Ἐσθήρ 8

Κατὰ τὴν ἰδίαν ἐκείνην ἡμέραν ὁ βασιλεὺς Ἀρταξέρξης ἐδώρησεν εἰς τὴν Ἐσθὴρ ὅλα ὅσα ἀνῆκον εἰς τὸν συκοφάντην Ἀμάν. Ὁ δὲ Μαρδοχαῖος παρουσιάσθη ἐνώπιον τοῦ βασιλέως. Ἡ Ἐσθὴρ τοῦ εἶχεν ἀποκαλύψει, ὅτι εἶναι στενὸς συγγενής της.

Καὶ κατὰ τὴν αὐτὴν ἡμέραν ὁ βασιλεὺς Ἀρταξέρξης ἐχάρισεν εἰς τὴν Ἐσθήρ, ὅσα ὑπῆρχον εἰς τὸν διαβολέα Ἀμάν. Καὶ ὁ Μαρδοχαῖος προσεκλήθη ἀπὸ τὸν βασιλέα· διότι κατέστησε γνωστὸν ἡ Ἐσθήρ, ὅτι οὗτος ἔχει μεγάλην οἰκειότητα καὶ συγγένειαν πρὸς αὐτήν.

Ὁ βασιλεὺς ἐπῆρε τὸ δακτυλίδι, ποὺ εἶχεν ἀφαιρέσει ἀπὸ τὸν Ἀμάν, καὶ τὸ ἔδωκεν εἰς τὸν Μαρδοχαῖον. Ἡ δὲ βασίλισσα Ἐσθὴρ ἐνεπιστεύθη εἰς τὸν Μαρδοχαῖον τὴν διοίκησιν καὶ διαχείρισιν ὅλων ὅσα ἀνῆκον εἰς τὸν Ἀμάν.

Ἔλαβε δὲ ὁ βασιλεὺς τὸ δακτυλίδιον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐσφραγίζοντο τὰ βασιλικὰ ἔγγραφα καὶ διατάγματα, καὶ τὸ ὁποῖον ἀφήρεσεν ἀπὸ τὸν Ἀμάν, καὶ ἔδωκεν αὐτὸ εἰς τὸν Μαρδοχαῖον, καὶ ἡ Ἐσθὴρ ἐγκατέστησε τὸν Μαρδοχαῖον ἐπὶ πάσης τῆς περιουσίας τοῦ Ἀμάν.

Κατόπιν ἡ βασίλισσα ὡμίλησεν ἐπιπροσθέτως πρὸς τὸν βασιλέα. Ἔπεσεν εἰς τοὺς πόδας του καὶ τὸν παρεκάλει θερμῶς, νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν διαταγήν, τὴν ὁποίαν ἐν τῇ κακίᾳ του ὁ Ἀμὰν εἶχε προκαλέσει ἐναντίον τῶν Ἰουδαίων.

Καὶ προσθέσασα εἰς τὰ ἥδη γενόμενα ὡμίλησε πρὸς τὸν βασιλέα καὶ ἐρρίφθη γονυπετὴς εἰς τοὺς πόδας του καὶ τὸν παρεκάλει ἐπιμόνως νὰ ἀφαιρέσῃ τὴν κακίαν τοῦ Ἀμὰν Καὶ ὅσα ἔκαμεν οὗτος εἰς τοὺς Ἰουδαίους.

Ὁ βασιλεὺς ἄπλωσε τὴν χρυσῆν του ράβδον ἐπάνω εἰς τὴν Ἐσθήρ, αὐτὴ ἐσηκώθη καὶ ἐστάθη ὀρθία ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.

Ἄπλωσε δὲ ὁ βασιλεὺς εἰς τὴνἘσθὴρ τὸ χρυσοῦν σκῆπρον, ποὺ ἐκράτει, καὶ ἤγγισε μὲ αὐτὸ ταύτην, ἐσηκώθη δὲ τότε ἡ Ἐσθὴρ διὰ νὰ σταθῇ ὀρθία ἐνώπιον τοῦ βασιλέως,

Ἡ Ἐσθὴρ εἶπεν· «ἐὰν φαίνεται εἰς σὲ καλόν, καὶ ἂν ἐγὼ ἔχω εὔρει χάριν ἐνώπιόν σου, ἂς ἀποοταλοῦν ἄνδρες, ἂς στείλῃ ἀγγελιαφόρους ὁ βασιλεύς, διὰ νὰ ἀκυρωθῇ τὸ διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἐγράφη καὶ ἀπεστάλη ὑπὸ τοῦ Ἀμὰν διὰ τὴν ἐξόντωσιν τῶν Ἰουδαίων, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὸ βασίλειόν σου.

καὶ εἶπεν ἡ Ἐσθήρ: «Ἐὰν φαίνεται καὶ εἰς σὲ καλὸν καὶ ἐὰν εὗρον εὔνοιαν καὶ χάριν ἐνώπιόν σου, ἂς πεμφθῇ καὶ ἂς σταλῇ ἄλλη διαταγή, ὅπως γυρίσουν πάλιν καὶ μείνουν ἀνεκτέλεστα τὰ γράμματα ποὺ ἔχουν σταλῇ ἀπὸ τὸν Ἀμάν, τὰ ὁποῖα ἐγράφησαν διὰ νὰ ἀπολεσθοῦν καὶ ἐξοντωθοῦν οἱ Ἰουδαῖοι, οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν εἰς τὸ βασίλειόν σου.

Διότι πῶς εἶναι δυνατὸν ἐγὼ νὰ ἴδω τὴν φοβερὰν αὐτὴν θλῖψιν τοῦ λαοῦ μου καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ σωθῶ ἐγώ, ὅταν ἐξολοθρεύωνται οἱ ἄνθρωποι τῆς πατρίδος μου;»

Ζητῶ τοῦτο, διότι πῶς θὰ ἠμπορέσω νὰ ἴδω τὴν ἐξοντωτικὴν κακοποίησιν τοῦ λαοῦ μου καὶ πῶς θὰ δυνηθῶ νὰ ζήσω καὶ νὰ σωθῶ ἐγὼ εἰς τὴν καταστροφὴν καὶ τὸν ἑξαφανισμὸν τῶν συμπατριωτῶν μου;»

Ὁ βασιλεὺς εἶπε πρὸς τὴν Ἐσθήρ· «ἐὰν ὅλα τὰ ὑπάρχοντα τοῦ Ἀμὰν σοῦ τὰ ἐχάρισα, αὐτὸν δὲ τὸν ἴδιον τὸν ἐκρέμασα ἐπάνω εἰς τὸ ξύλον, διότι ἄπλωσε φονικὰς τὰς χεῖρας ἐναντίον τῶν Ἰουδαίων, τί ἄλλο ἐπιθυμεῖς ἀκόμη νὰ κάμω; Πές μου.

Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὴν Ἐσθήρ: «Ἐὰν ὅλα τὰ ὑπάρχοντα τοῦ Ἀμὰν τὰ ἔδωκα καὶ τὰ ἐχάρισα εἰς σὲ καὶ ἐκρέμασα αὐτὸν ἐπὶ του ξύλου, διότι ἐπέβαλε τὰς χεῖρας κατὰ τῶν Ἰουδαίων, ἵνα ἐξοντώσῃ αὐτούς, τί παραπάνω ἀπὸ αὐτὸ ζητεῖς, ἵνα πεισθῇς περὶ τοῦ ἐνδιαφέροντός μου;

Γράψατε ἐξ ὀνόματός μου ὅ,τι σᾶς φαίνεται καλόν. Σφραγίσατε τὸ ἔγγραφον αὐτὸ μὲ τὸ δακτυλίδι μου, διότι ὅσα γράφονται τῇ ἐντολῇ τοῦ βασιλέως καὶ σφραγισθοῦν μὲ τὸ δακτυλίδι μου, δὲν εἶναι δυνατὸν κανεὶς νὰ τὰ παραβῇ καὶ νὰ τὰ καταπατήσῃ».

Γράψατε καὶ σεῖς ἐξ ὀνόματός μου, ὅπως κρίνετε καλόν, καὶ σφραγίσατε μὲ τὸ δακτυλίδιόν μου. Τονίζω ὅπως κρίνετε καλόν, διότι δὲν πρέπει νὰ λησμονῆτε ὅτι, ὅσα γράφετε κατὰ διαταγὴν τοῦ βασιλέως καὶ σφραγισθοῦν μὲ τὸ δακτυλίδιόν μου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντείπῃ τις εἰς αὐτά. Προσέξατε λοιπὸν καὶ τὸ προηγούμενον διάταγμά μου νὰ παραμείνῃ σεβαστόν».

Κατὰ τὴν εἰκοστὴν τρίτην τοῦ πρώτου μηνός, τοῦ λεγομένου Νισάν, τοῦ ἰδίου ἔτους, ἐκλήθησαν οἱ γραμματεῖς τοῦ βασιλέως καὶ συνετάχθη, κατ’ ἐντολὴν τῆς βασιλίσσης καὶ τοῦ Μαρδοχαίου, ἔγγραφον διὰ τὴν σωτηρίαν τῶν Ἑβραίων. Τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ἀπεστάλη πρὸς τοὺς διοικητὰς καὶ εἰς τοὺς ἄρχοντας τῶν ἐπαρχιῶν ἀπὸ τὴν Ἰνδικὴν μέχρι καὶ τῆς Αἰθιοπίας, εἰς ἑκατὸν εἴκοσι ἑπτὰ ἐπαρχίας. Διὰ κάθε ἐπαρχίαν ἔγινεν ἰδιαίτερον ἔγγραφον συντεταγμένον εἰς τὴν γλῶσσαν αὐτῆς.

Ἐκλήθησαν δὲ οἱ γραμματεῖς κατὰ τὸν πρῶτον μῆνα, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ μὴν Νισάν, κατὰ τὴν εἰκοστὴν τρίτην τοῦ μηνὸς τούτου καὶ τοῦ αὐτοῦ ἔτους, καὶ ἐγράφησαν εἰς τοὺς Ἰουδαίους ὅσα διέταξεν ὁ βασιλεὺς εἰς τοὺς οἰκονόμους καὶ τοὺς ἄρχοντας τῶν ἐπαρχιῶν ἀπὸ τὴν Ἰνδικὴν μέχρι τῆς Αἰθιοπίας, εἰς ἑκατὸν εἴκοσιν ἑπτὰ σατράπας εἰς ἕκαστην χώραν, σύμφωνα μὲ τὴν γλῶσσαν αὐτῶν.

Αὐτὰ τὰ διατάγματα συνετάχθησαν ἐξ ὀνόματος τοῦ βασιλέως καὶ ἐσφραγίσθησαν μὲ τὸ δακτυλίδι του. Τὰ ἔστειλαν δὲ πρὸς τὰς ἐπαρχίας μὲ εἰδικοὺς ταχυδρόμους.

Ἐγράφησαν δὲ ἐξ ὀνόματος τοῦ βασιλέως καὶ ἐσφραγίσθησαν μὲ τὸ δακτυλίδιόν του, καὶ ἐξαπέστειλαν τὰ γράμματα διὰ τῶν βασιλικῶν ταχυδρόμων,

Διὰ τῶν διαταγμάτων αὐτῶν ὁ βασιλεὺς ἔδιδεν ἐντολὴν καὶ παρεῖχε τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς Ἰουδαίους, εἰς οἰανδήποτε πόλιν καὶ ἂν εὑρίσκωνται, νὰ κάνουν χρῆσιν τῶν νόμων των καὶ νὰ ζοῦν σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους των. Ἐπὶ πλέον νὰ βοηθοῦν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον εἰς ὑπεράσπισιν τῆς ζωῆς των καὶ τῆς περιουσίας των καὶ νὰ μεταχειρισθοῦν τοὺς ἀντιδίκους των καὶ τοὺς ἐχθρούς των, ποὺ θὰ ἤθελαν νὰ τοὺς βλάψουν, ὅπως θέλουν.

τὰ γράμματα τὰ γνωστοποιοῦντα ὅτι ὁ βασιλεὺς διέταξεν αὐτούς (τοὺς Ἰουδαίους) νὰ ἐνεργήσουν σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους των εἰς πᾶσαν πόλιν, σὰν νὰ ἦσαν αὐτόνομον καὶ ἀνεξάρτητον κράτος, καὶ νὰ τοὺς βοηθήσουν καὶ νὰ μεταχειρίζωνται τοὺς ἀντιδίκους των καὶ τοὺς πολεμίους των, ὅπως θέλουν,

Αὐτὰ δὲ θὰ γίνουν κατὰ τὴν ὡρισμένην ἐκείνην μίαν ἡμέραν εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν τοῦ βασιλείου τοῦ Ἀρταξέρξου, δηλαδὴ τὴν δεκάτην τρίτην τοῦ δωδεκάτου μηνός, ὁ ὁποῖος λέγεται Ἀδάρ.

κατὰ μίαν καὶ μόνον ἡμέραν καθ’ ὅλον τὸ βασίλειον τοῦ Ἀρταξέρξου, ἤτοι κατὰ τὴν δεκάτην τρίτην τοῦ δωδεκάτου μηνὸς τοῦ ἔτους, ὁ ὁποῖος μὴν εἶναι ὁ Ἀδάρ.

Τὰ διατάγματα δὲ αὐτὰ περιεῖχον τὰ ἐξῆς·

Ἀντίγραφον δὲ τούτων, ἅτινα περιείχοντο ἐν τῇ ἐπιστολῇ, εἶναι τὰ κατωτέρω γεγραμμένα:

«Ὁ μέγας βασιλεὺς Ἀρταξέρξης χαιρετίζει τοὺς σατράπας καὶ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν ἑκατὸν εἴκοσιν ἑπτὰ ἐπαρχιῶν ἀπὸ τῆς χώρας τῆς Ἰνδικῆς μέχρι καὶ τῆς Αἰθιοπίας· ὅπως ἐπίσης καὶ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὡς φρονήματά των τὰ ἰδικά μας φρονήματα.

«Ὁ μέγας βασιλεὺς Ἀρταξέρξης εἰς τοὺς ἄρχοντας τῶν ἀπὸ τῆς Ἰνδικῆς χώρας μέχρι τῆς Αἰθιοπίας ἑκατὸν εἴκοσι ἑπτὰ σατραπειῶν τῶν διαφόρων χωρῶν καὶ εἰς τοὺς φρονοῦντας καὶ ὑποτασσομένους εἰς τὰ διατάγματα καὶ τοὺς νόμους μας ἀπευθύνει τὸ χαίρετε.

Εἶναι γεγονὸς ὅτι πολλοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν εὐεργετηθῆ καὶ τιμηθῆ πάρα πολὺ χάρις εἰς τὴν καλωσύνην τῶν προϊσταμένων των, ἔγιναν ἀλαζονικοὶ καὶ ὑπερήφανοι. Αὐτοὶ ὄχι μόνον ἐπιζητοῦν νὰ κάμουν κακὸν εἰς τοὺς ὑποτεταγμένους εἰς ἡμᾶς, ἀλλὰ ἀνίκανοι νὰ φέρουν τὸ μέγα βάρος τῶν εὐεργεσιῶν καὶ ἀξιωμάτων, ποὺ ἀπήλαυσαν, ἐπιχειροῦν νὰ μηχανορραφοῦν ἐναντίον τῶν εὐεργετῶν των.

Πολλοὶ ἀπὸ τὴν πλείστην καλοκαγαθίαν τῶν εὐεργετῶν των συχνότατα τιμώμενοι, εἰς μεγαλύτερον τοῦ ὀρθοῦ φρόνημα παρεσύρθησαν· καὶ ὄχι μόνον τοὺς ὑπηκόους μας ζητοῦν νὰ κακοποιοῦν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀφθονίαν τῶν εὐεργεσιῶν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ ἐπερίμενέ τις ὅτι θὰ ἐχόρταιναν, μὴ δυνάμενοι νὰ ὑποφέρουν μένοντες εὐχαριστημένοι καὶ ἀρκούμενοι εἰς αὐτήν, ἐπιχειροῦν να παγιδεύουν καὶ ἐπιβουλεύωνται τοὺς εὐεργέτας των.

Αὐτοὶ ἔτσι ὅπως φέρονται, θέλουν μὲ τὸ παράδειγμά των νὰ σβήσουν τὴν εὐγνωμοσύνην ἀνάμεσα εἰς τοὺς ἀνθρώπους· ἀλλὰ καὶ ἀλαζονευθέντες ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν ἀγαθῶν, ποὺ ἔχουν ἀπολαύσει, νομίζουν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ διαφύγουν τὴν τιμωρίαν του τὰ πάντα, πάντοτε ἐπιβλέποντος Θεοῦ, ὁ ὁποῖος Θεὸς μισεῖ τὸ πονηρόν.

Καὶ μὲ τὸ παράδειγμα καὶ τὴν ὅλην συμπεριφοράν των ὄχι μόνον ἐξαλείφοντες τὴν εὐγνωμοσύνην ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοὺς ἐπαίνους τῶν μὴ ἐχόντων πεῖραν καὶ γνῶσιν τοῦ ἀγαθοῦ ἀνθρώπων εἰς ἔπαρσιν παρασυρθέντες, νομίζουν ὅτι θὰ διαφύγουν τὴν μισοῦσαν πᾶν πονηρὸν δίκην τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος πάντοτε κατοπτεύει καὶ παρακολουθεῖ τὰ πάντα.

Πολλὲς δὲ φορὲς αὐτοὶ μὲ τὴν ἀπατηλήν των γλῶσσαν ἔχουν παρασύρει πολλοὺς ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι τεταγμένοι εἰς τὰς διαφόρους ἐξουσίας καὶ ἔχουν ἀναλάβει χάρις εἰς τὴν ἐμπιστοσύνην τῶν προϊσταμένων των τὴν διαχείρισιν τῶν δημοσίων πραγμάτων, πολλούς, λοιπόν, τοὺς παρέσυραν νὰ γίνουν συνένοχοι εἰς τὸν θάνατον ἀθώων ὑπάρξεων καὶ νὰ περιπέσουν τοιουτοτρόπως εἰς ἀθεραπεύτους συμφοράς.

Πολλάκις δὲ καὶ πολλοὺς ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ταχθῇ ἐπὶ τῆς ἐξουσίας, ὅπως οἱ ἀνώτατοι ἄρχοντες, πειστικὴ προτροπὴ τῶν φίλων, εἰς τοὺς ὁποίους οὗτοι ἐνεπιστεύθησαν νὰ διαχειρίζωνται τὰς δημοσίας ὑποθέσεις, ἀφοῦ τοὺς κατέστησε συμμετόχους καὶ συνενόχους ἐκχύσεως ἀθώων αἱμάτων, τοὺς περιέβαλε μὲ συμφορὰς ἀθεραπεύτους.

Ἔτσι δὲ μὲ τὰ κακοήθη ἀπατηλά των ψεύδη ἐξεμεταλλεύοντο τὴν ἁπλότητα καὶ ἀγαθότητα τῶν ἀξιωματούχων καὶ τοὺς παρέσυραν πρὸς τὸ κακόν.

Ἐπέτυχον δὲ τοῦτο οὗτοι διὰ τοῦ σοφίσματος καὶ τοῦ ψευδοῦς συλλογισμοῦ τῆς δολιότητος καὶ ἀχρειότητος ἐξαπατήσαντες τὴν ἁγνὴν καὶ ἄδολον καλοκαγαθίαν καὶ καλὴν διάθεσιν τῶν κυριαρχούντων.

Πρέπει δὲ νὰ σημειωθῇ ὅτι δὲν εἶναι τόσον πολλὰ τὰ ἐλεεινὰ παραδείγματα μεταξὺ τῶν παλαιοτέρων ἀνθρώπων, ὅπως μᾶς τὰ παρέδωσεν ἡ ἀρχαῖα ἱστορία, ἀπὸ ὅσα συμβαίνουν εἰς τὰς ἡμέρας μας ἐκ μέρους ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι κατέχουν καὶ ἀσκοῦν ἀναξίως τὴν ἐξουσίαν καὶ ἀνοσίως ἐπιζητοῦν τὸ κακόν.

Εἶναι δὲ δυνατὸν νὰ παρατηρῆτε καὶ νὰ ἐξετάζητε ὄχι τόσον περιπτώσεις ἀπὸ τὰς παλαιοτέρας ἱστορίας, τὰς ὁποίας ὑπενθυμίζομεν καὶ παρεδώσαμεν εἰς τοὺς νεωτέρους, ἀλλ’ ὅσα εἶναι πρὸ τῶν ποδῶν, τὰς προσφάτους δηλαδὴ καὶ παρούσας, ζητοῦντες μὲ κάποιον προσοχὴν νὰ εὕρητε ἀδίκως καὶ ἀσεβῶς συντετελεσμένα ἔργα ἕνεκα τῆς φθοροποιοῦ ἑξαχρειώσεως τῶν ἀναξίων ἀρχόντων,

Αὐτὰ πρέπει νὰ μᾶς κάμουν νὰ προσέξωμεν διὰ τὴν μετὰ ταῦτα ζωήν, διὰ τὸ μέλλον τῶν ἀνθρώπων, νὰ ἐξασφαλίσωμεν πρὸς ὠφέλειαν ὅλων τῶν ἀνθρώπων τὴν ἠρεμίαν καὶ τὴν εἰρήνην.

καὶ νὰ προσέχωμεν ἡμεῖς εἰς τὰ μετὰ ταῦτα καὶ εἰς τὴν μέλλουσαν διοίκησίν μας πῶς τὴν βασιλικὴν ἐξουσίαν καὶ διοίκησίν μας θὰ παρέχωμεν εἰς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους ἄνευ ταραχῆς τίνος καὶ μὲ εἰρήνην,

Διὰ τοῦτο θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὰς ἀναγκαίας μεταβολὰς καὶ θὰ κρίνωμεν μετὰ συνέσεως πάντοτε τὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἑκάστοτε παρουσιάζονται ἐνώπιόν μας, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν αὐτὰ καὶ μετὰ τῆς ἐπιτρεπομένης ἐπιεικείας.

χρησιμοποιοῦντες τὰς μεταβολὰς καὶ τὰς διαφόρους περιστάσεις, τὰς δὲ πρὸ ὀφθαλμῶν καὶ κατὰ τὸ ἑκάστοτε παρὸν συντρεχούσας περιστάσεις κρίνοντες πάντοτε μὲ ἐπιεικεστέραν ἀνταπόκρισιν καὶ ἀγαθὴν διάθεσιν.

Διότι γνωρίζετε καὶ σεῖς, πὼς ὁ Ἀμάν, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμαδάθου, ὁ Μακεδὼν ποὺ ἦτο ξένος πράγματι ἀπὸ τὴν φυλὴν τῶν Περσῶν καὶ διέφερε πάρα πολὺ ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας χρηστὴν συμπεριφοράν, ἔτυχε μεγάλης φιλοξενίας ἐκ μέρους ἡμῶν.

Ὅπως δηλαδὴ ὁ Ἀμὰν τοῦ Ἀμαδάθου, ὁ Μακεδὼν τὸ φρόνημα καὶ τὰς διαθέσεις, ὁ πράγματι καὶ ἀληθείᾳ ξένος ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν Περσῶν καὶ πολὺ ἀπομεμακρυσμένος ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας καλοκαγαθίαν, φιλοξενηθεὶς ἀπὸ ἡμᾶς

Ἀπήλαυσε τέτοιας φιλοξενίας καὶ τιμῆς αὐτός, τὴν ὁποίαν, ἄλλωστε ἐπιδεικνύομεν πρὸς κάθε ἔθνος, ὥστε νὰ ἀνακηρυχθῇ πατέρας μας καὶ νὰ προσκυνῆται ἀπὸ ὅλους, διότι κατεῖχε ἀξίωμα πολὺ πλησίον πρὸς τὸν βασιλικὸν θρόνον, δεύτερον κατὰ τὴν ἀξίαν.

ἔτυχε καὶ ἔλαβε πεῖραν τῆς φιλανθρωπίας, τὴν ὁποίαν ἔχομεν πρὸς πᾶν ἔθνος, τόσον πολύ, ὥστε νὰ ἀναγορεύεται πατήρ μας καὶ νὰ διατελῇ προσκυνούμενος ἀπὸ ὅλους ὡς τὸ δεύτερον μετὰ τὸν βασιλικὸν θρόνον πρόσωπον.

Αὐτὸς λοιπόν, ἀνίκανος νὰ φέρῃ ἐπαξίως τὴν μεγάλην αὐτὴν τιμήν, ἐπεχείρησε νὰ μᾶς στερήσῃ ἀπὸ τὴν βασιλείαν καὶ ἀπὸ αὐτὴν ἀκόμη τὴν ζωήν.

Μὴ συγκρατήσας δὲ τὴν ὑπερηφάνειάν του ἐσχεδίασε μὲ πολλὴν ἐπιμέλειαν νὰ μᾶς στερήσῃ καὶ τῆς βασιλικῆς ἀρχῆς, ἀνατρέπων ἡμᾶς ἐκ τοῦ θρόνου, ἀλλὰ καὶ αὐτῆς τῆς ζωῆς·

Τὸν δὲ σωτῆρα μας καὶ ἰσόβιον εὐεργέτην μας Μαρδοχαῖον, ὅπως ἐπίσης καὶ τὴν ἄμεμπτον συγκοινωνὸν τῆς βασιλείας, τὴν Ἐσθήρ, μαζῆ μὲ ὅλον τὸ ἔθνος των, ἐπεχείρησε μὲ κάθε εἶδος δολοπλοκιῶν καὶ πονηρῶν τεχνασμάτων νὰ τοὺς ἐξολοθρεύσῃ.

καὶ ἐπὶ πλέον καὶ τὸν ἐκ τῆς συνωμοσίας τῶν δύο εὐνούχων σωτᾶρα μου καὶ πάντοτε χρηματίσαντα εὐεργέτην μου Μαρδοχαῖον, καθὼς καὶ τὴν ἀνωτέραν πάσης μομφῆς καὶ κατηγορίας συμμέτοχον τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας Ἐσθὴρ μαζὶ μὲ ὅλον τὸ ἔθνος τούτων ζητήσας διὰ σοφισμάτων καὶ συλλογισμῶν πολυπλόκων εἰς ἐπινοήσεις καὶ μεθόδους νὰ παραδώσῃ εἰς ἀπώλειαν καὶ καταστροφήν.

Μὲ ὅλους αὐτοὺς τοὺς τρόπους ἐνόμιζεν ὅτι θὰ ἠμποροῦσε νὰ μᾶς καταλάβῃ ἀμερίμνους καὶ ἀνετοίμους καὶ ἔτσι τὴν ἐξουσίαν τῶν Περσῶν νὰ τὴν μεταφέρῃ καὶ παραδώσῃ εἰς τοὺς Μακεδόνας.

Ἔκαμε δὲ ὅλα αὐτά, διότι μὲ αὐτοὺς τοὺς τρόπους ἐνόμισεν ὅτι θὰ ἐπετύγχανεν, ἀφοῦ κατελάμβανεν ἡμᾶς ἐρήμους ἀπὸ φίλους, νὰ μεταβιβάσῃ τὴν κυρίαρχον ἐξουσίαν τῶν Περσῶν εἰς τοὺς Μακεδόνας.

Ἡμεῖς ὅμως τοὺς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι εἶχον παραδοθῆ ἀπὸ τὸν τρισάθλιον αὐτὸν εἰς ὄλεθρον, εὑρίσκομεν ὅτι δὲν εἶναι κακοῦργοι, ἀλλὰ ἀντιθέτως ὅτι ζοῦν καὶ φέρονται σύμφωνα μὲ δικαιοτάτους νόμους.

Ἠμεῖς ὅμως τοὺς ὑπὸ τοῦ τρισολέθριου καὶ παγκακίστου Ἀμὰν παραδοθέντας ἥδῃ εἰς ὄλεθρον καὶ ἐξόντωσιν Ἰουδαίους εὑρίσκομεν ὅτι δὲν εἶναι κακοῦργοι, ὅπως αὐτὸς μᾶς παρέστησε τούτους, συμπεριφέρονται δὲ καὶ πολιτεύονται σύμφωνα μὲ δικαιοτάτους νόμους,

Εὑρήκαμεν ἀκόμη ὅτι αὐτοὶ εἶναι τέκνα τοῦ Ὑψίστου καὶ μεγίστου Θεοῦ, τοῦ αἰωνίως ὑπάρχοντος Θεοῦ, ὁ ὁποῖος, ὅπως εἰς τὸ παρελθὸν κατηύθυνε τὴν βασιλείαν τῶν προγόνων μας, ἔτσι καὶ τώρα κατευθύνει τὴν ἰδικήν μας βασιλείαν εἰς ἀρίστην κατάστασιν.

εἶναι δὲ υἱοὶ τοῦ Ὑψίστου, μεγίστου καὶ ζωντανοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος κατευοδώνει καὶ κατευθύνει εἰς τὴν καλλίστην κατάστασιν καὶ ἀκμὴν τὴν βασιλείαν καὶ δι’ ἠμᾶς καὶ διὰ τοὺς προγόνους μας.

Διὰ τοῦτο καλῶς θὰ πράξετε νὰ μὴ λάβετε ὑπ’ ὄψιν καὶ νὰ μὴ θέσετε εἰς ἐφαρμογὴν τὰ ἀποσταλέντα ἔγγραφα ἀπὸ τὸν Ἀμάν, τὸν υἱὸν τοῦ Ἀμαδάθου, διότι αὐτὸς ὁ αἴτιος ὅλων αὐτῶν τῶν κακῶν, ἐσταυρώθη μὲ ὅλην του τὴν οἰκογένειαν ἐμπρὸς εἰς τὰς πύλας τῆς πόλεως Σοῦσα. Καὶ ὁ Θεός, ὁ ἀπόλυτος κύριος τῶν πάντων, ἀπέδωσεν ἔτσι εἰς αὐτὸν συντομότατα τὴν τιμωρίαν, ἡ ὁποία τοῦ ἤξιζε.

Καλὰ λοιπὸν θὰ κάμετε, ἐὰν δὲν ἐκτελέσητε τὰ ὑπὸ τοῦ Ἀμάν, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀμαδάθου, ἀποσταλέντα γράμματα, ἐπειδὴ αὐτός, ὁ ὁποῖος μετὰ πονηρίας πολλῆς εἰργάσθη ταῦτα, ἔχει σταυρωθῇ μὲ ὅλους τοὺς ἐν τῷ οἴκῳ του εἰς τὰς πύλας τῶν Σούσων, διότι ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος κυριαρχεῖ τῶν πάντων καὶ κυβερνᾷ τὰ πάντα, ἀπέδωκεν εἰς αὐτὸν γρήγορα τὴν πρέπουσαν καὶ ἀξίαν τοῦ ἐγκλήματος του τιμωρίαν.

Τὸ ἀντίγραφον αὐτῆς τῆς ἐπιστολῆς θὰ ἐκτεθῇ εἰς ὅλους τοὺς δημοσίους τόπους ὁλοφάνερα καὶ θὰ ἀφήσετε ἐλευθέρους τοὺς Ἰουδαίους νὰ ζοῦν καὶ νὰ φέρωνται σύμφωνα μὲ τοὺς ἰδικούς των νόμους. Ἐπὶ πλέον κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς θλίψεως, ποὺ τοὺς παρεσκεύασεν ὁ Ἀμάν, τὴν δεκάτην τρίτην τοῦ δωδεκάτου μηνὸς Ἀδάρ, κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτὴν θὰ τοὺς ἐνισχύσετε, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀποκρούσουν τὴν ἐπίθεσιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐνδεχομένως θὰ ἐξεγερθοῦν ἐναντίον των.

Τὸ δὲ ἀντίγραφον τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς ἀφοῦ ἐκθέσετε φανερὰ εἰς πάντα τόπον, ἀφήνετε τοὺς Ἰουδαίους ἐλευθέρους νὰ χρησιμοποιοῦν τὰ ὑπὸ τῶν νόμων τῶν ἐπιβαλλόμενα καὶ πρὸς τούτοις συντρέχετε καὶ ἐνισχύετε αὐτούς, ἵνα ἀμύνωνται καὶ ἀποκρούουν τοὺς εἰς καιρὸν θλίψεως ἐπιτιθεμένους κατ’ αὐτῶν, τουτέστι κατὰ τὴν δεκάτην τρίτην τοῦ δωδεκάτου μηνὸς Ἀδὰρ κατὰ τὴν αὐτὴν ἡμέραν

Διότι ὁ Θεός, ὁ Κύριος τῶν πάντων, μετέβαλε διὰ τὸ ἐκλεκτὸν ἔθνος τῶν Ἰσραηλιτῶν τὴν ἡμέραν αὐτὴν ἀπὸ ἡμέραν ὀλέθρου εἰς ἡμέραν χαρᾶς.

διότι αὐτὴν τὴν ἡμέραν ὁ κυρίαρχος καὶ διευθύνων τὰ πάντα Θεός, ἀντὶ νὰ εἶναι αὕτη ὀλέθρια τοῦ ἐκλεκτοῦ γένους, τὴν μετέτρεψεν εἰς εὐφροσύνην δι’ αὐτούς.

Καὶ σεῖς, λοιπόν, ἐντάξατε μεταξὺ τῶν ἄλλων γνωστῶν ἑορτῶν σας καὶ αὐτὴν τὴν ἐπίσημον ἡμέραν, τὴν ὁποίαν νὰ ἑορτάσετε μὲ κάθε χαρὰν καὶ ἀπόλαυσιν, ὥστε αὐτὴ καὶ τώρα καὶ εἰς τὸ μέλλον νὰ εἶναι δι’ ἡμᾶς καὶ δι’ ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι διάκεινται εὐμενῶς πρὸς τοὺς Πέρσας, ἑορτὴ σωτηρίας. Διὰ δὲ τοὺς ἐχθρούς μας νὰ εἶναι μία ἀνάμνησις καταστροφῆς των.

Καὶ σεῖς λοιπὸν μεταξὺ τῶν ὀνομαστικῶς καθωρισμένων ἑορτῶν σας, ἐπίσημον ἡμέραν μὲ πᾶσαν εὐωχίαν ἑορτάζετε καὶ τὴν ἡμέραν αὐτήν, ἵνα καὶ τώρα καὶ μετὰ ταῦτα εἶναι σωτηρία καὶ εἰς ἠμᾶς καὶ εἰς τοὺς εὐνοϊκῶς καὶ φιλικῶς διακειμένους πρὸς τοὺς Πέρσας, εἰς ἐκείνους δὲ ποὺ μᾶς ἐπιβουλεύονται, νὰ εἶναι ἡμέρα ἐνθυμίζουσα τὴν καταστροφήν των.

Κάθε δὲ πόλις ἢ καὶ ὁλόκληρος χώρα, ἡ ὁποία δὲν θὰ θελήσῃ νὰ συμμορφωθῇ πρὸς αὐτὰ ποὺ διατάσσομεν, διὰ πυρὸς καὶ διὰ σιδήρου καὶ μὲ ὀργὴν μεγάλην θὰ ἐξολοθρευθῇ. Καὶ θὰ γίνη ἄβατος καὶ ἀκατοίκητος ὄχι μόνον διὰ τοὺς ἀνθρώπους ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ θηρία καὶ διὸ τὰ πτηνά, τόπος μισητὸς καὶ ἀποτρόπαιος δι’ ὅλον τὸν ὑπόλοιπον χρόνον.

Πᾶσα δὲ πόλις ἢ χώρα συνολικῶς, ἡ ὁποία δὲν θὰ κάμῃ συμφώνως πρὸς αὐτά, διὰ δόρατος καὶ διὰ πυρὸς θὰ καταστροφῇ ἄνευ οἴκτου καὶ μὲ ὀργήν. Θὰ καταστῇ δὲ ὄχι μόνον εἰς τοὺς ἀνθρώπους ἄβατος καὶ ἀπάτητος, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ θηρία καὶ εἰς τὰ πετεινὰ διὰ παντὸς μισητὴ καὶ ἀποκρουστική.

Τὰ ἀντίγραφα αὐτῶν τῶν διαταγῶν ἂς ἐκτεθοῦν ὀφθαλμοφανῶς εἰς ὅλην τὴν βασιλείαν, ἂς εἶναι δὲ ὅλοι οἱ Ἰουδαῖοι ἕτοιμοι κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτήν, νὰ πολεμήσουν ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν των».

Τὰ δὲ ἀντίγραφα τοῦ διατάγματος ἂς ἐκτίθενται, ὥστε νὰ εἶναι φανερὰ εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς καθ’ ὅλον τὸ βασίλειον, καὶ νὰ εἶναι ἕτοιμοι ὅλοι οἱ Ἰουδαῖοι κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτὴν τοῦ μηνὸς Ἀδὰρ νὰ πολεμήσουν τοὺς ὑπεναντίους των».

Οἱ μὲν λοιπὸν ἔφιπποι ταχυδρόμοι ἀνεχώρησαν σπεύδοντες νὰ ἐκτελέσουν τὰς διαταγὰς τοῦ βασιλέως, τὸ διάταγμα δὲ αὐτὸ ἐξετέθη δημοσίᾳ καὶ εἰς τὰ Σοῦσα.

Οἱ μὲν ἱππεῖς λοιπόν, οἱ κομίζοντες τὰ βασιλικὰ γράμματα, ἐξῆλθον σπεύδοντες νὰ ἐπιτελέσουν τὰ διαταττόμενα ὑπὸ τοῦ βασιλέως, ἐξετέθη δὲ τὸ διάταγμα τὸ βασιλικὸν καὶ εἰς τὴν πόλιν τῶν Σούσων.

Ὁ δὲ Μαρδοχαῖος ἐβγῆκεν ἀπὸ τὰ βασιλικὰ ἀνάκτορα στολισμένος μὲ τὴν βασιλικὴν στολήν, ἔχων χρυσοῦν στέφανον εἰς τὴν κεφαλὴν καὶ βασιλικὸν διάδημα ἀπὸ βύσσον καὶ πορφύραν. Οἱ κάτοικοι τῶν Σούσων, ὅταν τὸν εἶδαν, ἐχάρησαν.

Ὁ δὲ Μαρδοχαῖος ἐξῆλθεν ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα στολισμένος τὴν ἐπίσημον στολήν, διὰ τῆς ὁποίας ὁ βασιλεὺς περιέβαλλε τοὺς πρωθυπουργούς του, καὶ ἔχων στέφανον χρυσοῦν καὶ κάλυμμα πολύτιμον ἀπὸ λινὸν κόκκινον. Ὅταν δὲ εἶδον οἱ κατοικοῦντες εἰς τὰ Σοῦσα, ἐχάρησαν.

Αὐτὸ διὰ τοὺς Ἰουδαίους ἔγινε φῶς καὶ χαρά.

Εἰς δὲ τοὺς Ἰουδαίους ἔλαμψε φῶς χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης.

Εἰς ὅλας δὲ τὰς πόλεις καὶ χώρας, ὅπου ἐξετέθη δημοσία τὸ διάταγμα τοῦ βασιλέως, ἐπεκράτησε μεγάλη χαρὰ καὶ εὐφροσύνη μεταξὺ τῶν Ἰουδαίων, φαγοπότι καὶ ἀγαλλίασις. Πολλοὶ δὲ ἀπὸ τοὺς ἐθνικοὺς περιετέμνοντο καὶ ἐμιμοῦντο τὸν τρόπον ζωῆς τῆς θρησκείας τῶν Ἰουδαίων, διότι εὐλαβοῦντο καὶ ἐφοβοῦντο τοὺς Ἰουδαίους.

Εἰς ἑκάστην δὲ πόλιν καὶ χώραν, ὅπου ἐξετέθη τὸ διάταγμα, ὁπουδήποτε καὶ ἂν ἐξετέθη τὸ δημοσίευμα, προεκλήθη χαρὰ καὶ εὐφροσύνη εἰς τοὺς Ἰουδαίους, συμπόσια καὶ ἀγαλλίασις. Καὶ πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἐθνικοὺς ἐλάμβανον περιτομὴν καὶ ἐνεκολποῦντο τὴν ἰουδαϊκὴν θρησκείαν διὰ τὸν φόβον, τὸν ὁποῖον ᾐσθάνοντο ἕνεκα τῆς ἐπιρροῆς τῶν Ἰουδαίων καὶ τῆς εἰς αὐτοὺς προστασίας τοῦ Θεοῦ.