Γένεσις 38

Κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον ὁ Ἰούδας, ἕνας ἀπὸ τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἰακὼβ ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τὰ μέρη, ὅπου ἦσαν οἱ ἀδελφοί του, καὶ μετέβη πρὸς κάποιον ἄνθρωπον, κάτοικον τῆς πόλεως Ὀδολλάμ, ὀνομαζόμενον Εἰράς.

Κατὰ τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες ἕνα ἀπὸ τὰ παιδιὰ τοῦ Ἰακώβ, ὁ Ἰούδας, ἀπεχωρίσθη ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς του καὶ ἐπῆγε νὰ μείνῃ μὲ κάποιον ἄνθρωπον ἀπὸ τὴν πόλιν Ὀδολλάμ, ὁ ὁποῖος ὠνομάζετο Εἰράς.

Εἶδεν ἐκεῖ ὁ Ἰούδας τὴν θυγατέρα ἑνὸς Χαναναίου, ἡ ὁποία ὠνομάζετο Σαυά, τὴν ἔλαβεν ὡς σύζυγόν του καὶ ἦλθεν εἰς συνάφειαν μὲ αὐτήν.

Ὁ Ἰούδας εἶδεν ἐκεῖ τὴν θυγατέρα ἐνὸς Χαναναίου, τῆς ὁποίας τὸ ὄνομα ἦταν Σαυά· τὴν γυναῖκα αὐτὴν τὴν ἐνυμφεύθη καὶ ἦλθεν εἰς συζυγικὴν ἕνωσιν μαζί της.

Ἐκείνη δὲ ἔμεινεν ἔγκυος, ἐγέννησεν υἱὸν καὶ ἔδωσεν εἰς αὐτὸν τὸ ὄνομα Ἤρ.

Ἡ Σαυά, ἀφοῦ ἔμεινεν ἔγκυος, ἐγέννησεν υἱόν, τὸν ὁποῖον ὠνόμασεν Ἤρ.

Μείνασα αὐτὴ καὶ πάλιν ἔγκυος, ἐγέννησεν υἱόν, τὸν ὁποῖον ὠνόμασεν Αὐνάν.

Ἔμεινε καὶ πάλιν ἔγκυος ἡ Σαυὰ καὶ ἐγέννησεν ἄλλον υἱόν, τὸν ὁποῖον ὠνόμασεν Αὐνάν.

Καὶ πάλιν ἐγέννησεν ἄλλον υἱόν, τὸν ὁποῖον ὠνόμασε Σηλώμ. Ἡ δὲ γυναῖκα αὐτὴ εὑρίσκετο εἰς τὴν πόλιν Χασβί, ὅταν ἐγέννησεν αὐτὰ τὰ παιδιά της.

Ἐγέννησε κατόπιν καὶ τρίτον υἱόν, τὸν ὁποῖον ὠνόμασε Σηλώμ. Ἡ Σαυὰ εὑρίσκετο εἰς τὴν Χασβί, ὅταν ἐγέννησε τοὺς τρεῖς αὐτοὺς υἱούς της.

Ὁ Ἰούδας ἐξέλεξε καὶ ἐπῆρε διὰ τὸν πρωτότοκόν του υἱόν, τὸν Ἤρ, σύζυγον, ἡ ὁποία ὠνομάζετο Θάμαρ.

Καὶ ὁ Ἰούδας ἐδιάλεξε καὶ ἐπῆρεν ὡς σύζυγον διὰ τὸν πρωτότοκον υἱόν του Ἢρ γυναῖκα ἐπίσης Χαναναίαν, τῆς ὁποίας τὸ ὄνομα ἦταν Θάμαρ.

Ὁ προτότοκος ὅμως αὐτὸς υἱὸς τοῦ Ἰούδα ἔγινε φαῦλος καὶ κακὸς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, δι’ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς τὸν ἐθανάτωσε.

Ἄλλα ὁ Ἤρ, ὁ πρωτότοκος υἱὸς τοῦ Ἰούδα, ἦταν κακὸς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, περιφρονητὴς τοῦ ἁγίου νόμου Του· δι’ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς τὸν ἐθανάτωσε.

Μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Ἢρ εἶπεν ὁ Ἰούδας εἰς τὸν υἱόν του τὸν Αὐνάν· «πάρε ὡς σύζυγον τὴν χήραν τοῦ ἀδελφοῦ σου, τὴν Θάμαρ, ἐλθὲ εἰς συνάφειαν μὲ αὐτὴν καὶ ἀπόκτησε τέκνον διὰ τὸν ἀδελφόν σου, ὁ ὁποῖος ἀπέθανεν ἄτεκνος».

Τότε ὁ Ἰούδας εἶπεν εἰς τὸν ἄλλον υἱόν του, τὸν Αὐνάν, τὸν ἀδελφὸν τοῦ Ἤρ: «Πήγαινε καὶ κοιμήσου μὲ τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου τὴν Θάμαρ καὶ κάμε τὰ καθήκοντα γυναικαδέλφου πρὸς αὐτὴν καὶ ἀνάστησε ἀπογόνους διὰ τὸν ἀδελφόν σου. Δημιούργησε ἔτσι οἰκογένειαν διὰ τὸν Ἤρ, ποὺ ἀπέθανεν ἄτεκνος».

Ὁ Αὐνάν, γνωρίζων πολὺ καλὰ ὅτι τὸ τέκνον, ποὺ θὰ ἐγεννᾶτο ἀπὸ τὴν συνάφειάν του πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ του, δὲν θὰ ἦτο ἰδικόν του, ὅταν ἤρχετο εἰς συνάφειαν πρὸς αὐτήν, ἄφηνε τὸ σπέρμα του νὰ χύνεται εἰς τὴν γῆν, διὰ νὰ μὴ δώσῃ τέκνον εἰς τὸν ἄτεκνον ἀδελφόν του.

Ἐπειδὴ ὅμὼς ὁ Αὐνὰν ἐγνώριζεν, ὅτι ὁ ἀπόγονος, ποὺ θὰ ἀποκτοῦσε μὲ τὴν Θάμαρ, δεν θὰ ἦταν ἰδικός του, ὅταν ἤρχετο εἰς συζυγικὴν ἕνωσιν μὲ τὴν χήραν τοῦ ἀδελφοῦ του, ἄφηνε τὸ σπέρμα του νὰ χύνεται εἰς τὸ χῶμα οὕτως, ὥστε νὰ μὴ γίνῃ ἔγκυος ἡ Θάμαρ καὶ γεννήσῃ ἀπογόνους εἰς τὸν ἀδελφόν του.

Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἐφάνη εἰς τὸν Θεὸν πολὺ κακόν, ὁ δὲ Θεὸς ἐθανάτωσε τὸν Αὐνάν διὰ τὴν κακὴν αὐτὴν πρᾶξιν.

Ἡ πράξις ὅμως αὐτὴ τοῦ Αὐνὰν ἐφάνη κακὴ εἰς τὸν Θεόν, τὸν ἐδυσαρέστησε πολύ, διότι ὁ Αὐνὰν περιφρονοῦσε τὸν νόμον του καὶ ἁμάρτανε εἰς τὸ σῶμα του καὶ εἰς τὸν ἀδελφόν του. Διὰ τοῦτο ὁ Θεὸς ἐθανάτωσε καὶ αὐτόν.

Ὁ δὲ Ἰούδας εἶπε τότε εἰς τὴν Θάμαρ· «κάθισε εἰς τὸ πατρικόν σου σπίτι χήρα, ἕως ὅτου ἀνδρωθῇ ὁ τρίτος μου υἱὸς ὁ Σηλώμ». Εἶπε δὲ ὁ Ἰούδας τὰ λόγια αὐτά, χωρὶς καὶ νὰ ἔχῃ κατὰ νοῦν νὰ δώσῃ τὴν Θάμαρ σύζυγον τοῦ Σηλώμ, ἐπειδὴ ἐφοβήθη μήπως καὶ αὐτὸς ἀποθάνῃ, ὅπως καὶ οἱ δύο ἄλλοι ἀδελφοί του. Ἡ Θάμαρ ὑπακούουσα εἰς τὴν ἐντολὴν τοῦ πενθεροῦ της μετέβη καὶ ἔμενεν εἰς τὸ πατρικό της σπίτι.

Ὁ πρόωρος καὶ γρήγορος θάνατος τῶν δύο παιδιῶν ἐφόβισε τὸν Ἰούδαν. Ἐπειδὴ δὲ ἐπιθυμοῦσε νὰ παρηγορήση τὴν χήραν νύμφην του Θάμαρ, τῆς εἶπε: «Γύρισε εἰς τὸ σπίτι τοῦ πατέρα σου καὶ μένε ἐκεῖ χήρα μέχρις ὅτου μεγαλῶσῃ καὶ ἐνηλικιωθῇ ὁ τρίτος υἱός μου, ὁ Σηλώμ». Τὰ λόγια αὐτὰ τὰ εἶπεν ὁ Ἰούδας, διότι ἐσκέφθη: «Μήπως, ἐὰν τῆς τὸν δώσω ὡς σύζυγον, ἀποθάνῃ καὶ ὁ Σηλώμ, ὅπως ἀπέθαναν καὶ οἱ ἄλλοι δύο ἀδελφοί του». Ἡ Θάμαρ, ἀφοῦ ἔλαβε τὴν ὑπόσχεσιν αὐτὴν τοῦ πενθεροῦ της, ἐπέστρεψεν εἰς τὸ πατρικόν της σπίτι καὶ ἔμενεν ἐκεῖ.

Ἐπέρασεν ἀρκετὸν χρονικὸν διάστημα καὶ ἀπέθανεν ἡ Σαυά, ἡ σύζυγος τοῦ Ἰούδα. Ἀφοῦ ἐπέρασε τὸ χρονικὸν διάστημα τοῦ πένθους του κατὰ τὰ κρατοῦντα ἔθιμα, μετέβη ὁ Ἰούδας καὶ ὁ ποιμήν του Εἰρὰς ὁ Ὀδολλαμίτης εἰς Θαμνὰ πρὸς τοὺς κουρεύοντας τὰ πρόβατά του.

Ἐπέρασεν ἀρκετὸς καιρὸς καὶ ἀπέθανεν ἡ Σαυά, ἡ γυναῖκα τοῦ Ἰούδα. Ὅταν δὲ συνεπληρώθησαν οἱ ἡμέρες τοῦ πένθους του καὶ ἔγιναν ὅλα τὰ ἔθιμα, ποὺ ἔπρέπε να γίνουν, ὁ Ἰούδας ἀνέβη μαζὶ μὲ τὸν βοσκόν του Εἰράς, ποὺ κατήγετο ἀπὸ τὴν Ὀδολλάμ, εἰς Θαμνά (ὀρεινὴν πόλιν τῆς Ἰουδαίας), εἰς ἐκείνους ποὺ ἐκούρευαν τὰ πρόβατά του.

Ἀνήγγειλαν δὲ εἰς τὴν Θάμαρ τὴν νύμφην του λέγοντες· «ἰδοὺ ὁ πενθερός σου μεταβαίνει εἰς Θαμνὰ διὰ τὸ κούρευμα τῶν προβάτων του».

Τότε κάποιοι ἐπληροφόρησαν τὴν Θάμαρ, τὴν νύμφην του, καὶ τῆς εἶπαν: Νά· ὁ πενθερός σου Ἰούδας ἔρχεται εἰς Θαμνά, διὰ νὰ κουρεύσῃ τὰ πρόβατά του».

Αὐτὴ δὲ ἀφήρεσε τὰ ἱμάτια τῆς χηρείας της, ἔβαλε καλύπτραν εἰς τὸ πρόσωπόν της, ἐκαλλωπίσθη καὶ ἐκάθισε πλησίον εἰς τὰς πύλας τῆς πόλεως Αἰνάν, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὴν ὁδὸν τὴν πρὸς Θαμνά. Ἐκαλλωπίσθη δὲ κατὰ τὸν προκλητικὸν αὐτὸν τρόπον, διὰ νὰ δελεάσῃ καὶ παρασύρῃ τὸν Ἰούδαν, ἐπειδὴ εἶδεν ὅτι αὐτὸς δὲν τῆς εἶχε δώσει ὡς σύζυγον τὸν Σηλὼμ ὁ ὁποῖος ἐν τῷ μεταξὺ εἶχεν ἀνδρωθῆ.

Ἡ Θάμαρ εἰς τὸ ἄκουσμα τῆς ἀγγελίας αὐτῆς, ἀφοῦ ἀφήρεσε τὰ πένθιμα φορέματα τῆς χηρείας της, ἐσκεπάσθη μὲ ἕνα πέπλον (καλύπτραν), ἐστολίσθη, ἐκαλλωπισθη καὶ ἐκάθισεν εἰς τὴν εἴσοδον τῆς πόλεως Αἰνάν, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὸν δρόμον ποὺ ὁδηγεῖ πρὸς τὴν Θαμνά. Τοῦτο τὸ ἔκαμε, διότι ἔβλεπεν ὅτι ὁ Σηλώμ, ὁ νεώτερος υἱὸς τοῦ Ἰούδα, εἶχεν ἐν τῷ μεταξὺ μεγαλώσει καὶ ἐνηλικιωθῆ· ὁ Ἰούδας ὅμως δὲν τὴν ὑπάνδρευσε μὲ τὸν Σηλώμ, ὅπως τῆς ὑπεσχέθη, ὥστε νὰ τεκνοποιήσῃ καὶ νὰ μὴ μείνῃ χωρὶς ὄνομα.

Ὁ Ἰούδας, ὅταν εἶδεν αὐτὴν τὴν ἐξέλαβεν ὡς κοινὴν γυναῖκα, διότι ἐκείνη εἶχε κατακρύψει τὸ πρόσωπον μὲ τὴν καλύπτραν καὶ δὲν τὴν ἀνεγνώρισε.

Ὅταν τὴν εἶδεν ὁ Ἰούδας, ἐνόμισεν ὅτι εἶναι πόρνη, διότι εἶχε σκεπάσει τὸ πρόσωπόν της μὲ τὸ πέπλον τῆς καὶ ἔτσι δὲν τὴν ἀνεγνώρισε.

Ἐλοξοδρόμησε λοιπὸν πρὸς αὐτὴν καὶ τῆς εἶπεν· «ἄφησέ με νὰ ἔλθω εἰς συνάφειαν μαζῆ σου» - δὲν εἶχεν ἀντιληφθῆ ὅτι αὐτὴ ἦτο ἡ νύμφη του· ἐκείνη τὸν ἠρώτησε. «Τί θὰ μοῦ δώσῃς ἐὰν ἔλθῃς εἰς συνάφειαν μαζῆ μου;»

Ἐλοξοδρόμησε λοιπὸν πρὸς τὸ μέρος της καὶ τῆς εἶπεν: «Ἄφησέ με να συνευρεθῶ μαζί σου». Τὰ εἶπεν αὐτά, διότι δὲν ἀντελήφθη ὅτι ἐκείνη ἦταν νύμφη του. Ἡ Θάμαρ τότε τοῦ εἶπεν· «τί θὰ μοῦ δώσῃς, ἐὰν κοιμηθῇς μαζί μου;»

Ἐκεῖνος ἀπήντησε· «θὰ σοῦ στείλω ἕνα κατσίκι ἀπὸ τὰ γιδοπρόβατά μου». Ἐκείνη τοῦ εἶπε· «θὰ δεχθῶ νὰ ἔλθῃς εἰς συνάφειαν μαζῆ μου, ἐὰν μέχρις ὅτου μοῦ στείλῃς τὸ κατσίκι, μοῦ δώσῃς κάποιαν ἐγγύησιν».

Ὁ Ἰούδας ἀπάντησε: «Θὰ σοῦ ἀποστείλω ἕνα κατσίκι ἀπὸ τὰ γιδοπρόβατά μου». Ἐκείνη τοῦ εἶπε: «Δέχομαι, ἐὰν μοῦ δώσῃς ἐνέχυρον (ἐγγύησιν), μέχρις ὅτου μοῦ στείλῃς τὸ κατσίκι».

Ἐκεῖνος τῆς εἶπεν· «τί ἐγγύησιν θέλεις νὰ σοῦ δώσω;» «Θέλω νὰ μοῦ δώσῃς, ἀπήντησεν ἐκείνη, τὸ δακτυλίδι σου, τὴν ἁλυσίδα ποὺ φέρεις εἰς τὸν λαιμόν σου, καὶ τὸ ραβδὶ ποὺ κρατᾷς εἰς τὰ χέρια σου». Ἐκεῖνος τῆς ἔδωσεν αὐτὰς τὰς ἐγγυήσεις, ἦλθεν εἰς συνάφειαν μὲ αὐτὴν καὶ τὴν ἀφῆκεν ἔγκυον.

Ὁ Ἰούδας τῆς εἶπε: «Τὶ ἐνέχυρον θέλεις νὰ σοῦ δώσω;» Καὶ ἡ Θάμαρ τοῦ ἀπάντησε: «Τὸ δακτυλίδι σου (τὸν σφραγιδόλιθόν σου) καὶ τὴν ἁλυσίδα, ποὺ φορεῖς εἰς τὸν λαιμόν σου (ποὺ εἶναι δεμένος ὁ σφραγιδόλιθος), καὶ τὸ ραβδί, ποὺ κρατεῖς εἰς τὰ χέριά σου». Ὁ Ἰούδας τῆς τὰ ἔδωκε καὶ συνευρέθη μαζί της, ἐκείνη δὲ ἔμεινεν ἔγκυος ἀπὸ τὸν Ἰούδαν.

Ἡ Θάμαρ ἀμέσως μετὰ τὴν πρᾶξιν ἐσηκώθηκε καὶ ἀνεχώρησε. Ἀφήρεσε τὴν καλύπτραν της καὶ ἐφόρεσε πάλιν τὰ ἐνδύματα τῆς χηρείας της.

Ἀφοῦ ἡ Θάμαρ ἐπέτυχεν ἐκεῖνο ποὺ ἤθελε, ἐσηκώθη καὶ ἔφυγεν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ἦλθεν εἰς τὸ σπίτι της. Ἔβγαλε τότε τὸν πέπλον, μὲ τὸν ὁποῖον εἶχε σκεπασθῆ, ἄλλαξε τὰ φορέματά της καὶ ἐφόρεσε πάλιν τὰ πένθιμα ροῦχα τῆς χηρείας της.

Ὁ Ἰούδας ἔστειλε πρὸς αὐτὴν μὲ τὸν ποιμένα αὐτοῦ τὸν Ὀδολλαμίτην ἕνα ἀπὸ τὰ κατσίκια του, διὰ νὰ πάρῃ πίσω τὴν ἐγγύησιν, ποὺ τῆς εἶχε δώσει, ἀλλὰ δὲν τὴν εὑρῆκε.

Ὁ Ἰούδας,χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τίποτε ἀπὸ αὐτά, ἐξεπλήρωσε τὴν ὑπόσχεσίν του καὶ ἀπέστειλε τὸ κατσίκι ἀπὸ τὰ γιδοπρόβατά του με τὸν βοσκὸν τοῦ Εἰρὰς τὸν Ὀδολλαμίτην, διὰ νὰ πάρῃ πίσω ἀπὸ τὴν γυναῖκα τὸ ἐνέχυρον, ποὺ τῆς εἶχε δώσει. Ὁ ἀπεσταλμένος ὅμως τοῦ Ἰούδα δεν τὴν εὑρῆκε.

Ἐζήτησε πληροφορίας ἀπὸ τοὺς ἄνδρας τοῦ τόπου ἐκείνου «ποῦ εἶναι ἡ κοινὴ ἐκείνη γυναῖκα, ἡ ὁποία ἐκάθητο εἰς τὴν ὁδὸν πλησίον τῆς πόλεως Αἰνάν;» Ἐκεῖνοι τοῦ εἶπαν· «δὲν ὑπάρχει ἐδῶ κοινὴ γυναῖκα».

Διὰ τοῦτο ὁ Εἰρὰς ἐρώτησε τοὺς ἄνδρες τοῦ τόπου ἐκείνου: «Ποῦ εἶναι ἡ πόρνη, ποὺ ἦταν εἰς τὴν Αἰνάν, καθισμένη εἰς τὴν ἄκρην τοῦ δρόμου;» Οἱ ἄνδρες τοῦ ἀπάντησαν: «Ἐδῶ δὲν ὑπῆρξε ποτὲ καμμιὰ πόρνη».

Ἐπέστρεψε δὲ πρὸς τὸν Ἰούδαν καὶ τοῦ εἶπε· «δὲν τὴν εὑρῆκα, οἱ δὲ ἄνθρωποι τοῦ τόπου ἐκείνου λέγουν, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία κοινὴ γυναῖκα ἐκεῖ».

Ὁ Εἰρὰς ἐπέστρεψεν εἰς τὸν Ἰούδαν καὶ τοῦ εἶπε: «Δὲν εὑρῆκα πουθενὰ τὴν γυναῖκα, καὶ οἱ κάτοικοι τοῦ τόπου ἐκείνου, ποὺ ἐρώτησα, μοῦ εἶπαν· «δὲν ὑπάρχει ἐδῶ καμμιὰ πόρνη».

Ὁ Ἰούδας εἶπεν· «ἂς κρατήσῃ εἰς τὰ χέρια αὐτῆς τὰ ἐνέχυρα ποὺ τῆς ἔδωσα. Ἀλλὰ μόνον νὰ μὴ γελοιοποιηθῶμεν. Ἐγώ, ὅπως ὑπεσχέθην, τῆς ἔστειλα αὐτὸ τὸ κατσίκι· ἐσὺ ὅμως δὲν τὴν εὑρῆκες. Ἄρα εἶμαι ἐν τάξει ἀπέναντί της».

Ὁ Ἰούδας εἶπε τότε: «Ἂς κρατήσῃ τὰ ὅσα τῆς ἔδωκα ὡς ἐνέχυρον· μόνον να μὴ κατηγορηθῶμεν καὶ εὑρεθῶμεν μπλεγμένοι εἰς σκάνδαλον καὶ γελοιοποιηθῶμεν. Ἐγὼ πάντως, σύμφωνα μὲ τὴν ὑπόσχεσίν μου, τῆς ἔστειλα τὸ κατσίκι αὐτό, σὺ δὲ δὲν τὴν εὑρῆκες πουθενά· ἑπομένως εἶμαι συνεπὴς ἀπέναντί της».

Ἀφοῦ ἐπέρασαν τρεῖς μῆνες ἐπληροφόρησαν μερικοὶ τὸν Ἰούδαν, ὅτι ἡ νύμφη του ἡ Θάμαρ παρεστράτησε καὶ νὰ ὅτι ἔμεινεν ἔγκυος ἐκ πορνείας. Εἶπε δὲ ὁ Ἰούδας· «βγάλτε την ἔξω ἀπὸ τὴν πόλιν καὶ καύσατέ την».

Ὅταν ἐπέρασαν τρεῖς μῆνες, κάποιοι ἐπληροφόρησαν τὸν Ἰούδαν καὶ τοῦ εἴπαν: «Ἡ Θάμαρ, η νύμφη σου, παρεστράτησε καὶ ἐπόρνευσε· καὶ νά, εἶναι ἔγκυος ἀπὸ τὴν πορνείαν της». Ὁ Ἰούδας, εἰς τὸ ἄκουσμα τῆς εἰδήσεως αὐτῆς, ἀπάντησε: «Βγάλτε την ἔξω ἀπὸ τὴν πόλιν καὶ κατακαυάσετέ την».

Ἡ Θάμαρ, ὅταν ὠδηγεῖτο ἔξω ἀπὸ τὴν πόλιν διὰ νὰ τὴν παραδώσουν εἰς τὸ πῦρ, ἔστειλε πρὸς τὸν πενθερόν της τὰ ἐνέχυρα τὰ ὁποῖα εἶχεν ἀπὸ αὐτὸν καὶ τοῦ παρήγγειλε· «ἐγὼ ἂν εἶμαι ἔγκυος, ἔμεινα ἀπὸ τὸν ἄνδρα, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκουν αὐτά. Φρόντισε νὰ μάθῃς εἰς ποῖον ἀνήκει τὸ δακτυλίδι, ἡ ἁλυσίδα καὶ αὐτὴ ἡ ράβδος».

Ἐνῷ ὅμως ἡ Θάμαρ ὡδηγεῖτο ἔξω ἀπὸ τὴν πόλιν διὰ νὰ καῇ, ἀπέστειλε πρὸς τὸν Ἰούδαν, τὸν πενθερόν της, ἐκεῖνα ποὺ τῆς εἶχε δώσει ὡς ἐνέχυρον καὶ τοῦ διεμήνυσε: «Ἀπὸ τὸν ἄνδρα, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκουν τὰ ἀντικείμενα αὐτά, ἀπὸ αὐτὸν εἶμαι ἔγκυος ἐγώ». Καὶ ἐπρόσθεσεν: «Ἐξέτασε μὲ προσοχὴν καὶ μάθε τίνος εἶναι αὐτὸ τὸ δακτυλίδι καὶ ἡ ἁλυσίδα τοῦ λαιμοῦ καὶ τὸ ραβδί».

Ὁ Ἰούδας τὰ ἀνεγνώρισε καὶ εἶπεν· «ἡ Θάμαρ ἔχει δίκαιον καὶ ὄχι ἐγώ, διότι δὲν ἔδωκα αὐτὴν ὡς σύζυγον εἰς τὸν υἱόν μου τὸν Σηλώμ, ὅπως τῆς εἶχα ὑποσχεθῆ». Μετενόησε δὲ διὰ τὸ λάθος του καὶ δὲν ἦλθεν ἄλλην φορὰν εἰς συνάφειαν μὲ αὐτήν.

Ὁ Ἰούδας ἀνεγνώρισεν ἀμέσως, ὅτι τὰ ἀντικείμενα αὐτὰ ἦσαν ἐκεῖνα, ποὺ τῆς ἔδωκε, καὶ εἶπεν: «Ἀρκετὴ ἀπόδειξις εἶναι αὐτά. Ἔχει δίκαιον ἡ Θάμαρ καὶ ὅχι ἐγώ. Ἐκείνη εἶναι ἀνεύθυνος, ἐγὼ δὲ καταδικάζω τὸν ἑαυτόν μου, διότι δὲν τὴν ὑπάνδρευσα μὲ τὸν Σηλώμ, τὸν υἱόν μου». Μετενόησε δὲ ὁ Ἰούδας διὰ τὴν πρᾶξιν του καὶ δὲν ἦλθε πλέον ἄλλην φορὰν εἰς σαρκικὴν ἕνωσιν μὲ τὴν νύμφην του Θάμαρ.

Ὅταν δὲ ἡ Θάμαρ ἐπρόκειτο νὰ γεννήσῃ, ὑπῆρχον δίδυμα εἰς τὴν κοιλίαν της.

Ὅταν ἦλθεν ἡ ἡμέρα τοῦ τοκετοῦ τῆς Θάμαρ,ἀπεδείχθη ὅτι εἰς τὴν κοιλίαν της ἐκυοφοροῦσε δίδυμα.

Ὅταν δὲ ἐγεννοῦσε, τὸ ἕνα παιδὶ ἐπρόβαλε τὸ χέρι του. Ἡ μαῖα ἔδεσε τὸ χέρι αὐτὸ μὲ κοκκίνη κλωστὴ λέγουσα· «αὐτὸς θὰ βγῇ πρῶτος καὶ θὰ εἶναι ὁ πρωτότοκος».

Ὅταν δὲ ἐγεννοῦσε, τὸ ἕνα παιδὶ ἔβγαλεν ἔξω τὸ χέρι του· ἡ μαῖα, ἀφοῦ τὸ ἐπῆρεν, ἔδεσεν ἐπάνω του κοκκίνην κλωστήν, ὥστε νὰ τὸ ξεχωρίζῃ ἀπὸ τὸ ἄλλο, καὶ εἶπεν· «αὐτὸς θὰ γεννηθῇ πρῶτος θὰ εἶναι ὁ πρωτότοκος».

Ἐπειδὴ ὅμως ἐκεῖνος ἀπέσυρε τὸ χέρι του, ἀμέσως δὲ ἐγεννήθη ὁ ἄλλος ἀδελφός του, ἡ μαῖα εἶπε· «διατί ἔφυγεν ἀπὸ τὸ μέσον ὁ φραγμὸς τοῦ προηγουμένου ἀδελφοῦ καὶ ἤνοιξε διὰ σὲ ὁ δρόμος;» Διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ δευτέρου υἱοῦ Φαρές.

Αὐτὸς ὅμως ἐτράβηξε πάλιν πρὸς τὰ μέσα τὸ χέρι του καὶ ἀμέσως ἐγεννήθη ὁ ἄλλος ἀδελφός του. Ἡ μαῖα τότε εἶπεν εἰς τὸν δεύτερον αὐτὸν υἱόν· «διατί διεκόπη καὶ παρεμέρισεν ὁ φραγμὸς τοῦ προηγουμένου ἀδελφοῦ σου καὶ ἄνοιξεν ὁ δρόμος, διὰ νὰ βγῇς πρῶτος ἐσύ;» Διὰ τοῦτο ἡ μαῖα ὠνόμασε τὸ παιδί, ποὺ ἐγεννήθη πρῶτον, Φαρές. Τὸ ὄνομα τοῦτο σημαίνει «διακοπή, διάνοιξις».

Ἔπειτα ἀπὸ τὸν Φαρές ἐγεννήθη ὁ ἀδελφός του, ὁ ὁποῖος εἶχεν εἰς τὸ χέρι του τὴν κόκκινη κλωστή. Διὰ τοῦτο ἡ μαῖα τὸν ὠνόμασε Ζαρά.

Μετὰ τὸν Φαρὲς ἐγεννήθη καὶ ὁ ἄλλος ἀδελφός του, εἰς τὸ χέρι τοῦ ὁποίου ἦταν δεμένη ἡ κοκκίνη κλωστή· εἰς τὸ δεύτερον αὐτὸ παιδί (ποὺ ἔπρεπε κανονικῶς νὰ γεννηθῇ πρῶτον) ἡ μαῖᾳ ἔδωσε τὸ ὄνομα Ζαρά, τὸ ὁποῖον σημαίνει «αὐγή, ἀνατολή».