Ἔσδρας Β' 8

Αὐτοὶ δὲ εἶναι οἱ ἄρχοντες τῶν οἰκογενειῶν, οἱ ὁδηγοί, οἱ ὁποῖοι μαζῆ μὲ ἐμὲ ἐπανῆλθαν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ἐπὶ τῆς βασιλείας τοῦ Ἀρταξέρξου βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος.

Οἱ δὲ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν, οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Ἰουδαίων ποὺ ἀνέβηκαν μαζί μου τὰ Ἱεροσόλυμα, ὅταν ἐβασίλευεν ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος Ἀρταξέρξης, ἦσαν οἱ ἑξῆς:

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους του Φινεές, ὁ Γηρσών· ἀπὸ τοῦ ἀπογόνους τοῦ Ἰθάμαρ ὁ Δανιήλ· ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Δαυῒδ ὁ Ἀττούς,

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Φινεὲς ὁ Γηρσών. Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰθάμαρ ὁ Δανιήλ. Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Δαβὶδ ὁ Ἀττούς.

ἀπὸ τὴν γενεὰν τοῦ Σαχανία καὶ ἀπὸ τοῦ ἀπογόνους τοῦ Φόρος, ἦσαν ὁ Ζαχαρίας καὶ οἱ μαζῆ μὲ αὐτόν, ἐν συνόλῳ ἑκατὸν πεντήκοντα.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Σαχανία καὶ ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Φόρος ὁ Ζαχαρίας καὶ μαζί του ἐν συνόλῳ ἄλλοι ἑκατὸν πενῆντα (150) ἄνδρες.

Ἀπὸ τοὺς υἱοὺς Φαὰδ Μωάβ, ὁ Ἐλιανὰ υἱὸς τοῦ Σαραΐα, καὶ μαζῆ μὲ αὐτὸν διακόσιοι ἄρρενες.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους Φαὰθ Μωὰβ ὁ Ἐλιανά, ὁ υἱὸς τοῦ Σαραΐα, καὶ μαζί του ἄλλοι διακόσιοι (200) ἄνδρες.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ζαθόης ἦσαν Σεχενίας υἱὸς τοῦ Ἀζιὴλ καὶ μαζῆ μὲ αὐτὸν τριακόσιοι ἄρρενες.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ζαθόης ὁ Σεχενίας, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀζιήλ, καὶ μαζί του ἄλλοι τριακόσιοι (300) ἄνδρες.

Ἀπὸ τοῦ ἀπογόνους τοῦ Ἀδὶν ἦταν ὁ Ὠβὴθ ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωνάθαν, καὶ μαζῆ μὲ αὐτὸν πεντήκοντὰ ἄρρενες.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀδὶν ὁ Ὠβήθ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωνάθαν, καὶ μαζί του ἄλλοι πενῆντα (50) ἄνδρες.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἠλὰμ ἦσαν ὁ Ἰεσία υἱὸς τοῦ Ἀθελία καὶ ἀκόλουθοί του ἄρρενες ἑβδομήκοντα.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἠλὰμ ὁ Ἰεσία, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀθελία, καὶ μαζί του ἄλλοι ἑβδομῆντα (70) ἄνδρες.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Σοφατία ἦσαν ὁ Ζαδαδίας, υἱὸς τοῦ Μιχαὴλ καὶ μαζῆ μὲ αὐτὸν ἄρρενες ὀγδοήκοντα.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Σαφατία ὁ Ζαβαδίας, ὁ υἱὸς τοῦ Μιχαήλ, καὶ μαζί του ἄλλοι ὀγδόντα (80) ἄνδρες.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰωὰβ ἦσαν ὁ Ἀβαδία υἱὸς τοῦ Ἰεϊὴλ καὶ μαζῆ μὲ αὐτὸν διακόσιοι δέκα ὀκτὼ ἄρενες.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰωὰβ ὁ Ἀβαδία, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰεϊήλ, καὶ μαζί του ἄλλοι διακόσιοι δεκαοκτώ (218) ἄνδρες.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Βανὶ ἦσαν ὁ Σελιμοὺθ υἱὸς τοῦ Ἰωσεφία καὶ μαζῆ μὲ αὐτὸν ἄρρενες ἑκατὸν ἑξήκοντα.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Βαανὶ ὁ Σελιμούθ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωσεφία, καὶ μαζί του ἄλλοι ἑκατὸν ἑξῆντα (160) ἄνδρες.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Βαβὶ ἦσαν ὁ Ζαχαρίας υἱὸς τοῦ Βαβὶ καὶ μαζῆ μὲ αὐτὸν ἄρρενες εἴκοσι ὀκτώ.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Βαβὶ ὁ Ζαχαρίας, ὁ υἱὸς τοῦ Βαβί, καὶ μαζί του ἄλλοι εἴκοσι ὀκτώ (28) ἄνδρες.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀσγὰδ ἦσαν ὁ Ἰωανὰν υἱὸς τοῦ Ἀκκατὰν καὶ μαζῆ μὲ αὐτὸν ἄρρενες ἑκατὸν δέκα.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀσγὰδ ὁ Ἰωανάν, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀκκατάν, καὶ μαζί του ἄλλοι ἑκατὸν δέκα (110) ἄνδρες.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀδωνικὰμ ἦσαν οἱ τελευταῖοι καὶ ἔφεραν τὰ ὀνόματα Ἐλιφαλάτ, Ἰεήλ, Σαμαΐας καὶ μαζῆ μὲ αὐτοὺς ἦσαν ἑξήκοντα ἄρρενες.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀδωνικὰμ ἦλθαν οἱ τρεῖς τελευταῖοι, ποὺ ὠνομάζοντο Ἐλιφαλάτ, Ἰεὴλ καὶ Σαμαΐα. Εἶχαν δὲ μαζί των καὶ ἄλλους ἑξῆντα (60) ἄνδρας.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Βαγουαΐ, ὁ Οὐθαΐ, ὁ Ζαβοὺδ καὶ μαζῆ μὲ αὐτοὺς ἑβδομήκοντα ἄρρενες.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Βαγουαῒ ἦσαν ὁ Οὐθαῒ καὶ ὁ Ζαβοὺδ καὶ μαζί των ἄλλοι ἑβδομῆντα (70) ἄνδρες.

Συνεκέντρωσα αὐτοὺς πλησίον τοῦ ποταμοῦ, ὁ ὁποῖος χύνεται εἰς τὸν Εὐί. Ἐκεῖ κατεσκηνώσαμεν ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας. Παρετήρησα ὅμως καὶ ἀντελήφθην, ὅτι μεταξὺ τοῦ λαοῦ δὲν εὑρῆκα ἐκεῖ ἀρκετοὺς ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς Λευίτας.

Τοὺς συνεκέντρωσα δὲ ὅλους αὐτοὺς κοντὰ εἰς τὸν παραπόταμον, ποὺ ἐκβάλλει εἰς τὸν ποταμὸν Εὐί, καὶ ἐμείναμεν ἐκεῖ ὅλοι μαζὶ ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας. Κατὰ τὰ διάστημα ἐκεῖνο ἐρεύνησα μεταξὺ τῶν λαϊκῶν καὶ τῶν ἱερέων καὶ εἶδα ὅτι δὲν ὑπῆρχε ἐκεῖ κανεὶς Λευίτης.

Τότε ἔστειλα καὶ προσεκάλεσα συνετοὺς ἀνθρώπους, τὸν Ἐλεάζαρ, τὸν Ἀριήλ, τὸν Σεμεΐαν, τὸν Ἀλωνάμ, τὸν Ἰαρίβ, τὸν Ἐλνάθαμ, τὸν Νάθαν, τὸν Ζαχαρίαν, τὸν Μεσολλάμ, τὸν Ἰωαρὶμ καὶ τὸν Ἐλνάθαν.

Ἀνέθεσα λοιπὸν εἰδικὴν ἀποστολὴν εἰς τὸν Ἐλεάζαρ, τὸν Ἀριήλ, τὸν Σεμεΐαν, τὸν Ἀλωνάμ, τὸν Ἰαρίβ, τὸν Ἐλνάθαμ, τὸν Νάθαν, τὸν Ζαχαρίαν, τὸν Μεσολλάμ, τὸν Ἰωαρὶμ καὶ τὸν Ἐλναθάν, ποὺ ἦσαν ἄνδρες συνετοί.

Ἔφερα αὐτοὺς καὶ τοὺς παρουσίασα εἰς τοὺς ἄρχοντας, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο εἰς ἕνα τόπον που λέγεται «Ἀργύριον», καὶ τοὺς ὡδήγησα τί νὰ εἴπουν πρὸς τοὺς ἀδελφούς των, τοὺς ὑπηρέτας τοῦ ναοῦ, οἱ ὁποῖοι ἐπίσης εὑρίσκοντο εἰς τὸν ἴδιον τόπον, ποὺ λέγεται «Ἀργύριον», ὥστε νὰ φέρουν πρὸς ἡμᾶς ψάλτας διὰ τὸν ναόν μας.

Τοὺς παρήγγειλα δηλαδὴ νὰ ὑπάγουν εἰς τοὺς ἄρχοντας τῆς περιοχῆς, ποὺ ὀνομάζεται «Ἀργύριον», καὶ τοὺς εἶπα τί ἀκριβῶς θὰ ἔλεγαν εἰς τοὺς ἀδελφούς των τοὺς Ναθινίμ, ποὺ διέμεναν εἰς τὸν τόπον ἐκεῖνον, δηλαδὴ εἰς τὸ «Ἀργύριον», ὥστε νὰ ἠμπορέσουν νὰ μᾶς φέρουν ἀπὸ ἐκεῖ ἱεροψάλτας διὰ τὸν Ναὸν τοῦ Θεοῦ μας.

Καί, καθὼς τὸ προστατευτικὸν ἀγαθοποιὸν χέρι τοῦ Θεοῦ ἦτο μαζῆ μας, ἦλθεν ἀνὴρ ὀνόματι Σαχών, ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους Μαολί, ἀπογόνους τοῦ Λευί, υἱοῦ τοῦ Ἰακώβ. Ὁ Σαχὼν ἦλθεν ἐπὶ κεφαλῆς τῶν δέκα ὀκτὼ υἱῶν καὶ ἀδελφῶν του.

Καὶ ἐπειδὴ ἦτο ἐπάνω μας τὸ προστατευτικὸ χέρι τοῦ Θεοῦ, ἦλθαν πράγματι ἀπὸ ἐκεῖ ἀρκετοὶ Λευῖται. Συγκεκριμένως ἦλθε ἕνας ἄνδρας, ποὺ ὠνομάζετο Σαχὼν καὶ κατήγετο ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Μοολί, ὁ ὁποῖος ἦτο ἀπόγονος τοῦ Λευΐ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἰακώβ. Ὁ Σαχὼν ἦτο ἐπὶ κεφαλῆς μιᾶς συνοδείας, ποὺ ἀπετελεῖτο ἀπὸ τοὺς υἱοὺς καὶ ἀδελφούς του, ἐν συνόλῳ δεκαοκτώ (18) ἄνδρας.

Ἦλθεν ἐπίσης καὶ ὁ Ἀσεβία καὶ μαζῆ μὲ αὐτὸν ὁ Ἰσαΐα, ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Μεραρί, οἱ ἀδελφοί του καὶ οἱ υἱοί του, εἴκοσι ἐν ὅλῳ.

Ἔφεραν ἐπίσης ἀπὸ ἐκεῖ τὸν Ἀσεβίαν καὶ τὸν Ἰσαΐαν, ποὺ ἦσαν ἀπόγονοι τοῦ Μεραρί. Εἶχαν δὲ αὐτοὶ μαζί των καὶ τοὺς ἀδελφούς των καὶ τοὺς υἱούς των, ἐν συνόλῳ εἴκοσι (20) ἄνδρας.

Ἀπὸ τοὺς ὑπηρέτας τοῦ ναοῦ, τοὺς ὁποίους κατ’ ἀρχὴν εἶχε δώσει ὁ Δαυῒδ καὶ οἱ ἀρχηγοὶ εἰς ἐξυπηρέτησιν τῶν Λευιτῶν διὰ τὰ ἔργα τοῦ ναοῦ, διακόσιοι εἴκοσι ὑπηρέται. Ὅλοι αὐτοὶ συνεκεντρώθησαν ὀνομαστικῶς.

Ἀπὸ δὲ τοὺς Ναθινίμ, ἀπὸ τοὺς ὑπηρέτας δηλαδὴ τοῦ Ναοῦ, τοὺς ὁποίους παρεχώρησαν ὁ Δαβὶδ καὶ οἱ ἄλλοι ἄρχοντες τοῦ Ἰσραὴλ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν Λευϊτῶν, ἦλθαν διακόσιοι εἴκοσι (220) Ναθινίμ. Ἐμαζεύθηκαν δὲ ὅλοι αὐτοὶ καὶ κατεγράφησαν ὀνομαστικῶς.

Ἐκεῖ, πλησίον τοῦ ποταμοῦ Ἀουέ, ὥρισα νηστείαν, διὰ νὰ ταπεινωθῶμεν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ μας καὶ νὰ παρακαλέσωμεν αὐτὸν νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ ἀσφαλεῖς εἰς τὸν δρόμον μας, ἡμᾶς, τὰ παιδιά μας καὶ κάθε τι ποὺ εὑρίσκετο ὑπὸ τὴν κατοχήν μας.

Ἐν συνεχείᾳ παρήγγειλα νὰ νηστεύσωμεν ἐκεῖ, δίπλα εἰς τὸ ποτάμι Ἀουέ, διὰ νὰ ταπεινωθῶμεν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ μας καὶ νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ Ἐκεῖνον νὰ μᾶς χαρίσῃ ταξίδι εἰρηνικὸ καὶ νὰ προστατεύσῃ καὶ ἐμᾶς καὶ τὰ τέκνα μας καὶ ὅλα τὰ ὑπάρχοντά μας.

Ἠσθάνθην δὲ ἐντροπὴν νὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν βασιλέα στρατιωτικὴν δύναμιν καὶ ἱππεῖς, διὰ νὰ μᾶς περιφρουρήσουν ἀπὸ ἐνδεχομένους ἐχθροὺς εἰς τὸν δρόμον· τοῦτο δέ, ἐπειδὴ εἴπαμεν καὶ ἐτονίσαμεν εἰς τὸν βασιλέα, ὅτι τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ μας προστατεύει πρὸς τὸ ἀγαθὸν ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὸν λατρεύουν, ἐνῷ ἡ δύναμίς του καὶ ἡ ὀργή του στρέφεται ἐναντίον ὅλων ἐκείνων, ποὺ τὸν ἐγκαταλείπουν καὶ τὸν περιφρονοῦν.

Τὸ ἔκαμα αὐτό, διότι ἐντράπηκα νὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν βασιλέα στρατὸν καὶ ἱππικὸν διὰ νὰ μᾶς προστατεύουν ἀπὸ κάθε ἐχθρόν, ποὺ ἦτο πιθανὸν νὰ συναντήσωμεν κατὰ τὴν πορείαν μας. Δὲν ἐζήτησα δὲ βοήθειαν στρατιωτικήν, διότι εἴπαμεν καὶ διεκηρύξαμεν εἰς τὸν βασιλέα ὅτι τὸ προστατευτικὸ χέρι τοῦ Θεοῦ μᾶς βοηθεῖ ὅλους ἐκείνους, ποὺ καταφεύγουν μὲ πίστιν εἰς Ἐκεῖνον, καὶ ὅτι ἡ δύναμίς Του καὶ ἡ ὀργή Του στρέφονται ἐναντίον ὅλων ἐκείνων, ποὺ Τὸν ἐγκαταλείπουν.

Διὰ τοῦτο ἐνηστεύσαμεν καὶ ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν Θεόν μας τὴν προστασίαν του. Αὐτὸς δὲ ἤκουσε τὴν δέησίν μας.

Καὶ ἐνηστεύσαμεν πράγματι ἐκεῖ καὶ ἱκετεύσαμεν τὸν Θεόν μας νὰ μᾶς προστατεύσῃ καὶ εἰσήκουσε τὴν παράκλησίν μας.

Ἀπὸ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν ἱερέων, ἐδιάλεξα δώδεκα, δηλαδὴ τὸν Σαραΐαν, τὸν Ἀσαβίαν, καὶ τοὺς δέκα ἀδελφούς του, ποὺ ἦσαν μαζῆ του.

Ἐξεχώρισα κατόπιν δώδεκα ἀπὸ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν ἱερέων, καθὼς ἐπίσης καὶ τὸν Σαραΐαν καὶ τὸν Ἀσαβίαν (ποὺ ἦσαν Λευῖται) καὶ μαζί των ἄλλους δέκα ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς των τοὺς Λευίτας.

Ἐνώπιόν των ἐζύγισα τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον καὶ παρέδωκα εἰς αὐτοὺς τὰ ἱερὰ σκεύη, ὡς ἀπαρχὴν προσφορᾶς πρὸς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ μας, τὰ ὁποῖα προσέφερεν ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ σύμβουλοί του καὶ ἄλλοι ἀξιωματικοί του, ὅπως ἐπίσης καὶ οἱ Ἰσραηλῖται, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο ἐκεῖ.

Καὶ ἐμέτρησα καὶ ἐζύγισα ἐμπρός των τὸ ἀσῆμι καὶ τὸ χρυσάφι καὶ τὰ ἄλλα σκεύη, ποὺ τὰ προσέφεραν ὡς πρώτην προσφορὰν διὰ τὸν Ναὸν τοῦ Θεοῦ μας ὁ βασιλεύς, οἱ σύμβουλοί του καὶ οἱ ἀξιωματοῦχοι του καὶ ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται, ποὺ εὑρίσκοντο ἐκεῖ.

Ἐζύγισα καὶ παρέδωκα εἰς τὰ χέρια τους, ἐκτὸς αὐτῶν, καὶ ἑξακόσια πεντήκοντα τάλαντα ἀργυρίου, ἑκατὸν ἀργυρᾶ ἱερὰ σκεύη, ἑκατὸν τάλαντα χρυσοῦ,

Συγκεκριμένως ἐμέτρησα καὶ παρέδωσα εἰς τὰ χέρια των ἑξακόσια πενῆντα (650) ἀσημένια τάλαντα, ἑκατό (100) σκεύη ἀπὸ ἀσῆμι καὶ ἑκατό (100) τάλαντα χρυσοῦ.

εἴκοσι ποτήρια χρυσᾶ, ἀξίας χιλίων περίπου δραχμῶν, καὶ διάφορα σκεύη ἀπὸ λαμποκοποῦντα χαλκόν, πολύτιμα σχεδὸν ὅπως καὶ ὁ χρυσός.

Τοὺς παρέδωσα ἐπίσης εἴκοσι (20) χρυσᾶ ποτήρια, ἀξίας χιλίων περσικῶν νομισμάτων «δαρεικῶν», καὶ διάφορα ἄλλα σκεύη ἀπὸ γνήσιον ἀστραφτερὸν χαλκόν, ποὺ ἦσαν πολύτιμα ὅπως τὸ χρυσάφι.

Καὶ εἶπα πρὸς αὐτούς· «σεῖς εἶσθε ἀφιερωμένοι εἰς τὸν Κύριον καὶ τὰ ἱερὰ ἐπίσης σκεύη εἶναι ἀφιερωμένα πρὸς τὸν Κύριον, ὅπως καὶ ὁ χρυσὸς καὶ ὁ ἄργυρος εἶναι αὐτοπροαίρετοι προσφοραὶ πρὸς τὸν Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων μας.

Τοὺς εἶπα δὲ τὰ ἑξῆς: «Σεῖς εἶσθε ἄνθρωποι ἅγιοι, ξεχωρισμένοι καὶ ἀφιερωμένοι εἰς τὸν Κύριον. Καὶ τὰ σκεύη αὐτὰ ὅμως εἶναι ἅγια, χαρισμένα εἰς Ἐκεῖνον. Τὸ δὲ ἀσῆμι αὐτὸ καὶ τὸ χρυσάφι εἶναι ἑκούσιαι προσφοραὶ διὰ τὸν Κύριον καὶ Θεὸν τῶν πατέρων μας, καὶ δι’ αὐτὸ εἶναι καὶ ὅλα αὐτὰ πράγματα ἅγια.

Νὰ εἶσθε λοιπὸν ἄγρυπνοι καὶ νὰ τὰ προφυλάξετε, μέχρις ὅτου παρουσιασθῆτε καὶ τὰ παραδώσετε ἐνώπιον τῶν ἀρχόντων τοῦ ναοῦ τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν καὶ τῶν ἀρχόντων, ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ τοποθετηθοῦν εἰς τὰ κατάλληλα μέρη τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου».

Νὰ ἀγρυπνῆτε λοιπὸν καὶ νὰ προσέχετε, ἕως ὅτου φθάσετε καὶ σταθῆτε ἐμπρὸς εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευϊτῶν καὶ τοὺς ἐπὶ κεφαλῆς τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν τῆς Ἱερουσαλήμ, εἰς τὸν τόπον τῆς λατρείας τοῦ Κυρίου, ὅπου καὶ θὰ παραδώσετε αὐτά, ποὺ σᾶς ἐμπιστεύομαι».

Οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται ἐζύγισαν καὶ παρέλαβον τὸν χρυσὸν καὶ τὸν ἄργυρον, καθὼς καὶ τὰ ἱερὰ σκεύη, διὰ νὰ τὰ μεταφέρουν τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ μας, εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ.

Καὶ παρέλαβαν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται τὸ ἀσῆμι καὶ τὸ χρυσάφι, ποὺ ἐζυγίσθη ἐμπρός των, καθὼς καὶ τὰ ἄλλα σκεύη, διὰ νὰ τὰ μεταφέρουν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ νὰ τὰ παραδώσουν εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Θεοῦ μας.

Ἐξεκινήσαμεν ἀπὸ τὸν ποταμὸν Ἀουὲ τὴν δωδεκάτην ἡμέραν τοῦ πρώτου μηνός, διὰ νὰ ἔλθωμεν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα. Τὸ προστατευτικὸ δὲ χέρι τοῦ Θεοῦ ἦτο ἐπάνω μας καὶ μᾶς περιεφρούρησεν ἀπὸ τὰ χέρια τῶν ἐχθρῶν καὶ τῶν πολεμίων καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς πορείας μας.

Μετὰ ταῦτα ἐξεκινήσαμεν ἀπὸ τὸ ποτάμι Ἀουέ, τὴν δωδεκάτην ἡμέραν τοῦ πρώτου μηνός, διὰ νὰ ἔλθωμεν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Τὸ δὲ προστατευτικὸ χέρι τοῦ Θεοῦ ἦτο ἀπλωμένον ἐπάνω μας καὶ μᾶς ἐλύτρωσεν ἀπὸ τὰ χέρια κάθε ἐχθροῦ καὶ ἀντιπάλου μας κατὰ τὴν πορείαν μας.

Ἔτσι δὲ ἤλθομεν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἀνεπαύθημεν ἐκεῖ ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας.

Καὶ ἤλθαμεν τελικῶς εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἐκαθήσαμεν ἐκεῖ ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας διὰ νὰ ἀναπαυθῶμεν.

Κατὰ τὴν τετάρτην ἡμέραν ἐζυγίσαμεν καὶ παρεδώσαμεν τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον, ὅπως ἐπίσης καὶ τὰ ἱερὰ σκεύη ποὺ προωρίζοντο διὰ τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ μας, εἰς τὰ χέρια τοῦ Μεριμώθ, υἱοῦ τοῦ Οὐρία τοῦ ἱερέως - μαζῆ μὲ αὐτὸν ἦτο καὶ ὁ Ἐλεάζαρ υἱὸς τοῦ Φινεές, καὶ μαζῆ μὲ αὐτοὺς ἦσαν ὁ Ἰωζαβὰδ υἱὸς τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ὁ Νωαδία υἱὸς τοῦ Βαναΐ, οἱ Λευῖται -

Ὅταν δὲ ἔφθασεν ἡ τετάρτη ἡμέρα, ἐφέραμεν καὶ ἐζυγίσαμεν τὸ ἀσῆμι καὶ τὸ χρυσάφι καὶ τὰ ἄλλα σκεύη εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Θεοῦ μας. Καὶ τὰ παρεδώσαμεν εἰς τὰ χέρια τοῦ Μεριμώθ, τοῦ υἱοῦ τοῦ ἱερέως Οὐρία. Κατὰ τὴν ὥραν τῆς παραδόσεως ἦτο μαζί του καὶ ὁ υἱὸς τοῦ Φινεὲς Ἐλεάζαρ. Παρευρίσκοντο ἐπίσης μαζὶ μὲ αὐτοὺς καὶ ὁ Ἰωζαβάδ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ὁ Νωαδία, ὁ υἱὸς τοῦ Βαναΐα, ποὺ ἦσαν Λευῖται.

Ὅλα δὲ αὐτὰ ἐζυγίσθησαν καὶ παρεδόθησαν καὶ ἠριθμήθησαν καὶ κατεγράφη τὸ βάρος των εἰς εἰδικὸν βιβλίον. Κατὰ τὸν καιρὸν δὲ ἐκεῖνον

Ὅλα δὲ κατεριθμήθηκαν καὶ ἐζυγίσθηκαν, ὅπως ἔπρεπε, καὶ κατεγράφη ἀμέσως τὸ συνολικὸν βάρος μὲ τὴν ἀξίαν των. Κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον

οἱ Ἰσραηλῖται, ποὺ εἶχαν ἐπανέλθει ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν, προσέφεραν ὁλοκαυτώματα πρὸς τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραὴλ δώδεκα μόσχους διὰ τὰς ἁμαρτίας ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἐνενήκοντα ἓξ κριούς, ἑβδομήκοντα ἑπτὰ ἀρνία, δώδεκα τράγους, θυσίαν διὰ τὰς ἁμαρτίας των. Ὅλα αὐτὰ ἦσαν θυσίαι ὁλοκαυτωμάτων πρὸς τὸν Κύριον.

οἱ Ἰουδαῖοι, ποὺ ἐπέστρεψαν ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν, προσέφεραν θυσίας ὁλοκαυτώσεως εἰς τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ. Προσέφεραν συγκεκριμένων δώδεκα (12) μοσχάρια, ὅσαι καὶ αἱ φυλαὶ τοῦ Ἰσραήλ, ὑπὲρ ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν. Προσέφεραν ἐπίσης ἐνενήντα ἕξι (96) κριάρια, ἑβδομῆντα ἑπτὰ (77) ἀρνιὰ καὶ δώδεκα (12) τράγους ὡς θυσίαν ἐξιλεώσεως ἁμαρτιῶν. Ὅλαι αὗται αἱ προσφοραὶ ἐκάησαν τελείως εἰς τὸ Θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων διὰ τὸν Κύριον.

Αὐτοὶ παρέδωσαν ἐπίσης τὸ διάταγμα τοῦ βασιλέως εἰς τοὺς διοικητὰς καὶ σατράπας τοῦ βασιλέως, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο πέραν ἀπὸ τὸν ποταμὸν Εὐφράπην. Αὐτοὶ δὲ ἐτίμησαν καὶ ἐξύψωσαν τὸν λαὸν τοῦ Ἰσραὴλ καὶ τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ.

Μετὰ τὰς θυσίας παρέδωσαν τὸ διάταγμα μὲ τὴν σφραγῖδα τοῦ βασιλέως εἰς τοὺς διοικητὰς καὶ ἐπάρχους τοῦ βασιλέως, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς τὴν πέραν τοῦ Εὐφράτου ποταμοῦ διοικητικὴν περιφέρειαν. Καὶ μόλις εἶδαν αὐτοὶ τὴν βασιλικὴν διαταγήν, ἐτίμησαν καὶ ἐβοήθησαν τὸν λαὸν τοῦ Ἰσραὴλ καὶ τὸν Ναὸν τοῦ Θεοῦ.