Γένεσις 25

Ὁ δὲ Ἁβραὰμ ἔλαβε καὶ δευτέραν γυναῖκα, ἡ ὁποία ὠνομάζετο Χεττούρα.

Κατόπιν ὁ Ἀβραὰμ ἐπῆρε πάλιν ὡς σύζυγον καὶ ἂλλην γυναῖκα, τὸ ὄνομα τῆς ὁποίας ἦταν Χεττούρα.

Ἀπέκτησε δὲ ἀπὸ αὐτὴν υἱοὺς τὸν Σομβρᾶν, τὸν Ἰεζάν, τὸν Μαδάλ, τὸν Μαδιάμ, τὸν Ἰεσβὼκ καὶ τὸν Σωκέ.

Ἡ Χεττούρα ἐγέννησεν εἰς τὸν Ἀβραὰμ τὸν Ζομβρᾶν καὶ τὸν Ἰεζὰν καὶ τὸν Μαδὰλ καὶ τὸν Μαδιὰμ καὶ τὸν Ἰεσβὼκ καὶ τὸν Σωκέ.

Ὁ Ἰεζὰν ἀπέκτησε υἱὸν τὸν Θαιμάν, τὸν Σαβὰ καὶ τὸν Δεδάν. Οἱ υἱοὶ δὲ τοῦ Δεδὰν ἦσαν ὁ Ραγουήλ, ὁ Ναβδεήλ, ὁ Ἀσσουριείμ, ὁ Λατουσιεὶμ καὶ ὁ Λαωμείμ.

Ὁ Ἰεζὰν δὲ ἐγέννησε καὶ τὸν Θαιμάν, τὸν Σαβὰ καὶ τὸν Δεδάν· τὰ παιδιὰ δὲ τοῦ Δεδὰν ἦσαν ὁ Ραγουὴλ καὶ ὁ Ναβδεὴλ καὶ ὁ Ἀσσουριεὶμ καὶ ὁ Λατουσιεὶμ καὶ ὁ Λαωμείμ.

Οἱ υἱοὶ δὲ τοῦ Μαδιὰμ ἦσαν ὁ Γεφάρ, ὁ Ἀφείρ, ὁ Ἐνώχ, ὁ Ἀβειρὰ καὶ ὁ Ἐλδαγά. Ὅλοι δὲ αὐτοὶ ἦσαν ἀπόγονοι τῆς Χεττούρας.

Τὰ παιδιὰ δὲ τοῦ Μαδιὰμ ἦσαν ὁ Γεφὰρ καὶ ὁ Ἄφειρ καὶ ὁ Ἐνὼχ καὶ ὁ Ἀβειρὰ καὶ ὁ Ἐλδαγά. Ὅλοι αὐτοὶ ἦσαν παιδιὰ καὶ ἀπόγονοι τῆς Χεττούρας.

Ὁ δὲ Ἁβραὰμ ἔδωσεν ὅλα τὰ ὑπάρχοντά του εἰς τὸν Ἰσαάκ, τὸν υἱὸν τῆς ἐπαγγελίας.

Καὶ ὁ Ἀβραὰμ ἔδωκε ὁλόκληρον τὴν περιουσίαν του εἰς τὸν Ἰσαάκ, τὸν υἱὸν τῆς ἐπαγγελίας,

Εἰς δὲ τοὺς υἱοὺς τῶν γυναικῶν του τῆς δευτέρας σειρᾶς ἔδωσε διάφορα δῶρα καί, ζῶν ἀκόμη, ἀπεμάκρυνεν αὐτοὺς εἰς διάφορα μέρη, εἰς τὴν ἀνατολικῶς τῆς Παλαιστίνης χώραν, τὴν Ἀραβίαν, μακρὰν ἀπὸ τὸν υἱόν του τὸν Ἰσαάκ.

ἔνω εἰς τὰ παιδιὰ τῶν παλλακίδων του Ἄγαρ καὶ Χεττούρας ἔδωκε δῶρα καί, ἐνῷ ἀκόμη ἐζοῦσε, ἐξαπέστειλε τὰ παιδιὰ αὐτὰ μακρυὰ ἀπὸ τὸν υἱὸν του Ἰσαάκ, πρὸς τὰ ἀνατολικὰ τῆς Παλαιστίνης, εἰς περιοχὲς τῆς Ἀνατολῆς, δηλαδὴ τὴν Ἀραβίαν.

Ἔζησε δὲ ἐν συνόλῳ ὁ Ἁβραὰμ ἑκατὸν ἑβδομήκοντα πέντε ἔτη.

Ὅλα δὲ τὰ ἔτη τῶν ἡμερῶν τῆς ζωῆς τοῦ Ἀβραὰμ ἦσαν συνολικῶς ἑκατὸν ἑβδομῆντα πέντε.

Ἐγκατέλειψαν αὐτὸν αἱ δυνάμεις του, ἀπέθανεν εἰς εὐτυχὲς γῆρας, πρεσβύτης πλήρης ἡμερῶν, καὶ προσετέθη εἰς τοὺς ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἐκδημήσαντας προγόνους του.

Καὶ ὅταν ὠλιγόστευσαν καὶ κατέπεσαν οἱ σωματικές του δυνάμεις, ὁ Ἀβραὰμ ἀπέθανεν εἰς εὐλογημένην καὶ προχωρημένην ἡλικίαν, ἀφοῦ ἔζησε ζωὴν μακρὰν καὶ γεμάτην ἀπὸ πολλὰ ἀγαθά. Ἀπέθανε καὶ προσετέθη εἰς τοὺς εὐλαβεῖς προγόνους του, ποὺ ἀπέθαναν πρὶν ἀπὸ αὐτόν.

Ἔθαψαν αὐτὸν ὁ Ἰσαὰκ καὶ ὁ Ἰσμαήλ, οἱ υἱοί του, εἰς τὸ διπλοῦν σπήλαιον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκετο εἰς τὸν ἀγρὸν τοῦ Ἐφρών, υἱοῦ Σαὰρ τοῦ Χετταίου, ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Δρῦν Μαμβρῆ·

Καὶ ὁ Ἰσαὰκ καὶ ὁ Ἰσμαήλ, τὰ δύο πρωτότοκα παιδιά του, τὸν ἔθαψαν εἰς τὸ διπλὸν σπήλαιον, ποὺ εὑρίσκετο εἰς τὸ χωράφι τοῦ Ἐφρών, τοῦ υἱοῦ τοῦ Σαὰρ τοῦ Χετταίου· τὸ χωράφι αὐτὸ εὑρίσκετο ἀπέναντι ἀπὸ τὴν βελανιδιὰν τοῦ Μαμβρῆ·

εἰς τὸν ἀγρὸν αὐτὸν καὶ τὸ σπήλαιον, τὰ ὁποῖα εἶχεν ἀγοράσει ὁ Ἁβραὰμ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους τῆς φυλῆς Χέτ, ἐκεῖ τὸν ἔθαψαν, ὅπου εἶχε θάψει καὶ τὴν γυναῖκα του, τὴν Σάρραν.

τὸν ἔθαψαν εἰς τὸ σπήλαιον, ποὺ εὑρίσκετο εἰς τὸ χωράφι, τὸ ὁποῖον ἀγόρασεν ὡς κτῆμα του ὁ ἴδιος ὁ Ἀβραὰμ ἀπὸ τοὺς Χετταίους. Ἐκεῖ ἔθαψαν τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὴν γυναῖκα του τὴν Σάρραν.

Μετὰ δὲ τὸν θάνατον τοῦ Ἁβραὰμ εὐλόγησεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν Ἰσαάκ, ὁ ὁποῖος καὶ ἐγκατεστάθη εἰς τὸ φρέαρ τῆς ὁράσεως, δηλαδὴ εἰς τὴν Βηρσαβεέ.

Μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Ἀβραὰμ ὁ Θεὸς εὐλόγησε τὸν Ἰσαάκ, τὸν υἱὸν τῆς ἐπαγγελίας· καὶ ὁ Ἰσαὰκ ἐγκατεστάθη κοντὰ εἰς τὸ πηγάδι «τῆς ὁράσεως», δηλαδὴ τὸ πηγάδι ὅπου εἶχε παρουσιασθῇ ὁ Θεός (μεταξὺ Κάδης καὶ Βαράδ).

Οἱ δὲ ἀπόγονοι τοῦ Ἰσμαήλ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀβραὰμ καὶ τῆς Αἰγυπτίας δούλης Ἄγαρ, ἦσαν οἱ ἑξῆς:

Οἱ ἀπόγονοι ποὺ προῆλθαν ἀπὸ τὸν Ἰσμαήλ, τὸν υἱὸν τοῦ Ἀβραάμ, τὸν ὁποῖον ἐγέννησεν εἰς αὐτὸν ἡ Αἰγύπτια Ἄγαρ, ἡ δούλη τῆς γυναίκας του Σάρρας, εἶναι οἱ ἀκόλουθοι.

Αὐτὰ ἦσαν τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Ἰσμαήλ, κατὰ τὰ ὀνόματα τῶν ἀπογόνων του. Πρωτότοκος υἱὸς τοῦ Ἰσμαὴλ ἦτο ὁ Ναβαιώθ, μετ’ αὐτὸν δὲ ὁ Κηδάρ, ὁ Ναβδεήλ, ὁ Μασσάμ,

Τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Ἰσμαήλ, κατὰ τὴν σειρὰν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου τῆς γεννήσεως των, εἶναι: Τὸ πρωτότοκον παιδὶ τοῦ Ἰσμαὴλ ὁ Ναβαιώθ· κατόπιν ἀκολούθησαν ὁ Κηδάρ, ὁ Ναβδεήλ, ὁ Μασσάμ,

ὁ Μασμά, ὁ Δουμά, ὁ Μασσῆ,

ὁ Μασμά, ὁ Δουμά, ὁ Μασσῆ,

ὁ Χοδδάν, ὁ Θαιμάν, ὁ Ἰετούρ, ὁ Ναφὲς καὶ ὁ Κεδμά.

ὁ Χοδδάν, ὁ Θαιμάν, ὁ Ἰετούρ, ὁ Ναφὲς καὶ ὁ Κεδμά.

Αὐτοὶ ἦσαν οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσμαὴλ καὶ αὐτὰ τὰ ὀνόματά των, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦσαν εἰς σκηνὰς καὶ εἰς χωρία, καὶ οἱ ὁποῖοι ἀνεδείχθησαν γενάρχαι καὶ ἄρχοντες δώδεκα λαῶν, ἑνὸς λαοῦ ὁ καθένας ἀπὸ αὐτούς.

Αὐτὰ εἶναι τὰ παιδιὰ τοῦ Ἰσμαὴλ καὶ αὐτὰ εἶναι τὰ ὀνόματά των, τὰ ὁποῖα ἔδωσαν εἰς τὶς μόνιμες πόλεις καὶ τὶς προσωρινὲς κατασκηνώσεις των· ἦσαν δώδεκα ἀρχηγοί, γενάρχαι δώδεκα λαῶν.

Τὰ ἔτη τῆς ζωῆς τοῦ Ἰσμαὴλ ἀνῆλθον εἰς ἑκατὸν τριάκοντα ἑπτά. Ἐξέλιπον τότε αἱ δυνάμεις του, ἐξεδήμησεν ἀπὸ τὸν κόσμον αὐτὸν καὶ προσετέθη εἰς τοὺς προαπελθόντας ἀπὸ τὸ γένος του.

Καὶ αὐτὰ εἶναι τὰ χρόνια τῆς ζωῆς τοῦ Ἰσμαήλ· ἔζησεν ἑκατὸν τριάντα ἑπτὰ χρόνια· ὅταν δὲ ἀδυνάτισε καὶ κατέπεσάν οἱ σωματικές του δυνάμεις, ἀπέθανε καὶ προσετέθη εἰς τοὺς συγγενεῖς του, ποὺ ἀπέθαναν πρὶν ἀπὸ αὐτόν.

Οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἰσμαήλ, οἱ Ἰσμαηλῖται, ἐγκατεστάθησαν εἰς τὴν περιοχὴν ἀπὸ Εὐϊλάτ, ἕως τὴν ἔρημον Σούρ, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἀνατολικῶς τῆς Αἰγύπτου καὶ μέχρι τῆς Ἀσσυρίας, εἰς χώραν δηλαδὴ ἀνατολικῶς τῆς Παλαιστίνης, ἐπὶ τῆς ὁποίας Παλαιστίνης εἶχον ἐγκατασταθῆ οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἰσαάκ, ἀδελφοῦ τοῦ Ἰσμαήλ, οἱ Ἰσραηλῖται.

Οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἰσμαὴλ ἐγκατεστάθησαν εἰς τὴν περιοχήν, ποὺ ἀπλώνεται ἀπὸ τὴν Εὐϊλὰτ καὶ φθάνει μέχρι τῆς ἐρήμου Σούρ· ἡ περιοχὴ αὐτὴ εὑρίσκεται εἰς τὰ ἀνατολικὰ σύνορα τῆς Αἰγύπτου πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς Ἀσσυρίας. Οἱ Ἰσμαηλῖτες ἐγκατεστάθησαν καὶ αὐξήθηκαν εἰς τὰ ἀνατολικὰ μέρη τῆς Παλαιστίνης, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχαν ἐγκατασταθῆ ὅλοι οἱ ἀδελφοὶ τοῦ Ἰσμαήλ, οἱ Ἰσραηλῖτες (δηλαδὴ οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἀβραὰμ ἀπὸ τὸν γνήσιον υἱόν του, τὸν Ἰσαάκ).

Ἰδοὺ δὲ ἡ ἱστορία καὶ αἱ γενεαλογία τοῦ Ἰσαάκ, υἱοῦ τοῦ Ἁβραάμ.

Ἡ ἱστορία καὶ ὁ γενεαλιγικὸς κατάλογος τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἰσαάκ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀβραάμ, ἔχει ὡς ἐξῇς:

Ὁ Ἁβραὰμ ἀπέκτησεν υἱὸν τὸν Ἰσαάκ. Ἦτο δὲ ὁ Ἰσαὰκ τεσσαράκοντα ἐτῶν, ὅταν ἔλαβεν ὡς σύζυγον τὴν Ρεβέκκαν, θυγατέρα Βαθουὴλ τοῦ Σύρου, τοῦ καταγομένου, δηλαδή, ἀπὸ τὴν Μεσοποταμίαν τῆς Συρίας, τὴν ἀδελφὴν τοῦ Λάβαν τοῦ Σύρου.

Ὁ Ἀβραὰμ ἐγέννησε τὸν Ἰσαάκ. Ὁ Ἰσαὰκ ἦταν σαράντα ἐτῶν, ὅταν ἔλαβεν ὡς σύζυγον τὴν Ρεβέκκαν, τὴν κόρην Βαθουὴλ τοῦ Σύρου, ποὺ κατήγετο δηλαδὴ ἀπὸ τὴν Μεσοποταμίαν τῆς Συρίας, καὶ ἀδελφὴν τοῦ Λάβαν τοῦ Σύρου.

Ὁ Ἰσαὰκ παρεκάλει θερμῶς τὸν Κύριον διὰ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ τὴν Ρεβέκκαν, ἐπειδὴ αὐτὴ ἦτο στεῖρα. Ὁ Θεὸς εἰσήκουσε τὴν δέησίν του, ηὐλόγησε τὴν Ρεβέκκαν, τὴν σύζυγον τοῦ Ἰσαάκ, ἡ ὁποία συνέλαβε καὶ ἔμεινε ἔγκυος.

Ἐπαρακαλοῦσε δὲ ὁ Ἰσαὰκ τὸν Κύριον συνεχῶς, ἐξακολουθητικῶς καὶ μὲ θερμότητα διὰ τὴν γυναῖκα του τὴν Ρεβέκκαν, διότι ἦταν στεῖρα· ὁ Θεὸς ἄκουσε τὴν προσευχὴν τοῦ ἐναρέτου Ἰσαὰκ καὶ ἔλυσε τὴν στείρωσιν τῆς συζύγου του καὶ ἔμεινεν ἔγκυος ἡ Ρεβέκκα.

Δύο δὲ παιδιά ἐσκιρτοῦσαν καὶ τρόπον τινὰ διεπληκτίζοντο εἰς τὴν κοιλίαν της. Ἡ δὲ Ρεβέκκα εἶπε τότε· «ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ μοῦ συμβοῦν αὐτά, νὰ διαπληκτίζωνται δηλαδὴ τὰ παιδιά μου, πρὶν ἀκόμη γεννηθοῦν, διατί νὰ μείνω ἔγκυος;» Μετέβη λοιπὸν καὶ ἠρώτησε σχετικῶς τὸν Κύριον.

Τὰ παιδιὰ δὲ ἐσκιρτοῦσαν καὶ ἐμάλλωναν εἰς τὴν κοιλίαν τῆς Ρεβέκκας καὶ οἱ πόνοι τῆς ἐπροξενοῦσαν μεγάλην λύπην. Εἶπε τότε ἡ Ρεβέκκα γεμάτη θλῖψιν καὶ ἀπορίαν: «Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ διαπληκτίζωνται τὰ παιδιὰ μέσα εἰς τὴν κοιλίαν μου προτοῦ ἀκόμη γεννηθοῦν, διατί νὰ μείνω ἔγκυος; Τί θὰ μοῦ συμβῇ ἆραγε; Καὶ διὰ τί νὰ γίνεται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα;»Ἡ εὐσεβὴς Ρεβέκκα δὲν ἔτρεξεν ὅμως διὰ βοήθειαν εἰς ἀνθρώπους, οὔτε παρέδωκε τὸν ἑαυτόν της εἰς τὴν ἀπάτην τῶν περιέργων καὶ ἐκείνων ποὺ ὅλα τὰ ἐξετάζουν μὲ τὴν λογικήν, ἀλλ’ ἐπῆγε νὰ ἐρωτήσῃ τὸν Κύριον, ὥστε νὰ μάθῃ πραγματικὰ διατί γίνεται τοῦτο.

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος εἰς αὐτήν· «δύο λαοὶ ὑπάρχουν εἰς τὴν κοιλίαν σου, δύο διαφορετικαὶ φυλαὶ θὰ ξεχωρίσουν ἀπὸ σέ. Ὁ ἕνας ἐκ τῶν δύο λαῶν θὰ ἀναδειχθῇ ἀνώτερος τοῦ ἄλλου, καὶ ὁ μεγαλύτερος θὰ εἶναι ὑποχείριος καὶ δοῦλος εἰς τὸν μικρότερον».

Καὶ ὁ Θεὸς ἀπεκάλυψεν εἰς αὐτὴν τὰ πάντα, καθαρὰ καὶ τῆς εἶπε: Δύο ἔθνη εὑρίσκονται τώρα εἰς τὴν κοιλίαν σου καὶ δύο λαοὶ θὰ προέλθουν, θὰ γεννηθοῦν ἀπὸ τὴν κοιλίαν σου. Δύο διαφορετικοὶ λαοὶ θὰ προέλθουν ἀπὸ σέ, οἱ ὁποῖοι θὰ εὑρίσκωνται εἰς ἀνταγωνισμόν. Ὁ ἕνας λαὸς θὰ ἀναδειχθῇ ἀνώτερος καὶ ὑπεροχώτερος τοῦ ἄλλου καὶ ὁ μεγαλύτερος θὰ ὑποταχθῇ καὶ θὰ εἶναι δοῦλος εἰς τὸν μικρότερον».

Συνεπληρώθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ τοκετοῦ τῆς Ρεβέκκας, εἰς τὴν κοιλίαν τῆς ὁποίας ὑπῆρχον πράγματι δίδυμα.

Ὅταν συνεπληρώθη ὁ χρόνος τῆς ἐγκυμοσύνης καὶ ἦλθεν ἡ ἡμέρα τοῦ τοκετοῦ τῆς Ρεβέκκας, ἀπεδείχθη πράγματι, ὅτι εἰς τὴν κοιλίαν τῆς δὲν ἐκυοφοροῦσε ἕνα παιδί, ἀλλὰ δίδυμα.

Κατὰ τὸν τοκετὸν ἐξῆλθεν ὁ πρωτότοκος, ὁ ὁποῖος εἶχε χρῶμα ἐρυθρὸν καὶ ἦτο δασύθριξ σὰν τριχωτὸν δέρμα ζώου. Δι’ αὐτὸ δὲ καὶ ὠνόμασαν αὐτὸν Ἡσαῦ.

Κατὰ τὸν τοκετὸν ἐβγῆκεν ὁ πρωτότοκος, ποὺ ἦταν κοκκινόχρωμος καὶ μαλλιαρὸς ὦσαν τὸ τριχωτὸν δέρμα τοῦ ζώου· διὰ τοῦτο τοῦ ἔδωκε τὸ ὄνομα Ἡσαῦ.

Ἐν συνεχείᾳ ἐξῆλθεν ὁ ἀδελφός του, τοῦ ὁποίου ἡ χεὶρ εἶχε συλλάβει τὴν πτέρναν τοῦ Ἡσαῦ. Διὰ τοῦτο τὸν ὠνόμασαν Ἰακώβ. Ἦτο δὲ τότε ὁ Ἰσαὰκ ἑξήκοντα ἐτῶν, ὅταν ἡ Ρεβέκκα ἐγέννησε τὰ δίδυμα αὐτὰ παιδιά.

Εἰς τὴν συνέχειαν ἐβγῆκε καὶ ὁ ἀδελφός του· τὴν ὥραν ποὺ ἐγεννᾶτο, ἐκρατοῦσε μὲ τὸ χέρι του τὴν πτέρναν τοῦ Ἡσαῦ, τοῦ πρωτογέννητου ἀδελφοῦ του· δι’ αὐτὸ ὠνόμασε τὸ δεύτερον παιδί της Ἰακώβ. Ὁ Ἰσαὰκ δὲ ἦταν ἑξῆντα ἐτῶν, ὅταν ἐγέννησε τὰ δίδυμα ἡ γυναῖκα του ἡ Ρεβέκκα.

Ἐμεγάλωσαν οἱ νεαροὶ αὐτοὶ ἀδελφοί. Ὁ Ἡσαῦ ἦτο ἐπιτήδειος κυνηγός, ἄνθρωπος τῆς ὑπαίθρου, ἐνῷ ὁ Ἰακὼβ ἦτο ἄνθρωπος ἁπλοῦς καὶ ἀφελής, εὐχαριστούμενος νὰ μένῃ εἰς τὸ σπίτι.

Ἐμεγάλωσαν δὲ οἱ δυο νεαροὶ δίδυμοι καὶ ὁ Ἠσαῦ, σύμφωνα μὲ τὸν χαρακτῆρα καὶ τὴν σωματικὴν τοῦ διάπλασιν, ἦταν ἱκανὸς κυνηγὸς καὶ ἀγαποῦσε να ζῇ εἰς τὸ ὕπαιθρον καὶ νὰ ἀσχολῆται μὲ τὴν ἀγροτικὴν καὶ σκληρὴν ζωήν. Ὁ Ἰακὼβ ἀντιθέτως ἦταν ἄνθρωπος λεπτός, ἁπαλός, ἥμερος· ἄνθρωπος τοῦ σπιτιοῦ τῆς ἡσυχίας καὶ τῆς εἰρήνης.

Ὁ Ἰσαὰκ ἠγάπησε περισσότερον τὸν Ἡσαῦ, διότι ἔτρωγε μὲ εὐχαρίστησιν τὰ θηράματα ἀπὸ τὸ κυνήγιον αὐτοῦ, ἡ δὲ Ρεβέκκα ἠγάπησε τὸν Ἰακὼβ ὡς ἄνθρωπον τοῦ σπιτιοῦ.

Ὁ Ἰσαὰκ ἀγαποῦσε περισσότερον τὸν ζωηρὸν καὶ δραστήριον Ἡσαῦ διότι τοῦ προσέφερε τὰ θηράματά του ὡς τροφήν, τὴν ὁποίαν ἔτρωγε μὲ εὐχαρίστησιν. Ἡ Ρεβέκκα ὅμως ἀγαποῦσε περισσότερον τὸν Ἰακώβ, ποὺ ἦταν ἥσυχος, ἤπιος καὶ ἁπαλός, ἀλλὰ καὶ διότι ἐγνώριζε τὴν πρόρρησιν τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Ἰακὼβ ἔβραζε κάποτε ἕνα φαγητόν. Ὁ Ἡσαῦ ἐπέστρεψε τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἀπὸ τὴν πεδιάδα κατεξηντλημένος,

Ὁ Ἰακὼβ ἐμαγείρευε κάποτε φαγητὸν τὴν ἡμέραν δὲ ἐκείνην ἐπέστρεψεν ὁ Ἡσαῦ ἀπὸ τὴν πεδιάδα κατακουρασμένος καὶ ἑξαντλημένος

Καὶ εἶπεν εἰς τὸν Ἰακώβ· «δός μου νὰ γευθῶ ἀπὸ αὐτὸ τὸ κόκκινο φαγητό, διότι πεθαίνω ἀπὸ τὴν πεῖνα». - Δι’ αὐτὸ ὠνομάσθη ὁ Ἡσαῦ καὶ Ἐδὼμ (κόκκινος).

καὶ εἶπεν εἰς τὸν Ἰακώβ· «δός μου νὰ γευθῶ ἀπὸ αὐτὸ τὸ κόκκινον φαγητόν, ποὺ μαγειρεύεις, διότι εἶμαι ἑξαντλημένος καὶ πεθαίνω ἀπὸ τὴν πεῖναν». Διὰ τοῦτο ὁ Ἡσαῦ ὠνομάσθη Ἐδώμ, ποὺ σημαίνει κόκκινος.

Εὑρῆκε τότε εὐκαιρίαν ὁ Ἰακὼβ καὶ εἶπεν εἰς τὸν Ἠσαῦ· «παραχώρησέ μου σήμερον τὰ πρωτοτόκιά σου καὶ ἐγὼ θὰ σοῦ δώσω νὰ φάγῃς».

Ὁ Ἰακὼβ δὲ ἀπάντησεν εἰς τὸν Ἡσαῦ· «δῶσε μου, πώλησέ μου σήμερον τὰ προνόμια καὶ τὰ δικαιώματα, ποὺ ἔχεις, διότι ἐγεννήθης πρῶτος, καὶ κατόπιν θὰ σοῦ δώσω φαγητόν».

Καὶ ὁ Ἡσαῦ ἀπήντησεν· «ἐγὼ κοντεύω νὰ πεθάνω ἀπὸ τὴν πεῖναν καὶ τί μὲ ὠφελοῦν αὐτὰ τὰ πρωτοτόκια;»

Ὁ Ἡσαῦ, ποὺ «δέν εἶχε ποτὲ ἐκτιμήσει τὰ πρωτοτοκία, εἶπε: «Τί μὲ ὠφελοῦν τὰ προνόμια ποὺ ἔχω, διότι ἐγεννήθηκα πρῶτος, ὅταν ἐγὼ κοντεύω νὰ πεθάνω ἀπὸ τὴν πεῖναν, ἐὰν δὲν φάγω; Πάρτα λοιπόν»!

Εἶπεν εἰς αὐτὸν ὁ Ἰακώβ· «κάμε μου σήμερον ὅρκον, ὅτι μοῦ παραχωρεῖς τὰ πρωτοτόκιά σου». Ὁ Ἡσαῦ ὡρκίσθη καὶ ἔτσι ἐπώλησεν εἰς τὸν Ἰακὼβ τὰ πρωτοτόκια ἀντὶ πινακίου φακῆς.

Καὶ ὁ Ἰακὼβ ἐπρόσθεσεν· «ὁρκίσου μου σήμερον, ὅτι μοῦ τὰ ἐδωκες· ὅτι παραιτεῖσαι ὁριστικῶς ἀπὸ τὰ δικαιώματα αὐτά. Πράγματι ὁ Ἡσαῦ ὡρκίσθη, ὅτι τοῦ τὰ παραχωρεῖ. Ἔτσι ὁ Ἡσαῦ ἐπώλησεν εἰς τὸν Ἰακὼβ τὰ δικαιώματα, ποὺ εἶχεν ὡς πρωτότοκος.

Τότε ὁ Ἰακὼβ ἔδωσε ψωμὶ καὶ μαγειρευμένες φακὲς εἰς τὸν Ἡσαῦ, ὁ ὁποῖος ἔφαγε, ἔπιε καὶ ἀνεχώρησε, χωρὶς νὰ δώσῃ καμμίαν σημασίαν ὅτι ἀπεξενώθη ἀπὸ τὰ πρωτοτόκια. Ἔτσι δὲ ὁ Ἡσαῦ περιεφρόνησε καὶ ἐξηυτέλισε τὰ πρωτοτόκια.

Καὶ τότε ὁ Ἰακὼβ ἔδωκεν εἰς τὸν πεινασμένον Ἡσαῦ ψωμὶ καὶ φαγητὸν ἀπὸ τις φακές, ποὺ ἐμαγείρευε· καὶ ὁ Ἡσαῦ ἔφαγε καὶ ἤπιε καὶ ἀφοῦ ἐσηκώθη ἀπὸ τὸ φαγητὸν ἔφυγε. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν ὁ Ἡσαῦ ἐπεριφρόνησε τὰ δικαιώματα, ποὺ εἶχεν ὡς πρωτότοκος· τὰ ἐξηυτέλισε, τὰ ὕβρισε καὶ δὲν τὰ ἐτίμησε καθόλου. Ἐφάνη ἀγνώμων διὰ τὸ τιμητικὸν ἀξιωμα, τὸ ὁποῖον τοῦ ἐδόθη, καὶ ἔχασε τὰ μεγάλα αὐτὰ δῶρα δι’ ἕνα πιάτο φακῆς!