζημιώνει τοὺς βασιλεῖς μας.

Ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῶμεν τὴν καταφρόνησιν αὐτὴν τοῦ βασιλέως, διὰ τοῦτο ἐστείλαμεν καὶ κατεστήσαμεν γνωστὸν τοῦτο εἰς τὸν βασιλέα,

Καὶ ἐπειδὴ δὲν μᾶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθοῦμε κάποιαν καταφρόνησιν τοῦ βασιλέως μας ἐκ μέρους των, δι’ αὐτὸ ἐστείλαμεν αὐτὴν τὴν ἐπιστολὴν καὶ ἐγνωστοποιήσαμεν τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὸν βασιλέα.

διὰ νὰ ἐρευνήσῃ εἰς τὰ ἀρχεῖα τῶν προγόνων του, ὅπου θὰ εὕρη στοιχεῖα καὶ θὰ πεισθῇ ὅτι ἡ πόλις ἐκείνη, ἡ Ἱερουσαλήμ, εἶναι ἀποστάτις. Ὅτι ἔχει διαπράξει πολλὰ κακὰ ἐναντίον βασιλέων καὶ ἐναντίον τῶν χωρῶν των ὅτι εἶναι τόπος, ὅπου καταφεύγουν οἱ δραπετεύοντες δοῦλοι ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων. Διὰ τὰς κακουργίας της, ἄλλωστε αὐτὰς ἔχει μεταβληθῆ ἡ πόλις εἰς ἐρείπια.

Σοῦ ἐγράψαμεν διὰ νὰ παρακινηθῇς νὰ ἐρευνήσῃ εἰς τὰ Ἀρχεῖα τῶν πατέρων σου. Εἴμαστε δὲ βέβαιοι ὅτι θὰ βρῇς ἐκεῖ γραμμένα πολλὰ στοιχεῖα καὶ θὰ διαπιστώσῃς ὅτι ἡ πόλις ἐκείνη εἶναι πόλις ἐπαναστατῶν. Ἡ πόλις αὐτὴ βλάπτει τοὺς βασιλεῖς καὶ τὰς ἐπαρχίας τῆς αὐτοκρατορίας καὶ εἶναι καταφύγιον δούλων ἐπαναστατῶν ἀπὸ τὰ ἀρχαῖα χρόνια. Δι’ αὐτὸ ἐξ ἄλλου καὶ ἔχει ἐρημωθῇ ἡ πόλις αὐτὴ τὸν τελευταῖον καιρόν.

Καθιστῶμεν λοιπὸν γνωστὸν ἡμεῖς εἰς τὸν βασιλέα ὅτι, ἐὰν αὐτὴ ἡ πόλις ἀνοικοδομηθῇ καὶ τὰ τείχη της ὁλοκληρωθοῦν, δὲν θὰ ὑπάρχῃ πλέον εἰς σὲ εἰρήνη».

Σοῦ γνωστοποιοῦμεν λοιπόν, βασιλεῦ, ὅτι ἐὰν ἡ πόλις αὐτὴ οἰκοδομηθῇ καὶ πάλιν καὶ ὁλοκληρωθοῦν τὰ τείχη της, δὲν πρόκειται νὰ ἡσυχάσῃς ποτέ».

Κατόπιν τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς ἔστειλεν ὁ βασιλεὺς ἀπάντησιν πρὸς τὸν κυβερνήτην Ραοὺμ καὶ τὸν γραμματέα Σαψὰ καὶ τοὺς ἄλλους συντρόφους των, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦσαν εἰς τὴν Σαμάρειαν καὶ τοὺς ὑπολοίπους ποὺ εὑρίσκοντο πέραν τοῦ ποταμοῦ Εὐφράτου, καὶ μετὰ τοῦ εἰρηνικοὺς χαιρετισμοὺς λέγει.

Κατόπιν τῆς ἐπιστολῆς αὐτὴς ὁ βασιλεὺς ἔστειλεν ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀνώτατον δικαστὴν Ραοὺμ καὶ εἰς τὸν γραμματέα Σαμψὰ καὶ τοὺς ὑπολοίπους συντρόφους των, ποὺ διέμεναν εἰς τὴν Σαμάρειαν, καθὼς καὶ τοὺς ἄλλους, ποὺ διέμεναν πέραν τοῦ Εὐφράτου ποταμοῦ. Εἰς τὴν ἀπάντησιν τὸν αὐτὴν ὁ βασιλεὺς μετὰ τὰς εἰρηνικὰς εὐχὰς ἔλεγε τὰ ἑξῆς:

«Ὁ γραμματοκομιστής, τὸν ὁποῖον μᾶς ἐπεστείλατε, ἐκλήθη ἐνώπιόν μου.

«Ὁ εἰδικὸς γραμματεύς, ποὺ ἔγραψε καὶ μετέφερε τὴν ἐπιστολήν σας, τὸν ὁποῖον καὶ μοῦ ἀπεστείλατε, ἐκλήθη καὶ παρουσιάσθη ἐμπρός μου καὶ ἀνέγνωσε τὴν ἐπιστολήν.

Ἐγὼ δὲ ἔδωκα διαταγὴν νὰ ἐρευνήσουν σχετικῶς καὶ εὑρήκαμεν πράγματι ὅτι, ἡ πόλις αὐτὴ ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων ὑπερηφανεύεται ἐναντίον βασιλέων καὶ ὅτι εἶναι τόπος ἐπαναστάσεων καὶ καταφύγιον δραπετευόντων δούλων.

Ἀπεφάσισα δὲ καὶ ἐρευνήσαμεν τὰ Ἀρχεῖα τοῦ Κράτους καὶ διεπιστώσαμεν ὅτι πράγματι ἡ πόλις ἐκείνη ἀνέκαθεν ἐπαναστατεῖ ἐναντίον τῶν βασιλέων καὶ γίνονται εἰς αὐτὴν ἀνταρσίαι καὶ συνάξεις δραπετῶν.

Ὑπῆρξαν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ βασιλεῖς ἰσχυροί, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν κύριοι ὅλης τῆς πέραν τοῦ ποταμοῦ Εὐφράτου χώρας. Εἰς αὐτοὺς δὲ κατεβάλλοντο μεγάλοι φόροι, ὅπως ἐπίσης καὶ δικαίωμα διόδου διὰ μέσου τῶν χωρῶν των.

Ἐβασίλευσαν δὲ ἄλλοτε εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ δυνατοὶ βασιλεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐκυριάρχησαν εἰς ὅλην τὴν πέραν τοῦ Εὐφράτου ποταμοῦ περιοχὴν καὶ ἐδίδοντο εἰς αὐτοὺς φόροι κεφαλικοὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς ὑπηκόους των. Εἰσέπρατταν ἐπίσης καὶ δασμοὺς τελωνειακοὺς καὶ φόρους διοδίων ἀπὸ ὅσους ἐπερνοῦσαν μέσα ἀπὸ τὴν Ἰουδαίαν.

Τώρα, λοιπόν δώσατε διαταγὴν νὰ σταματήσουν οἱ ἄνδρες τὸ ἔργον τῆς ἀνοικοδομήσεως, διὰ νὰ μὴ ἀνοικοδομηθῇ πλέον ἡ πόλις αὐτή.

Τώρα λοιπὸν πρέπει νὰ διατάξετε νὰ παύσουν οἱ ἄνδρες ἐκεῖνοι τὰς οἰκοδομικὰς ἐργασίας των καὶ νὰ μὴ ἀνοικοδομηθῇ πλέον ἡ πόλις ἐκείνη.

Διατάσσω δὲ νὰ μὴ ἀμελήσετε τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῆς μου τῆς διαταγῆς καὶ τοῦτο διὰ νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ καὶ πληθυνθῇ ὄλεθρος ἐκ μέρους τῶν Ἰουδαίων εἰς μεγάλην βλάβην τῶν βασιλέων».

Ἡ ἀπόφασις μου αὐτὴ θέλω νὰ σᾶς κάμῃ προσεκτικοὺς καὶ νὰ μὴ ἀδιαφορήσετε διὰ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ τὸ θεωρήσετε πάρεργον, διὰ νὰ μὴ πληθυνθῇ τὸ κακὸν καὶ βλαβοῦν ἔτσι περισσότερον τὰ συμφέροντα τῶν βασιλέων».

Τότε γραμματοκομιστὴς τοῦ βασιλέως Ἀρταξέρξου ἐπέστρεψε καὶ ἀνέγνωσεν ἐνώπιον του διοικητοῦ Ραοὺμ καὶ τοῦ γραμματέως Σαμψὰ καὶ τῶν συντρόφων των τὴν ἐπιστολὴν αὐτήν. Ἐκεῖνοι ἀμέσως μετέβησαν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ τῆς Ἰουδαίας καὶ μὲ ἱππικὸν καὶ μὲ ἄλλην στρατιωτικὴν δύναμιν ἐσταμάτησαν τοὺς ἐργάτας ἀπὸ τὰ ἔργα των.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ εἰδικὸς γραμματεύς, ποὺ ἔγραψε καὶ μετέφερε τὴν ἐπιστολὴν τοῦ βασιλέως Ἀρταξέρξου, ἐδιάβασε τὴν ἐπιστολὴν ἐμπρὸς εἰς τὸν ἀνώτατον δικαστὴν Ραοὺμ καὶ τὸν γραμματέα Σαμψὰ καὶ τοὺς σνντρόφους των. Κατόπιν τοῦτον ἔφυγαν αὐτοὶ ἀμέσως καὶ ἦλθαν γρήγορα εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ τὴν ἄλλην περιοχὴν τῆς Ἰουδαίας καὶ μὲ ἱππικὸν καὶ ἄλλην στρατιωτικὴν δύναμιν ἀνάγκασαν τοὺς Ἰουδαίους νὰ διακόψουν τὴν ἀνοικοδόμησιν.

Τότε διεκόπη τὸ ἐργο τῆς ἀνοικοδομήσεως του ναοῦ τοῦ Θεοῦ εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Αὐτὴ δὲ ἡ διακοπὴ παρετάθη μέχρι τοῦ δευτέρου ἔτους τῆς βασιλείας τοῦ Δαρείου, βασιλέως τῶν Περσῶν.

Ἐξ αἰτίας δὲ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ διεκόπη τότε τὸ ἔργον τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Ναοῦ τοῦ Θεοῦ εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Ἡ διακοπὴ αὐτὴ διήρκεσεν ἕως τὸ δεύτερον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ βασιλέως τῶν Περσῶν Δαρείου.